ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ทอยยังส่งคลิปไปให้โต้ดูตลอดจนโต้ทนไม่ได้ดูไม่ทันจบก็ปิดบ่นว่านี่ก็ขยันส่งมาจัง กดหาเบอร์โทร.ของชิดดาวมีแต่เสียงบอกให้ฝากข้อความ

“ดาว นี่โต้เองนะ เผื่อจะจำไม่ได้ โทร.กลับด้วย”

โต้ฝากข้อความแล้วโยนโทรศัพท์ไว้ที่เป้เดินหงุดหงิดไป ครู่เดียวละอองก็มาหยิบโทรศัพท์เช็กเบอร์ทันที ครู่เดียวโทรศัพท์ของชิดดาวที่กำลังเลือกซื้ออาหารทะเลที่ตลาดกับเต็งก็ดังขึ้น พอรับสาย ปลายสายถามว่า “คุณดาวหรือเปล่าคะ” พอรับว่าใช่ ปลายสายก็ตัดทิ้งทันที ชิดดาวงงๆ แต่ไม่ติดใจ

ละอองโทร.เช็กแล้วหึงจนต้องไปนั่งสงบสติอารมณ์ที่มุมเงียบในกองถ่าย

แผนแรกของโต้ที่ทำเป็นพระเอกผิดคิวจะให้ยกกองไม่สำเร็จ พอเริ่มถ่ายใหม่ โต้ก็แกล้งผิดคิวเสียเองชกปากพระเอกจนเลือดกบปากต้องไปโรงพยาบาล คราวนี้ผู้กำกับสั่งยกกองสมใจโต้

ค่ำนี้ที่ชายหาดระยอง...เต็ง ทอย ช่วยกันปิ้งอาหารทะเล แต่เต็งใจไม่อยู่กับตัวเพราะชิดดาวยังไม่ลงมา ครู่ใหญ่พอชิดดาวลงมา เต็งก็จัดอาหารทะเลที่ปิ้งแล้วใส่จานรีบยกไปให้เธอ ถามว่ากาโม่งอแงหรือ วางจานกุ้งเผาบอกให้กินก่อน

เวนิสกับลูกกวาดรีบไปนั่งฝั่งเดียวกันเพื่อให้เต็งกับชิดดาวนั่งด้วยกัน แต่จับตาหาเรื่องแซวเต็งกับชิดดาว ทำให้เต็งเขินจัดมือปัดน้ำจิ้มหก เขารีบเอามือกั้นไว้ไม่ให้น้ำจิ้มไหลเปื้อนชิดดาว

เวนิสได้ช่องแซว “โอ้โห...ประทับใจมาก” ลูกกวาดประสานเสียงเชียร์คู่จิ้น “TD TD” ยกมือแปะกันอย่างสนุกสนาน

ชิดดาวดึงทิชชูให้เต็งเช็ดมือแต่ไม่สะอาด เต็งจึงดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ด ทำให้กล่องของขวัญเล็กๆ ในกระเป๋าตกมาด้วย เวนิสรู้ว่ากล่องอะไรก็แซวว่าเฮียใจร้อน ยังไม่ได้เป่าเค้กเลย จะแกะของขวัญเสียแล้ว ส่วนลูกกวาดไม่รอช้าเชียร์ให้แกะเลย...แกะเลย...เวนิสเลยผสมโรงเชียร์ด้วย

แต่พอเต็งจะแกะก็ชะงักเมื่อมีเสียงดังปังสองสามครั้งติดๆกัน แล้วพลุไฟสีสวยก็กระจายสวยงาม

อึดใจเดียวโต้ก็เดินเข้ามาพร้อมไฟเย็นในมือ บรรยากาศกร่อยไปทันที แต่ทอยอยู่ที่เตาปิ้งยิ้มกริ่มสมใจ

โต้เข้ามาอวยพรวันเกิดชิดดาว พูดกันท่าเหล่ไปทางเต็งว่า

“ผมมางานคนสุดท้ายทุกปีเลย แต่โชคดีที่รักกับดาวก่อน” พนักงานยกกล่องของขวัญกล่องโตมาถามโต้ว่าวางที่ไหน “ทางนี้เลยครับ เจ้าของวันเกิดอยู่ทางนี้ครับ”

พอพนักงานวางกล่องของขวัญกล่องโตไว้ข้างหน้าชิดดาว เต็งก็แอบเอากล่องของขวัญเล็กๆของตัวเองใส่กระเป๋ากางเกง

ชิดดาวอึดอัดกับบรรยากาศนั้น จึงเดินเลี่ยงไป โต้ตามมาตัดพ้อออดอ้อน ชิดดาวขอร้องว่าวันนี้วันเกิดตนขอสักวันได้ไหม โต้ถามว่าขออะไร ขอให้ตนเลิกกับเธอหรือเปล่า ชิดดาวเงียบ โต้จึงขอให้อธิษฐานขอพรวันเกิด แต่พอเธอจะพูด โต้ก็ขัดขึ้นว่า

“อย่าเสียเวลาขอเลย มันไม่สำเร็จหรอก ถ้าดาวขอเลิกกับโต้ โต้จะออกจากวงการ โต้จะทิ้งอนาคตในวงการที่กำลังก้าวหน้าเพื่อคนที่โต้รัก โต้จะไม่ยอมเสียดาวให้ใครเด็ดขาด” ชิดดาวเงียบอย่างอึดอัด โต้ดราม่าบีบน้ำตา “อย่าทิ้งโต้ไปนะดาว...”

