ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เต็งกลับมาเห็นพ่อกับแม่หน้าตึงเข้าใส่ก็พยายามพูดตลก แต่พ่อกับแม่ไม่ขำ พ่อเอาสร้อยห้อยพระออกมาชูถามว่าโต๊ดกลับมาอยู่บ้านนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

เต็งตกใจที่ถูกจับโกหก แต่กะล่อนจับไม่ติดอย่างเขาไม่จนแต้มให้เสียเชิง ทำหน้าเศร้าบอกว่าสปอนเซอร์จะถอนสิ้นเดือนนี้ ตนไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าเวลาจึงต้องบากหน้าโทร.ไปขอร้องให้โต๊ดส่งสร้อยมาให้ แล้วทำเสียงร้องไห้ไม่มีน้ำตาคร่ำครวญ

“สปอนเซอร์จะถอนสิ้นเดือนนี้ ผมไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าเวลา รายการจะถูกถอด ผมจะเจ๊งแล้วยังมีค่าเลี้ยง...” เต็งหยุดกึกเกือบหลุดความลับ รู้ตัวว่าเล่นเยอะไป เลยหยุดบอกพ่อกับแม่ว่า ผมไม่มีตังค์ใช้แล้ว พูดจบก็เดินฉับออกไป พ่อกับแม่ฟังแล้วเงียบกริบ สงสารลูก

พอเต็งออกมาพ้นหน้าพ่อแม่ก็เป่าลมพรวดออกจากปากที่เอาตัวรอดมาได้หวุดหวิด...จากนั้นมาแอบยืนข้างรั้วโทร.เล่าให้โต๊ดฟัง กำชับพูดให้ตรงกันล่ะ บ่น เกือบซวยแล้ว ลืมได้ไงวะ

ขณะนั้นเอง เต็งเห็นคุณหนูวิ่งมาเปิดประตูรั้วให้คุณชายขับรถเข้าบ้าน เขาดีใจมากที่เห็นบ้านนั้นกลับมาแล้ว รีบวิ่งไปที่รถของตัวเอง หิ้วถุงเก๊กหน้าหล่อไปหาคุณหนูที่กำลังจะปิดประตูรั้ว

คุณหนูเขินม้วนไปม้วนมา แต่พอนึกขึ้นได้ก็หุบยิ้มด่า “คนหลอกลวง” แล้วสะบัดหน้ากลับเข้าบ้าน เต็งงงจับต้นชนปลายไม่ถูก

เมื่อเข้าไปในบ้าน เต็งส่งถุงสำหรับใส่นมแม่ไว้แช่ฟรีซแพ็กใหญ่ให้คุณหญิง และเอาเครื่องปั๊มนมออกจากถุงวางที่โต๊ะกลางโซฟา คุณชายถามว่าไม่เอาน้ำนมแล้วหรือ เต็งบอกว่าทางเนิร์สเซอรี่บอกว่าเด็กไม่ควรดื่มน้ำนมของแม่คนอื่นที่ไม่ใช่แม่ตัวเอง ฉีกยิ้มก่อนบอกว่า

“ผมก็เลยซื้อของมาขอโทษแล้วก็รับขวัญลูกชายกับคุณหญิงน่ะครับ”

คุณหญิงขอบคุณและขอให้หลานชายแข็งแรงไม่เจ็บไม่ไข้ เลี้ยงง่าย

คุณหนูเอาน้ำมาเสิร์ฟพอดีได้ยินว่าเต็งมีหลานก็ดีใจที่ไม่ใช่ลูก แต่เต็งก็รู้ว่าที่แท้คุณหนูเป็นเด็กรับใช้ไม่ใช่หลานของคุณหญิงคุณชายอย่างที่บอกวันแรก

แต่พอเต็งออกไป คุณชายก็บ่นสงสารหลานที่มี ลุงไม่เต็มเต็งแบบนี้ เตือนคุณหญิงให้ห่างๆไว้ก็ดี สังหรณ์ว่าจะมีแต่เรื่องมากวนใจ

“นั่นสิ ขืนปล่อยให้มาสนิทกับคุณหลวงเดี๋ยวจะพาลูกเราเสียเด็กไปด้วย” คุณหญิงกังวล

ทั้งคุณหญิงและคุณชายมองหน้ากันอย่างหนักใจที่มีเพื่อนบ้านไม่เต็มเต็งแบบนี้...

ตรงกันข้ามกับคุณหนูเมื่อรู้ว่าเด็กอ่อนนั่นไม่ใช่ลูกเต็งและเต็งยังโสดก็ถามว่าแล้วผู้หญิงที่อยู่ทาวน์เฮาส์เป็นแฟนเขาหรือเปล่า

“อ๋อ...ไม่ใช่ครับ พี่เลี้ยงเด็กที่เนิร์สเซอรี่ เขามีแฟนแล้วครับ”

“น้องหนูหลงเข้าใจผิดซะตั้งนาน” คุณหนูพูดอย่างมีความหวัง

บังเอิ๊ญ...แม่แอบฟังอยู่ข้างกำแพงบ้านเต็งได้ยินเต็มสองหู จิกตาพึมพำ “พี่เลี้ยงเด็ก??” ต้องสืบรู้ให้ได้

ooooooo

ชิดดาวอุ้มกาโม่ ส่วนเต็งถือตะกร้าของใช้เด็กเดินตามกันมากำลังจะกลับบ้าน จู่ๆงามพิศก็พรวดมาขวางบอกว่าจะขอไปบ้านคุณลุงด้วย เต็งตกใจบอกไม่ได้ งามพิศถามว่าแล้วทำไมชิดดาวไปได้!

ชิดดาวอธิบายว่าเพราะน้องกาโม่อยู่บ้านตน งามพิศยิ่งสงสัยถามว่าสองคนเป็นอะไรกันแน่? เต็งจะชี้แจงแต่โทรศัพท์มีสายเข้าจึงรับโทรศัพท์ก่อน พอฟังปลายสายก็อุทานตกใจลนลาน

“ส่งของ!”

พอขับรถไปถึงหน้าบ้านชิดดาว เต็งถามปลายสายว่าพ่อแม่ตนยังไม่กลับแน่นะ ให้รอแป๊บ เต็งกดตัดสายแล้ววิ่งไปที่บ้านตัวเอง งามพิศงงว่าคุยโทรศัพท์อยู่แหม็บๆ ทำไมไม่บอกให้เขาขับรถมาส่งที่นี่ วิ่งไปทำไม แล้วชวนชิดดาวพากาโม่เข้าบ้านไปก่อน

เต็งวิ่งไปถึงหน้าบ้านตัวเองก็จับไหล่พนักงานส่งของเขย่าอย่างแรงถามว่ากดกริ่งแล้วไม่มีใครออกมาแน่นะ พนักงานส่งของบอกว่าไม่มี ตนถึงต้องโทร.หาเขาไง

เต็งโล่งอก บอกให้พนักงานรีบไปจากบ้านตนก่อน ให้เอาของไปไว้ที่บ้านเพื่อนตนเดี๋ยวนี้เลย แต่ตัวเองรีบขึ้นรถขับไปเองเลย พนักงานส่งของวิ่งตามร้องเรียกให้รอด้วย

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาของคุณหนูที่แอบดูอยู่ที่บ้านตน แล้วโผล่ออกมาดูตามไปตาไม่กะพริบ

