นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพลงรักเพลงปืน

    SHARE

    น้ำหวานฉุนกึกเมื่อเจอถ้อยคำดูถูกจากพวกผู้ชาย ตอกไม่ไว้หน้า

    “ก็เพราะคิดว่าผู้ชายเป็นใหญ่ ผู้หญิงเป็นทาส

    สินะ ผู้หญิงถึงตกเป็นเบี้ยล่างของผู้ชาย เราต้องปลุกแล้วก็เปลี่ยนความคิดของผู้หญิงเสียใหม่ว่าเรามีความคิดทัดเทียมกับผู้ชาย”

    หาญไม่ยอม โต้กลับ “ทัดเทียมตรงไหน คุณมีในสิ่งที่ผมมีไหม”

    แววตากรุ้มกริ่มทำให้น้ำหวานหน้าแดงก่ำ แหวเสียงเขียว “นี่! อย่ามาลามกกับฉันนะ”

    หาญหัวเราะชอบใจที่ยั่วน้ำหวานโกรธให้ได้ “คุณก็คิดไปได้...ผมหมายถึงกำลังต่างหากล่ะ ผู้ชายมีกำลังมากกว่า ผู้หญิงมีอะไรจะมาสู้ผู้ชาย”

    เสียงหัวเราะของเขาทำให้น้ำหวานโกรธจัด เตะก้อนหินใกล้ตัวพุ่งเข้าเป้ากางเกงเขาอย่างแรง หาญตัวงอด้วยความเจ็บปวด น้ำหวานสะใจมากทิ้งท้ายกวนๆ

    “ผู้หญิงอาจจะมีกำลังน้อยกว่าผู้ชาย แต่มีสมองมากกว่าย่ะ!”

    ooooooo

    แผนยัดเฮโรอีนของเหล่าสมุนเอกล้มเหลวหลายครั้งเสี่ยภุชงค์จึงตัดสินใจขอให้ดนัยช่วย ปลัดหนุ่มยอมเพื่อผลประโยชน์โครงการพัฒนาท้องถิ่นและเพื่อสั่งสอนเปรียวที่ริมีใจให้หิน

    แก้วดีใจออกนอกหน้าเมื่อเห็นรถยนต์ของดนัยแล่นมาจอดหน้าบ้าน

    “สวัสดีครับแม่แก้ว ผมต้องขอโทษด้วยที่หายหน้าไปตั้งแต่วันนั้น ผมมีงานยุ่งน่ะครับ”

    “คุณปลัดดนัยจริงๆด้วย...นังเปรียว...นังบัวบาน เปรียวเอ๊ย...มาดูนี่สิลูก...ใครมา”

    เปรียวกับบัวบานวิ่งมาดู อึ้งไม่น้อยที่เห็นหน้าดนัย แก้วไม่สนใจอาการสองสาว เชื้อเชิญปลัดหนุ่มให้เข้าบ้านพร้อมมองหาข้าวปลาอาหารไว้ต้อนรับ

    “แม่คิดว่าเขาจะไม่มาบ้านลำตัดแล้วเสียอีก”

    บัวบานแยกตัวไปหาน้ำดื่มต้อนรับแขก ทิ้งเปรียวให้รับหน้าดนัย เขาสบตาเธอนิ่งก่อนขอตัวเข้าห้องน้ำ

    แก้วมองตามยิ้มๆหวังสุดใจจะได้เขาเป็นเขย แต่เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของลูกสาวก็รีบกระซิบ “คุณปลัดอุตส่าห์มา...ทำหน้าเหมือนบอกบุญไม่รับ เร็ว...รีบเปลี่ยนหน้าใหม่เพราะเขามาก็หมายความว่าเขายังเห็นเราอยู่ในสายตา”

    “แม่...นี่แม่ยังคิดจะมีเขยคุณปลัดอยู่อีกหรือ”

    “คิดสิ...ทำไมจะไม่คิด ไม่ยังงั้นแม่จะสาปแช่งไอ้พวกโจรปล้นขันหมากทำไม คุณปลัดมาที่นี่ก็หมายความว่าเขายังรักลูกแม่อยู่...ใช่ไหมลูก”

    เปรียวไม่ได้ตอบคำถามแม่ ในใจเต็มไปด้วยความอึดอัดและสับสน ไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าดนัยไม่ได้เข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่แอบเอาห่อเฮโรอีนซุกซ่อนไว้ในห้องน้ำ!

    หินอยากมาหาเปรียวด้วยความคิดถึงและเป็นห่วง แต่ไม่กล้าเข้าไปหาเพราะเห็นรถดนัยจอดหน้าบ้าน ดินที่มาตามเขากลับกระท่อมเห็นเขาทำท่ารีๆรอๆ หน้าบ้านเปรียวก็อดถามไม่ได้

    “ฉันเห็นพี่หินไม่กลับป่าช้าเลยตามมา พี่หินยังไม่ได้เจอนังเปรียวอีกหรือ แล้วทำไมมาซุ่มอยู่ยังงี้... มีอะไร”

    “คุณปลัดดนัยมา”


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 19:05 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์