ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พ่อครัวหัวป่าก์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    กมลชนกกลับไม่ทันถึงโต๊ะทำงานก็ได้รับโทรศัพท์จากแขไขไฉไล พอทองตรารู้ว่าใครโทร.มาก็เดินแยกไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

    แขไขไฉไลโทร.มาบอกว่าพ่อมีเรื่องอยากจะปรึกษา ให้เขาลงมาพบที่ร้านกาแฟสักครู่ได้ไหมหรือจะให้ขึ้นไปหาดี

    “ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมเคลียร์งานเสร็จแล้วจะลงไปพบเอง แค่นี้นะแข” เขาวางสายหน้าเซ็ง

    แขไขไฉไลกับไววิทย์ไปนั่งรอที่ร้านกาแฟ เธอ หงุดหงิดที่รอนาน จนไววิทย์บอกว่าถ้ารอไม่ไหวจะกลับไปก่อนก็ได้ เธอบอกว่าถ้ากมลชนกยังไม่ลงมาก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น แล้วขอตัวไปห้องน้ำ ขากลับเจอเบสที่ทางเดิน เบสถามว่าชีวิตหลังแต่งงานแฮปปี้ดีไหม เธอส่ายหน้าบอกว่าหย่าแล้ว เบสยุให้กลับมาหากมลชนก เธอบอกว่ากำลังพยายามอยู่

    “งั้นพี่ก็ต้องขยันมาหาพี่มลบ่อยๆจะได้มีเวลาสวีตรำลึกอดีตกัน แล้วผมก็จะได้มีเวลาอยู่กับทองตรา เลขาของพี่มลให้มากกว่านี้”

    “อ้าว...ตกลงเป็นแฟนกันเหรอ...งั้นเราไปนั่งคุยกันต่อที่ร้านกาแฟดีไหม พี่นัดมลไว้ จะได้เจอกัน”

    เบสรับคำทันที ทั้งสองเดินกลับไปที่ร้านกาแฟอย่างมีลุ้น เมื่อกมลชนกลงมาที่ร้านกาแฟพร้อมทองตรา แขไขไฉไลไม่พอใจถามว่ามาแค่นี้ทำไมต้องเอาเลขามาด้วย นี่ควรเป็นเวลาส่วนตัวของเราไม่ใช่หรือ

    ไววิทย์เห็นทองตราหน้าเสียก็มองปรามลูกสาวแล้วเชิญกมลชนกกับทองตรานั่ง เบสกุลีกุจอขยับเก้าอี้ให้ทองตรานั่ง จะสั่งโกโก้เย็นของโปรดให้บอกว่า จำได้ว่าสมัยเรียนเราสั่งมากินกันทุกวัน ถามกมลชนกว่าจะเอาอะไรดี

    “ของโปรดมลเป็นเอสเปรสโซ่จ้ะ” แขไขไฉไลชิงตอบแทน กมลชนกบอกว่าไม่ใช่แล้วตอนนี้ตนเปลี่ยนใจขอแค่ชาเขียวดีกว่า แขไขไฉไลหน้าแตกยิ้มเจื่อน ถามยุแหย่แก้หน้าว่า “นี่มลรู้รึยังคะ ว่าเบสกับคุณทองตราเขาเป็นแฟนกัน”

    ทองตรามองหน้าเบสกับแขไขไฉไลงงๆ แต่กมลชนกไม่สนใจถามไววิทย์ว่ามีเรื่องอะไรจะปรึกษาตนหรือ ไววิทย์เอาที่ดินที่จะเสนอขายกาญจนาให้เขาช่วยดูให้ด้วย

    กมลชนกคุยเรื่องธุรกิจกับไววิทย์แต่คอยสังเกตเบสที่เอาอกเอาใจทองตรา ไววิทย์ก็แอบสังเกตกมลชนกกับทองตรา

    กลับไปทำงาน พอห้าโมงเย็น กมลชนกบอกทองตราว่าเดี๋ยวออกไปพบลูกค้ากับตน เหน็บว่าต้องขอโทษด้วยที่ทำให้พลาดนัดสำคัญ ย้ำอย่าลืมไลน์บอกเบสด้วยเดี๋ยวจะรอเก้อ ทองตรารับคำงงๆ

    พอเบสได้รับไลน์ยกเลิกนัด เขารู้ทันทีว่าถูกกมลชนกท้ารบเสียแล้ว! จึงซุ่มดูและตามรถกมลชนกไป ปรากฏว่าเขาพาเธอไปที่สนามสควอชชวนออกกำลังกายด้วยกัน เธอมองตัวเองถามว่า “ด้วยชุดนี้หรือคะ”

    “ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเลย” แล้วพาลงจากรถไป เบสรีบเดินตามไป

    จนกระทั่งเย็น ขณะเดินออกจากสนามสควอชทองตราในชุดกระโปรงสั้นเสื้อยืดสีขาว เขาคุยเชิงสอนเธอว่า

    “การจะทำอะไรสักอย่าง อย่าคิดว่ามันจะเป็นปัญหาไปเสียหมด ทุกปัญหามีทางออกทั้งนั้น เหมือนที่คุณกังวลเรื่องชุดกีฬา ถึงไม่ได้เอามา เราก็หามันได้ จะว่าไปคุณใส่ชุดนี้ก็หุ่นดีไม่เบานะเนี่ย” พอเธอเขินก็แซว “ชมแค่นี้ก็เขิน ถึงว่าเมื่อกี้ยืนเขินเบสตลอด ตกลงเป็นแฟนกับเขาแล้วใช่ไหม”

    “เปล่านี่คะ เรายังเป็นแค่เพื่อนกัน” เธอตอบด้วยน้ำเสียงปกติ แล้วเดินเข้าสนามสควอชไปด้วยกัน

    เบสแอบมองหน้าเครียดรีบออกไปทันที

    ooooooo

    เบสไปหาทองม้วนกับรณยุทธที่บ้านพร้อมของฝาก ซื้อทองไปฝากทองม้วนและสร้อยทองเส้นเล็กไปซื้อใจกำไล ถามรณยุทธว่าไม่เปิดดูของฝากสักหน่อยหรือ รณยุทธขอไม่รับ เพราะที่เขาเอามาฝากทองม้วนก็มากแล้ว