ชิดดาวออกมารับและเช็กของบอกว่าของครบ พนักงานบอกให้เต็งเซ็นรับด้วยแล้วรีบกลับเลย

ขณะนั้นเอง เต็งได้รับโทรศัพท์จากแม่ เขาถามว่าแม่อยู่ไหน ตนกลับมาแล้วไม่เจอ แม่บอกว่าเดินเล่นอยู่ที่สวนหมู่บ้าน เต็งถามว่าแค่ไปสวนทำไมต้องเอารถไปด้วย แม่บอกว่าพ่อเขาออกไปซื้อของ

เต็งระแวงถามว่าก่อนแม่ออกไปมีคนมาส่งของหรือเปล่า แม่บอกว่าไม่มี จดหมายก็ไม่มีมาส่ง เต็งโล่งอก บอกแม่ว่าเดี๋ยวจะไปหาแม่ที่สวน แม่รีบบอกว่าไม่ต้อง แม่จะกลับแล้ว

ที่แท้แม่อยู่ที่โถงบ้านเต็งนั่นเอง เพราะพอพ่อขับรถออกไปซื้อของ แม่นึกได้ตามออกไปแต่ไม่ทันโทรศัพท์บอกพ่อว่าอย่าลืมซื้อน้ำมันพืชมาด้วย เหลือบเห็นรถส่งของจอดอยู่หน้าบ้านคุณชายและคุณหนูกำลังโวยว่าส่งผิดบ้าน พนักงานงง ดูบิลอีกที คุณหนูถามหงุดหงิดว่า

“ผิดบ้านรึเปล่า คุณผู้หญิงเพิ่งคลอดลูกก็จริง แต่ของใช้เด็กมีครบตั้งแต่เริ่มตั้งท้องแล้วล่ะจ้ะ ไหนดูซิ” แล้วยื่นหน้าไปดูใบส่งของบอกว่า “บ้านถัดไปจ้ะ โอ๊ย...เสียเวลาถูบ้าน” คุณหนูบ่นสะบัดกลับไป

แม่ยืนฟังอยู่หน้าบ้าน เอะใจเลยเข้าไปถามว่าเอาอะไรมาส่งหรือ พนักงานบอกว่าของใช้เด็กอ่อน แม่ยิ่งสงสัยทำทีช่วยดูให้ว่าบ้านไหน พอเห็นชื่อผู้รับคือคุณพิชิตศึก แม่ถึงกับอึ้ง แต่ทำเนียนบอกว่าบ้านถัดไป แล้วทำทีเดินเลยไปสบายๆ แต่ใจว้าวุ่น

แม่เข้าไปนั่งคุยกับคุณชายและคุณหญิงโดยมีคุณหนูนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อที่พื้นด้วย ทั้งคุณชายและคุณหญิงไม่เชื่อว่าเด็กอ่อนนั่นจะเป็นหลานเพราะดูเต็งเอาใจใส่เกินกว่าหลาน คุณหญิงถามว่าคุณเต็งอยู่บ้านคนเดียวไม่ใช่หรือ บอกแม่ว่า

“อยากรู้อะไรคุณป้าต้องถามนังหนูหริ่ง วันๆเห็นขี่จักรยานสอดส่องไปทั่ว”

คุณหนูกลายเป็นหนูหริ่งไปทันที แม่ถามหนูหริ่งทันทีว่าเคยเห็นแฟนลูกชายตนไหม หนูหริ่งบอกว่า

“หนูก็ไม่แน่ใจนะคะ ถึงคุณเต็งจะออกปากว่าไม่ใช่ แต่หนูก็สงสัยผู้หญิงตัวเล็กหน้าจืดๆที่อยู่บ้านทาวน์เฮาส์ท้ายซอยน่ะค่ะคุณป้า”

แม่นิ่งไปอย่างเก็บข้อมูล แต่เมื่อหนูหริ่งเดินออกมาส่งที่หน้าบ้าน แม่ก็ให้เงินไปสองพัน บอกให้ช่วยเป็นหูเป็นตาให้ด้วยและให้เมมเบอร์โทร.ที่บ้านไว้ด้วยกำชับว่า

“มีความคืบหน้าเมื่อไหร่โทร.แจ้งป้า ป้าจะโอนเงินเข้าบัญชีหนูทันที”

หนูหริ่งรับเงินยิ้มแย้มรับปากว่ามีความคืบหน้าเมื่อไหร่จะโทร.แจ้งทันที แต่พอเดินมาส่งแม่ที่หน้าบ้าน

หนูหริ่งมองไปแล้วตกใจบอก

“อย่าเพิ่งออกไปค่ะคุณป้า คุณเต็งมา”

ooooooo

เต็งกลับบ้านตอนค่ำ พ่อกับแม่กินข้าวรออยู่ เต็งรีบเอาซองเงินให้พ่อบอกว่าเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือน

พ่อรับไปรู้สึกซองหนาๆ ถามว่าทำไมเยอะจัง เต็งบอกว่าสามหมื่น เดือนนี้จัดหนักไปก่อน เดือนหน้าจะมีให้หรือไม่ยังไม่แน่

พ่อขอบใจ แต่พ่อกับแม่ไม่ได้ลำบากอะไร ถ้าเดือนหน้าไม่มีก็ไม่เป็นไร

“ไม่ได้หรอกครับ ปีสองปีนี้ต้องส่งเรียนไอ้โต๊ดหนัก พ่อกับแม่จะได้เอาไว้ใช้ฟุ่มเฟือยบ้าง ผมเคยให้มาตลอด มากน้อยยังไงผมก็ต้องหาให้ครับ”

พ่อซึ้งน้ำใจลูก แต่แม่พูดหน้านิ่งว่า พรุ่งนี้แม่จะกลับบ้านแล้ว เต็งดีใจเผลอยิ้มกว้าง แม่ถามว่าดีใจเหรอ เต็งรีบหุบยิ้มปฏิเสธพัลวัน เห็นแม่หน้าตึงลุกขึ้นข้างบน เต็งถามพ่อว่า

“แม่โกรธอะไรผมรึเปล่าครับพ่อ” พ่อทำปากพูดไม่มีเสียงว่า ไม่มีอะไรหรอก หวยแดก แล้วพ่อก็ลุกตามแม่ขึ้นไป

เต็งเห็นอาหารบนโต๊ะแทบจะไม่ได้แตะก็เอะใจ พึมพำ

“หวยจะมาออกอะไรวันนี้วะ?”