โต้โผกอดชิดดาวพล่ามความรักที่ตนมีต่อเธอ แก้ตัวว่ากับละอองก็เป็นแค่การเล่นละครสร้างกระแสเท่านั้น ชิดดาวผละออกจากกอดของโต้ ขออยู่คนเดียวสักพัก โต้ยังตามถามว่าเธอจะทิ้งตนไปหามันใช่ไหม ชิดดาวหันขวับพูดเสียงเข้มน้ำตาคลอว่า

“ดาวบอกแล้วไงว่าอย่าตามมา ถ้าโต้ยังไม่ฟังก็ไม่ต้องมาเจอกันอีกเลย”

“กูไม่ยอมแพ้มึงหรอกไอ้เต็ง!” โต้หยุดกึก พึมพำอย่างเจ็บใจ

ooooooo

เต็ง เวนิส ยังนั่งอยู่ที่เดิม เต็งหยิบกล่องของขวัญเล็กๆของตนขึ้นมาดู เวนิสบอกว่างานนี้ต้องเป็นฝีมือทอยแน่ เต็งพึมพำว่าดีแล้ว มันอาจจะเร็วเกินไป

“เฮียเลิกพูดเสียทีเถอะว่าเร็วเกินไป ขืนช้ากว่านี้ นอกจากมีหมาหวงก้างแล้ว ดีไม่ดีจะมีหมาคาบไปแดกตัวใหม่โผล่มาอีกนะเฮีย” เต็งบอกว่าแต่วันนี้คงไม่เหมาะแล้ว “อย่าเพิ่งถอดใจสิเฮีย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอแต่งงานเลย”

เต็งบอกว่าให้กลับกรุงเทพฯก่อน เพราะพูดตอนนี้จะทำให้ดาวลำบากใจเหมือนเป็นการบีบให้เลือก เวนิสเห็นด้วย เต็งเก็บกล่องแหวน ลุกขึ้นตบบ่าเวนิสอย่างเข้าใจกันแล้วเดินทอดอารมณ์ไปคนเดียว

“ทอยนะทอย ถ้าไม่รักจะเตะให้กลิ้งเลย” เวนิสฮึดฮัดงึมงำอยู่คนเดียว

เวลาเดียวกัน ชิดดาวที่หลบไปนั่งว้าวุ่นใจในมุมมืดที่สวนหลังบ้าน เธอเห็นเงาคนตะคุ่มๆเข้ามาก็อารมณ์เสียลุกพรวดขึ้นต่อว่าทันทีว่า บอกว่าอย่าตามมาไงล่ะ แต่พอหันมองก็ชะงักตกใจสุดขีด

“คุณละออง!”

ooooooo

ละอองเดินเข้าหาชิดดาวจ้องหน้าเขม็ง มีทอยยืนกอดกล่องของขวัญของโต้อยู่ข้างๆ ทอยบอกว่าโต้กลับไปแล้วแต่ฝากของขวัญไว้ให้เธอ ย้ำว่าโต้เสียใจมากเพราะเขารักเธอมาก

ทอยยังบอกว่าโต้ขอให้ตนช่วยขวางเธอกับเฮียมาตลอด ขอโทษถ้าทำให้เธอไม่พอใจ ตนยอมทำทุกอย่างเพราะสงสารโต้ ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองอย่างที่เธอระแวง เห็นชิดดาวนิ่งคิด ทอยรุกต่ออีกว่า

“เฮียไม่ได้ชอบฉัน ฉันทำใจมานานแล้ว โต้ต่างหากที่ทำใจไม่ได้ เธอสบายใจได้ ต่อไปฉันจะไม่ยุ่งแล้ว ฉันบอกโต้ไปแล้วล่ะว่าฉันจะไม่ช่วยเขาเรื่องเธอกับเฮียอีกแล้ว” ชิดดาวทำท่าจะพูดอะไร ทอยก็ตัดบท “ทุกคนรอเธออยู่รีบลงไปเถอะ”

พูดเสร็จทอยเดินไปห้องนอนตัวเองเลย ชิดดาวนั่งอย่างหมดแรงมองกล่องของขวัญอย่างหนักใจ...

ฝ่ายโต้ พอมาป่วนงานแล้วก็รีบกลับไปที่คอนโดละออง เจอเจ้าตัวนั่งเล่นมือถืออยู่ที่เตียง ถามโต้ว่าปาร์ตี้กับเพื่อนสนุกไหม โต้ตอบผ่านๆว่าก็ดีแล้วขอตัวไปอาบน้ำ ละอองบอกว่าตนง่วงไม่รอแล้วนะ

พอโต้เดินไปห้องน้ำ ละอองก็เหลือบมองอย่าง หมั่นไส้ เจ็บใจ

ooooooo

เต็งกลับถึงบ้านชิดดาว ช่วยกันขนของเข้าบ้าน ชิดดาวไม่เอาตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ที่โต้ให้ลงไป ชิดดาวบอกว่าให้กาโม่เถอะ เต็งติงว่าแต่โต้ให้เป็นของขวัญวันเกิดเธอ

ชิดดาวบอกว่าตนไม่เคยชอบตุ๊กตา และจะบอกโต้เองว่าตนยกให้กาโม่ เต็งขอโทษสำหรับเรื่องไม่สบายใจทั้งหมด ถามว่าตกลงเมื่อวานยังเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของคุณดาวอยู่ไหม

ชิดดาวบอกว่าเรื่องเมื่อวานไม่ใช่ความผิดของเขาและเมื่อวานก็ยังเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของตน ทั้งสองมองหน้ากันเงียบๆ จากกันอย่างรู้ปัญหารักสามเส้าที่อึดอัดของกันและกันดี

แต่พอเต็งกลับถึงบ้านก็ผงะ เมื่อเห็นโต๊ดนั่งรออยู่ที่โถงบ้าน โต๊ดมองกาโม่พึมพำว่า โตขึ้นจนจำแทบไม่ได้ เต็งบอกกาโม่ว่านั่นพ่อของกาโม่ โต๊ดเองก็คุกเข่ายกมือสองข้างออกไปเตรียมรับกาโม่

กาโม่ลังเลในที่สุดก็เดินไปหาโต๊ด แต่พอใกล้ถึงกลับหันหลังเดินมากอดเต็งแน่น โต๊ดยิ้มค้างกางมือเก้อ และยิ่งมึนเมื่อเต็งอุ้มกาโม่ออกไปจากห้อง

แต่แล้วเต็งก็เป็นฝ่ายเศร้า มึนงง เมื่อโต๊ดเอาของเล่นที่ซื้อมาฝากกาโม่ชวนเล่นกันอย่างสนุกสนานที่สนามจนอดพึมพำไม่ได้ว่าสนิทกันเร็วจัง พอเห็นโต๊ดกอดหอมกาโม่อย่างแสนรัก เต็งก็บาดใจทนดูไม่ได้

แต่คนที่จ้องตาไม่กะพริบคือหนูหริ่งข้างบ้าน เอาโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูป พึมพำกระหยิ่ม...

