ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

‎พ่อไก่แจ้

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ที่บึงตะโก้ สนามกีฬาเอ็กซ์ตรีมทางน้ำ...

รถโฟร์วีลขับเข้ามาจอด มีสาวๆ แนวพริตตี้ 3 คนนั่งมาด้วย ขณะหนุ่มเจ้าของรถกำลังเตรียมอุปกรณ์เวคบอร์ดก็มีเสียงหล่อ...บรรยายแนะนำ...

“ท่านผู้ชมครับ...ก่อนอื่น ผมขอแนะนำให้รู้จักกับพี่ใหญ่ของพวกเรา นายอเนก เลิศรุจิทรัพย์ โฮโซเถ้าแก่โรงงานกระเป๋าเมดอินไทยแลนด์ยี่ห้อนึง ที่ขายดี และเป็นที่นิยมสุดๆ เขาผู้นี้มีฉายาว่าอาจารย์ใหญ่ แต่โทษทีนะครับเขาไม่ใช่อาจารย์สอนวิชาอะไรจริงๆหรอก แต่เขาชอบสั่งสอนอบรมเพื่อนๆ เรื่องการสับหลีกสาวๆ ไม่ให้รถไฟชนกัน เรื่องกะล่อน แหล แถ เอาตัวรอดล่ะก็...อาจารย์ใหญ่ของเรา ไม่มีใครเกิน”

ระหว่างนั้น อเนกเล่นเวคบอร์ดทำท่ายากๆ แต่พลาดตกน้ำจ๋อม แต่เขาก็เก๊กท่าเนียน โบกมือให้สาวๆ อย่างเท่

ต่อมา มีรถราคาแพงแนวผู้บริหารรุ่นท็อปๆเข้ามาจอด คนขับแต่งตัวนักดนตรีแนวร็อกหรูๆ พอลงจากรถก็วิ่งไปเปิดประตูให้สาวที่นั่งข้างคนขับ สาวเจ้าแต่งตัวแนวเกิร์ลแก๊งเกาหลี กางเกงสั้นเสมอหู รองเท้าบูตเฟอร์ปุย

เสียงหล่อแนะนำทันที... “โอ้...ส่วนพ่อสุดหล่อสไตล์ป๊อบคนนี้ เขาชื่อนายแท่น กับนักร้องน้องรักที่เขากำลังปลุกปั้นอยู่แท่นเป็นโปรดิวเซอร์เพลงของค่ายใหญ่ ที่มีชื่อเสียงว่าทำเพลงป๊อบเพลงดังได้เพราะถูกใจวัยรุ่นคนหนึ่งในประเทศ แท่นมีฉายาว่า ป๋าล่าฝัน เพราะเขาจะฝันเฟื่องทุกครั้ง เวลาที่มีศิลปินสาวคนใหม่มาให้ดูแล แล้วสุดท้าย...เขาก็พอใจเพียงค่าได้ฝัน...เท่านั้นเอง”

แท่นเล่นเวคบอร์ดลีลาใช่ย่อย โชว์ฟอร์มตีลังกา มีสาวที่มาด้วยเชียร์ให้กำลังใจ แท่นเดินมารับเครื่องดื่มชูกำลัง เอามือโยกหัวสาวเย้าหยอกเท่ๆ

อีกหนึ่งหนุ่มขับรถสปอร์ตหรูราคาแพงเข้ามา มีนางแบบหุ่นดีนั่งคู่มาด้วย เขาแต่งชุดเล่นเวคบอร์ดดูสปอร์ตฮิปฮอป ท่าสะบัดเสื้อชูชีพก่อนใส่ของเขา ดูเท่สุดๆ (กรี๊ดดดดด...)

เสียงหล่อแนะนำอีกตามเคย... “ส่วนพ่อรูปหล่อ หุ่นเท่คนนี้คือโมกข์ครับท่านผู้ชม...ในก๊วนของผมนี่...เรื่องความหล่อ คงไม่มีใครเกินพ่อคนนี้อีกแล้ว นายโมกข์เป็นนายแบบอาชีพครับ และคงเพราะเขาหล่อกว่าเพื่อนๆ นี่แหละ โมกข์ก็เลยด่วนตัดช่องน้อยแต่พอตัว แต่งงานไปก่อนหน้าใคร กระซิบครับกระซิบ...โมกข์มีเมียแก่แต่รวยม้ากกกก...แต่เสียใจนะครับการแต่งงาน ไม่ได้หยุดพฤติกรรมของมันเลย ใช่ครับ แม่สาวสูงยาวเข่าดีคนนั้น หาใช่ภรรยาในกฎหมายของมันไม่”

เช่นเดียวกับอเนกและแท่น โมกข์โชว์ลีลาเวคบอร์ดท่าเก๋ไก๋ไม่ยิ่งหย่อนกว่าใคร สาวนางแบบกระโดดโลดเต้น ปรบมือกรี๊ดกร๊าดเปรี้ยวสุดๆ

สุดท้ายเป็นมอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่ปราดเปรียว มีชายในชุดเซฟห่อหุ้มร่างกายมิดชิดแบบมืออาชีพ สวมหมวกกันน็อกราคาแพง มีกระเป๋าขนาดกลางสะพายอยู่ด้านหลังใส่อุปกรณ์

พอถอดหมวกกันน็อกออก ใบหน้าหล่อขั้นเทพนั้นก็ยิ้มกว้างให้กล้องอย่างเท่...

เสียงหล่อยังคงแนะนำต่อ... “ส่วนนี่...ตัวผมเองครับ อาทิตย์ บวรกิจบรรหาร ผมเป็นนักธุรกิจทายาท บริษัทเก่าแก่ที่มีสินค้าบางอย่างโด่งดังขายดิบขายดี แต่ผมขอไม่บอกตอนนี้นะครับว่ามันคืออะไร...เรื่องความหล่อผมไม่ขอคุยดีกว่า ดูกันเอาเองนะครับ เรื่องนิสัย...ผมเป็นคนสงบเสงี่ยมเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ ส่วนเรื่องเสน่ห์...”