พ่อขึ้นไปปลอบแม่ว่าอย่าคิดมากเลย แม่น้อยใจถามพ่อว่าหลานเราแท้ๆทำไมไม่ยอมให้เราเห็นหน้า พ่อบอกให้รอถามเต็งดูให้แน่ก่อน

“ไม่ต้องถามแล้ว ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก ฉันจะไม่มาเหยียบบ้านมันอีกเลย คอยดู”

“รอแอบดูหน้าหลานก่อนไหมแม่”

“ไม่” แม่ตวาด เข้าห้องน้ำปิดประตูปัง!

ooooooo

ทอยไปคุยกับพี่แป๊ดแล้ว พี่แป๊ดคุยกับละออง ละอองนำข้อเสนอไปคุยกับโต้ ขณะกำลังเข้าฟิตเนสด้วยกันว่า

“พี่แป๊ดเขาจะยื่นข้อเสนอไปว่าจะรับเป็นสปอนเซอร์ให้รายการต่อ แต่มีข้อแม้ว่าต้องให้โต้เป็นพิธีกรร่วม”

โต้ไม่อยากเป็นพิธีกรร่วมเพราะไม่ค่อยถูกชะตากันเท่าไหร่ ละอองบอกให้ทนไปก่อน ฝึกฝีมือหาความรู้จากเขาไปก่อน โต้บอกว่าตนเคยดูรายการผ่านๆ พิธีกรเซ็งๆ รายการจืดๆ ไม่เห็นจะดังเลย

“มันจะดังก็เพราะโต้ไงล่ะ” ละอองอวยจนโต้ยิ้มออก “โต้มีเสน่ห์กว่านายนั่นเยอะ พี่ว่าออกอากาศไม่นาน คนจะพูดถึงรายการนี้มากกว่าที่นายนั่นจัดคนเดียวมาเป็นปีๆ”

ละอองเห็นโต้ยิ้มหลงตัวเอง ก็ทั้งยุ ลุ้น และอวยต่อไปว่า

“ลองชิมลางงานพิธีกรดูก่อนว่าเหมาะกับโต้ไหม รายการสั้นๆ 1 นาทีเอง มั่นใจว่าไม่ยากเกินความสามารถโต้ แต่มันดีตรงที่ออกอากาศถี่ จันทร์ถึงศุกร์ พอคนเริ่มจำหน้าเราได้ก็ค่อยเล่นละคร”

“แล้วถ้าผมชอบงานพิธีกร ทำรายการนี้ดังขึ้นมาล่ะพี่ออง ผมจะเป็นพิธีกรเดี่ยวได้ไหม”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ถ้ารายการติดมีกระแสขึ้นมาเพราะโต้ เราก็ค่อยหาทางบีบนายนั่นให้ไปอยู่เบื้องหลังอย่างเดียว ไม่ใช่เรื่องยากหรอก ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ พี่อองเอง”

โต้ยิ้มอย่างหวังดังเป็นพลุ ซิตอัพต่ออย่างจริงจัง ละอองมองตาฉ่ำอย่างหลงเด็ก

ooooooo

หลังจากทอยไปคุยกับพี่แป๊ดกลับมา เวนิสอยากรู้ผลว่าเป็นยังไง แต่ถามอย่างไรทอยก็ไม่ยอมบอก เวนิสตามตื๊อบอกว่าจะง้างปากยัยทอมนี่ให้ได้

เวนิสคว้ามือทอยจะให้พูดให้ได้ ทอยโมโหผลักอย่างแรงจนเวนิสเซไปชนลูกกวาดที่กำลังเดินมาหาทอยพอดี เวนิสขอโทษ ลูกกวาดดีใจที่ได้เจอเวนิส พอดีทอยเดินมา ลูกกวาดแซวๆว่าวันนี้ต้องมีกินข้าวกันสามคนแน่

“กินร้านไหนดี” เวนิสได้ที พึมพำหมายมาดว่า “ง้างปากยัยทอมไม่ได้ก็ให้มันรู้ไป”

แต่ไม่ว่าจะเล่นไม้ไหน ทอยก็ไม่ยอมบอก ขณะนั่งกินอาหารร้านเจ้าอร่อยริมถนนนั่นเอง ทอยก็ได้รับโทรศัพท์จากเต็ง อุทานอย่างตื่นเต้น

“เฮียโทร.มา” แล้วรับสายเดินออกไปคุยห่างๆ

ลูกกวาดบอกเวนิสว่าตัวจริงเขาโทร.มาแล้ว เวนิสถามว่าตัวจริงอะไร?

“ก็ลุงเต็งไง...เวนิสดูไม่ออกเหรอว่าทอยมันแอบชอบลุงเต็ง” เวนิสพูดเข้าข้างตัวเองว่าคงแบบลูกน้องแอบปลื้มเจ้านายมากกว่า “ไม่ใช่แค่นั้นแน่นอน มันปลื้มลุงเต็งมาก แอบรักเขาข้างเดียว ไม่กล้าแสดงออก”

แม้จะเจ็บเวนิสก็เก็บความรู้สึกได้สนิท แต่ไม่วายเหยียดปากหมั่นไส้

ทอยเลี่ยงออกมาคุยโทรศัพท์ เล่าข้อเสนอจากสปอนเซอร์ให้เต็งฟัง เต็งอึ้ง เงียบไปจนทอยถามว่าหลับหรือเปล่า เต็งบอกว่าฟังอยู่ ทอยจึงเล่าต่อว่าถ้ารับข้อเสนอเขา รายการเราก็ต่อยาวจนกว่าจะหมดสัญญา ไม่มีปัญหาเรื่องการเงินแน่ แต่เฮียจะทำใจได้ไหมที่อยู่ๆก็ต้องมีคู่หูดูโอ้

“แล้วทอยรู้ไหมว่าพิธีกรคู่ของพี่เป็นใครมาจากไหน” เต็งถามเครียดๆเซ็งๆ

ooooooo

ค่ำนี้ ชิดดาวเพิ่งกล่อมกาโม่หลับ โต้ก็มาหาบอกข่าวดีว่า ตนกำลังจะได้เป็นพิธีกรรายการทีวี 1 นาที แฮปปี้ไลฟ์

ชิดดาวจำได้ว่าเป็นรายการของเต็ง โต้เปรยว่าไม่รู้ว่าเต็งจะยอมหรือเปล่า อ้อนว่าดาวเป็นคนสนิทช่วยกล่อมให้หน่อย ทวงบุญคุณเรื่องเลี้ยงลูกให้เขาก็ได้ ตนอยากได้งานนี้มาก ชิดดาวถามว่ายังไม่ได้เป็นพิธีกรรายการนี้หรือ

“ยัง แต่มีแนวโน้มสูงว่าจะได้ เพราะสปอนเซอร์เดิมของรายการเขาถอนตัว สปอนเซอร์ใหม่เขาอยากให้โต้ไปเป็นพิธีกรร่วม ไม่งั้นก็ไม่ยอมลงโฆษณาให้ แต่โต้ก็กลัวเขาจะติสต์แตก รายการของกู กางปีกกันโต้ ยอมให้รายการเจ๊งคามือไรงี้”

ชิดดาวบอกว่าก็เป็นสิทธิ์ของเขา โต้บอกว่าแต่ตนเสียโอกาส ขยับเข้าใกล้อ้อนให้ช่วยตนหน่อย

ดาวบอกว่าตนไม่กล้าทวงบุญคุณเพราะเขามาจ้างเลี้ยง โต้ออดอ้อนหว่านล้อมเอาผลประโยชน์และความก้าวหน้าในวงการบันเทิงของตนที่จะทำเงินได้มากมายและเราจะได้แต่งงานกัน มีเงินสำรองสำหรับการเริ่มต้นครอบครัวของเรา แต่ชิดดาวฟังนิ่ง โต้โอบกอดไว้บอกว่า

“โต้รักดาวนะ ดาวไม่ช่วยโต้วันนี้ จะมาเสียใจทีหลังไม่ได้นะ” หอมแก้มเอาใจอีกฟอดใหญ่ ชิดดาวได้แต่เงียบอย่างลำบากใจมาก

เวลาเดียวกัน ที่ร้านอาหารอร่อยริมทาง หลังจากรู้เรื่องข้อต่อรองของสปอนเซอร์รายใหม่จากทอยแล้ว บรรยากาศเงียบไปทันที เวนิสถามว่าแล้วเฮียบอกว่ายังไง

“ขอคิดดูก่อน” ทอยตอบสีหน้าไม่สบายใจ มองหน้ากันแล้วต่างก็ถอนใจ

ฝ่ายเต็งคุยกับทอยแล้วก็นอนก่ายหน้าผากคิดหนัก คิดถึงที่ตนถามความเห็นทอย เธอตอบว่า

“ถ้าถามทอยนะ มันก็ดีกว่ารายการต้องปิดตัวเสียเวลาให้คนอื่น หลุดงานนี้คงปิดประตูตายเลยละเฮีย” คิดทบทวนแล้ว เต็งลุกพรวดบ่นดังๆอย่างหงุดหงิด...

