ข่าว

วิดีโอ



พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เอกลิขิต

กำกับการแสดงโดย: อดุลย์ บุญบุตร

ผลิตโดย: บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ, นิษฐา จิรยั่งยืน

เช้าแล้วพายเข้าไปในห้องนอนกาโม่ เห็นพ่อลูกกอดกันนอนหลับที่เตียงจึงแอบถ่ายภาพไว้ด้วยความตื้นตันใจ พอดีโต๊ดตื่น พายยิ้มแซว

“ตื่นแล้วเหรอคะคุณพ่อ คงหลับฝันดีทั้งคืนสิท่า”

พายเห็นตุ๊กตาหมีที่พวกตนซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดกาโม่ถูกวางทิ้งไว้หลังตู้จนฝุ่นจับ โต๊ดบอกว่าเราต้องทำให้กาโม่รักหมีตัวนั้นและเอามานอนกอดติดตัวให้ได้ พายติงว่าเรามีเรื่องอื่นต้องทำก่อน บอกว่า “ได้เวลาคุยกับพ่อแม่โต๊ดแล้วล่ะ”

โต๊ดหน้าเครียดขึ้นทันที

ขณะเต็งกับชิดดาวฮันนีมูนกันที่รีสอร์ตชิดจันทร์นั้น เต็งโทร.คุยกับเวนิสถามว่าไปทำงานที่บ้านเป็นยังไงบ้าง เวนิสบอกว่าสงสัยตนจะถอยไม่ได้เสียแล้ว ถามว่าแล้วเฮียจะกลับไปช่วยงานพ่อที่บ้านไหม

“ก็ดูลู่ทางก่อน ไม่ไหวจริงๆก็อาจจะลองคิดดู ไม่อยากให้ดาวเขาลำบากด้วย”

เต็งเหลือบมองที่หน้าบังกะโลแล้วขอวางสายกับเวนิส อวยพรให้โชคดี วันหลังค่อยอัพเดตกัน แล้วรีบเดินไปรับถาดอาหารเช้าจากชิดดาวเข้ามา เธอถามว่าโทร.หากาโม่หรือยัง เต็งบอกว่ายัง กลัวโดนแม่ด่าที่ลากแกมาเหนื่อยแถมเสียหน้าอีก

แต่พอชิดดาวถามเหตุผลที่แท้จริง เต็งบอกว่าอยากให้กาโม่อยู่กับพ่อแม่ตัวเองนานๆโดยไม่มีลุง

“ก็ดีค่ะ กาโม่จะได้ลองปรับตัวเข้ากับพ่อแม่ ดาวเชื่อว่าความรักของพ่อแม่ต้องเอาชนะใจกาโม่ได้แน่นอน” ชิดดาวกอดเต็งอย่างมีความหวัง เต็งกอดเธอพูดกรุ้มกริ่มว่า

“ครับ เราเองก็ควรใช้เวลาฮันนีมูน 10 วันของเราให้มีความสุขที่สุด”

เต็งกอดและหอมเรือนผมชิดดาว ให้กำลังใจกันและกัน

ooooooo

พายกับโต๊ดก็คุยกับพ่อแม่ที่ห้องโถงบ้านเต็ง พายตำหนิตัวเองที่เคยทิ้งโต๊ดไปเพราะพ่อกับแม่ตนจับได้ว่ายังคบกับโต๊ดอยู่แต่ไม่รู้ว่ามีกาโม่แล้ว

พายเล่าว่า ตอนนั้นพ่อกับแม่ยื่นคำขาดให้เลิกคบกับโต๊ด ไม่อย่างนั้นจะตัดออกจากกองมรดกและเลิกส่งเงินมาให้ ตนกลัวลำบาก กลัวจน จึงทิ้งโต๊ดไป ร้องไห้ตำหนิตัวเองว่าเป็นภรรยาและแม่ที่แย่ที่สุด

โต๊ดปลอบว่าเรื่องมันผ่านไปแล้ว พ่อก็บอกว่าเรื่องมันเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว ถือว่าพ่อกับแม่ให้อภัยก็แล้วกัน จะได้มาเริ่มต้นกันใหม่

โต๊ดฟังแล้วสบายใจ บอกพ่อกับแม่ว่า พ่อแม่พายไม่เหมือนพ่อกับแม่ พายขอให้พ่อกับแม่ไปช่วยพูดกับพ่อแม่ตนและอยากพากาโม่ไปให้ท่านเห็นหน้าด้วย เผื่อท่านจะเปลี่ยนใจยอมรับโต๊ดขึ้นมาบ้าง โต๊ดช่วยอ้อนอีกคน แม่ทำเป็นบ่นว่า

“โอ๊ย...วุ่นวายจริง จะมาลากฉันไปยุ่งด้วยทำไม”

แต่สุดท้ายแม่ก็ยอมไป เมื่อไปถึงหน้าบ้านพายเห็นบ้านหลังใหญ่โต แม่ถามว่าบ้านนี้แน่นะ แล้วก้มจดบ้านเลขที่ยิกๆ พ่อถามว่าเต็งหรือโต๊ดดี โต๊ดก็แซวอย่างรู้กันว่า “แบ่งด้วยนะแม่”

“จะให้ฉันพูดอะไรยังไงก็ว่ามา” แม่ปั้นหน้าปึ่งเปลี่ยนเรื่อง

ooooooo

ชิดดาวกับเต็งไปที่ร้านขนมของปั๊มเห็นประกาศ “ปิดกิจการ” ก็มองหน้าถามกันว่าปิดตั้งแต่เมื่อไหร่ มีเสียงพนักงานบอกว่าไม่ขายแล้วนะคะ พอออกมาเห็นชิดดาวก็ไหว้สวัสดี ชิดดาวถามว่าเกิดอะไรขึ้น

“หนูก็งงเหมือนกันค่ะคุณดาว เมื่อคืนคุณปั๊มโทร.บอกหนูว่าจะปิดร้านแล้ว แกโอนเงินชดเชยเข้าบัญชีให้พนักงานทุกคน แล้วยังสั่งให้หนูเข้ามาทำความสะอาดร้านให้เรียบร้อยอีกนะคะ บอกว่าบ่ายๆจะพาคนเข้ามาดูจะเซ้งต่อน่ะค่ะ”

เต็งถามว่าปั๊มจะมาไหม พนักงานไม่รู้และโทร.ติดต่อไม่ได้เลยเพราะปั๊มปิดมือถือ โทร.ไปคอนโดพนักงานก็บอกว่าเห็นปั๊มลากกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่สองใบออกไปแต่เช้าแล้ว

เวลาเดียวกันนี้...ปั๊มขับรถบ่ายหน้าไปหาแม่

เขาคิดว่า “ผมไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อเพื่อให้ตัวเองรู้สึกแย่ๆ” แต่แล้วก็แย้งตัวเองว่าหรือเราหนีปัญหาแล้วแก้ตัวว่า ช่างเถอะ เอาที่สบายใจแล้วกัน

ปั๊มโทรศัพท์ถึงแม่บอกว่าเย็นนี้จะไปกินข้าวด้วยคน แม่ดีใจถามว่าค้างไหม ปั๊มอ้อนว่า...

