นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพลงรักเพลงปืน

    SHARE

    เปรียวกับบัวบานวิ่งหน้าตั้งกลับบ้านด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด บัวบานถึงกับหอบแต่ไม่วายเอ่ยกับลูกพี่ลูกน้องสาวให้ไปแจ้งความเรื่องหัวกะโหลก

    “นี่มันเรื่องฆาตกรรมแล้วนะ ไม่ใช่แค่เรื่องปล้น แจ้งตำรวจเถอะพี่เปรียว”

    “ยังแจ้งไม่ได้...จนกว่าเราจะรู้ว่าเป็นหัวกะโหลกของใคร ใครเป็นฆาตกร มีการฆ่ากันตายตั้งแต่เมื่อไหร่”

    “พี่เปรียวสงสัยใคร...”

    เวลาเดียวกันในป่าละเมาะแถวเขาหน่อ...หินหรือคนที่เปรียวสงสัยที่สุดยืนตื่นตะลึงเมื่อเห็นหัวกะโหลกมนุษย์บนบริเวณที่มีร่องรอยเหมือนขุดเจอใหม่ๆ เขาจึงไม่รอช้ารีบหอบหัวกะโหลกชิ้นนั้นกลับกระท่อมท้ายป่าช้าวัดบ้านโคก

    ooooooo

    เปรียวปักใจว่าหินเป็นคนร้ายปล้นชาวบ้านที่ศาลาวัดบ้านโคกเมื่อวันก่อน และหัวกะโหลกศีรษะก็อาจเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญบ่งชี้ว่าเขาอาจไม่ใช่แค่โจรแต่เป็นฆาตกรด้วย สาวห้าวประจำคณะลำตัดไม่รอช้าย้อนไปป่าละเมาะเพื่อเก็บหลักฐานไปแจ้งความกับตำรวจ

    บัวบานไม่เห็นด้วยยื้อตัวลูกพี่ลูกน้องสาว “พี่จะบ้าหรือ เราเพิ่งวิ่งหนีผีจนป่าราบมาเมื่อกี้นี้เอง จะย้อนกลับทำไม รอให้เช้าแล้วค่อยไปแจ้งตำรวจไม่ดีกว่าหรือ ตำรวจเขามีหน้าที่สืบให้รู้ว่าคนตายเป็นใคร”

    “ถ้ามันเป็นคดีฆาตกรรมมีคนเอาคนมาฆ่าแล้วตัดชิ้นส่วนแยกฝังเพื่อทำลายหลักฐานมันต้องเป็นคนไม่ใกล้ไม่ไกลนี่แหละ แล้วมันก็ต้องเฝ้าหลักฐานไว้เพราะมันกลัวว่าจะกลายเป็นหลักฐานลากคอมันเข้าคุก”

    “พี่พูดเหมือนพี่รู้ว่ามันเป็นใคร”

    “ก็แค่สงสัย...ถึงต้องกลับไปเก็บหลักฐานไว้ให้ตำรวจไงล่ะ จะไปไหม...ไม่ไปก็ขึ้นนอนพี่จะไปคนเดียว”

    จบคำก็ก้าวลงจากบ้าน บัวบานไม่มีทางเลือกต้องตามลูกพี่ลูกน้องสาวด้วยความเป็นห่วง สองสาวมุ่งไปที่ป่าละเมาะก่อนจะพบว่าหัวกะโหลกที่พวกตนค้นพบอันตรธานหายไปแล้ว!

    “กะโหลกหายไปรอยขุดก็ยังใหม่ๆ ต้องมีคนขุดเอาไปหลังจากที่เราวิ่งตาเหลือกกลับบ้าน”

    “ใช่...คนที่ขุดกะโหลกไปต้องเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับการฆ่า เป็นอย่างที่เราคิด...มันต้องการอำพรางหลักฐาน...”

    เปรียวสันนิษฐานว่ามีใครบางคนขโมยหัวกะโหลกเพื่ออำพรางหลักฐาน โดยไม่รู้เลยว่าหินจะประคบประหงมหัวกะโหลกชิ้นที่ว่าอย่างดีเพราะเชื่อว่าเป็นหัวกะโหลกของคนในครอบครัว

    หินนำชิ้นส่วนกะโหลกที่เพิ่งได้มาเรียงประกอบโครงกระดูกส่วนอื่นๆที่ค้นพบเมื่อวันก่อน หาญตื่นมาเห็นเช้าวันต่อมาก็อดถามไม่ได้ สีหน้าเป็นกังวลไม่น้อยที่อีกฝ่ายไม่ล้มเลิกความตั้งใจ

    “เมื่อคืนแกกลับไปที่นั่นอีกใช่ไหม”

    “ใช่...ฉันได้กระดูกชิ้นส่วนกะโหลกที่ขาดหายไปมาจนเกือบครบ ถึงจะไม่สมบูรณ์เพราะเวลามันผ่านมานาน แต่ก็มากพอที่จะส่งพิสูจน์ดีเอ็นเอได้ คดีฆาตกรรมที่จะลากตัวคนทำผิดเข้าคุกได้ต้องมีพยานแวดล้อม มูลเหตุแล้วก็ศพ”

    “แกจะไม่เลิกราจริงๆหรือ”

    “ฉันจะไม่ยอมให้เวลากลืนกินความยุติธรรมที่คนตายไปแล้วควรได้รับ ถ้าโลกนี้จะหยิบยื่นความอยุติธรรมให้คนไม่มีทางสู้ โลกก็ต้องคืนส่วนต่างของความยุติธรรมให้คนที่ขาดเสียงร้องด้วยวิธี...นิติวิทยาศาสตร์”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"
    4 ธ.ค 2564

    05:46 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 4 ธันวาคม 2564 เวลา 14:29 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์