อาทิตย์หยุดแค่นั้น แล้วโดดขึ้นบนฝั่งโชว์แผ่นอกผึ่งผาย อายูมิดาราสาวเซ็กซี่ถลาเข้าหาอาทิตย์ ส่วนอาทิตย์ก็อ้าแขนจะกอด พลันก็ชะงัก เมื่อเห็นแพรวาแอร์โฮสเตสสาวสายการบินดังที่กำลังคบหากันอยู่ เธอเดินอ้าวเข้ามา อาทิตย์เปลี่ยนจากท่าจะกอดลดมือลงกุมท้องร้องโอดโอย เดินแถๆ หลบเข้าห้องน้ำ บอกอายูมิให้ช่วยหาทิชชูให้ด้วย

อายูมิมองงงๆ แล้วเดินไปทางขวาเพื่อหาทิชชู

อเนกเดินเลี้ยวมาเจอแพรวาพอดี เขาชะงักกึกทำหน้าเหมือนถูกผีหลอกกลางวันแสกๆ แต่พริบตาเดียวก็ปรับสีหน้าได้ ถามว่าวันนี้เธอมีบินไม่ใช่หรือ แพรวาบอกว่าใช่  แต่พอดีรุ่นพี่มาขอแลกไฟลท์ตนก็เลยให้  กวาดตาพลางถามอเนกว่า

“เอ...เมื่อกี๊แพรเห็นอาทิตย์เดินอยู่แถวๆนี้หายไปไหนแล้ว”

ขณะอเนกกำลังหาทางออกให้เพื่อนอยู่นั้น เห็นอายูมิ ถือทิชชูเดินเร็วๆตรงมา เขาทำเป็นสะอึกหลอกให้แพรวาสนใจ ถามว่าเป็นอะไร อเนกบอกว่ารู้สึกขาดเกลือแร่และวิตามิน วานเธอช่วยหาอะไรสักอย่างให้ดื่ม เขาล่อแพรวาให้สนใจตนจนอายูมิเดินผ่านข้างหลังแพรวาไป พออายูมิเดินผ่านไปแล้ว อาการสะอึกของอเนกก็ทุเลาทันที เขาแอบถอนใจโล่งอก...เฮ้อ...

ooooooo

ที่ห้องสัมมนาขนาดเล็กแห่งหนึ่ง...วันนี้มีจัดสัมมนาเรื่อง “เพศแม่นั้นยิ่งใหญ่ ใช่เหยื่อกาม” โดยมีผู้หญิงหลายวัย นักเรียน และนักศึกษาหญิงมาฟังเต็มห้อง

คุณนายจำเนียร หักฤทธิ์ศึกสงบ สตรีนักต่อสู้เพื่อความอบอุ่นเป็นสุขในครอบครัว คุณนายเป็นคนดุเด็ดเผ็ดร้อน จัดจ้านเชี่ยวชาญในการชำแหละบรรดาผู้ชาย หลายใจและผู้หญิงที่ทำตัวก๋ากั่น ฟรีเซ็กซ์ มาเป็นองค์ปาฐก

คุณนายมีมัทนี ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน ซึ่งเป็น น้องนุชสุดท้องของครอบครัว และนรีเพื่อนกึ่งญาติผู้พี่ของมัทนี เป็นผู้ช่วยและเชียร์ขณะคุณนายบรรยาย

ระหว่างนั้น เอกชเยศร์ บก.นิตยสารแนวอินดี้ที่แสดงตัวเป็นบุรุษผู้บูชาเพศหญิงและต่อสู้เพื่อความยุติธรรมระหว่างเพศตลอดมา เขาวนเวียนถ่ายแต่รูปมัทนี เพราะแอบทึกทักว่าเป็นแฟนเธอ

หลังการสัมมนา นรีกล่าวขณะมอบของที่ระลึกแก่คุณนายจำเนียรและมัทนีว่า

“ทางสมาคมของเราต้องขอขอบพระคุณคุณป้าจำเนียร หักฤทธิ์ศึกสงบ ในนามของชมรมครอบครัวอบอุ่น และน้องมัทนี หักฤทธิ์ศึกสงบ ในนามของมูลนิธิหญิงเพื่อหญิง ที่กรุณามาให้ทัศนะ มุมมอง และความรู้กับเด็กๆ น้องๆ นักเรียน และนักศึกษาหญิงทุกคน ซึ่งเป็นสิ่งที่มีประโยชน์และสนุกสนานมากค่ะ...”

เอกชเยศร์เข้าไปขอให้คุณนายกับมัทนีถ่ายรูปคู่กัน คุณนายกอดมัทนีโพสท่าสวย เอกชเยศร์ชมเปาะว่า...

“แม่ลูกคู่นี้ทั้งสวยและเก่ง เป็นผู้หญิงที่งามอย่างมีคุณค่า และมีจิตสาธารณะเพื่อสังคมอย่างน่าชื่นชมที่สุดเลยครับ”

คุณนายบอกว่าต้องเอาลงข่าวสังคมหน้าสีเลยนะ เอกชเยศร์ให้มากกว่านั้นบอกว่า

“ลงภาพใหญ่หน้ากลางคู่สองหน้าเลยครับ ผมเขียน เป็นบทความใหญ่เลยล่ะครับ”

ขณะนั้นเอง เจ้าหน้าที่มูลนิธิเข้ามาหามัทนีท่าทางร้อนรน มัทนีกระซิบถาม “มีอะไรคะคุณชะฎา”

“เกิดกรณีพรากผู้เยาว์อีกแล้วค่ะ คราวนี้ผู้ต้องหาเป็นพวกไฮโซเพลย์บอย ท่าทางหัวหมอด้วย มันจะเอา เงินฟาดหัวเด็ก” มัทนีเครียดทันที ด่าก่อน แล้วจึงถามว่าพวกนี้อยู่โรงพักไหนให้พาตนไปเดี๋ยวนี้เลย!

ooooooo

อาทิตย์รีบพาอายูมิมาขึ้นรถมอเตอร์ไซค์แสนรัก

อายูมิถามว่าจะไปไหน ก็ไหนบอกว่าจะมาปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ที่นี่อาทิตย์บอกว่าเกิดอุบัติเหตุบางอย่าง ปากหวานกะล่อนว่า

“พออาทิตย์เห็นหน้าอายูมิ อาทิตย์ก็เกิดไม่อยากจะปาร์ตี้กะใครทั้งนั้น อาทิตย์ต้องการมีเพียงเรา...เราไปหาอะไรอร่อยๆกินกันสองคน ไม่ต้องมีคนอื่นมากวนใจ ให้รำคาญ...โอเค้?”

