ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พ่อครัวหัวป่าก์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ระหว่างที่กมลชนกลางานไปนั้น เป็นเวลาที่ทองม้วนไปจดมิเตอร์ไฟห้องคนใช้พอดี ของกำไลผ่านเพราะไม่เกินแต่ของนายมลเกินไปหลายหน่วยจนทองม้วนตกใจ สงสัยว่าจะแอบมีกระทะไฟฟ้าหรือกาต้มน้ำร้อนไว้ใช้ในห้อง

    “กำไล ไปเอากุญแจมา” ทองม้วนจะไขเข้าไปดูในห้อง รณยุทธิ์ผ่านมาถามว่ามีอะไรหรือ ทองม้วนบอกว่าจะไขกุญแจเข้าไปดูในห้องนายมลสงสัยว่าจะแอบมีกระทะไฟฟ้าและหม้อต้มน้ำไว้ใช้ รู้ไหมว่าพวกนี้เปลืองไฟจะตาย

    รณยุทธิ์บอกให้เจ้าตัวกลับมาก่อนดีไหม ทองม้วนไม่รอเพราะเสียเวลา พอกำไลเอากุญแจมาไขเข้าไปดูอย่างละเอียดไม่มีทั้งกระทะและหม้อต้มน้ำ ทองม้วนสงสัยว่าเป็นไปได้ยังไง เอะใจเมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าไม่เห็นมีเสื้อผ้าสักชิ้น สงสัยอีกว่าแล้วอยู่ได้ยังไง

    “เอาน่า...รอเจ้าตัวมาแล้วค่อยถามก็ได้”

    “จริงด้วยค่ะแม่” ทองตราเห็นด้วย ทองม้วนจึงยอมกลับ

    ooooooo

    กมลชนกพยายามเรียนการทำอาหารอย่างอดทน ลุงเชฟสอนให้โยนกระทะก็ทำเศษอาหารตกเกลื่อนพื้นแต่ก็ไม่ท้อพยายามทำใหม่ ลุงเชฟชมว่าดีมากวันนี้เอาแค่นี้ก่อน ต่อไปจะให้ลองทำอาหารจานเดียวง่ายๆเอาไว้มัดใจคุณทองตรา

    การทำอาหารจานเดียวที่กมลชนกทำคือผัดกะเพรา กว่าจะทำได้ก็เก้ๆกังๆเหงื่อไหลไคลย้อย ทำแล้วเททิ้งอยู่หลายครั้งจนทำได้สำเร็จ

    “เห็นไหมว่าถ้าเราตั้งใจไม่ว่าอะไรก็ทำได้ ยิ่งคุณมลหัวไวอย่างนี้ แป๊บเดียวก็เป็น” เขาบอกว่าชักสนุกกับการเป็นพ่อครัวแล้ว “งั้นก็ตั้งใจ เดี๋ยวลุงจะสอนให้เก่งไปเลย”

    ลุงเชฟคุยให้ฟังว่าเป็นเจ้าของโรงแรมด้วยเป็นพ่อครัวด้วยก็ยิ่งดี ต่อไปเราก็ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องพ่อครัวถูกซื้อตัว แล้วคุณแม่ก็จะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวอีก

    “ครับลุงเชฟ งั้นวันนี้ผมขอทำอาหารใส่กล่องไปฝากทองตราหน่อยนะครับ” แล้วลงมือทำอย่างตั้งใจ

    ลุงเชฟถามว่าอะไรทำให้เขาเปลี่ยนใจอยากจะเป็นพ่อครัว

    “ก็ลุงสอนผมว่าเริ่มรักไม่ควรเริ่มด้วยการหลอก แล้วกับคนนี้ผมหวังว่าจะเป็นตัวจริงของผม ผมไม่อยากหลอก ไม่อยากถูกจับได้ มันทำให้ผมอึดอัดใจมาก” ลุงเชฟบอกว่าดีใจที่เขาคิดได้อย่างนี้ “ผมกล้ายืนยันว่า ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ”

    “ไม่ว่าทำอะไร ใจต้องมาก่อนต้องมุ่งมั่นกับมันให้เต็มที่ คุณมลทำได้ไหม” เขายันยืนว่าทำได้ “ถ้าทำได้จริงก็สำเร็จได้แน่นอน ผู้หญิงคนนี้คงมีบุญเยอะที่ทำให้คุณมลเปลี่ยนไปในทางที่ดีได้”

    ฝ่ายเทวา เมื่อกมลชนกปรับทุกข์ว่าตอนนี้แม่สั่งระงับบัตรเครดิตสั่งตัดเงินตนทุกบัญชีตอนนี้ตนไม่มีเงินเลย เทวาอุทานว่าคุณกาญจนาเล่นยาแรง กมลชนกพูดอย่างรู้สึกผิดว่าที่ผ่านมาตนทำกับคุณแม่ไว้เยอะมาวันนี้ตนเข้าใจคุณแม่ดี

    “ถ้าคุณมลคิดได้อย่างนี้อาก็ดีใจด้วย ตั้งใจแล้วทำต่อไปให้ดีนะ อย่างน้อยมันก็เป็นผลดีกับตัวเรา” เมื่อกมลชนกรับปาก เทวาจับไหล่ให้กำลังใจว่า “วันข้างหน้าไม่ว่าจะเจออะไร ก็อย่าท้อนะคุณมล เพราะนี่เป็นโอกาสดีและโอกาสเดียวที่คุณจะได้เรียนรู้และต่อสู้ชีวิตด้วยตัวเอง แล้วจะได้โตเป็นผู้ใหญ่กับเขาจริงๆเสียที”

    “ครับคุณอา”

    ได้รับความเข้าใจ ช่วยเหลือ และกำลังใจจากผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างอบอุ่น ทำให้กมลชนกมีกำลังใจมาก

    ooooooo

    เมื่อได้เวลาต้องกลับ กมลชนกนับเงินสดในตัวเหลือแค่สิบบาท เขาเปิดโน้ตบุ๊กหารถเมล์ที่จะผ่านหน้าบ้านทองตราแล้วถือกล่องข้าวผัดที่เตรียมไปฝากทองตราวิ่งไปรอรถเมล์ที่ป้าย กระโดดขึ้นรถแล้วยืนเบียดโหนโอนเอนอย่างทุลักทุเล

