ข่าว

วิดีโอ



เพชรร้อยรัก

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-สืบสวน

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: วรพันธ์ รวี

กำกับการแสดงโดย: ณพธันกรณ์ รัตนระวีโชติ

ผลิตโดย: บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: กฤตฤทธิ์ บุตรพรม,อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล

วิชชุดาเริ่มหวั่นใจว่าจะทำให้ลิลลี่กระเด็นไปจากธาวินไม่ได้เพราะท่าทางเขาพึงพอใจเธอมาก จึงเตือนนุดีว่าจะทำอะไรอย่าให้พาดพิงมาถึงตน เดี๋ยวตนจะพานไม่ได้ขวัญแก้วกลับบ้านไปด้วย

เรื่องคดีเพชรหายยังคงคลุมเครือว่าใครกันแน่ที่สับเปลี่ยนเพชร จอยเป็นอีกตัวละครที่อยู่ในงานแฟชั่นเพชรคืนนั้นและใกล้ชิดลิลลี่กับเปมี่ขณะถอดสร้อยเพชร

ออกจากคอ มีเกียรติกับธาวินจึงต้องการตัว แต่ธาวินมือไว ได้ตัวจอยมาก่อนแต่ยังเก็บซ่อนไว้อย่างมิดชิด โดยฝากไว้กับครรชิตที่ไร่เนินสลา

ขวัญแก้วร้องไห้เสียใจที่ธาวินให้ลิลลี่เก็บของเล่นและเสื้อผ้าที่หญิงแปลกหน้าซื้อให้ทิ้งหมด  เพราะธาวินมั่นใจว่าเธอคือวิชชุดา ซึ่งเขาไม่ต้องการให้แม่ใจร้ายคนนี้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับลูกที่เธอทิ้งไว้เหมือนลูกแมว

ลูกหมาเมื่อสี่ปีก่อน

แต่กว่าธาวินจะอธิบายและปลอบขวัญแก้วสำเร็จก็เล่นเอาลิลลี่เหนื่อยแทน แต่ไม่เข้าไปยุ่งระหว่างพ่อลูกเพราะเธอยังไม่รู้ว่าผู้หญิงใจดีคนนั้นคือใครกันแน่

ธาวินกำชับครูไข่มุกไม่ให้ใครมารับขวัญแก้วที่โรงเรียน ยกเว้นลิลลี่กับสมพร ส่วนขวัญแก้วก็เชื่อฟังธาวินมาก เมื่อวิชชุดามาหาจึงไม่ยอมไปเที่ยวด้วยเหมือนวันก่อน แต่บอกรักและปลอบโยนไม่ให้ร้องไห้ โดยมีลิลลี่จับตามองด้วยความสงสัยว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงรักขวัญแก้วมากเหลือเกิน

ความสัมพันธ์ระหว่างขวัญแก้วกับลิลลี่พัฒนาไปในทางที่ดี เด็กหญิงไม่กลั่นแกล้งลิลลี่เหมือนแต่ก่อน ธาวินลอบสังเกตสองคนด้วยความพอใจ แต่ยังมีเรื่องกังวลคือกลัววิชชุดาจะมาเอาขวัญแก้วไป จึงคิดป้องกันไม่ให้ลูกอยู่บ้านในวันหยุดโดยจะเอาลูกไปที่ทำงานด้วย ส่วนลิลลี่ให้อยู่แต่ในบ้านห้ามเปิดประตูรับใครทั้งนั้น

วิชชุดาปรากฏตัวในงานเลี้ยงแห่งหนึ่งที่มีการถ่ายทอดทางทีวี ขวัญแก้วเห็นก็จำได้ถามพ่อวินว่าเธอเป็นใคร ธาวินไม่ตอบ รีบปิดทีวีแล้วอุ้มลูกเข้านอนทันที

เช้าขึ้นเขาเตือนลิลลี่อย่าลืมเรื่องไปงานประมูลเพชร ให้แต่งตัวรอเขาจะมารับ เสร็จแล้วรุ่งขึ้นเขาจะไปเชียงรายแต่ไม่ต้องบอกใครแม้แต่ตำรวจ แต่อยู่ดีๆก็มีข่าวว่าตำรวจออกข่าวว่าลิลลี่จำหน้าคนร้ายได้และพร้อมชี้ตัว ธาวินกังวลว่าตำรวจทำแบบนี้เท่ากับลิลลี่ตกอยู่ในอันตราย คนร้ายหรือผู้บงการต้องหาทางกำจัดลิลลี่แน่

สมศักดิ์เห็นข่าวนี้ก็สั่งลูกน้องไปจัดการลิลลี่

ในบ่ายนี้ก่อน แล้วช่วงเวลาค่ำที่มีงานประมูลเพชรก็เป็นคิวของสบสมัย แต่บ่ายนั้นเองที่ลิลลี่ไปนั่งเล่นในสวนสาธารณะรอเวลาขวัญแก้วเลิกเรียนมีคนร้ายถือมีดเข้ามาจ้วงแทงเธอ โชคดีไม่โดนจุดสำคัญ แต่ก็เล่นเอาได้เลือดบริเวณเอว

