ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พรายสังคีต

SHARE

อ่ำเอามือแตะกระเป๋าเสื้อที่ใส่ยันต์ไว้เรียกกำลังใจก้าวเข้าไปในเรือนเล็ก กวาดตามองหาความผิดปกติแล้วตรงไปที่บันได แต่พอก้าวขึ้นเท่านั้น เทิดก็พุ่งพรวดมายืนที่ชั้น 2 จ้องเขม็ง

“ไอ้ขี้ครอก!!!”

อ่ำผงะค่อยๆถอยหลังไปที่ประตู แต่พอเทิดตวัดสายตาไป ประตูก็ปิดปัง

อ่ำสะดุ้งสุดตัว แต่พอหันมาอีกทีเทิดก็มายืนประจันหน้าแล้ว บีบคออ่ำ ด่าอย่างเกรี้ยวกราด

“สันดานงูพิษเลี้ยงไม่เชื่อง มึงก็เนรคุณเหมือนโคตรเหง้ามึง”

“บุญคุณที่ตระกูลวิจิตรวาทินมีต่อคุณตา ต่อครอบครัวผม ผมไม่เคยลืม ถึงแม้ตาจะเสียก่อนผมเกิด แต่คำพูดสั่งเสียของตาที่สั่งพ่อไว้...มันยังฝังอยู่ตรงนี้”

อ่ำพูดน้ำตาคลอ เอามือแตะที่หัวใจตรงกระเป๋าที่ใส่ยันต์พอดี เทิดบีบคออ่ำแน่นเข้า...แน่นเข้า อ่ำกำลังขาดใจ น้ำตาไหล บอกตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว “จงปกป้อง...วิจิตรวาทิน...ด้วยชีวิต...”

อ่ำรวบรวมแรงดึงยันต์ท้าวเวสสุวรรณออกจากกระเป๋าเสื้อยื่นมาที่หน้าเทิด แสงสว่างสาดส่องจากยันต์เข้าหน้าเทิดอย่างจัง

“อ๊ากกกกกกกก” เทิดแผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวด วิญญาณกระเด็นไปที่ห้องชั้น 2

อ่ำฮุบอากาศหายใจเหนื่อยหอบ แต่ยังวิ่งตามเทิดขึ้นไปอย่างเร็ว พอถึงหน้าห้องก็เห็นเทิดดิ้นทุรนทุรายมองอ่ำตาขวางถาม “นี่เหรอ...สิ่งที่มึงตอบแทนกู” แล้วพุ่งใส่อ่ำทันที แต่อ่ำเอายันต์ยันไว้จนเทิดเซล้มลง อ่ำเดินเข้ามาใช้มืออีกข้างจับบานประตูไว้ พูดทั้งเจ็บปวดและเจ็บแค้น

“ประวัติศาสตร์จะต้องไม่ซ้ำรอย ท่านเคยพรากคนสำคัญที่สุดในชีวิตของคุณตาไป ผมจะไม่ให้ท่านพรากชีวิตใครไปอีกแล้ว”

อ่ำดึงประตูปิดแล้วติดยันต์ท้าวเวสสุวรรณบนประตูหวังปิดตายไม่ให้เทิดไปไหนได้อีก เทิดพุ่งไปที่ประตูก็ถูกพลังของยันต์กระแทกกลับ พุ่งไปทางหน้าต่างก็กระดอนกลับทำนองเดียวกัน เทิดตะโกนคลั่ง

“ไอ้ชาติชั่ว กูสาบาน ถ้ากูออกไปได้มึงจะต้องตาย!!!”