“ค้างครับแม่ น่าจะอยู่ยาวเลย ปั๊มอยากนอนหนุนตักแม่”

ooooooo

พายพาโต๊ด กาโม่ และพ่อกับแม่เข้าไปนั่งรอพ่อแม่ตนที่ห้องรับแขกโอ่อ่าหรูหรา รอนานจนอึดอัด แม่โต๊ดบ่นว่ารอนานเป็นชั่วโมงแล้วนะ เจ้ายศเจ้าอย่างซะจริง

แม่โต๊ดบ่นประชดประสาคนปากไว จนโต๊ดติงว่านี่ไม่ใช่เวลามาแดกดันกัน

“ความรวยไม่ใช่อภิสิทธิ์ที่จะมาเสียมารยาทกับใครเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจชอบนะยะ”

แม่พูดไม่ทันขาดคำ เสียงแข็งๆของแม่พายก็แทรกเข้ามาก่อนตัวว่า

“ขอโทษที่ให้รอนาน”

“ปกติแขกที่มาพบเราจะนัดหมายล่วงหน้า ไม่ใช่กดกริ่งหน้าบ้านเมื่อไหร่ก็ได้ตามใจชอบ เราไม่ได้มีนิสัยเป็นกันเอง ชอบต้อนรับแขกขนาดนั้น” พ่อของพายพูดพร้อมกับเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มถือตัว

“แล้วแม่เด็กผู้หญิงที่ท้องกับลูกชายฉันเนี่ย ถือว่าเป็นแขกด้วยเหรอ” แม่โต๊ดเชือดเฉือนกลับจนอึ้งกันทั้งห้อง

โต๊ดตกใจเรียกแม่เบาๆ ยกมือกุมหน้าอย่างสยองที่...พอเปิดฉากก็เลือดเดือดกันขนาดนั้นแล้ว

ฝ่ายพ่อที่อยู่กับกาโม่ข้างนอกก็พยายามคุยให้เข้าใจที่พ่อกับแม่ทิ้งกาโม่ไปตอนเด็กเพื่อให้กาโม่เข้าใจ ไม่โกรธ และยอมไปอยู่กับพ่อแม่ แต่กาโม่ไม่ทันตอบ ก็มีโทรศัพท์จากแม่โต๊ดบอกให้พากาโม่เข้าไป

กาโม่กลัวไม่กล้าเข้าไป พ่อโต๊ดปลอบว่าไม่ต้องกลัว พ่อแม่ก็อยู่ ปู่กับย่าก็อยู่ แล้วจูงมือกาโม่เข้าไป แต่พอเข้าไปในห้อง กาโม่ก็ยิ่งกลัวเมื่อเห็นพ่อแม่ของพายจ้องตนเขม็ง ทั้งพ่อแม่และปู่ย่าพยายามพูดปลอบให้กาโม่หายกลัว

“เราขอคุยกันตามลำพัง” แม่ของพายพูดหน้านิ่งจนอึ้งกันทั้งห้อง แม่โต๊ดถามว่าหมายถึงใครบ้าง แม่พายบอกว่า “แค่พายกับเด็กนั่น”

“เขาไล่แล้วก็ไปสิ” แม่โต๊ดลุกพรวดพูดเสียงดังแล้วเดินนำออกไปเลย พ่อกับโต๊ดจึงตามออกไป

กาโม่มองตามปู่ ย่า กับพ่อที่ออกไปกันหมดก็ยิ่งกลัว ค่อยๆถอยหลบไปอยู่หลังพาย

พอออกจากห้อง แม่ก็โพล่งอย่างไม่พอใจทันทีว่า ในเมื่อฝ่ายนั้นไม่ยอมรับก็ช่างหัวมัน เราก็มี ไม่ได้ไปขอใครกิน ทั้งสายตาทั้งคำพูดคำจาดูถูกคนชะมัด

โต๊ดพูดปลอบใจอย่างมีความหวังว่า พอตากับยายเห็นหน้าหลานอาจใจอ่อนก็ได้ พ่อเห็นด้วยเพราะกาโม่น่ารักออก

ooooooo

พายเจอศึกหนักกับพ่อแม่ตามลำพังในห้อง พ่อแม่ตั้งข้อรังเกียจโต๊ดมากมายรื้อฟื้นความหลังว่า

“แม่เสียใจที่พายไม่เชื่อฟังแม่ กลับไปคบกับมัน แถมยังมีลูกกับมัน ทำให้ทุกอย่างมันเลวร้ายลงไปอีก” พายถามว่าแล้วพ่อกับแม่จะให้ตนทำยังไง แม่ยื่นคำขาดว่า “พายต้องเลือกว่าจะเอาคนพวกนั้นหรือพ่อกับแม่”

พายตกใจถามแม่จะให้ตนทิ้งครอบครัวหรือ พ่อเสนอทันทีว่า

“พร้อมเงินค่าเลี้ยงดูก้อนโต รับรองว่าสามีกับลูกเธอจะสบายไปตลอดชีวิต”

“ถือซะว่าเป็นค่าปิดปากก็ได้ แล้วพายก็ย้ายไปเรียนหรือไปทำงานทางยุโรปแทน ไปชุบตัวใหม่”

พายฟังพ่อกับแม่แล้วอึ้ง ไม่ตอบ แต่ชวนกาโม่ว่า “เราไปจากที่นี่กันเถอะ” แม่ลุกพรวดถามว่าจะไปไหน พายบอกว่า “ไปให้พ้นจากคนไม่มีหัวใจ”

“นี่แกกล้าว่าพ่อกับแม่ขนาดนี้เลยเหรอพาย” พ่อโกรธมาก พายพูดทั้งน้ำตาว่า

“กาโม่คือเลือดเนื้อเชื้อไขของพาย ซึ่งก็คือหลานแท้ๆของพ่อกับแม่ พ่อกับแม่อาจจะไม่รัก ไม่ต้องการกาโม่ แต่ไม่ใช่พาย พายทำผิดกับกาโม่มามากพอแล้ว พายจะไม่ยอมทำผิดซ้ำสองอีก พายเลือกกาโม่ เลือกครอบครัวของพายค่ะ” พายพูดน้ำตาอาบหน้าแล้วอุ้มกาโม่ออกไป

“ถ้าแกออกไปจากบ้านนี้ ก็ไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีกเลย” พ่อเสียงแข็ง เด็ดขาด แม่สำทับว่า

“แล้วก็ไม่ต้องมาเรียกฉันสองคนว่าพ่อกับแม่...ฉันไม่มีลูกไม่รักดี ไม่เชื่อฟังอย่างแก”

“ต่อไปเงินสักบาทแกก็จะไม่ได้จากฉัน แล้วคอยดูว่าพอแกไม่มีเงินแล้วผัวแกยังจะรัก จะอยู่กับแกอีกไหม”

ฟังพ่อกับแม่แล้วพายร้องไห้จนตัวสั่น

“ไปกันเถอะครับแม่” กาโม่ยกมือเช็ดน้ำตาให้แม่ พายกอดกาโม่แน่น เดินออกไปไม่เหลียวหลัง

พ่อกับแม่พายที่ทำแข็งกร้าวกับพาย เมื่อพายเดินไปอย่างไม่เหลียวหลังก็ปรารภกันใจคอไม่ดีว่า เราทำถูกแล้วใช่ไหม ต้องดูกันต่อไปว่าผู้ชายคนนั้นมันจะปอกลอกลูกเราหรือเปล่า

“เห็นหน้าหลานไหมคะ ฉันสงสารจนแทบจะทนไม่ไหว” แม่ทนทำเข้มแข็งไม่ไหว พ่อกอดปลอบว่า

“เข้มแข็งไว้คุณ เราทำดีที่สุดแล้ว สมัยนี้ไว้ใจคนง่ายๆไม่ได้หรอก เวลาจะพิสูจน์ทุกอย่างเอง เราต้องอดทนเอาไว้เพื่อลูกสาวคนเดียวของเรานะคุณ”

ส่วนพาย...พออุ้มกาโม่ออกมาน้ำตานองหน้า

โต๊ดโผเข้ากอดปลอบทั้งแม่ทั้งลูก

“ไม่ต้องเสียใจนะพาย ครอบครัวของเรายังอยู่ เรายังมีกันอยู่พร้อมหน้าสามคนพ่อแม่ลูกนะครับ”

พายร้องไห้โฮออกมา โต๊ดกอดทั้งแม่ทั้งลูกไว้แน่น...

