ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

‎พ่อไก่แจ้

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

รถของมัทนีถูกลากไปที่ร้านไดนาโม  ช่างออกมาในชุดนอน ลงมือตรวจเป็นการใหญ่ มัทนีติงว่ารถตนแค่ยางแบนเองไม่ใช่หรือ

“เกรงจะไม่ใช่นะครับ เพราะแบตเตอรี่ก็หมด น้ำมันเครื่องก็แห้งมาก แทบไม่เหลือสักหยด คุณขับรถยังไงปล่อยให้รถมีปัญหาได้ขนาดนี้”

มัทนีขอร้องว่าจะอะไรก็แล้วแต่รีบซ่อมให้ได้ไหม ช่างบอกว่าเกรงจะไม่ได้  เอาไว้พรุ่งนี้จะทำให้เป็นคิวแรกเลย  หันบอกอาทิตย์ให้พาเมียไปนอนพักโรงแรมข้างหน้าก่อน พรุ่งนี้ค่อยมา

“ไม่ๆๆ ไม่ได้นะคะช่าง  คือฉันกับตาคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกัน เขาเป็นตัวอันตรายมาก จะทิ้งให้ฉันค้างกับเขา ไม่สงสารฉันเหรอคะ”

“มีแต่คนอยากค้างกับผมทั้งนั้น  คุณได้โอกาสนั้นแล้ว  เอาไปคุยโม้ได้เลยนะ ไป...ไปโรงแรมกัน” อาทิตย์ตีหน้าตายเดินเข้าหา  มัทนีตกใจอ้อนวอนช่างช่วยซ่อมรถให้ตน ช่างบอกว่าได้แต่ต้องเป็นพรุ่งนี้แล้วชวนเมียเดินกลับไปนอนกัน

มัทนีถอยเดินออกไปริมถนนพยายามโบกรถ แต่ไม่มีรถคันไหนจอดรับเลย  จนมีรถสิบล้อคันหนึ่งจอด คนขับชะโงกหน้าออกมาถามอย่างสุภาพแต่หน้าโฉดว่า “จะไปไหนเหรอครับคุณผู้หญิง  ให้ผมแวะไปส่งไหมครับ” พอมัทนีมองขึ้นไปบนรถ  เห็นชายฉกรรจ์หน้าเหี้ยมอีกนับสิบยืนมองตนอยู่  เธอถอยกรูดปฏิเสธแทบไม่เป็นภาษาว่าไม่ไป

ทันใดนั้น  มัทนีก็ผงะอีกเมื่อมีรถลีมูซีนหรูมาจอดขวาง พอกระจกลดลง อาทิตย์ก็โผล่หน้ามาชวน

“ผมโทร.เรียกลีมูซีนจากโรงแรมมารับ  ถึงจะไม่มีเงินแต่ใช้เครดิตส่วนตัวของคุณนายลิ้นจี่มีค่ายิ่งกว่าเงิน สนใจกลับกรุงเทพฯด้วยกันไหมครับ”

เธอไม่ไว้ใจ  พอดีมีรถทัวร์ผ่านมา เธอวิ่งไปโบกขึ้นทันที อาทิตย์ตกใจวิ่งตามขึ้นไปแทบไม่ทัน

พอขึ้นไปมีที่นั่งว่างอยู่ที่หนึ่ง มัทนีรีบนั่ง  อาทิตย์เรียกให้ไปนั่งด้วยกันข้างหลังก็ไม่ยอมไป  อาทิตย์บอกป้าที่นั่งข้างๆเธอว่า

“เมียผมเขากำลังโกรธผมมากจะขอเลิกกับผมให้ได้ ผมต้องปรับความเข้าใจกัน ผมขอนั่งตรงนี้ได้ไหมครับ สงสารผมเถอะ” อาทิตย์อ้อนป้าคนนั้นตาแดงๆ ป้าใจอ่อนยอมเสียสละที่ให้ลุกไปนั่งที่อื่น  อาทิตย์รีบนั่งแทนทันที  เขาแกล้งนั่งเบียดเธอไปจนติดหน้าต่าง  ยักคิ้วแผล็บเย้ยอย่างผู้ชนะ

บรรดาผู้โดยสารหนุ่มๆในรถพากันเห็นใจอาทิตย์ พากันลุ้นให้เขาง้อ  ป้าคนนั้นแรงกว่าเพื่อนยุให้จูบเลย...จูบเลย  อาทิตย์อาศัยสถานการณ์เป็นต่อนี้  เรียกมัทนีว่า “เมีย”  เต็มปากเต็มคำ  เธอพยายามหลบหลีกชี้แจงอย่างไร คนบนรถก็มองว่าเธองอนผัวเกินงาม  บางคนก็พูดอย่างผู้มีประสบการณ์ว่า

“คู่ที่ทะเลาะๆกันอย่างนี้  มีลูกเป็นฝูงทั้งนั้นแหละ หึๆ ฮ่ะๆ”

ooooooo

เอกชเยศร์ไปตามหามัทนีไม่เจอ  มือถือก็โทร.ไม่ติด  เขาเลยป้องปากตะโกนเรียกเธอบนยอดเขาริมทะเล  คร่ำครวญรำพึงรำพันจนคนที่มาชมวิวอยู่บนนั้นมองอย่างสมเพชนึกว่าเป็นคนบ้า