    กว่าจะถึงปากซอยบ้านทองตราก็เหงื่อซ่กเนื้อตัวมอมแมม บังเอิญทองตรากับกำไลออกมาซื้อผลไม้จากรถเข็นเห็นเข้า กำไลรีบเข้าไปช่วยถือของ ทองตราทักว่าท่าทางเขาเหนื่อยมาก เขาบอกว่าเพิ่งโหนรถเมล์มา

    ทองตราดักคอว่าอย่าบอกนะว่าไม่เคยโหนรถเมล์ เขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆว่าเคย แต่เป็นคนละสายและรถติดมากด้วย กำไลถามว่าได้งานไหม ทองตราให้รีบพาเขากลับเพราะดูท่าจะแย่ ทองตราช่วยพยุงอีกคน

    พอกลับถึงบ้าน ถูกทองม้วนจับเวลาบอกว่ามาช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง ถามว่าได้งานไหม เขาบอกว่ายังไม่รู้ ทางนั้นจะติดต่อมาอีกที แต่วันนี้ลองทำอาหาร เลยได้อาหารฟรีมาฝาก พลางยื่นกล่องอาหารให้

    พอเห็นของฟรีทองม้วนก็ยิ้มพอใจ บอกว่าวันนี้จะไม่หักเงินเขา แล้วให้กำไลตามไปนวดให้ รณยุทธิ์เห็นท่าทางเขาเหนื่อยมากบอกให้ไปนอนพักก่อนดีกว่า แล้วบอกทองตราให้ช่วยพ่อพยุงเขากลับห้องพัก

    กมลชนกนอนหมดสภาพอยู่ในห้องจนหายเพลียลุกขึ้นก็เห็นถาดอาหารวางอยู่พร้อมกระดาษโน้ตเล็ก ๆ เขียนไว้ว่า

    “ตื่นมา ถ้าปวดหัวหรือมีไข้ก็กินยาได้เลยนะ” เขายิ้มปลื้ม เปิดไอแพดดูผลการประกอบการย้อนหลังของโรงแรมจู่ๆไฟก็ดับพรึ่บ ได้ยินเสียงกำไลตะโกนอยู่หน้าห้องว่า คุณนายดับไฟห้องเจ๊ เขาเดินออกไปถามว่ามีอะไรทำไมต้องดับไฟ

    ทองม้วนที่กินข้าวผัดอิ่มแล้ว บอกว่าเขาใช้ไฟเกินไปหลายหน่วย เข้ามาดูในห้องก็ไม่เห็นมีอะไร ถามจับผิดว่า อะไรก็ไม่มีแล้วอยู่ได้ยังไง กมลชนกบอกว่าเสื้อผ้าตนส่งซักหมด ทองตราถามว่าเป็นคนใช้เงินเดือนสองพันแต่จ้างคนซักผ้า? ทองม้วนหาว่ารายได้ต่ำแต่รสนิยมสูงไม่รู้จักประหยัด

    พอฟังกมลชนกชี้แจงว่าที่ส่งซักเพราะคิดว่าประหยัดกว่าซักเอง เพราะต้องเสียเวลาทำงาน เปลืองผงซักฟอก เปลืองน้ำของคุณนาย ทองม้วนฟังแล้วชอบใจบอกกำไลว่าให้ดูนายมลเป็นแบบอย่างการประหยัด แต่กฎต้องเป็นกฎ ตนยังต้องตัดไฟเขา ทองตราขอแม่ว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ก็ปล่อยเขาบ้างเถอะ รณยุทธิ์ก็ว่าหยวนๆ กันบ้างเถอะ

    กมลชนกบอกว่าไม่เป็นไรคุณนายจะตัดก็ตัดตนทนได้ ทองม้วนบอกว่าให้นอนตากยุงไปก่อนพรุ่งนี้จึงจะมาต่อมิเตอร์ให้ แล้วชวนกันกลับ

    กำไลปลอบเขาว่าไม่ต้องกลัว ใครกลับก็กลับตนจะอยู่เป็นเพื่อนเจ๊เอง แล้วเอาเทียนไขไฟแช็กที่เตรียมมา จุดเทียนหลายเล่มไว้ในห้อง กมลชนกเดินไปปัดเทียนดับถามว่าจุดทำไมเยอะแยะเปลืองเปล่าๆ กำไลคิดเลยเถิดว่าเขาต้องคิดอะไรกับตนแน่ๆ ส่งสายตาปิ๊งๆอ่อยสุดฤทธิ์ กมลชนกบอกว่าตนไม่ได้คิดอะไร แต่กำไลก็ยังถือเทียนเดินตาม

    กมลชนกเลยดึงกำไลออกนอกห้องบ่นว่าทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีก อย่าลืมว่าตัวเองเป็นผู้หญิง กำไลบอกว่าตนชอบเขาและจะยืนรอตรงนี้เผื่อเขาเปลี่ยนใจ เขาเลยจับเหวี่ยงออกไป กำไลหันมองถามอย่างน้อยใจว่าเพราะตนไม่สวยใช่ไหมถึงได้เหวี่ยงออกมาอย่างนี้ งอนตุปัดตุป่องบอกว่าโกรธเจ๊จริงๆด้วย แล้วเดินก้นบิดไป

    “มันล้นจริงๆ” เขามองขำๆ แล้วเข้าห้องปิดประตู

    ooooooo

    เมื่อเข้าห้องแล้ว กมลชนกค้นตามซอกตามมุมหาเศษเงินที่โยนๆไว้ รวบรวมมาได้เกือบร้อย เขาดีใจที่จะขึ้นรถเมล์ได้อีกหลายวัน รวบรวมใส่ถุง ก๊อบแก๊บไว้อย่างดี ฉุกคิดอะไรได้จึงออกจากห้องไป

    เขาไปที่บ้านอาม่า บอกผู้ช่วยลุงเชฟว่าพรุ่งนี้ให้กลับไปทำงานที่โรงแรมตามเดิมได้แล้วเพราะตนไม่มีเงินจ้าง แต่บอกโอ๊คให้อยู่ช่วยตนก่อน แล้วบอกโอ๊คไปคุยกัน

    จากนั้นเขาไปนอนคุยกับทองทิวที่มาพึ่งแอร์เย็นๆ นอนที่บ้านอาม่า ยอมรับว่าเพิ่งรู้ว่าการโหนรถเมล์อย่างเต็มรูปแบบเล่นเอาเป็นลมกลับมา

    ทองทิวรำพึงสมเพชว่า “โถ...อดีตคุณหนูผู้น่าสงสาร...”