“ต้องมีคลิปด้วย...รับทรัพย์อีกแล้วนังหนู”

ส่งคลิปไปให้แม่เต็งแล้ว หนูหริ่งโทร.ถามว่าดูหรือยัง พอแม่บอกว่าดูแล้ว หนูหริ่งก็พล่ามว่าเต็งชักจะยังไงๆเสียแล้ว ดูจี๋จ๋ากันมากกับผู้ชายคนนั้น ลูกชายป้าอาจมีแฟนเป็นผู้ชาย ส่วนกาโม่ก็ไม่ใช่ลูกใครที่ไหน น่าจะรับมาเลี้ยงมากกว่า

แม่ที่เพิ่งดูคลิปเห็นโต๊ดในรูปก็ตกใจว่ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พอฟังหนูหริ่งพูดก็บอกว่า

“นั่นลูกชายคนเล็กของป้าเอง มันชื่อไอ้โต๊ด เป็นพี่น้องแท้ๆคลานตามกันมา แค่นี้นะ” แม่ตัดสายอย่างอารมณ์เสีย พอดีพ่อเข้ามา แม่ถามว่ารู้หรือยังว่าโต๊ดกลับมาแล้ว พ่อถามว่ามาเมื่อไหร่ไม่เห็นบอก

“แล้วมันก็รู้เรื่องลูกชายของเจ้าเต็งด้วย มันช่วยพี่ชายมันปิดพวกเรา” แม่ให้พ่อดูคลิปอย่างโกรธและน้อยใจลูกๆมาก

ฝ่ายเต็งที่กำลังใจเสียอย่างมากที่จะต้องจากกันกับกาโม่ แต่เรื่องกลับตาลปัตร เมื่อโต๊ดบอกว่าตนเลิกกับพายแล้วและต้องกลับไปเรียนต่อ ขอฝากกาโม่ไว้อีกสักพักใหญ่ ใหญ่มากๆด้วย

เต็งดีใจมากแต่ทำฟอร์มว่าโกรธ ขอไปสงบสติ อารมณ์ก่อน เดี๋ยวต้องคุยกันอีกยาว...

พอออกจากห้อง เต็งก็ปล่อยอารมณ์ดีใจกระโดดโลดเต้นเว่อร์ตามประสา แต่แล้วก็หยุดแทบไม่ทันเมื่อโต๊ดเปิดประตูออกมาบอกว่ากาโม่ร้องหา เต็งผลักโต๊ดพ้นทางแล้วพุ่งเข้าไปหากาโม่อย่างลิงโลดใจ

“อารมณ์ไหนของเขาเนี่ย” โต๊ดมองตามไปงงๆ

ooooooo

รุ่งขึ้นเต็งไปที่บ้านชิดดาว เห็นปิดบ้านเงียบคิดว่าคงไปทำงานแล้ว หยิบโทรศัพท์โทร.หาก็ไม่รับสาย จึงไปที่เนิร์สเซอรี่ รู้จากงามพิศว่าชิดดาวลาออกแล้ว

เต็งถามว่าทำไมถึงลาออก งามพิศก็ไม่ทราบเพราะชิดดาวบอกแต่ว่ามีเรื่องไม่สบายใจอยากไปอยู่ต่างจังหวัด แต่จังหวัดไหนก็ไม่ยอมบอกและยังเลิกใช้มือถือเบอร์เดิมแล้วจะโทร.มาหาป้าเองเป็นระยะ ถามเต็งว่าดาวมีปัญหาอะไรหรือ

เต็งกำลังสับสน มึนงง ไม่ตอบงามพิศแต่ขอตัวกลับเลย

ลูกกวาดแอบฟังเต็งคุยกับงามพิศ คิดไม่ถึงว่าชิดดาวจะตัดสินใจทิ้งทุกอย่างไปแบบนี้ เดาได้ว่าเพื่อนรักมีปัญหาเรื่องเต็งกับโต้แน่

ชิดดาวไปขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางไปหาชิดจันทร์ นั่งที่ริมหน้าต่างรถ มองเหม่อไปข้างนอก คิดถึงเหตุการณ์ที่ละอองมาพูดเมื่อคืนนี้เครียด...

ละอองบอกว่าตนคบกับโต้อยู่ บอกว่าตนปั้นโต้ได้ ก็ทำลายได้ และก็จะปิดรายการของเต็งด้วย

ชิดดาวอึ้ง สัมผัสถึงความเหี้ยมของละออง ยิ่งเมื่อละอองบอกว่าตนเป็นคนรักแรง เกลียดแรง ตนทำได้ทุกอย่างตามที่พูด ย้ำว่า “ถ้าเธออยากลองดีเห็นพวกผู้ชายของเธอเดือดร้อนก็ตามใจ”

ขย่มข่มขู่จนชิดดาวอึ้งแล้วก็พูดทิ้งท้ายว่า ตนมีเรื่องพูดกับเธอเท่านี้แหละ อย่าบอกใครว่าเจอตนที่นี่ จำไว้ นี่คือโอกาสสุดท้าย...

ชิดดาวนั่งคิดเครียดอยู่บนรถตู้อย่างหนักใจ แล้วเอนพิงพนักรถตู้หลับตาไม่อยากคิดอีกแล้ว...เลือกแก้ปัญหาด้วยการหนีปัญหาอย่างที่เธอทำมาตลอด

เวนิสกับลูกกวาดไปถึงห้องตัดต่อ เวนิสถามทอยอย่างเอาเรื่องว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือเธอใช่ไหม ถามว่าเพื่อนกันทั้งนั้น เพื่อนกันทำกันอย่างนี้หรือ!

“ก็เพื่อนทรยศไง” ทอยตอบอย่างไม่แยแส เวนิสคำรามว่านี่ถ้าเป็นผู้ชายตนชกหน้าไปแล้ว “แกไม่กลัวโดนฉันจูบปากก็เข้ามาเลย ไอ้ตี๋ใจเสาะ” เวนิสชะงักกึก ทอยหัวเราะขำๆ เอามือตัวเองขึ้นมาจูบ แล้วเอาไปแตะแก้มเวนิส หัวเราะหึๆแล้วเดินไปเลย

เพียงเท่านี้เวนิสก็อึ้งไปไม่เป็นเลย ลูกกวาดมองทึ่งที่ทอยจับจุดอ่อนเวนิสได้และเอาตัวรอดไปได้ง่ายๆแบบนี้เอง

ooooooo

ชิดดาวไปถึงรีสอร์ตของชิดจันทร์กับเก่ง พี่สาวถามว่าขนของมาหมดบ้านเลยหรือ มาเที่ยวนี้กะอยู่ยาวอย่างไม่มีกำหนดเลยใช่ไหม ดี จะได้อยู่ช่วยเลี้ยงหลานด้วย