เมื่อตามหาไม่เจอ  เขาจึงโทร.ไปบอกคุณนายกับหาญที่บ้านว่ามัทนีหายตัวไป  สารภาพว่าตนผิดเองที่ทิ้งเธอไปเลยถูกพวกอาทิตย์ลักพาตัว  หาญเป็นห่วงมากบอกว่าพวกอาทิตย์เป็นเสือผู้หญิง  ส่วนคุณนายบอกว่าคงไม่เป็นไรเพราะอาทิตย์เป็นถึงลูกของคุณนายลิ้นจี่  เศรษฐินีเจ้าของยาแผนโบราณเลื่องชื่อ

หาญไล่เหน่งกับโหน่งให้รีบโทรศัพท์ถามตามบ้านเพื่อนหรือบ้านญาติดูว่ามัทนีไปที่นั่นหรือเปล่า

นรีได้รับโทรศัพท์จากคุณนายว่ามัทนีหายตัวไป เธอตกใจรีบไปที่บ้านอเนกเพื่อถามข่าว พอรู้ว่ามัทนีอยู่กับอาทิตย์ เธอยิ่งเป็นห่วงขอร้องว่า พวกเพื่อนๆเขาจะสนุกกับใครตนไม่เคยว่า แต่นี่เป็นญาติตนขอไว้สักคนได้ไหม

“นรีจ๋า...อย่ามองว่าเพื่อนผมร้ายกาจฝ่ายเดียวสิจ๊ะ ใครจะไปรู้ คนร้ายกาจอย่างนายอาทิตย์อาจจะเจอญาติคุณที่ร้ายกว่ากำราบจนอยู่หมัดก็ได้ ญาติคุณธรรมดาเสียที่ไหน” อเนกโต้ พอเห็นนรีนิ่งไป เขาสรุปว่า “เพื่อนผม...ตัวพ่อ ญาติคุณ...ตัวแม่ ออกจะสูสีกัน ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอก เข้าบ้านเถอะ”

ooooooo

พอรถมาถึงสถานีขนส่ง มัทนีวิ่งออกไปเรียกแท็กซี่ไปเลย อาทิตย์มองตามหัวเราะอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งเธอและได้ส่งเธอกลับถึงกรุงเทพฯแล้ว

ต่างคนต่างกลับบ้านตัวเอง อาทิตย์ถูกคุณนายลิ้นจี่ถามว่าไปกะล่อนเสเพลกับสาวที่ไหนมาถึงได้กลับบ้านยิ้มไม่หุบแบบนี้

“โธ่แม่ก็พูดเว่อร์ไป...ผมแค่เล่นตลกกับผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ ฟอร์มเยอะเหลือเกิน จะว่าเก่งก็เก่ง ฉลาดก็ใช่ แต่แบบนี้แหละ แหย่สนุกมากกก...เวลาเธอโวยวาย ทำหน้าทำตาแบบอวดดีตลกสุดๆ หึๆๆ”

คุณนายบ่นว่าแปลก ชอบแกล้งผู้หญิง อาทิตย์เลย แกล้งจ๋ีเอวแม่จนคุณนายลิ้นจี่โวยวายแล้วก็เดินอมยิ้มไป

ฝ่ายมัทนีพอกลับถึงบ้าน หาญก็มองสำรวจว่ามีอะไรสึกหรอบ้างหรือเปล่า ถามว่าอาทิตย์ทำอะไรลูกหรือเปล่า!

มัทนีแปลกใจที่พ่อรู้ หาญบอกว่าเอกชเยศร์โทร.มาบอก แล้วโวยวายจะไปจัดการอาทิตย์ มัทนีบอกว่าตนไม่เป็นอะไร หาญไม่เชื่อจะพาเธอไปตรวจดีเอ็นเอ เลยถูกคุณนายเอ็ดว่า “อย่าเว่อร์ได้ไหมคุณหาญ ลูกบอกไม่ได้เป็นอะไรก็เชื่อลูกสิ”

“เอาเป็นว่ามัทปลอดภัยดีไม่มีอะไรสึกหรอค่ะ อย่าเพิ่งถามมากกว่านี้นะคะ มัทเหนื่อยมาก มีอะไรค่อยว่ากันพรุ่งนี้นะคะ” แต่พอเธอจะผละไป เหน่งก็เข้ามารายงานว่าเอกชเยศร์สั่งไว้ให้เธอโทร.หาด้วย โหน่งช่วยเสริมว่าเอกชเยศร์ตามหาเธออยู่ เขาเป็นห่วงเธอมาก มัทนีตอบอย่างไร้อารมณ์ว่า “ก็โทร.ไปบอกให้ทีแล้วกัน” แล้วเดินไปเลย

เอกชเยศร์ไปแจ้งความคนหายที่สถานีตำรวจชะอำ ตำรวจบอกว่าต้องรอให้ครบ 24 ชั่วโมงก่อน เขาโวยวายว่ารอ 24 ชั่วโมงมัทนีก็หมดสภาพพอดี ขู่ตำรวจว่า “รู้ไหมว่าผมทำอาชีพอะไร ผมเป็นนักข่าว ผมมีสื่ออยู่ในมือนะคุณ!! ผมเขียนข่าวโจมตีคุณได้นะ”

แต่ตำรวจไม่กลัวสื่อสติแตกอย่างเขา สั่งให้เอาตัวไปสงบสติอารมณ์ก่อนและให้หุบปากเสียด้วย  ไม่อย่างนั้นจะเจอข้อหาข่มขู่เจ้าพนักงานและหมิ่นเกียรติเจ้าหน้าที่ กระนั้นเอกชเยศร์ก็ยังอ้างสื่อมาขู่ พลันก็ชะงักเมื่อมีสายเข้ามือถือ พอรับสายเป็นเสียงเหน่งก็ตวาดว่าโทร.มาทำไม บอกแล้วว่าเจอมัทนีค่อยโทร.มาเข้าใจไหม แล้วตัดสายหันไปโวยวายกับตำรวจต่อ

“อ้าว...วางสายไปแล้ว ไม่ให้เหน่งพูดมั่งเล้ย” เหน่งบ่นเซ็งๆ

ooooooo

เมื่ออาทิตย์มาเจอเพื่อนๆ ในวันรุ่งขึ้น เขาบ่นว่าจำไว้เลยนะเล่นอะไรไม่รู้เรื่อง กว่าจะหาทางกลับมาได้มันเหนื่อย!