อายูมิกระดี๊กระด๊าขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ทันที อาทิตย์แอบยื่นหน้าพูดกับกล้องก่อนขับมอเตอร์ไซค์ไปว่า

“เรื่องเสน่ห์...ผมต้องขอบอกว่าผมเปล่านะ พวกเธอมาเอง แต่จะให้ผมทำยังไงครับ ผมไม่อยากทำร้ายใคร ผมไม่ต้องการรับรู้ว่า สาวๆสวยๆคนไหนต้องขมขื่นผิดหวังเพราะผมเด็ดขาด”

และอาทิตย์ก็ไม่รับรู้ว่า ที่บึงตะโก้ บรรดาพ่อไก่แจ้ในแก๊ง  อันได้แก่  อเนก  โมกข์และแท่น  ต้องรับหน้าแพรวากันวุ่นวายขนาดไหน

แพรวายืนยันว่าตนเห็นอาทิตย์มาที่นี่ เมื่อกี๊ยังเห็นรถเขาอยู่เลย และเห็นตัวเขาแว้บๆด้วย แต่ตอนนี้ไม่รู้หายไปไหนแล้วทำไม? อเนกบอกว่าอาทิตย์ไม่ได้มาที่นี่ แพรวามองหน้าทั้งสามถามว่า “พวกพี่ๆไม่เจอกันหรอกเหรอคะ”

พ่อไก่แจ้อเนก ขยิบหูขยิบตากับโมกข์และแท่น ก่อนหันไปยืนยันขันแข็งกับแพรวาว่าไม่เจออาทิตย์เลย

โมกข์ประสานเสียงว่าวันนี้อาทิตย์ติดงาน แท่นก็ยืนยันว่าเรามากันแค่สามคนเอง

พ่อไก่ทั้งสามช่วยกันพูดเสริมกันไปเสริมกันมาจนแพรวาเริ่มงง มองหน้าคนโน้นทีคนนี้ทีอย่างข้องใจ เมื่อแท่นกับโมกข์พาเธอไปดูที่ลานจอดรถก็ไม่มีรถของอาทิตย์อยู่ที่นั่น ซ้ำยังถูกโมกข์พูดให้เขวว่าเธอคงบินมากไปทำให้สมองสร้างจินตนาการไปเองหรือเปล่า จนแพรวาขาดความมั่นใจพึมพำมึนๆ

“เหรอคะ...แพร...แพรป่วยถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ...แย่ล่ะ...” เธอหยิบมือถือมากด รอฟังสาย...

อาทิตย์อยู่กับอายูมิ ที่ร้านไอศกรีมแนวสมูตตี้โยเกิร์ต มือถือของอาทิตย์สั่นไม่หยุด อายูมิถามว่าทำไมไม่รับโทรศัพท์ เขาบอกว่าแม่โทร.มาเรื่องธุรกิจ ตนบอกแม่แล้วว่าเรื่องงานห้ามโทร.วันหยุดแม่ก็ไม่ฟัง ตนเลยไม่รับแล้วตัดบทว่าอายูมิไม่ต้องสนใจหรอก ชวนกินไอศกรีมกัน ฉอเลาะหัวเราะกันคิกคัก

ทันใดนั้น มือถืออาทิตย์สั่นขึ้นอีก พอเขาดูหน้าจอทำหน้างง อายูมิถามว่าใครโทร.มาหรือ เขาบอกว่าโทนี่แล้วรับสาย

“ว่าไงเพื่อน...อะไรนะ...อะไร โทนี่ แกอยู่ที่ไหนนะ โรงพักเหรอ...ตำรวจจับ...พรากผู้เยาว์...หา!!”

ooooooo

โทนี่นั่งคอตกอยู่บนโรงพัก เขาบอกตำรวจว่าตนโดนหลอก ตำรวจฟันธงว่าจิ้งจอกออนไลน์อย่างเขาต่างหากที่หลอกน้องออกมาทำลาย

อาทิตย์มาถึงแล้ว เขาแนะนำตามเคยว่า “และสมาชิกคนสุดท้ายในแก๊งของเราที่ท่านผู้ชมจะได้รู้จัก...

ก็คือ นายโทนี่คนนี้นี่เอง โทนี่เป็นวิศวกรโรงงานประกอบรถยนต์เกาหลียี่ห้อหนึ่ง  เขามีความสุขสนุกสนานคึกคะนองกับโลกไซเบอร์ ชุมชนออนไลน์ของเขามากมาย สาวๆ ของเขาล้วนมีที่มาจากการรู้จักกันในเน็ต...ความสนุก จึงนำซึ่งทุกข์ถนัดแบบนี้ไงครับ”

ทันทีที่เห็นอาทิตย์ โทนี่ลูกพรวดกระโดดเข้าหา “อาทิตย์...ช่วยเพื่อนด้วย เพื่อนโดนหลอก”

อาทิตย์ไม่เชื่อ โทนี่ยืนยันว่าตนถูกหลอกจริงๆ เพราะเด็กนั่นบอกว่าอายุ 23 ตนดูรูปในโปรไฟล์ในวอลล์เฟซบุ๊กก็เชื่อสนิท สาวโต้ว่าตนบอกว่ารอบเอว 23 ต่างหาก โทนี่ฟังไม่รู้เรื่องเอง แม่ของสาวจึงเอาบัตรประชาชนให้ดูยืนยันว่าลูกสาวตนอายุ 16 ปีจริงๆลำพังแม่กับเด็กสาวไม่เท่าไหร่ แต่มีเจ้าหน้าที่มูลนิธิมาอย่างมัทนามาดูแล ยืนยันว่าเราต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด ต้องประจานให้สังคมรับรู้จะได้เป็นเยี่ยงอย่างของสังคม

อาทิตย์พยายามเจรจากับแม่ของเด็กสาว มัทนีที่สังเกตการณ์อยู่บอกว่าพวกนี้คิดจะเอาเงินฟาดหัวเราอย่ายอม บอกเด็กสาวว่า ไม่ต้องกลัวใคร เราต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด คนเลวต้องรับกรรม!

