ข่าว

วิดีโอ



พราว

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์

กำกับการแสดงโดย: ธงชัย ประสงค์สันติ

ผลิตโดย: บริษัท พอดีคำ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: พัชราภา ไชยเชื้อ,ศุกลวัฒน์ คณารศ

อัลบั้ม: อั้ม พัชราภา ประกบ เวียร์ ศุกลวัฒน์ ใน "พราว"

พราวร้องไห้วิ่งเข้าไปในห้องหนึ่งมีเครื่องมือที่ถูกทิ้งร้างไว้ ติณห์ตามเข้าไปยิง โชคดีที่ไม่ถูก พราวร้องกรี๊ดตะโกนขอความช่วยเหลือ ติณห์หัวเราะเยาะว่า

“หึ! ตะโกนเข้าไป แถวนี้มันร้าง ไม่มีหน้าไหนมาช่วยเธอได้หรอก” พูดแล้วยิงขู่อีก

แต่พอสิ้นเสียงปืน สมชายก็โผล่พรวดเข้ามา พราวโผเข้ากอดสมชายร้องไห้โฮ สมชายกอดปลอบ...

“ไม่ต้องกลัวนะ มันทำอะไรคุณไม่ได้ถ้าผมยังอยู่”

ติณห์แค้นสมชายที่จู่ๆก็โผล่มาอีก พูดสะใจว่า “ดี! จะได้ตายไปรักกันในนรกเลย” แต่สมชายพาพราวหลบไปอีกด้านหนึ่งแล้วยิงสกัดติณห์ พราวบอกให้ปล่อยเขาไปเถิด เรารีบหนีดีกว่า สมชายจึงพาเธอหลบไปทางประตูโรงงาน

บัดซบ! เจอคนร้ายสามคนที่มาหาติณห์พอดี ติณห์ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “ฆ่ามันเลย! ฆ่ามันทั้งคู่ให้ได้!!” คนร้ายทั้งสามตะโกนให้แยกกันไปดัก อึดใจเดียวมันก็ตะโกนบอกกันว่าสมชายกับพราวหายไปแล้ว

“ว่าไงนะ! อย่าให้มันหนีไปได้ ถ้าจับตัวนังพราวเป็นๆมาได้ฉันจะให้แกเพิ่มขึ้นอีกคนละล้าน” คนร้ายทั้งสามหูผึ่งพวกมันแยกกันตามหา ติณห์กำปืนยืนเจ็บใจ “ไอ้สมชาย...มึงเป็นเงาติดตัวนังพราวไปจนตายรึไงวะ!”

สมชายพาพราวไปหลบอยู่ข้างโรงปุ๋ยร้าง เห็นพราวมีเลือดออกทั้งจมูกและปาก พอรู้ว่าพราวถูกติณห์ตบก็ยิ่งแค้นใจ แต่คนร้ายตามมาเจอ มันตะโกนบอกกัน เลยถูกสมชายยิงเข้าที่หัวไหล่ร้องจ๊าก อีกสองคนยังวิ่งตามกันออกมา

“จับมือผมไว้ให้แน่นๆนะ แล้ววิ่งตามผม วิ่ง!” สมชายจับมือพราววิ่งไปสุดฝีเท้าถูกคนร้ายโผล่มายิงแต่เขาก็พาเธอวิ่งหายเข้าไปในป่าแล้ว

มือถือสมชายตกระหว่างทางไม่รู้ตัว พอหลบพ้นแล้ว สมชายจะโทร.บอกสหวุฒิให้ส่งกำลังมาช่วย แต่มือถือหายไปแล้ว! เห็นพราวตกใจ สมชายกอดปลอบ
“คุณไม่ต้องกลัวนะ ผมจะพาคุณรอดไปจากที่นี่ให้ได้ ผมสัญญาว่าคุณจะได้กลับไปหาคุณแฟรงค์ คุณเอมี่กลับไปบ้านพราวแสงอย่างปลอดภัย”

“เราต้องกลับไปด้วยกัน นายสมชาย” พราวพูดไม่ทันขาดคำก็เห็นคนร้ายตามมา สมชายจูงพราววิ่งออกไป ติณห์เห็นยิงไปทันทีแต่กระสุนพลาดไปเจาะต้นไม้ ติณห์ตะโกนบอกสามคนร้าย พวกมันพากันไล่ล่าพราวกับสมชายไปในป่าหมายเด็ดหัวให้ได้เพื่อเงินอีกหนึ่งล้านที่ติณห์เอามาล่อใจ

ooooooo

ขณะส้มจี๊ดนั่งรอฟังข่าวสุดเขตต์อยู่หน้าห้องฉุกเฉินนั้น มีนเปลี่ยนเสื้อผ้าและล้างเครื่องสำอางออก รีบมาที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความเป็นห่วงสุดเขตต์

ส้มจี๊ดเห็นปานแดงที่หน้ามีนก็จำได้ว่าเคยเห็นอยู่กับสุดเขตต์ที่บ้านแสนรักเมื่อครั้งที่พราวไปเยี่ยมเด็กๆ ที่นั่น ด่ามีนว่าโกหกหลอกลวงชาวโลก ด่าว่ามีนทำทุกอย่างเพื่อเงิน มีนรับอย่างไม่ยี่หระว่า ใช่ ตนทำเพื่อเงินแต่ที่ตนต้องทำเพราะ...

มีนพูดค้างทันทีเมื่อพยาบาลเข็นเตียงสุดเขตต์ออกมา ส้มจี๊ดปราดเข้าไปถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง พยาบาลบอกว่าปลอดภัย กระสุนไม่ถูกที่สำคัญและกำลังจะพาเขาไปที่ห้องพักฟื้น ส้มจี๊ดบอกว่าให้เป็นห้องพิเศษทางบริษัทจะจ่ายให้ทั้งหมด

พยาบาลเข็นเตียงไป มีนตามไปด้วยความเป็นห่วง ถูกส้มจี๊ดกีดกันผลักมีนจนเซ ห้ามเข้าใกล้ ไล่ให้ไปเตรียม รับมือกับข่าวพรุ่งนี้ให้ดี “รับรองว่าข่าวมันจะเน่าเฟะเหมือนหน้าของเธอเลย หึๆ”

มีนไม่สนใจยังตามไป เอมี่ดึงไว้ติงว่าเขาด่าขนาดนี้ยังจะตามไปอีกหรือ มีนสะบัดหลุดรีบตามไปด้วยความเป็นห่วงแต่ยังยืนอยู่หน้าห้อง รอจนพยาบาลออกมาจึงเข้าไป ถูกส้มจี๊ดไล่ตะเพิด มีนโต้ว่า

“คุณสุดเขตต์เขาปกป้องฉัน เอาตัวรับกระสุนแทนฉัน ฉันทิ้งเขาไปไม่ได้” ส้มจี๊ดจึงรู้ว่าที่แท้คนร้ายหมายชีวิตมีนแต่สุดเขตต์มารับเคราะห์แทน ถามแดกดันว่าคิดว่าตัวเองโชคดีมากเลยใช่ไหมแม่ปานแดง! “ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยนะคะ ถ้าทำได้ ฉันอยากถูกยิงเองมากกว่าต้องมาเห็นคุณสุดเขตต์เจ็บตัวแบบนี้”