    เบสปรารภว่าเป็นห่วงทองตราที่ไปทำงานกับกมลชนก เพราะนอกจากเขาจะเจ้าชู้แล้วทองตรายังต้องอยู่ตรงกลางระหว่างเจ้านายกับผู้หญิงของเขาด้วย ทองม้วนกลัวจะมีเรื่องถึงกับฆ่ากันตาย แต่รณยุทธกลับเห็นว่าดี ทองตราจะได้เรียนรู้ชีวิตที่แตกต่างออกไปและเชื่อว่าเธอจะไม่ทำอะไรผิดแน่ เมื่อเป่าหูยุไม่ขึ้น เบสพูดให้ดูดีว่า

    “ผมก็เชื่อว่าทองตราเป็นคนดี แต่อดเป็นห่วงเขาไม่ได้จริงๆ”

    “จะดียังไงก็ต้องเตือนกันไว้จะได้ตัดไฟแต่ต้นลม ขอบใจมากนะพ่อเบสที่มาบอก”

    พอเบสกลับไปรณยุทธถามทองม้วนว่ารู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป มันเป็นเรื่องน่าละอายและเสียหายมาก ทองม้วนถามว่าเสียหายอะไร เบสเอามาให้ตนไม่ได้ให้ยัยตรา

    รณยุทธถามว่าคิดบ้างไหมว่าผู้ชายเขาจะมองลูกสาวเรายังไง อย่าเห็นแก่เงินมากจนเกินไป หัดมีศักดิ์ศรีบ้าง

    ทองม้วนโกรธถามว่าคิดว่าตนขายลูกสาวกินรึไง คนอย่างตนไม่มีวันจะทำอย่างนั้นแน่ แล้วหว่านล้อมว่า เบสรวย ให้แค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก รณยุทธส่ายหน้าระอา พูดก่อนลุกไปว่า “ถ้าแม่ม้วนคิดได้แค่นี้ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว”

    ooooooo

    กมลชนกใช้ทักษะการเล่นกีฬาสอนทองตราว่าเราสามารถอ่านเกมการต่อสู้ว่าจะตียังไงถึงจะทำให้ได้คะแนนเอาชนะคู่แข่งได้ คุยจนทองตราถามว่าลูกค้ายังไม่มาหรือ

    “คงไม่มาแล้วมั้ง” ทองตราร้องอ้าว...เขายิ้มยักไหล่ ชมว่าฝีมือเธอดีไม่เบา แล้วชวนไปเล่นต่ออีกสักเกม

    ตีสควอชกันจนถึงกลางคืนกมลชนกไปส่งทองตราที่บ้าน เธอขอบคุณที่มาส่ง ส่วนเขาขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อน ทองตราบอกว่าเขาทำให้ตนรู้สึกว่าต้องทุ่มเทและมุ่งมั่นกับการงานให้มากกว่านี้ กมลชนกยิ้มปลื้มบอกว่า

    “งั้นก็เรียนรู้ไป เพราะยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว”

    ส่งและดูเธอเดินเข้าบ้านจนลับตาแล้ว เขามองซ้ายมองขวาเห็นปลอดคนก็รีบถอยรถออกไป โอ๊คคอยท่าอยู่แล้วรีบเปิดประตูบ้านอาม่าให้ พอขับรถเข้าไปจอด ก็วิ่งหายไปในบ้านอย่างเร็ว

    เมื่อเข้าบ้านแล้ว เขารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแปลงร่างเป็นนายมล รีบจนลืมเปลี่ยนกางเกง โอ๊ครู้งานพาดบันไดรอ พอเสร็จเขาก็วิ่งไปปีนบันไดโดดข้ามรั้วไปบ้านทองตราดังตุ้บ...

    ขณะยืนหอบฮักอยู่ เห็นทองตราเดินเข้ามาในห้องครัวจะไปเปิดตู้เย็น เขาพรวดไปหยิบน้ำส้มคั้นให้บอกว่าตนคั้นกับมือและอยากให้เธอรับกับมือทองตรา ขอบคุณสะดุด ตากางเกงที่เขาใส่ถามว่าทำไมใส่เหมือนกับเจ้านายตนเลย

    “อ๋อ...ก็วันก่อนโอ๊คเขาเอาเสื้อผ้าของเจ้านายที่ไม่ได้ใช้แล้วมาให้มลใส่” กมลชนกกะล่อนได้เนียนจนทองตราเชื่อ เขาทำเป็นหัวเราะขำ “ตลกจัง นอกจากจะหน้าเหมือนแล้วยังมาใส่กางเกงเหมือนอีก”

    “อืม...ฉันก็ว่างั้น...ฉันขอตัวก่อนนะ” พอทองตราเดินออกไป เขาก็ถอนใจพรวด...เฮ้อ...

    ooooooo

    ทองตราเข้าไปในห้องรับแขก ทองม้วนทักว่าจากเลขากลายเป็นนักกีฬาได้ยังไง เธอบอกว่าเจ้านายชวนไปตีสควอชมา ทองม้วนนึกได้บอกว่าวันนี้เบสมาปรึกษาว่าเป็นห่วงหนูเพราะเจ้านายเจ้าชูกลัวผู้หญิงของเจ้านายจะเข้าใจผิด

    ทองทิวถามว่าเบสมาฟ้องแม่ถึงบ้านเลยหรือ รณยุทธประชดว่าทำยังไงได้ในเมื่อคนรวยมักจะถูกเลือกและเป็นที่ต้องการอยู่เสมอ ทองม้วนบอกทองตราว่าควรจะลองรับเบสไว้พิจารณาในฐานะแฟนดู เลยถูกทองทิวขัดคอว่า

    “ใครหรือจะสู้กมลชนกเพื่อนผมได้ ยัยตราต้องเชื่อพี่ คนนี้เขาดีจริงๆนะน้อง” ทองม้วนแย้งว่าเพื่อนเขามีผู้หญิงมาเกี่ยวพันมันอันตราย รณยุทธเลยประชดเสนอนายมลคนครัวให้พิจารณาด้วยอีกคนก็แล้วกัน ทองม้วนร้องลั่นว่าต่ำ! คิดได้ยังไง รณยุทธถามว่า แล้วคนจนไม่ใช่คนรึไง

    “นั่นมันไม่ใช่แค่จน คุณไม่เห็นรึไงว่ามันเป็นตุ๊ด แล้วผู้ชายทั้งหมดนี้ก็ยังไม่ใช่บทสรุปของยัยตรา อย่าลืมสิว่าเราต้องรอดูคุณสุดประเสริฐอีกคน”

