ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ทอยเล่านิทานไม่ทันจบกาโม่ก็หลับไปแล้ว ทอยเรียกเต็งถามว่าอยู่ในห้องหรือเปล่าอึดใจก็มีเสียงตอบ “กู๊ดไนท์ครับ” แล้วตัดสายเลย ทอยโทร.เข้าโทรศัพท์บ้านอีก แต่ไม่มีใครอยู่แล้ว

เต็งไปที่บ้านชิดดาว เห็นบ้านยังมืดเหมือนเดิม เขาตัดสินใจโหนประตูเหล็กเตี้ยๆ เหวี่ยงตัวเข้าไปในบริเวณบ้านเลย

หลังจากกาโม่หลับแล้ว ทอยไปที่ร้านอาหารตามที่เวนิสนัด เห็นเวนิสกับลูกกวาดกำลังช่วยกันเลือกการ์ดเชิญแต่งงานอยู่ เวนิสเห็นทอยก็รีบเก็บการ์ดแต่งงานใส่ถุง ทอยมองหน้าเวนิสบอกว่า

“ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอกย่ะ เพราะฉันไม่ได้ชอบแก” มองทั้งสองคนถาม “พวกแกเรียกฉันมาเพราะอยากเคลียร์ประเด็นนี้ใช่ไหม เวนิสบอกว่าลูกกวาดยังคาใจ “ไม่บอกฉันก็รู้ว่าไอเดียนังกวาด แกมันขี้ขลาด” พูดไม่ทันขาดคำก็ถูกเวนิสเอาการ์ดแต่งงานฟาดกลางหัว เลยได้หัวเราะกัน

ทอยมองลูกกวาดบอกว่าไม่ต้องระแวงตนกับไอ้ตี๋ พูดจริงจังว่า

“ฉันไม่ได้ชอบไอ้เวนิส ฉันอาจจะทำอะไรให้มันหลงคิดไปเองว่าฉันชอบมัน ก็ถือซะว่าเป็นคราวซวยของมันเองเพราะฉันไม่เคยชอบมัน...ต่อให้ไม่มีแกเข้ามาฉันกับมันก็ไม่มีวันลงเอยกันได้หรอก”

ลูกกวาดฟังแล้วสบายใจยิ้มออก ทอยจับมือของทั้งสองมาประกบกันตรงหน้าตัวเอง มองหน้าทั้งสอง “จากใจเลยนะ ฉันดีใจกับแกสองคนมาก แกเป็นคนดีทั้งคู่เหมาะสมกันมาก...”

ลูกกวาดซึ้งจนน้ำตาไหล ทอยบอกไม่ต้องร้องไห้ แต่งๆกันไปเถอะ ลูกกวาดลุกขึ้นขอกอดทอย ทอยลุกขึ้นกอดบอกว่า “ดีใจด้วยนะแก เลือกถูกคนแล้วล่ะ” เวนิสซึ้งลุกขึ้นขอกอดด้วยอีกคน เลยกลายเป็นสามคนกอดกันด้วยความรัก

งามพิศดีใจกับลูกกวาดและเวนิส แต่ถ้าตนไม่ว่างไปงานก็ฝากซองไปเลยแล้วกัน พองามพิศลุกไปเอาเงินเอาซอง เวนิสถามลูกกวาดว่าป้าผอมไปหรือเปล่า

ลูกกวาดพูดขำๆว่า สงสัยป้าจะอกหัก เพราะพอชิดดาวไป ทอยก็เข้าแทนที่ยึดเฮียไป ยิ่งกาโม่เข้าเรียนโอกาสจะได้เจอกับเต็งก็ยิ่งยาก เวนิสถามว่าแล้วดาวจะมางานเราไหม เธอจะส่งการ์ดไปให้ไหม

“จะให้กวาดส่งไปที่ไหนล่ะ” ลูกกวาดทำเป็นถามแต่ไม่กล้าสบตาเวนิสที่มองอย่างจับผิด

ชิดดาวได้รับจดหมายก็แปลกใจ คิดว่าป้างามพิศคงแอบไปบอกใครแน่ว่าตนอยู่ไหน แต่พอเปิดจดหมายอ่านก็ทั้งดีใจและแปลกใจพึมพำ “ไม่น่าเชื่อ”

“แหม...เสียดาย นึกว่าคุณเต็งแต่งงานเสียอีก” ชิดจันทร์พึมพำ “แล้วเราจะไปงานเขาไหมล่ะ”

ชิดดาวสีหน้าครุ่นคิด ปั๊มแอบสังเกตตลอดเวลา พอเข้าห้องครัวชิดจันทร์ปรารภกับเก่งว่าดาวอาจจะยอมไปงานเพราะซี้กับลูกกวาดมาก เก่งว่าถ้าไปก็ต้องเจอเต็งแน่ ชิดจันทร์เสนอให้ปั๊มตามไปด้วย เก่งว่าตามไปอย่างเดียวไม่ได้ ต้องควงแขนกันเข้าไปเลย

ปั๊มติงว่าน่าเกลียด พูดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เก่งถามว่าจะถอดใจง่ายๆอย่างนี้หรือ ขืนถอยตอนนี้ถ่านไฟเก่าคุแน่ๆ ชิดจันทร์เสนอว่าเราต้องช่วยกันคิดวิธีให้ปั๊มตามประกบชิดดาวไปกรุงเทพฯให้ได้

ทอยลองชุดสูทให้กาโม่ชมว่าหล่อมาก ให้กาโม่เต๊ะท่าถ่ายรูปจะไปอวดลุงเต็ง กาโม่เลยทำท่าเลียนแบบเต็ง ท่าเปิดรายการอย่างน่ารัก ทอยถามว่าทำเลียนแบบลุงเต็งได้หมดไหม กาโม่ว่าได้ ทอยวิ่งไปที่โต๊ะทำงานเต็งเพื่อหาบทเก่ามาดู แต่เหลือบเห็นบิลค่าน้ำวางอยู่ 2 ใบ หยิบมาดูจึงรู้ว่าใบหนึ่งเป็นของบ้านชิดดาว เอะใจว่าเจ้าตัวไม่อยู่ทำไมมีค่าน้ำอีก เสียงกาโม่เร่งมา ทอยจึงวางบิลลงแล้วรีบไป