การเจรจาไม่สำเร็จ อาทิตย์จึงประกันตัวโทนี่ออกมาเตือนเพื่อนรักว่า “ควรจำไว้เป็นบทเรียน อย่าไปไว้ใจผู้หญิงในเน็ต ทีหน้าทีหลังจะจีบใครจนถึงขั้นพาไปนี่นั่น ก็ควรจะรู้จักหน้าค่าตา ศึกษานิสัยใจคอกันก่อน ถ้าจะให้ดี ก็ควรตรวจบัตรประชาชนด้วย จำไว้!”

ทุกคนแยกย้ายกันไป ขณะอาทิตย์ยืนที่ข้างรถมอเตอร์ไซค์เตรียมกลับ มัทนีก็ขับรถผ่านแอ่งน้ำจงใจขับพรืดไปจนน้ำโคลนพุ่งกระเด็นใส่อาทิตย์เลอะเทอะไปหมด

“เฮ้ย! ยัยโรคจิต...ฮึ่ย...อย่าให้เจออีกนะ น่าดู!!” อาทิตย์มองสารรูปตัวเองอย่างเสียดายความหล่อ

ooooooo

ที่บ้านมัทนี  เธออยู่กับคุณนายจำเนียรผู้เป็นแม่ และท่านหาญ หักฤทธิ์ศึกสงบ อดีตปลัดกระทรวงผู้เป็นพ่อ  หาญมีภาพลักษณ์เป็นข้าราชการบำนาญที่ธรรมะธัมโมระดับนักธรรมทีเดียว

เป็นครอบครัวที่อบอุ่นเพราะแม่เป็นสตรีนักต่อสู้เพื่อความอบอุ่นและเป็นสุขในครอบครัวชื่อดัง  ลูกสาวทำงานกับแม่ด้วยความมุ่งมั่นขยันขันแข็ง  และเป็นผู้ประสานงานในมูลนิธิคุณภาพชีวิตสตรีด้วย  ส่วนหาญก็ได้ชื่อว่าเป็นคนที่แสนประเสริฐ  ฝักใฝ่แต่ในทางธรรมแสวงหาแต่หนทางสู่นิพพาน

อาหารเย็นมื้อนี้  คุณนายสั่งเหน่งกับโหน่งสาวรับใช้คู่แฝด ให้จัด 3 ที่พอ คือตน มัทนี และเจ้าท่วมทุ่งหมาแสนรู้ เพราะวันนี้หาญถือศีล 8 ไม่รับข้าวเย็น คุณนายสั่งเหน่งให้จัดน้ำอัชบาลให้หาญด้วย

“น้ำอัดกระบาลหรือคะ” เหน่งทำหน้างง

“น้ำอัชบาล  น้ำสำหรับพระดื่มได้แก้หิวไงเล่า โง่จริง สอนเท่าไหร่ไม่รู้จักจำ วันนี้ฉันทำน้ำเก๊กฮวยไว้แกก็แค่เอามาอุ่นเท่านั้น แล้วรินใส่ถ้วยมา”

หลังทานอาหารแล้ว  คุณนายกับมัทนีมานั่งดูทีวีในห้องนั่งเล่น  ทีวีออกข่าวเมียหลวงสาดน้ำกรดใส่เมียน้อย และต่อด้วยข่าวชายคนหนึ่งถูกหามส่งโรงพยาบาล  เขานอนบิดตัวบนเตียงอย่างเจ็บปวด ข่าวรายงานว่า

“ขณะนี้  ยังหาอวัยวะเพศของคุณสมชายไม่พบนะคะ คาดว่านางพิสมัยผู้เป็นภรรยาคงนำติดตัวหนีไปด้วยค่ะ”

หาญฟังไม่ถนัดถามว่าอะไรนะ  เหน่งกับโหน่งช่วยกันเล่าว่าเมียเขาแอบตัดจู๋เขาตอนนอนหลับแล้วเอาหนีไป

“โอ...เหตุใดกันเล่า...ทำไมหนอ...ใจคอของผู้คนจึงได้โหดร้ายกันนัก” หาญพึมพำ ไม่ทันไรก็มีข่าวนักศึกษาสาวกระโดดตึกฆ่าตัวตาย เพราะรู้ความจริงว่าชายที่ตนสัมพันธ์อยู่ด้วยมีภรรยาแล้ว  หาญทำท่าสังเวช “โอย...ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวน่าเศร้าใจจริง  เพราะมนุษย์เต็มไปด้วยอวิชชา  ตัณหา อุปาทาน  ยึดมั่นถือมั่นกันอย่างรุนแรง  มันช่างน่าอนาถใจ

เสียจริง ดูข่าวแบบนี้แล้ว พ่อรู้สึกสลดเหลือเกิน อยากช่วยพวกนี้ให้พ้นทุกข์ได้เร็วๆจริงๆ ไม่ได้แล้ว...ไม่ได้แล้ว” หาญวางถ้วยน้ำอัชบาลลุกเดินขึ้นข้างบนอย่างสำรวม

“อ้าว...คุณ...แล้วจะไปไหนล่ะคะคุณ...”