กาโม่หลับตาลง แม้จะต้องเผชิญกับความตึงเครียดเกินกว่าเด็กจะเข้าใจ แต่กาโม่ก็รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดในอ้อมกอดของพ่อกับแม่

ooooooo

ละอองเขี่ยรายการของเต็งไปแล้วก็จัดทีมงานชุดใหม่เตรียมทำรายการที่โต้เสนอคือรายการเกี่ยวกับสุขภาพและการออกกำลังกาย วันนี้เตรียมถ่ายรายการที่ฟิตเนส โดยมีทอยไปร่วมงานด้วย

แต่การณ์กลับเป็นว่า ละอองหาเด็กหนุ่ม หน้าเกาหลี ชื่อโจโฉ มาเป็นพิธีกรร่วมกับโต้ ทำให้โต้ไม่พอใจ กระชากสคริปต์ที่ละอองยื่นให้หุนหันเดินหนีไป ละอองเหล่มองสั่งให้ทอยตามไปเคลียร์

โจโฉ เด็กใหม่ไม่สบายใจถามละอองว่า “พี่โต้จะโกรธผมไหมครับ”

“เธอไม่เกี่ยวอะไรนี่ จะโกรธก็ต้องโกรธพี่” แล้วละอองก็สั่งช่างผม “ดูแลน้องด้วย เอาให้หล่อแจ้งเกิดเลยนะ สคริปต์พี่เคี่ยวจนเป๊ะแล้ว”

โจโฉมองละอองเขินๆ ละอองรุนหลังโจโฉไปที่ช่างหน้าผมพูดทีเล่นทีจริงว่า

“ดูแต่ตามืออย่าต้อง เจ้าของหวง”

โจโฉยิ้มเขิน ช่างหน้าผมกรี๊ดกันเบาๆแล้วรับโจโฉไปทำหล่อ

ทอยตามไปเคลียร์กับโต้ตามคำสั่งละออง โต้ถามหัวเสียว่าทอยรู้เรื่องนี้มาก่อนไหม ทอยบอกก็รู้พร้อมกันนี่แหละ โต้ไม่พอใจพึมพำ “พี่อองทำแบบนี้หมายความว่าไง”

“ก็จะดันเด็กนั่นโดยอาศัยเธอ เหมือนที่เคยดันเธอผ่านเฮียนั่นแหละ”

โต้บอกว่าไม่เหมือน เพราะตนดังแต่เต็งไม่ใช่และ “ไอ้นั่นมันเด็กกว่าฉันเยอะ”

“ของสดๆ ใหม่ๆ น่าสนใจมากกว่าอยู่แล้ว ไอ้พวกที่ขยันโชว์เห็นหมดแล้ว ไม่มีอะไรน่าค้นหา”

ทอยหางตาใส่โต้แต่หัวจดเท้า โต้ปรามาสว่าเด็กตุ๊ดนั่นจะมีอะไร แข่งสวยกับพี่อองมากกว่า ทอยหัวเราะถามว่าคิดอย่างนั้นจริงหรือ แอบไปกินขนมลับหลังพี่ออง คิดว่าพี่เขาโง่ไม่รู้หรือไง โต้ประชดคืนว่านึกว่าจะเหมือนเธอ พอทอยฉุนจ้องก็พูดใส่หน้าว่า

“แต่ฉันจะไม่ยอมเป็นไอ้ขี้แพ้เหมือนกับเธอ ที่ปล่อยให้มันไปฮันนีมูนดูดดื่มต่อหน้าต่อตาอย่างงี้หรอก”

ทอยกำหมัดแน่นปรามว่าถ้าไม่ติดถ่ายรายการจะตั๊นหน้าให้ปากแตกเลย แล้วสั่งให้โต้ท่องสคริปต์เสียระวังเด็กใหม่จะเก่งเกินหน้าก็แล้วกัน ความสามารถตัวเองยิ่งมีจำกัดอยู่ด้วย โต้อยากจะขยี้สคริปต์ทิ้งแต่ทำไม่ได้เพราะยังไม่ได้ท่อง ได้แต่เอาสคริปต์ฟาดกำแพงระบายอารมณ์

ooooooo

ฝ่ายเต็งกับชิดดาว แม้จะเป็นช่วงฮันนีมูน แต่ก็อดคิดถึงกาโม่ไม่ได้ ชิดดาวถามว่าเราจะกลับกรุงเทพฯกันดีไหม เต็งถามว่าเบื่อแล้วหรือ มีอีกหลายเกาะที่เรายังไม่ได้ไปนะ

ชิดดาวบอกว่ากลัวเขาจะเบื่อ เพราะตลอดเวลาที่เรารู้จักกันมีกาโม่อยู่ด้วยตลอด มาคราวนี้เลยเหมือนมากันไม่ครบ เต็งถอนใจพึมพำว่า “กาโม่จะคิดถึงเรามั่งไหมนะ”

ชิดดาวเสนอให้โทร.ไปหากาโม่ เต็งบอกว่าปล่อยให้กาโม่อยู่กับพ่อแม่เขาดีกว่า ถ้ามีปัญหาอะไรโต๊ดคงโทร.มาบอกเองแหละ ป่านนี้กาโม่คงสนุกสนานกับพ่อแม่เขาแล้วก็ได้ ชวนไปหาอะไรอร่อยๆกินกันดีกว่า

ที่โถงบ้านเต็ง แม่ พ่อ โต๊ดกับพายนั่งคุยกันถึงงานและอนาคตของโต๊ด พายและกาโม่ โต๊ดกับพายจะพากาโม่กลับไปอยู่อเมริกาเพราะที่นี่ทั้งสองคนยังไม่มีงานทำ พายก็ถูกพ่อแม่ตัดขาดไปแล้ว ถ้ากลับไปอยู่ที่อเมริกาทั้งสองคนก็ยังมีงานทำ ช่วยกันเลี้ยงดูกาโม่ได้

แม่ถามว่าแล้วจะไปกันเมื่อไหร่ โต๊ดบอกว่าตนพร้อมแล้วเพราะช้ากว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

ที่บันไดขึ้นชั้นบน กาโม่นั่งหลบแอบฟังผู้ใหญ่คุยกันอย่างสนใจ ได้ยินพ่อพูดกับปู่ย่าว่า ถ้าช้ากว่านี้เต็งกับชิดดาวมีลูกแล้วกาโม่จะกลายเป็นส่วนเกิน ถึงจะรักกาโม่แค่ไหน หลานก็ไม่เท่าลูก

“เราสองคนคิดทบทวนมาอย่างดีแล้วครับ ถึงจะลูกเหมือนกัน คนนึงเลี้ยงเองกับมือ อีกคนฝากเขาเลี้ยง รักเท่ากันแต่ความผูกพัน ความพิเศษ ยังไงก็ต่างกันครับ... เราไม่อยากให้กาโม่รู้สึกโดดเดี่ยว เหมือนไม่มีใครรักเขาจริงสักคน”

แม่ฟังแล้วใจอ่อนถามโต๊ดว่าแล้วจะไปกันเมื่อไหร่ โต๊ดบอกว่าก่อนเต็งกลับจากฮันนีมูน เพราะถ้าต้องจากกันตอนเจอหน้ามันทำใจยากกว่า บอกพ่อกับแม่เหมือนเป็นเป้าหมายในชีวิตว่า

