ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ความใกล้ชิดชนิดถึงเนื้อถึงตัวของดิ่งกับมารศรีทำให้จี๊ดที่มาเห็นโดยบังเอิญรู้สึกไม่พอใจ เธอตำหนิพวกเขาไปหลายคำก่อนจะวกเข้าเรื่องตัวเองว่ามาพบดิ่งเพราะต้องการเจรจาธุรกิจ มารศรีไม่เชื่อแต่ก็จนใจต้องกลับออกมาด้วยความเจ็บแค้นจี๊ด

    เมื่ออยู่กันสองต่อสอง จี๊ดกลับไม่พูดเรื่องธุรกิจ แต่คาดคั้นจะเอาคำตอบให้ได้ว่าดิ่งสะกดรอยตามตนกับเทวัญทำไม ดิ่งยังไม่อยากพูดความจริงในตอนนี้จึงตีรวนไปเรื่อยจนเธอหงุดหงิดหันไปหันมา แล้วเกือบจะเห็นกล้องวงจรปิดที่ดิ่งแอบติดเอาไว้เชื่อมต่อกับทางบ้านเพื่อจับผิดมารศรี

    ดิ่งรีบเอาตัวเข้าขวางไม่ให้จี๊ดเห็น พร้อมกับบ่นเธอว่าจะมาวุ่นวายอะไรนักหนาในออฟฟิศของตน เธอควรจะกลับไปทำงานของตัวเองได้แล้ว

    “เคยได้ยินมั้ย...สำหรับผู้หญิงน่ะ ถ้าเรื่องส่วนตัวไม่เคลียร์มันจะมีผลต่อการทำงานทันที เพราะฉะนั้นนายต้องเคลียร์กับฉัน”

    “ผมมีอิทธิพลกับชีวิตของคุณมากขนาดนั้นเลยเหรอ”

    จี๊ดอยากจะตอบว่าใช่แต่ปากแข็ง...รุกเร่งให้เขาตอบความจริงมาเสียที ดิ่งคิดว่าเลี่ยงอีกไม่ได้แน่จึงยอมเปิดเผย

    “ผมสะกดรอยตามนายเทวัญเพราะผมกำลังพยายามหาหลักฐานทุกอย่างเพื่อใช้มัดตัวเขา ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับผมและกับคุณ เป็นความจริงที่อาจจะไม่ได้อย่างใจคุณนัก เพราะคงไม่มีใครรู้สึกดีที่คนรักทำผิดคิดร้ายกับคนอื่น”

    จี๊ดมองหน้าเขาด้วยสายตาที่อ่อนลง รู้สึกประทับใจที่เขามีความคิดดีๆ

    “แล้วนายจะทำยังไงต่อไป เพราะพี่เทวัญไม่ใช่คนโง่ เขาคงคิดเองได้โดยที่ฉันไม่ต้องไปบอกหรอกว่าพวกนายกำลังตามเขาอยู่”

    “ผมก็ไม่คิดว่าเขาจะไม่รู้ คุณรู้เรื่องนี้ก็ดีแล้ว...กลับไปบอกเขาด้วยว่าผมไม่ปล่อยเขาไว้แน่ ไม่เคยมีใครซุกเรื่องเลวๆไว้ใต้พรมได้นานนักหรอก มันจะต้องถูกเปิดเผยในไม่ช้า”

    พูดเสร็จ ดิ่งเปิดประตูห้องส่งแขกทันทีเลย จี๊ดเดินหน้าตึงออกมาแต่ยังไม่วายพูดกับเขาว่า

    “ความจริงนายก็เป็นคนดีนะ เสียอย่างเดียวคิดจะตีท้ายครัวพ่อตัวเอง แต่ก็นั่นแหละนะ ในโลกนี้ไม่มีคนเพอร์เฟกต์...นอกจากฉัน”