“ไอ้โต้ แกจะเป็นมารฉันไปซะทุกเรื่องเลยรึไงวะ ...ฮึ่ย...”

กินอาหารกันเสร็จ ขณะเดินมาที่จอดรถมอเตอร์ไซค์ ลูกกวาดชมว่าเวนิสน่ารัก ไม่เห็นเหมือนที่ทอยด่าให้ฟังเลย ทอยมองหน้าเพื่อนถามว่าเมื่อกี๊ถูกเวนิสป้ายอะไรทำของใส่หรือเปล่า กลับไปให้ไปรดน้ำมนต์เสีย พอดีเวนิสขยับรถมาจอดเทียบถาม “ลูกกวาดให้ผมไปส่งไหม”

“ก็ได้” ลูกกวาดตอบไม่ทันขาดคำก็ถูกทอยกระชากผมจนหน้าหงายถามว่าจะทิ้งตนไว้คนเดียวหรือ ไล่เวนิสให้กลับไปให้แม่ตบตูดนอนเสีย เวนิสด่าว่ากันท่าแบบนี้เขาเรียกว่าหมาหวงก้าง แล้วหัวเราะคิกคัก ทอยเจ็บใจเลยเล่นใหญ่ให้ดูซะเลย กอดเอวลูกกวาดบอกว่า เด็กใคร ใครก็รัก แถมหอมแก้มฟอดใหญ่ ลูกกวาดตาโต ตะลึง ส่วนเวนิสอึ้ง พึมพำถามตัวเองอย่างหาคำตอบไม่ได้ว่า

“ตกลงมันแอ๊บหรือจริงกันแน่วะเนี่ย” ลูกกวาดติงทอยว่าเดี๋ยวเวนิสก็เข้าใจผิดหรอก แล้วถามดักคอว่าหรือทอยกันท่าเพื่อน สารภาพมาเสียดีๆว่าตัวเองชอบเวนิสหรือเปล่า ตนจะได้หลีกทาง

“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ฉันจะพูดความจริงกับแก เพราะฉันไม่อยากให้เพื่อนเสียใจ” ทอยปั้นหน้าขรึม “ไม่ว่าแกหรือฉันก็ไม่ใช่สเปกไอ้เวนิสทั้งนั้นแหละ” ลูกกวาดผิดหวังถามว่าเขามีแฟนแล้วหรือ ผู้หญิงหรือผู้ชาย “ผู้ชาย...เฮียเต็ง อย่าเผลอพูดไปนะ ความลับสุดยอดเหยียบไว้ตรงนี้เลย”

พูดแล้วทอยเดินไปเลย พอพ้นมาก็เอามือปิดปากหัวเราะคิกคักชอบใจที่แกล้งเวนิสได้

ooooooo

ดึกคืนนี้ พ่อกับแม่เต็งก็ขับรถออกจากบ้านไป เต็งตื่นขึ้นมาเห็นรถแล่นไปไกลแล้ว โทรศัพท์ไปก็ปิดทั้งสองคน วิ่งไปดูที่ห้องนอนพบข้อความที่พ่อเขียนแปะไว้ที่กระจกโต๊ะ เต็งรีบดึงออกมาอ่าน...

“พ่อกับแม่รีบกลับ กลัวรถติด เห็นว่าดึกแล้วไม่อยากปลุกแก ดูแลตัวเองดีๆ รักษาน้ำใจแม่เค้าด้วยนะ...พ่อ”

เต็งสะดุดใจคำว่า รักษาน้ำใจแม่เค้าด้วยนะ สงสัยว่าหมายความว่าอะไร ทันใดเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เต็งดีใจนึกว่าพ่อหรือแม่โทร.มา พอดูหน้าจอก็ผิดหวังเพราะเป็นวีดิโอคอลจากโต๊ด

โต๊ดถามถึงพ่อกับแม่ เต็งบอกว่าเพิ่งหนีกลับไปเมื่อกี๊นี้เอง โต๊ดถามว่าเพราะระแคะระคายเรื่องลูกตนหรือเปล่า เต็งบอกว่าพ่อคาดว่าเรื่องเสียหวย แต่ตนคิดว่าไม่ใช่ แต่กลับไปก็ดีเพราะช่วงนี้กำลังวิกฤติ โต๊ดถามถึงกาโม่ เต็งบอกว่าตอนนี้ฝากเขาเลี้ยงอยู่

“อยากเห็นหน้าลูกจังเลยพี่เต็ง” เสียงพายแทรกเข้ามาเครือๆ โต๊ดเสนอให้ส่งรูปมาให้ดูทุกวันได้ไหม ถามอย่างเกรงใจว่าตนขอมากไปหรือเปล่า

“มาก! อยากเห็นหน้ากันนักก็มารับไปเลี้ยงเองฉันไม่ว่างมากนักหรอกนะ แค่นี้แหละ มีเรื่องต้องคิดอีกเยอะ” แต่พอเห็นทั้งสองหน้าเศร้าในจอโทรศัพท์ ก็เห็นใจ รับปาก “เออๆ ยุ่งจริงโว้ย” แล้วตัดสายเลย

ooooooo

เช้าวันนี้...เต็งเอาต้นกุหลาบไปปลูกที่บ้านชิดดาวแทนต้นที่ตนเหยียบตาย แต่เป็นกุหลาบสีแดง เขาถามว่าโต้จะว่าไหม เพราะหากุหลาบสีชมพูที่ตนเหยียบตายไม่ได้

ชิดดาวยิ้มปลื้มบอกว่าไม่เป็นไร ถ้าโต้ถามก็จะบอกว่าตนใส่ปุ๋ยเยอะไปดอกเลยเปลี่ยนสี เต็งหยอกขำๆว่าอยากได้ปุ๋ยยี่ห้อนั้นไปใช้บ้างจัง

ชิดดาวถามว่าแน่ใจหรือว่าจะย้ายกาโม่ไปอยู่ที่บ้าน แน่ใจหรือว่าพ่อกับแม่จะไม่กลับมาแล้ว

เมื่อไปถึงบ้านเต็ง ชิดดาวช่วยจัดห้องของกาโม่อย่างได้มาตรฐานสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ก่อนกลับชิดดาวพูดกับกาโม่อย่างเอ็นดูว่า

“รู้ตัวไหม กาโม่โชคดีมากแค่ไหนที่เป็นหลานลุงเต็ง”