ชิดจันทร์ช่วยน้องจัดของ เจอกล่องใส่เทียนวันเกิดเป็นตัวการ์ตูนอุ้มเลข 1 และเลข 2 ชิดจันทร์ถามว่าเทียนอะไร เก็บมาทำไม ชิดดาวตกใจกลัวพี่สาวจะเอาไปทิ้งบอกว่าเป็นเทียนที่ใช้จุดงานวันเกิดกาโม่ ตนอยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก

“เก็บไว้เพื่อให้ไม่ลืม เดินหน้าต่อไปไม่ได้น่ะเหรอดาว” เห็นน้องชะงักนิ่ง ถามว่า “หรือแกยังแอบมีความหวังอยู่ แกคงรักคุณเต็งมากล่ะสิ”

พอได้ยินพี่สาวถาม ชิดดาวที่น้ำตาคลอ ความ อดกลั้นก็พังทลายร้องไห้โฮออกมา ชิดจันทร์กอดน้องไว้อย่างปลอบใจ

ooooooo

เต็งว้าวุ่นใจมากพยายามโทร.หาชิดดาว แต่โทรศัพท์ปิดใช้บริการไปแล้ว ขณะกำลังร้อนใจนั่นเอง โต๊ดก็โทร.เข้ามา เต็งถามเสียงขุ่นว่ามีอะไร

โต๊ดถามว่าศุกร์นี้ว่างไหมจะชวนไปบ้านพ่อ เพราะตนเคลียร์ทุกอย่างกับพ่อแม่หมดแล้ว ให้พากาโม่ไปด้วย พ่อกับแม่อยากเจอหลาน เต็งตอบรับไปเซ็งๆว่าเออ...ศุกร์นี้เจอกัน

เต็งเทียวไปดูที่บ้านชิดดาวอีก แต่บ้านก็ปิดมืดเหมือนเดิม เขาเดินคอตกกลับบ้านตัวเอง เห็นมีจดหมายอยู่ในตู้ เขาไปหยิบดู ตื่นเต้นดีใจมากเมื่อเห็นเป็นลายมือชิดดาวจ่าหน้าซอง “ถึงคุณเต็ง” เต็งแกะจดหมายอ่านมือไม้สั่น

“ตอนคุณเต็งอ่านจดหมายฉบับนี้ ดาวคงไม่อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว อย่าถามเหตุผลเลยว่าทำไม เอาเป็นว่าดาวมีเหตุผลของดาว ดาวมีเรื่องสำคัญอยากขอร้องคุณเต็ง ...อย่าตามดาวไปอีกไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน เพราะถ้าคุณหาดาวเจอ ดาวก็จะหนีไปอีก ที่ที่ดาวอยู่ตอนนี้สุขสบายและมีความสุขดี ถ้าดาวต้องหนีเตลิดไปจากที่หลบภัยแห่งนี้ ชีวิตดาวคงต้องลำบากมากขึ้น...”

เต็งอ่านจดหมายชิดดาวด้วยหัวใจที่แตกสลาย...

ชิดดาวย้ำในตอนท้ายว่า

“ถ้าคุณเต็งรักและห่วงดาวจริงอย่างปากพูด คงไม่อยากเห็นดาวลำบาก ไม่มีความสุข ลาก่อนค่ะคุณเต็ง... ชิดดาว”

เต็งน้ำตาร่วงผล็อย พึมพำตัดพ้อ...“ผมทำผิดอะไรเหรอครับคุณดาว...”

เมื่อหัวใจไม่ยอมแพ้...เต็งคิดหาทางที่จะตามชิดดาวให้เจอ...เมื่อนึกได้เขาลุกพรวดไปเปิดโน้ตบุ๊กพิมพ์ข้อความอย่างเร็วเท่าที่สมองสั่งลงในเฟซบุ๊กของตัวเองชื่อ “เต็ง พิชิตศึก” พร้อมรูปชิดดาวในชุดทำงานยิ้มสวย เสร็จแล้วอ่านทบทวนอย่างถี่ถ้วน...

“เพื่อนคนไหนได้เจอน้องผู้หญิงในรูป ช่วยบอกให้ติดต่อกลับผมด้วย น้องเขาสมัครงานไว้กับผม แต่ไม่ได้ให้ที่ติดต่อเอาไว้ ขอบคุณมากครับ”

เต็งดูคำประกาศในเฟซบุ๊ก สีหน้าลุ้น รอปาฏิหาริย์...

ooooooo

ถึงวันศุกร์ที่โต๊ดนัดเต็งพากาโม่ไปหาพ่อกับแม่ที่ปราจีน พอเห็นหน้าเต็ง พ่อทักเชิงตำหนิว่า

“กว่าจะโผล่หัวมาได้นะไอ้เต็ง”

“ก็แม่เขาโกรธผมนี่ครับพ่อ พ่อกับแม่คิดว่าผมไม่อึดอัดเหรอครับ ผมยอมให้แม่โกรธก็เพราะสงสารไอ้โต๊ดมัน ถึงยอมช่วยมันปิด”

พ่อกับแม่มองหน้ากันงงๆ เต็งเห็นพ่อกับแม่เงียบก็โล่งใจ เอามือลูบหัวกาโม่ บอกพ่อกับแม่ว่า

“โล่งอกที่มันยอมสารภาพความจริงซะทีว่ากาโม่เป็นลูกชายของมัน”

แม่ถามว่าสารภาพอะไร แม่ไม่เห็นโต๊ดมันพูดถึงเรื่องลูกเลย เต็งสะอึกถามว่าโต๊ดยังไม่ได้บอกความจริงกับพ่อแม่อีกเหรอ แม่บอกว่าพูดแต่เรื่องเรียนไม่จบ บีบน้ำตานวดขาพ่อกับแม่ขอตังค์ไปเรียนต่อ พ่อเสริมว่า พอมันได้ตังค์ก็เผ่นแน่บกลับอเมริกาเลย

“มันกลับไปแล้ว!” เต็งเหวอ แม่บอกว่าไปสองวันแล้ว เต็งโมโหจนจุก “มันนัดผมมาวันนี้ แต่มันหนีกลับไปแล้ว...ไอ้โต๊ด!” เต็งคำรามควักโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงลุกพรวด

“เดี๋ยว ตกลงเจ้านี่...ลูกชายเจ้าโต๊ดมันเหรอ” แม่ถาม พ่อย้ำว่าไม่ได้โกหกพ่อแม่นะ เต็งจึงเล่าความจริงว่าแฟนตนก็ยังไม่มีเลย ตัดบทฝากกาโม่ไว้ก่อน ขอโทร.ไปด่าโต๊ดก่อน วันนี้ถ้าไม่ได้ด่าต้องอกแตกตายแน่ แล้วออกไปเลย

พอเต็งออกไป แม่กับพ่อที่มองกาโม่อย่างเอ็นดูนับแต่ได้เห็นก็ยิ้มใจดี แม่จับแขนกาโม่บอกว่าอยู่กับย่าก่อนนะกาโม่ พ่อก็เอาคุกกี้ให้กิน บอกว่าคุกกี้บ้านปู่อร่อยนะ...