    “อย่าหลงตัวเอง” ดิ่งว่าให้พร้อมกับผลักเธอพ้นประตูแล้วปิดอย่างรวดเร็ว จี๊ดเจ็บใจด่าเขาอีกสองสามคำก่อนจะหันไปถามเลขาฯ ของเขาว่า “คุณมารศรีแม่เลี้ยงเขาน่ะ มาที่นี่บ่อยไหม”

    “เรื่องส่วนตัวเจ้านาย ขออนุญาตไม่ตอบได้ไหมคะ เสียมารยาทค่ะ”

    จี๊ดชะงักหน้าเจื่อน หันเดินออกไปอย่างอายๆ ดิ่งเปิดประตูโผล่ออกมามองตาม ส่ายหน้าบ่นพึมพำว่าจี๊ดยังเป็นคุณหนูนิสัยเสียเอาแต่อารมณ์เหมือนเดิม...

    ooooooo

    หลังจากวันก่อนเรียกร้องเงินค่าปิดปากจากเทวัญเรื่องที่ร่วมรู้เห็นว่าเขาใส่ร้ายยอดชายพาจี๊ดเข้าโรงแรมมาได้แล้วหนึ่งแสนบาท วันนี้ยุพายังย่ามใจมาขู่ขอเขาอีกหนึ่งแสน ถ้าเขาไม่ให้เธอคงต้องไปปรึกษาจี๊ดกับดิ่ง หรือไม่ก็ตำรวจ เทวัญโกรธจนพูดไม่ออก จำยอมให้ไปทั้งที่อยากกำจัดเธอเสียเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ติดว่าจะเป็นที่สงสัย หากเธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

    เมื่อได้เงินก้อนโตมาแล้ว ยุพาทำเรื่องลาพักร้อนก่อนหอบหิ้วกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปต่างจังหวัด ลุงแปลงกับยอดชายรู้เห็นจึงมารายงานดิ่ง ซึ่งดิ่งคาดเดาว่าเธออาจจะหนีหน้าพวกเราตามคำสั่งของเทวัญ นั่นก็หมายความว่าเทวัญไหวตัวทันแล้ว คราวนี้เราคงตามเขายาก

    หลังจากลุงแปลงกลับไปแล้ว ยอดชายแอบถามดิ่งเรื่องที่รู้จากศุวิมลว่าเขากำลังทำให้มารศรีตายใจและเผยธาตุแท้ออกมา ดิ่งตกใจไม่คิดว่าน้องสาวจะปากโป้งเก็บความลับไม่อยู่แบบนี้

    “อย่าไปโทษคุณศุเลยครับ เพราะเธอเป็นห่วง ไม่อยากให้คุณเอาตัวเข้าไปแลกขนาดนั้น และไม่อยากให้คุณจี๊ดกับคุณเข้าใจผิดกันมากไปกว่านี้”

    “จะมีประโยชน์อะไร เมื่อคุณจี๊ดไม่ได้รักผม”

    “จนป่านนี้ผมก็ยังไม่เชื่ออยู่ดีว่าจี๊ดจะรักนายเทวัญ”

    “เขากำลังจะแต่งงานกัน”

    “ผมก็ยังไม่เชื่ออยู่ดีว่าจี๊ดจะหูตามืดบอดแต่งงานกับนายเทวัญ”

    ดิ่งทำท่าจะอ้างเหตุผลอื่นอีก แต่ยอดชายตัดบทว่าไม่ฟัง หันหลังเดินจากไปทันทีเลย

    ooooooo

    วันรุ่งขึ้น เทวัญนัดจี๊ดที่บ้านของเธอเพื่อพูดคุยกับพ่อแม่เรื่องแต่งงาน แต่เมื่อยังไม่เห็นจี๊ดออกมาต้อนรับ เขาถือโอกาสแอบโทร.หาใครบางคนเพื่อให้ส่งลูกน้องไปจัดการมารศรี