“ถ้าผมกับพายไม่ได้กาโม่กลับไปด้วยกันคราวนี้ ความหวังที่ผมกับพายจะได้ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกกลับคืนมาคงจบ...อาจจะดูใจร้ายหักดิบ แต่ถ้าคิดไกลๆ ทำแบบนี้ดีกับกาโม่ที่สุด”

พายติงว่าเรากำลังคิดเองเออเองกันอยู่ เราน่าจะถามความสมัครใจของกาโม่ดูก่อน กาโม่ที่แอบฟังอยู่เดินหงอยๆมา บอกทุกคนว่า

“กาโม่จะไปอยู่กับพ่อแม่ครับ แต่กาโม่ขอแสดงงานโรงเรียนก่อนได้ไหมครับ”

กาโม่ร้องไห้โฮออกมาอย่างสับสน พายกับโต๊ดกอดลูกไว้อย่างปลอบใจ

ooooooo

ที่ชิดจันทร์รีสอร์ต...ชิดจันทร์คุยอยู่กับเต็งและชิดดาว ถามว่าจะกลับกันเมื่อไรหรือ เต็งบอกว่าพรุ่งนี้ ทันใดนั้นชิดดาวก็ร้องบอกอย่างตกใจให้ดูข่าวทีวีที่รายงานข่าวงานศพคุณชาย

ทุกคนตกใจเมื่อรู้ข่าวนี้ ชิดจันทร์เร่งให้รีบกลับไปกันเถอะ กาโม่คงตกใจเรื่องนี้มาก กอปรกับเต็งเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันที่โรงเรียนกาโม่มีงานและกาโม่ต้องแสดงในงานด้วย แต่ดูเวลาแล้วคงกลับไปไม่ทันดูกาโม่แสดง ทั้งสองตัดสินใจกลับกันเดี๋ยวนั้นเลย

ระหว่างทางเต็งโทร.ฝากเวนิสและลูกกวาดให้ช่วยไปเป็นกำลังใจให้กาโม่ แต่ทั้งสองไม่ว่างและปลีกตัวไม่ได้เลย บังเอิญทอยแวะมาหาลูกกวาด รู้เรื่องกาโม่จะแสดงที่งานโรงเรียน ตัดสินใจไปเป็นกำลังใจให้กาโม่

กาโม่ได้แสดงห้อง 5 ตอนบ่าย เต็งสบายใจขึ้น และวันนี้รถก็ไม่ค่อยติดคาดว่าคงจะทัน แต่พอเข้าเมืองรถก็ติดหนึบ ชิดดาวบอกว่าไม่ต้องห่วงเพราะกาโม่มีกองเชียร์เยอะ เต็งเห็นว่ายังไงก็ไม่ทันแล้ว ไปหาอะไร กินก่อนเพราะหิวจนตาลายแล้ว ชิดดาวบอกว่าเราไปเซอร์ไพรส์ที่บ้านก็แล้วกัน

ถึงเวลาแสดงของกาโม่ ครอบครัวเต็งกับคุณหญิงไปให้กำลังใจกาโม่กับคุณหลวง ต่างถ่ายรูปถ่ายวีดิโอกันอย่างตื่นเต้น

ทอยไปถ่ายคลิปกาโม่ จนแสดงเสร็จกาโม่มองหาเต็ง พลันก็ได้ยินเสียงทอยร้องเรียก

“กาโม่...กาโม่...ทางนี้”

กาโม่ดีใจมากวิ่งไปหาทอยต่างกอดกันด้วยความคิดถึง แต่เมื่อกาโม่บอกว่าตนจะไปอยู่กับพ่อแม่ที่อเมริกาวันนี้แล้ว ทอยถามว่าลุงเต็งยังไม่กลับจากฮันนีมูนไม่ใช่เหรอ กาโม่บอกว่าพ่อให้ปิดเป็นความลับไม่อยากให้ลุงรู้

ทอยได้ทียุว่าดีแล้ว ไม่มีใครรักเรามากเท่ากับพ่อแม่ของเราเองหรอก กาโม่หน้าจ๋อยเสียใจ แต่เมื่อทอยยุแหย่ให้กาโม่ไม่ชอบเต็งมากเข้า กาโม่ก็บอกว่าไม่อยากฟังแล้ว

พอดีคุณหลวงมาตามกาโม่ให้ไปถ่ายรูปหมู่ กาโม่ขอไปถ่ายรูป บอกทอยว่า

“อาทอยต้องรอกาโม่ตรงนี้นะ”

แต่พอกาโม่ไป ทอยก็เดินออกไปจากโรงเรียนด้วยความรู้สึกเจ็บใจ

ooooooo

คุณหญิงจะพาคุณหลวงย้ายไปอยู่เชียงใหม่ พ่อ แม่ โต๊ด และพายจึงมาช่วยขนของ คุณหญิงยอมรับอย่างเสียใจกับความผิดพลาดของตัวเองว่า

“เป็นความผิดของฉันเอง สะเออะเปลี่ยนชื่อใหม่ อยากให้คนเรียกว่าคุณหญิงคุณชายเลยต้องตกเป็นเหยื่อ คนร้ายมันรับสารภาพว่า มั่นใจว่าบ้านนี้ต้องรวยแน่ๆเป็นถึงคุณหญิงคุณชาย เพราะความไม่เจียมตัวของฉันแท้ๆ เลยชักภัยเข้าหาตัว จะโทษใครได้ นอกจากตัวเอง”

กาโม่ขึ้นไปช่วยคุณหลวงเก็บของ คุณหลวงเอาหุ่นยนต์ตัวที่รักที่สุดให้กาโม่เผื่อกาโม่เหงาจะได้มีเพื่อนเล่น กาโม่เลยตั้งชื่อหุ่นยนต์ว่าคุณหลวงเพื่อจะได้รู้สึกใกล้ชิดกันตลอดเวลา

เมื่อเต็งกับชิดดาวกลับถึงบ้านรู้ว่ากาโม่ไปกับโต๊ดและพายแล้ว เต็งเสียใจมากที่ไม่มีใครบอกตนเลย พ่อกับแม่พยายามอธิบายให้เห็นว่ากาโม่สนิทกับพ่อแม่มากแล้ว ทุกอย่างดีขึ้นจึงเห็นเป็นจังหวะเหมาะ กาโม่จะได้ไปอย่างไม่มีปัญหามาก

“ห่วงแต่ความรู้สึกของกาโม่ แล้วผมล่ะ” เต็งตัดพ้อน้ำตารื้น

“เต็งรักกาโม่ไหม ถ้ารักหลานก็ปล่อยหลานไป ครอบครัวของกาโม่คือพ่อแม่ลูก ไม่ใช่ลุงหลาน อาหลาน มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเป็น นี่ไม่ใช่เวลาจะมาคิดถึงความรู้สึกของตัวเองแล้วนะเต็ง” แม่หว่านล้อม

“คุณพ่อคุณแม่ท่านพูดถูกนะคะ รอเวลาให้กาโม่ปรับตัวสักระยะ แล้วเราค่อยเจอกันก็ได้”

ชิดดาวจับมือเต็งปลอบ เต็งนิ่งไปอึดใจแล้วถามว่าเครื่องออกกี่โมง

“พ่อว่าแกเพิ่งกลับมาถึงเหนื่อยๆ ขึ้นไปนอนพักก่อนดีกว่า”

“แกตามไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะ” แม่บอก

“ผมอยากรู้ว่าเครื่องออกกี่โมงครับ” เต็งย้ำหน้านิ่งอย่างต้องรู้ให้ได้ เมื่อออกไปกับชิดดาว ก็พยายามโทร.หาโต๊ด แต่โต๊ดปิดมือถือ ชิดดาวสงสัยว่าอาจจะขึ้นเครื่องไปแล้ว เต็งดูนาฬิกาบอกว่าจงใจปิดมือถือมากกว่า