    คืนนี้กมลชนกกับทองทิวคุยกันอย่างมีสติ ไม่ใช่คนที่สับสนกับคนขี้เมา ต่างคุยกันถึงการเลี้ยงดูจากครอบครัวที่ต่างกัน คนหนึ่งถูกเลี้ยงมาอย่างสู้ชีวิต อีกคนถูกเลี้ยงมาเหมือนไข่ในหิน ทองทิวพูดจริงจังจริงใจกับเพื่อนรักว่า

    “มล...ที่ฉันพร่ำถามแกว่าไหวไหมและไล่ให้กลับก็เพราะฉันเป็นห่วงแก แกมันเคยสบายแล้วต้องเอาตัวเองมาอยู่ในสภาพอย่างนี้ ฉันกลัวแกจะรับไม่ไหวถึงได้บอกให้แกเลิกคิดแล้วกลับ ไปไม่ใช่ฉันไม่อยากจะได้แกเป็นน้องเขยหรอกนะ เรื่องรักๆใคร่ๆ ฉันก็บังคับใจใครไม่ได้ ฉันรู้ ฉันเข้าใจในสิ่งที่แกทำ แต่คนอื่นเขาไม่รู้ ฉันถึงได้ไม่สบายใจ ไม่อยากให้แกโกหกใคร”

    “ไม่ต้องห่วงนะทิว ขอเวลาอีกนิด ฉันกำลังเคลียร์ทุกอย่างด้วยตัวฉันเอง”

    “แต่หนทางข้างหน้ามันหนักมากนะไหนจะเรื่องงานที่โรงแรม เรื่องงานในครัว แล้วยังต้องเจอทั้งแม่แก แม่ฉันแล้วไหนจะพ่ออีก ยิ่งกับยัยตรายิ่งแล้วใหญ่ แกจะทำให้เขารักแกได้ยังไง ในเมื่อเขาเข้าใจคักๆว่าแกเป็นตุ๊ด”

    กมลชนกบอกว่าตนกำลังหาทางอยู่ ทองทิวถามว่าแล้วมีไหมล่ะ กลัวจะเป็นทางตัน

    “อย่าทำให้เสียกำลังใจสิ ไหนๆฉันก็ตั้งใจจะสอบก็ต้องทำข้อสอบให้หมด ผลออกมาไม่ว่าจะสอบได้หรือสอบตก ฉันรับได้ทั้งนั้นขอแค่ให้ฉันได้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อน้องแกก็พอ”

    “ถ้าแกตั้งใจ ฉันก็จะเป็นกำลังใจให้นะเพื่อน”

    ทั้งสองเด้งตัวขึ้นมาจับมือกันในมิติใหม่ที่ต่างก็มีสติ ใช้ปัญญา

    ทองตรายังไม่นอน เธอศึกษาข้อมูลของบริษัทบอร์นทูบีทัวร์ที่จะไปทำงาน เมื่อยลุกขึ้นไปยืนบิดตัวที่หน้าต่าง เห็นกมลชนกกับทองทิวกอดคอกันเดินมาจากบ้านอาม่า ก็มองอย่างสงสัย...

    ooooooo

    กมลชนกวางแผนไว้อย่างแนบเนียน เขาให้โอ๊คที่มีลักษณะและมีไหวพริบในการแก้ปัญหา ปลอมตัว เป็นนายมลทำหน้าที่พ่อครัวอยู่ที่บ้านทองตรา ส่วนตัวเองแอบกลับไปทำงานและเรียนการทำครัวที่โรงแรม

    ขณะที่เขามองหาทางหนีทีไล่จะหลบออกไป และโอ๊คก็ปิดหน้าปิดตาใส่หมวกปลอมเป็นนายมลเข้าครัวทำอาหารอยู่นั้น กำไลก็เอาปาท่องโก๋มาให้ ปะเหลาะชวนคุยเอาใจ โอ๊คได้แต่ทำเสียงอือ...อือ...ในคอไม่กล้าพูดกลัวถูกจับได้

    เวลาเดียวกัน กมลชนกก็หาทางหลบออกไปได้ แต่โชคไม่ดีถูกรณยุทธิ์เห็น เขาสงสัยว่านายมลจะไปไหนแต่เช้า พอถามกำไลที่เดินมา กำไลยืนยันว่าเจ๊ไม่ได้ไปไหน ตนเพิ่งเจอเจ๊ที่ทำครัวอยู่เดี๋ยวนี้เอง รณยุทธิ์ลังเลเชื่อว่าตนไม่ได้ตาฝาด

    ฝ่ายกมลชนกหลบออกมาได้แล้วก็ลิ่วไปที่บ้าน เจอป้าอุ่น ป้าทักว่ากลับมาอยู่บ้านเสียทีป้าคิดถึง

    กมลชนกบอกว่ารออีกแป๊บนึง พอป้าอุ่นถามว่าทำไมต้องรอก็พูดเป็นนัยว่า

    “ไม่แน่นะ ถ้าผมกลับมาคราวนี้ผมอาจจะมีของดีมาฝากป้า คราวนี้ป้าก็จะได้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป”

    รณยุทธิ์ยังไม่หายสงสัย บ่นกับทองตราขณะเข้าไปในห้องครัวเห็นนายมลตัวปลอมกำลังทำอาหารง่วนอยู่ ก็ยังยืนยันว่าตนเห็นนายมลออกไปแต่เช้าจริงๆ

    ทองตราคาดว่าคงเป็นขโมยมากกว่า รณยุทธิ์เลยสงสัยว่าตนจะตาฝาดจริงๆ

    ทองตราถามว่าทำไมนายมลต้องปิดหน้าปิดตามิดชิดขนาดนั้น กำไลสาระแนอธิบายแทนว่าเจ๊เขาไม่สบาย ไอแล้วก็เจ็บคอใช่ไหม โอ๊คพยักหน้าหงึก