    จี๊ดออกมาได้ยินแว่วๆว่าเขาคุยโทรศัพท์ แอบดักคอว่าคุยกับสาวที่ไหนหรือเปล่า เทวัญปฏิเสธพัลวันแล้วชักชวนเธอเข้าบ้านเพื่อคุยธุระสำคัญของเรา

    เมื่อการเจรจาเริ่มขึ้น วันดีดีใจมากเพราะรอคอยวันนี้มานาน ต่างจากเจตนาที่นั่งนิ่งสีหน้าไม่สู้ดีนัก เทวัญรู้สึกได้ว่าเจตนาไม่เห็นด้วย แต่เขาก็พยายามทำใจดีสู้เสือ

    “แล้วคุณป้าของนายที่อยู่อเมริกาจะสะดวกมาคุยกับฉันและแม่ยัยจี๊ดได้วันไหน”

    คำถามของเจตนาทำเอาเทวัญอึ้ง พยายามนึกทบทวน เพราะจำไม่ได้ว่าเคยโกหกอะไรไว้

    “ก็คุณป้าลักษณาที่เป็นญาติผู้ใหญ่เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของพี่เทวัญที่อยู่อเมริกาไงคะ พี่เทวัญเคยบอกพวกเราว่าจะให้ท่านมาสู่ขอจี๊ดกับคุณพ่อคุณแม่”

    “อ๋อ...คุณป้าลักษณา...ผมจะโทร.ไปเรียนท่านคืนนี้ครับ ถ้าคุณท่านและคุณแม่ไม่ขัดข้องอะไรเรื่องที่ผมกับน้องจี๊ดจะแต่งงานกัน”

    “ฉันไม่ขัดข้องหรอก ยินดีมากที่จะได้ต้อนรับเธอมาเป็นสมาชิกใหม่ของครอบครัว คุณล่ะคะ ท่าทางดีใจมากกว่าฉันซะอีกนะ” วันดีตื่นเต้นไม่ลืมหูลืมตา ทั้งที่เจตนาหน้านิ่งมาก มองว่าที่ลูกเขยอย่างครุ่นคิด

    “ผมไม่ขัดใจลูกอยู่แล้ว ถ้าลูกเห็นว่าดี ผมก็โอเค”

    “ขอบคุณค่ะคุณพ่อคุณแม่...พี่เทวัญคะ โทร.บอกคุณป้าให้มาเมืองไทยด่วนเลยนะคะ”

    “จ้ะน้องจี๊ด พี่จะรีบโทร.หาท่าน”

    เทวัญส่งยิ้มหวานให้เธอแต่ในใจรู้สึกอึดอัดและกังวล จี๊ดแอบสังเกตตลอดเวลาโดยที่เขาไม่รู้ตัว เมื่อเขากลับไปแล้ว เธอคิดทบทวนเรื่องป้าลักษณา แปลกใจ ทำไมเขาอึกอักเหมือนจำไม่ได้ ซึ่งนี่คือความผิดปกติที่เธอต้องค้นหาคำตอบ เธอตั้งใจจะไปพบทันวิทย์ แต่ไม่ทันจะก้าวขา เจตนาที่ยังค้างคาใจก็เข้ามาถามเสียก่อนว่า ลูกกำลังจะทำอะไร ทำไมจู่ๆถึงอยากแต่งงาน

    “ก็มันถึงเวลาแล้วนี่คะคุณพ่อ จี๊ดขอตัวนะคะ จะไปโทร.หาพี่เทวัญ”

    “ทำอะไรระวังตัวด้วยนะจี๊ด ไม่มีใครเก่งไปหมดซะทุกอย่าง พ่อกลัวเราจะพลาด”

    “คุณพ่อหมายความว่าอะไรคะ”

    “เราจะทำอะไร พ่อไม่รู้ แต่อย่าทำด้วยตัวคนเดียว ชีวิตมันต้องมีผู้ช่วย ไม่ว่าจะในสถานการณ์ไหน ไม่มีใครได้ดีหรือเดินไปข้างหน้าได้โดยปราศจากคนคอยสนับสนุนนะ”