“น้ำเน่า!!” ส้มจี๊ดด่าว่ามีนบีบน้ำตาทำตัวน่าสงสารแบบนี้สุดเขตต์ถึงได้หลวมตัวเอ็นดู หรือไม่สุดเขตต์ก็คงคิดว่าเธอเป็นพราวเวลาที่เอาแป้งโปะปานแดงไว้ “คุณไม่น่าพูดแบบนี้เลยนะคะ คุณกำลังดูถูกผู้ชายที่มีใจประเสริฐที่สุดในโลก”

ส้มจี๊ดปรี๊ดแตกหาว่ามีนด่า ดันตัวมีนออกไปจาก ห้อง ปิดประตูปังใส่หน้า กระเป๋าเป้มีนร่วงพอก้มลงเก็บก็หน้ามืดจนเซไปนั่งยองๆที่ผนังข้างประตู มีนปวดหัวจนต้องเอามือกุมไว้

พอดีตำรวจสองนายมาเจอถามมีนว่าเป็นอะไรหรือเปล่า มีนปดว่าเปล่า ตำรวจถามว่าสุดเขตต์พักในห้องนี้ใช่ไหม พวกตนจะมาถามเรื่องถูกยิงที่กองถ่าย มีนบอกว่าเรื่องนี้ถามตนก็ได้เพราะอยู่ในเหตุการณ์ด้วย

แต่พอตำรวจถามว่าเห็นคนยิงไหม มีนไม่เห็นแต่คิดว่าสุดเขตต์เห็นจึงเอาตัวมาบังตนไว้เลยถูกยิงแทน

“งั้นแสดงว่า คนร้ายตั้งใจยิงคุณเหรอครับ” ตำรวจได้ข้อมูลใหม่

ooooooo

จันทร์จรีกลับถึงคอนโด ผ่านเคาน์เตอร์ก็ชะงักเมื่อเห็นพนักงานเปิดทีวีดูข่าว เป็นข่าวผู้กำกับสหวุฒิกำลังให้สัมภาษณ์ถึงเหตุการณ์ที่กองถ่าย

ผู้กำกับให้สัมภาษณ์ว่ายังให้รายละเอียดไม่ได้เดี๋ยวจะเสียรูปคดี แต่เวลานี้คนสนิทของติณห์ที่ถูกจับได้สารภาพว่าติณห์เป็นผู้บงการให้ตามคุกคามปองร้ายพราวหลายครั้ง เจ้าหน้าที่กำลังรวบรวมหลักฐานหากพบว่าใครมีส่วนสมรู้ร่วมคิดหรือร่วมมือก็จะตามดำเนินคดีให้หมด ดูทีวีแล้วจันทร์จรีผงะ

กลับถึงห้องจันทร์จรีเตือนสติตัวเองให้สงบอย่าร้อนตัว แต่ความอยากรู้ทำให้เธอเปิดทีวีในห้องดูต่อ เป็นข่าวการปรากฏตัวของพราวตัวจริง ส่วนคนที่เข้าฉากอยู่นั้นเป็นแค่สแตนด์อิน ข่าวยังรายงานว่า

“แต่ตอนนี้ยังไม่มีรายงานข่าวการตามหาคุณพราวที่ถูกไฮโซติณห์จี้ตัวไปแต่อย่างใด ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังกระจายกำลังออกตามหา ถ้ามีข่าวคืบหน้าอย่างไร เราจะรายงานให้ทราบในช่วงต่อไป”

ดูข่าวแล้วจันทร์จรียิ่งตกใจเพราะกลายเป็นเรื่องใหญ่แล้ว แต่อีกใจก็ลุ้น “ไหนๆ ก็จับมันไปแล้ว ฆ่ามันให้ได้ นะคุณติณห์ คุณรวย คุณมีเงินมหาศาล เงินซื้อทุกอย่างได้ ในโลกนี้ไม่มีใครเอาคุณติดคุกได้หรอกถ้าคุณมีเงิน จรีจะรอคุณ”

ooooooo

สมชายพาพราวหนีเข้าไปในป่าลึก เธอเจ็บหลังมากแต่ก็กัดฟันทนวิ่งไปด้วยกัน จนเข่าอ่อนหมดแรงทรุดลงจึงขอนั่งพักประเดี๋ยว

สมชายประคองพราวไปนั่งพักที่หลังต้นไม้ เขาเอาปืนออกมาเช็ก เหลือกระสุนเพียงสี่นัด ลำพังตัวเขาเองคงไม่มีปัญหา แต่นี่มีพราวด้วย ถ้าปะทะกันจะเสี่ยงมาก ทันใดนั้นพวกติณห์โผล่มา เขารีบพาเธอหนี ประคองหน้าเธอถามว่า ถ้ารอดไปอยากทำอะไรมากที่สุด

“ฉันจะทำทุกอย่างที่พราวควรจะทำแล้วยังไม่ได้ทำ”

“ถ้าอย่างนั้นเชื่อผมนะ กัดฟันทนเจ็บ ผมจะพาคุณรอดกลับไปทำ”

ติณห์กับลูกน้องตามมาทัน สมชายรีบพาพราวมุดเข้าไปในป่าอีกด้านที่เป็นเนินและทึบ ทั้งสองร่วงลงไปในหุบตรงหน้า ติณห์ได้ยินเสียงแว่วๆ แต่พอตามมาก็ไม่เห็นใครแล้ว พบแต่ร่องรอย สั่งลูกน้องให้รีบตาม เชื่อว่า ซุปเปอร์สตาร์ไม่เคยเดินป่า สมชายคงหิ้วกันไปได้ไม่ไกล

สมชายกับพราวร่วงผลุบลงไป ดีที่สมชายคว้ารากไม้ไว้ทัน มือหนึ่งเหนี่ยวรากไม้ไว้อีกมือถือปืนและโอบพราวไว้ สมชายมองขึ้นไปแล้วคิดว่าถ้าติณห์มาเจอไม่น่ารอดได้ ตัดสินใจกอดพราวไว้ไถลตัวลงไป เขาต้องปิดปากเธอไว้ไม่ให้ร้องจนไถลลงถึงข้างล่างมีแมกไม้ปกคลุมมิดชิด

พวกติณห์มาถึงพอดี เห็นแต่กิ่งไม้ไหวและมีลิงค่างโหนไปมา เลยไม่เฉลียวใจ คนร้ายคนหนึ่งบอกว่า

“ตรงนี้ไม่มีทางไปแล้ว ไปดูทางโน้นเถอะ หลุดไปได้มันจะไปเจอไร่มันของชาวบ้าน ทีนี้แหละมันรอดแน่”

ติณห์เร่งให้รีบตามไป ทั้งหมดจึงพากันผละไปจากตรงนั้น...

ooooooo

สมชายกับพราวที่ไถลตัวลงมาถึงเบื้องล่างต่างเจ็บตัวกันไม่น้อย ส่วนติณห์กับคนร้ายพากันเดินตามหาสมชายกับพราวไปยังอีกมุมหนึ่งของป่าอย่างหัวเสีย