เวนิสจัดห้องหอในบ้านของป๊ากับม้า ม้าบอกว่าแต่งงานแล้วก็เตรียมลาออกมาช่วยงานบริษัทเราได้แล้ว ป๊าเห็นด้วยว่าแต่งงานแล้วจะเป็นสามีเป็นพ่อก็ต้องเป็นผู้นำครอบครัว จะมาหลักลอยแบบเดิมไม่ได้

“ถ้าแกมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว รักม้ารักป๊า รักเมีย รักลูกที่จะมาเกิด ก็ถึงเวลาที่แกต้องมาดูแลบริษัททัวร์ของเราต่อจากป๊ากับม้าซะทีแล้ว” ม้าย้ำ

เวนิสนิ่งเงียบไปทันทีไม่มีเหตุผลจะหลีกเลี่ยงอีกแล้ว คิดปลงๆว่าหรือจะถึงเวลาแล้วจริงๆ

ooooooo

เมื่อถึงวันเดินทาง ชิดจันทร์กับเก่งมาส่งชิดดาวที่รถ จู่ๆปั๊มก็หิ้วกระเป๋าเดินทางมาบอกว่าจะเข้ากรุงเทพฯ ชิดจันทร์กับเก่งทำไก๋บอกว่าพอดีเลย ฝากดูแลดาวด้วยแล้วกัน ปั๊มรับปากทันที

พอจะไปขึ้นรถ ปั๊มแอบทำปากขอบคุณชิดจันทร์กับเก่ง ทั้งสองอวยพรให้โชคดีอย่างรู้กัน

พอเดินทางถึงกรุงเทพฯและเข้าไปในหมู่บ้าน ผ่านบ้านเต็ง ชิดดาวหลบๆ แอบดูเห็นบ้านเต็งยังปกติก็สบายใจ พอไปถึงทาวน์เฮาส์บ้านตัวเอง เธอแปลกใจที่ สภาพบ้านสะอาดเรียบร้อย ต้นกุหลาบก็ชูดอกออกช่อแข็งแรง จนปั๊มถามขำๆว่า

“กุหลาบก็ยังงามด้วย พันธุ์อะไรครับเนี่ยจะซื้อกลับไปปลูกมั่ง”

ที่บ้านเต็ง เย็นนี้ทอยจัดนมและขนมให้กาโม่แล้วเดินไปจัดโต๊ะทำงานของเต็ง เห็นบิลค่าน้ำสองใบยังอยู่ คิดทบทวนแล้วสงสัยว่าเต็งออกไปไหนทุกคืน

เมื่อสะกดรอยไปดูจึงรู้ว่าเต็งไปรดน้ำต้นไม้ที่บ้านชิดดาวทุกคืน...

รู้ดังนั้นคืนนี้ทอยจึงทำไม่รู้ไม่ชี้เตือนเต็งเพื่อบอกให้เขารู้ว่าตนรู้เรื่องทุกอย่างว่า

“เฮียอย่าลืมจ่ายค่าน้ำบ้านดาวด้วยล่ะ จะเดดไลน์แล้วนะ”

เต็งชะงักที่ทอยรู้เรื่องบิลค่าน้ำบ้านชิดดาว แต่ทอยทำไม่รู้ไม่ชี้จัดเตรียมอาหารตามปกติทั้งที่อดเสียใจไม่ได้ที่เต็งยังไม่ลืมชิดดาว...

คืนนี้เต็งแอบโดดข้ามรั้วไปรดน้ำต้นไม้ที่บ้านชิดดาวอีก ชิดดาวที่เข้าบ้านแต่ไม่ได้เปิดไฟใช้แสงจากโทรศัพท์มือถือส่องขึ้นข้างบน ได้ยินเสียงคนโดดข้ามรั้วมาก็ตกใจนึกว่าขโมย ย่องไปหยิบมีดอีโต้ในครัวเดินไปแอบดู

ชิดดาวอึ้งเมื่อเห็นเป็นเต็งกำลังตั้งอกตั้งใจรดน้ำต้นไม้ฮัมเพลงอารมณ์ดีที่สนาม ทำอีโต้หล่นเสียงดัง ดีที่มีรถมาจอดหน้าบ้านพอดีเลยกลบเสียงอีโต้หล่น

เต็งเห็นรถมาจอดหน้าบ้านจึงรีบปิดน้ำหลบไปหลังพุ่มไม้แอบดู

ที่แท้ปั๊มกลัวชิดดาวหิว ซื้ออาหารมาให้ แต่เห็นบ้านปิดไฟมืดจึงโทร.เข้ามือถือ ชิดดาวตกใจกลัวโทรศัพท์เสียงดังรีบปิดเครื่อง ปั๊มจึงกลับไป เต็งย่องไปแอบดูที่หน้าต่างตรงที่ชิดดาวมาแอบดูข้างนอกพอดี

แต่ต่างไม่เห็นกัน เต็งพึมพำเศร้า “ทำไมวันนี้ผมคิดถึง คุณจัง...”