    “คุณพ่อพูดอะไรแปลกๆ จี๊ดไม่เห็นจะเข้าใจเลย สงสัยจะไม่สบายหนัก ไปค่ะ จี๊ดพาคุณพ่อไปพักผ่อนที่ห้องดีกว่าค่ะ”

    “จี๊ด...ฟังพ่อไว้บ้างก็ดีนะลูก”

    “จี๊ดฟังคุณพ่อเสมอค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ จี๊ดจะไม่ทำให้คุณพ่อผิดหวังหรือเสียใจเพราะตัวจี๊ดอีก จี๊ดสัญญาไปแล้วนะคะ”

    “พ่อจะพยายามไม่คิดมากนะ”

    “น่ารักที่สุด...ไปค่ะ” จี๊ดกุลีกุจอจูงพ่อไป พลางนึกโล่งใจที่ตัวเองไม่ต้องพูดความจริงออกมาในเวลานี้

    หลังจากนั้นเช็กจนแน่ใจแล้วว่าเทวัญไม่ได้อยู่คอนโดฯ จี๊ดจึงแอบไปพบทันวิทย์เพื่อซักถามเรื่องคุณป้าลักษณา แล้วเธอก็พบพิรุธจากทันวิทย์ที่บ่ายเบี่ยงไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ ชิงขอตัวออกไปธุระ แต่ความจริงเขาแอบไปจับตาดูพฤติกรรมของมารศรีที่พยายามยั่วยวนดิ่ง พอเห็นจะจะกับตาก็แค้นใจที่เธอหลอกว่ารักตน

    เมื่อยั่วดิ่งไม่ได้ผล แถมยังถูกเขาแสดงท่าทีชิงชังรังเกียจ มารศรีเจ็บใจดิ่งแต่ไประบายออกกับเศกที่นอนเป็นผักปลา เธอทำท่าจะเอาหมอนกดปิดหน้าฆ่าเขาให้ตายคามือ แต่เกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน ถึงกระนั้นก็ทำให้เศกกลัวจนน้ำตาไหล

    ดิ่งรู้เห็นพฤติกรรมเลวๆของมารศรีจากกล้องวงจรที่แอบติดไว้ เขานึกเป็นห่วงสวัสดิภาพของพ่อมากยิ่งขึ้น และต่อไปนี้เขาจะต้องจับตามารศรีทุกฝีก้าว

    ด้านคุณหนูจี๊ดที่มีแผนบางอย่างในใจแต่ไม่ยอมบอกใคร พอเธอนำคำทักท้วงของพ่อมาคิดทบทวนก็คล้อยตาม เธอตัดสินใจเรียกรัตนามาพบเป็นการส่วนตัว บอกว่าตนมีเรื่องจะบอก และขอให้เธอเก็บเป็นความลับ

    “ความลับ??” รัตนาทวนคำงงๆ

    “ถึงชีวิต...ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอ เพราะฉันคงทำมันคนเดียวไม่ได้แน่ ฉันคิดว่าเธอคือคนที่จะสนับสนุนฉันได้”

    “ขอบคุณค่ะ ที่ไว้วางใจดิฉัน”

    จี๊ดมองรัตนาอย่างเชื่อมั่น ก่อนตัดสินใจพูดความจริงที่เก็บไว้กับตัวเองมานาน

    “ฉันกำลังจับตามองพี่เทวัญทุกฝีก้าวเพื่อหาหลักฐานที่จะมัดตัวเขาให้ดิ้นไม่หลุด ทำให้ฉันต้องทำตัวงี่เง่าแบบนั้น”

    “คุณจี๊ด...คุณควรไปบอกความจริงกับคุณยอดชายและคุณใจดี”