ชิดดาวถามว่ามีไลน์ของโต๊ดไหม เต็งบอกว่ามันเคยเปิดอ่านที่ไหน แล้วบ่นอย่างน้อยใจแกมเจ็บปวดว่า

“ตอนเอามาฝากแทบกราบ โตก็มาขโมยคืนไป ใจมันทำด้วยอะไร...บอกสักคำก็ไม่มี” เต็งน้ำตารื้น

เต็งทั้งร้อนใจ ทั้งน้อยใจ เจ็บใจ ยิ่งเจอรถติดก็ระงับอารมณ์ไม่อยู่ ทั้งตบพวงมาลัยและกดแตรลั่น

ในสนามบิน...โต๊ดกับพายกำลังพากาโม่ไปซื้อขนม ทั้งสองมองกาโม่อย่างสบายใจที่เห็นลูกร่าเริงสนุกสนาน พายถามว่าจะไม่ให้กาโม่คุยกับเต็งหน่อยหรือ

“กาโม่กำลังสนุก กำลังเพลิดเพลินกับสิ่งใหม่ๆ อีกเดี๋ยวเราก็จะขึ้นเครื่องแล้ว นี่คือประสบการณ์ขึ้นเครื่องบินครั้งแรกของลูกนะ พายอยากให้ลูกร้องไห้เพราะความคิดถึงตลอดการเดินทางรึไง”

พายจ๋อยเล็กน้อย โต๊ดปลอบว่า

“ถ้าตัดอารมณ์ออกไป สิ่งที่เราทำอยู่นี่คือการแก้ไขสิ่งผิดพลาด และชดเชยให้กาโม่นะ มันอาจจะดูโหดไปหน่อย แต่เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง มันยากแค่ตอนเริ่มต้นเท่านั้นแหละ” โต๊ดมองหน้าพายถามหยั่งใจว่า “หรือว่าพายไม่อยากได้ลูกกลับไปอยู่กับเรา”

“อยากสิโต๊ด ไม่น่าถาม พายเป็นแม่เขานะ”

“งั้นก็อย่าเพิ่งใจอ่อนให้เสียการใหญ่ พายยังไม่รู้จักพี่เต็งดีพอ เกิดพี่แกเปลี่ยนใจไม่ยอมให้กาโม่กับเรานี่คือจบเลยนะ ถ้าแกสติแตก มาพากาโม่หนีไป เราจะทำยังไง”

พายบอกว่างั้นไปถึงที่นั่นก่อนค่อยให้ลุงหลานได้คุยกัน โต๊ดไม่รับปากแต่บอกว่าเอาไว้ถึงโน่นก่อนค่อยว่ากัน พอดีกาโม่ถือขนมเข้ามาสะกิดบอก

“พ่อครับ จ่ายเงินครับ”

“พอแล้วเหรอครับ ไหนพ่อดูซิ กาโม่ซื้ออะไรมั่ง” โต๊ดอุ้มกาโม่ขึ้นมาอย่างชื่นอกชื่นใจ แต่ลึกๆแล้วไม่สบายใจนัก

ฝ่ายเต็งขับรถไปสนามบิน แต่รถติดมาก ในที่สุดเขาถอดใจ

“ต่อให้ตามไปทัน แล้วเราอยากเห็นภาพกาโม่ร้องไห้ไม่ยอมกลับไปกับโต๊ดเหรอคะ” เต็งเสริมว่าถ้ากาโม่ไม่สนใจตนจะเจ็บกว่า “เพราะฉะนั้นไม่ไปดีกว่าค่ะ ไป พวกเราวิ่งหนีปัญหากันเถอะ”

ชิดดาวพยายามทำให้เป็นเรื่องขำๆ แต่ทันใดนั้นเสียงไลน์มือถือเต็งดังขึ้น เขาสงสัยว่าใครตั้งไลน์เสียงตน ชิดดาวบอกว่าตนเอง ตั้งไว้เผื่อฟลุกโต๊ดไลน์ตอบมา

เต็งตื่นเต้นหยิบมือถือมาดู ปรากฏว่าโต๊ดส่งคลิปที่กาโม่แสดงเลียนแบบพิธีกรของเต็งมาให้ดู

“น่ารักที่สุดเลยกาโม่” ชิดดาวปลื้ม เต็งดูคลิปไปมานับร้อยเที่ยวก็ยังยิ้มปลื้มทุกเที่ยว...

เต็งอดคิดถึงช่วงก่อนหน้านี้ไม่ได้ เวลานั้นเขากำลังลิสต์รายชื่อแขกที่จะเชิญมาในงานแต่งงาน กาโม่วิ่งเข้ามาในชุดเลียนแบบพิธีกรของเต็งเต๊ะท่าโชว์ เวลานั้นเต็งเช็กรายชื่อแขกอยู่ เขาบอกกาโม่โดยไม่หันมองเลยว่า

“กาโม่ไปเล่นคนเดียวก่อน ลุงไม่ว่าง”

กาโม่หน้าจ๋อย ถอยออกไป

เต็งเศร้าเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ตอนนั้น ชิดดาวเอาของว่างมาให้ เห็นเต็งเศร้าเธอบอกว่า

“ถ้าดูแล้วไม่ขำก็อย่าดูอีกเลยค่ะ กาโม่รู้เข้าเสียใจแย่เลย อุตส่าห์ตั้งใจแสดงให้ขำ”

เต็งถอนใจ ขอขึ้นไปล้างหน้าก่อนเดี๋ยวลงมา

พอขึ้นไปที่ห้องกาโม่ พบแต่ห้องที่ว่างเปล่า เสื้อผ้าก็ไม่เหลือ แม้แต่ชิ้นเดียว เต็งมองไปรอบห้องที่เหลือแต่ภาพในความทรงจำอย่างเจ็บปวด...

ชิดดาวตามเต็งขึ้นไป เห็นสภาพห้องที่ว่างเปล่าก็น้ำตารื้น เต็งมองชิดดาวพูดน้ำตาปริ่ม

“กาโม่ไม่อยู่กับเราแล้ว...”

เต็งกับชิดดาวกอดกันร้องไห้ด้วยความคิดถึงกาโม่...

ooooooo

เมื่อกลับมาพบพ่อกับแม่แล้ว เต็งพาชิดดาวไปกราบขอพรจากท่าน

“พ่อก็ขออวยพรให้รักกันยั่งยืนนะ ผ่านอุปสรรคกันมาเยอะ ต่อไปก็ขอให้ราบรื่น มีแต่ความสุขความเจริญ”

รับพรจากพ่อแล้ว ทั้งคู่ไปกราบเท้าแม่ แม่มองนิ่งไปอึดใจ ไม่วายประชดนิดๆว่า

“อวยพรช้าหน่อยก็ดีกว่าไม่ได้อวยพรนะ...” แล้วมองหน้าเต็ง “ชีวิตเรานี่มีอะไรแปลกๆได้ตลอดนะเจ้าเต็ง ชิงเข้าหอก่อนรับพรจากพ่อแม่ซะอีก...แกเคยมีบทเรียนหนักหนามาแล้ว ก็อย่าทำผิดพลาดซ้ำอีกมีอะไรก็พูดกันตรงๆ อย่ากลัวไปก่อน อย่าคิดไปเอง”

แม่มองชิดดาว ฝากความหวังว่า

“เป็นผัวเมียกันแล้ว มีอะไรก็เปิดอกพูดกันตรงๆนะ มีลูกของตัวเองซะ จะได้คลายคิดถึงเจ้ากาโม่ลงได้บ้าง... เชื่อแม่ เราทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น”