“ไปสนทนาธรรมกับท่านเจ้าคุณ  ท่านชอบสนทนาธรรมเวลาดึกๆเงียบๆสงบๆ เผื่อจะช่วยกันคิดหาวิธีเผยแผ่หลักธรรม...ที่จะช่วยให้หญิงชายทั้งหลายได้มีหนทางที่จะหนีพ้นไปจากวังวนเรื่องรักๆใคร่ๆพวกนี้เสียที”

มัทนีอาสาจะขับรถไปส่ง  หาญบอกว่าลูกเหนื่อยมาทั้งวันแล้วตนไปเองได้  คุณนายเตือนอย่ากลับดึกนัก และฝากซื้อสเต๊กหมูของโปรดของท่วมทุ่งมาด้วย  ให้ซื้อตอนขาไปเพราะขากลับร้านอาจปิดแล้ว  หลังจากนั้นเขาจะไปหาพระหาเจ้าที่ไหนก็ไป

ooooooo

ที่โคโยตี้ผับ...สาวๆโคโยตี้และนักเที่ยวกำลังสำราญกันอย่างสุดฤทธิ์

ขณะสาวๆที่แต่งตัวในสไตล์คาวเกิร์ลกำลังเต้นบนบาร์นั่นเอง  เสียงกรี๊ดบาดแก้วหูก็เซ็งแซ่ขึ้น  เมื่อหาญในชุดคาวบอยสวมหมวก  กางเกงขาม้า  รองเท้าบูต  เสื้อลายธงชาติอเมริกัน เดินอาดๆมาดเท่สุดๆเข้ามา

สาวๆกรูกันมาล้อมหน้าล้อมหลัง  รุมเต้นกันหน้าหาญ หาญเองก็เต้นออกสเต็ปร่าเริงสุดฤทธิ์เช่นกัน

ที่หน้าผับ อเนกขับรถพาโทนี่ที่ยังนั่งคอตกหน้าเศร้าอยู่มาจอดบอกให้ลงไปทำใจให้สบายดูอะไรสวยๆ งามๆกันดีกว่า

แต่ทั้งสองยังไม่ทันเข้าไปในผับ อเนกก็ได้รับโทรศัพท์จากนรีสาวที่กำลังคบหาดูใจกันอยู่ พอเห็นชื่อนรีที่หน้าจออเนกก็ทำหน้าสยอง แต่ทำเสียงหวานทัก “ที่รักขา...ว่าไงคะ”

“ป๊ะป๋า...จะสามทุ่มแล้วนะ ป๊ะป๋าถึงไหนแล้วค้า...”

อเนกสะดุ้งโหยงเพราะนัดเธอไว้ แต่ก็ปรับเสียงปั้นเรื่องได้โดยไม่ต้องวางแผนอะไรเลย อ้างว่าวันนี้งานเข้าอย่างแรงเลย ตนยังหาทางแก้ปัญหาไม่ได้ เป็นปัญหาด่วนฉุกเฉินมาก ทำเสียงฮือๆ บอกว่าอยากร้องไห้มากเลย ถามว่า “ที่รักสงสารป๊ะป๋าบ้างไหม” นรีพึมพำกับตัวเองว่าสงสารตัวเองมากกว่า แต่ทำเสียงอ่อนหวานตอบไปว่า

“สงสารสิคะ ถ้าอย่างนั้น หาอะไรกินก่อนนะคะ อย่าเอาแต่ทำงานจนอดข้าวนะ  นรีเป็นห่วงป๊ะป๋ามากนะคะ”

“ที่รักน่ารักมากเลย” อเนกหยอดคำหวานว่า พรุ่งนี้จะรีบไปหาแต่วันเลย แล้ววางสาย โทนี่ถึงกับส่ายหัวกับความกะล่อนของเพื่อน แต่ตัวเองก็รีบเอามือถือขึ้นมากดๆ บอกว่าจะรายงานชีวิตตัวเองลงในทวิตเตอร์ อเนกถามว่ารายงานอะไร

“ก็บอกว่า...มาเที่ยวโคโยตี้ที่นี่ ช่วยไม่ได้ ฉันมีเพื่อนในทวิตเยอะ คนฟอลโลว์ฉันเป็นร้อย ก็ต้องคุยกะเขาหน่อย”

นรีวางสายจากอเนกแล้วมองโต๊ะที่มีอาหารวางอยู่อย่างสวยงามแต่ต้องเป็นหม้าย เศร้าๆเหงาๆ บอกตัวเองว่าจะปล่อยให้เหงาไม่ได้ เล่นทวิตเตอร์กับเพื่อนๆดีกว่า เลยเจอทวิตของโทนี่ เธอพึมพำขำๆว่า ตาโทนี่เพื่อนอเนกนี่ท่าจะบ้า วันๆเอาแต่ทวิตเป็นสิบๆ จะกิน จะนอน จะเข้าส้วมก็ต้องรายงานชาวบ้าน แต่พออ่านไปแล้วก็ชะงัก เมื่อพบข้อความว่า

“เพื่อนผู้หวังดีลากมาเที่ยวผับโคโยตี้ ‘เพลย์เกิร์ล’ ที่อาร์ซีเอ ถ้ามีอะไรเด็ดๆดีๆเดี๋ยวจะรายงานให้ทราบต่อไปนะครับ” อ่านแล้วนรีสะดุดใจ พึมพำสงสัย “เพื่อนผู้หวังดีเหรอ??”