    ทองม้วนเดินเข้ามาผสมโรงอีกคน ทำให้โอ๊คตกอยู่ในภาวะคับขันยิ่งขึ้น เลยแกล้งผัดผักบุ้งไฟแดง พอไฟลุกพรึ่บเต็มกระทะและกลิ่นฉุนจัด ทั้งรณยุทธิ์ ทองม้วน และทองตราก็พากันวิ่งออกจากห้องครัวไปโอ๊คโยนกระทะผักบุ้งไฟแดงอย่างโล่งใจ

    ooooooo

    กมลชนกกลับมาแต่งตัวอย่างผู้บริหารรุ่นใหม่มาดเท่ ไปถึงโรงแรมก็เข้าไปอรุณสวัสดิ์แม่ที่ห้องทำงาน กาญจนามองอย่างไม่เชื่อสายตา ยังคงรักษาอาการสงบนิ่ง กมลชนกถามว่าทำไมแม่มองตนอย่างนั้น กาญจนาจึงถามว่า นั่นแกจริงๆหรือ

    “ก็บอกแล้วไงว่าผมกำลังจะเป็นคนใหม่ให้แม่ดู” เห็นแม่เฉยๆ เลยลา “งั้นผมไปทำงานก่อนนะครับแม่”

    เทวาเอาเอกสารมาให้กมลชนกเซ็นที่ห้องทำงาน เอ่ยปลื้มว่า

    “ยินดีต้อนรับกลับมาทำงานนะครับ” กมลชนกขอว่าอย่ามาแซวกันเลยคุณอา “บอกตรงๆ เห็นคุณมลกลับมา อามีกำลังใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ” แล้วเอารายงานการประชุมและเอกสารเสนอเซ็นที่นอนรอลายเซ็นเอ็มดีนานแล้ว กมลชนกดูนาฬิกา มองเอกสารเสนอว่า

    “คราวหน้าคุณอาต้องเอาขึ้นมาให้เช้ากว่านี้ เพราะช่วงเช้าผมจะทำงานให้เต็มที่ ช่วงบ่ายผมต้องไปเรียนทำอาหารกับลุงเชฟ”

    “แล้วพรุ่งนี้มีประชุมผู้บริหารของโรงแรมในเครือตอนเก้าโมงเช้านะครับคุณมล”

    “รับทราบแล้วครับคุณอา ขอบคุณครับ” แล้วเขาก็ก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสาร เทวายิ้ม มองปลื้มก่อนเดินออกไป

    แต่พอออกไปเห็นกาญจนาแอบดูกมลชนกอยู่หน้าประตู เทวาถามว่าแอบดูอะไร กาญจนากลัวเสียฟอร์มบอกว่า เปล๊า...ไม่ได้แอบดูอะไร เทวาเลยพูดลอยๆว่า

    “ถ้าอยากจะรัก อยากจะให้อภัยเขา ก็บอกเขาไปเถอะ ไหนๆลูกชายที่เคยไม่เอาไหนเขาก็ตั้งใจจะทำความดีให้แม่ดูแล้ว”

    กาญจนาทำเสียงเข้มว่าเปล่าไม่ได้แอบดูอะไร เทวาพูดอย่างไม่อยากให้เสียหน้าว่าเปล่าก็เปล่า กาญจนาทำหน้าตึงแล้วเดินไป เทวามองตามขำๆอย่างรู้ทัน

    ooooooo

    แล้วก็มีเรื่องให้ตื่นเต้น เมื่อทองตรา แบมบี้และมินนี่เข้ามาที่โซนอาหารบุฟเฟ่ต์ของโรงแรม ที่กมลชนกกับผู้จัดการกำลังตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ แบมบี้สะกิดทองตราอย่างตื่นเต้นให้ดูว่านั่นพี่แมวหรือเจ๊มลเพื่อนสาวของตน

    ทองตรามองไปเห็นเป็นนายมลจริงๆด้วย แต่ตอนเช้ายังเห็นเขาอยู่ที่บ้านแล้วจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

    “งั้นไปดูกัน” แบมบี้ระริกระรี้คว้ามือทองตราไป มินนี่เลยตามไปด้วย

    กมลชนกเห็นพวกทองตราเข้ามาก็หลบวิ่งออกไป บังเอิญชนกาญจนาเข้า เขารีบหลบหลังแม่ กาญจนาถามว่าหนีอะไรมา พอเขาบอกว่าหนีทองตรา กลัวความแตก

    “ทองตรา ผู้หญิงคนนี้ใช่ไหมที่แกไปเป็นคนใช้บ้านเขา...งั้นพาฉันไปดู”

    “เอาไว้วันหลังก็ได้ วันนี้หลบภัยอยู่ตรงนี้กับผมก่อน เดี๋ยวเรื่องมันจะไปกันใหญ่” กาญจนาถามว่าแล้วทำไมจะเจอไม่ได้ “ก็ผมกำลังทำแบบทดสอบเขาอยู่ รอให้เขามีใจแล้วคุณแม่ยอมรับผมเมื่อไหร่ ผมจะพามาให้คุณแม่ดูทั้งตัว ทั้งหัวใจเลย แต่วันนี้ เข้าใจผมนะครับคุณแม่...นะ...นะ”

    กมลชนกอ้อน จนกาญจนามองค้อนอย่างหมั่นไส้ แต่ทำหน้านิ่ง

    ooooooo

    ทองตรา แบมบี้กับมินนี่เดินตามหานายมลแต่ไปเจอผู้จัดการที่เคยไล่กมลชนกออกจากงานทองตราจำได้ถามว่าเห็นนายมลที่โดนไล่ออกมาที่นี่ไหม

    ผู้จัดการเอานิ้วไขว้กันข้างหลังบอกว่าไม่เห็น คิดว่าเขาคงไม่กลับมาที่นี่อีกแล้วเพราะมีคนจองกฐินไว้เยอะ

    ทองตราโอบไหล่แบมบี้เดินกลับบอกว่าเราสองคนคงตาฝาดพอๆกับพ่อ แต่แบมบี้ยังมองหานายมลอย่างสงสัย

    กมลชนกไปหาลุงเชฟปรึกษาเรื่องอาหารจัดเลี้ยงแขกของคุณนายทองม้วน ลุงเชฟถามว่าคนไทยหรือต่างชาติ