ลิลลี่โชคดีซ้ำสองที่ธาวินมาช่วยทันไม่งั้นคงโดนคนร้ายแทงซ้ำ ส่วนตำรวจลูกน้องของมีเกียรติมาจับคนร้ายได้ทันควัน ธาวินหัวเสียมากที่ลิลลี่บาดเจ็บ ส่งเธอถึงมือหมอแล้วรีบเข้าสำนักพิมพ์ พอนุดีถามเรื่องงานประมูลเพชรว่าจะไปหรือไม่ เขาตวาดใส่จนเธอสะดุ้ง แอบบ่นว่าเขาต้องโดนของมาแน่ๆ


โอมรู้ข่าวลิลลี่รักษาตัวในโรงพยาบาลก็รีบมาเยี่ยม แต่โดนอ๋องกับพิเชษฐ์ขัดขวางเพราะเป็นคำสั่งธาวิน ไม่ทันไรนิตยาโผล่มาอีกคน คราวนี้เลยเกิดความชุลมุนเพราะนิตยาหึงหวงโอมจนมีเกียรติต้องเข้ามาปรามและทิ้งท้ายจนนิตยารีบดึงโอมกลับไป

“ผมว่าฆาตกรอาจเป็นคนที่บงการส่งคนมาเพื่อฆ่าน้องลิลลี่ เพราะน้องทำท่าจะคิดออกแล้วว่าคนคนนั้นที่เธอพบวันที่เปมี่ตายคือใคร”

ooooooo

ธาวินดูแลลิลลี่อย่างดีด้วยความรักและสงสาร ขณะเดียวกันนุดีที่รู้ข่าวก็นัดเจอวิชชุดา บ่นว่าคนร้ายไม่น่าพลาดและงานคืนนี้ธาวินคงไม่ไปเพราะต้องไปเฝ้าพะเน้าพะนอเอาใจลิลลี่อย่างแน่นอน

มีเกียรติควบคุมตัวไอ้ซูมือมีดไว้เพื่อวางแผนล่อผู้บงการให้เผยโฉม แล้วยังอยากได้ตัวจอยอีกคน แต่ธาวินก็ยังไม่ปริปากเพราะกลัวจอยโดนฆ่าปิดปาก

ก่อนจะรู้ความจริงว่าใครคือฆาตกร ฝ่ายสบสมัยเริ่มไม่แน่ใจ ว่าใครคือฆาตกรกันแน่ เพราะมีหลายคนที่เกลียดชังลิลลี่และอยากได้เพชรเหมือนกันหมด

ที่แท้ไอ้ซูคือคนที่เวนิกาติดต่อให้นิตยาส่งไปฆ่าลิลลี่หลังจากเพื่อนรักมาขอร้องว่าต้องการกำจัดศัตรูหัวใจ สมศักดิ์รู้เรื่องนี้ก็ตำหนิเวนิกาและสั่งห้ามไม่ให้ยุ่งเกี่ยวอีก

นิตยามีอาการหวาดผวาพิกลจนโอมคิดว่าเธออาจกลายเป็นบ้าเพราะไม่ปล่อยวางเรื่องเพชรและ

เรื่องลิลลี่ แต่งานประมูลเพชรคืนนี้นิตยาก็มาปรากฏตัวพร้อมโอม รวมทั้งวิชชุดากับสามีชาวเยอรมันที่นำเพชรมาประมูลด้วย

ในงานมีผู้คนมากหน้าหลายตา สมศักดิ์กับสมโชคก็มาพร้อมสมุนจำนวนหนึ่ง ธาวินมาทีหลังแต่ก็ทันช่วยสบสมัยที่โดนมือมีดแทงบาดเจ็บ ในช่วงเวลาไฟดับ

ขณะที่สมศักดิ์โดนลอบยิงบาดเจ็บเช่นกัน

มีเกียรติเรียกรถพยาบาลมารับสองคน ก่อนจะพยายามค้นหาตัวคนร้ายแต่ไร้วี่แวว งานประมูลเพชรยุติลงทันทีท่ามกลางความแตกตื่นตกใจของผู้ร่วมงาน

ธาวินรีบกลับมาอยู่เป็นเพื่อนลิลลี่ ขวัญแก้วอยู่บ้าน กับสมพรก็เริ่มบ่นคิดถึงสองคนนั้นเพราะไม่มีคนเล่านิทานให้ฟังก่อนนอน ที่สำคัญเป็นห่วงพี่เลี้ยงคนสวยที่โดนแทงบาดเจ็บอยากให้หายเร็วๆ

ลิลลี่กลับบ้านได้ในเช้าวันถัดมา เธอเห็นสมพรที่หายดีก็รู้ทันทีว่าโดนธาวินหลอกว่าป้ายังขาเดี้ยง

เดินไม่ได้ ธาวินยอมรับว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเธอจึงห้ามป้าไว้ ส่วนสมพรก็ดูออกว่าธาวินหลงรักดาราอย่างลิลลี่ อดกังวลไม่ได้ว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเหมือนตอนที่รักวิชชุดา แล้วโดนทิ้งให้เจ็บช้ำ แต่เมื่อเธอพูดออกไปธาวิน

กลับออกรับแทนว่ารายนี้ไม่เหมือนรายก่อน ลิลลี่อ่อนน้อมถ่อมตนและเป็นคนดี

สายวันรุ่งขึ้น ธาวินมาพบมีเกียรติที่โรงพัก คุยกันเรื่องไอ้ซูมือมีดที่มันไม่ยอมปริปากว่าใครจ้าง พูดแต่ไม่รู้ลูกเดียว