พ่อกับแม่ทั้งเอาขนมให้กินและยิ้มแย้มใจดีพากาโม่ไปนั่งที่โซฟา กาโม่มองระแวงแต่ไม่กล้าดื้อ

เต็งโทร.ไปด่าโต๊ดว่าไอ้น้องทรยศ ไหนบอกว่าสารภาพความจริงกับแม่แล้วไง แล้วนี่หายหัวไปไหน พอโต๊ดบอกว่าอยู่อเมริกา เต็งโมโหจนด่าไม่ออกถามว่า “นี่ฉันจะทำยังไงกับแกดี”

“ไม่ต้องทำยังไงหรอกพี่ ปล่อยผมไปเถอะ เรียนก็ไม่จบ เมียก็ทิ้ง สงสารลูกนกลูกกาเถอะนะพี่” เต็งด่าว่าเขาทำตัวเอง สมแล้วที่พายทิ้ง “โธ่...ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พี่เต็งช่วยสารภาพแทนผมด้วยก็แล้วกัน แล้วผมจะคอนเฟิร์มกับแม่ทางโทรศัพท์เองว่าที่พี่เต็งพูดเป็นความจริงทั้งหมด”

เต็งถามว่าจะด่ายังไงดีถึงจะสมกับความกะล่อนของโต๊ด มิจฉาชีพดีๆนี่เอง เชิดเงินไปแล้วยืมปากตนมาเคลียร์แทน โต๊ดเตือนว่าป่านนี้ค่าโทรศัพท์บานแล้ว เต็งนึกได้ด่าไอน้องเฮงซวยแล้วรีบกดตัดสาย โต๊ดได้ยินเสียงตัดสายก็เป่าปากโล่งอก

ooooooo

กาโม่อยู่กับปู่กับย่า ความน่ารักกอปรกับหัดเรียก “ปู่” และ “ย่า” ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้พ่อกับแม่ยิ่งหลง หยอกล้อหลานหัวเราะกันอย่างมีความสุข

เต็งเดินหงุดหงิดเข้ามาบอกพ่อกับแม่ว่าเดี๋ยวโต๊ดมันจะโทร.มาสารภาพความจริงทั้งหมดกับพ่อกับแม่เองว่ากาโม่เป็นลูกของมันกับพาย พอพ่อกับแม่รู้ว่าโต๊ดเลิกกับพายแล้วก็พึมพำสงสารหลาน บ่นว่า สมควรให้เงินมันไปเรียนต่อไหมเนี่ย แต่ด้วยความรักและหลงหลาน แม่ชมว่าเต็งเลี้ยงหลานได้ดี แล้วรวบรัดว่าแม่จะช่วยเลี้ยงกาโม่ต่อให้ อ้างว่าอยู่กับเต็งก็ลำบากทั้งลุงทั้งหลาน พ่อก็สนับสนุนกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย พูดเอาใจเต็งว่าคิดถึงกาโม่เมื่อไหร่ก็มาเยี่ยม

ทั้งพ่อและแม่ประสานเสียงกันหว่านล้อมจนเต็งพูดไม่ออก แม่ป้อนขนมกาโม่พูดอย่างเอ็นดูว่า

“พ่อก็ยุ่ง ลุงก็ไม่ว่าง อยู่กับปู่กับย่านะ กาโม่นะ”

เต็งเห็นพ่อกับแม่เห่อหลานก็พูดไม่ออก แต่ในใจลังเลสองจิตสองใจ แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเพื่ออนาคตที่ดีกว่า บอกกาโม่ว่าอยู่กับปู่กับย่าเถอะนะ แล้วพึมพำกับตัวเอง...“แล้วลุงจะทำใจได้ไหมเนี่ย”

1 ปีต่อมา...เต็งจัดฉลองวันเกิด 3 ปีให้กาโม่ที่บ้านมีทอย ลูกกวาดและเวนิสร่วมด้วย กาโม่ได้รับของขวัญจากทุกคน ทุกคนมีความสุข ผลัดกันอวยพร หอมกาโม่และให้กาโม่หอมถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก

ทอยถามเต็งว่าไม่รู้ปู่กับย่าหายโกรธเฮียหรือยัง เต็งบอกว่าปู่ไม่เท่าไหร่แต่ย่าคงอีกยาว

“ก็น่าโกรธอยู่หรอก เอาหลานไปให้อุ้มถึงที่ เหมือนจะให้ช่วยเลี้ยงหลานให้หน่อย แต่อยู่ๆก็แอบอุ้มหลาน ขึ้นรถหนีกลับบ้านกลางดึกซะงั้น” ลูกกวาดพูดขำๆ

คืนนี้เต็งโพสต์รูปหมู่ฉลองวันเกิดกาโม่ 3 ขวบลงหน้าเฟซบุ๊กของตัวเอง บรรยายภาพว่า

“วันนี้วันเกิดกาโม่ครบรอบ 3 ขวบ เราอยู่กันพร้อมหน้า ขาดคุณดาวคนเดียว...คิดถึงมาก”

ชิดดาวปิดกั้นตัวเองจากใครๆ แต่ตัวเองแอบติดตามการเคลื่อนไหวของทุกคนโดยเฉพาะกาโม่กับเต็ง โดยใช้ชื่อ “ชิง ไจ่ไจ๋” มีรูปโปรไฟล์เป็นหมีแพนด้า คอมเมนต์อวยพรวันเกิดกาโม่ว่า

“สุขสันต์วันเกิดครับน้องกาโม่”