    ทองตราฟังแม่ พ่อ และพี่ชายแย่งกันจับคู่ให้ตนก็ส่ายหน้าเซ็ง บอกว่าตนยังไม่คิดเรื่องนี้ วันนี้ขอทุ่มเทให้กับงานก่อน แล้วขอตัวเดินออกไป

    ทองทิวเหล่มองแม่นึกสงสารกมลชนก ส่วนรณยุทธมองทองตราอย่างสงสารเช่นกัน

    ooooooo

    เพื่อทำคะแนนให้ตัวเอง คืนนี้ ขณะที่กมลชนกนอนอยู่ห้องคนใช้ ก็โทรศัพท์หาเธอในนามกมลชนก ถามว่าวันนี้ออกกำลังมากเป็นห่วงว่าจะไม่สบายหรือเปล่า เธอบอกว่าสบายดี ถามว่าแล้วเขาล่ะ

    “ยิ่งได้ออกกำลังผมก็ยิ่งรู้สึกดี แค่ผมรู้ว่าคุณไม่เป็นอะไรก็โล่งใจแล้ว วันหลังเราไปกันอีกนะ...อย่าลืมว่าเราเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน ต่อไปคุณจะเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างผมไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์”

    ทองตราฟังแล้วอึ้ง เขาถามว่าฟังตนอยู่หรือเปล่า ทองตราบอกว่าฟังอยู่ เขาบอกเสาร์อาทิตย์นี้พักผ่อนให้เยอะ อวยพรให้ฝันดีแล้ววางสาย ทองตราวางสายด้วยความรู้สึกยิ่งศรัทธาเจ้านายคนนี้มาก

    รุ่งขึ้น ทองทิวแอบไปหากมลชนกที่บ้านอาม่า เล่าเรื่องเบสที่หันมาเข้าทางแม่โกยคะแนนให้ตัวเองเรื่องทองตรา กมลชนกหัวเราะเยาะถามว่ามีปัญญาแค่นี้เองหรือไม่เจ๋งเลย ทองทิวเตือนว่าเจ๋งหรือไม่เจ๋งก็ไม่ควรวางใจ ของอย่างนี้ไม่มีอะไรแน่นอนอย่าลืมว่าเขายังมีนายสุดประเสริฐเป็นคู่แข่งอีกคน

    กมลชนกเสนอให้ทองทิวมาช่วยตนเรื่องทำอาหารเลี้ยงนายสุดประเสริฐตามที่ทองม้วนสั่ง ทองทิวรับคำง่ายอย่างไม่น่าเชื่อว่าพรุ่งนี้เราจะมาเวลคัมนายสุดประเสริฐ

    กัน กมลชนกเสนอว่าทำยังไงเราถึงจะได้กำไลมาช่วยงานนี้อีกแรง

    งานนี้ต้องอาศัยโอ๊คผู้ช่วยเชฟที่หน้าเหมือนฝรั่งและกำไลแอบปิ๊งอยู่ชวนกำไลมาที่บ้านอาม่า กำไลมาเจอนายมลและทองทิวอยู่ที่บ้านอาม่าก็งง ทองทิวบอกว่ามีเรื่องจะให้ช่วย ทำเป็นหนักใจว่าไม่รู้นายสุดประเสริฐจะมาไม้ไหนกับทองตรา ถ้ามาดีก็แล้วไปแต่ถ้าไม่ใช่เราก็ต้องจัดการ กำไลรับปากทันที นายมลชมว่าดีมาก ไม่ว่าจะยังไงเราก็ต้องช่วยกันปกป้องคุณตรา

    กมลชนกเบาใจขึ้นมากเมื่อได้ทองทิว กำไลและโอ๊คมาแท็กทีมกันอย่างเข้มแข็ง ช่วยกันยกของแบกของเตรียมจัดงานต้อนรับนายสุดประเสริฐพรุ่งนี้โดยมีนายมลคอยดูแลบัญชาการอย่างแข็งขัน จนรณยุทธชมว่านายมลคล่องแคล่วไม่เบา ทองม้วนก็ชมว่า “นายมลนี่มันได้อย่างใจฉันจริงๆ”

    กมลชนกขอโทษคุณนายที่เอาโอ๊คมาช่วยงานโดยไม่ได้ขออนุญาต ทองม้วนไม่มีปัญหาถ้าไม่ต้องจ่ายเงินจ้างและทุกอย่างอยู่ในงบสี่ร้อยห้าสิบบาทที่ให้ไว้ไม่บานปลาย

    รณยุทธจับตาดูความสัมพันธ์ระหว่างนายมลกับทองตราเมื่อเห็นใกล้ชิดสนิทสนมกันมากก็เข้าไปขัดจังหวะ

    ฝ่ายกมลชนก กลางวันที่อยู่ในคราบนายมลคนครัวที่เป็นตุ๊ดก็สนิทสนมกับทองตราแบบตุ๊ด แต่พอตกกลางคืนเข้าห้องนอนคนใช้แล้วก็สวมบทกมลชนกที่เป็นเจ้านายโทร.มาแสดงความห่วงใยเตือนให้พักผ่อนให้มาก

    ทองม้วนมาได้ยินทองตราคุยโทรศัพท์ถามว่าคุยกับใคร พอรู้ว่าคุยกับเจ้านาย ก็ถามว่าเขาเป็นคนยังไง

    “หนูว่าเขาเป็นคนน่านับถือ จริงจังมุ่งมั่นทำเพื่อให้ตัวเองร่ำรวยก็จริง แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะทำเพื่อองค์กรเพื่อลูกน้องหนูว่าเขาเป็นคนดีใช้ได้นะคะแม่” ทองม้วน

    เตือนว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้ เตือนให้ระวังตัว วางตัวให้ดี “แน่นอนค่ะแม่แล้วหนูก็เคารพศรัทธาเขาในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น” ทองม้วนจึงบอกให้นอนเสีย นอนดึกเดี๋ยวพรุ่งนี้จะไม่สวย

    ooooooo

    ทองม้วนเห่อที่จะได้ต้อนรับสุดประเสริฐเลขารัฐมนตรีหนึ่งในสามหนุ่มที่ตนหมายตาไว้เป็นเขย ถึงวันนัดก็พาทองตราไปเข้าร้านเสริมสวย ทั้งยังเคี่ยวเข็ญรณยุทธให้ใส่เสื้อผ้าสีสดใสด้วย