“มันโกหก”

“แกใจเย็นๆน่า เอางี้ ฉันจะออกข่าวว่ายังหาตัวไอ้คนแทงน้องลิลลี่ไม่เจอ ให้ไอ้คนบงการมันย่ามใจ ตอนนี้ฉันเก็บตัวไอ้คนแทงเอาไว้อย่างดีแล้ว”

“อย่าให้มันมาตายอีกคนก็แล้วกัน มันต้องปิดบังอะไรเราอยู่แน่ๆ”


“ฉันขู่มันแล้ว จะเอาไอ้ซูคนนี้แหละไปล่อคนบงการฆ่าลิลลี่”

“ขอให้แกโชคดี”

“ตอนนี้น้องลิลลี่ตกอยู่ในอันตรายอันใหญ่หลวง แกคงคุ้มกันเธอไม่ไหว ให้ฉันจัดการเอง จะหาที่ที่ปลอดภัยที่สุดให้น้อง”

“แกอย่าฉวยโอกาส”

“ฉันสร้างโอกาสให้แกต่างหาก บ้านแกก็เคยโดนถล่มสารพัดจะไม่ปลอดภัย หลายพวกต้องการตัวลิลลี่ ครั้งนี้รอดครั้งหน้าอาจไม่”

“งั้นเราลองไปพูดกับเธอดู”

“ขอบใจ แกไม่ต้องห่วงหวงมากไป ฉันไม่แย่งแกหรอกน่า...เออนี่ วิชชุดาเธอออกข่าวว่าจะรีบกลับ สามีเธอช็อกจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไอ้ที่จะอยู่ไปอีกวันสองวันนั่นเธอไม่เอาแล้ว”

ธาวินโล่งใจแต่ทำเก๊กไม่พูดอะไร พูดถึงแต่ลิลลี่ด้วยความเป็นห่วง

“แกจะไปพูดไปจาอะไรกับเธอ รอให้เธอหายดีก่อน ตอนนี้อย่าเพิ่งจุ้น”

“เออน่าไอ้หมาหวงก้าง” พูดแล้วมีเกียรติหัวเราะขำๆที่ธาวินเป็นเอามาก ความรักเข้าตา

ถึงขนาดระแวงแม้แต่เพื่อนรัก...

บ่ายนั้นนุดีไม่เห็นธาวินที่สำนักพิมพ์ก็เที่ยวถามคนโน้นคนนี้ว่าเจ้านายกลับแล้วเหรอ ทำไมกลับเร็วนัก อ๋องตอบกวนๆว่า

“ผมไม่ได้คิดว่าคุณนุดีอยากรู้ เลยไม่ได้ถามบอสเพื่อเอาไว้ตอบคุณนุดี”

“ไอ้บ้า...ตายจริง อ๋องดูนี่สิ ฉันส่งต่อให้แกนะ”

นุดีทำเป็นตกใจรีบส่งคลิปเสียงลอร่าแม่ของลิลลี่ให้อ๋องทั้งที่เป็นคนเอาลงโซเชียลมีเดียด้วย

ตัวเองเพื่อทำลายลิลลี่ แต่อ๋องรู้เห็นแล้วไม่เชื่อ

“บ้า! แม่จริงเหรอนี่ กล้าพูดถึงลูกตัวเองแบบนี้”

“ก็ลูกมันเลวขนาดนี้ แม่ที่ไหนจะไม่ช้ำใจ”

“ใครกันแน่ที่เลว” อ๋องทิ้งท้ายเหมือนรู้ทัน

พอโดนนุดีทำตาเขียวใส่ก็ถอยห่างไปคนละมุม

ooooooo

นุดีดันทุรังจะทำให้ธาวินเกลียดชังลิลลี่ที่มีแต่ข่าวฉาว หารู้ไม่ว่าสองคนนั้นต่างรักและเข้าใจกันดี แต่แล้วบ่ายนี้วิชชุดามาปรากฏตัวหน้าบ้านหลังจากจอดรถรอธาวินอยู่สองชั่วโมง

ธาวินอึ้งเพราะคิดว่าวิชชุดากับสามีกลับเยอรมันไปแล้ว ขวัญแก้วอยู่ในรถเห็นคุณน้าใจดีก็รีบลงมา โผไปหาด้วยความคิดถึง ธาวินไม่ชอบใจแต่ไม่กล้าพูดอะไรต่อหน้าลูก เอาแต่เร่งวิชชุดาให้รีบพูดธุระจะได้รีบกลับ

วิชชุดาอยากเข้าไปคุยในบ้านแต่ธาวินกีดกันจึงทำท่าจะบอกว่าตนเป็นแม่ของขวัญแก้ว แค่นี้เธอก็ได้เข้าบ้านสมใจ สมพรอยู่กับลิลลี่ในห้องชั้นล่าง มองทางหน้าต่างเห็นวิชชุดาตกใจถึงกับอุทานว่า “เวรกรรม” ลิลลี่เองก็ได้ยินเสียงขวัญแก้วแจ้วๆ อยากออกไป แต่สมพรห้ามไว้