เต็งกับชิดดาวก้มกราบแม่ แม่ลูบหัวทั้งสองอย่างเอ็นดู...ชื่นใจไปด้วย

ooooooo

ที่หลังเวทีอีเวนต์งานหนึ่ง ที่โต้ หนมอบ และโจโฉไปออกงานด้วยกัน โจโฉทำก้อร่อก้อติกหนมอบจนถูกโต้ต่อยหน้าเป็นเรื่องเป็นราวกัน

ละอองเรียกโต้ไปตำหนิที่ไม่รู้จักระงับอารมณ์ทำให้เสียกันไปหมด โต้จึงรู้ว่าที่แท้ ทั้งหนมอบและโจโฉเป็นเด็กของละออง แต่เป็นแผนของละอองทำเป็นแยกสังกัดและมีเรื่องกันเพื่อสร้างเรื่องปั่นกระแส

โต้เสียใจที่ละอองมุ่งปั้นโจโฉและหนมอบโดยอาศัยตนเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานเท่านั้น

โต้คิดไม่ตกแจ้นไปหาทอย พอเจอหน้าก็ถามว่าหายไปไหนทั้งคืน มือถือก็ปิด ตนมีเรื่องจะปรึกษา พลางจะขึ้นไปที่ห้อง ทอยไล่ให้ไปปรึกษาพี่ออง บอกให้โต้หลีก ตนจะขึ้นไปนอน

“ฉันโดนพี่อองตัดหางปล่อยวัดแล้ว” โต้โพล่งบอกโผกอดทอยอ้อนวอน “เธออย่าทิ้งฉันนะทอย เธอเป็นคนเก่ง มีเธออยู่ด้วย ฉันไม่อดตาย”

ทอยนิ่งไปอย่างใช้ความคิด

ooooooo

โต๊ดกับพายพากาโม่ไปเที่ยวญี่ปุ่นก่อนกลับไปอเมริกา เมื่อไปถึงอเมริกา พายปิดตาพากาโม่เข้าห้องนอนทำเซอร์ไพรส์

พอกาโม่เปิดตาเห็นห้องนอนที่จัดตบแต่งสไตล์เด็กผู้ชาย บนเตียงมีรถแข่งมีซุปเปอร์ฮีโร่ต่างๆประดับ-ประดา กาโม่ตื่นตาตื่นใจ พอโต๊ดถามว่าถูกใจไหม พ่อกับแม่ช่วยกันจัดให้ กาโม่ตอบอย่างตื่นเต้นว่า

“ถูกใจที่สุดเลยครับ” วิ่งไปกระโดดขึ้นเตียงรื้อของเล่นต่างๆที่วางอยู่บนหัวเตียง

โต๊ดกระซิบเบาๆกับพายว่า ไม่ยากอย่างที่กังวลนะ ถอนใจโล่งอกบอกว่า...

“ครอบครัวเราครบเสียทีนะ”

ฝ่ายเต็ง...แม้จะพยายามทำเป็นร่าเริงมีความสุข แต่ใจลึกๆคิดถึงกาโม่อย่างที่สุด วันนี้ก็ขึ้นไปที่ห้องนอนใหญ่รื้อเสื้อผ้าออกมากอง จนชิดดาวขึ้นมาเห็นแซวว่าจะเปิดท้ายขายของหรือ หาอะไรเดี๋ยวตนจะช่วยหา

“เสื้อยืดนำโชคของผมกับกาโม่น่ะครับ หายไปไหนก็ไม่รู้ ของดาวยังอยู่ไหม”

ชิดดาวบอกว่าอยู่ ถามว่าเขาส่งไปซักหรือเปล่า เต็งบอกว่าไม่ แต่ใส่ครั้งสุดท้ายนานมากแล้ว ชิดดาวถามว่าเราใส่พร้อมกันสามคนใช่ไหม เต็งบอกว่าใช่ แต่จำได้ว่าตนพับเก็บไว้ในตู้แล้ว

ชิดดาวชวนไปกินข้าวกันก่อน เดี๋ยวอาหารเย็นหมด เต็งเดินตามไปแต่ใจยังคิดไม่ตกที่หาเสื้อนำโชคไม่เจอ

ooooooo

2 เดือนผ่านไป...กาโม่อยู่กับพ่อโต๊ดและแม่พายอย่างไม่มีปัญหา พายกับโต๊ดพยายามสอนกาโม่ เห็นกินข้าวหมดจานไม่ทิ้งขว้างก็ชมว่าเก่งมาก และอิ่มแล้วก็ให้ช่วยยกจานไปเก็บ

กาโม่อยู่กับพ่อแม่อย่างไม่ดื้อ ไม่เกเร ไม่งอแง จนพายสบายใจ ถามโต๊ดว่าจะให้กาโม่คุยกับพี่เต็งได้หรือยัง โต๊ดว่ากาโม่น่าจะลืมลุงเต็งแล้ว พายติงว่าแต่ลูกไม่ค่อยร่าเริง โต๊ดกังวลว่าถ้าให้คุยตอนนี้จะยิ่งแย่ลงหรือเปล่า

“เข้าเรียนคงดีขึ้นมั้ง ใครจะซึมไปตลอดชีวิต” โต๊ดคาดหวัง แล้วทั้งสองก็มองกาโม่ที่ไปนั่งเล่นตุ๊กตาหุ่นยนต์คุณหลวงอยู่เงียบๆคนเดียว

เต็งไม่ได้ทำรายการมาสองเดือนแล้ว วันนี้เขานั่งค้นหาข้อมูลในกูเกิลเอาจริงเอาจัง ชิดดาวเข้ามาคลอเคลียบอกข่าวดีว่าตนท้อง เต็งดีใจลุกพรวดจนชนชิดดาวเซไป เขารีบกอดเธอไว้บอกว่าดีใจจนลืมตัว

“ดาวรู้ว่าคุณแอบรอสมาชิกคนใหม่มานานแล้ว ถึงลูกเราจะแทนที่กาโม่ไม่ได้แต่คงชดเชยความรู้สึกบางอย่างที่หายไปได้นะคะ”

เต็งกอดชิดดาวหลับตาอย่างมีความสุข แต่ในใจลึกๆก็ยังคิดถึงกาโม่อยู่ตลอดเวลา...

ooooooo

งามพิศหายป่วยแล้ว เช้านี้ขณะออกกำลังกายบนลู่วิ่งที่ฟิตเนสอยู่นั้น ลูกกวาดเข้ามาทักว่าคุณป้าขยันจังเลย ชมว่าชิดดาวเก่งที่เปลี่ยนคุณป้าได้ขนาดนี้

งามพิศถามว่าลูกกวาดมีอะไรไหม เวนิสตอบแทนว่าจะมาลาออก ตนอยากให้ไปช่วยงานที่บริษัท

งามพิศบอกว่าตนเตรียมใจไว้แล้ว เห็นว่าท้องแล้วด้วยใช่ไหม แต่ขอให้ช่วยงานไปก่อนจนกว่าจะหาคนใหม่ได้ ลูกกวาดดีใจบอกเวนิสว่าต่อไปเราก็ไปตะลอนทัวร์กันได้แล้ว

ทีมงานใหม่ของละออง เริ่มงานวันแรกเปิดตัวโจโฉให้ปั่นจักรยานโชว์ พยายามให้ท่าออกมาเท่สุดๆ แต่โจโฉก็ทำไม่ได้สักที ละอองขอให้เอาอีกทีเพราะท่ายังไม่โปร

โต้แขวะอย่างหมั่นไส้ว่าก็คนมันไม่โปรจะให้ท่าโปรได้ยังไง ขืนรอให้โจโฉทำได้วันนี้เทปเดียวก็ไม่ได้ ทำให้คนอื่นเสียเวลาไปด้วย ขณะนั้นเองทอยทำท่าจะอ้วกรีบขอตัวไปห้องน้ำ โต้ตามไป ละอองที่ระแคะระคายมานานสั่งลูกน้องให้ตามไปดู พอรู้ว่าทอยท้องกับโต้ก็ไล่ออกทั้งสองคน