แต่เพื่อนๆ กลับพอใจ  โทนี่ถามว่าพวกตนอุตส่าห์เปิดทางให้ได้อยู่กับสาวสวยสองต่อสอง เขาจะได้โชว์แมนเอาใจสาวไม่ชอบหรือ

“เสียอารมณ์น่ะสิ อยู่กับยัยมัทนีใครจะคิดอะไรได้ พวกแกไม่รู้หรอกว่าตัวจริงของยัยนี่ เพี้ยนแค่ไหน” ปากว่าเธอเพี้ยนแต่ตาเยิ้มขณะบรรยาย “ขี้งอนขี้เหวี่ยง ทิฐิ ฟอร์มจัด ทำอวดเก่งอย่างกับเด็กๆ เมื่อคืนฉันเลยแกล้งไปซะหลายดอกหึๆ”

แก๊งพ่อไก่แจ้พากันพยักพเยิดแบบรู้กัน อาทิตย์ถามว่าแล้วโมกข์อยู่ไหน อเนกบอกว่าอยู่ข้างบนกำลังเฟซไทม์คุยกับน้องเชอรี่อยู่ แล้ววกกลับมาถามอาทิตย์อย่างติดใจสงสัยว่า “เมื่อวานแกกับยัยมัทนีมีการเฮโร้เรกี๊ปๆป่าววะ”

“ไม่มี้...” อาทิตย์เสียงสูงแต่เพื่อนๆไม่เชื่อ อเนกฟันธงว่าเขาตกหลุมรักมัทนีแล้ว พูดแล้วก็พากันเฮ จน อาทิตย์ทั้งเขินทั้งเสียอารมณ์ตัดบทว่า ตนก็แค่สะใจที่ได้ แกล้งเธอเท่านั้น บอกทุกคนให้เลิกคิดเรื่องนี้ มาคุยเรื่องโมกข์กับเมียกันดีกว่า แต่ไม่ทันเริ่ม มือถือเขาก็ดังขึ้น พอเห็นชื่อแพรวาบนจอก็บอกเพื่อนๆให้คิดว่าจะจัดการเรื่องโมกข์อย่างไร แล้วเดินเลี่ยงไปคุยกับแพรวา

นรีเดินผ่านมาได้ยินอาทิตย์กำลังคุยอี๋อ๋อก็หยุดฟัง

อาทิตย์ปากหวาน กะล่อน รำพันความคิดถึงแพรวา แทบขาดใจตามเคย แพรวาจึงจะมาหา เขารีบปฏิเสธอ้างว่างานยุ่งมากนัดพรุ่งนี้ดีกว่า เพราะต้องไปตรวจงาน ที่ร้านคุณนายลิ้นจี่อยู่แล้ว แพรวาดีใจย้ำว่าพรุ่งนี้เที่ยงเจอกันแล้วบ๊ายบายจุ๊บๆกัน

แต่พอวางสายถอนใจไม่ทันสุด สายจากอายูมิก็เข้ามา อาทิตย์หวานได้ตามเคย พูดเหมือนกับที่พูดกับ แพรวาเปี๊ยบราวกับแผ่นเสียงตกร่อง อายูมิจะมาหา อาทิตย์ อ้างตามเคยว่า วันนี้งานยุ่งมาก เผลอบอกว่าพรุ่งนี้ พอ นึกได้ก็รีบแก้ว่า

“เอ่อ...ไม่ได้ ต้องนัดเป็นวันถัดไปเลย เอิ่ม...วันพุธนี้แล้วกันตกลงไหม” พออายูมิตกลงก็วางสาย

นรีที่แอบฟังอยู่ไม่ชอบใจนักที่มัทนีจะมาคบกับคนแบบนี้

แล้วอาทิตย์ก็ต้องรีบไปหากลุ่มเพื่อนๆที่กำลังโวยวาย ไม่ยอมให้โมกข์ออกไปพบเชอรี่ อเนกบอกโมกข์ว่า เด็กคนนี้ไม่จริงใจกับเขา แต่โมกข์ไม่เชื่อยืนยันว่าเชอรี่จริงใจกับตน เพราะตนทำให้เธอต้องตกงาน เวลานี้เธอลำบากจนแม้แต่ค่าเช่าบ้านก็ไม่มี ตนต้องรับผิดชอบ

อาทิตย์พยายามบอกว่าตนคุยกับปะการังแล้ว เธอ ยังรักและคอยเขาอยู่ โมกข์ฮึดฮัดว่าตนไม่มีวันกลับไป หายัยแม่มดนั่นอีก ไม่ไปตกนรกอีกเด็ดขาด ทั้งยังด่าเพื่อนๆ ว่ารวมหัวกันหลอกตน เสียแรงที่รักและไว้ใจเพื่อนมาตลอด อาทิตย์บอกเพื่อนๆว่าเราทำได้แค่นี้แหละ นอกนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวโมกข์เองแล้วว่าจะตัดสินใจอย่างไร