ธาวินหาทางแยกขวัญแก้วออกจากวิชชุดาด้วยการให้สมพรพาไปอาบน้ำ กินข้าว ทำการบ้าน แล้วเข้านอน หลังจากนั้นสองคนออกไปทะเลาะกันหน้าบ้านโดยที่ลิลลี่นั่งกระสับกระส่ายอยู่ในห้องได้ยินแว่วๆ อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ไม่กล้าขยับเดินเพราะกลัวแผลที่เอวอักเสบ

ธาวินกับวิชชุดาทุ่มเถียงกันหน้าดำคร่ำเคร่งเรื่องขวัญแก้ว วิชชุดาอยากได้ลูกกลับไปอยู่ด้วยแต่ธาวินยืนกรานไม่ยอม

“คุณไม่มีสิทธิ์ในตัวหนูขวัญนับตั้งแต่วันที่คุณเอาแกไปลอยแพทิ้งขว้างอย่างหมาแมวที่หน้าไร่เนินสลา”

“เพราะวิชมั่นใจว่านั่นไม่ใช่การทิ้งขว้าง นั่นคือการฝากฝังให้ดูแลแทนวิช”

“ขอโทษนะวิช คุณพูดเหมือนหมา ผมต้องใช้คำหยาบอย่างนี้ ถ้าอยากฝากฝังจริงก็บอกกันมาตรงๆสิ อย่ามาแก้ตัว หน้าไม่อาย”

“วินประณามวิชมากเกินไปแล้วนะคะ ทำไมไม่ คิดถึงความรักของเราบ้าง”

“อย่ามาพูดเรื่องความรักโง่ๆของคุณอีก”

วิชชุดาร้องไห้ ทรุดตัวลงกอดขาเขาคร่ำครวญขอร้อง “ตอนนี้วินมีคนใหม่แล้ว วินจะให้ลูกของเราอยู่กับแม่เลี้ยงชื่อเสียงเลวทรามแย่งสามีแม่ตัวเองแบบนี้ได้ยังไงกันคะ”

“หยุดนะ!”

“ก็แม่ของมันน่ะรู้จักกับวิชที่เยอรมัน วิชไปหาถามว่าจะฝากอะไรถึงลูก เขาก็ฝากมาบอกอย่างนั้นแล้ววินจะให้วิชเข้าใจว่าอะไร แม่เขาบอกโต้งๆว่ามาแย่งสามีเขาน่ะ”

“ออกไปจากบ้านผมเดี๋ยวนี้ หรือจะให้ผมโยนออกไป”

“หน้ามืดตามัวมากจนพูดกันไม่รู้เรื่องแล้วใช่มั้ย”

“แน่นอน คุณกับผมไม่มีวันพูดกันรู้เรื่อง ถ้าคิดจะมาพรากลูกไปจากอกผม”

“เขาเป็นลูกวิชด้วย”

“คุณพรากแกไปจากอกของคุณเองมาหลายปีแล้ว คุณหมดสิทธิ์ในตัวแกโดยเด็ดขาด”

“ลูกวิชต้องอยู่กับแม่เลี้ยง”

“ลูกผมไม่มีวันไปอยู่กับพ่อเลี้ยง ได้โปรดอย่ามายุ่งกับเราอีก ลืมไปซะว่าเราเคยรู้จักกัน ผมเหนื่อย ผมง่วง ผมจะไปนอน ตามใจนะ ถ้าจะนั่งอยู่ตรงนี้ก็เชิญ แต่พรุ่งนี้เช้าผมต้องไม่เห็นคุณที่นี่อีก”

วิชชุดาผวาไปกอดธาวินไว้ บอกว่าเพื่อลูก ตนจะหย่ากับสามีแล้วมาช่วยกันดูแลเลี้ยงลูกของเรา เธอยังรักเขาอยู่ รักเขาคนเดียว

“พูดบ้าๆ เอาคำพูดนี้ไปหลอกคนอื่นเถอะนะ”

“วิชรู้นะว่าวินยังรักวิชอยู่ แต่ยังแค้นวิชไม่หาย”

“หยุดพูดเห็นแก่ตัวได้แล้ว” ธาวินผลักเธอล้มแล้วเดินเข้าบ้านอย่างไม่ไยดี วิชชุดาเจ็บใจตะโกนไล่หลังว่าเขาใจร้าย

ลิลลี่ยืนตรงหน้าต่างมองเหตุการณ์และได้ยินทุกอย่าง แม้ชัดบ้างไม่ชัดบ้าง แต่รู้ว่ามีชื่อแม่ของตนมาเกี่ยวข้อง ธาวินเข้ามาเห็นลิลลี่น้ำตาคลอ ถามทันทีว่า “เธอได้ยิน?”

“ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจฟัง แค่ได้ยินเสียงคนพูดกัน แต่จับความชัดเจนเรื่องแม่กับฉัน ฉันมันเลว มันแย่ แม้แต่แม่ยังรังเกียจ”

“อย่าไปฟังที่คนอื่นพูด ฉันไม่เชื่อเขาแน่”

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันเชื่อค่ะ ฉันมาจากเยอรมัน โดนแม่ไล่มาจริงๆ ข้อหาที่แม่บอกทุกคนนั่นแหละค่ะ ฉันดีใจที่จะได้กลับมาหายาย แต่ก็ไม่พบยาย ชีวิตฉันมันแย่มาก”

“ชีวิตเธอจะไม่แย่ไปกว่านี้ และจะดีขึ้นเรื่อยๆ ฉันสัญญาว่าจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีกทั้งร่างกายและจิตใจ”

“ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณที่ปกป้องฉัน และขอโทษที่แอบฟัง”

“ไม่มีอะไรต้องขอโทษ นอนนะ หลับลงมั้ย ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าเธอจะหลับ”

“ฉันขออยู่คนเดียว ให้ฉันอยู่คนเดียวนะคะ ได้โปรด”

ธาวินยินยอม แต่กว่าจะออกไปได้ก็ทั้งกอดทั้งหอมปลอบโยนเธอก่อนจะอุ้มนอนบนเตียง ห่มผ้าให้แล้วกลับออกมา

วิชชุดายังไม่ไปไหน เธอลัดเลาะท่ามกลางความมืดมาที่หน้าต่างห้องลิลลี่ต้องการให้ออกมาคุยกัน ถ้าอยากรู้ความจริงทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างตนกับธาวิน ลิลลี่ลังเลแต่ที่สุดก็ตัดสินใจออกไป แต่สมพรไม่รู้ ลงมาสำรวจประตูบ้านเห็นว่าไม่ได้ล็อก คิดว่าธาวินลืม จึงจัดการล็อกเสียเองแล้วเข้านอน

ลิลลี่ออกไปหน้าบ้านฟังวิชชุดาตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จโดยไม่เอะใจ วิชชุดาบอกว่าตนกับครรชิตรักกัน แต่ธาวินแอบรักตน เขาเป็นคนเอาแต่ใจ อารมณ์ร้าย ไม่มีเหตุผล วันหนึ่งเขาใช้กำลังข่มขืนตนจนท้อง แต่เพราะตอนนั้นตนเป็นดาราดังมาก อนาคตดับวูบ ต้องหนีหน้าสังคมเพราะกลัวโดนประณาม แต่ธาวินกลับหาว่าตนท้องกับครรชิต ส่วนครรชิตก็หาว่าตนทรยศต่อความรักของเรา ตนจนปัญญาต้องหนีไปคลอดลูกที่เยอรมัน แล้วแม่ก็บังคับให้ตนส่งลูกกลับมาเพื่อให้ธาวินรับผิดชอบ

“ฉันจำยอม...คิดว่าถ้าตั้งหลักได้ฉันจะกลับมาขอลูกคืน และตอนนี้คุณแม่ก็เสียแล้ว ฉันไม่ต้องกลัวอีกต่อไป ฉันบอกเขาว่าจะยอมสละทุกอย่างเพื่อมาดูแลลูกร่วมกัน แต่เขาไม่ยอมเพราะเขามีเธอแล้ว เธอเห็นใจฉันนะ เห็นแก่หนูขวัญ ไปจากเขาได้ไหม เพื่อให้หนูขวัญมีทั้งพ่อและแม่ ฉันขอร้อง ฉันไหว้เธอก็ได้”

ลิลลี่ตกใจรีบตะครุบมือวิชชุดาไว้ไม่ให้ไหว้ตนเอง วิชชุดาย่ามใจบีบน้ำตาวิงวอนต่อไป

“ฉันอยากก้มลงกราบให้เธอเมตตาสงสารฉันกับหนูขวัญ เธอก็เห็นว่าหนูขวัญรักฉันมาก ได้โปรด เธอสะสวยคงไม่ได้ลำบากลำบนที่จะมีใครสักคนมาโอบอุ้มดูแล”

ลิลลี่นิ่งเงียบ วิชชุดามองหยั่งเชิงก่อนบอกว่า “ฉันจะกลับไปก่อน ช่วยปิดประตูบ้านให้ด้วย พรุ่งนี้จะมาเอาคำตอบ” แล้วยังกดดันก่อนจะขึ้นรถอีกว่า “ขอบใจเธอล่วงหน้า ฉันมั่นใจว่าเธอมีจริยธรรมสูงพอ”

“แล้วเรื่องแม่ฉันที่คุณเอามาพูดนั่นล่ะคะ แม่พูดอย่างนั้นจริงเหรอ”

“ยิ่งกว่าจริงอีก แม่เธอบอกทุกคนที่วัดไทย แล้วคนพวกนั้นก็แอบซุบซิบกันว่านี่ไงลอร่า ที่ลูกทรพีอกตัญญูแย่งสามีแม่ ตอนนี้ไปเป็นดาราฆ่าชิงเพชร ใจแตกเสเพลจนต้องตัดแม่ตัดลูกกัน”

ลิลลี่สะเทือนใจ ปิดประตูรั้วแล้วยืนน้ำตาไหลพราก...

 ooooooo

คืนนั้นลิลลี่เข้าบ้านไม่ได้เพราะสมพรล็อกประตู กว่าธาวินจะมาเห็นเธอฟุบหลับอยู่หน้าบ้านก็เป็นไข้ตัวร้อนจัด รีบอุ้มเธอเข้าบ้านมาปฐมพยาบาล

ธาวินเป็นห่วงลิลลี่มากแต่จำเป็นต้องไปเชียงราย บอกว่าจะรีบไปรีบกลับ เมื่อได้พบจอยก็ให้เธอเล่าเหตุการณ์วันนั้นอย่างละเอียด...