    “คนไทยหัวใจฝรั่ง ชอบพูดอังกฤษผิดๆ ถูกๆ เท่าที่ผมทราบ เขาเป็นแค่เลขารัฐมนตรี แต่ชอบทำตัวเว่อร์และขี้โม้สุดๆ แถมยังกระแดะชอบกินอาหารฝรั่ง สลับกับอาหารไทยรสจัด”

    “เดี๋ยวลุงจัดให้...อาหารไทยถ้าเราเรียนรู้และเข้าใจ มันก็เอาไปประยุกต์ได้เยอะ อยู่ที่เราจะครีเอตยังไงให้เขากิน”

    “ครับลุง ผมจะตั้งใจและจะครีเอตเมนูใหม่ๆให้นายสุดประเสริฐด้วยตัวเอง แต่วันนี้ผมขอทำอาหารจานแรกให้คุณแม่ผมก่อนนะครับ”

    กมลชนกทำข้าวต้มกุ้งที่พ่อเคยสอนอย่างตั้งใจ เสร็จแล้วยกไปให้แม่ที่โต๊ะอาหาร กาญจนาปั้นหน้าปึ่งถามว่านี่อะไร กมลชนกบอกว่าข้าวต้มกุ้งที่พ่อเคยสอนให้ทำ กาญจนาพึมพำว่าตนไม่เคยรู้เลย

    “พ่ออยากให้ผมทำเป็นแล้วจะได้ทำให้พ่อกับแม่กินแต่เพราะผมไม่เอาไหน ไม่สนใจสิ่งที่พ่อสอน จนเสียพ่อไปผมรู้สึกผิดในใจมาตลอด” พูดแล้วทำหน้าเศร้าอ่อน “ลองชิมดูนะครับผมตั้งใจทำให้คุณแม่อยากให้กินแทนพ่อด้วยครับ”

    กาญจนาตักข้าวต้มกุ้งเข้าปาก บอกว่าก็งั้นๆ กมลชนกมองแม่กินข้าวต้มกุ้ง เอ่ยอย่างตื้นตันว่า

    “แค่คุณแม่ยอมกินอาหารที่ผมทำ ผมก็ดีใจมากแล้วล่ะครับ พ่อพูดถูก ทองตราก็พูดถูกว่า การที่เราได้ทำอาหารให้คนที่เรารักกิน มันมีความสุขที่สุด อีกไม่นานผมจะกลับมาดูแล มาทำอาหารให้คุณแม่กินเอง”

    เขาดูแม่กินข้าวต้มกุ้งด้วยความตื้นตัน เทวากับลุงเชฟมองกมลชนกสงสารจับใจ

    ooooooo

    กมลชนกตกใจเมื่อดูนาฬิกาได้เวลาที่ต้องกลับแล้ว ออกมาขึ้นรถถามคนขับว่าของที่สั่งซื้อได้หรือยัง คนขับบอกว่าเรียบร้อยแล้วอยู่หลังรถ พอออกจากโรงแรมพักหนึ่งเขาให้จอดรถลงมาเอาชุดที่ท้ายรถมาเปลี่ยนในรถ รีบจนรถโคลงเคลง

    ทองตราขับรถมากับแบมบี้และมินนี่ ผ่านมาเห็นรถกมลชนกที่จอดอยู่โคลงเคลง แบมบี้ถามว่าทำอะไรกันสงสัยว่าจะมีการทำมิดีมิร้ายหรือการข่มขืนกัน ทองตราจอดรถลงไปทันทีเพื่อจะไปช่วยเหลือเหยื่อ เดินมองไปรอบรถแต่ไม่เห็นอะไร

    กมลชนกตกใจกลัวถูกจับได้ คิดแผนแล้วให้คนขับเปิดกระจกรถลง ทองตราเห็นคนขับรถกำลังปั๊มหัวใจกมลชนกที่หลบหน้าหลบตา คนขับรถบอกว่าเจ้านายช็อกกำลังปั๊มหัวใจให้ ทองตราถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม เขาบอกว่าเดี๋ยวดีขึ้นจะพาไปโรงพยาบาล ทองตราจึงกลับไปที่รถ ถูกแบมบี้กับมินนี่หัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง แบมบี้บอกทองตราว่าตนบิ๊วต์พูดเอาฮาแต่เธอบ้าไปเอง คิดเองเออเองทั้งนั้น

    เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นนายมลแล้ว พอใกล้บ้านทองตรา กมลชนกก็ลงจากรถหิ้วของเดินไป แบมบี้มาเจอเปิดกระจกรถถามว่าไปไหนมา จะให้ไปส่งไหม

    นายมลบอกว่าไปซื้อกับข้าวมาใกล้ถึงแล้ว แบมบี้จึงขับรถผ่านไป

    พอหิ้วของเข้าบ้าน ทองม้วนถามทันทีว่าไปไหนมา

    “ก็ออกไปทำธุระ เรื่องเตรียมงานต้อนรับว่าที่แฟนคุณตราอย่างคุณสุดประเสริฐไงคะ ขากลับเลยแวะซื้อกับข้าวมา” แล้วขอตัวไปทำกับข้าว กำไลขยับจะตามไป รณยุทธิ์รู้ทันบอกให้ไปรดน้ำตนไม้เลยไป

    เมื่อกินอาหารกันแล้ว ทองม้วนถามทุกคนในครอบครัวว่าท่านสุดประเสริฐใกล้มาแล้ว เตรียมเสื้อผ้ากันหรือยังโดยเฉพาะทองตรา เธอบอกว่าไม่เห็นต้องเตรียม เคยใส่ยังไงก็ใส่อย่างนั้น

    ทองม้วนบ่นว่าทำไมไม่หัดมีจริตมารยาเหมือนคนอื่นบ้าง ทองตราบอกว่าตนไม่ชอบ ทองทิวขัดคอแม่ว่า

    “แล้วแม่จะมาบังคับยายตราทำไม นายคนนั้นก็แค่เลขารัฐมนตรี แม่ทำอย่างกับเขาใหญ่โตเหลือเกิน”

    เลยถูกแม่ปรามว่าไม่รู้อะไรอย่าปากเปราะ พ่อถามว่าแล้วแม่ม้วนรู้อะไรมา ลองว่าซิ ทองม้วนสาธยายว่าเขาเป็นถึงด็อกเตอร์ เป็นเศรษฐีใหม่ที่รวยและมาแรง พ่อถามว่าเคยเช็กไหมว่าเขารวยมาได้ยังไง โกงใคร ทุจริตอะไรมาหรือเปล่า