คืนเดียวกันนี้เอง อาทิตย์กับแท่นและโมกข์ก็พา กันมาเที่ยวที่นี่เช่นกัน! ทุกคนแต่งตัวสุดหล่อตามสไตล์ของตน

พออาทิตย์ก้าวเข้าไป บรรดาสาวๆก็กรี๊ดกันสนั่นจนหาญที่สาวๆห้อมล้อมตอมกันนัวถูกทิ้งในพริบตา หาญเหล่พึมพำอย่างหมั่นไส้ “ใครอ่ะ แหม...ท่าทางเป็นขวัญใจของพวกหนูๆจังเลยนะ...ไอ้หมอนี่”

สาวๆที่เหลือบอกว่าเขาชื่ออาทิตย์ รูปหล่อพ่อรวยแถมยังโสดด้วย ทำให้หาญยิ่งหมั่นไส้เลย เชอะ! ใส่เสียทีหนึ่ง

พ่อไก่แจ้ทั้งสามที่พ่วงมากับอาทิตย์มองสาวๆ กร่อยๆ ที่รุมกันตอมอาทิตย์คนเดียว เลยยุอาทิตย์ว่า ต้องใช้ความหล่อของตัวเองเป็นแม่เหล็กดูดสาวๆมาเผื่อพวกตนบ้าง

หารู้ไม่ หายนะกำลังจะเกิด! เพราะที่หน้าผับนรีนั่งแท็กซี่มาอย่างหมายมั่นเป็นไงเป็นกัน!

ooooooo

โมกข์ที่มีปะการังนักธุรกิจใหญ่วัย 40 สวย รวย เก่ง เป็นภรรยา ทั้งสองเรียกอีกฝ่ายว่า “สามี” และ“ภรรยา”

ปะการังโทร.มาคุยกับโมกข์อย่างอ่อนหวาน โมกข์อ้อนว่า วันนี้สามีไม่ค่อยสบายจึงกลับมานอนที่คอนโด พลันก็ตกใจตาเหลือก เมื่อเห็นนรีกำลังเดินทะลุทะลวงฝ่าฝูงชนเข้ามาหน้าบอกบุญไม่รับ!

โมกข์มุดไปในฝูงชน ไปโผล่ที่โต๊ะอเนกล็อกตัวอเนกลงไปกระซิบบอกอะไรเบาๆ อเนกตาเหลือกมองไปเห็นนรีเดินหน้าบึ้งมาก็มุดลงใต้โต๊ะทันที อาทิตย์เห็นนรีก็ลุกพรวด อีกสามหนุ่มทำตามทันที ทั้งสี่ยืนยืดอกเรียงหน้ากระดานเป็นแผง

อาทิตย์ถามนรีว่ามาในที่แบบนี้ด้วยหรือ นรีถามหาอเนก สี่หนุ่มตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “ไม่มี้...ไม่มาครับ งานมันยุ่งมาก” แล้วสี่หนุ่มก็พูดในอารมณ์เดียวกันแสดงความไม่พอใจอเนกว่า ตั้งแต่ตกลงจะแต่งงานกับเธอก็ไม่เอาเพื่อน ชวนไปไหนก็ไม่ไป ทิ้งพวกตนไปเลย พวกตนเคืองมาก รู้ไว้เสียด้วย!!

ทุกคนแสดงอารมณ์ไม่พอใจอเนกจนนรีเชื่อ จากโกรธกลายเป็นรักและห่วง อาทิตย์รวบรัดตัดบทว่า

“เพราะฉะนั้น คุณกลับไปเสียดีกว่า ก่อนที่พวกผมจะเจ็บปวดใจไปกว่านี้ เราเกลียดนัก เกลียดจริงๆคนที่เห็นแฟนดีกว่าเพื่อน!” พูดแล้วซบหน้ากับอกโทนี่ร้องไห้ฮือๆ พวกที่เหลือก็พากันผสมโรงดราม่ากันจนนรีเชื่อสนิทใจ

ทันใดนั้น นรีมองไปเห็นหาญกำลังเต้นเด้งหน้าเด้งหลังอย่างเมามันอยู่ท่ามกลางสาวนั่งดริ๊งก์ที่เคลียคลอ หาญถือหมวกคาวบอยโบกไปมาหยอกล้อกับพวกสาวๆที่กำลังเต้น

นรีขยี้ตามองไปอีกที ก็ยังเห็นเป็นหาญ แต่ความเชื่อถือทำให้เธอบอกตัวเองว่า

“ไม่ใช่หรอกมั้ง คงแค่คนหน้าคล้ายมากกว่า” แล้วเธอก็กลับไปด้วยความมั่นใจในความเป็นคนดีของอเนกตามที่พวกเพื่อนๆของเขาดราม่ากัน

ooooooo

ผลจากการดราม่าของแก๊งพ่อไก่แจ้ ทำให้นรี ซาบซึ้ง สะเทือนใจจนโทร.ไปหามัทนีแต่พอดีมัทนีติดงานคุณนายจึงรับสายแทน

นรีเล่าอย่างซาบซึ้งสะเทือนใจว่าตนเข้าใจอเนกผิดมาตลอดว่าเขาไว้ใจไม่ได้ แต่ที่แท้เขาดีมาก เขาจริงใจ กับตน รักจริงหวังแต่ง แต่เขาไม่พูดกับตนกลับไปบอก เพื่อนๆ ถามเหมือนคุณนายเป็น “ศิราณี” ว่าทำไมเขาทำอย่างนี้

คุณนายไขปัญหาหัวใจทันทีว่าแสดงว่าเขารักเธอ มากแต่ยังไม่กล้าบอก แนะนำว่าเธอต้องใจเย็นๆ อย่าไป กดดัน เร่งรัด ย้ำอย่างกูรูว่า “เรื่องผู้ชายนี่ป้าเข้าใจดี ผู้ชายไม่เหมือนผู้หญิงนะ เขาไม่ชอบอะไรจุกจิกหรอกจ้ะ พูดคำเดียวแล้วต้องจบ อย่าร่ำไร” นรีถามว่าแล้วคุณลุงอยู่ไหม “อ๋อ...คุณลุงไปหาท่านเจ้าคุณที่วัดจ้ะ ไปสนทนาธรรมตามเคย”

“นั่นสิคะ หนูก็ว่างั้น ตล้ก...ตลกนะคะ ตะกี้หนู ตามไปแอบเช็กว่าอเนกเขาไปเที่ยวโคโยตี้หรือเปล่า อเนก เขาไม่ได้ไปค่ะ แต่หนูดันไปเจอคนหน้าคล้ายคุณลุงน่ะค่ะ ฮิๆๆ เหมือนม้าก...มาก ตลกนะคะ คุณลุงจะไปเที่ยวโคโยตี้ ได้ไง คุณป้าว่าไหมคะ ฮ่ะๆๆ” นรีหัวเราะอารมณ์ดี