เต็งเดินไปมองซ้ายมองขวาแล้วโดดข้ามรั้วออกไป ชิดดาวมองตามเต็งไปทั้งซึ้งสะเทือนใจและว้าวุ่นใจมาก

ปั๊มขับรถออกมาแล้วจึงโทร.เข้ามือถือชิดดาว

อีกครั้ง พอเธอรับสายเขาบอกว่าซื้ออาหารมาฝากนึกว่าไม่อยู่บ้านเลยกลับ ชิดดาวบอกว่าตนไม่เปิดไฟ เกรงคนจะรู้ว่ากลับมาบ้าน ขอบใจที่ซื้ออาหารมาฝาก บอกเขาให้ขับรถดีๆ ตนง่วงแล้ว

ปั๊มนัดพรุ่งนี้จะมารับไปส่งที่งานและนั่งรอในรถ ชิดดาวเกรงใจ ปั๊มอ้อนจนชิดดาวตามใจ ปั๊มนัดพรุ่งนี้บ่าย 4 โมงเย็นเจอกันแล้ววางสายยิ้มอย่างสมหวัง มีความสุข

ooooooo

เย็นวันรุ่งขึ้น กาโม่แต่งหล่อ เต็งแต่งเท่ และทอยแต่งสวยแปลกตาจนเต็งทักว่านึกยังไงแต่งซะเต็มขนาดนี้ ทอยแก้เกี้ยวว่าแต่งแกล้งไอตี๋มัน ทั้งที่ตั้งใจแต่งอยากให้เต็งดูและเพื่อให้เข้าคู่และเข้ากันกับเขา

เต็งใส่ชุดหล่อแต่ใส่รองเท้าแตะมา จนทอยทักจึงขอเวลาไปเปลี่ยน กาโม่มองตามเต็งแล้วหันมองทอยบ่นซึมๆว่า...

“ถ้าอาทอยเป็นแม่ ลุงเต็งเป็นพ่อกาโม่ได้ก็ดีน่ะสิ”

ทอยแอบดีใจแต่พูดปลอบกาโม่ว่า “อาทอยกับลุงเต็งก็รักกาโม่ไม่แพ้พ่อแม่แท้ๆหรอกจ้ะ” เห็นกาโม่ยังเศร้าก็ปลอบ “อย่าทำหน้าเศร้ายังงั้นสิครับกาโม่ แต่งตัวหล่อขนาดนี้ ต้องยิ้มเอาไว้”

เมื่อกาโม่ฝืนยิ้ม ทอยแอบดีใจ แอบมีความหวัง ที่กาโม่คิดอย่างนั้น

ปั๊มมารับชิดดาวตามนัด เขามองเธอนิ่งอึ้ง เมื่อขึ้นรถผ่านบ้านเต็ง ชิดดาวพยายามหลบๆกลัวเต็งเห็น เปรยๆว่าเต็งจะไปงานนี้หรือเปล่า ปั๊มบอกว่าน่าจะไปเพราะเวนิสเป็นน้องรักของเขา ทำงานด้วยกันมานาน

ชิดดาวอึ้งไปอย่างลำบากใจ ปั๊มเข้าใจความรู้สึกของเธอจึงเลือกที่จะเงียบแต่ในใจก็อดกังวลไม่ได้

ที่หน้างานแต่ง...เวนิสกับลูกกวาดต่างหล่อและสวยในชุดงานกลางคืนคอยถ่ายรูปกับแขกที่หน้างาน ลูกกวาดเหลือบเห็นเต็ง ทอย กับกาโม่จูงมือกันเข้ามา ก็แอบกระซิบกับเวนิส

“ดูนังทอยซิ มันจะแย่งซีนฉัน”

เวนิสเห็นทอยก็ตะลึงจนลูกกวาดมองอย่างทำใจเมื่อตระหนักแก่ใจว่า เวนิสยังไม่อาจลืมทอยได้ แต่เวนิสก็กระซิบข้างหูลูกกวาดจนเธอยิ้มปลื้มว่า

“วันนี้ เจ้าสาวผมสวยกว่า”

ooooooo

ปั๊มขับรถพาชิดดาวมาถึงงาน แต่ชิดดาวยังนั่งเฉยจนปั๊มเรียกจึงได้สติบอกเขาว่าตนเปลี่ยนใจแล้ว เรากลับกันดีกว่า ปั๊มถามว่าทำไม

“ดาวไม่อยากเจอเขาอีก เรื่องทั้งหมดกำลังกลายเป็นความทรงจำดีๆที่จางลงเรื่อยๆนะปั๊ม ดาวไม่ควรทำให้อดีตกลับมาเป็นปัจจุบันอีก”

“ถ้ามันเป็นอดีตแล้วจริงๆ ดาวคงไม่ลังเลอย่างนี้หรอก”

ชิดดาวยอมรับว่าตนไม่อยากขึ้นไปงานเพราะกลัวว่ายังลืมเขาไม่ได้ ปั๊มเองก็ยอมรับว่าตนกลัวว่าเธอขึ้นไปแล้วจะไม่กลับมาเหมือนกัน ถอนใจอย่างทำใจ ตัดใจแล้ว บอกชิดดาวว่า

“แต่การขึ้นไปงานวันนี้ มันจะทำให้ดาวได้รู้ใจตัวเองจริงๆ บางทีปั๊มก็จะได้รู้คำตอบด้วยว่าทำไมเราถึงไปไม่ถึงไหนซะที...ลงมาเถอะครับ วันนี้ดาวสวยมากจนปั๊มไม่อยากเห็นอยู่คนเดียว” ปั๊มโค้งเชิญอีกครั้ง

พอชิดดาวก้าวลงจากรถปั๊มให้กำลังใจว่า “ปั๊มจะนั่งรออยู่ในรถนะ ดาวอยากกลับเมื่อไหร่ก็ลงมาได้เลย”

ชิดดาวเดินต่อสู้กับความคิดของตัวเองไปจนถึงหน้าลิฟต์ยังหยุดชั่งใจ กดลิฟต์แล้วก็ยังลังเล

ในที่สุดชิดดาวกลับมา ปั๊มดีใจถามว่าดาวไม่ไปแล้วหรือ ยิ้มเจื่อนเมื่อเธอบอกว่าเปล่า แต่แล้วก็อึ้งนึกไม่ถึงเมื่อชิดดาวบอกว่า

“แต่ดาวอยากชวนปั๊มขึ้นไปงานเป็นเพื่อน”

ชิดดาวมองชุดที่ปั๊มใส่แล้วบ่นเสียดายน่าจะให้เขาเอาสูทมาด้วย ปรารภว่าจะไปเช่าที่ไหนให้ทันงาน ปั๊มยิ้มเต็มหน้าถามว่าทำไมต้องเช่าล่ะ แล้วเดินไปที่ท้ายรถหยิงถุงใส่สูทออกมาโชว์บอกว่าตนเตรียมไว้แล้วเสื้อชุดเดียวกับกางเกงตัวนี้เป๊ะ ชิดดาวถามว่าเขาเตรียมการไว้แล้วหรือ