    ตกเย็นเห็นอาหารที่นายมลจัดให้ก็ตาวาวชมว่าดินเน่อร์มื้อนี้สุดยอดจริงๆ บอกนายมลว่าวันนี้ให้ทำตัวแมนๆหน่อย สั่งโน้นสั่งนี่อย่างตื่นเต้นวุ่นวายไปหมด ทั้งยังกระหนาบรณยุทธว่า

    “นี่คุณ ถ้าท่านเลขามาก็อย่าทำอะไรรุ่มร่าม สงบปากสงบคำบ้างนะ ท่านเลขายังโสด อนาคตไกล ถ้าเขาสนใจยัยตราเราก็ได้ถึงสองต่อ” ก็ถูกขัดคอว่าทำไมไม่คิดว่าเราจะเสียสองต่อบ้างตำแหน่งทางการเมืองถ้าเจ้านายปิ๋วตัวเองก็ตกงานแม่ม้วนก็จะเสียทั้งลูกเสียทั้งเงินเลี้ยงว่าที่ลูกเขย เลยถูกปรามว่าอย่าพูดอะไรให้ตนขาดความมั่นใจ บ่นว่าทำไมยัยตรายังไม่ลงมา

    พอหันไปเห็นทองตราลงมาก็ทักตื่นเต้นว่า “เหมือนได้เห็นตัวเองตอนสาวๆเลย สวยเหมือนแม่เด๊ะ...”

    ooooooo

    เย็นวันอาทิตย์ที่รอคอยมาถึงแล้ว ขบวนของสุดประเสริฐมาอย่างยิ่งใหญ่เอิกเกริก มีรถนำขบวนเปิดไฟกะพริบตามด้วยรถของสุดประเสริฐและรถตามขบวนอีกยาวเหยียด

    มาถึง สุดประเสริฐก้าวลงมายืนข้างรถ ผู้ติดตามถือถุงและช่อกุหลาบสีขาวยืนรอ ทองม้วนกระวีกระวาดออกไปต้อนรับแทบสะดุดขาตัวเองคะมำ สุดประเสริฐยกมือไหว้และขอโทษที่ทำเอิกเกริกไปหน่อย เพราะมีลูกน้องเยอะใครๆก็อยากเป็นผู้ติดตาม นี่ก็มากันแบบชุดเล็กแล้ว

    ทองม้วนยิ้มแก้มแทบแตกบอกว่าตนและครอบครัวยินดีและเป็นเกียรติมากที่ได้มีโอกาสต้อนรับท่าน

    สุดประเสริฐรับถุงจากผู้ติดตามยื่นให้ทองม้วนบอกว่าตนเพิ่งกลับจากเกาหลี ซื้อโสมพันปีที่ดีที่สุดมาฝาก กินแล้วจะได้กระชุ่มกระชวยสวยเป็นสาวพันปีเหมือนโสม ทองม้วนยิ้มร่ารับไป แล้วแนะนำรณยุทธกับทองตรา เขายื่นช่อกุหลาบขาวให้พูดแทบไม่หายใจว่า

    “ดอกกุหลาบสีขาวแทนความรักที่บริสุทธิ์ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณทองตราช่างสวยสมคำร่ำลือสมกับที่ผมตั้งตารอเพื่อที่จะได้มาพบคุณ แล้วคุณก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง” พอทองตรารับช่อดอกไม้และขอบคุณ เขาก็พล่ามต่อทันทีว่า “ผมรู้สึกดีที่ได้รู้จักและได้อยู่ใกล้คุณจริงๆนะครับ”

    ทองตรายิ้มเขิน ทองม้วนเชิญเขาเข้าข้างใน แต่เขากลับเดินไปยืนมองต้นไม้ ทุกคนเลยต้องเดินตามเป็นพรวน เขาหยุดดูต้นไม้พล่ามถึงความสวยงามสงบร่มเย็นของแมกไม้ ชมว่าต้นไม้สวยเพราะได้คนสวยอย่างทองตราเป็นคนปลูก

    ทองตราบอกว่าคุณพ่อเป็นคนปลูกตนแค่เป็นผู้ช่วย ทองม้วนแก้หน้าให้สุดประเสริฐว่ามันก็เหมือนกันนั่นแหละ ฝ่ายสุดประเสริฐก็ไปได้น้ำขุ่นๆว่า “ครับ ผมก็พอดูออก”

    “ช่างเป็นคนมองโลกอย่างเข้าใจ ช่างรู้ไปหมดจริงๆเดี๋ยวเชิญด้านในดีกว่านะคะ” ทองม้วนเดินนำเข้าข้างในผ่านนายมล โอ๊ค และกำไลต่างยกมือไหว้

    “สวัสดีครับ...วันนี้คงต้องรบกวนทุกคนหน่อยนะครับ” สุดประเสริฐยิ้มแย้มอ่อนโยน จนทองม้วนเพ้อว่าช่างเป็นคนที่จิตใจงดงามละเอียดอ่อนมาก ไม่รังเกียจแม้คนใช้ที่ต่ำต้อยกว่า เขาหันบอกทองม้วนว่า “ขอ ประทานโทษนะครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไปผมขอให้ช่วยดูแลผู้ติดตามของผมด้วยจะได้ไหมครับคุณแม่”

    “อ๊าย...ได้สิคะเดี๋ยวดูแลให้อย่างดีที่สุดเลยค่ะ” แล้วสั่งคนใช้น้ำเสียงเด็ดขาด “เดี๋ยวพวกเธอไปเตรียมดูแลผู้ติดตามท่านให้เต็มที่ อย่าให้เสียชื่อฉันเด็ดขาด เข้าใจไหม” แล้วหันยิ้มกว้างเชิญสุดประเสริฐเข้าบ้าน

    ooooooo

    กำไลกับโอ๊ควิ่งเข้าไปดูในครัว เหลือแต่อาหารแห้งอยู่สองซองเท่านั้น ทองม้วนควักห้าสิบบาทให้ไปซื้อของกินกับกาแฟ กำไลโวยว่ากาแฟถุงเดียวก็เกือบร้อยแล้ว ทองม้วนให้ซื้อลูกอมรสกาแฟ ได้เยอะกินง่ายไม่เปลืองน้ำเปลืองไฟด้วย