ค่ำแล้ว สมชายพาพราวมาถึงรีสอร์ตร้างแห่งหนึ่ง ไม้เลื้อยคลุมบ้านพักไว้เกือบมิด ที่นั่นยังมีซากรถจอดทิ้งไว้

สมชายบอกว่าเราจะพักกันที่นี่ พราวมองกลัวๆ จนสมชายพูดประชดว่า

“คุณซุปตาร์ครับ! ผมเข้าใจนะว่าคุณกลัว แต่เราเดินลุยป่าต่อไปไม่ไหวหรอก มันมืดแล้ว มองไม่เห็นทาง แล้วผมก็ดูดาวเหนือนำทางไม่เป็นด้วย ดีไม่ดีเดินไปเจอเสือสิงห์กระทิงแรด ผมทิ้งคุณจริงๆด้วย เพราะผมเก่งแต่กับสัตว์สองเท้า เจอสัตว์สี่เท้าผมวิ่งป่าราบทุกที ก็กัดฟันค้างที่นี่สักคืนน่า”

สมชายทำเป็นไม่สนใจเดินเข้าไปพลางบอกว่าจะไปหาน้ำอุ่นอาบสักหน่อย

“จะบ้าเหรอ คิดได้ไงว่าข้างในจะมีน้ำอุ่นให้คุณอาบ จะรอกันหน่อยได้ไหม” แล้วพราวก็รีบจ้ำอ้าวตามไปทั้งที่เจ็บปวดไปหมดทั้งตัว

พอเข้าไปข้างใน สมชายขึ้นชั้นบนไปอย่างระแวดระวัง ปรากฏว่าไม่มีอะไร เขาหันมาบอกพราว

“โอเคคุณ ปลอดภัย คืนนี้เราจะฮันนีมูนกันที่ห้องนี้แหละ”

พราวกำลังจะก้าวตามก็ชะงัก ถามว่าเมื่อกี๊พูดว่าอะไร?! ฮันนีมูนเหรอ?? สมชายทำหน้าตายถามว่าตนพูดอย่างนี้หรือ หูเธอแว่วไปเองหรือเปล่า หรือมีใครมากระซิบข้างหูเธอ พราวหงุดหงิดที่สถานการณ์แบบนี้เขายังมีอารมณ์กวนประสาทตนอีก

เห็นพราวเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียมาก สมชายบอกให้เธอหาที่นอนเสียตนจะคอยเฝ้าเป็นยามให้เอง

แม้จะถูกยั่วยวนกวนประสาท แต่ในยามคับขันนี้พราวก็ยังรู้สึกอุ่นใจที่มีบอดี้การ์ดสมชายคอยปกป้องอยู่เคียงข้าง

ooooooo

ส้มจี๊ดเฝ้าสุดเขตต์อยู่ที่โรงพยาบาล เธอโทรศัพท์เข้าสำนักพิมพ์สั่งนักข่าวให้เขียนโปรยหัวข่าวไปว่า

“พราว ซุปตาร์ลวงโลก สร้างความเสื่อมเสียให้ วงการบันเทิงไทย”

สุดเขตต์เพิ่งตื่นได้ยินพอดีเขาบอกเธออย่าทำอย่างนั้น ขอร้องอย่าเขียนข่าวโจมตีพราวได้ไหม พราวไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงใคร แต่เธอมีความจำเป็น

“นังพราวจำเป็นหรือนังปานแดงบ้านเด็กกำพร้านั่นจำเป็นต้องใช้เงินกันแน่ถึงได้ยอมขายตัวเป็นร่างทรงของนังพราวเที่ยวหลอกลวงคนทั้งประเทศน่ะ” สุดเขตต์ตกใจถามว่ารู้เรื่องมีนแล้วหรือ ขอร้องอย่าทำอะไรมีนเลย แต่ขยับแรงไปหน่อยเลยเจ็บแผล ส้มจี๊ดบ่นเคืองๆ “มัวแต่ห่วงคนอื่น ตัวแกเกือบตายยังไม่สำนึกอีก หึ!”แล้วรีบกดปุ่มเรียกพยาบาล

ooooooo

มีนแอบดูทีวีที่โรงพยาบาลเพื่อตามข่าวพราว พลางโทร.บอกแม่แก้วว่าไม่ต้องเป็นห่วงตน สุดเขตต์ถูกยิงแต่ปลอดภัยแล้ว แม่แก้วเตือนว่า ตอนนี้ทุกคนรู้เรื่องมีนหมดแล้ว ถามว่ามีนจะมีความผิดอะไรกับเขาไหม

“เอ่อ...ไม่หรอกแม่แก้ว เรื่องนี้มีนไม่ค่อยห่วงเท่าเรื่องคุณพราวถูกคุณติณห์จับตัวไป ยังไม่มีข่าวเลยว่าเจอตัวรึยัง”

แม่แก้วสงสารพราวที่มีชื่อเสียงเงินทองแต่ดูเหมือนมีแต่เรื่อง แมนขอคุยกับมีนบ้างเตือนพี่สาวให้ ระวังด้วย เพราะนักข่าวเดากันใหญ่ว่ามีนเป็นใครมาจากไหนทำไมหน้าตาเหมือนพราวอย่างกับฝาแฝดบอกมีนอย่าให้นักข่าวรู้เด็ดขาดไม่อย่างนั้นพี่ไม่สงบสุขแน่ ต้องถูกตามเปิดเผยชีวิตแน่ๆ

ฟังแมนแล้วมีนกังวลหนักใจขึ้นมา เพราะส้มจี๊ดรู้เรื่องของตนหมดแล้ว

สุดเขตต์ฟื้นขึ้นมาก็ถามถึงมีนทั้งที่ส้มจี๊ดเฝ้าปรนนิบัติอยู่ ส้มจี๊ดฉุนขาดต่อว่าสุดเขตต์ที่ตนอยู่ตรงนี้ทั้งคนยังถามหามีนอีก พอดีมีนเปิดประตูเข้ามาได้ยินทั้งสองโต้เถียงกัน มีนขอร้องส้มจี๊ดว่า

“ถ้าคุณพราวทำอะไรไม่ดีกับคุณเอาไว้ อภัยให้คุณพราวเถอะนะคะ มีนมาช่วยงานคุณพราว มีนรู้ว่าชีวิตของเธอเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่เคยมีความสุขจริงๆเลย”

ส้มจี๊ดประชดว่าช่วยพราวหลอกลวงต้มตุ๋นคนตนไม่เล่นด้วย สุดเขตต์เลยประชดบ้างว่า

“ถ้างั้นแกก็เอาเลย แกช่วยเล่นงานสายข่าวตัวดีของแกด้วยนะ” ส้มจี๊ดทำหน้างง “งงอะไร สายข่าวแกก็คุณจันทร์จรีไง รู้ไหม คนที่ยิงมีนแล้วพลาดมาโดนฉัน คือสายข่าวแกไง” ส้มจี๊ดตกใจ สุดเขตต์แฉต่อว่า “แกน่ะคิดว่าตัวเองฉลาด แต่เปล่าเลย แกกลับตกเป็นเครื่องมือให้คุณจันทร์จรีหลอกใช้ทำร้ายคุณพราวโดยไม่รู้ตัว ถ้ามีข่าวออกไปว่าแกร่วมมือกับคุณจันทร์จรีตามเล่นงานคุณพราวมาตลอด อะไรจะเกิดขึ้น คิดดู!”