วิชชุดาใช้ช่วงเวลาที่ธาวินไม่อยู่บ้านแอบมาหาขวัญแก้วโดยมีเกรเกอรี่กับนุดีมาด้วย สมพรไม่ยินดีต้อนรับแต่ขัดขวัญแก้วไม่ได้ เพราะวิชชุดาบอกเด็กหญิงว่าจะมาทำอาหารกินกันเป็นการเลี้ยงอำลา

ลิลลี่รู้ว่าคนพวกนี้มาแต่ไม่ได้ออกจากห้อง เธอนอนพักผ่อนเพราะไม่สบาย แต่เพราะนุดีกับวิชชุดามีแผนชั่วต้องการให้เกรเกอรี่ที่พึงพอใจลิลลี่เข้าไปปลุกปล้ำในห้อง จึงหาทางแยกสมพรมาขลุกอยู่ในครัวด้วยการชวนทำอาหารเพื่อเปิดทางให้เกรเกอรี่

ขวัญแก้วเข้ามาในห้องลิลลี่ก่อนหน้านั้น เมื่อเกรเกอรี่เข้ามาจึงพยายามผลักไสเด็กออกไป แต่ขวัญแก้วไม่ยอมเลยโดนทำร้าย ลิลลี่เอาตัวเข้าปกป้องขวัญแก้วจนเจ็บเสียเอง สองคนช่วยกันทุบตีฝรั่งบ้ากาม

สมพรออกจากครัวมาไม่เห็นเกรเกอรี่ก็แปลกใจ วิชชุดากับนุดีช่วยกันโกหกว่าเขาออกไปหาซื้อกาแฟ แต่เสียงโครมครามในห้องลิลลี่ทำให้สมพรเอะใจ จังหวะนี้ธาวินกลับมาพอดี เกรเกอรี่เลยโดนหนักจนหน้าแตกยับเยิน

ธาวินกระหน่ำใส่มันไม่ยั้ง ส่วนสมพรโทร.ตามตำรวจ วิชชุดากับนุดีหน้าซีด ขอร้องไม่ให้ธาวินเอาเรื่องเกรเกอรี่ ธาวินตกลงแต่มีข้อแม้วิชชุดากับสามีต้องไปจากเมืองไทยแล้วไม่กลับมาที่นี่อีก ที่สำคัญวิชชุดาห้ามมาแตะต้องขวัญแก้วและห้ามพูดว่าเธอเกี่ยวข้องเป็นอะไรกัน

วิชชุดารับปากและพาสามีกลับไป ส่วนนุดีพยายามพูดเอาตัวรอดว่าตนไม่รู้ไม่เห็นอะไรด้วย แต่ธาวินไม่เชื่อ ไล่เธอกลับไปด้วยความโมโห

รุ่งขึ้นนุดีมาพบวิชชุดาที่โรงแรม แสดงความเสียใจที่ช่วยเพื่อนไม่สำเร็จ วิชชุดาตาบวมเพราะร้องไห้อย่างหนัก เธอกับสามีกำลังเก็บสัมภาระกลับเยอรมัน

 “ฉันก็เสียใจมากที่ช่วยแกไม่สำเร็จ แถมไปส่งเสริมเกรเกอรี่ให้ทำบ้าๆอีก”

“โชคดีที่วินให้อภัย”

“แกรู้ไหมว่าจริงๆแล้วชีวิตฉันไม่ได้แฮปปี้เหมือนเจ้าหญิง เหมือนภาพที่สร้างไว้ซักนิดเดียว”

“อ้าว! ทำไมล่ะ”

“เขาเป็นโรคจิต เขาชอบข่มขืนลวนลามเด็กฉันเห็นสายตาเขาที่มองลิลลี่แล้วฉันเลยไฟเขียว ฉันเซ็งมาก แต่ฉันหาทางชดเชยด้วยการใช้เงินของเขาไปเรื่อยๆ”

“ฉันเสียใจด้วย และขอเป็นกำลังใจให้แกนะ”

“ขอบใจมาก เมื่อคืนฉันกับเกรนั่งคุยกันต่อเรื่องนี้จนเช้า เราไม่ได้นอน เราฝากขอโทษลิลลี่เป็นจดหมายมาด้วย ฝากขอโทษวินอีกคน และฉันก็อยากจะบอกแกอีกคน แกหยุดเถอะเรื่องลิลลี่ แกสวย เก่ง ฉลาด อย่าเอามันมาทิ้งไว้กับวินเลย มีผู้ชายแสนดีมากมาย

รอให้แกเลือก เขารักลิลลี่ ปล่อยพวกเขาไป แล้วชีวิตแกจะหมดทุกข์”

“นี่ชั่วข้ามคืนแกเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เหรอเนี่ย”

“ฉันควรจะเปลี่ยนมานานแล้ว แต่ฉันดันทุรัง มันถึงเป็นแบบนี้ ถ้าฉันไม่งี่เง่า ป่านนี้ฉัน วิน หนูขวัญ เราจะมีกันสามคนพ่อแม่ลูก เป็นครอบครัวที่อบอุ่นน่ารัก”

“ต่อไปลูกสาวแกก็จะมีแม่เลี้ยงเป็นนังลิลลี่”