    สุดประเสริฐคุยกับทองตราอยู่ข้างนอก ถามเธอว่าจบนอกมาหรือ เธอบอกว่าจบจากอเมริกาแต่แค่ปริญญาโท เขาถามว่าไม่คิดจะต่อเอกหรือ ตนยังอยากได้ปริญญาเอกอีกสักใบถ้าเธอไปเรียนตนจะได้ไปรับไปส่งและเรียนด้วยกัน รณยุทธฟังสุดประเสริฐคุยจนหูชา เลยถามว่าเขาจบอะไรมา

    “ผมด็อกเตอร์สุดประเสริฐ เลิศในหล้า จบปริญญาเอกด้านการตลาดครับ”

    ทองม้วนตาโตตื่นเต้นบอกว่างั้นต่อไปเราต้องเรียกท่านด็อกเตอร์สุดประเสริฐแล้ว เขาบอกว่าเรียกยังไงก็ได้ตนไม่ยึดติดแต่เรียกได้ก็ดี รณยุทธดักคอว่าสงสัยจะจบจากนอกมาใช่ไหม

    เขายิ้มปลื้มถามว่าโหงวเฮ้งตนให้ใช่ไหม ทีแรกก็ว่าจะไปเรียนต่างประเทศ แต่ต้องดูแลธุรกิจส่วนตัวและยังเป็นที่ปรึกษาอีกหลายบริษัทเลยตัดสินใจเรียนในไทย

    นายมลมองทองตรามองทองม้วนที่ตื่นเต้นจนหายใจหอบแล้วเดินออกไป สุดประเสริฐคุยจนคอแห้ง ยกแก้วน้ำดื่มรวดเดียวเกือบหมด แล้วฟุ้งต่อ

    “ผมเรียนอนุบาลถึงมอหกที่ต่างจังหวัด พอจบก็เข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ จบตรีก็ต่อโทอีกหลายใบทั้งวิทยาศาสตร์รัฐศาสตร์ จิตวิทยา ผมศึกษามาหมดไม่รวมกับปริญญากิตติมศักดิ์ที่หลายสถาบันมอบให้” คุยจนคอแห้งยกน้ำขึ้นดื่มอีก รณยุทธกับทองตรานั่งฟังตาค้าง ทองม้วนบอกว่าท่านด็อกเตอร์คงคอแห้ง ตนจะไปเอาน้ำมาให้อีก

    สุดประเสริฐค้อมศีรษะให้แล้วร่ายยาวต่ออย่างไม่มีทีท่าจะหยุด

    ทองม้วนเข้าไปในครัว เห็นนายมลกำลังเตรียมตักกาแฟใส่ถ้วยหรูก็โวยวายว่าแขกระดับนี้จะใช้กาแฟธรรมดาได้ยังไงตนอุตส่าห์ลงทุนไปขนาดนี้จะให้มาตกม้าตายเสียหน้าหมด แล้วให้กำไลไปซื้อกาแฟสดอย่างดีมา ให้เวลาสิบนาทีขืนมาช้าโดน! แล้วสั่งนายมลให้รีบเอาน้ำไปเสิร์ฟให้ท่านเลขาก่อน ปล่อยให้น้ำแขกหมดได้ยังไง ไม่ดูแลกันเลย

    กำไลปั่นจักรยานหัวส่ายเป็นงูไปซื้อกาแฟสดที่ปากซอยกลับมาทันเวลากำหนด

    ทองม้วนเข้ามาสั่งๆๆแล้วออกไป สุดประเสริฐก็ยังพล่ามคุยโวโอ้อวดไม่หยุด รณยุทธนั่งฟังจนตาปรือ ทองตราก็แอบหาว เขาเหลือบเห็นรีบขอโทษที่ชวนคุยแต่เรื่องของตัวเอง ถามทองตราว่าทำงานที่ไหนหรือ

    “ดิฉันทำงานเป็นเลขาของคุณกมลชนกที่โรงแรมเดอะชายน์ค่ะ” ทองม้วนคุยฟุ้งว่าเจ้าของโรงแรมเป็นเพื่อนพี่ชาย ที่จริงคนแย่งตัวกันมากแต่ตนไม่ไว้ใจเลยให้ทำที่นี่และเขาก็ให้เงินเดือนเยอะ ตั้งห้าหมื่นแน่ะ ทองตราฟังแล้วเหนื่อยใจติงว่าไม่ถึงขนาดนั้น ทองม้วนถามว่าจะอายทำไมแม่แค่เล่าให้ด็อกเตอร์ฟังว่าลูกแม่มีความสามารถขนาดไหน

    สุดประเสริฐบอกว่าความสามารถขนาดนี้ถ้าทำกับตนต้องได้มากกว่านี้ถึงจะสมศักดิ์ศรี คุยให้ฟังว่า ที่ออฟฟิศตนแค่พนักงานการตลาดก็ได้เงินเดือนเกือบห้าหมื่นแล้ว

    กมลชนกขำพรืด สุดประเสริฐมองขวับถามว่าขำอะไร

    “ขำที่ท่านด็อกเตอร์ใจป้ำ ให้เงินเดือนสูงกว่า การศึกษาเยอะเลย ถ้าผมมีวุฒิสูงกว่านี้ผมคงจะขอฝากเนื้อ ฝากตัวแน่ แต่นี่ผมดันจบแค่ กศน.ม.6”

    ทองม้วนด่านายมลว่าเสียมารยาทแล้วไล่ออกไปถ้ายังไม่ถึงเวลางานของตัวเองก็ไม่ต้องเข้ามา

    ทองตราแอบส่งสายตาให้นายมลออกไปจะได้ไม่ขัดใจแม่

    ooooooo

    สุดประเสริฐเดินชมภาพวาดที่แขวนโชว์ตามทางเดินเข้าบ้าน หยุดยืนมองภาพวาดกับใบหน้าทองตราไปมา

    ทองม้วนถามว่ามีอะไรหรือ เขาอวดว่าจะชวนทองตราไปเลือกภาพที่ตนสะสมไว้ในแกลเลอรี่ที่บ้าน มีผลงานของศิลปินดังๆ ระดับประเทศทั้งนั้น ทองตราชอบภาพไหนยินดียกให้เอามาติดแทนภาพนี้ รณยุทธถามว่าภาพนี้ไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องเปลี่ยน