โต้เคว้งคว้างอ้อนวอนทอยอย่าทิ้งตนไป

เมื่อเต็งรู้ว่าชิดดาวท้อง เขาคร่ำเคร่งกับการที่จะทำรายการใหม่ จนได้ไอเดียรายการใหม่แนวผู้ชายเลี้ยงลูก ชื่อ “คุณพ่อป้ายแดง” ถามชิดดาวว่าชื่อนี้โอเคไหม

เต็งเอาประสบการณ์ที่ชิดดาวสอนให้เลี้ยงกาโม่ตั้งแต่เป็นทารก คือท่าจับลูกเรอ แล้วชวนชิดดาวไปหาซื้อของใช้เด็กกัน เต็งพยายามแสดงความดีใจที่ได้มีลูกของตัวเอง แต่พอพ้นสายตาชิดดาวก็เศร้ากระทั่งไปแอบร้องไห้ในห้องกาโม่

ชิดดาวตามไปเห็นเต็งแอบร้องไห้ ถามว่าทำอย่างนี้ทำไม ตนไม่ใช่เป็นแค่แฟนรายการของเขา เต็งสารภาพว่ากลัวเธอจะเสียใจที่คิดว่าตนไม่เห่อลูกเพราะมัวแต่คิดถึงกาโม่

“อย่าคิดแทนดาวตลอดเวลาสิคะ ดาวดีใจและภูมิใจมากที่คุณทำเพื่อดาวขนาดนี้ แต่ตอนนี้คือเรา... เราสองคนไม่ใช่แค่ดาวคนเดียวแล้ว...ดาวอยากเห็นคุณมีความสุขเหมือนกัน” ชิดดาวมองไปรอบห้อง “ทุกที่มีแต่กาโม่...คุณรู้สึกยังไงดาวก็รู้สึกอย่างนั้น อย่าตัดดาวออกจากความคิดถึงกาโม่ของคุณเลยนะคะ...ให้สัญญาดาวได้ไหมคะ อย่าแอบร้องไห้คนเดียวอีก...ร้องไห้ตรงนี้เลย ดาวอยากกอดคุณร้องไห้ไปด้วยกัน”

เต็งรู้สึกดีที่ชิดดาวเข้าใจให้กำลังใจ เมื่อเธอถามว่าทำไมไม่โทร.หากาโม่สักที เดาใจเต็งได้ พูดอย่างเข้มแข็งว่า “เมื่อคุณกลายเป็นคนวิ่งหนีปัญหาแทนดาวไปแล้ว ดาวก็จะเป็นลุงเต็งคนเดิมแทนให้เอง”

ชิดดาววิ่งลงมาโทรศัพท์ถึงโต๊ดที่กำลังกินอาหารเช้ากันสามคนพ่อแม่ลูก เต็งวิ่งลงมาถามว่าโทร.ไปไหน ชิดดาวยื่นมือถือให้เต็งดูเป็นโหมดวีดิโอคอล หน้าเต็งกับหน้ากาโม่โชว์จอมือถือต่างน้ำตาท่วมขึ้นมา

เต็งน้ำตาพรั่งพรู บอกกาโม่เสียงสั่นเครือ “ลุงคิดถึงกาโม่ที่สุดเลย คิดถึงจนไม่กล้าโทร.หาเพราะกลัวจะทนคิดถึงไม่ไหวทำอะไรบ้าๆขึ้นมาทุกอย่างจะแย่กว่าเดิม...กาโม่คิดถึงลุงไหมครับ”

“กาโม่...คิดถึงลุงจนหายใจไม่ออก” กาโม่น้ำตาไหลพรากร้องไห้โฮออกมา ชิดดาวทนไม่ไหวกอดเต็งร้องไห้ไปอีกคน

หลังจากคุยกับกาโม่แล้ว เต็งลุยงานหนักบอกชิดดาวว่าเพื่อจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน โดยมีชิดดาวคอยให้กำลังใจเคียงข้างอย่างอบอุ่น

เวนิสทำงานบริษัททัวร์ของป๊าจนได้กำไรงามกิจการดีมาก พอมีผลงานเขาทวงสัญญากับป๊าที่สัญญากันว่า ถ้างานไปได้ดีก็จะเป็นสปอนเซอร์รายการใหม่ให้เฮียเต็ง

ฝ่ายเต็งก็ได้ข่าวดีว่าละอองยุบรายการคืนเวลาให้ช่องแล้ว พรุ่งนี้ตนจะเข้าไปเสนองาน บอกชิดดาวไม่ทันขาดคำ เวนิสก็โทร.มาบอกข่าวดีที่บริษัททัวร์จะสนับสนุนรายการของเขา เต็งกอดชิดดาวบอกว่า

“เหมือนถูกหวยทั้งเต็งทั้งโต๊ดเลยดาว...ผมมีความสุขที่สุดเลย ลูกนำโชคมาให้เราแท้ๆ”

แต่คนที่เจ็บใจคือทอย บอกโต้ว่าละอองจงใจปิดรายการและให้เต็งได้เวลาคืนเพื่อเอาคืนเราสองคน

โต้ถามว่าแล้วรายการไม่ซ้ำกับเราหรือ

“ซ้ำสิ ฉันจงใจแข่งมันถึงมาเสนอรายการให้ช่องคู่แข่งไง ทางนั้นคุณพ่อป้ายแดง แต่เราคุณพ่อเบอร์ใหม่ชื่อเก๋กว่าไม่ซ้ำซาก แล้วก็ได้ออกอากาศตัดหน้าก่อนด้วย”

โต้ไม่อยากให้ยุ่งกับพวกนั้นอีก ถูกทอยตวาดให้หุบปากไปเลย เขามีลูก เราก็กำลังมีลูก มาดูกันว่ารายการใครจะโดนกว่ากัน เมื่อโต้ยังไม่อยากให้ยุ่งกับพวกนั้นอีก ก็ถูกทอยตวาดสวนให้หุบปากเลย ตอนนี้ตนเป็นผู้นำ ส่วนเขาเป็นผู้ตามที่ดีก็พอ โต้รับคำจ๋อย

ooooooo

วันนี้ขณะเต็งกับชิดดาวไปประสานงานข้างนอก กลับถึงบ้านทั้งสองก็ตะลึง เมื่อเห็นกาโม่ยืนน้ำตาคลออยู่กลางโถง บอกเสียงสะอื้นดีใจสุดๆว่า

“กาโม่กลับมาแล้ว”

เต็งโผเข้าย่อลงกอดกาโม่น้ำตาไหลพราก กาโม่ร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมอกของลุงเต็ง โต๊ดแอบดูอยู่โผล่มาถาม “เซอร์ไพรส์ไหมพี่ชาย” ถูกเต็งด่าว่าเล่นบ้าๆ เกิดตนช็อกตายขึ้นมาจะว่ายังไง

พายเตือนกาโม่ว่าอยากบอกอะไรอาดาว กาโม่เข้าไปไหว้ชิดดาวขอโทษที่ผลักอาดาว ชิดดาวบอกว่าอาดาวแค่น้อยใจที่กาโม่ไม่รักเท่านั้น อาดาวรู้ว่ากาโม่รู้สึกยังไง ทำไปเพราะอะไร แต่อาไม่โกรธกาโม่เลย