นรีเองก็พยายามหว่านล้อมอเนกให้ช่วยพูดกับอาทิตย์เลิกยุ่งกับมัทนีได้ไหม เพราะคนแบบนี้ใครคบก็มีแต่ช้ำใจ ตนไม่อยากให้ญาติต้องเจอคนแบบนี้ มัทนีควรเจอผู้ชายที่ดีกว่านี้ อเนกไม่รับปากเพราะถ้าพวกเขา ยังไม่คิดอะไรตนไปพูดก็หมาเท่านั้น บอกนรีว่าถ้าอาทิตย์ชอบและมัทนีก็ชอบ มันก็เรื่องของเขาสองคน เราไม่เกี่ยว นรีจึงเงียบไปอย่างผิดหวังไม่พอใจ

ooooooo

โมกข์ไปพบเชอรี่ตามนัดพร้อมเงินสองหมื่นห้าพันบาท เธอรับเงินเก็บใส่กระเป๋าทันที ต่อว่าโมกข์ว่า ไหนว่าจะเอามาให้ห้าหมื่น แบบนี้ไม่ต้องมาหาตนอีก แล้ว ตนเบื่อผู้ชายที่ดีแต่ปาก นับแต่นี้เราเลิกคบกัน!

เชอรี่ตัดสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใย โมกข์ตามง้อ ก็ถูก ชายคนหนึ่งเข้ามากระชากออกไป และเชอรี่ก็โผเข้าหาชาย คนนั้น ฟ้องว่าโมกข์ตามตื๊อตนแต่ตนไม่เคยนอกใจเขาเลย โมกข์ตัดพ้อเชอรี่อย่างผิดหวัง ทำไมไม่บอกว่ามีแฟนแล้ว

“ผัว! ฉันเป็นผัว จะทำไม!!” ชายคนนั้นตวาดใส่

โมกข์พร่ำเพ้ออย่างเจ็บปวด ซ้ำถูกชายคนนั้นชก จนหงายไปกองกับพื้น ในที่สุดโมกข์ก็ซมซานกลับไปหา ปะการัง เธอพบเขาขณะกำลังจะขับรถเข้าบ้าน จึงพาเขา เข้าบ้านดูแลอย่างดี เมื่อโมกข์ได้สติ เขายอมรับผิด ขอโทษ และขอให้เธออภัยให้ด้วย ซึ่งปะการังก็พร้อมที่จะอภัยให้อยู่แล้ว

แต่ความมาแตกอีกจนได้ เมื่อมัทนีเกิดสงสารโมกข์ ที่ป่วยเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย จึงอยากให้เขาได้อยู่กับครอบครัว และจากไปอย่างสงบ เธอมาหาปะการัง พอดีโมกข์ถือเอกสาร เข้ามาให้ในห้อง กระนั้นมัทนีก็ยังมองในแง่ดีว่า ทั้งสองคงอยากใช้เวลาสุดท้ายด้วยกัน บอกปะการังว่า ถ้าอย่างนั้น ตนไม่รบกวนดีกว่า แต่โมกข์ก็น่าจะพักผ่อน ไม่น่ามาทำงานเลย

ปะการังสงสัยว่าโมกข์เป็นอะไรมัทนีจึงอยากให้พักผ่อน มัทนีถามว่าเธอยังไม่รู้หรือว่าโมกข์ป่วยหนัก สุดท้าย มัทนีจับได้ว่า เรื่องโมกข์ป่วยหนักเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายนั้น ล้วนเป็นเรื่องที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นทั้งเพ!

พอรู้ตัวว่าถูกหลอก มัทนีก็แผดเสียงลั่น “นายอาทิตย์!!!!”

ooooooo

ความแค้นแน่นอกจนมัทนีเดินอ้าวออกจากโรงแรมจะไปเอาเรื่องกับอาทิตย์ แต่กลับเจอเอกชเยศร์ ที่มาดักพบอยู่ พอเจอมัทนี เขาก็รีบเข้าไปหายอมรับผิดที่ทิ้งเธอไป แต่เธอก็ผิดเหมือนกันชวนมาปรับความเข้าใจกันดีกว่า

มัทนีบอกว่าตนไม่ว่าง ตอนนี้ต้องไปจัดการกับอาทิตย์ก่อน พอได้ยินชื่ออาทิตย์อาการหึงสติแตกของเอกชเยศร์ก็พุ่งปรี๊ดทันทีหาว่าเธอจะเลิกกับตนเพื่อไปคบกับอาทิตย์ เพราะตนไม่ล่ำไม่ได้สักชินจังใช่ไหม

มัทนีฟังแล้วงง เอกชเยศร์จึงเอาคลิปนั้นเปิดให้ดู พอดูคลิป อารมณ์แค้นของมัทนีก็พุ่งถึงจุดเดือด ถามว่า

“ภาพนี้ ท่าทางนี้ คลิปนี้...นี่มันฝีมือนายอาทิตย์นี่ นี่มันทำขนาดนี้เลยเหรอ...นายอาทิตย์!!!!!” เธอพุ่งตรงไปที่รถขับออกไปทันที ระหว่างขับรถเธอยังคำราม “นายอาทิตย์...วันนี้นายต้องตายๆๆ...ตาย!!!!”