ส้มจี๊ดตกใจ ช็อก เดินออกจากห้องทั้งเจ็บใจและเจ็บปวดที่ถูกหลอกใช้จนกำลังจะกลายเป็นฆาตกรไปแล้ว ส้มจี๊ดรับไม่ได้ ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนอย่างส้มจี๊ดจะแพ้ราบคาบทั้งความรักและการงาน

มีนยังอยู่กับสุดเขตต์ในห้อง เขาถามว่าตำรวจยังตามตัวพราวไม่เจอหรือ มีนบอกว่าดูข่าวทีวีเมื่อกี๊ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า สุดเขตต์คาดว่าตำรวจคงปิดข่าว

“ตอนนี้นักข่าวก็เลยหันมาเล่นเรื่องของคุณติณห์ ตามสืบจนรู้สาเหตุว่าที่คุณติณห์แค้นคุณพราวก็เพราะเข้าใจว่าคุณพราวเคยหักอกน้องชายจนเสียผู้เสียคน แล้วขับรถไปชนจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรา” สุดเขตต์ฟังแล้วอึ้ง มีนบอกว่าข่าวมาอย่างนั้น “แต่ยังไม่รู้ว่าจริงๆแล้วคุณพราวทำจริงหรือเปล่า”

“จริงหรือไม่จริงคนที่น่าจะรู้ดีที่สุดคือคุณพราวเอง แล้วก็คนที่ใกล้ชิดพราวมากที่สุด” มีนพยักหน้านึกถึงแฟรงค์

ooooooo

ค่ำนี้เอง แฟรงค์เปิดแถลงข่าวที่โรงแรมแห่งหนึ่งท่ามกลางแฟนคลับของพราวมากันคับคั่ง พอเริ่มเปิดแถลงข่าว ก็ถูกนักข่าวยิงคำถามเจาะตรงเป้าเข้าประเด็นทันที

นักข่าวถามว่าสแตนด์อินพราวเป็นใคร? แบบนี้เข้าข่ายหลอกลวงประชาชนชาวแฟนคลับหรือเปล่า?กี่ครั้งแล้วที่พราวใช้สแตนด์อิน?

แฟรงค์บอกว่าเรื่องนี้มีคำตอบแน่ แต่รอให้พราวกลับมาแถลงด้วยตัวเอง ตอนนี้เราต้องเอาใจช่วยพราวก่อน เพราะพราวถูกจับตัวไปโดยคู่หมั้นที่กำลังโกรธแค้นพราวเพราะเข้าใจผิด!

แฟรงค์เกริ่นแล้วลากเข้าประเด็นเริ่มแฉอย่างเผ็ดร้อน เอารูปจันทร์จรีที่กอดตรีอย่างแนบแน่นมาโชว์หลายรูปแล้วแฉ

“พราวไม่เคยคบหากับคุณตรีน้องชายของคุณติณห์เกินเลยจากคำว่าเพื่อน แต่อดีตเด็กปั้นในสังกัดของแฟรงค์ที่ชื่อจันทร์จรีคนนี้ต่างหาก ที่คบหาเป็นแฟน...หรือมากกว่าแฟนก่อนที่จะมาอยู่กับแฟรงค์ และด้วยความที่จันทร์จรีคนนี้อยากจะเป็นดาราก็ให้น้องชายคุณติณห์มาขอร้องพราวให้ช่วยพาตัวเองมาเจอพี่ เพื่อให้ปั้นเป็นดาราให้ดัง ด้วยความรักเพื่อนอยากให้โอกาสคน พราวก็หลวมตัวทำอย่างนั้น พาแม่คนนี้มาพบพี่ แล้วพี่ก็หลวมตัวปั้นนังตัวร้ายนี่จนได้ก้าวเข้ามาในวงการ มีที่ยืนเป็นดารา สปอตไลต์ส่องหน้า แล้วยังไงรู้ไหมคะ แม่คนนี้ก็เขี่ยน้องชายคุณติณห์ทิ้ง ถีบหัวส่งเขา”

นักข่าวพากันขอรูปจันทร์จรี เอมี่ช่วยแจกมือเป็นระวิง

จันทร์จรีอยู่ที่คอนโด เห็นแฟรงค์แฉตนลง IG ก็ฉุนขาดด่าแฟรงค์ว่าจะฆ่าตนด้วยวิธีนี้หรือ ขณะกำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงนั่นเอง เสียงมือถือดังขึ้น ดูเบอร์แล้วจันทร์จรีตกใจ

“หะ! นักข่าว!! แกโทร.มาทำไม ฉันไม่มีอะไรจะพูด”

แฟรงค์ยังแถลงต่อจนพลบค่ำว่า

“ในชีวิตการเป็นผู้จัดการดารา แฟรงค์ไม่ทำอยู่ 3 ข้อคือ ไม่โกงเด็ก ไม่กินเด็ก และไม่ฆ่าเด็ก แต่วันนี้...

แฟรงค์ต้องทำผิดจรรยาบรรณของตัวเอง ด้วยการออกมาฆ่าเด็กที่เคยปั้นด้วยการแฉ แฟรงค์จำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องพราวหนึ่งเดียวในดวงใจของแฟรงค์”

“แล้วคุณแฟรงค์รู้ได้ยังไงคะว่าคุณจันทร์จรีเป็น ต้นเหตุให้น้องชายคุณติณห์เสียใจจนขับรถไปคว่ำ ไม่คิดว่าอาจจะเป็นดาราหรือผู้หญิงคนอื่นเหรอคะ”

“เอาอย่างนี้ดีกว่านะคะ แฟรงค์ขอความกรุณา กราบล่ะค่ะ ใครที่เคยเป็นเพื่อนจันทร์จรี น้องๆพริตตี้ทั้งหลายที่เคยทำงานร่วมกับจันทร์จรีก่อนที่จะมาเป็นดารา ช่วยส่งเสียง ส่งรูป หรือข้อความอะไรก็ได้มาที่IG แฟรงค์หรือพราวก็ได้ ช่วยยืนยันหน่อยเถอะค่ะว่าพฤติกรรมของคนคนนี้เป็นยังไง ถือว่าช่วยชีวิตพราวถ้าคุณติณห์ได้เห็นจะได้ปล่อยพราวกลับมา ขอความกรุณานะคะ ขอความกรุณา...” ทั้งแฟรงค์และเอมี่ยกมือไหว้นักข่าวไปรอบๆ

เรื่องทำท่าจะไปได้ดี แต่แล้ว จู่ๆ ทั้งวารี พีคและน้าอร แม่เลี้ยง น้องต่างแม่และน้าแท้ๆของพราว ก็โผล่พรวดมาเอาเรื่องแฟรงค์ วารีถามว่าทำไมไม่รู้จักดูแลพราวให้ดี น้าอรขู่ว่าถ้าพราวเป็นอะไรไปจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด พีคแนะนำตัวเองว่าเป็นน้องชายของพราว