    “คงไม่มั้ง” แล้วทองม้วนก็ย้ำอีกว่าแต่ถ้าเขาดีเราจะได้โชคถึงสองชั้น ชั้นที่หนึ่งลูกสาวเราจะได้มีเกียรติเป็นที่เชิดหน้าชูตาแก่วงศ์ตระกูล ชั้นที่สองเราจะได้ลูกเขยเป็นถึงเลขารัฐมนตรีที่รวยโคตรๆ แถมยังโสดสนิทอีก

    ทองทิวขัดคอว่าถ้าเป็นตนจะเอารัฐมนตรีเลยเพราะตำแหน่งเลขามีไว้แค่หลอกๆ ลอยๆ เอาไว้แจกกันพอให้เอาไปอ้างได้ ไม่ได้ใช้กึ๋นอะไรเลย ถูกแม่ด่าว่าปากเสีย ตัดบทให้ทองตราเอากระดาษ ปากกาตามแม่ไปที่ห้องรับแขกเดี๋ยวนี้

    ทองม้วนเรียกนายมลมาถามเรื่องการเตรียมอาหารต้อนรับท่านสุดประเสริฐ พอกมลชนกบอกเมนูแค่ตัวอย่างว่ามี ยำยุ่งตายห่า แกงประชาธิปไตย และห่อหมกรัฐมนตรีกับเลขา ทองม้วนตาเหลือกถามว่าทำไมชื่ออุบาทว์ขนาดนั้น แต่พ่อปรบมือชมว่าเจ้านี่ความคิดไม่เลว พ่อชอบ

    “แต่ฉันไม่ชอบ!” ทองม้วนตะคอก ด่าเปิง “อาหารบ้าอะไร แค่ฟังชื่อก็กระเดือกไม่ลงแล้ว” สั่งว่าตนต้องการอาหารฝรั่งเศส กมลชนกฟังแล้วหน้าเหวอ ไปไม่เป็นเลย

    ooooooo

    ฝ่ายกาญจนา แม้จะไม่เชื่อว่ากมลชนกจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงจังแต่ก็บอกเทวากับลุงเชฟที่ตนไว้วางใจและเป็นหนึ่งในผู้บริหารของโรงแรมให้คุมเข้มเขา ถ้าเปลี่ยนแปลงไม่ได้คราวนี้ก็คงต้องตัดหางปล่อยวัดไปเลย

    เทวาบอกว่าสงสารคุณมล สั่งสอนแค่นี้ก็พอแล้วกลัวคุณมลจะทนไม่ไหว แต่ลุงเชฟเห็นต่างว่า สงสารยังไงก็ต้องทนไม่อย่างนั้นแล้วคุณมลก็จะหลุดจากวังวนนี้ไม่ได้สักที

    “ใช่ แล้วต่อไปก็อย่ามาทำให้ฉันเขวอีกนะคุณเทวา เพราะฉันกำลังจะดัดนิสัยมันให้ดีขึ้น” กาญจนาปรามแล้วเดินเข้าห้องทำงานไปกับลุงเชฟ

    ครู่หนึ่งกมลชนกในชุดสูทหรูดูดีเข้ามา เขาเอ่ยสวัสดีทุกคน ทักว่าวันนี้วันอะไรแต่งตัวสวยหล่อกันทุกคน กาญจนาถามว่าดูรายงานการประชุมหรือยัง เขาบอกว่าดูคร่าวๆแล้ว

    “ดีแล้ว วันนี้ฉันจะแนะนำแกในฐานะเอ็มดีอย่างเป็นทางการและจะให้เข้ามาบริหารงานแทนฉันทั้งหมด” กมลชนกติงว่าคุณแม่บริหารก็ดีอยู่แล้ว ตนยังใหม่อย่าเพิ่งให้ทำเลย “ถึงเวลาที่แกจะต้องเรียนรู้ทุกอย่างและทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ไม่ว่าใครก็ไม่เกี่ยว” พูดพลางมองหน้าเทวาปรามๆ ดูนาฬิกาบอกทุกคนว่า ไปกันได้แล้ว

    ในที่ประชุมมีสมชาย กฤษฎา และพนมกรผู้ถือหุ้นและเป็นกรรมการผู้จัดการของโรงแรมร่วมประชุมด้วย กาญจนาแนะนำกมลชนกว่าเป็นเอ็มดีที่จะเข้ามาบริหารงานแทนตนทั้งหมด

    สมชาย กฤษฎาและพนมกรมีปฏิกิริยาทันที ท้วงติงว่าเอ็มดีที่ไม่เคยเข้าร่วมประชุมเลยนี่หรือ...เด็กอย่างนี้จะบริหารไหวหรือ และ...ตอนนี้การแข่งขันสูงมัวแต่มาตั้งไข่สอนงานกันคงไม่ทันกินแน่ กลัวจะพลาดท่าคู่แข่ง

    “ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ฉันก็ไม่ซีเรียส ขอแค่ให้ลูกชายได้เรียนรู้การทำงาน ถ้ามันจะต้องเสียอะไรไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”

    เมื่อกาญจนายืนยันและพยักหน้าให้กมลชนกพูดต่อ เขาแจ้งว่างานแรกที่จะทำคือขอเอกสารทางบัญชี เพราะต่อไปนี้เราจะวางระบบบัญชีให้เป็นแพตเทิร์นเดียวกันหมด

    ผู้บริหารทั้งสามคนต่างไม่เห็นด้วยอ้างว่าระบบเก่าดีอยู่แล้ว และว่าเป็นเรื่องไร้สาระ ลุงเชฟแย้งว่า การจะนำพาองค์กรไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีเป็นสิ่งที่ดี ทำไมคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ กมลชนกตอกย้ำว่า

    “ต่อไปนโยบายด้านการบริหารและหนึ่งในสิ่งที่เราจะให้ความสำคัญ คือการป้องกันการทุจริตในองค์กร หวังว่าคงจะได้รับความร่วมมือจากทุกท่านนะครับ”