“ก็นิดหน่อย ปั๊มกะขอไปงานแต่งด้วยแต่แรกแล้วล่ะ แต่ไม่กล้า” ปั๊มยิ้มอย่างภูมิใจ ชิดดาวชวนงั้นก็ไปกันเลย

ชิดดาวกับปั๊มเข้าลิฟต์ยืนคู่กันดูสมกันมาก แต่ชิดดาวยังประหม่าเล็กน้อย ปั๊มปลอบว่า

“ปั๊มอยู่ทั้งคนไม่ต้องกลัว” แล้วตั้งแขนให้ชิดดาวคล้องแขนทันทีอย่างอุ่นใจ “สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆครับ” ปั๊มบอกพร้อมกับทำไปด้วยกัน

พอลิฟต์ขึ้นถึงชั้นจัดงาน ปั๊มกับชิดดาวเดินออกจากลิฟต์คู่กันเข้าไปในงาน

ooooooo

ป๊ากับม้ากำลังแนะนำคู่บ่าวสาวให้ญาติๆรู้จักอย่างสดชื่น มีความสุข และถ่ายรูปหมู่กัน เวนิสเหลือบเห็นชิดดาวเดินมากับปั๊มก็สะกิดให้ลูกกวาดดู

ลูกกวาดดีใจมาก วิ่งไปกอดชิดดาวบอกว่าคิดถึงที่สุดเลย ชิดดาวแสดงความดีใจกับเพื่อน ลูกกวาดถามว่า นึกไม่ถึงล่ะสิว่าตนจะมีวันนี้ แล้วมองไปทางปั๊มทำนองให้แนะนำ ชิดดาวรู้แต่ทำเฉไฉหันไปแสดงความดีใจ
กับเวนิส

“ขอบคุณครับ” เวนิสเอ่ย มองไปทางปั๊ม ทำท่าจะทักทาย ชิดดาวชิงตัดบทว่า ไปถ่ายรูปกันก่อน เวนิสจึงชวนปั๊มไปถ่ายรูปด้วยกัน

เมื่อเดินไปที่ซุ้มถ่ายรูป ปั๊มมองหน้าชิดดาวเชิงขอความเห็น แต่ลูกกวาดชิงไปควงปั๊มเอ่ยร่าเริง

“หล่อๆยังงี้ต้องอยู่ข้างเจ้าสาว”

ปั๊มสบตาชิดดาว เห็นเธอพยักหน้าจึงเดินไปกับลูกกวาด รูปหมู่ที่ออกมาจึงกลายเป็นว่า ปั๊มยืนขนาบข้างเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว ชิดดาวยืนถัดไป ยิ้มบางๆแอบเกร็งเล็กน้อย

ooooooo

ทอยถือจานอาหารเดินตามกาโม่ที่วิ่งเล่นกับเด็กๆรุ่นเดียวกันอย่างสนุกสนานดูเหมือนแม่ที่ดูแลลูก ส่วนเต็งกำลังเดินไปที่โต๊ะอาหารค็อกเทล ขณะจะหยิบขนมก็จ๊ะเข้ากับปั๊ม ต่างชะงักเชิญอีกฝ่ายก่อน

ปั๊มมองเต็งเต็มตาอย่างรู้ว่าคนนี้คือคนรักเก่าของชิดดาว ส่วนชิดดาวกำลังดีใจกับลูกกวาดที่ไม่ได้เจอกันนาน ชิดดาวชมว่าวันนี้ลูกกวาดสวยมาก ลูกกวาดรู้ทันให้เล่าเรื่องสุดหล่อที่เธอควงมา ชิดดาวเลี่ยงไปเลี่ยงมาจนลูกกวาดถูกเวนิสโทร.ตามตัวไป

ก่อนไปลูกกวาดขอเบอร์โทร.ชิดดาวไว้ เธอเลี่ยงอีกตามเคยจนลูกกวาดขู่ว่าถ้าไม่ให้จะถือว่าเธอไม่ได้นับตนเป็นเพื่อนอีกต่อไป ชิดดาวพูดไม่ออก ได้แต่ถอนใจยาว...

ชิดดาวเดินมองหาปั๊มหลบๆเลี่ยงๆกลัวจะเจอเต็ง ถูกทอยที่เดินตามหากาโม่เห็นเข้าอย่างจัง ทอยรีบหลบ จับตามองตามชิดดาวกลัวจะเจอกับเต็ง

ชิดดาวมองหาปั๊ม เธอชะงักอึ้งเมื่อเห็นปั๊มกำลังยืนคุยกับเต็งอยู่ที่มุมโต๊ะเบเกอรี่ ปั๊มคุยอย่างรู้จักเต็งดีว่าเป็นพิธีกรรายการที่เขาดูประจำ ชิดดาวมองเต็งน้ำตารื้นด้วยความคิดถึง อีกใจก็กลัวเต็งเห็น ปั๊มเหลือบเห็นชิดดาวจึงขอตัวกับเต็งเดินมาหา ชิดดาวกลัวเต็งเห็นยืนขาตายเหมือนถูกสาป

ปั๊มเดินมาหาชิดดาวเธอยังยืนช็อกอยู่ วินาทีนั้นเต็งมองมากำลังจะเห็นชิดดาวแต่ไฟห้องงานดับพึ่บพอดี! พร้อมกับเสียงปรบมือดังจากทางหน้าเวที

ชิดดาวบอกปั๊มว่าตนจะกลับแล้วเพราะไม่อยากเผชิญหน้ากับเต็ง แล้วรีบเดินไปที่ลิฟต์ พอเข้าลิฟต์กดปิดก็เห็นกาโม่วิ่งมาตามทอย ชิดดาวกดลิฟต์เปิดค้างไว้อย่างลืมตัว มองกาโม่อย่างไม่แน่ใจเพราะไม่ได้เห็นหลายปี ทอยสบตากับชิดดาวแว่บหนึ่งแต่ถูก