งามพิศรู้ที่อยู่และติดต่อชิดดาวแต่ปิดเป็นความลับแม้แต่กับลูกกวาดเพราะกลัวชิดดาวจะหนีไปจนไม่มีใครติดต่อได้ ขู่ลูกกวาดว่าถ้าข่าวตนติดต่อกับชิดดาวรั่วออกไปจะถูกไล่ออกจากงานทันที

เต็งยังคิดถึงและตามหาชิดดาวตลอดเวลา บางครั้งตาฝาดหูฝาดจนทักคนผิดคิดว่าเป็นเธอ

ฝ่ายชิดดาวอยู่กับชิดจันทร์ที่รีสอร์ต วันนี้จัดงานวันเกิดให้ “ชิดตะวัน” ลูกสาววัยไล่เลี่ยกับกาโม่

งานนี้ ปั๊มเพื่อนของเก่งที่หล่อเนี้ยบและมีฝีมือการทำเค้กที่เคยเห็นชิดดาวที่ตลาดและแอบเล็งไว้

ทำเค้กวันเกิดมาอวยพรชิดตะวัน เก่งจึงแนะนำให้รู้จักกับชิดดาว อวยทั้งคู่อย่างเปิดเผย

แต่ปั๊มเป็นคนกลัวและขยะแขยงจิ้งจกขึ้นสมอง ขณะโชว์เค้กวันเกิดชิดตะวัน เหลือบเห็นจิ้งจกตกใจจนเสียหลักมือเท้าลงก้อนเค้กเละไปหมด จนต้องไปทำใหม่ ชิดดาวจึงเข้าไปช่วยเป็นลูกมือให้ ทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว

วันเกิดของชิดดาวใกล้ๆกับวันเกิดของกาโม่ เต็งถ่ายรูปการ์ตูนขายหัวเราะเป็นตั้งผูกโบอย่างสวยงาม โพสต์ลงเฟซบุ๊กของตนอวยพรวันเกิดให้ชิดดาวว่า

“สุขสันต์วันเกิดครับคุณดาว ผมซื้อการ์ตูนขายหัวเราะที่คุณชอบไว้ให้เป็นตั้งเลย ไม่รู้จะซ้ำกับที่คุณมีแล้วรึยัง กลับมาเลือกดูนะครับ มีความสุขมากๆ นะครับ”

ชิดดาวดูแล้วถึงกับน้ำตาคลอ ตื้นตันที่เต็งยังไม่ลืมตน ก่อนจะกดไลค์ส่งไปในชื่อของ “น้องชิง ไจ่ไจ๋” เหมือนเดิม

1 ปีผ่านไป โต้ได้เล่นละครเป็นพระเอกคู่กับหนมอบ ในงานบวงสรวงเปิดกล้อง นักข่าวสัมภาษณ์พระเอกนางเอกถึงความรู้สึกในการเล่นละครคู่กันครั้งแรกของพระเอกนางเอก

โต้บอกว่าตื่นเต้นมากต้องเรียนการแสดงเพิ่มเติมกลัวอายหนมอบ ฝ่ายหนมอบก็ตีแขนโต้หยอกว่าพี่โต้เก่งอยู่แล้ว มั่นใจว่าต้องแสดงเข้าขากันได้ดีแน่ ละอองดูการให้สัมภาษณ์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแต่ใจคิดแผนการบางอย่าง

ผู้จัดการหนมอบกับละอองไม่ถูกกัน จึงมีการกีดกันกันไปมาจนนักข่าวกระซิบกันว่า ผู้จัดการเขาไม่กินเส้นกันอยู่แล้วมาจับดาราคู่กันได้ไง มีหวังเรื่องนี้สองปีก็ไม่ได้ออนแอร์

ค่ำนี้ ละอองพาโต้ไปแสดงความยินดีกันที่ร้านอาหารหรู ละอองพูดหยั่งเชิงโต้ว่าหนมอบน่ารักดี โต้ชอบไหม โต้โสดมานานแล้วน่าจะมีคู่จิ้นกับเขามั่ง โต้บอกว่าตนยังไม่อยากตายกลางอากาศตอนนี้ขอเน้นงานก่อน

ละอองบอกว่ากับหนมอบตนไฟเขียว จะคอยปล่อยข่าวปิ๊งนอกจอ ข่าวรั่วจากกองถ่ายมั่งอะไรอย่างนี้ โต้แหยงๆ ถามว่าจะดีหรือ

“ก็ดีกว่าให้เธอไปคบกับชิดดาวก็แล้วกัน” ละอองจ้องหน้าโต้อย่างคนกำไต๋เขาได้ ซ้ำคุยขู่ๆว่าโต้ทำอะไร มีอะไรตนรู้หมด โต้พึมพำว่าไม่มีอะไรปิดพี่ได้เลย ละอองปรามในทีว่า

“แล้วก็ไม่มีใครเอาชนะพี่ได้ด้วย ถ้าโต้ยังเป็นคนของพี่อยู่ เรื่องหนมอบก็อย่าหวังว่าจะพัฒนาไปไหนไกลเลย ละครจบ ความสัมพันธ์จบ เชียร์”

โต้แหยงๆ กลัวๆ ยกแก้วไวน์ชนแก้วกับละอองที่ยกรอ

คนที่มีความสุขมากเมื่อชิดดาวไม่อยู่คือทอย เธอทำหน้าที่แทนชิดดาวอย่างเอาการเอางาน ดูแลกาโม่อย่างดี และคอยปรนนิบัติเต็งที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำอย่างมีความสุข

ฝ่ายเวนิสก็ได้รับไฟเขียวจากป๊ากับม้าให้คบกับลูกกวาด บอกว่าคนนี้ผ่าน ถูกใจใช่เลย ถามว่าเมื่อไหร่จะให้ไปสู่ขอ อยากเลี้ยงหลานเร็วๆ

เพราะความรักผูกพันที่มีต่อกาโม่ ชิดดาวติดตามเรื่องราวของกาโม่จนเต็งจับได้ว่า “ชิง ไจ่ไจ๋” คือชิดดาว แต่พอเต็งจับได้ ชิดดาวก็บล็อกตัดการติดต่อทั้งน้ำตา...

แต่คนที่เสียใจยิ่งกว่าคือเต็ง พอถูกบล็อกติดต่อไม่ได้ เต็งก็เศร้า ด่าตัวเอง “ไอ้โง่เอ๊ย...”