    “อย่าเลย ฉันไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันเป็นห่วงเพื่อน แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่ห่วงเธอนะ แค่คิดว่าเธอเป็นผู้ช่วยที่อยู่ใกล้ตัวฉันอยู่แล้ว พี่เทวัญคงไม่สงสัยอะไร หากเราจะช่วยกัน”

    “เพื่อนรักคุณจี๊ดทุกคนรอคอยคำอธิบายอยู่นะคะ มันจะดีกว่าไหมคะ ถ้าจะมีเพื่อนคอยเคียงบ่าเคียงไหล่ช่วยเหลือคุณจี๊ดให้ได้อุ่นใจมากกว่านี้”

    ฟังเหตุผลของรัตนาแล้ว จี๊ดถึงกับนิ่งไปอย่างลังเล...

    ooooooo

    หลังจากเมื่อคืนรู้เห็นว่ามารศรีคิดร้ายกับพ่อของตน เช้านี้ดิ่งจึงช่วยกันกับป๊อดย้ายเศกลงมาอยู่ที่ ห้องนอนแขกชั้นล่าง อ้างว่าคนเป็นอัมพาตขึ้นลงลำบาก เหนื่อยทั้งคนป่วยและคนดูแล
    มารศรีไม่เชื่อและรู้สึกระแวงเพราะทุกคนทำเหมือนไม่ไว้ใจให้เศกอยู่ใกล้เธอ พอเธอถามกึ่งตัดพ้อดิ่ง ก็ได้คำตอบนุ่มนวลชวนให้หมดความสงสัยว่า

    “คิดมากน่ะ ให้คุณพ่อท่านพักให้สบายดีกว่านะ พูดกันตรงๆ ไม่รู้ว่าคุณพ่อจะอยู่กับเราได้นานอีกแค่ไหน ผมก็อยากจะดูแลให้ท่านได้รับความสบายที่สุด ผมไปทำงานก่อนนะ ฝากคุณพ่อด้วย”

    มารศรียิ้มรับด้วยความสบายใจ โดยไม่รู้ว่าดิ่งซ่อนความไม่พอใจไว้อย่างมิดชิด เมื่อดิ่งออกจากบ้านได้สักพัก ยอดชายก็โทร.มาแจ้งข่าวเจ๊ยุพาหลังได้ข้อมูลบางอย่างจากลุงแปลงที่ไปสืบมา

    หลังจากนัดหมายกับดิ่งเรียบร้อยแล้ว ยอดชายหันมาคุยกับใจดีที่เวลานี้ว่างมากเพราะตกงานเหมือนกัน

    “รู้แล้วว่าเจ๊ยุพาไปไหน เราต้องไปเจอคุณดิ่ง เสร็จแล้วไปทำสังฆทานกันต่อนะ จะอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร”

    “เฮ้อ...เศร้ามากเลยนะ” ใจดีห่อเหี่ยว

    “ไม่หรอก โคตรเศร้าต่างหาก ตกงาน เพื่อนเกลียด เกลียดเพื่อน โชคยังดีที่คุณศุไม่เกลียดไปด้วยอีกคน ไม่งั้นครบเซ็ตความซวย”

    “ใช่...เศร้ามากเลย ไม่กี่เดือนที่ผ่านมาทำไมเกิดเรื่องเลวร้ายกับพวกเราได้มากขนาดนี้...อย่างเงาะ ฉันไม่ค่อยแปลกใจ ได้กลิ่นไว้อยู่แล้ว แต่กับจี๊ด...”