“ลิลลี่ปกป้องลูกฉัน เกรบอก ฉันสิไม่ปกป้องลูก และถ้าหากว่าฉันเอาลูกมา ฉันก็ไม่มั่นใจนะว่าวันนึงเกรอาจโรคจิตกำเริบ เชื่อฉันนะ เปลี่ยนความคิดกับลิลลี่ซะ ฉันรักแกนะ อย่าลืมเอาจดหมายสองฉบับให้วินกับลิลลี่ด้วย”

วิชชุดาสวมกอดนุดีแล้วเดินไปขึ้นรถพร้อมสามี นุดีมองจดหมายสองฉบับในมืออย่างชั่งใจ

ooooooo

มีเกียรติจะพาลิลลี่ไปหาที่อยู่ใหม่ที่ปลอดภัย แต่เจ้าตัวไม่ยอมเพราะขวัญแก้วเว้าวอนขอร้องไม่ให้ไป ฝ่ายนุดีก็พยายามขอโทษธาวินซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่เขาไม่ให้อภัยแถมยังจะไล่ออกจากงานถ้าเธอไม่พูดความจริงทั้งหมด

นุดีจำยอมพูดความจริงว่าตนเองร่วมมือกับวิชชุดาคิดร้ายต่อลิลลี่ ธาวินโกรธมาก แต่ระหว่างนี้มีเกียรติโทร.มาหาธาวินบอกให้รู้ว่าตำรวจกำลังใช้ไอ้ซูล่อผู้บงการฆ่าลิลลี่ให้เผยตัว

ธาวินเป็นห่วงลิลลี่รีบบึ่งรถกลับบ้าน แล้วมาเจอโอมเมาแอ๋มาตอแยลิลลี่ สองคนชกต่อยกันครู่หนึ่งก่อนที่นิตยาจะขับรถมาด้วยความเร็ว คว้าปืนลงจากรถยิงกราดจนทุกคนหลบแทบไม่ทัน

ทันใดรถตำรวจแล่นพรวดมาจอด นิตยาโดนรวบตัวแต่เธอทำปืนลั่นใส่ตัวเอง มีเกียรติสั่งลูกน้องให้พาไปทำแผลแล้วควบคุมตัวไว้ที่โรงพัก ส่วนโอมนั้นให้ส่งไปโรงพยาบาลด่วน

ขวัญแก้วหวาดผวากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ธาวินปลอบลูกสาวอยู่พักใหญ่ก่อนจะมาถามมีเกียรติว่าใครคือผู้บงการฆ่าลิลลี่ มีเกียรติรู้แล้วแต่ยังอมพะนำ แต่ถ้าธาวินเอาจอยมาแลกก็จะยอมบอก

สบสมัยรู้ว่าโอมอยู่โรงพยาบาลเดียวกับตนก็รีบมาซักถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โอมยังไม่ค่อยสร่างเมาแต่พูดรู้เรื่องว่านิตยาเป็นบ้าไล่ฆ่าลิลลี่และจะฆ่าตนด้วย แล้วถามแม่ว่าตนจะบาปหรือเปล่าที่เป็นต้นเหตุให้นิตยาเป็นแบบนี้

“มันบาปกันทั่วหน้า ยกเว้นโอม ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ โอมจะได้สมบัติทั้งหมดของวีอาร์แกรนด์ฯนะลูกรัก”

“คุณแม่ยังห่วงสมบัติให้ผมอีกเหรอครับ มันมากเกินพอแล้วโดยเฉพาะเพชรนั่น ถ้าได้มันคืนมาผมจะส่งคืนกลับไปยังประเทศที่เป็นเจ้าของแท้จริง”

“ลูกโอมบ้าไปแล้ว อย่านะ อย่าคืนไปเด็ดขาด”

“นี่คุณแม่ยังไม่เห็นอีกเหรอครับว่ามีทั้งความตายและหายนะกันทั่วหน้า แม้แต่โอมที่ไม่อยากได้ก็ยังโดน”

“เพราะโอมมีเมียเป็นนังบ้า”

“คุณแม่ครับ ถ้าคุณแม่จะมาพูดกับโอมเรื่องสมบัติ โอมว่าคุณแม่กลับไปพักเถอะครับ โอมขอพอทีกับสมบัติที่คุณแม่เสาะแสวงหามาให้โอมด้วยวิธีแปลกๆและโอมเคลือบแคลงที่มาตลอดเวลา มีสมบัติมากแล้วไงครับ ผู้หญิงดีๆน่ารักๆอย่างน้องลิลลี่ยังปฏิเสธโอม โอมเหนื่อย ขอพักผ่อน” โอมตัดบทแล้วหันหน้าหนี...

สบสมัยนิ่งอึ้ง รู้สึกแย่

ooooooo

นุดีตัดสินใจนำจดหมายสองฉบับของวิชชุดาให้ธาวิน เมื่อธาวินส่งต่อจดหมายนั้นให้ลิลลี่อ่าน ข้อกังขาเรื่องเขาข่มขืนวิชชุดาจึงหมดไป รวมทั้งเรื่องลอร่าที่เธอพยายามเอามาทำลายลิลลี่...