กาโม่ดึงไปบอกว่าอาเวนิสจะพูดแล้ว

ปั๊มเห็นชิดดาวยืนช็อก ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอปฏิเสธรีบกดปิดลิฟต์ก้มหน้ายกมือขึ้นเช็ดน้ำตา

ปั๊มได้แต่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

เวนิสกับลูกกวาดยืนอยู่บนเวที เวนิสออกตัวเขินๆ ว่าเคยอยู่แต่หลังกล้อง จนลูกกวาดต้องจับมือให้กำลังใจ เวนิสจึงพูดมือยังกุมอยู่กับลูกกวาดว่า

“ผมรู้ว่ายังมีหลายเรื่องที่ลูกกวาดเขายังไม่มั่นใจในตัวผมอยู่ ผมก็เลยอยากจะพูดให้เขามั่นใจในวันนี้เลยว่า ถึงกวาดจะไม่ใช่ผู้หญิงที่ผมเคยหลงรัก แต่กวาดคือผู้หญิงที่ผมเลือกเป็นคู่ชีวิต ไม่ใช่ผู้หญิงที่อยู่ได้แค่ในความทรงจำ...และผมก็มั่นใจว่าหลังจากวันนี้ กวาดจะลบภาพผู้หญิงในความทรงจำของผมได้หมดและกวาดจะเป็นผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดเพียงคนเดียว”

เสียงปรบมือดังกึกก้อง ลูกกวาดน้ำตาไหลพราก เวนิสเองก็น้ำตาซึม แต่ในบรรยากาศนั้นทอยไม่ได้สนใจอะไรเลย จูงมือกาโม่เดินซอกแซกหาเต็ง พอเจอก็ตรงรี่ไปบอกว่าชิดดาวมา เต็งดีใจมากถามว่าอยู่ไหน ทอยบอกว่ากลับไปแล้ว เต็งทำท่าจะตาม แต่แล้วก็ชะงักเมื่อทอยบอกว่า

“มากับผู้ชายด้วย น่าจะแฟนนะเฮีย ทอยเห็นจูงมือกันด้วย” เต็งฟังแล้วหน้าเจื่อนยืนอึ้งงัน...

ชิดดาวเดินมากับปั๊มเกือบถึงรถอยู่แล้ว จู่ๆโต้ก็ลงจากรถมาขวางหน้ามองชิดดาวพูดกวนๆ

“นึกแล้วว่าต้องได้เจอดาวแน่ แต่ไม่คิดว่าจะเจอตรงนี้กับใครที่ไม่ใช่ไอ้เต็ง”

ชิดดาวเดินเลี่ยงชวนปั๊มไปกันเถอะ โต้ขวางหน้าอีกถามว่าแฟนใหม่หรือ แล้วพูดกับปั๊มว่าตนเป็นแฟนคนแรกก่อนเต็งเสียอีก ยินดีที่รู้จัก

“ผมไม่สนใจอดีตที่ผ่านมาแล้วและจบไปแล้วหรอกครับ ผมรู้แต่ว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน”

ชิดดาวอึ้งที่ปั๊มช่วยพูดแก้สถานการณ์ทำให้โต้หน้าเสีย ปั๊มเตือนว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังขึ้นพูดแล้วให้รีบขึ้นไปที่งานเถอะ โต้หัวเราะพูดเยาะว่า

“คิดว่าไอ้เวนิสมันมีความสำคัญมากขนาดที่ฉันต้องเสียเวลามาอวยพรมันเลยเรอะ ฉันมาเพราะจุดประสงค์อื่น”

“งั้นคุณก็น่าจะบรรลุวัตถุประสงค์แล้ว และตรงนี้ก็ไม่มีความสำคัญมากพอที่ฉันจะต้องเสียเวลานานกว่านี้” ชิดดาวกล้าโต้ตอบอย่างไม่เคยเป็น แล้วโอบเอวปั๊มชวนกลับกัน โต้เจ็บใจมากแต่เสียงโทรศัพท์ในรถดังขึ้นเสียก่อน จึงต้องไปรับ

เป็นสายจากหนมอบบอกว่าตนเสร็จงานแล้วเร่งให้มารับสร้างภาพคู่จิ้นกัน โต้บอกว่าไม่เกินครึ่งชั่วโมงถึง ครู่เดียวละอองก็โทร.หาโต้ถามว่าอยู่ที่ไหน โต้บอกว่าสร้างกระแสคู่จิ้นตามที่พี่อองสั่ง ละอองถามว่าอยู่ที่ไหน มีนักข่าวเยอะไหม จะได้มีภาพหลุด บอกว่าเดี๋ยวจะโทร.บอกช่างภาพให้ไปดักรอ กำชับว่า

“สร้างภาพเสร็จแล้วกลับคอนโดนะยะ ไปต่อกันล่ะน่าดู” วางสายจากโต้แล้วละอองรีบโทร.บอกกบว่ามีงานให้ช่วย

หนมอบจูงมือกับโต้กะหนุงกะหนิงกันขึ้นรถบอกว่าสร้างภาพแบบนี้สนุกดี ถ้าเลิกแสดงคงเหงา โต้บอกว่าบางครั้งตนก็อยากให้เป็นเรื่องจริง หนมอบตาโตถามว่า “แล้วมีทางเป็นไปได้ไหม”

ทั้งสองมองตากันนิ่ง หัวใจที่ปรารถนาผ่านสายตาที่ร้อนแรง ทั้งสองโน้มหน้าเข้าหากัน หนมอบหลับตาพริ้ม รอจุมพิตจากชายหนุ่ม

ช่างภาพที่ซุ่มอยู่ซูมกล้องถ่ายภาพไว้ทันที

ooooooo

ชิดดาวมีความรู้สึกดีกับปั๊มที่ช่วยตนพ้นจากการบีบคั้นของโต้ กลับบ้านวันนี้ชิดดาวเปิดไฟทั่วบ้าน และนั่งกินข้าวกัน ปั๊มบอกว่าดีใจที่เธอกล้าเปิดไฟแล้ว