    หุ้นส่วนทั้งสามมองกันหน้าเจื่อน กมลชนกมองทุกคนหน้านิ่งแบบเอาจริง เมื่อหุ้นส่วนทั้งสามมาคุยกันที่ล็อบบี้ต่างไม่พอใจที่ถูกกาญจนาหักดิบทุบหม้อข้าวกัน แต่นาทีนี้ทำอะไรไม่ได้แล้วต้องตามน้ำกันไปก่อน

    ooooooo

    สิ่งที่ทำให้กมลชนกตกใจรับไม่ได้คือถูก

    กาญจนาจับโกนหนวดเคราก่อนจัดให้สัมภาษณ์นักข่าวเปิดตัวโรงแรมใหม่ด้วยกัน กมลชนกอยู่ในงานจนเลยเส้นตายที่ทองม้วนให้กลับไปทำงาน เขาจึงขอตัวออกจากงานห้านาที

    กาญจนาให้เทวาตามไปดู กมลชนกออกไปโทร.สั่งโอ๊คว่าวันนี้ตนกลับไปไม่ทันให้ทำอาหารกลางวันแทนด้วย และช่วงสิบเอ็ดโมงถึงเที่ยงให้ทำอะไรก็ได้ให้คนที่บ้านเห็นว่าตนอยู่ที่บ้านอย่าให้เขาสงสัย สั่งเสร็จก็เดินกลับไปกับเทวา

    โอ๊คทำหน้าที่ได้อย่างดี พอสิบเอ็ดโมงก็ไปก้มหน้า ก้มตาขัดล้างครัวโชว์ตัวให้ทุกคนเห็น

    ฝ่ายกมลชนกอยู่แถลงข่าวเปิดตัวโรงแรมใหม่ ขึ้นโพเดียมกล่าวขอบคุณประธานและผู้บริหารที่วางใจให้ตนรับตำแหน่งสำคัญในวันนี้ ให้คำมั่นสัญญาว่าจะทำทุกอย่างเพื่อยกระดับการทำงานและผลประกอบการที่ดีที่สุดเพื่อพนักงานและผู้ถือหุ้นทุกท่าน เราจะก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน

    คำกล่าวนี้ได้รับเสียงปรบมือกึกก้อง กาญจนามองลูกอย่างตื้นตัน กมลชนกกอดแม่เดินลงจากเทวีไปด้วยกัน

    เมื่อกลับมาที่ห้องทำงาน กมลชนกยังทำใจไม่ได้ที่ถูกแม่จับโกนหนวดเครา กาญจนาบอกว่าไม่แน่ ทองตราอาจชอบหน้าแบบไร้ขนของเขาก็ได้ ถามว่าเหนื่อยไหม เขาบอกว่ายังไงก็ไม่ถึงครึ่งที่แม่ต้องเหนื่อยเพราะตนหรอก

    “ถึงวันนี้ พอที่จะเข้าใจสิ่งที่แม่พูดแม่ทำหรือยัง คนเรากว่าจะดินทางถึงวันนี้ได้ ก็ต้องผ่านอุปสรรคขวากหนามด้วยกันทั้งนั้น ก็เหมือนกับที่แกกำลังเจอ แต่ถ้าเราไม่ท้อเสียอย่าง ไม่ว่าอะไรเราก็ผ่านไปได้ทั้งนั้น และจะทำให้เรายิ่งแกร่ง” เขายิ้มถามว่าแม่จะยอมรับตนได้หรือยัง กาญจนาตอบทันทีว่ายัง ทำเอากมลชนกหน้าเจื่อน แต่ยังพูดแข็งขันว่า

    “ไม่เป็นไรครับแม่ แล้วผมก็จะไม่ท้อ จะทำต่อไป” ดูนาฬิกาแล้วตกใจบอกแม่กับเทวาและลุงเชฟว่า “ต้องขอตัวก่อน เดี๋ยวจะไม่ทันเวลาตอกบัตรของคุณนายทองม้วน” แล้ววิ่งอ้าวไปเลย ผู้ใหญ่ทั้งสามมองตามแล้วหันยิ้มให้กัน

    ooooooo

    กมลชนกเข้าห้องทำงานตัวเองแปลงร่างเป็นนายมลใส่หมวกใส่แว่นดำแล้วย่องออกจากห้องพอปลอดคนก็วิ่งซิกแซ็ก ถึงหน้าโรงเรียนเรียกพี่วินมอเตอร์ไซค์แล้วกระโดดซ้อนท้ายไปเลย

    รณยุทธชมโอ๊คที่ปลอมเป็นนายมลทำความสะอาดห้องครัวเอาจริงเอาจัง แซวว่าถ้านายมลได้กับกำไลก็คงจะดีคงเติมเต็มให้กันได้พอดี โอ๊คพยักหน้าหงึกหงัก รณยุทธแซวว่าฝากให้รับกำไลไว้พิจารณาสักคน แล้วเดินออกไป

    กมลชนกนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาถึง มองซ้ายมองขวาจะหลบเข้าบ้าน เจอทองม้วนกับทองตรากำลังจะออกจากบ้านพอดีรีบหลบแทบไม่ทัน พอสองแม่ลูก เดินผ่านไปแล้วก็จะออกวิ่ง เจอกำไลนุ่งกระโจมอกหิ้วถังใส่น้ำซักผ้าจะเอามารดต้นไม้ตามนโยบายประหยัดน้ำของคุณนาย มาถึงพุ่มไม้ก็สาดโครม ถูกกมลชนกเข้าเต็มๆ

    “เอาเข้าไป ยี้...แล้วนี่มันน้ำอะไรของยัยกำไลกันแน่วะเนี่ย” บ่นแต่ไม่มีเวลาแล้ว ลุกได้ก็วิ่งไปที่ห้องครัว

    รณยุทธที่เพิ่งเดินออกจากห้องครัวเห็นกมลชนกแว้บๆ ก็ขยี้ตาเขม้นมอง เพราะตนเพิ่งเดินออกจากนายมล ที่ห้องครัวเมื่อกี๊นี้เองแล้วมาเห็นนายมลตรงนี้อีกได้ไง ถามตัวเองงงๆ “เฮ้ย...เป็นไปได้ยังไงแล้วมันออกมาตอนไหนวะ?” ด้วยความสงสัยเลยเดินตามนายมลไปที่ห้องครัว

