นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพลงรักเพลงปืน

    SHARE

    “ช่วยด้วยค่ะคุณปลัด ตาก้านตายยังจับมือใครดมไม่ได้ แล้วนี่ไอ้แววอีกคน มันจะตายกันอีกไหมคะคุณปลัด”

    “ไม่ต้องห่วงครับแม่แก้ว ผมจะดูเรื่องคดีให้ ผมจะไม่ยอมให้คนทำผิดลอยนวลเป็นอันขาด เปรียว...

    พาคนของคุณไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจเถอะ...ผมจะไปด้วย”

    เปรียวพยักหน้าทำตาม ดนัยพอใจแต่ไม่วายถามเรื่องคาใจ

    “เอ้อ...เดี๋ยวก่อน...คุณรู้ได้ยังไงว่าคืนนี้จะมี โจรปล้น”

    “ฉันไม่รู้หรอกค่ะ แต่ตั้งแต่พ่อตายฉันก็เตรียมรับมือเรื่องนี้เพราะถ้าฉันจะสู้อย่างพ่อฉันต้องพร้อมแลกด้วยชีวิต!”

    ooooooo

    น้ำหวานกับน้ำแข็งถูกจับเข้าคุกอีกรอบด้วยข้อหาไม่พกบัตรประชาชน สองสาวเมืองกรุงต้องยอมเพราะเผยสถานะแท้จริงไม่ได้ สีดากับเหล่ตามมาเยาะเย้ยถึงโรงพักและเตือนให้รู้ถึงอิทธิพลของเสี่ยภุชงค์ แต่นอกจากสองสาวเมืองกรุงจะไม่ยี่หระยังได้รู้ความลับของสีดาว่าเป็นแม่เล้ามาก่อน...

    หินเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับบ้านเปรียวแต่เขามีเป้าหมายใหญ่กว่านั้นคือล้างแค้นเสี่ยภุชงค์ซึ่งเขาปักใจว่าเป็นเสือชงฆาตกรฆ่าพ่อแม่กับพี่สาว เขาแอบเข้าไปในอู่ซ่อมเรือของเสี่ยภุชงค์ ขโมยเรือทรายที่อีกฝ่ายปล้นมาจากชาวบ้านและทำให้เรือรั่วเพื่อซ่อนเรือทรายไว้ใต้น้ำ

    เสี่ยภุชงค์หัวเสียมากเมื่อสมุนแจ้งว่าเรือทรายที่ปล้นมาหายไปอย่างไร้ร่องรอย รีบสั่งให้ลูกน้องคนอื่นตามหาให้ทั่วลำน้ำแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ!

    แก้วตรอมใจกับการจากไปของก้านจนไม่มีแก่ใจทำอะไร เอาแต่นั่งร้องไห้จนเปรียวหัวใจแทบสลาย

    “แม่จ๋า...อย่าร้องไห้ เปรียวรู้ว่าแม่คิดถึงพ่อ เราทุกคนก็คิดถึงพ่อ เปรียวพยายามรักษาคณะลำตัดไว้เพราะพ่อรักลำตัด พ่อต้องการเก็บสมบัติชิ้นนี้ไว้ให้ลูกหลาน แม่ต้องช่วยเปรียวนะ”

    เสียงร้องไห้ของเปรียวทำให้ชาวคณะลำตัดใจไม่ดี มัคนายกผวนรู้เรื่องเลยนิมนต์หลวงตาบุญมาเทศน์เตือนสติ

    “แก้วเอ๊ย...เอ็งไม่กินไม่นอนเอาแต่เศร้าโศกถึงผัว ทำเหมือนเอ็งจะตายตามคนตาย ทิ้งคนอยู่ให้เป็นทุกข์ คนเรามีเวลาของตัวเองที่เรียกว่าชะตากำหนด เวลาแต่ละคนมีไม่เท่ากัน...ก็เหมือนขึ้นรถไฟขบวนชีวิต มีจอดตามสถานีให้คนขึ้นลงระหว่างทาง อยู่ที่ใครจะลงก่อนลงหลัง...แล้วแต่ใครจะตีตั๋วชีวิตคือเวรกรรมที่ทำมา”

    แก้วน้ำตาไหลพราก คิดถึงผัวรักจับใจ หลวงตาบุญเข้าใจดีแต่ก็อยากให้ปล่อยวาง

    “เจ้าก้านมันก็เป็นผู้โดยสารคนหนึ่งที่ขึ้นรถไฟชีวิตมาอยู่ร่วมขบวนเดียวกับเอ็ง แต่มันถึงเวลาที่จะต้องลงไปก่อน ณ สถานีใดสถานีหนึ่ง ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคือสถานีไหน สถานีข้างหน้าก็จะถึงเวลาของพวกเราแต่ละคนที่จะต้องลงจากรถไฟชีวิตขบวนนี้เช่นกัน นั่นคือความตาย ขอให้คิดว่าความตายน่ะมันเป็นธรรมดาของชีวิตนะ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 19:01 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์