“ดาวเกลียดนิสัยตัวเองที่ชอบวิ่งหนีปัญหา แต่มันก็แก้ไม่ได้ซะที กว่าจะตัดสินใจกดสวิตช์ได้ก็ชั่งใจอยู่นาน” ปั๊มชมว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี “อาจจะเพราะมีปั๊มอยู่ด้วยเลยไม่กลัว”

ปั๊มยิ้มเต็มหน้าบอกว่าดีใจจนกินไม่ลงแล้ว ชิดดาว นึกได้ว่าซื้อขนมมาสงสัยลืมไว้ที่รถ ปั๊มอาสาไปเอาให้กลัวเธอถูกยุงกัด ให้รอแป๊บแล้วลุกไป แต่พอไปก็ชะงักกึกเมื่อเห็นเต็งยืนหน้านิ่งอยู่ที่ประตูโถง เต็งบอกว่า ตนมาหาคุณดาว ก็พอดีชิดดาวเดินออกมาบอกว่าตนหา ขนมเจอแล้วอยู่ในตู้เย็น

ทั้งสามมองหน้ากันอย่างอึดอัด ปั๊มเป็นฝ่ายบอกว่าตนจะเอาขนมไปใส่ถ้วยให้ แล้วปลีกตัวไปปล่อยให้เต็งกับชิดดาวอยู่กันตามลำพัง

ทันทีที่อยู่กันตามลำพัง เต็งก็พรั่งพรูความคิดถึงที่ตนมีต่อชิดดาวออกมาน้ำตาคลอ ชิดดาวเชิญเข้าไปนั่งคุยกันในบ้าน แต่เต็งขอไปข้างนอก พูดอย่างฝังใจว่า

“ความทรงจำตลอดหลายปีที่ผ่านมาของผม อยู่ที่หน้าบ้านมากกว่า”

ปั๊มเอาถุงขนมไปจัดใส่ถ้วยแต่ตาคอยชำเลืองไปทางหน้าบ้านอย่างกังวล ส่วนทอยกล่อมกาโม่หลับแล้วลงมาไม่เห็นเต็ง เชื่อว่าเขาต้องไปบ้านชิดดาว เปิดประตูออกไปทันที

เต็งกับชิดดาวไปยืนคุยกันที่แปลงดอกไม้ในสวนหย่อม ชิดดาวถามว่าเขามารดน้ำต้นไม้ให้ทุกวันหรือ เต็งบอกว่าถ้าไม่เพลียหลับคาโต๊ะทำงานเสียก่อนก็จะมาทุกวันเพราะมันช่วยให้หายคิดถึงเธอ เต็งเล่าว่าตอนที่เธอหายตัวไปแรกๆ กาโม่ร้องไห้ถามหาแทบทุกคืน แต่เด็กก็คือเด็ก ไม่นานก็ลืมไม่เหมือนผู้ใหญ่

เต็งมองหน้าชิดดาวนิ่งบอกว่าผู้ใหญ่ถึงไม่ร้องไห้ออกมาแต่ในใจมันโหวง หายใจเหมือนไม่เต็มปอดไม่เคยคิดเหมือนกันว่าเธอจะมีความหมายกับชีวิตตนขนาดนี้ ชิดดาวมองหน้าเต็งน้ำตาร่วง

“ถ้าคุณไม่สั่งห้ามเอาไว้และผมไม่กลัวคุณจะหนีไปเจอความลำบาก” พูดแล้วน้ำตาร่วง “ผมจะต้องตามหา ตัวคุณให้เจอ ผมไม่มีวันยอมให้คุณหายไปจากชีวิตผมนานแบบนี้” พูดจบก็น้ำตาร่วงผล็อยอย่างไม่อาย

ชิดดาวน้ำตาร่วง ขอโทษทั้งกาโม่และเต็งที่ไปโดยไม่ได้บอก พอเต็งบอกว่าตนเข้าใจ ชิดดาวยิ่งสะเทือนใจบอกว่าตนมีแขก และขอตัวเข้าบ้านไป เต็งเว้าวอนตามหลังว่า

“คุณดาว...อย่าทิ้งผมไปอีกเลยนะ”

ชิดดาวว้าวุ่นใจไม่อาจตอบได้เลยเดินเข้าบ้านไป ทันใดนั้น เต็งถลาเข้ากอดเธอจากข้างหลัง ชิดดาวยืนนิ่งงัน ปล่อยให้เต็งกอดอยู่อย่างนั้น ครู่หนึ่งก็เลื่อนมือมาจับมือเต็งที่กอดอยู่ ร้องไห้ออกมาด้วยกัน

ooooooo

เมื่อกลับเข้าไปในบ้าน ชิดดาวยิ้มแย้มถามว่าขนมอร่อยไหมแล้วนั่งกินด้วยกัน

ปั๊มเหลือบมองชิดดาวอยากจะถามอะไรแต่ไม่กล้า จนชิดดาวเป็นฝ่ายถามว่าแล้วเขาจะกลับเมื่อไหร่ ปั๊มย้อนถามว่าแล้วดาวล่ะ เธอไม่ตอบแต่สีหน้าใช้ความคิด ปั๊มใจไม่ดีถามอยู่หลายครั้งว่าจะกลับพร้อมกันไหม จึงได้รับคำตอบจากชิดดาวว่า “ยังไม่รู้เหมือนกัน”

“เพราะคุณเต็งใช่ไหม ดาวถึงลังเล...ตอนแรกปั๊มก็ไม่อยากให้ดาวมาเจอเขาแต่ปั๊มก็อยากให้ดาวรู้ใจตัวเอง ดาวรู้คำตอบแล้วใช่ไหม”

ปั๊มลุ้นรอคำตอบ ชิดดาวน้ำตารื้นเลี่ยงขอไปเข้าห้องน้ำ ปั๊มมองตามเธอไป ถอนใจอย่างทำใจ...