แฟรงค์ขอจบการแถลงข่าวแล้วหันมารบกับวารี น้าอรและพีคแทน แฟรงค์ถามทั้งสามว่าเคยทำอะไรให้พราวบ้าง ดีแต่แบมือขอเงินใช้ไปวันๆ น้าอรสวนอย่างดุเดือดว่า มาว่าตนไถเงินได้ยังไง ตนเป็นญาติสายเลือดแท้ๆ ของพราวคนเดียวที่เหลืออยู่

แฟรงค์ถามว่าพวกเขาไม่เหนื่อยกันบ้างหรือไงมีแต่สร้างปัญหาให้พราวตามแก้ตลอดเวลา พูดให้ทุกคนสำเหนียกว่า

“บอกไว้เลยนะ ถ้าพราวเป็นอะไรไป พวกคุณจะไม่ได้อะไรเลยสักสลึงเดียว” วารีท้าให้ลองดูจะได้เจอกันในศาลแน่ “ยินดีค่ะ แต่คงเป็นศาลเจ้านะคะ เพราะว่าพราวสั่งแฟรงค์เอาไว้ว่า...ถ้าเกิดพราวเป็นอะไรไป พี่ช่วยบริจาคเงินทองสมบัติทุกอย่างของพราวให้การกุศลหมดเลยนะ”

วารีด่าพราวว่าโง่ที่บริจาคให้การกุศล ทีกับพวกตนที่ยืนหัวหงอกหัวดำอยู่ตรงนี้สามชีวิตกลับไม่สนใจ น้าอรก็ครวญว่าไม่คิดถึงน้าไม่คิดถึงนังแม่เลี้ยงก็ควรคิดถึงน้องบ้าง

แฟรงค์เตือนทั้งสามว่าถ้าทำตัวดีๆ คิดถึงพราวให้มากกว่าคิดถึงเงินของพราว ทำให้พราวมีความสุขบ้างแค่นี้ก็จบแล้ว ไล่ทั้งสามให้กลับไปสวดมนต์ขอพระคุ้มครองพราวให้รอดกลับมาอย่างปลอดภัยดีกว่า

ooooooo

ที่รีสอร์ตร้าง...สมชายเดินสำรวจค้นหาจนเจอเทียนไขกับไฟแช็กทิ้งที่พื้น เขาเอาไปจุดให้พราวบอกว่าไม่ต้องอยู่มืดๆแล้ว แต่ถ้าหิวก็ทนหน่อยแล้วกันพอเริ่มสว่างตนจะรีบพาออกไปจากที่นี่ทันที

รุ่งเช้า ขณะสมชายจะพาพราวออกไปนั้น เขารู้สึกว่ามีเสียงผิดปกติ จึงลงไปอย่างระแวดระวัง เจอติณห์กับคนร้ายสามคนบุกเข้ามาจริงๆ! สมชายผลักพราวให้หลบไปในที่ปลอดภัย ส่วนตัวเขายิงสู้กับคนร้ายทั้งสาม เขาเหลือบเห็นติณห์เอาปืนจ่อพราวบังคับให้ลงบันไดไปก็เป็นห่วง

สมชายยิงคนร้ายตายไปหนึ่งคนกระสุนก็หมด คนร้ายอีกคนปรี่เข้ามา สมชายเตะมือมันจับล็อกบิดให้ปืนลั่นไกใส่ท้องตัวเองตายไปอีกหนึ่ง เขาหยิบปืนมันกระโจนไปยิงคนที่สามถูกหน้าอกล้มขาดใจตายคาที่ เขาพุ่งออกไปตามหาพราวทันที

ติณห์บังคับพราวนั่งคุกเข่าตรงหน้าเอาปืนจ่อถามพราวว่าก่อนตายอยากพูดอะไรไหม

“พราวกับตรีเป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน” พราวยืนยันอีกครั้ง ติณห์แค้นแทบคลั่งด่าพราวว่าโกหกสั่งให้ขอโทษน้องชายตนเดี๋ยวนี้ พราวพูดไม่ออกได้แต่ส่ายหน้าไปมา

สมชายพรวดเข้ามาตะโกน “อย่านะคุณติณห์ อย่ายิง คุณกำลังแก้แค้นผิดคนนะ คุณพราวไม่ได้ทำร้ายน้องชายคุณ”

ติณห์ตวาดว่าไม่ต้องมาแก้ตัวแทนกัน สมชาย เสนอว่า “เอางี้ไหม คุณวางปืนนะ แล้วเรามาคุยกันดีๆ คุณมั่นใจว่าเป็นคุณพราว แต่ผมบอกว่าไม่ใช่ งั้นเรามาหาหลักฐานยืนยันกัน”

“ผมไม่อยากเสียเวลา”

“แค่เสียเวลาแล้วไม่ต้องเป็นฆาตกรฆ่าใครตายมันไม่คุ้มกว่าเหรอ!”

ติณห์ตวาดให้หุบปากทำท่าจะยิงพราว พริบตานั้นผู้กำกับสหวุฒิตะโกนเข้ามา

“อย่ายิงนะคุณติณห์ ใจเย็นๆก่อน ผมมีหลักฐานนะว่าผู้หญิงคนที่เป็นต้นเหตุตัวจริงเป็นใคร” แล้วเขาก็เอารูปถ่ายสามสี่ใบที่ได้จากลูกน้องออกมาบอกติณห์ว่าตนจะเอาไปให้เขาเอง สหวุฒิวางปืนยกมือชูให้เห็นว่าไม่มีปืน “ผมจะเอารูปเข้าไปให้คุณ ใจเย็นๆนะครับ”

จังหวะที่สหวุฒิเอารูปไปให้และติณห์ก้มดูรูปนั่นเอง เขาเห็นรูปตรีกับจันทร์จรีกอดกันอย่างสนิทแนบ ติณห์คำรามแทบคลั่ง “จรี! นี่มันอะไรกัน เธอโกหกฉันมาตลอด เธอคบกับตรีตั้งแต่เมื่อไหร่ จรี!!”

พริบตานั้น สมชายกระโดดเข้ากระแทกติณห์ล้มลง สหวุฒิพุ่งไปคว้าตัวพราวออกไป ติณห์ปล้ำสู้กับสมชายไม่นานก็ถูกสมชายจับคว่ำกดล็อกมือไพล่หลัง

“ผมขอจับคุณข้อหาพยายามฆ่าคุณพราวและบงการฆ่าเจ้าหน้าที่ตำรวจ”

เมื่อตำรวจคุมตัวติณห์ไปแล้ว สมชายบอกพราวว่า “จบเสียที คดีปองร้ายซุปเปอร์สตาร์พราว”

“ทีนี้ก็คงหมดหน้าที่ของบอดี้การ์ดสมชายแล้วสินะ”

“ยินดีที่ได้รับใช้ครับซุปเปอร์สตาร์พราว” สมชายยื่นมือออกไป พราวยื่นมือมาสัมผัสเอ่ยตอบ

“ยินดีที่มีโอกาสให้คุณได้ดูแลพราว บอดี้การ์ดสมชาย”

สมชายยื่นมืออีกข้างมากอดพราว ล่ำลากันด้วยหัวใจที่ยอมรับการจากผู้หญิงที่เขารักจนหมดหัวใจแต่เธอเลือกคนอื่น เขาจึงเป็นฝ่ายถอยไปอย่างมีศักดิ์ศรี

ตำรวจพาพราวไปส่งให้แฟรงค์กับเอมี่ที่โรงพยาบาล พราวโผเข้ากอดแฟรงค์กับเอมี่ด้วยความดีใจ เอมี่ถามพราวว่ารู้หรือยังว่าใครเป็นคนยิงมีนแล้วพลาดไปถูกสุดเขตต์ พราวถามว่าใคร?