คนที่ต้องตายยังไม่รู้ตัว...อาทิตย์นั่งตรวจงานอยู่ที่ร้านคุณนายลิ้นจี่ แพรวามาตามนัด อึดใจเดียว อายูมิก็ดี๊ด๊าเข้ามา อาทิตย์ช็อก ถามว่ามาได้ไง อายูมิบอกว่าก็เมื่อวานนัดกันว่าพรุ่งนี้ก็คือวันนี้ อาทิตย์เซ็งจนแทบพูดไม่ออก บอกเธอว่าตนนัดวันพุธต่างหาก อายูมิบอกว่าภาษาไทยตนไม่แข็งแรง แต่ไม่เป็นไร มาวันนี้แทนก็ได้

แพรวาไม่ยอม! อาทิตย์จึงเสนอให้เราไปกันสามคนเลยดีไหม ทั้งสองตอบพร้อมกันว่า “ไม่!!” ต่างยื่นคำขาดว่าเขาต้องเลือกตน แล้วยื้อแย่งกันแบบคราวก่อนอีก

“นายอาทิตย์!!!!!!!!” เสียงมัทนีแผดขึ้น หยุดทุกอย่างได้ชะงัด เธอแหวกเข้าไปถีบอาทิตย์จนคว่ำไป ชั้นดิสเพลย์ยาว่านสูตรคุณนายลิ้นจี่ล้มครืน ทุกคนตกใจ มัทนีพุ่งเข้าไปเล่นงานอาทิตย์อีก แพรวากับอายูมิช่วยกันดึงมัทนีไว้ “แค่นี้ยังน้อยไปกับสิ่งที่นายทำกับฉัน!!” มัทนีดิ้นไปด่าไป

ทั้งแพรวาและอายูมิมองหน้ากันว่าอาทิตย์ทำอะไรมัทนี มองมัทนีที่ทั้งทุบตีทั้งด่าอาทิตย์ว่าอย่างเขาเกิดเป็นคนทำไม ไปเกิดเป็นตะกวดดีกว่า แล้วกระชากคอเสื้อเขาขึ้นมาประกาศตัวว่า

“ตั้งแต่นี้ต่อไป ฉันจะจองล้างจองผลาญนายและแก๊งของนายอย่างถึงที่สุด ไม่ว่าจะความผิดเล็กหรือใหญ่ ฉันจะล้วงลับกระชากตับไต ไส้เน่าๆของพวกนายออกมาแฉ อย่าหวังจะได้รับความเมตตาจากฉันอีกเลย พวกนายต้องสิ้นซาก!!”

พวกผู้หญิงที่มามุงดูมุงฟังพากันเฮปรบมือชอบอกชอบใจ แพรวากับอายูมิต่างไม่พอใจมัทนี เธอจึงถามสองสาวว่า

“ไม่รู้ตัวเลยหรือว่าตัวเองเป็นแค่ของเล่นของอาทิตย์ เลิกโง่เสียที เพราะผู้ชายคนนี้รักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง” พวกที่มุงอยู่ปรบมือเฮกันอีก

คุณนายลิ้นจี่พรวดเข้ามาโวยวายว่าร้านตนพังหมดแล้ว แพรวากับอายูมิชี้ไปที่มัทนีว่าฝีมือคนนี้ คุณนายลิ้นจี่ไล่ทั้งสองคนออกไปและไม่ต้องมาที่นี่อีก สองสาวเหวอถามว่าทำไมไล่พวกตน

“พวกเธอไม่มีวันได้ตัวลูกชายฉันไปนอนกอดแน่ ตาอาทิตย์มีคนรักตัวจริงหวังแต่งแล้ว คือหนูมัทนีคนนี้”

“ห๊า...” สองสาวร้องพร้อมกัน มัทนีเองก็งง ส่วนอาทิตย์หัวเราะร่าหน้าระรื่นขึ้นมาทันที

คุณนายลิ้นจี่ไล่สองสาวแล้วโอบมัทนีพาแยกไป อาทิตย์งงๆ แต่ก็โล่งใจที่รอดตัวมาได้

ooooooo

คุณนายลิ้นจี่คิดว่ามัทนีทำไปเพราะหึงอาทิตย์บอกว่าเดี๋ยวจะให้อาทิตย์มาขอโทษจะได้ปรับความเข้าใจกัน

“ไม่ต้องค่ะคุณป้า หนูไม่อยากเจอหน้าเขาอีก” มัทนีตัดบทแล้วไหว้ลาเลย คุณนายยิ่งโมโหอาทิตย์จิกตาคำราม

“ไอ้ลูกตัวดี!!”

ส่วนอาทิตย์ยังเคลียร์กับแพรวาและอายูมิไม่ได้ พอถูกต่อว่าตบหน้าก็อ้อนขอความเห็นใจว่าอย่ากดดันตนเลย ตนเพิ่งโดนถีบมาสงสารตนเถอะ สองสาวเลยพร้อมใจกันสะบัดหน้าไป อาทิตย์ไม่ทันหายงง  คุณนายลิ้นจี่ก็ตรงดิ่งเข้ามาดึงหูลากให้ไปขอโทษมัทนีเดี๋ยวนี้

“ขอโทษอะไร เขาเพิ่งถีบผมนะแม่”

คุณนายลิ้นจี่บิดหูดึงจนอาทิตย์คอเอียง เลยฉวยโอกาสโวยวายว่าดึงหูตนจนหูตึงแล้วต้องไปหาหมอด่วนแล้วรีบชิ่งไปเลย คุณนายรู้ทันแต่เอาไม่อยู่ เลยทั้งโมโหทั้งขำความกะล่อนของลูกชายตัวแสบ

ooooooo

คุณนายจำเนียรไปออกรายการวิทยุเกี่ยวกับสิทธิและภัยของสตรี เมื่อจบรายการทีมงานบอกว่ามีคนมาขอพบ