ปั๊มรอจนชิดดาวออกจากห้องน้ำบอกว่า รอบอกว่าพรุ่งนี้ตนจะกลับแล้ว ตัดสินใจพูดว่า

“งานแต่งลูกกวาดก็เสร็จแล้ว ถ้าดาวยังอยากกลับรีสอร์ตก็น่าจะกลับด้วยกันพรุ่งนี้” แล้วรวบรัดว่า “ปั๊มจะมารับดาว 10 โมงเช้าก็แล้วกัน...ไม่ว่าดาวจะกลับหรือไม่กลับ...”

ชิดดาวนิ่ง แล้วลุกเดินไปส่งปั๊มที่รถ พอกลับมาก็ไปนั่งปลายเตียง หยิบกระเป๋าเดินทางมาวาง...

ทอยรีบวิ่งกลับบ้านและขึ้นชั้นบนทำทีว่าดูแลกาโม่อยู่ พอเต็งกลับมาก็ถามว่าหิวหรือยัง แล้วจัดอาหารมานั่งกินกันเงียบๆ แต่ในใจทอยนั้นว้าวุ่นอยากรู้ว่าเต็งกับชิดดาวคุยอะไรกัน

เมื่อเต็งขึ้นไปดูกาโม่ที่หลับปุ๋ยอยู่ เขาบอกกาโม่อย่างอยากให้รู้ว่า

“คุณดาวบอกว่าขอเวลาเธอคิดให้รอบคอบก่อนว่าจะทำงานอยู่กรุงเทพฯต่อดีไหม กาโม่ยังไม่เจอคุณดาวเลยใช่ไหม ลุงอยากเห็นตอนเจอกันจัง กาโม่ต้องจำคุณดาว ได้แน่ๆ พรุ่งนี้ก็รู้ หวังว่าจะเป็นข่าวดีสำหรับเราสองคนนะ กู๊ดไนท์ครับ” เต็งจุ๊บหน้าผากกาโม่ ขยับผ้าห่มให้อย่างเบามือ

ooooooo

เช้านี้ เต็งขับรถผ่านบ้านชิดดาว เห็นประตูหน้าต่างยังเปิดอยู่แสดงว่าเธอยังไม่ได้ไป เต็งยิ้มอย่างมีความหวัง ขับรถย้อนกลับไปที่บ้านตัวเอง โทร.บอกทอยว่าวันนี้ตนไม่เข้า จะเขียนสคริปต์ของเดือนนี้ให้เสร็จ

เต็งกระหืดกระหอบเข้าไปเอาโน้ตบุ๊กในบ้านออกมานั่งในรถที่จอดหันหน้าไปทางบ้านชิดดาวเพื่อสังเกตการณ์ แต่แล้วก็ใจแป้วเมื่อเห็นรถของปั๊มเข้ามาจอดหน้าบ้านชิดดาว เต็งมองอย่างหมดหวัง...

ปั๊มดีใจเมื่อเห็นชิดดาวหิ้วกระเป๋าเดินทางออกมาคิดว่าเธอยอมกลับไปกับตนแล้ว ครู่หนึ่งขับรถผ่านหน้าบ้านเต็งที่แอบดูอยู่ในรถ เต็งดีใจเมื่อเห็นปั๊มขับรถหน้าเศร้าผ่านไปคนเดียว แต่ดีใจไม่ทันไรก็หน้าเศร้าผิดหวังเมื่อเห็นชิดดาวนั่งอยู่เบาะหลัง เต็งมองรถปั๊มที่ขับไปช้าๆเหมือนกระชากหัวใจตนไปด้วย!

ที่แท้...ชิดดาวฝากของมาคืนชิดจันทร์ ปั๊มบอกชิดจันทร์หน้าเศร้าเมื่อกลับมาถึงว่า

“ดาวเขาอยากอยู่กรุงเทพฯต่อสักพักครับ”

งามพิศดีใจขอบใจที่ชิดดาวยอมกลับมาช่วยงานที่เนิร์สเซอรี่ ชิดดาวบอกว่าตนต้องขอบคุณป้ามากกว่า งามพิศถามงงๆว่า “ขอบคุณป้าทำไม”

“ดาวกำลังลังเล ไม่มั่นใจกับการตัดสินใจของตัวเอง ป้าโทร.มาเมื่อคืนเหมือนเป็นเหตุผลที่ทำให้ดาวต้องอยู่กรุงเทพฯต่อ”

ชิดดาวมองงามพิศอย่างพิจารณา ถามว่าตกลงคุณป้าไม่สบายเป็นอะไรเพราะซูบไปมาก งามพิศไม่บอกแต่ให้ชิดดาวรับปากว่าจะไม่บอกใครว่าตนป่วย เพราะไม่อยากให้ใครมาสงสารเห็นใจเอาอกเอาใจ

ooooooo

ที่ฟิตเนส...ขณะที่โต้กำลังออกกำลังกายอยู่มุมหนึ่ง ละอองก็เข้ามาโยนหนังสือบันเทิงแนวก๊อซซิป ดาราลงตรงหน้า โต้เห็นรูปตนกับหนมอบกำลังจูบกันในรถ รีบบอกละอองว่าอย่าเข้าใจผิดมันเป็นมุมกล้อง

ละอองบอกว่านักข่าวส่งรูปชัดๆมาให้ดูแล้วมันไม่น่าจะใช่มุมกล้อง โต้หน้าซีดขออธิบาย ละอองทำเสียงขุ่นว่าไม่ต้องอธิบาย ให้กลับไปเก็บเสื้อผ้าที่คอนโดเลย โต้หน้าซีดอ้อนวอนขอโทษ ละอองหัวเราะบอกว่าโต้สร้างกระแสดีมาก พี่น้ำขอคิวโต้ไปงานอีเวนต์คืนนี้ด่วน โต้ยิ้มออกเหมือนรอดตาย

ละอองหน้าตึงขึ้นมาอีกบอกโต้ว่าความดีเขาก็มีแต่ไม่ได้ลบความผิดไปหมดหรอก บอกว่าค่าตัวคืนนี้เป็นของตน โต้รีบยกให้ ขอแต่ละอองอย่าโกรธตัดหาง ปล่อยวัดตน