“ก็นังจันทร์จรีน่ะสิ มันร่วมมือกับคุณติณห์ทำทุกอย่างเพื่อกำจัดหนู ป่านนี้ตำรวจคงออกหมายล่าตัวแล้ว ได้ดังไปทั่วประเทศสมใจนางล่ะ” พราวรำพึงว่าไม่น่าเลย พลันก็ปวดหลังแปร๊บ แฟรงค์รีบพาพราวเข้าไปหาหมอ

ooooooo

กำจัดติณห์ได้แล้ว สมชายพุ่งเป้าหมายไปยังประเสริฐ แฟนคลับโรคจิตที่คลั่งไคล้พราวจนกลายเป็นคุกคามความปลอดภัย

ไม่นานสายสืบก็รายงานว่าพบประเสริฐแล้ว สมชายมุ่งไปหาเป้าหมายทันที จับได้คาตาว่าประเสริฐแอบสอดมือถือเข้าใต้กระโปรงหญิงสาวเพื่อถ่ายภาพ โชคดีที่หญิงสาวรู้ตัวโวยวายขึ้น สมชายฉวยโอกาสนั้นเข้าชาร์จจับตัวไว้ได้

เมื่อกำจัดภัยคุกคามพราวได้หมดแล้ว สมชายจะโทร. บอกเธอ แต่แล้วก็เปลี่ยนใจส่งแต่รูปและข้อความไปให้ว่า

“ผมจับแฟนคลับโรคจิตให้คุณได้แล้ว คุณหมดห่วงได้แล้ว ขอให้เป็นดาวอยู่บนฟ้าอย่างมีความสุข โชคดีนะครับ”

พราวอ่านข้อความนี้ขณะอยู่ที่กองถ่าย เธอถึงกับน้ำตาไหล ที่แม้จะอยู่ไกลกันแต่ความห่วงใยยังถึงกันตลอดเวลา

ส่วนจันทร์จรีถูกตำรวจสามนายบุกไปที่อพาร์ตเมนต์ พบแต่ถ้วยกาแฟที่ยังมีกาแฟติดก้นแก้วยังใหม่ๆอยู่

จันทร์จรีถูกหมายจับในข้อหายิงสุดเขตต์และพยายามฆ่าพราว เธอหนีไปกบดานที่แฟลตเก่าซอมซ่อ อำพรางตัวด้วยการใส่วิกผม แต่งตัวมอมแมมเหมือนก่อนเข้าวงการ แต่แล้วความหวังก็กลับแจ่มขึ้นอีกครั้ง เมื่อได้อ่านเจอข่าวติณห์...

“ไฮโซติณห์ทุ่มเงินและทรัพย์สินพันล้านประกันตัวเองเพื่อมาต่อสู้คดีนอกคุก ศาลเมตตาเห็นว่ายังมีน้องชายที่นอนเป็นเจ้าชายนิทราต้องดูแล” อ่านแล้วจันทร์จรีพึมพำอย่างมีความหวัง “บอกแล้ว ว่าเงินคือพระเจ้า เงินมันซื้อชีวิตคนได้”

จันทร์จรีหยิบมือถือขึ้นดู คิดจะโทร.ติดต่อติณห์

ooooooo­­

สมชายกลับไป “อิงรักโฮมสเตย์” ที่อัมพวา เพราะอรชุมาผู้เป็นแม่ไปเดินสายทำบุญจึงเรียกให้กลับมาดูแลน้องเพราะได้ข่าวว่าเรียนเกรดร่วงกราวรูด

“แหม...คนเรามันก็มีรุ่งได้มีร่วงได้แหละ ไม่มีใครเก่งไปตลอดหรอก แม้แต่สารวัตรสมชาย”

ลุงจ่อยบอกว่าเรียกบอดี้การ์ดสมชายของซุปเปอร์สตาร์พราวเท่กว่า น้องนุชเห็นด้วยเรียกล้อๆ จนสมชายตีหน้าขรึมสั่งให้หยุด ห้ามเรียกบอดี้การ์ดสมชายอีก เพราะตนไม่ได้เป็นบอดี้การ์ดให้ซุปเปอร์สตาร์อีกแล้ว พูดอย่างตัดใจว่า

“คดีจบก็จบกัน แล้วก็เลิกคบ!”

“แบบนี้ชัวร์เลย คุณชายอกหักกลับมา” ลุงจ่อยฟันธง

น้องนุชถามพี่ชายว่า เรื่องแขกเข้าพักจะรับไหม เพราะเห็นโทร.มาบอกว่าอย่าเพิ่งเปิดรับจองห้อง ตกลงจะเอาอย่างไร สมชายบอกว่ายังไม่ต้องรับ

แต่พอน้องสาวถามว่าแล้วจะทิ้งโฮมสเตย์ไว้เฉยๆหรือ สมชายได้ให้เหตุผลว่า

“พวกเราใช้โฮมสเตย์หาเงินหนักเกินไป ดูซิ...โทรมไปหมดแล้ว พี่ก็แค่อยากปิดปรับปรุง ซ่อม แต่งมันใหม่”

ถูกน้องนุชดักคอว่าเพราะพี่อยากอยู่เงียบๆ คิดถึงความหลังตอนคุณพราวอยู่ที่นี่ใช่ไหมล่ะ ลุงจ่อยพยักหน้าเห็นด้วย

เมื่ออยู่ตามลำพัง สมชายไปเปิดประตูห้องที่พราวเคยอยู่ คิดถึงรสจูบในวันนั้น คิดถึงความสุขที่เคยหยอกล้อกัน แต่ยิ่งคิดถึงความสุขในอดีต ความทุกข์ในปัจจุบันก็ยิ่งเกาะกินหัวใจ จนต้องหลับตาข่มความเจ็บปวด

ooooooo

ข่าวพราวใช้สแตนด์อินกระพือไปทั่ว แฟรงค์กับพราวจึงนัดแถลงข่าวที่โรงแรมแห่งหนึ่งโดยให้มีนมาเปิดตัวด้วย

ทุกคนตื่นเต้นตึงเครียดกับการที่จะต้องเผชิญหน้ากับนักข่าวและแฟนคลับของพราว แฟรงค์ยังทำใจไม่ได้ถ้าพราวต้องร่วงจากบัลลังก์ซุปเปอร์สตาร์ แต่พราวทำใจได้บอกแฟรงค์ว่า