เต็งขอบใจที่โต๊ดพากาโม่กลับมาเยี่ยมตน โต๊ดขอโทษ บอกว่าตนควรให้ความสำคัญกับความรู้สึกของทุกคนมากกว่านี้ บอกว่ากาโม่ร้องไห้ทุกคืนจนหลับ ตนทนไม่ไหวจึงตัดสินใจพากาโม่กลับมา และตนยังแอบสมัครงานที่เมืองไทยไว้โดยไม่บอกพาย แม้เงินเดือนจะน้อยแต่ตนไม่เกี่ยง ขอแค่ได้กลับมาอยู่เมืองไทยให้เร็วที่สุด

ส่วนพายก็มีข่าวดีที่แม่กับพ่อโอนเงินเข้าบัญชีให้เป็นค่ารับขวัญหลาน พอโต๊ดเห็นตัวเลขก็อุทาน “โอ้โห...” พายบอกว่าเรามีทุนตั้งหลักแล้วชวนกลับเมืองไทยกันเถอะ ทุกวันนี้สงสารกาโม่จนไม่มีความสุข

เต็งถามว่าทั้งสองคนจะกลับมาอยู่เมืองไทยถาวรใช่ไหม โต๊ดตอบอย่างมั่นใจหนักแน่นว่า

“ถึงเวลาที่ผมต้องทำเพื่อพี่ชาย เพื่อลูกชายของผมเสียที”

“ตั้งแต่เกิดมาเป็นพี่น้องกัน ฉันไม่เคยรักแกมากเท่านี้มาก่อนเลยไอ้โต๊ด” เต็งกอดโต๊ดหอมซ้ายหอมขวา จนกาโม่และทุกคนที่ดูอยู่ขำไปตามกัน

สองเดือนผ่านไป ทั้งเต็งและชิดดาวต่างปิดป้ายประกาศขายบ้าน รวมเงินขายบ้านและที่พ่อแม่พายโอนให้ไปซื้อบ้านใหม่สองหลังติดกัน
พ่อกับแม่เต็งมาเยี่ยมลูกและหลานสองครอบครัว พ่อขอบใจชิดดาวกับพายที่ทำเพื่อครอบครัวของเรา แม่ทำปึ่งแต่ยิ้มในหน้าบอกว่า

“นี่ถ้าแม่ไม่เห็นกับหลานสองคน กลัวว่าจะลำบากไปด้วย อย่าหวังเลยย่ะ”

“จำไว้เป็นบทเรียนเลยนะทั้งสองคู่นั่นแหละ มีปัญหาอะไรต้องเปิดใจพูดความจริงกัน จะได้ช่วยกันคิดแก้ไข ตรงนี้ก็มีแต่คนที่รักกันทั้งนั้น”

“นี่ถ้าบอกความจริงกับแม่แต่แรก เรื่องก็ไม่วุ่นวายมา 5-6 ปีอย่างนี้หรอก ปรึกษาใครไม่ปรึกษา ไปปรึกษาไอ้กระต่ายตื่นตูม” แม่หางตาใส่เต็งเคืองๆ

“ถ้าไม่เกิดเรื่องอย่างนี้ ผมก็อาจจะไม่ได้เจอกับดาวก็ได้นะแม่” เต็งยิ้มแหยแต่แก้ต่างให้ตัวเอง

“โอ๊ย...คนเราลองเป็นเนื้อคู่กัน ยังไงก็ต้องเจอกัน” แม่ค้อนเต็ง

“แกก็เหมือนกันไอ้โต๊ด ไม่อยากช่วยงานพ่อต่อก็บอกมาตรงๆไม่เห็นต้องวางแผนหนีไปเรียนต่อให้วุ่นวายเลย แต่ตอนนี้พ่อไม่ง้อแกหรอก พ่อจะยกร้านให้กาโม่ให้หมดเลย”

“กาโม่โตแล้วไปช่วยงานปู่กับย่าที่ปราจีนฯไหมลูก” แม่ถามอย่างเอ็นดู

“ไปครับ ปู่กับย่าจะได้ไม่เหนื่อย” กาโม่ตอบเสียงใส

ทุกคนหัวเราะมีความสุข หันมาชื่นชมกาโม่

จนโต๊ดบ่นขำๆกับเต็งว่า เราเป็นหมาหัวเน่าไปเลย

จู่ๆกาโม่ก็บอกย่าว่า “คุณย่าครับ กาโม่มีอะไรจะบอก” พอย่าถาม กาโม่ก็ชะโงกหน้าเข้าไปป้องปากพูดเสียงดังฟังชัดว่า “72 ครับ”

ทุกคนหัวเราะชอบใจ โต๊ดหยอกลูกชายว่า “ทายาทสายตรงเลยนะเนี่ย” เต็งเสนอให้ตั้งสำนักใบ้หวยเลยดีไหม เรียกเสียงหัวเราะกันได้ครื้นเครง

ชิดดาวบอกว่าวันนี้สองสะใภ้จะโชว์ฝีมือทำอาหาร พายบอกว่างานนี้ทำสุดฝีมือแต่จะอร่อยหรือไม่ไม่รู้ กาโม่ตื่นเต้น เต็งเสนอว่ากินเมนูไข่ดีไหม ไข่ดาว หรือไข่เจียวดี เลยแข่งกันเสนอเมนูไข่กันอย่างสนุกสนานทั้งไข่เจียว ไข่ดาว ไข่ต้ม ไข่ตุ๋น ชิดดาวพยายามคิดอีก พลันโต๊ดก็โพล่งขึ้นว่า

“ไข่เต็ง”

เลยเรียกเสียงหัวเราะกันได้ครื้นเครง

ooooooo

3 ปีต่อมา...กาโม่ 8 ขวบแล้ว มีน้องตอง

ลูกสาวชิดดาววัย 2 ขวบกำลังน่ารักน่าเอ็นดู

น้องตองนั่งระบายสีรูป อ้อนพ่อเต็งให้มาช่วย พ่อเต็งกำลังง่วนกับงานบอกน้องตองว่า

“พ่อยุ่งอยู่นะคะ น้องตองระบายสีไปก่อน อีกเดี๋ยวนึงพ่อไปช่วยนะคะ” ครู่หนึ่งกาโม่วิ่งเข้ามาบอก

“ลุงเต็ง ไปเล่นบาสเป็นเพื่อนกาโม่หน่อยสิ”

“ลุงไม่ว่าง ต้องรีบทำงาน กาโม่ไปเล่นคนเดียวก่อนนะ เดี๋ยวลุงตามไป”

“ลุงไม่ว่างทั้งปีเลย” กาโม่บ่นอุบ

ครู่หนึ่งชิดดาวมาบอกเต็งอย่างตื่นเต้นว่า “ไข่ตกแล้วค่ะ” คราวนี้เต็งลุกพรวดถามว่าจริงเหรอ

น้องตองหน้าเสียรีบแก้ตัวว่า “ตองเปล่าทำไข่ตกแตกนะคะแม่”

ทั้งชิดดาวและเต็งต่างกลบเกลื่อน เต็งถามเป็นนัยว่าจะให้ไปช่วยเลื่อนตู้ไหนล่ะ น้องตองกอดขาเต็งไว้ไม่ยอมให้ไป บอกให้ระบายสีให้ตนก่อน กาโม่ก็โดดเกาะหลังให้ลุงเต็งไปเล่นบาสกับตนก่อน เต็งบอกว่าลุงไม่ว่าง พลางจูงชิดดาวไป

น้องตองกับกาโม่ไม่ยอมยื้อยุดกันนัวเนีย กลายเป็นพ่อแม่ลูกและหลานวิ่งไล่หัวเราะกันสนุกสนาน

ooooooo

–อวสาน–


ละครพ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ตอนที่ 11(ตอนจบ) อ่านพ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ติดตามพ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ, นิษฐา จิรยั่งยืน 20 ธ.ค. 2560 07:01 2018-01-05T12:18:31+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