“อย่าให้มีครั้งที่สองก็แล้วกัน พี่จะไม่ได้แค่ตัดหาง!” ละอองปรามเหี้ยมแล้วเดินนำออกไปเลย

เย็นนี้ ชิดดาวไปดูกาโม่ที่โรงเรียน พอเลิกเรียน เด็กๆวิ่งกันออกมา คุณหลวงวิ่งไล่จับกาโม่พลางร้องอย่าง “กาโม่ หนีไม่พ้นหรอก” ชิดดาวมองไปจึงเห็นกาโม่ที่โตจนเธอจำไม่ได้ เธอยืนมองด้วยความรักและคิดถึง พลันก็สะดุ้งเมื่อมีเสียงทักจากข้างหลังอย่างยินดีว่า

“ผมดีใจนะครับ ที่คุณตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ” พอหันมองเห็นเต็งยืนยิ้มหวานอย่างดีใจให้อยู่

ooooooo

เต็งกับชิดดาวเข้าไปนั่งคุยกันในสวนหย่อมโรงเรียนรอกาโม่ที่ยังวิ่งเล่นสนุกอยู่ เธอบอกว่ากาโม่โตขึ้นเยอะแล้ว เต็งบอกว่าดื้อขึ้นเยอะด้วย ไม่ใช่เด็กเล็กที่อุ้มไปวางที่ไหนก็อยู่ตรงนั้นแล้ว

เต็งเล่าช่วงเวลาที่เธอไม่อยู่ว่าต้องถามงามพิศถึงการเลี้ยงดูกาโม่ เพราะไม่รู้จะถามใคร

พอดีกาโม่วิ่งมาหา เต็งบอกให้กาโม่สวัสดีอาดาว กาโม่ชะงักมองชิดดาวอย่างพิจารณา

เต็งพยายามคุยให้กาโม่ฟังว่าอาดาวเลี้ยงกาโม่มาแต่แรกเกิด เช็ดอึเช็ดฉี่ ป้อนข้าวป้อนน้ำกาโม่ทุกวัน กาโม่ถามว่าเวลาตนไม่สบายก็เฝ้าทั้งคืนใช่ไหม เต็งดีใจที่กาโม่จำได้ แต่กาโม่บอกว่าก็ลุงพูดให้กาโม่ฟังทุกคืนจนเบื่อจะตายอยู่แล้ว กาโม่ลากเต็งจากเก้าอี้ชวนกลับกันโดยไม่สนใจชิดดาวเลยแม้แต่น้อย

เต็งถามชิดดาวว่ามายังไง เธอบอกว่ามาแท็กซี่เขาจึงชวนกลับด้วยกัน พอขึ้นรถเต็งบอกว่ากาโม่เป็นเด็กนั่งหลังดีกว่า กาโม่สวนทันทีว่าตนจะนั่งหน้า เต็งจะอธิบายแต่ชิดดาวชิงบอกว่าไม่เป็นไร ตนนั่งหลังดีกว่ากาโม่คงชินที่ของเขา

เมื่อขึ้นนั่งรถแล้ว เต็งชวนกาโม่คุย ถามว่าวันนี้มีการบ้านไหม กาโม่นั่งหน้าบึ้งไม่ตอบมองไปนอกรถ จนเต็งเรียกเสียงแข็ง กาโม่ก็พูดอย่างเสียไม่ได้ว่าตนง่วงแล้วหลับตาพิงเบาะเลย

ชิดดาวปรับเบาะให้เอนนอนสบาย กาโม่เอ็ดทันทีว่า “ปรับทำไม ตั้งขึ้นมาเลย” พอถูกเต็งปรามว่าทำไมพูดอย่างนั้น อาดาวเขาหวังดี กาโม่ก็เสียงแข็งว่า “กาโม่ไม่ชอบ”

“ไม่ชอบ เอะอะก็ไม่ชอบ เป็นเด็กเอาแต่ใจไร้มารยาทมากขึ้นทุกวันนะกาโม่” เต็งปราม กาโม่กัดริมฝีปากแน่นที่โดนดุ

ชิดดาวถามกาโม่ว่าไม่ชอบให้ปรับเบาะเอนหรือไม่ชอบอาดาว? เต็งฟังแล้วอึ้ง

“คุณดาวอย่าคิดมากสิครับ กาโม่ง่วงก็เกเรกวนประสาทอย่างนี้แหละครับ”

กาโม่เสียใจที่เต็งพูดเข้าข้างชิดดาว กระทืบเท้าตะโกน “เอาเบาะขึ้นมา กาโม่ไม่ชอบ ไม่ชอบ”

เต็งโมโหฟาดที่ต้นแขนกาโม่ทีหนึ่ง กาโม่มองเต็งน้ำตาคลอ เต็งอึ้งเสียใจเพราะไม่เคยตีกาโม่เลย ชิดดาวรีบปรับเบาะให้กาโม่ตามเดิม บอกว่าอาปรับให้แล้ว

กาโม่มองไปนอกหน้าต่างแอบร้องไห้ ชิดดาวไม่สบายใจ เต็งมองเธอจากกระจกหลังต่างสบตากันอย่างไม่สบายใจ เมื่อถึงบ้านกาโม่เปิดประตูรถลงวิ่งเข้าบ้านทันที เต็งขอโทษชิดดาวที่กาโม่แสดงกิริยาไม่น่ารัก ชิดดาวบอกว่า ตนพอจะรู้ว่าพฤติกรรมแบบนี้เกิดจากอะไรบ้าง แล้วขอตัวเดินกลับเลย เต็งจะไปส่ง เธอบอกว่า ให้เขาอยู่กับกาโม่ดีกว่า แล้วรีบเดินหนีไปเลย

เต็งได้แต่ถอนใจยาว ทุกอย่างไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเลย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”
15 มิ.ย 2564

11:40 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 15 มิถุนายน 2564 เวลา 16:18 น.