ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พรายสังคีต

SHARE

โฉมยงค์ยังคงนั่งร้องเพลงท่วมธรณีอยู่อย่างไม่สนใจคำเตือนจากจดหมาย...

“เสียแรงกูรักเลี้ยงเยี่ยงดวงมาลย์ เดรัจฉานชั่วชาติอนาถใจ กูขอสาปตราบสิ้นดินแลน้ำ ให้ฉิบหายตายตกตามแม้ชาติไหน ให้...”

พลันลมก็พัดเข้ามาอย่างแรงจนโน้ตเพลงปลิว โฉมยงค์คว้าไม่ทัน กระดาษปลิวไปตกที่ประตูแล้วปลิวต่อไปจนออกไปนอกบ้าน โฉมยงค์ตามไป บ่นกับตัวเอง...

“ทำไมลมแรงขนาดนี้ สงสัยคืนนี้ฝนจะตกหนักแน่ๆ”

โฉมยงค์ตามกระดาษโน้ตเพลงไปจนถึงสนามหน้าบ้าน กระดาษไปตกที่เท้าของพุกที่ยืนมองกระดาษโน้ตอย่างน่ากลัว

โฉมยงค์ตามไปทันจะก้มเก็บ แต่กระดาษโน้ตปลิวไปอีก โฉมยงค์วิ่งตามจนเก็บได้ พูดขำๆ

“จะหนีไปไหนเนี่ย”

เมื่อเดินกลับเข้าบ้าน พุกตามติด แต่มีโทรศัพท์เข้ามือถือของโฉมยงค์พุกเลยชะงัก โฉมยงค์วางกระดาษโน้ตเพลงท่วมธรณีไว้ที่โต๊ะรีบไปรับสายพลางเดินขึ้นข้างบนเหมือนจะไม่ลงมาอีก

พุกหยุดตาม ถอนใจอย่างโล่งอก...

ที่หน้าบ้าน เพื่อนบ้านสองคนขี่จักรยานผ่านมา เห็นพุกจากข้างหลังก็ร้องทักอย่างมีอัธยาศัยว่า

“สวัสดีค่ะคุณตา ยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

พุกยืนนิ่งและไม่หันมา เพื่อนบ้านคิดว่าไม่ได้ยิน พูดกับตัวเองก่อนขี่จักรยานผ่านไปว่า

“คนแก่ก็หูตึงแบบนี้แหละ...”

วิญญาณเทิดอยู่ที่เรือนเล็ก ตะโกนอย่างสุดแค้น...

“ไอ้น้องทรยศ ไม่ว่ามึงจะอยู่หรือตาย ก็เห็นคนอื่นดีกว่าพี่น้องในไส้ไม่เคยเปลี่ยน”

เทิดพุ่งไปที่ประตูอย่างเร็ว แต่เหมือนถูกพลังลึกลับสกัดไว้จนหงายกลับมาที่กลางห้อง เทิดแค้นมากพุ่งไปที่หน้าต่างก็หงายหลังกลับมาอีก เทิดจ้องทะลุเพดานขึ้นไป เห็นพระจันทร์ใกล้เต็มดวง เทิดจ้องแสยะยิ้มพูดอย่างมีความหวัง

“อีกไม่นานหรอก...”

ooooooo

ที่ลานข้างตึกคณะศิลปกรรม เข้มกำลังกวาดใบไม้ แต่ตาคอยมองอย่างระแวดระวัง

เมกับมิ่งเดินเข้ามาจากข้างหลังเข้ม เข้มสะดุ้งโหยงพอเห็นเป็นสองสาวก็โล่งใจ

“เป็นอะไรคะลุง” มิ่งถาม เข้มตอบอย่างมีพิรุธว่าไม่มีอะไร “แต่หนูเห็นลุงทำท่าระแวง กวาดไปมองไป ตั้งแต่เดินเข้าคณะมาแล้ว”

เมเห็นท่าทางมีพิรุธของเข้มก็บอกว่ามีอะไรบอกพวกเราได้นะ เข้มลังเลแล้วตัดสินใจบอกว่า

“แค่ยังหวาดๆเรื่องเมื่อคืน” มิ่งถามว่าเมื่อคืนมีอะไรหรือ “เมื่อคืนผมเห็นเอ่อ...เหมือนผี”

เมถามว่าเหมือนผี แสดงว่าไม่ใช่ผี เข้มบอกว่าตนเห็นแค่แว่บเดียวไกลๆ เล่าอย่างตื่นเต้นว่า

“ตอนแรกผมก็ตกใจเลยวิ่งหนี แต่พอมาคิดอีกทีทำไมผีแต่งตัวเหมือนคน เลยย้อนกลับไปดู แต่ก็ไม่มีอะไร เลยไม่แน่ใจว่ามันเป็นผีหรือคนกันแน่ แต่หน้าตามันเหมือนผีมากกว่าคนนะครับ”

มิ่งหน้าเสีย มองหน้าเมอย่างไม่สบายใจ แต่เมนิ่ง

ที่มุมหนึ่ง ด็อกเตอร์พิบูลผ่านมาหยุดฟังแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ ครู่หนึ่งก็โทร.เข้ามือถือเข้ม เข้มตื่นเต้นถามว่ามีอะไรจะให้ตนไปพบด่วนหรือ

“ก็ไม่มีอะไร แค่อยากชมที่แกคิดแผนได้ดีมาก” เข้มงงถามว่าแผนอะไร “ก็ที่แกหลอกเด็กๆพวกนั้นว่าเจอผีน่ะสิ รู้ไหม ปากต่อปากรับรองว่าเดี๋ยวข่าวต้องแพร่สะพัดไปทั่วว่าที่ตึกศิลปกรรมมีผี”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"

รู้จัก "วินนี่ ศิภัชรดา" มิสทีน 2017 นางเอกน้องใหม่ "ฟ้า หิน ดิน ทราย"
14 พ.ค. 2564

07:20 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2564 เวลา 10:39 น.