“ดาราเกิดและมีชื่อเสียงมากเพราะประชาชนยอมรับนะคะ ไม่มีดาราคนไหนทำเย่อหยิ่งจองหองแล้วสามารถโด่งดังได้โดยไม่แคร์เสียงประชาชนหรอกค่ะ เราต้องยอมรับความจริง พราวห่วงก็แต่มีน หลังจากวันนี้ ชีวิตมีนอาจจะต้องเดือดร้อนวุ่นวายเพราะเข้ามาเกี่ยวข้องกับซุปเปอร์สตาร์พราวคนนี้”

“มีนไม่กลัวหรอกค่ะ มีนเชื่อว่าความดีที่เราทำไว้จะคุ้มครองเราเอง” มีนยิ้มสู้

“ฉันไม่รู้จะขอบคุณมีนยังไง ฉันเคยอ่านผ่านๆตา เขาว่าในชีวิตคนเราทุกคน จะมีเทวดานางฟ้าประจำตัวลงมาคุ้มครองโดยที่เราไม่รู้ แต่ฉันรู้แล้วว่ามีนคือนางฟ้าของฉัน” พราวโผกอดมีน ทั้งแฟรงค์และเอมี่มองอย่างตื้นตันใจ

เมื่อได้เวลาแถลงข่าว แฟนคลับของพราวพากันมาเชียร์พราวคับคั่งเหมือนเดิม ส้มจี๊ดกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมกล้องถ่ายรูป เธอเหลือบเห็นสุดเขตต์อยู่กับมีนก็ถึงกับน้ำตาคลอ พอสุดเขตต์หันมาเห็น เขา

พยักหน้ายิ้มให้อย่างสนิทแบบเพื่อนเหมือนเดิม ส้มจี๊ดพยักหน้ารับแกนๆ สุดเขตต์ได้แต่คิดว่า สักวันความเป็นเพื่อนคงกลับมาเหมือนเดิมอีก

พราวแถลงข่าวทักทายแฟนคลับแล้วแนะนำมีนที่เป็นสแตนด์อินคอยรับบทบาทแทนตน คอยช่วยเหลือตนมาตลอด

ส้มจี๊ดถ่ายรูปแล้วถามว่าพราวแอบใช้สแตนด์อินมานานแค่ไหนแล้ว มีนมีเหตุผลอะไรถึงต้องทำแบบนี้ จิกถามว่า “คิดบ้างไหมว่านี่เป็นการแหกตาประชาชนครั้งมโหฬาร แล้วคุณจะรับผิดชอบกับการกระทำของคุณครั้งนี้ยังไงคะพราว!”

สุดเขตต์ทำหน้าอ่อนใจกับความคิดที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของส้มจี๊ด พราวอึ้งๆก่อนตอบคำถามนี้ว่า

“พราวจะไม่แจกแจงรายละเอียดนะคะว่ามีนเข้ามาเป็นสแตนด์อินพราวได้ยังไง เอาเป็นว่ามีนไม่ได้อยากจะทำหรอก แต่เพราะพราวขอร้อง”

มีนแทรกขึ้นว่าตนอยากจะช่วยพราว เพราะพราวถูกคุกคามปองร้ายแต่งานก็หยุดไม่ได้ ตนก็แค่เข้ามาเพื่อไม่ให้เจ้าของงานเสียหาย เพื่อประชาชน เพื่อแฟนคลับของพราว มีนขอร้องว่า

“ให้โอกาสคุณพราวเถอะนะคะ คุณพราวไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงใคร คุณพราวช่วยเหลือมีน ช่วยเหลือเด็กกำพร้า”

มีนพูดจนพราวขอให้พอ พอมีนหยุดอาการปวดหัวก็กำเริบทันที ไม่มีใครรู้ว่ามีนเป็นอะไร มีแต่สุดเขตต์เท่านั้นที่รู้ เขาบอกให้รีบพามีนส่งโรงพยาบาล มีนเป็น เนื้องอกในสมอง ต้องผ่าตัดด่วนแต่มีนไม่มีเงิน

“แต่ฉันมี” พราวบอกเร่งให้รีบพามีนส่งโรงพยาบาลตนจะออกค่ารักษาให้จนกว่ามีนจะหาย สุดเขตต์ขอบคุณพราวแล้วรีบอุ้มมีนไป

ooooooo

จันทร์จรีวางแผนจับติณห์อีกครั้ง ทำทีขับรถไปเจอติณห์ที่เข็นวีลแชร์พาตรีมาพักผ่อนที่สวนสาธารณะ เธอลงไปหาติณห์บีบน้ำตาขอโทษ อ้างว่าตนไม่ตั้งใจทำตรีจริงๆ เพียงแต่อยากทำให้ฝันของตัวเองเป็นจริงเท่านั้น

“ความฝันที่จะเป็นดาราของคุณดับอนาคตของน้องชายผม” ติณห์ขบกรามแน่น

จันทร์จรีทำเป็นสำนึกสัญญาว่าจะทำให้ตรีกลับมาเหมือนเดิม จะทำให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นให้ได้ ให้ตรีกลับ

มายิ้ม หัวเราะได้เหมือนเดิม แล้วอ้อนว่ากว่าจะถึงวันนั้นตนคงต้องมอบตัวกับตำรวจก่อน ตนกลัวไม่อยากติดคุก

จันทร์จรีคร่ำครวญจนติณห์บอกว่าถ้าตำรวจจับเธอ ตนจะไปประกันออกมา จันทร์จรีดีใจโผกอดแขนติณห์ ถูกเขาแกะออกอย่างเย็นชา จันทร์จรีตัดพ้อว่าเขาคงหมดรักตนแล้ว ติณห์พูดอย่างเลือดเย็นว่า

“ผมไม่เคยรักคุณ ที่ผ่านมาผมก็แค่ผู้ชายเลวๆ ที่หลอกใช้คุณเพื่อแก้แค้นคุณพราวเท่านั้น” จันทร์จรีอ้อนว่าแต่ตนรักเขา “คุณไม่ได้รักผมหรอกจรี คุณรักความรวยของผมต่างหาก เอาเป็นว่าถ้าคุณกลับมาดูแลน้องชายผม ผมจะให้คุณสิบล้านและถ้าคุณสามารถทำให้น้องผมฟื้นขึ้นมาได้ คุณต้องการเท่าไหร่ผมจะให้”

จันทร์จรีดีใจมากพูดหวานกับตรีว่าถ้าประกันตัวออกมาแล้วจะกลับมาดูแลเขา อ้อนว่า... “ตรี...รอจรีนะ”

แต่พอออกจากติณห์แล้ว จันทร์จรีทำท่าขยะแขยงตรี แสยะยิ้มเยาะว่า

“ฝันไปเถอะว่าฉันจะทำให้แกฟื้นขึ้นมาอีก ฟื้นมาเป็นมารชีวิตฉันเปล่าๆ ยี้...แค่คิดก็ขยะแขยงแล้วที่ต้องไปดูแลแกฉันจะกลับไปดูแลแกแล้วทำให้คุณติณห์หลงใหลฉันอีกครั้ง แล้วสมบัติทุกอย่างของเขา ก็จะเป็นของฉันคนเดียว ฮ่ะๆๆ”