แต่ชิดดาวยังได้ข่าวกาโม่สม่ำเสมอจากงามพิศที่แอบติดต่อกัน จนกาโม่ได้ 5 ขวบ เริ่มเข้าอนุบาลกำลังช่างพูดและซน จึงเกิดภาวะ...“พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง”

เต็งสอนให้กาโม่เรียกตนว่าลุง สองลุงหลานนับวันผูกพันกันแนบแน่น จนกาโม่กลัวพ่อจะมารับไปอยู่ด้วยและต้องพรากจากลุงเต็ง บอกว่าตนรักลุงเต็งไม่รักพ่อ

“อย่าพูดแบบนี้สิกาโม่ พ่อรู้เข้าเขาจะเสียใจนะ”

“กาโม่จะสวดมนต์ขอพรทุกคืนให้พ่อยุ่งไม่มีเวลากลับมาเลย” กาโม่หน้าบึ้งไม่อยากให้พ่อกลับมา เต็งเอามือขยี้หัวกาโม่เบาๆ ก่อนจะถอนใจยาวออกมา...

ooooooo

จนสองปีผ่านไปละครที่โต้กับหนมอบเพิ่งจะได้ออนแอร์อย่างที่นักข่าวคาดการณ์ ในวันไปไหว้พระที่วัดหนึ่ง ละอองกับผู้จัดการของหนมอบ ก็ยังจิกๆ กัดๆกันไม่เลิก

ส่วนเต็งถ่ายรายการวันนี้แนะนำเรื่องการใช้โทรศัพท์มือถืออย่างถูกวิธี ทอยเสนอให้หาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งบ้างดีไหม ตี๋จะได้อิน เต็งบอกทันทีว่า “เฮียซื้อ”

เวนิสถามทอยว่าเย็นนี้ว่างไหม ลูกกวาดจะนัดกินข้าว ทอยแซวว่าถ้าสองคนหวานกันจนอึดอัด ตนจะกลับเลยนะ เต็งเลยนัดเลิกงานแล้วจะไปรับลูกกวาดพร้อมกันเลย

เต็งตบบ่าเวนิส พูดอย่างเข้าใจกันว่า

“บางคนเหมาะจะอยู่กับเราแค่ในใจ”

เวนิสจับมือเต็งกุมอย่างเข้าใจความหมายที่เต็งสื่อ ...เราหัวอกเดียวกัน มองทอยที่กำลังเคลียร์งานอย่างทำใจกับความเป็นไปไม่ได้...

แล้ววันนี้ก็มีเรื่องให้เต็งต้องรีบไปที่โรงเรียนอนุบาลที่กาโม่เรียนหน้าเครียด

เหตุเพราะกาโม่ คุณหลวง กับเจไดนักเรียนอนุบาลรุ่นเดียวกันที่ท่าทางเอาเรื่องกว่าเพื่อน ถามกาโม่ว่าไม่เคยเห็นพ่อกับแม่มารับเลย คุณหลวงตอบแทนว่าก็ลุงมารับแล้ว ทำไมพ่อแม่ต้องมาอีก เจไดยังซักไซ้ว่าแล้วทำไมพ่อแม่ไม่มาให้ลุงมาแทน คุณหลวงตอบแทนอีกว่าแล้วทำไมลุงจะมารับไม่ได้ล่ะ

“เจไดถามกาโม่ ไม่ได้ถามคุณหลวง แย่งตอบอยู่ได้ กาโม่ไม่มีพ่อแม่เหรอ”

คุณหลวงสงสารกาโม่เลยผลักเจไดล้มจนหัวแตก เลยเป็นเรื่องต้องเรียกผู้ปกครองมาเคลียร์ คุณหญิงกับคุณชายถามคุณหลวงว่าทำไมไปผลักเจได เต็งฟังแล้วงงถามว่าตกลงกาโม่ไม่ได้ทำเหรอ

“คุณหลวงทำเองครับลุงเต็ง” คุณหลวงยืดอกรับอย่างกล้าหาญ คุณหญิงถามว่าทำเพื่อนทำไมไม่ใช่เรื่องของเรา “คุณหลวงสงสารกาโม่ เจไดว่ากาโม่ไม่มีพ่อไม่มีแม่”

หัวหน้าครูบอกว่าคุณหลวงรักเพื่อนเป็นเรื่องดีแต่ไม่ควรแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง เจไดเจ็บจนหัวแตกสงสารเพื่อนไหม เจไดถามเพราะสงสัย ไม่ได้ตั้งใจว่ากาโม่

“คุณหลวงสงสารกาโม่ ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่ากาโม่เป็นเด็กกำฟ้า” คุณหลวงเห็นคุณหญิงกับคุณชายทำหน้าไม่ถูกถามว่า “คุณหลวงพูดถูกไหมครับคุณแม่... เด็กกำฟ้า”

คุณหญิงกับคุณชายหัวเราะแหะๆ แต่เต็งหน้านิ่งชำเลืองมองกาโม่ด้วยความสงสาร กาโม่เองทำหน้างง จนเมื่อออกมาถึงสนามเด็กเล่น เต็งเห็นกาโม่ซึม ถามว่า “ไง...ซึมเลยไอ้เสือ”

“เด็กกำฟ้า คืออะไรเหรอลุง” กาโม่มองหน้าถาม เต็งเลยทำตลกยกมือทำท่ากำท้องฟ้าบอกว่าทำอย่างนี้ไง กาโม่ก็ทำได้แล้วหัวเราะขำ แต่กาโม่ไม่ขำ ถามว่า “ลุงเป็นพ่อให้กาโม่ไม่ได้เหรอครับ”

“กาโม่มีพ่อมีแม่นะครับ แล้วพวกเขาก็รักกาโม่มาก กาโม่ไม่ใช่ลูกไม่มีพ่อมีแม่ ไม่ได้ถูกทอดทิ้ง พ่อกับแม่ทำงานอยู่เมืองนอกหาเงินส่งให้กาโม่เรียนไงครับ อย่าไปฟังคำพูดคนอื่นสิครับกาโม่” กาโม่นิ่งคิด “กาโม่ต้องเชื่อลุงนะ ใจเย็น รอวันที่พ่อกับแม่เขากลับมานะ”

“กาโม่ไม่ได้อยากให้พ่อกับแม่กลับมาซะหน่อย กาโม่อยากให้ลุงเป็นพ่อกาโม่ไม่ได้เหรอครับ”