    “ภาพนี้ก็ดี แต่ผมอยากจะให้ลองเสพงานศิลปะแบบใหม่ดูบ้างจะได้ไม่เบื่อแต่ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไรผมจะจ้างศิลปินดังระดับประเทศมาวาดภาพพอร์ตเทรดคุณทองตราเอามาติดให้แล้วการวาดภาพนี่ก็เป็นหนึ่งในฮอบบี้ของผม”

    สุดประเสริฐคุยจนทองม้วนตื่นเต้นถามว่าเขาคงวาดรูปเก่งอยากให้ช่วยวาดภาพพร้อมลายเซ็นไว้เป็นเกียรติสักภาพ เขาปฏิเสธเนียนๆว่าตนไม่ได้เตรียมอะไรมา ทองม้วนบอกว่าตนจะจัดให้ เขาจึงจำต้องรับปากว่าถ้าคุณแม่ขอร้องตนก็ยินดี

    “โอ๊ะ...ช่างจิตใจดีมีรสนิยมสูงส่งมาก เป็นทั้ง ด็อกเตอร์ ทั้งอาร์ติสต์ เป็นเพอร์เฟกต์แมนตัวจริงเสียงจริง” ทองม้วนตื่นเต้นจนทองตราสบตากับรณยุทธอย่างเหนื่อยใจ

    ฝ่ายนายมล ถูกทองม้วนไล่ให้ไปอยู่ในครัวห้ามออกมาจนกว่าจะมีหน้าที่ กำไลที่ปั่นจักรยานไปซื้อกาแฟสดมาได้ทันเวลายื่นกาแฟให้กมลชนก เขาถามว่าซื้อแต่กาแฟแล้วอุปกรณ์การชงล่ะ กำไลบอกว่าคุณนายสั่งให้ซื้อแค่นั้น จะทำยังไงเดี๋ยวก็มาโวยวายอีก กมลชนกทำตาล่อกแล่กแล้วปิ๊งไอเดีย

    ทองม้วนเข้ามาได้กลิ่นกาแฟก็ชมว่าหอมมาก แต่พอเดินเข้าใกล้เห็นนายมลกำลังชงกาแฟด้วยถุงเท้าก็แทบช็อก นายมลบอกว่าไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ หรือคุณนายจะปล่อยให้แขกรอ ถุงเท้านี้ตนก็เพิ่งใส่ครั้งเดียวและซักแล้วอย่างดี กำไลเสนอทางออกใหม่ว่าถ้าคุณนายเห็นว่าไม่ดีก็เอาเงินมาตนจะไปซื้อเครื่องชงมาให้ ทองม้วนก็เปลี่ยนเสียงทันทีกำชับว่า

    “ก็ได้ แต่อย่าให้ใครรู้ล่ะ แกก็ต้องหุบปากไว้นะกำไล โอ๊คด้วย” แล้วสั่งให้รีบเอากาแฟไปเสิร์ฟ แขกรอนานแล้ว สั่งกำไลให้ไปซื้อพู่กัน สีโปสเตอร์กับกระดาษสำหรับวาดภาพอย่างด่วน ควักเงินดังหนึบออกมายื่นให้

    กำไลปั่นจักรยานน่องโป่งหัวคลอนไปอีกรอบ

    กมลชนกที่ถูกให้อยู่แต่ในครัวเห็นท่าจะไปกันใหญ่ จึงโทร.ตามทองทิวที่ยังนอนอุตุอยู่ให้มาดูบ้าง ทองทิวจึงลงมาในสภาพเยินๆทองม้วนอายไล่ให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูสะอาดสะอ้านแล้วค่อยมาใหม่ ทองทิวบอกว่าตนก็แค่มากินข้าวเท่านั้น

    นายมลเอากาแฟมาเสิร์ฟ สุดประเสริฐชมว่าเยี่ยมมากนี่ต้องเป็นกาแฟพันธุ์ดีจากบราซิลแน่เลย ชวน

    ทองม้วนกับรณยุทธลองสักถ้วยไหม ทองม้วนส่ายหน้าดิกพะอืดพะอมจะอ้วกให้ได้แต่อ้างว่าตนไม่ชอบดื่มกาแฟเพราะมีกาเฟอีน

    กำไลปั่นจักรยานลิ้นห้อยกลับมาพร้อมอุปกรณ์วาดรูป สุดประเสริฐมองงงๆบอกว่าตนไม่คุ้นชินกับอุปกรณ์พวกนี้ตนเคยใช้มันโปรเฟสชั่นนอลกว่านี้ แต่ฝีมืออย่างตนไม่ว่าอุปกรณ์อย่างไรผลงานก็ออกมาได้ดีในทุกสถานการณ์ เข้าไปจัดท่าทองตราที่มาเป็นแบบจับโน่นลูบนี่แตะนั่น แต๊ะอั๋งจนทองตราอึดอัด รณยุทธจับตามองขบกรามเครียด

    เสร็จแล้วถอยมายืนหลับตาข่มอารมณ์ พอลืมตาโพลงก็จดปลายพู่กันอย่างศิลปินมือฉมัง แต่ไม่ให้ใครเห็น พอวาดเสร็จออกมารูปยุ่งเหมือนไก่เขี่ย ก็ยังกะล่อนว่า

    “ผมวาดแบบเกินจริงไม่ใช่เหมือนจริงเป็นการวาดแนวใหม่เราต้องกล้าที่จะฉีกแนวออกไป ต้องกล้าใส่ ความเป็นตัวเราลงไป โอเคใช่ไหมครับคุณแม่” ทองม้วนป้อยอสุดฤทธิ์ เขาจึงมอบภาพให้ทองตราพร้อมลายเซ็น พูดหวานจนเลี่ยนว่า

    “ขอมอบให้คุณทองตราผู้หญิงอันเป็นที่รักของผมจากใจครับ”

    ทองตราขอบคุณยิ้มเฝื่อนรับแล้วขอเอาไปเก็บ พอหันออกก็ทำหน้าขนลุกขนพองกับคำพูดของเขา

    ooooooo

    สุดประเสริฐยังคุยโวโอ้อวดถึงความร่ำรวยและความฉลาดปราดเปรื่องในธุรกิจและการศึกษา ได้รับปริญญาราวกับแผ่นปลิวที่รับแจกตามสะพานลอย