คุณนายนิ่งงัน ใบหน้าจากยิ้มแย้มกลายเป็นหน้ายักษ์ ทันที จนเจ้าท่วมทุ่งย่องไปซุกหลังหมอนอิงแอบดูสยองๆ

คุณนายคว้ากุญแจรถออกไปทันที มัทนีได้ยินเสียง สตาร์ตรถไม่ติดเดินมาดูถามว่า คุณแม่จะไปไหน คุณนายบอกว่า ไปธุระส่วนตัวเรื่องของเพื่อนแม่ที่สามีหนีไปเที่ยวโคโยตี้ผับ เขาจะไปตามจับและให้แม่ไปเป็นเพื่อน ทั้ง มัทนีและเหน่งมองคุณนายงงๆ ที่โกรธสามีเพื่อนราวกับเรื่องของตัวเอง

ooooooo

ในโคโยตี้ผับ ขณะที่บรรยากาศกำลังพุ่งสุดขีดนั้น คุณนายมาถึงราวกับพายุบุแคม แต่ถูกคนแจกหมวกกันไว้เพราะคืนนี้เป็นคาวบอยไนท์ คนแจกหมวกจึงกันคุณนายไว้ให้รับหมวกไปก่อน

กว่าคุณนายจะเข้าใจและเข้าไปได้ก็หัวเสียกับคนแจกหมวกอยู่พักใหญ่

นักเที่ยวในผับกำลังปล่อยอารมณ์กันสุดฤทธิ์สุดเดช อาทิตย์ถูกสาวชวนดื่มจนปวดฉี่ทนไม่ไหวรีบลุกจะไปห้องน้ำ ทะเล่อทะล่าชนโต๊ะดริ๊งก์ของหาญเกือบคว่ำ ดีที่มือไวคว้าไว้ทัน หาญที่หมั่นไส้ความหล่อของอาทิตย์อยู่แล้วฮึดฮัดจะเอาเรื่อง

“ขอโทษครับคุณลุง ขอโทษจริงๆ ครับ” ตะวันพนมมือไหว้ หาญยิ่งเลือดขึ้นหน้า ตะคอกว่าใครเป็นลุงคุณ! “ขอโทษ...คุณพี่ เดี๋ยวผมมาเคลียร์ให้นะครับ ไม่ไหวแล้วจริงๆ” ตะวันยกมือไหว้อีกทีแล้ววิ่งอ้าวไปเลย

หาญจะเอาเรื่องโชว์หญิง พวกสาวๆพากันกอดไว้ขอร้องอย่ามีเรื่องเลย ใจเย็นๆ หาญถูกรุมกอดเลยเย็นลงหันไปโอ้โลมสาวแทน

“คุณหาญ!” คุณนายขยี้ตาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง หาญหันมาเห็นคุณนายก็เผ่นสุดชีวิต ชนทั้งสาวทั้งหนุ่มกระเด็นไปเป็นแถบ พอคุณนายลืมตาอีกทีปรากฏว่าหาญหายไปแล้ว คุณนายคว้าขวดตามล่าสุดชีวิตแบบเสียทองเท่าหัวไม่ยอมเสียผัวให้ใคร ส่วนหาญก็ต้องหนีเมียสุดฤทธิ์ชีวิตถึงจะรอด

หาญหนีไปมุดอยู่ในห้องครัว เกิดอลหม่านกันขึ้น คุณนายวางขวดที่ถือมาคว้าปังตอแทน! แต่หาญก็หนีออกจากห้องครัวไปได้ วิ่งไปที่ห้องน้ำชาย ชนอาทิตย์ที่เพิ่งออกจากห้องน้ำอย่างจัง หาญลนลานส่วนอาทิตย์ลุกลนนึกว่าหาญตามมาเอาเรื่อง พลันเสียงแจ๋ของคุณนายก็แว้ดเข้ามา “ไอ้หาญ...หยุดตรงนั้นเลย”

หาญร้องขออาทิตย์ให้ช่วยพาตนหนีเมียที อาทิตย์มองไปเห็นคุณนายชูปังตอหรามาก็เข้าใจ ดึงหาญเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตูล็อกเลย คุณนายมาถึงก็ทุบประตูปังๆๆ ตะโกนลั่น “เปิดๆๆ เปิดเดี๋ยวนี้นะ เปิด!!”

พอหนีตายรอด หาญยืนพิงผนังแทบเป็นลมตบบ่า อาทิตย์ขอบใจ ส่วนพวกผู้ชายสองสามคนกับโมกข์และ แท่นที่เข้ามายืนฉี่อยู่พากันหันมองสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ในขณะที่เสียงคุณนายก็ตะโกนโหวกเหวกอยู่ที่ประตูยก ระดับเสียงและเรียกรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่เดือดขึ้นทุกที...

“ท่านหาญ...คุณหาญ...ไอ้หาญ!! แกจะเปิดหรือไม่เปิด ได้ยินไหมว่าแกทำให้ชาวบ้านเขาเดือดร้อนเขา จะฉี่ราดกันหมดแล้ว เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!”

หาญเหงื่อแตกพลั่ก ติดสินบนอาทิตย์ว่าถ้าทำให้ตนรอดชีวิตได้คราวนี้จะไม่ลืมพระคุณเลยและอยากได้อะไรจะทูนหัวทูลเกล้าให้ทุกอย่าง...แต่แอบตบท้ายเนียนๆว่า “หากพี่ให้น้องได้” อาทิตย์บอกว่าตนไม่อยากได้อะไรจากเขา หาญตาเหลือกถามว่า “หมายความว่า... คุณจะไม่ช่วยผมเหรอ?!”