กาโม่ทำหน้าจะร้องไห้ จนเต็งต้องกอดไว้ สีหน้าเครียด

ฝ่ายปั๊มพยายามสานความสัมพันธ์กับชิดดาว จนวันนี้เอาแหวนเพชรซ่อนไว้ในขนมปังมาให้ชิดดาวในวันเกิดของเธอ ชิดดาวมองขนมปังไส้แหวนเพชรยิ้มบางๆ

เมื่อชิดจันทร์รู้ถามชิดดาวว่าตอบปั๊มเขาไปว่ายังไง ชิดดาวบอกว่าเร็วเกินไป พี่สาวถามว่าไม่ให้ความหวังอะไรเลยหรือ ดาวเองก็อายุไม่ใช่น้อยแล้ว

“อายุไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้ดาวจะต้องแต่งงานนะคะ...ถ้าดาวกับปั๊มดวงคู่กันก็คงลงเอยกันเองล่ะค่ะ” ชิดจันทร์ติงว่าเขาจะรอไหวหรือ เดี๋ยวใครเขาก็คว้าไปหรอก “นั่นก็แสดงว่าเราไม่ใช่คู่กัน”

“แกยังไม่ลืมคุณเต็งใช่ไหม” ชิดจันทร์ถาม ชิดดาวชะงักพูดอะไรไม่ออกอีกเลย

ooooooo

กาโม่ติดทอยมาก พอกลับจากโรงเรียนก็ถามหาอาทอย บอกว่ากาโม่รักอาทอย อาทอยใจดี เต็งหยิบรูปชิดดาวขึ้นมาบอกว่าวันนี้วันเกิดอาดาว พยายามบอกว่าอาดาวเป็นคนเลี้ยงดูกาโม่มาตั้งแต่เล็ก

แต่กาโม่ไม่สนใจขอไปเล่นกันคุณหลวงแล้ววิ่งไปเลย ทิ้งเต็งให้ดูรูป ถามชิดดาวในรูปเศร้าๆว่า...

“คุณอยู่ไหน ผมคิดถึงคุณมากรู้ไหมครับ...”

คืนนี้เต็งเปิดตู้เก็บของบนตู้เสื้อผ้า ดูการ์ตูนขายหัวเราะสามมัดผูกโบเป็นของขวัญวันเกิดสามปีของชิดดาว อวยพรซึมๆ “แฮปปี้เบิร์ธเดย์ครับคุณดาว”

กาโม่วิ่งจากเต็งไปกดกริ่งบ้านคุณหลวง คุณหญิงกับคุณชายให้หนูหริ่งไปดูว่าใครมา คุณหญิงสำทับว่าถ้ากาโม่จะมาเล่นกับคุณหลวงให้บอกว่าทำการบ้านอยู่ คุณหลวงจะวิ่งออกไปก็ถูกคุณหญิงปรามว่าแม่สั่งแล้วว่าไม่ให้ไปเล่นกับเขาอีก คุณหลวงจึงเดินกลับมาทำหน้าเบื่อๆ

หนูหริ่งวิ่งไปบอกกาโม่ว่าคุณหลวงทำการบ้านอยู่ กาโม่แย้งว่าวันนี้ไม่มีการบ้าน หนูหริ่งบอกว่าไม่มีการบ้านก็เล่นไม่ได้ เพราะกาโม่ซนทำให้คุณหลวงถูกคุณครูดุและถูกตัดคะแนน ตัดบทว่า

“กลับบ้านไปเถอะค่ะ ทุกอย่างคลี่คลาย ฉันไม่ได้ตังค์ค่าสืบอะไรแล้ว ไม่ต้องคบกันแล้วก็ได้” เห็นกาโม่งงๆก็บ่นต่อ “เงินไม่ได้ใช้ ผู้ชายไม่ได้กิน ไป...ไป๊” แล้วสะบัดเข้าบ้านไปเลย

กาโม่เดินคอตกกลับบ้านไปงงๆ คุณหลวงเปิดม่านแอบดูกาโม่แต่ถูกคุณหญิงลากตัวออกไป

เมื่อถึงเวลานอน เต็งพากาโม่เข้านอน แต่กาโม่นอนไม่หลับ เต็งจะอ่านนิทานให้ฟังบอกว่าตอนกาโม่เด็กๆอาดาวเคยอ่านให้ฟัง กาโม่บอกว่าตนไม่ชอบฟังนิทาน ถามว่าเมื่อไหร่ลุงเต็งจะเลิกพูดถึงอาดาวสักที ตนเบื่อ จังหวะนั้นเองทอยโทร.เข้ามือถือของเต็ง กาโม่ยิ้มดีใจบอกว่าอยากคุยกับอาทอย พอรับไปคุยก็ชวนอาทอยมาที่บ้าน แล้วก็หน้าจ๋อยบอกเต็งว่า “ลุงไปทำงานเถอะ อาทอยจะเล่านิทานให้กาโม่ฟัง”

เต็งเปิดสปีกเกอร์โฟนวางไว้ข้างหมอนแล้วออกไป ปิดประตูห้องเบาๆ ลงไปนั่งที่ห้องโถงคิดถึงวันที่คุยกับโต๊ดครั้งล่าสุด

โต๊ดบอกว่าตนดีกับพายแล้ว มีงานทำและจะรับกาโม่ไปอยู่ด้วย ย้ำกับเต็งว่าต้องสอนให้กาโม่เรียกเต็งว่าลุง ต้องบอกกาโม่ว่าพ่อแม่อยู่เมืองนอกทำงานหาเงินให้กาโม่เรียนไม่ได้ทิ้งลูก พามาตอนนี้กาโม่เพิ่ง 5 ขวบ ไม่นานก็ลืมลุงแล้ว

วันนั้น...พอวางสายจากโต๊ด เต็งรำพึงอย่างอัดอั้นว่า “สิ่งที่แกขอมันทำยากเหลือเกินโว้ยไอ้โต๊ด”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ปูเป้” รุกหนัก ดึง “แบงค์” มาจุ๊บ เสิร์ฟฟินแฟนละคร “คทาสิงห์”

“ปูเป้” รุกหนัก ดึง “แบงค์” มาจุ๊บ เสิร์ฟฟินแฟนละคร “คทาสิงห์”
20 มิ.ย 2564

03:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอาทิตย์ที่ 20 มิถุนายน 2564 เวลา 15:40 น.