    ทุกเรื่องที่สุดประเสริฐคุยก็จะโยงมาถึงความรักหลงใหลในความงามของทองตราจนเธออึดอัด แต่ด้วยความเกรงใจไม่อยากขัดใจแม่ เธอจึงจำต้องนิ่ง

    ส่วนพวกที่ติดตามสุดประเสริฐมาก็ถูกกำไลบ่นว่าไม่รู้ตายอดตายอยากมาจากไหนเอาอะไรไปก็หายหมด กมลชนกถามว่าคุณนายให้เอาแค่ลูกอมกาแฟกับน้ำเปล่าให้เท่านั้นเองไม่ใช่หรือ

    “ก็จริง ว่าแต่คุณนายกับนายสุดประเสริฐใครอาการเยอะกว่ากันแน่เนี่ย” กำไลบ่น

    “ยังสรุปไม่ได้ ก็ต้องรอดูต่อไป” กมลชนกตอบขำๆ

    ก่อนถึงเวลาอาหาร รณยุทธจับมือสุดประเสริฐส่องแว่นขยายดูอย่างจริงจัง บอกว่าโดยภาพรวมดูดีเส้นวาสนาดีจะมีชีวิตที่สุขสบายได้คู่ครองที่ดี เขาฟังแล้วยิ้มปลื้มเต็มหน้า

    รณยุทธดูเส้นชีวิตบอกว่าเป็นคนชอบสร้างภาพแล้วรีบแก้ว่าพูดผิด เป็นคนบุคลิกภาพดีน่าเชื่อถือ ดูเส้นหัวใจบอกว่าจะเจอรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตแต่ก็แค่เจอ ส่วนเส้นสมองบ่งบอกว่าเป็นคนคิดอะไรเก่งแต่ก็ได้แค่คิดเพราะชอบคิดและทำอะไรไร้สาระ ท่าดีทีเหลว

    สุดประเสริฐจากยิ้มปลื้มก็ยิ้มแหยลงทุกที รณยุทธออกตัวว่ามันอาจจะแม่นหรือไม่แม่นก็ได้ เพราะเป็นการดูที่เร่งรีบและตนก็หิวมากด้วย เอะใจถามว่า เมื่อกี๊ดูมือข้างไหนนะ เขาบอกว่ามือซ้าย รณยุทธก็ร้องอ้าว...ดูผิด ต้องเป็นมือขวา

    “เฮ้อ...งั้นก็แสดงว่าผลการทำนายไม่ใช่ผม...เย้...” เขาลิงโลดหัวเราะร่า

    ทองม้วนจิกตาใส่รณยุทธอย่างรู้ทัน แล้วชวนว่าได้เวลาอาหารแล้ว ไปกันเถอะ

    ooooooo

    ที่โต๊ะอาหาร เมื่อนายมลเอาไวน์ขาวชาร์ดอนเนยมาเสิร์ฟ บรรยายการหมัก วิธีการอันซับซ้อนและเวลายาวนาน ย้ำว่าเรานำมาเพื่อท่านด็อกเตอร์โดยเฉพาะ

    สุดประเสริฐอวดดีอวดรู้ว่าตนเป็นผู้ชำนาญมารยาทบนโต๊ะอาหารมาก แต่ก็ถูกทองทิวบอกให้เอาผ้ากันเปื้อนเอาเหน็บที่คอเสื้อถึงจะถูกตามธรรมเนียมผู้ดีเก่าทางยุโรป จนทำตามกันทั้งโต๊ะ กมลชนกขำจนต้องวิ่งเข้าครัวบอกกำไลว่าไอ้ด็อกเตอร์นั่นของปลอม กำไลบ่นไม่พอใจทองทิวที่ดูท่าจะเออออไปกับสุดประเสริฐไม่ปกป้องทองตราเลย

    “อดทนหน่อยสิกำไล ดูให้ขำๆไปก็แล้วกัน เขาตลกดีออก” กมลชนกพูดไปหัวเราะไป แต่กำไลไม่ขำด้วย

    เมื่อนายมลเอาซุปผักโขมมาเสิร์ฟ สุดประเสริฐก็เชิญ บองนาเปตีขอให้เจริญอาหาร เมื่อนายมลเสิร์ฟหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ตัวโตกับครีมซอส สุดประเสริฐถามทองตราจะดื่มไวน์สักแก้วไหม ไวน์ขาวกับหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์เข้ากั๊นเข้ากันมากเลย เธอบอกว่าตนไม่ชอบดื่ม เขาก็ชมว่าเป็นกุลสตรีจริงๆ

    “ถามผมสักทีซิว่าดื่มไหม” ทองทิวขัดขึ้น สุดประเสริฐยิ้มเจ้าเล่ห์บอกว่าอันนี้ตนรู้ดีไม่ต้องถาม แล้วยกแก้วไวน์ดื่ม หยิบส้อมและมีดงัดหอยแมลงภู่จนเปลือกกระเด็นไปตกที่จานทองม้วน ทองทิวหัวเราะแซวว่าหอยบินได้

    “จริงๆแล้วการกินอาหารฝรั่งเศส มันถูกกำหนดมาให้ทำเป็นขั้นตอน แล้วผู้ดีแท้ๆเขาจะใช้มือกินกัน จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์หอยบินเหมือนเมื่อกี๊ จริงไหมครับท่านด็อกเตอร์” นายมลเอ่ยขึ้น

    ทองม้วนถลึงตาใส่นายมล แต่ทองทิวหยิบหอยแมลงภู่ใส่จานให้ทองตราสอนให้กินด้วยมือและเชิญทุกคนทำตาม ทั้งโต๊ะเลยใช้มือกินอาหารฝรั่งเศส ดูดหอยจ๊วบจ๊าบกันลั่นโตะ กมลชนกเข้าไปหัวเราะในครัวขำที่อาหารฝรั่งเศสกลายเป็นเศษฝรั่งไปแล้ว

    สุดประเสริฐถามว่าใครเป็นพ่อครัวอาหารมื้อนี้ ทองม้วนบอกว่านายมล เขาถามทึ่งว่าทั้งเสิร์ฟและทำอาหารได้ขนาดนี้ต้องจบจากเลอกรอดองเบลอแน่ๆ นายมลบอกว่าตนเป็นคนจน เป็นแค่เชฟธรรมดาที่บังเอิญทำอาหารฝรั่งเศสได้เท่านั้น สุดประเสริฐชมว่าทำได้ดีมาก ตบกระเป๋าบอกว่าตนไม่ได้พกเงินสดมาจึงถอดนาฬิกาโรเล็กซ์เรือนทองฝังเพชรวิบวับให้