ที่งามพิศเนิร์สเซอรี่...ลูกกวาดนั่งสัปหงกที่เคาน์เตอร์ งามพิศมาเจอเอ็ดว่า จ้างให้มานั่งเฝ้าเคาน์เตอร์ ไม่ได้จ้างให้มานั่งหลับ ยิ่งเมื่อรู้ว่าชิดดาวลา จะมาสายเพราะ ช่วยลุงเต็งย้ายของกาโม่กลับบ้านก็ยิ่งไม่พอใจ บ่น

“หมูเขาจะหาม เอาคานเข้ามาสอด”

ชิดดาวนอกจากช่วยจัดห้องของกาโม่แล้วยังซื้อตุ๊กตาเครื่องตรวจจับเสียงร้องเด็กให้ด้วย แล้วอธิบายวิธีใช้ให้เต็งอย่างละเอียด เต็งเงียบแต่ฟังไม่เข้าหูเลย เพราะเอาแต่จ้องมองชิดดาวเคลิ้ม

ก่อนกลับ ชิดดาวพูดเรื่องโต้จะมาเป็นพิธีกรร่วมในรายการของเขาหยั่งท่าที เต็งหน้าเครียดทันที แต่ก็ยอมรับว่ารายการของตนมีปัญหาเรื่องสปอนเซอร์รายเก่าถอนตัว รายใหม่มีข้อแม้ว่าต้องมีพิธีกรร่วมคือโต้ ถามหยั่งเชิงว่าเธอดีใจไหมที่โต้จะได้มาเป็นพิธีกรร่วมกับตน

ชิดดาวออกตัวว่าตนไม่กล้าออกความเห็น แต่เมื่อเต็งคะยั้นคะยอก็บอกว่าขอออกความเห็นส่วนตัวของคนนอกก็แล้วกันว่า

“ถามส่วนตัวดาวก็ดีใจ โต้จะได้มีอนาคตที่ดีในวงการ ส่วนคุณเต็งก็มีสปอนเซอร์เข้ามาต่อเนื่อง นาทีนี้คุณเต็งมีค่าใช่จ่ายเรื่องกาโม่เพิ่มขึ้น เด็กช่วงนี้ป่วยบ่อยมากนะคะ รับข้อเสนอของสปอนเซอร์ใหม่ก็ดีกับทุกฝ่าย”

เต็งนิ่งไปก่อนพึมพำว่ามันดีกับทุกฝ่ายจริงๆ แต่ถามว่า ถ้าพิธีกรคนใหม่ไม่ใช่โต้ เธอจะมีความเห็นแบบนี้ไหม ชิดดาวอึ้งไป เต็งรู้สึกตัวบอกว่า

“ผมอยากรู้ที่คุณดาวพูดนี้เพราะห่วงผมกับกาโม่ หรือห่วงแฟนคุณมากกว่ากัน”

ชิดดาวอึ้งสนิทกับคำถามที่ตรงไปตรงมาอย่างคาดไม่ถึง สับสน ลำบากใจ พอดีกาโม่ตื่น เสียงเครื่องเตือนว่าเด็กร้อง ชิดดาวจึงรีบลุกไปดูกาโม่ พ้นจากบรรยากาศที่กดดัน

เต็งตบปากตัวเองที่ปากเสีย แล้วทิ้งตัวพิงพนักโซฟาท้อแท้ห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก...

ooooooo

เวนิสกำลังทำงานอยู่ในห้องตัดต่อ ได้รับโทรศัพท์จากม้าที่โทร.มาเตือนเรื่องนัด เขาบอกม้าเซ็งๆว่าไปก็เจอ ไม่ไปก็ไม่เจอ แล้วตัดบทขอทำงานก่อน เดี๋ยวไม่ทันจริงๆ

พอตัดสายจากม้า ทอยที่เดินคุยโทรศัพท์มาและเพิ่งตัดสายก็เดินเข้ามาพอดี เวนิสเจ้าเล่ห์ทำเป็นคุยโทรศัพท์ถามว่า...แล้วเย็นนี้ลูกกวาดว่างหรือเปล่าล่ะ แล้วทำเป็นนัดเย็นนี้เจอกัน ทอยเหล่อย่างหมั่นไส้ ถามว่าคุยกับใคร เต็งทำเป็นอำไม่บอก พอทอยถามว่าลูกกวาดหรือ เต็งดักคอว่าโกรธล่ะสิ

ทอยถามว่าจะโกรธทำไม บ่นว่ามัวแต่เม้าท์ เร็วๆเข้า เฮียเรียกประชุมบ่ายสองนะ เวนิสบอกว่าทันอยู่แล้ว พอทอยเปิดประตูออกไป เวนิสก็พูดขำๆกับตัวเอง “หึงล่ะซี้”

ทอยออกไปแล้วเปิดประตูเข้ามาใหม่ เวนิสหยุดขำกึก ทอยพูดหน้านิ่งว่า

“ลืมบอกไป นังจิ้งจกเพิ่งวางสายจากฉันก่อนเข้ามาในห้องตะกี้เอง นายมีเพื่อนชื่อลูกกวาดหลายคนเหรอ” พูดแล้วยักคิ้วเย้ยอย่างรู้ทันพร้อมกับปิดประตู

เวนิสถูกจับโกหกได้ หน้าแตกเป็นเสี่ยงๆ อายจนบอกไม่ถูก

ฝ่ายชิดดาวกับเต็ง...ชิดดาวไม่อยากพูดอะไรให้เต็งสะเทือนใจกว่านี้ ดังนั้นขณะนั่งรถพากาโม่ไปที่เนิร์สเซอรี่ ชิดดาวอึดอัดจึงทำเป็นก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์เหมือนพิมพ์ไลน์ ที่แท้โทรศัพท์ไม่ได้เปิด!

มาถึงเนิร์สเซอรี่ ก็ถูกงามพิศตำหนิว่าเดี๋ยวนี้เอาใหญ่แล้ว ชิดดาวบอกว่าตนลาครึ่งวันแล้ว เต็งถือของเดินตามมา งามพิศเห็นก็เปลี่ยนเสียงพูดอ่อนโยนว่า “พาน้องกาโม่เข้าไปในห้องก่อนไป” แล้วฉีกยิ้มถามเต็งว่าเรียบร้อยดีไหม ไม่ต้องเกรงใจ ทีหลังมีอะไรลุงบอกป้าได้เลย

“พอดีมีประชุมครับ ไปก่อนนะครับ” เต็งกลัวงามพิศลากยาวอีกเลยตัดบทวางของแล้วรีบไปเลย

ชิดดาวแอบดูงามพิศจากมุมหนึ่ง ด้วยความไม่สบายใจนัก

ooooooo

วันนี้เต็งเรียกประชุมที่โถงบ้าน บอกทอยกับเวนิสว่าตนตัดสินใจแล้ว จะยอมมีพิธีกรร่วมดีกว่าต้องเสียเวลารายการไป สั่งทอยให้ติดต่อกลับไปว่าเรารับข้อเสนอของเขา แล้วรีบไปเขียนสคริปต์พิธีกรคู่

เวนิสกับทอยชำเลืองมองกันอย่างเข้าใจความรู้สึกของเต็ง ทอยหยิบมือถือเดินออกไปเพื่อโทร.หาพี่แป๊ด เต็งยืนที่หน้าต่างมองทอยที่เดินออกไป ยกกำปั้นทุบวงกบหน้าต่างอย่างอัดอั้น เจ็บปวด กดดัน