ที่โรงพัก มีเกียรติสอบปากคำนิตยาแล้วจึงออกหมายจับสบสมัยอีกคน เมื่อนิตยาระบุว่าสบสมัยเป็นคนวางแผนขโมยเพชร ธาวินพาลิลลี่มาที่นี่ จึงรู้ว่าหลังจากนิตยาให้ปากคำแล้วเกิดอาละวาดจนต้องส่งโรงพยาบาลพบหมอจิตเวช

มีเกียรติได้ตัวจอยมาสอบปากคำคดีเพชรหาย ซึ่งจอยสารภาพความจริงว่ามีส่วนรู้เห็นทำให้คดีนี้คลี่คลายลงได้ และคนร้ายตัวจริงก็ยอมเปิดปากสารภาพอย่างหมดเปลือก

สบสมัยเกี่ยวข้องคดีนี้ด้วย เธอยอมมอบตัวเพราะกลัวสมศักดิ์ตามฆ่า แต่สมศักดิ์ก็ไม่รอดเพราะมีความผิดติดตัวหลายคดี ขณะที่นิตยาโดนหลายข้อหาทั้งจ้างวานและพยายามฆ่าลิลลี่ นอกจากนี้เธอยังสารภาพว่าเป็นคนใช้ตุ๊กตาเทพีวีนัสฆ่าเปมี่ เพราะเขาไม่ยอมคืนเพชรยอดปรารถนาให้เธอ

คดีเปมี่ปิดลงได้แต่ก็ยังหาเพชรยอดปรารถนาไม่พบ จนกระทั่งมีเกียรติพาลิลลี่ไปค้นห้องเปมี่อีกครั้ง ลิลลี่ขอเก็บของใช้ส่วนตัวออกมาและจะเอาตุ๊กตาที่เปมี่ซื้อไว้มาด้วย แต่ทำหลุดมือกลิ้งเข้าไปใต้เตียง เธอก้มลงเก็บทำให้เห็นรอยแตกที่ขาเตียงซึ่งเปมี่ซ่อนห่อเพชรยอดปรารถนาเอาไว้พร้อมจดหมายฉบับหนึ่ง

ลิลลี่อ่านข้อความในจดหมายทั้งน้ำตาเพราะสงสารและคิดถึงเปมี่

“ลิลลี่เด็กดีคนสวยของเจ๊ ขณะเขียนจดหมายนี้เจ๊รู้ดีว่าต้องตายแน่ สารพัดที่พวกมันมาทำร้ายเจ๊ มันจะเอาเพชรและแก้แค้นที่เจ๊ไปหลอกเอาเงิน เอาของที่บอกว่าจะมาให้ลิลลี่ นังนุดี เวนิกา นิตยาก็มารุมตบตีเจ๊ สมศักดิ์กับสมโชคสองพี่น้องก็มาร่วมมือด้วย ไอ้คฑาวุธก็เป็นทาสความใคร่ของนังสบสมัย ไม่ยอมไปฮาวายกับเจ๊ ซ้อมเจ๊จะเอาเพชรไปให้นังสบสมัย เจ๊ขอโทษที่ทำผิดกับหนู จะไม่อภัยให้เจ๊ก็ได้ เจ๊ทำพินัยกรรมยกทุกสิ่งทุกอย่างของเจ๊ให้หนูหมด แม้แต่เพชรนี่...”

ค่ำนั้นลิลลี่กลับบ้านในสภาพจิตใจย่ำแย่ คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอเรื่องบ้าๆทำให้รู้สึกแย่ยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเจนฤทธิ์โผล่มาทวงสัญญาจากเธอเรื่องเล่นหนังอีโรติก ธาวินโกรธมากตะบันหน้าเจนฤทธิ์และต่อว่าลิลลี่อย่างหนักทั้งที่เธอไม่เคยตกลงอะไรกับเจนฤทธิ์

ลิลลี่น้อยใจแอบหนีไปเชียงราย เป็นเวลาเดียวกับที่มีเกียรติช่วยสืบจนรู้แหล่งที่อยู่ของยายจันยายของลิลลี่ ธาวินจึงพาขวัญแก้วมุ่งหน้าสู่เชียงราย

สองยายหลานเจอกันที่ไร่เนินสลา ลิลลี่เป็นฝ่ายจำยายจันได้ สองคนสวมกอดกันแน่นด้วยความดีใจ

ยายจันคิดไม่ถึงว่าดาราดังที่เคยพบหลายครั้งคือหลานในไส้ ต่างรำพึงรำพันคิดถึงกันทั้งน้ำตานองหน้า

ธาวินดีใจเป็นที่สุดที่เจอลิลลี่ที่ไร่เนินสลา เขาขอโทษที่วู่วามเชื่อคำพูดเจนฤทธิ์ ลิลลี่เล่นตัวอยู่นานกว่าจะใจอ่อน ส่วนขวัญแก้วก็ทำหน้าที่เป็นแม่สื่อตัวน้อยประกาศกับใครต่อใครว่า พ่อวินจะแต่งงานกับพี่เลี้ยงคนสวยของตนเพราะสองคนต่างรักกันสุดหัวใจ

ooooooo

-อวสาน-


ละครเพชรร้อยรัก ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านเพชรร้อยรัก ติดตามเพชรร้อยรัก ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย กฤตฤทธิ์ บุตรพรม,อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล 1 ม.ค. 2513 07:00 2018-07-02T02:32:05+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