    พอกมลชนกเดินเข้าห้องครัวก็ยื่นให้กำไล กำไลดีใจบอกว่าจะเอาไปขายเอาเงินไปให้พ่อแม่ เขาบอกว่าขายไม่ได้หรอกเพราะมันเป็นของปลอม ทองลอกแล้วเห็นไหม กำไลแทบจะขว้างทิ้ง ทำหน้าเหมือนคนท้องผูกมาเจ็ดวัน

    ทองม้วนเร่งให้หนุ่มสาวไปนั่งคุยกันด้านโน้นดีกว่าห้ามใครไปรบกวนเด็ดขาด แต่ทองทิวตามไป กมลชนกแอบส่งซิกส์ให้ทองทิวเปิดเพลงคลาสสิกแต่เขาเปิดเพลงร็อกเร่าร้อน สุดประเสริฐเมาไวน์ชวนท้องม้วนลุกขึ้นเต้นเมามัน ทองตรากลัวแม่หัวใจวายบอกให้ทองทิวปิดเพลง พอปิดเพลงทั้งสองก็ลากสังขารไปนั่งที่เก้าอี้หมดแรง

    ทองม้วนยังพยายามสร้างบรรยากาศ เอาเงินให้กำไลไปซื้อเพลงคลาสสิกมาด่วน กำไลไม่รู้จักเพลงคลาสสิกทองม้วนบอกให้ไปถามคนขายเดี๋ยวเขาก็บอกให้เองแหละ พอกำไลจะไป กมลชนกเรียกไว้ กระซิบสั่งอะไรบางอย่าง

    กมลชนกทำพันช์สีสวยแต่แอบเทยาที่ให้กำไลซื้อใส่แก้วให้สุดประเสริฐ เขาดื่มไปไม่นานก็เกิดอาการท้องปั่นป่วน เหงื่อแตกพลั่ก นอกจากมีเสียงปู้ดป้าดแล้วยังมีกลิ่นคลุ้งจนทองตราต้องเบือนหน้าหนี ทนไม่ไหวก็ลุกไป สุดประเสริฐลุกทันทีมือหนึ่งกุมท้องอีกมืออัดก้นเดินบิดตามไป

    สุดประเสริฐพยายามกลั้นจนทนไม่ไหวเรียกนายมลให้พาไปล้างมือ นายมลมองงงๆว่ามือไม่ได้เปื้อนอะไร

    “ผมเป็นคนสะอาด ต้องล้างมือทุกห้าถึงสิบนาที”

    นายมลจึงพาไป แต่เขาวางแผนดักไว้แล้ว พอไปถึงห้องน้ำเปิดไม่ได้

    “เปิดไม่ได้แล้วไง ก็คิดสิคิด หรือจะปล่อยให้ฉันขี้แตกตรงนี้...อูยยยย” ทองตรามาเจอจึงบอกให้ไปเข้าห้องน้ำชั้นบน สุดประเสริฐพยายามทำให้เป็นปกติเอ่ย ขอบคุณครับ แล้วเดินหนีบก้นขึ้นบันไดไปอย่างยากเย็น

    เจ้ากรรม! ห้องน้ำข้างบนเปิดไม่ได้อีก กำไลกับโอ๊คเลยเอาผ้ามาขึง กมลชนกเอาถุงก๊อบแก๊บพร้อมทิชชูให้ สุดประเสริฐรีบมุดเข้าไปทันที แล้วทั้งกลิ่นและเสียงก็ดังและคลุ้งออกมาจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ

    กลับไปนั่งที่ห้องรับแขกไม่นาน สุดประเสริฐก็ถูกจู่โจมอีก คราวนี้กมลชนกแอบเอากุญแจให้กำไลไปไขประตูห้องน้ำ เขาเลยนั่งนานจนกำไลกับโอ๊คที่ตามมาดูแลรอจนเมื่อย ส่งทิชชูให้ม้วนแล้วม้วนเล่า จนมีเสียงเปิดประตูห้องน้ำ ทั้งสองมองในระดับสายตา แต่สุดประเสริฐคลานออกมาอย่างหมดสภาพจนต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลด่วน

    ooooooo

    ทองตราสงสัยว่าทำไมสุดประเสริฐจึงท้องเสียรุนแรงขนาดนี้ ทองม้วนว่าอาหารคงไม่สะอาด ทองทิวติงว่าอาจจะไม่ใช่อาหารที่นี่แต่เขาคงกินส้มตำปูปลาร้าที่ไหนแล้วมาเกิดอาการที่นี่ รณยุทธคล้อยตาม แต่ทองตรายังติดใจ

    พอทองทิวไปนั่งคุยกับกมลชนก กำไลและโอ๊คที่หลังบ้านหัวเราะกันอย่างสะใจ ทองทิวชมเพื่อนว่าแผนแต่ละอย่างแยบยลดีจัง กำไลเบรกว่าเดี๋ยวใครก็มาได้ยินเข้าหรอก กมลชนกบอกว่าถ้าเราไม่พูดก็รู้กันแค่นี้ อีกวันสองวันก็ลืมกันแล้ว

    “จริงอย่างเจ๊ว่า ถ้าเราไม่บอกแล้วใครจะบอกมันต้องเป็นความลับตลอดไป” กำไลยิ้มกริ่ม แล้วทั้งสี่ก็ยื่นมือออกไปวางทับกันร้องเย้! หัวเราะกันครื้นเครง

    หารู้ไม่ ทองตรามองสี่คนที่หัวเราะร่ากันอย่างสงสัย

    ส่วนรณยุทธ เสนอทองม้วนว่าให้ตัดหางปล่อยวัดสุดประเสริฐไปเถอะตนว่าไม่ผ่านแน่ ทองม้วนยืนกรานว่าต้องให้โอกาสเขา และเรื่องนี้ตนก็ไม่จำเป็นต้องฟังความคิดเห็นของใคร พลันก็นึกอะไรได้ ตาโตแล้วรีบลุกไป

    รณยุทธสบตากับทองตราสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นรีบตามทองม้วนไปด้วยความเป็นห่วง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 18:29 น.