เพียงบ่ายวันนี้ ขณะโต้ว่ายน้ำอยู่ในสระ ละอองนั่งดูและคุยโทรศัพท์อยู่ริมสระ พอโต้ขึ้นจากสระ ละอองก็เดินกรีดกรายเซ็กซี่ไปบอกว่า มีข่าวดีจะบอก

พอละอองบอกให้โต้เตรียมตัวเป็นพิธีกรร่วมได้แล้ว เพราะพี่แป๊ดเพิ่งโทร.มาบอกเดี๋ยวนี้เอง โต้ดีใจมากกอดละอองอย่างไม่อายสายตาใคร ละอองกระซิบทวงรางวัลทันที โต้ถามว่าจะเอาตอนนี้เลยไหมแล้วช้อนตัวละอองอุ้มกลับไปที่สระ โยนลงสระน้ำท่ามกลางเสียงหัวเราะริกรี้ของไก่แก่แม่ปลาช่อนผู้ร้อนแรง...

ooooooo

เย็นนี้โต้ใส่แว่น ใส่หมวกอำพรางใบหน้าไปหาชิดดาวที่ทาวน์เฮาส์ เธอกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ บอกว่าตนได้เป็นพิธีกรแล้ว ขอบใจที่เธอช่วยพูดให้ ชิดดาวบอกว่าตนไม่ได้พูดอะไรมากเพราะไม่กล้า

“เขาคงเห็นด้วยกับดาวแหละถึงได้ตัดสินใจเร็วขนาดนี้...คงกลัวไม่มีคนเลี้ยงหลานล่ะสิ” ชิดดาวบอกว่าไม่เกี่ยวหรอก “เกี่ยวสิ โต้บอกดาวแล้วว่าเขาแอบปลื้มดาวอยู่...แต่ช้าไปนิด” พูดแล้วหัวเราะขำๆ

โต้เห็นกุหลาบแดงก็เอ่ยปลื้มว่ากุหลาบที่ตนปลูกไว้งามจังเลย ชิดดาวมองหน้าถามว่า ใช่กุหลาบต้นนี้หรือ โต้ตอบอย่างภูมิใจมั่นใจว่า

“ใช่สิ โต้ซื้อมาก็เพราะสีมันแดงสดยังงี้ล่ะ” ชิดดาวติงว่านึกว่าเขาซื้อกุหลาบสีชมพูให้เสียอีก โต้หัวเราะขำถาม “แดงซะขนาดนี้ จะชมพูได้ไง”

ชิดดาวบอกว่าตนซื้อขนมไว้หลายอย่างให้รอเดี๋ยวแล้วจะเดินไป โต้รีบบอกว่าไม่ต้อง ตนมีงานต้องไปแล้ว พอเธอจะเดินไปเปิดประตูรั้วให้โต้ก็รีบบอกว่าไม่ต้องและให้เธอยืนห่างๆ เพราะตนกำลังจะดัง เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะดับเสียก่อน

“ถ้าลำบากมากนักก็ไม่ต้องมาหาดาวหรอก ดาวไม่อยากเป็นต้นเหตุทำลายอนาคตในวงการของโต้”

โต้ไม่รู้ว่าถูกแขวะ ขอบใจดาวที่เข้าใจตน จะเดินเข้าไปกอดขอบคุณ แต่พอใกล้ตัวก็หยุดกึกรีบถอยห่าง บอกว่าไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวคนผ่านมาเห็น เปลี่ยนเป็นส่งจุ๊บแทน บอกให้เธอไปยืนตรงสวนจะได้ห่างๆ ปลอดภัยกว่า แล้วตัวเองรีบไปขึ้นรถ

ชิดดาวมองกุหลาบแดงที่ชูดอกสวยงาม รำพึง ประชด...

“แกสีแดงมาตลอดล่ะสิ สงสัยฉันจะตาบอดสี”

ooooooo

วันนี้เต็งพากาโม่มาอยู่ที่บ้าน มีทอยกับเวนิสเดินตามกันเข้ามาเคลียร์เตียงนอนเด็ก เต็งวางตะกร้ากาโม่ลงที่เตียงใหญ่ ขยับจะอุ้มกาโม่จากตะกร้าแต่แล้วก็ชะงักกลัวกาโม่ตื่น

ทุกคนตึงเครียดคอยปรามกันไม่ให้เสียงดัง เต็งเลยวางกาโม่ที่หลับปุ๋ยอยู่ในตะกร้า แล้วถอยออกมารวมกับทอยและเวนิส ทั้งสามยืนแถวหน้ากระดานที่ประตูห้อง เต็งพูดสีหน้ากังวล

“ชีวิตพ่อลูกอ่อนกำลังจะเริ่มต้นอย่างแท้จริงแล้วสิ”

ทอยกับเวนิสมองเต็งอย่างเห็นใจ แต่แล้วก็สะดุ้งเมื่อจู่ๆเต็งก็เล่นเว่อร์ร้อง...

“เฮ้ย...ไม่ใช่...ไม่ใช่พ่อลูกอ่อน ต้องเรียก ลุง หลานอ่อน” เวนิสพึมพำว่าเรื่องแค่นี้ตกใจเสียเว่อร์ “แค่นี้อะไร ฉันเป็นลุงไม่ใช่พ่อ เดี๋ยวกาโม่มันเข้าใจผิดละจบเลย ขายไม่ออกกันพอดี”

ทอยได้ยินแล้วหน้าจ๋อย รู้สึกถึงว่าตนไม่ได้อยู่ในสายตาเต็งเลย...เต็งเดินกลับไปที่เตียงกาโม่อีกครั้ง จ้องหน้ากาโม่ที่หลับปุ๋ย พูดเบาๆ

“จำเอาไว้ ฉันเป็นลุง...พูดได้วันไหนขึ้นมา อย่ามาเรียกฉันว่าพ่อเด็ดขาด จำเอาไว้ ฉันจะพูดกรอกหูแกทุกวัน ฉันคือลุงของแก ไอ้กาโม่”

เต็งคิดเครียดจนหลับฝันไปว่ากาโม่ในวัย 3-4 ขวบ เรียกตนว่าพ่อ เต็งตกใจปฏิเสธลั่น

“ฉันไม่ใช่พ่อแก”

เต็งสะดุ้งตื่นเมื่อเครื่องจับเสียงเด็กร้องไห้จ้าขึ้น เต็งรีบลุกไปอุ้ม กาโม่ซุกหน้าจะดูดนม เต็งสะดุ้งโหยง รีบไปชงนมให้อย่างทุลักทุเล แต่ชงไม่เป็น นมละลายช้า เต็งเลยอุ้มขึ้นมาเขย่า โยก และร้องเพลงโยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ ให้ฟัง แต่กาโม่ก็ไม่หยุดร้อง สุดท้ายเต็งเลยแผดเสียงร้องไห้ไปกับกาโม่ด้วย...

ที่แท้ชิดดาวได้สอนขั้นตอนต่างๆในการล้าง นึ่ง เก็บ กระทั่งการใช้ขวดนมไว้อย่างละเอียด เต็งฟังแล้วมึนเพราะขั้นตอนมากเหลือเกิน เขาปรารภกับชิดดาวว่า

“นี่ถ้าไม่มีคุณดาว ผมจะทำยังไง?”