คุณนายตะโกนให้คนที่อยู่ในห้องน้ำส่งตัวไอ้หาญ มาให้ตนเดี๋ยวนี้ อาทิตย์ตะโกนออกไปว่าในนี้ไม่มีใครชื่อหาญ  โมกข์กับแท่นที่เผอิญติดอยู่ในห้องน้ำด้วยช่วยกัน ตะโกนตอบโต้คุณนาย เมื่อคุณนายยังยืนหยัดสู้ไม่ถอย อาทิตย์มองหาญแล้วได้ไอเดียบางอย่าง

โทนี่ที่ตามนักเที่ยวมามุงดูที่ประตูห้องน้ำ ตะโกนบอกอาทิตย์กับพวกว่า ตอนนี้ป้าคนนั้นไปเอากุญแจสำรอง มาแล้ว ระวังตัวกันให้ดี พลันก็ได้ยินเสียงคุณนายบอก กัปตัน “ไขกุญแจเลย! ไขเล้ย!!”

พอกัปตันไขกุญแจเปิดประตูเท่านั้น นักเที่ยวสองสามคนที่ติดอยู่ในห้องก็เบียดกันออกมา หาญที่ใส่ชุดของอาทิตย์ก้มหน้าก้มตามุดออกมากับเขาด้วย โดยมีโมกข์กับแท่นช่วยประคองเพราะหาญเข่าอ่อนเต็มทีแล้ว พอออกมาได้ก็พาเดินงุดๆไปทันที ส่วนโทนี่ก็รีบเข้าไปเอาตัวบังๆไว้ไม่ให้คุณนายเห็นหาญ

คุณนายพรวดเข้าไปในห้องน้ำผลักประตูห้องน้ำออกทีละห้อง...ทีละห้อง...ไม่มีใครเหลืออยู่ในนั้นเลย จนห้องสุดท้ายคุณนายไม่ทันผลัก ประตูก็เปิดออกช้าๆ คุณนายเงื้อปังตอเต็มที่ พลันก็ชะงักกึกหน้าเสียเมื่อกลายเป็นอาทิตย์ในชุดคาวบอยของหาญ!

คุณนายหน้าแตกยับ อ้อมแอ้มแก้ตัวว่าในผับมันมืดตนเลยตาลายไปหน่อย รีบขอโทษอาทิตย์เอาจริงเอาจัง อาทิตย์แอบสบตากับโทนี่ที่มองมาเชิงถามว่าใคร? อะไร? ยังไงกัน? อาทิตย์ยักไหล่ให้เพื่อน ไม่ตอบแต่เดินเท่ออกไป

พอรอดตายออกมาได้ หาญกระหืดกระหอบขอ เบอร์โทร.ของอาทิตย์เพื่อจะได้โทร.มาขอบคุณ โมกข์ถามว่ารถเขาอยู่ไหน หาญบอกว่าจอดที่วัดฝั่งโน้นเพื่อความปลอดภัย แล้วรีบวิ่งข้ามถนนไป

ooooooo

ที่บ้านมัทนี...คุณนายกลับมาถึงเห็นรถของหาญจอดอยู่แล้ว กำลังจะเอามือแตะหน้าหม้อว่าร้อนหรือไม่ ก็ต้องชะงักเมื่อมัทนีเดินมาทัก ถามว่าไปช่วยเพื่อนจับสามีเที่ยวโคโยตี้สำเร็จไหม

คุณนายตอบอ้อมแอ้มว่าสำเร็จแล้วถามหาท่วมทุ่งเปลี่ยนเรื่อง

“ถามถึงท่วมทุ่งก่อนเลยนะคะแม่ ดีค่ะ คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณพ่อกลับมาได้สักพักแล้วล่ะค่ะ นั่งคุยกับลูกแล้วก็ดื่มน้ำอาร์ซี แล้วตอนนี้...” มัทนีชี้ขึ้นไปที่ระเบียง คุณนายมองขึ้นไปเห็นหาญในชุดขาวเดินจงกรมอยู่ พึมพำเบาๆตามจังหวะก้าวเดิน “ยกหนอ...เหยียบหนอ...ยกหนอ...เหยียบหนอ...”

คุณนายน้ำตาคลอ ส่งท่วมทุ่งให้มัทนีอุ้มแล้วผละไปที่ระเบียงพรวดเข้าหาหาญทันที หาญหนาวเยือก พึมพำไปตามจังหวะก้าวเสียงสั่นๆ “ได้ยินหนอ...เห็นหนอ...กลัวหนอ...”

คุณนายพรวดเข้ามาบรรจงหมอบกราบแทบเท้าหาญ ทำเอาหาญอึ้งงัน! แต่ยังสงบเย็น มองคุณนายถามด้วยน้ำเสียงเปี่ยมด้วยเมตตาว่า “นี่มันอะไรกัน...แม่จำเนียร...”

“ไม่...ไม่มีอะไร...ภรรยาตื้นตันที่สามีเป็นสามีที่ประเสริฐ ไม่ชั่วร้ายเลวทรามเหมือนสามีคนอื่น ช่างเป็น บุญกุศลของภรรยาเหลือเกินที่ได้สามีอย่างสามีมาเป็นฉัตรแก้วกั้นเกศ งามหน้างามเนตรทุกเวลา” คุณนายมอง หาญอย่างตื้นตันศรัทธา

“สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมนะ ปลงซะเถอะ... แม่จำเนียร”

“ค่ะ...สามี...ภรรยาปลงแล้วค่ะ ภรรยาจะเลิกหวาด ระแวง เลิกหูเบา เลิกฟังเสียงนกเสียงกา เลิกสนใจพวก ชาวบ้านแล้วล่ะค่ะ...สามีขา...”

“อนุโมทนา...อนุโมทนา...” หาญยกมือท่าปาง ห้ามญาติ มัทนียิ้มอย่างสุขใจกับภาพที่เห็น...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"

ช่อง 3 ส่งซีรีส์วัยรุ่นเอาใจสาวๆ ฟินข้ามคืนไปกับ "สาวน้อยจ้าวพายุ"
18 พ.ค. 2564

06:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 18 พฤษภาคม 2564 เวลา 07:23 น.