    กมลชนกวิ่งเข้าครัวแปะมือส่งงานกับโอ๊ค แล้วโอ๊คก็โดดแผล็วข้ามรั้วไปบ้านอาม่า ไวจนรณยุทธตามมาดูไม่ทัน เมื่อเข้าครัวไปก็เห็นทุกอย่างเป็นปกติ เขาเกาหัวแกรกๆ กมลชนกถามว่ามีอะไรหรือ เขาพูดเหมือนบ่นตัวเองว่า

    “ทำไมลุงตาฝาด เห็นพ่อมลบ๊อยบ่อย เมื่อกี๊ก็เพิ่งคุยกันอยู่ในครัว พอเดินออกไปเห็นพ่อมลเดินสวนเข้ามาก็เลยตามมาดู” กมลชนกทำหน้าตายบอกว่าตนอยู่ที่นี่ตลอด “ก็นั่นน่ะสิ สงสัยลุงจะใกล้บ้าแล้วล่ะ อ้าว ...แล้วหนวดเคราเราหายไปไหน แล้วทำไมเปียกปอนอย่างนั้นล่ะ”

    “อ๋อ...เห็นมันยาวไปไม่สวยก็เลยถือโอกาสโกนแล้วก็เอาน้ำราดตัวเลยเย็นดี”

    รณยุทธร้องอ๋อ...เร่งให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียเดี๋ยวจะไม่สบาย พอเขาเดินออกไป กมลชนกยกมือไหว้พึมพำ...

    “ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะโกหก มันจำเป็นจริงๆ”

    ooooooo

    เข้าครัวทำอาหารเสร็จเตรียมยกไปเสิร์ฟ ทองตรา เข้ามาเห็นหน้าเกลี้ยงๆของนายมลก็ผงะร้องเฮ้ย! ถามว่าหนวดหายไปไหน ดูไปดูมาชมว่า แต่ก็ดูหล่อดีนะ เอะใจถามว่าเขาทำงานอยู่ที่นี่ทั้งวันแล้วไปโกนตอนไหน ทำไมต้องโกน

    กมลชนกกะล่อนได้เนียนว่า โกนที่นี่เมื่อกี๊นี้เอง มันร้อนเลยโกนทิ้ง พอดีรณยุทธ ทองม้วนกับทองทิวเดินเข้ามา ทองตราบอกให้พ่อดูนายมลสิ โกนหนวดแล้วสวยเชียว ทองม้วนเห็นด้วยชมว่ามีสง่าราศีดีกว่าเดิมตั้งเยอะ

    ทองตราถามว่าที่เจ๊กล้าลุกขึ้นมาทำหน้าสวยคงเป็นเพราะเบสแน่เลย เขาตัดพ้อว่าอย่าล้อมลสิคะ ทองตราบอกไม่ต้องอาย ทุกคนเข้าใจดี ถ้าเขาเลือกจะเป็นผู้ชายก็ต้องบอกว่าหล่อ แต่ถ้าเลือกจะเป็นผู้หญิงก็ต้องบอกว่าสวย ทองทิวทำตุ้งติ้งบอกว่า ตนอยากให้เจ๊เลือกเป็นผู้ชาย บอกพ่อกับแม่ว่าตนขอสับสนสักวันแล้วเข้าไปซบอกนายมลทำเคลิ้ม

    “อย่าทำให้พ่อระแวงอีกเลย เดี๋ยวความดันขึ้น” รณยุทธขอร้อง ทองม้วนมองแล้วพูดขำๆว่า

    “ดูจากท่า ก็น่ากลัวว่าจะสับสนจริงนะลูก จำไว้... แม่อยากมีลูกชาย ไม่ใช่ลูกสาว”

    ทุกคนหัวเราะขำกับการหยอกเย้ากันของพ่อแม่ลูก...

    ooooooo

    ทองตราเตรียมตัวไปเซ็นสัญญาทำงานที่บริษัททัวร์เต็มที่ แต่จู่ๆ วันนี้ก็มีคนที่บริษัทโทร.มาบอกว่าทาง บริษัทมีความจำเป็นที่ต้องขอยกเลิกการเซ็นสัญญา ทองตราถามว่าทำไม พนักงานบอกว่าไม่ทราบเพราะผู้บริหารให้ตนโทร.มาแจ้ง

    ทองตราบอกพ่อว่าอายมากเพิ่งฉลองกันไปเมื่อวาน วันนี้ก็ยกเลิก รณยุทธบอกว่าช่างเถอะคนเก่งคนดีอย่างลูกเดี๋ยวก็มีงานให้เลือกอีก ไม่เชื่อก็คอยดู

    วันเดียวกัน เทวาเอาเอกสารประวัติของนายสุดประเสริฐที่สืบมาได้ให้กมลชนกบอกว่า

    “ในนี้มีทั้งประวัติส่วนตัวครอบครัว และประวัติการเจ็บป่วยอย่างละเอียดยิบ กมลชนกขอบคุณที่ช่วยเป็นธุระให้ เทวาถามว่า “ว่าแต่คุณมลอยากรู้เรื่องของเขาไปทำไมไม่ทราบ”

    “ก็จงไม่ทราบต่อไป...ผมไปนะ” ว่าแล้วถือซองเอกสารผิวปากสบายใจเดินไป เทวาได้แต่มองงงๆ

    กมลชนกไปบอกลุงเชฟว่าเมนูอาหารที่ปรึกษากันวันก่อนคุณนายทองม้วนไม่เอาจะให้ทำอาหารฝรั่งเศส ลุงเชฟบอกว่าได้จะจัดเชฟอาหารฝรั่งเศสฝีมือดีไปให้ไม่ต้องห่วง กมลชนกโล่งอกยกมือไหว้ขอบคุณ

    “ในเมื่อโล่งใจหายห่วงกับปัญหานี้ นับจากนี้ คุณมลก็ต้องเอาเวลาที่มีไปตั้งใจทำงานให้ดี เห็นว่าตอนนี้ผลงานกำลังเข้าตาคุณแม่อยู่นะ” เทวาที่ยืนอยู่ด้วยเอ่ย

    “จริงเหรอครับคุณอา” แต่พอมองนาฬิกาก็ตกใจ “โอ๊ย...เที่ยงแล้วนี่นา ผมไปก่อนนะ” ว่าแล้ววิ่งอ้าวออกไปเลย

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้
    30 ก.ย. 2563

    03:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพุธที่ 30 กันยายน 2563 เวลา 06:11 น.