เต็งกล่อมกาโม่จนหลับในอ้อมอก มองหน้าหลานบ่นตัวเอง...

“ลุงมันปากเสีย เขาไม่ได้เป็นแฟนลุงซะหน่อย จะไปน้อยใจเขาได้ยังไง” พูดอย่างนั้นแต่สีหน้าน้อยใจเต็มที่ รำพึงรำพัน “เขาก็ต้องเห็นแฟนเขาสำคัญกว่าเราสองคนอยู่แล้ว เฮ้อ...คุณดาวจะหายโกรธลุงหรือยังก็ไม่รู้นะกาโม่...”

เต็งเหนื่อยทั้งคืน เขาคุกเข่ากับพื้นหลับไปที่ปลายเตียงกาโม่ จนสายตะวันโด่งก็ยังไม่รู้สึกตัว แล้วเต็งสะดุ้งตื่นเมื่อมีเสียงกริ่งเรียก เต็งตกใจลนลานนึกว่าชิดดาวมา ร้องบอก

“คุณดาว...มาแล้วครับ” แล้วรีบวิ่งออกจากห้อง ฉุกคิดได้ว่าเพิ่งตื่น วิ่งไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันแล้วรีบวิ่งออกไปยิ้มหวานพลางร้องบอก “มาแล้วครับ”

แต่พอวิ่งไปเปิดประตู เต็งก็เซ็งสนิทเพราะคนที่ยิ้มหวานรออยู่กลายเป็นงามพิศ!

ooooooo

งามพิศยิ้มหวานถามเต็งว่าป้ามาเร็วไปหรือเปล่า เต็งงงมองหาชิดดาว งามพิศถามว่าเข้าไปรอในบ้านได้ไหมเพราะแดดมันร้อน เต็งรีบเปิดประตูเชิญเข้าบ้าน

ที่ข้างบ้าน หนูหริ่งแอบดูอยู่อย่างสงสัยว่างามพิศเป็นใคร พลันก็ยิ้มออกอย่างมีแผนการ

ขณะงามพิศกำลังฉอเลาะถามถึงกาโม่และเสนออย่างมีจริตว่า ถ้าลุงเหนื่อยจะให้ป้ามาช่วยเลี้ยงหลานก็ได้ เต็งขอบคุณแล้วรีบเปลี่ยนเรื่องถามว่าวันนี้คุณป้านึกยังไงถึงมารับกาโม่เอง

งามพิศบอกว่าชิดดาวฝากให้ช่วยดูแลแทน เต็งถามว่าทำไมชิดดาวต้องฝากด้วย

“เขาลาไปช่วยงานพี่สาวที่กำลังท้อง แหม แต่ก็แปลก อยู่ๆก็ไปไม่มีปี่มีขลุ่ย”

ทันใดนั้นเอง ประตูห้องโถงกระแทกเข้ามาพร้อมร่างหนูหริ่งถลาหัวทิ่มเข้ามาอย่างเสียหลัก เต็งกับงามพิศมองขวับ หนูหริ่งยิ้มแหยแถว่า

“หนูเห็นประตูรั้วเปิดอยู่ก็เลยเดินเข้ามาน่ะค่ะ นึกว่าคุณเต็งลืมปิด ก็เลยกะเข้ามาบอก”

หนูหริ่งตอแหลเข้าไปดูจนได้ข้อมูลแล้วรีบโทรศัพท์รายงานแม่เต็งทันที บอกว่ามีป้าแก่ๆมาหาเต็งท่าทางเจ้ากี้เจ้าการมาก สงสัยจะเป็นแม่เมีย

แม่เต็งขอบใจ เดี๋ยวจะโอนค่าขนมไปให้ พ่อเดินเข้ามาพอดีเห็นแม่หน้าบึ้งตึงถามว่าเป็นอะไร

“ก็เจ้าเต็งลูกคนโปรดของพ่อน่ะสิมันเหยียบย่ำน้ำใจแม่อีกแล้ว มันพาแม่ยายเข้าบ้าน ดูสิ มันเห็นแม่เมียดีกว่าแม่ตัวเอง ยิ่งคิดยิ่งน้อยใจ” พูดแล้วเดินหน้าบูดไป

“บานปลายไปใหญ่แล้ว” พ่อมองตามส่ายหน้าหนักใจ

ooooooo

ครู่ใหญ่ เต็งขับรถไปที่บ้านชิดดาวเห็นปิดบ้านเงียบ ล็อกกุญแจรั้วบ้าน ไฟระเบียงก็เปิดทิ้งไว้ เขาพยายามโทร.หาแล้วถอนใจยาว...

สายวันนี้ เต็งนัดละอองกับโต้มาคุยกันที่ห้องส่วนตัวในร้านอาหาร มีทอยกับเวนิสร่วมด้วย ละอองเจ้ากี้เจ้าการแสดงตัวเป็นคนคุมการประชุม ดูข้อมูลในไอแพดไปชี้แจงไปเป็นข้อๆ โดยมีโต้คอยเป็นลูกคู่

ละอองเสนอว่า อันดับแรก เราต้องเปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการใหม่ ที่นำเสนออยู่เชยและเก่า ข้อสอง ต้องเปลี่ยนคอสตูมใหม่ ที่ใส่อยู่มันเอาต์มาก

“ข้อสามล่ะ” เต็งถามอย่างพยายามเก็บอารมณ์

“เปลี่ยนสคริปต์ เรื่องนี้ต้องเปลี่ยนแน่ๆ เพราะจากนี้ไปจะมีพิธีกรสองคน” พูดแล้วหันไปยิ้มกับโต้ที่นั่งกระหยิ่มคอยยิ้มตอบอยู่แล้ว

ละอองยังเยาะเย้ยท่าเปิดรายการของเต็งว่าประหลาด โต้สอพลอทำท่าประกอบล้อเลียนแล้วแปะมือไฮไฟว์กันหัวเราะเยาะ เวนิสกับทอยทนไม่ไหวลุกพรวดจนเต็งต้องบอกให้ใจเย็นๆ แต่ละอองกับโต้ยังเยาะเย้ยกันไม่หยุด จนเวนิสเกือบลุกขึ้นฟาดปากโต้ ถูกเต็งดุว่า

“ถ้าแกสองคนไม่พร้อมจะประชุมก็ออกไปก่อน ฉันจะคุยกับคุณละอองคนเดียว”

ทอยกับเวนิสเลยจ๋อย กระแทกตัวนั่ง เต็งถามละอองว่ามีอะไรอีกไหม ละอองบอกว่าอีกเยอะ

ประชุมเสร็จ เต็ง ทอย กับเวนิส กลับถึงบ้านก็ปลดปล่อยความเครียดกันสุดขีด แบบใครแบบมัน ปลดปล่อยกันจนหมดแรงก็หยุดหอบ เต็งบอกทั้งสองว่า

“ปลดปล่อยกันเต็มเหนี่ยวแล้ว ก็ปล่อยมันผ่านไปซะ ผ่านมาแล้วช่างมัน เราต้องช่วยกันแก้ปัญหาแล้วเดินไปข้างหน้า โอเค้” ทั้งสองพยักหน้า เต็งสั่งให้เก็บข้าวของให้เข้าที่แล้วประชุมกันต่อ ส่วนตัวเองไปนั่งเขียนสคริปต์ใหม่ที่ต้องมีพิธีกรคู่

ooooooo

ชิดดาวเดินทางไปหาชิดจันทร์ที่รีสอร์ตริมทะเลบนเกาะเล็กๆ พี่น้องกอดกันดีใจที่ไม่ได้พบกันนาน

ชิดจันทร์ถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า ไม่เชื่อว่าน้องตั้งใจมาช่วยงานตนอย่างเดียวต้องมีอะไรมากกว่านั้น ถามอย่างรู้นิสัยน้องว่า หนีอะไรมาอีกล่ะ เรื่องผู้ชายใช่ไหม ชิดดาวพยักหน้าชูสองนิ้ว ชิดจันทร์ล้อว่า น้องสาวฉันแรดนะยะ ลูบแก้มน้องบอกให้เล่ามาเลย...