คุณนายลิ้นจี่นั่นเอง คุณนายลิ้นจี่เอาการ์ดเชิญเปิดร้านสปามาเชิญคุณนายจำเนียรและมัทนีไปร่วมงานด้วย

มัทนีมารับคุณนายจำเนียรสายกว่าปกติ เพราะแวะไปรับเอกชเยศร์ที่บ้านก่อน พอมัทนีพูดจบ เอกชเยศร์ก็เร่งให้เธอกางร่มให้เพราะแดดร้อนมาก บอกคุณนาย จำเนียรว่าเราสองคนเข้าใจกันดีแล้ว พูดแล้วด่าอาทิตย์ตบท้ายว่า

“ไอ้พวกลูกเศรษฐีหนักแผ่นดิน ที่มันเห็นคนจนเป็นของเล่น พวกมันคงไม่รู้ว่าสิ่งหนึ่งที่คนจนมีแต่พวกมันไม่มี ก็คือคนจนๆ มีรักแท้ที่อะไรก็ทำลายไม่ได้”

คุณนายจำเนียรทำหน้าระอาบอกมัทนีให้พาตนกลับบ้าน เอกชเยศร์ขัดขึ้นกลางคันว่าต้องไปส่งตนที่ทำงานก่อนแล้วค่อยพาคุณนายกลับบ้าน มัทนีรับคำ คุณนายพูดขึ้นอย่างไม่พอใจว่าทำไมต้องไปส่งให้นั่งแท็กซี่กลับไปเอง

เอกชเยศร์อ้างว่ามัทนีรับปากแล้ว มัทนีเลยบอกคุณนายว่าคิดว่านั่งรถเล่นก็แล้วกัน

“งั้นฉันกลับแท็กซี่เอง เชิญไปสวีตกันให้เต็มที่ เถอะ!” พูดแล้วลงจากรถไปโบกแท็กซี่เลย

แทนที่เอกชเยศร์จะสำนึกกลับชมว่าคุณแม่เธอแจ๋วมาก แมน เก่ง ดูแลตัวเองได้ ไม่เหมือนคนแก่ทั่วไป ตนชอบผู้หญิงแบบนี้มาก มัทนีฟังแล้วพูดไม่ออก

นรีไม่สบายใจที่ได้ฟังพวกแก๊งพ่อไก่แจ้คุยกัน จึงมาหาคุณนายบอกว่าไม่อยากให้มัทนีไปสนิทสนมกับอาทิตย์เพราะเขาเป็นเพื่อนร่วมแก๊งกับอเนก กลัวมัทนีจะพลาดท่าและต้องมาเสียใจทีหลัง คุณนายตอบขอบใจเรียบๆ นรีเตือนอีกว่า

“คุณป้าต้องปรามยัยมัทด้วยนะคะ คนพวกนี้เจ้าชู้ กะล่อน เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นไม่มีใครมีดี ไม่มีใครน่าคบเลยสักคนเดียว”

“เหรอ...เอิ่มมม...งั้น พ่ออเนกล่ะ อยู่แก๊งเดียวกันก็คงจะไม่น่าคบเหมือนกันสิ...ใช่ไหม” นรีอึ้งพูดไม่ออก คุณนายมองนรีอย่างพินิจพิจารณา เอ่ยขึ้นอีกว่า “คบคนเช่นไร ก็ย่อมเป็นคนเช่นนั้น ใช่ไหม หรือเธอคิดว่า พ่ออเนกของเธอเป็นข้อยกเว้น”

ฟังคุณนายพูดแล้ว นรีอึ้งแล้วอึ้งอีก

ooooooo

ในวันเปิดร้านสปาของคุณนายลิ้นจี่ แขกมากันมากมาย คุณนายจำเนียรมากับมัทนีและหาญ โดย ทั้งสองไม่รู้ว่ามางานอะไร

พอมัทนีรู้ว่ามางานแม่ของอาทิตย์เธอไม่พอใจไม่อยากพบอาทิตย์ จึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ งานนี้คุณนายลิ้นจี่มอบยาว่านชักมดลูกให้คุณนายจำเนียร ซึ่งถูกใจคุณนายมาก จากนั้นคุณนายลิ้นจี่เชิญทุกคนเข้าไปด้านใน หาญรีบเข้าไปหาคุณนายลิ้นจี่กระซิบถาม

“เอ่อ...คุณนายลิ้นจี่ครับ ของที่ระลึกเนี่ย สำหรับผู้ชาย ก็แจกยาว่านชักมดลูกเหมือนกันหมดเหรอครับ”

“อ๋อ...ยาว่านของผู้ชายไม่ได้เตรียมมาค่ะ คุณหาญอยากได้เหรอคะ” คุณนายลิ้นจี่ถามเสียงดังจนหาญรีบปฏิเสธว่าแค่ถามเท่านั้นไม่ได้อยากได้เลยสักนิด ไม่รู้จะเอาไปทำไม ทั้งที่เสียดายใจแทบขาด

ผิดหวังอย่างแรงจากไม่ได้รับแจกยาที่ต้องการแล้ว หาญยังชอกช้ำแทบหัวใจสลาย เมื่อเห็นกิ๊กนกของตนมากับท่านประธานในพิธี จดๆจ้องๆจนโอกาสเหมาะจึงเข้าไปตัดพ้อต่อว่ากิ๊กนกว่าทำไมทำกับตนอย่างนี้