เพราะมัวเพ้อเจ้อ มีรถกระบะคันหนึ่งพุ่งออกมาจากซอยชนรถจันทร์จรีโครม แล้วทุกอย่างก็ดับมืดลง

ooooooo

มีนผ่าตัดแล้ว ผลการผ่าตัดดีมาก เธอจำทุกคนได้เหมือนเดิม โดยเฉพาะสุดเขตต์ แม่แก้ว และแมน แฟรงค์กับเอมี่มาเยี่ยม ดีใจที่มีนผ่าตัดปลอดภัย และยังจะรับแมนไปปั้นด้วยเพื่อจะมีรายได้มาเลี้ยงครอบครัว

สุดเขตต์ดูแลมีนอย่างใกล้ชิด เขาถามว่าหายดีแล้วมีนอยากทำอะไร มีนบอกว่าช่วยแม่แก้วดูแลเด็กๆ เหมือนเดิม พอมีนถามเขาบ้าง สุดเขตต์บอกว่าก่อนอื่นจะขอแต่งงานกับมีนก่อน มีนตอบรับทันที สุดเขตต์หยิบแหวนบรรจงสวมให้ ขอบคุณที่มีนไว้ใจให้ตนดูแล

พราวอยู่ที่คอนโดหรู เห็นพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ “จันทร์จรีดาราดาวรุ่งซิ่งหนีคดี อัดก๊อปปี้กระบะดับอนาถ” พราวสลด และอโหสิให้ ขอให้ชาติหน้าเกิดมาพบกันในฐานะมิตรที่ดีต่อกัน

พราวคิดถึงชีวิตตัวเอง จำได้ว่าเคยบอกสมชายเมื่อครั้งที่หนีคนร้ายไปด้วยกันว่าถ้ารอดไปได้ก็จะทำทุกอย่าง ที่พราวควรจะทำแล้วยังไม่ได้ทำ พราวตัดสินใจบันทึกคลิปประกาศลาจากวงการ พราวขอบคุณแฟนคลับขอบคุณทุกกำลังใจที่สนับสนุนตนตลอดมา สุดท้ายพราวพูดอำลาว่า

“นับแต่วันนี้ พราวพิชญาดาจะไม่ใช่ซุปเปอร์สตาร์อีก พราวจะเป็นแค่คนธรรมดา แล้วพราวจะขอไปอยู่กับคนที่พราวรักค่ะ”

ตัดสินใจและอัดคลิปแล้ว พราวถอนใจอย่างโล่งอกที่ได้ทำสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต เลือกทางและเลือกทำในสิ่งที่อยากทำ แล้วเย็นนั้นเองพราวก็ออกเดินทางบ่ายหน้าไปอัมพวา ไปถึงพราวตกใจเมื่อเห็นป้าย “ปิดปรับปรุงชั่วคราว” สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น พลันก็ชะงักเมื่อ เห็นน้องนุชมองตะลึง พอได้สติน้องนุชก็โผเข้าหาด้วยความดีใจสุดๆ

เมื่อพราวรู้ว่าสมชายอยู่ห้องที่ตนเคยพัก เธอตรงลิ่วไปทันที เจอสมชายออกจากห้องกำลังหันไปปิดประตู พราวถาม

“มายุ่งอะไรกับห้องของฉัน”

สมชายดีใจแทบกระโดดแต่ยังสงวนท่าที ทำเป็นไม่ต้อนรับ ถามว่าเธอหนีอะไรมา พราวบอกว่าตนจะมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่ สมชายประชดว่า “ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมพักใจส่วนตัวของดารา เหงาๆ เบื่อๆ ก็มา หายแล้วอยากกลับก็จากไป”

พราวสู้อุตส่าห์ง้ออยู่นาน เห็นสมชายทำท่าไม่ไยดีไล่ได้ไล่เอา พราวถามว่า

“คุณจะไล่ฉันไปไหน ฉันอุตส่าห์มาหาคุณนะ ฉันทำในสิ่งที่ฉันอยากทำแล้ว คุณไม่เชื่อจริงๆเหรอว่าฉันจะอยู่ที่นี่กับคุณ” พราวตัดสินใจเอาคลิปที่อัดลาวงการเปิดให้เขาฟัง แล้วบอกเขาในตอนท้ายว่า “และตอนนี้ พราวก็มายืนอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว แต่เขากลับไล่ให้พราวกลับไป เขาไม่อยากให้พราวอยู่ด้วย ไม่เป็นไร พราวจะกลับไปอย่างที่เขาต้องการ ไม่เป็นไร...”

พอพราวปาดน้ำตาจะเดินไป สมชายรีบเรียกไว้ บอกว่าไม่ให้เธอไปไหน ยอมรับว่า “ผมก็อยากอยู่กับคุณตลอดไป แต่ต้องสัญญานะว่าจะไม่ให้ยัยแฟรงค์ผู้จัดการมาตามคุณกลับไปอีก” พราวสัญญาว่าแฟรงค์ไม่ตามมาอีกแล้ว

คืนนี้ สมชายพาพราวพายเรือไปดูหิ่งห้อยระลึกความทรงจำดีๆที่มีต่อกัน ท่ามกลางแสงพริบพราวของหิ่งห้อย พราวบอกรักสมชาย เขาบอกรักเธอเป็นครั้งแรก พราวถามว่ารักมากแค่ไหน

“รักมากที่สุดในชีวิตของสมชาย” เขาโน้มหน้าไปจูบพราว เป็นจูบที่ต่างก็ดื่มด่ำในอารมณ์รักของกันและกัน

หลายเดือนต่อมา ในงานประกวดรางวัลโทรทัศน์ยอดเยี่ยมละครเรื่องอโยธยาได้หลายรางวัล พราวมาร่วมงานด้วย

ส้มจี๊ดกลายเป็นผู้สื่อข่าวรายการทีวี เอ่ยชื่นชมพราวที่ให้เกียรติมาร่วมงานโดยมีบอดี้การ์ดสมชายเดินเคียงคู่มาด้วย

พราวเดินจูงมือบอดี้การ์ดสมชายเดินมาบนพรมแดง ทั้งสองโบกมือให้กับทุกคนที่ส่งเสียงต้อนรับ

ที่จอ...อักษรสวยงามค่อยๆเลื่อนขึ้นมา...

“บางคนอาจพราว...ในชาติกำเนิด หลายคนอาจพราว...ในฐานะทางสังคม และอีกหลายๆคน...อาจพราวในความสง่างาม แต่จะมีสักกี่คน...ที่พราวในคุณค่าและความดีของตัวเอง...”

–อวสาน–


ละครพราว ตอนที่ 17(ตอนจบ) อ่านพราว ติดตามพราว ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย พัชราภา ไชยเชื้อ,ศุกลวัฒน์ คณารศ 25 พ.ย. 2557 09:15 2014-12-03T05:56:00+00:00 ไทยรัฐ