หลังจากคุยกันแล้ว สองพี่น้องไปกินอาหารในห้องอาหารของรีสอร์ต เก่งสามีของชิดจันทร์ส่งแขกแล้วแวะมาที่โต๊ะทักทายชิดดาว

ครู่หนึ่งชิดดาวฉุกคิดอะไรได้ลุกพรวดเล่นใหญ่ถอดแบบเต็งมา ชิดจันทร์ตกใจถามว่ามีอะไร

“ดาวลืม...ที่นี่มีตุ๊กตาเด็กหรือตุ๊กตาหมีไหมคะ” พอพี่สาวบอกว่ามีเยอะเลยอยู่ในห้องเด็ก ชิดดาวก็วิ่งออกไปเลย ชิดจันทร์กับเก่งมองตามไปงงๆปนสงสัย

ooooooo

ทอยกับเวนิสขึ้นไปดูกาโม่ที่ห้องเห็นหลับปุ๋ยก็ย่องลงมา เวนิสยังเป็นห่วงว่าคืนนี้เฮียจะไหวไหมเห็นยังนั่งปั่นสคริปต์ยิกๆอยู่ ทอยบอกว่าตนจะอยู่เป็นเพื่อนเฮียเอง

เวนิสแอบหึงบอกว่าถ้าเลิกงานเร็วตนจะแวะมาดู ทอยคุยกับลูกกวาด ลูกกวาดปรารภเรื่องชิดดาวลาไม่มีกำหนด คาดว่าคงมีปัญหากับงามพิศเพราะตั้งแต่ดาวไปจัดบ้านเต็งกลับมาก็ไม่พูดกันเลย

ลูกกวาดเชื่อว่าเต็งชอบชิดดาว คิดเลยเถิดไปว่า เต็งอาจจะปล้ำชิดดาวไปแล้วก็ได้ ทอยติงว่าเฮียไม่ใช่คนแบบนั้น และดาวก็คงไม่ยั่วเต็งเพราะมีแฟนอยู่แล้ว ลูกกวาดปลอบทอยว่า

“ทำใจเถอะว่ะทอย แนวแกไม่ใช่สเปกลุงเขาไม่งั้นแกไม่รอดมาถึงวันนี้หรอก”

ทอยเขินกระชากผมลูกกวาดจนหน้าหงาย หัวเราะกันคิกคัก

คืนนี้ทอยกล่อมกาโม่หลับแล้วลงมาเห็นเต็งหลับฟุบกับโต๊ะทำงาน เลยแอบเปิดโทรศัพท์ดูว่าเต็งโทร.ถึงใครบ้างเพราะเห็นเดี๋ยวโทร. ...เดี๋ยวโทร. ...เห็นว่าเต็งโทร.ถึงชิดดาวถึง 27 ครั้ง

ทอยเตรียมอาหารเย็นเสร็จ พอดีเต็งสะดุ้งตื่นถามว่ากาโม่ล่ะ ทอยบอกว่าหลับอยู่ เต็งบ่นว่าไม่รู้วันนี้จะเขียนสคริปต์เสร็จไหม ยัยเจ๊จะรีบเอาเสียด้วย ทอยบอกว่าไม่ต้องห่วงวันนี้ตนค้างที่นี่จะช่วยดูกาโม่ให้

เต็งสงสัยว่าห่ามๆห้าวๆเป็นทอมแบบนี้จะเลี้ยงเด็กเป็นหรือ ทอยบอกว่าตนเคยเลี้ยงหลานมาหลายคน แล้วชวนเต็งกินข้าวเย็นกัน

ระหว่างนั้นเอง ชิดดาวก็ส่งคลิป ส่งไลน์แนะนำเรื่องเด็กเรอนมมาให้อย่างละเอียด ทอยทำอ้อยอิ่งจัดโน่นจัดนี่แอบดูถามว่าชิดดาวส่งอะไรมาหรือ เต็งเล่าแล้วพูดปลื้มว่า ดีที่ยังไม่ลืมกัน

พอดีกาโม่ร้อง ทอยขึ้นไปดู ครู่หนึ่งเต็งตามขึ้นมาบอกว่าเดี๋ยวจะจับให้กาโม่เรอนม เห็นทอยทำอยู่ ก็แปลกใจ นอกจากนี้ทอยยังรู้วิธีเลี้ยงเด็กอีกหลายอย่างที่ทำให้เต็งทึ่ง บอกว่าชิดดาวแนะนำเหมือนกันแต่ตนลืม ทอยถามประชดว่ามีอะไรที่ชิดดาวยังไม่ได้บอกไหม

“รักมั้ง” เต็งพูดแล้วหัวเราะชอบใจ แต่ทอยเศร้า ชวนกินข้าวกันเถอะ

ทั้งสองลงมากินข้าวไปคุยไป ทอยถามเรื่องสคริปต์ เต็งบอกว่ายังเขียนไม่เสร็จ ทอยบอกให้ไปเขียนเสียเดี๋ยวตนจัดการโต๊ะอาหารเอง ครู่หนึ่งทอยเอาผลไม้มาให้เต็งที่คร่ำเคร่งอยู่ ทอยมีความสุขที่ได้ดูแลเต็ง คิดเคลิ้มว่าเหมือนเป็นครอบครัวเลย

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทอยมาดูเต็งอีกทีเห็นหลับอยู่ที่โซฟา ทอยห้ามใจตัวเองไม่ได้ทำท่าจะก้มหอม แต่แล้วก็ถอยออกมาไม่กล้า หารู้ไม่ว่าเต็งลืมตาเห็นตกใจรีบหลับตา คิดว่าตัวเองฝันไป

ทอยตัดใจจากเต็ง เดินไปหยิบผ้ามาห่มให้ แต่คราวนี้ห้ามใจตัวเองไม่ไหวก้มหอมเต็งเต็มรัก!

เต็งหลับตาทำเป็นหลับเกร็งไปทั้งตัว ทอยหอมเต็งแล้วเขินรีบขึ้นไปข้างบน

เต็งลืมตามอง อึ้ง งง จับต้นชนปลายไม่ถูก กลืนน้ำลายเอื๊อกเมื่อรู้ว่าทอยแอบชอบตนอยู่

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สะใภ้เจ้าสัว EP.26 สาวปริศนาโชว์ที่ตรวจครรภ์ อ้างท้องกับเจ้าสัวเทียน

สะใภ้เจ้าสัว EP.26 สาวปริศนาโชว์ที่ตรวจครรภ์ อ้างท้องกับเจ้าสัวเทียน
12 พ.ค. 2564

03:05 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม 2564 เวลา 05:27 น.