นกพูดอย่างไม่แยแสว่า เพราะหาญอ้วนกว่าและจนกว่า ที่สำคัญตนต้องการผู้ชายที่แข็งแกร่งกำยำ แจกแจงให้หาญเจ็บช้ำใจยิ่งขึ้นว่า

“คนปกติทั่วไปกินข้าวมือละหนึ่งหรือสองจาน แต่ป๋าของนกคนนี้เขากินทีเดียว...เจ็ด!” แล้วมองหน้าหาญบอกว่าเขาเอง “จานเดียวยังกินไม่ไหวเลย เชอะ”

พูดแล้วนกเดินสะบัดไป ทิ้งหาญให้ยืนห่อเหี่ยวครู่หนึ่งก็ฮึดขึ้นมาไม่ยอมแพ้!

ooooooo

หลังจากนรีถูกคุณนายดักคอเรื่องอเนกก็เริ่มระแวง กลับถึงบ้านก็ได้รับโทรศัพท์จากอเนกบอกว่าวันนี้งานยุ่งมากคงไม่ได้กลับ เลยยิ่งงอน งอนเสียจนอเนกงงว่าเป็นอะไรของเขา?

ตกเย็นไปงานเปิดสปาของคุณนายลิ้นจี่ด้วยกัน เธอก็นั่งปึ่งตลอดทาง พอไปถึงก็แสดงท่าทีไม่อยากมา พออาทิตย์เตือนสติว่าเธอไม่ชอบอาทิตย์แต่นี่เป็นงานของคุณนายลิ้นจี่ไม่เกี่ยวกัน เธอเลยพาลจะกลับซะงั้น! แต่พอเธอเห็นรถของมัทนีก็เกิดเป็นห่วงเลยพุ่งเข้างานไปไม่รออเนกเลย

“อาร์ตตัวแม่ของแม่จริงๆเลยวุ้ยยยย” อเนกงงมาก

ส่วนแก๊งพ่อไก่แจ้ที่มาก่อนมีโทนี่ แท่น และโมกข์ พอมาถึงก็จะเข้านวดเลย ซ่าเสียจนคุณนายลิ้นจี่หงุดหงิดบอกว่าต้องรอให้ประธานมาก่อน พอประธานมาเปิดงานเสร็จทั้งสามก็กรูกันเข้าห้องนวดถอดเสื้อนอนคว่ำรอสาวสวยมานวดทันที อาทิตย์ตามมาเห็นเขาร้องตกใจ “เฮ้ย! พวกแก!!”

“ฉันกำลังรายงานสดออนไลน์ให้สมาชิกในเว็บบอร์ดห้องนวดอยู่ด้วย...สดทุกวินาที...รับรองพรุ่งนี้คนมานวดตรึมแน่” โทนี่บอกอาทิตย์ถือโทรศัพท์ถ่ายคลิปแพนส่องไปรอบๆ เพื่อนๆพากันชูสองนิ้วยิ้มให้กล้อง แม้แต่อาทิตย์พอโทรศัพท์แพนมาก็ยิงฟันชูสองนิ้วไปกับเขาด้วย

“เราพร้อมแล้ว” สามหนุ่มร้องพร้อมกันอย่างซ่าสุดขีด อาทิตย์ยืนดูเพื่อนอย่างระอาใจ

คุณนายลิ้นจี่กำลังเดินตามหาอาทิตย์ เดินผ่านไปแล้วเอะใจวกกลับมาเห็นอาทิตย์พอดี!

“อาทิตย์...มาทำอะไรอยู่นี่” พอกวาดตาดูเห็นแท่น โมกข์และโทนี่ก็ตาขวางเสียงเขียวถาม “แล้วนี่! หน็อย...ไอ้พวกนี้...” คุณนายชี้นิ้วสั่งให้พวกสาวๆที่มานวดออกไป แล้วให้พวกหนุ่มล่ำถึกเข้ามานวดแทน พวกหนุ่มๆกระหน่ำนวดกันจนทั้งสามร้องโอดโอยโวยวายกันอย่างเจ็บปวดทรมาน

ooooooo

เพราะทั้งคุณนายลิ้นจี่และคุณนายจำเนียรต่างมีใจตรงกันที่จะให้ลูกสาวกับลูกชายคบหากัน ต่างออกอุบายหลอกลูกตามแบบของตัวเอง

คุณนายลิ้นจี่ลากอาทิตย์มา ส่วนคุณนายจำเนียรหว่านล้อมให้มัทนีไปลาคุณนายลิ้นจี่ ต่างหมายจะให้หนุ่มสาวได้เจอกัน แต่พอมัทนีเห็นอาทิตย์ก็สะบัดหน้าไปทางอื่นแล้วรีบลาคุณนายลิ้นจี่ คุณนายทำอุบายบอกคุณนายจำเนียรให้รอสักครู่ตนจะไปเอาน้ำยาว่านสูตรใหม่มาให้เอากลับไปชิม คุณนายจำเนียรรับลูกเป็นปี่เป็นขลุ่ยขอตามไปดู ทิ้งให้หนุ่มสาวอยู่ด้วยกัน ซ้ำคุณนายลิ้นจี่ยังฝากอาทิตย์ให้ช่วยดูแลน้องด้วย

“แม่คะ...แม่...” มัทนีจะตามไป อาทิตย์มองหน้าถามล้อๆขู่ๆว่า

“กลัวต้องอยู่กับผมเหรอ หึๆๆๆ”

ฝ่ายคุณนายทั้งสอง พอเข้าไปในร้านสปาก็หัวเราะคิกคักกับแผนการของตน แล้วชวนไปแอบดูกันฮิๆ ฮะๆ