อ่ำเดินหมดแรงมาถึงบันไดก็ทรุดนั่งหมดสติ พุกเข้าประคองไว้ลูบหัวอ่ำพูดอ่อนโยน

“ขอบใจนะ ที่มึงรักษาสัญญา”

ขณะเดียวกันเทิดก็กระแทกประตูปึงปังแผดเสียงอย่างคลุ้มคลั่ง

“ปล่อยกู...ปล่อยกู!!”

ooooooo

ยชญ์เอาโน้ตเพลงท่วมธรณีวางไว้บนโต๊ะที่ห้องนั่งเล่น ถามอิงอรที่นั่งหน้าซีดอยู่ว่ามีอะไรจะแก้ตัวไหม อิงอรอึกอักไม่กล้าเล่าเพราะกลัวยชญ์จะไม่เชื่อ

ธวัชช่วยกล่อม อิงอรจึงอ้อมแอ้มบอกว่าตนจำเป็นต้องทำ ไม่อย่างนั้นญาติตนต้องตาย ยชญ์เข้าใจว่า

ที่แท้อิงอรก็ต้องการเงินนี่เอง ถามว่าต้องการเท่าไหร่ อิงอรรู้ว่ายชญ์เป็นคนจิตใจดีจึงบอกความจริงว่า

“มันไม่ใช่เรื่องเงินหรอกค่ะ แต่มันเป็นเรื่องของอาถรรพณ์เพลงท่วมธรณี”

“โกหก!!” เสียงแพรโพล่งขึ้น ยชญ์หันมอง เห็นเม มิ่งกับแพรมากันพร้อมหน้า ยชญ์ถามว่ามากันได้ยังไง มิ่งบอกว่าพวกตนมีสายข่าว เมบอกว่าตนขอให้พี่ธวัชช่วยเป็นหูเป็นตาให้เอง

แพรบอกยชญ์ว่าอย่าเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนนี้ มิ่งก็ถามอิงอรว่าตั้งแต่รู้จักกันมีอะไรที่เป็นเรื่องจริงบ้าง อิงอรหันไปพูดกับยชญ์ว่า

“อรขอโทษค่ะ อรรู้ว่าพูดไปพวกคุณก็คงไม่เชื่อ แต่เรื่องอาถรรพณ์เพลงมันเป็นเรื่องจริงนะคะ อรไม่ได้โกหก”

แพรยุให้ยชญ์จับส่งตำรวจเลย ยชญ์หนักใจ แพรถือโอกาสสั่งให้ธวัชกับมิ่งจับตัวไว้ ทั้งสองเข้าไปจับอิงอรคนละข้างราวกับจับผู้ร้ายใจฉกรรจ์ เมเห็นแล้วตกใจมองหน้ายชญ์เชิงให้ปราม แต่ยชญ์ทำใจแข็งมองไปทางอื่นอย่างไม่อยากเห็นหน้าอิงอร แพรยิ่งได้ใจสั่ง “เอาตัวไป”

อิงอรถูกธวัชกับมิ่งลากตัวออกจากบ้านไป

เมสงสารหันมองยชญ์เชิงตัดพ้อแต่เขาก็ยังทำเฉย เมพึมพำ

“คนใจดำ”

ระหว่างถูกลากตัวไป อิงอรยังพยายามร้องบอกยชญ์ว่าให้เชื่อตน ไม่อย่างนั้นจะต้องมีคนตายอีก เมทนไม่ได้วิ่งไปขวางไว้บอกพอเถอะ อย่าให้ถึงตำรวจเลย ขอยชญ์ว่าของก็ได้คืนแล้วยกโทษให้พี่อรเถอะ

“ปล่อยคุณอรซะ” ยชญ์ใจอ่อน แพรไม่พอใจ อิงอรซึ้งใจขอบใจทั้งเมและยชญ์ แต่เมื่อยชญ์บอกว่า

ตนไม่สะดวกใจที่จะทำงานกับเธออีกแล้ว สิ้นเดือนนี้

จะโอนเงินเดือนให้ อิงอรร้องไห้โฮที่ตัวเองทำผิดพลาดจนไม่รู้ว่าจะช่วยชีวิตปกรณ์ได้อย่างไร

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"
14 พ.ค. 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2564 เวลา 10:36 น.