แต่แทนที่จะเห็นสองคนอี๋อ๋อกัน กลายเป็นเผชิญหน้าโต้เถียงทะเลาะกันหน้าดำคร่ำเครียด จนอาทิตย์ถามมัทนีว่ามีสักวินาทีไหมที่เธอจะสร้างความสมานฉันท์ระหว่างผู้หญิงกับผู้ชาย มัทนีบอกว่า มี! แต่เฉพาะกับคนดีๆ เท่านั้น อาทิตย์ถามทันทีว่ารู้ได้ไงว่าตนไม่ดี ท้าเหยงๆ ว่า

“กล้าตอบไหมล่ะ คุณยังไม่ทันรู้จักผมเลยก็ฟันธงเสียแล้ว” พูดแล้วคว้ามือ “ก่อนจะตัดสินผม เรามาทำ

ความรู้จักกันสักนิดดีไหม แล้วคุณจะรู้ว่าผมน่ะไม่ได้มีดีที่ความหล่อของร่างกายเท่านั้น แต่ยังมีความหล่อของจิตใจอีกด้วย”

ทันใดนั้น นรีวิ่งเข้ามาแยกมัทนีออก ตวาดอาทิตย์ว่า

“คุณคิดจะทำอะไรยัยมัท!!” อาทิตย์บอกว่าตนเปล่าทำ “อาทิตย์คะ คุณจะทำอะไรกับผู้หญิงนานาชาติไปจนถึงผู้หญิงจากดวงดาวไหนทั้งจักรวาลก็ได้ แต่อย่ายุ่งกับญาติของนรี มัท พี่...ขอเตือน ถ้ามัทไม่อยากเสียใจอย่าอยู่ใกล้กับคุณอาทิตย์...เข้าใจไหม”

“พี่นรีไม่ต้องเตือน มัทก็ไม่อยากเข้าใกล้อยู่แล้วค่ะ แค่เห็นหน้าก็อยากจะเอาน้ำมนต์ 9 วัดมาหยอดตาแล้ว”

ขณะอาทิตย์กำลังมึนว่ามีคนเกลียดตนขนาดนี้เลยหรือนั่นเอง อเนกก็วิ่งมาหานรี อาทิตย์ถามว่าอเนกก็อยู่ชมรมคนเกลียดอาทิตย์ด้วยหรือ อเนกไม่ทันตอบ คุณนายจำเนียรกับคุณนายลิ้นจี่ก็วิ่งตามออกมา คุณนายจำเนียรเรียกมัทนีมาหา เธอบอกแม่ให้กลับบ้านกันเลย

“นรี...คุณออกมานี่” อเนกร้องเรียกนรีแล้วลากออกไปอีกคน

“จะให้ผมออกไปไหนอีกหรือเปล่าครับ...อ้ะ...มือ” อาทิตย์ส่งมือให้คุณนายลิ้นจี่ อยากให้จูงออกไปแบบคนอื่นบ้าง คุณนายลิ้นจี่จิกตามองอาทิตย์ แทนที่จะจูงกลับอยากเขกให้สักโป๊ก ฐานไม่ได้ดั่งใจ

ooooooo

อเนกบ่นนรีว่าล้ำเส้นมากไปแล้ว จะเที่ยวเอาวิจารณญาณของตัวเองไปตัดสินคนนั้นคนนี้ไม่ได้ ถ้าไม่รู้จักเขาดีพอ

นรีงอน โกรธ บอกว่าตนรู้จักเพื่อนของเขาดีและมีหน้าที่ต้องปกป้องญาติปกป้องคนบริสุทธิ์ไม่ให้แปดเปื้อน พูดไปพูดมาก็ทะเลาะกันอีกตามเคย จนนรีระเบิดอารมณ์ออกมาว่าถ้าให้เขาเลือกใส่ใจ ตนก็คงมาเป็นอันดับสุดท้าย

“แล้วคุณต้องการให้ผมใส่ใจแค่ไหนคุณถึงจะพอล่ะ ผมต้องเลิกคบเพื่อน เลิกทุกสิ่งทุกอย่างให้เหลือแต่คุณคนเดียวในชีวิตงั้นเหรอ”

คุณนายจำเนียรวิ่งมาถามว่าทะเลาะอะไรกัน อเนกเลยเดินดุ่มๆขึ้นรถขับพุ่งออกไปทันที นรีหันไปกอดคุณนายจำเนียรร้องไห้โฮ คุณนายกอดนรีไว้มึนๆงงๆ

กลับมาถึงบ้านมัทนี นรีถามคุณนายว่าตนจะเลิกกับอเนกดีไหม คุณนายบอกให้ใจเย็นๆ มัทนีถามว่าแล้วนรีทำใจได้หรือ เธอบอกว่าทำใจไม่ได้ พอดีหาญเดินห่อเหี่ยวมา คุณนายจึงให้ช่วยปลอบหลานที

“สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมนะหลาน” หาญตบบ่านรีปลอบใจแล้วร้องไห้ฮือๆๆ บอกว่าเขาไม่รักเราแล้วมันเจ็บปวด หาญร้องไห้ยิ่งกว่านรีเสียอีก

ทั้งมัทนีและคุณนายมึน...งง คุณนายถึงกับพึมพำ “อะไรของเขาเนี่ย...”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”

"อ๊อฟ" ปั้น "บีบี" เป็นผู้จัด จับคู่ "ณเดชน์-โบว์" “มนต์รักหนองผักกะแยง”
10 พ.ค. 2564

00:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 10 พฤษภาคม 2564 เวลา 07:57 น.