    “ฉันทำไม” เสียงจี๊ดดังขึ้นข้างหลัง...เธอเดินเข้ามาพร้อมกับรัตนาที่ยิ้มกริ่มมีเลศนัย

    ที่แท้จี๊ดมาง้อเพื่อนรักทั้งสองคนนั่นเอง แต่เพื่อนๆกลับเชิดใส่แถมพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า แค่คำขอโทษไม่กี่คำมันกู้เอาความรู้สึกดีๆของเราให้คืนมาเหมือนเดิมไม่ได้หรอก เธอทำลายความรัก ความปรารถนาดีของเราอย่างเอาแต่ใจที่สุด รู้ไหมว่ามันเจ็บ เราไม่คบคนโง่ที่อวดฉลาด

    “ฉันยอมรับว่าฉันผิดที่ทำร้ายความรู้สึกพวกเธอ ฉันต้องการกันให้พวกเธออยู่ให้ห่างจากพี่เทวัญ ฉันไม่อยากให้เพื่อนของฉันต้องเป็นอันตราย ซึ่งฉัน...ขอโทษ”

    ยอดชายกับใจดีอึ้งไปด้วยกัน มองจี๊ดอย่างไม่เชื่อสายตาและไม่เชื่อหู

    “จริงๆแล้วฉันฉลาดนะ ไม่ได้โง่ รู้และเข้าใจทุกอย่างที่พวกเธอพยายามจะบอก”

    ใจดีอ่อนลง ถามจี๊ดว่าทำไมไม่บอกเสียตั้งแต่แรก จี๊ดตอบแบบหมดฟอร์มว่า ตอนแรกคิดว่าตัวเองจะเดี่ยวไหว แต่ทำมาทำไปคิดว่าน่าจะมีโครงการเพื่อนช่วยเพื่อน...รัตนาเสริมด้วยว่า ทีมเวิร์กช่วยได้ในทุกสถานการณ์

    พูดขาดคำ ใจดีก็โผเข้ากอดจี๊ดแน่นด้วยความเข้าใจ ยอดชายทำท่าจะกอดด้วยแต่โดนจี๊ดแหวใส่

    “ไม่ต้อง! ไปกอดน้องสาวนายดิ่งไป”

    “กอดได้ที่ไหน ถูกตบกลับมาล่ะไม่ว่า”

    ทั้งหมดหัวเราะกันครืน หลังจากนั้นอีกครู่หนึ่ง จี๊ดก็บอกลาเพื่อนๆ

    “ฉันต้องรีบกลับไปทำงานแล้วนะ มีอะไรเดี๋ยวฉันจะรีบติดต่อมา อย่างที่คุย พวกเธอต้องทำตัวเหมือนเดิมคือโกรธฉันมากๆ พี่เทวัญจะได้ไม่สงสัย แล้วติดต่อเงาะได้หรือยัง เงาะคือพยานปากสำคัญ”

    “ยังติดต่อเงาะไม่ได้...แต่ยอดอยากให้จี๊ดรู้ไว้อย่างว่า คุณดิ่งรักจี๊ด”

    “ยอด...ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องนี้ตอนนี้” จี๊ดปราม

    “ตอนนี้แหละเหมาะที่สุด ตอนที่จี๊ดมีสติ คุณดิ่งรักจี๊ด”

    “ฉันไม่อยากฟัง เพราะมันไม่จริง”

    “ทำไมคิดว่าไม่จริง”

    “อยู่ใกล้ชิดนายนั่น ไม่เห็นหรือไงว่าเขาจ้องจะตีท้ายครัวพ่อตัวเอง นี่เหรอรักฉัน”

    “มันเป็นแผนของเขา รู้ไว้ซะ”

    จี๊ดอึ้งพูดไม่ออก...ยอดชายมองหน้าเธอจริงจังเพื่อยืนยันคำพูดนั้น

    ooooooo

    ค่ำคืนนี้ มารศรีเกือบโดนไอ้โม่งชายสองคน ทำร้ายร่างกายถ้าไม่ได้ทันวิทย์มาช่วยไว้...ทันวิทย์ไม่ไว้ใจพี่ชายตัวเองเพราะทราบดีว่าเขาจ้องจะส่งคนทำร้าย มารศรี ช่วงนี้เขาจึงสะกดรอยตามเธอเพื่อป้องกันภัยให้

    เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทันวิทย์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย มารศรีนึกไม่ถึงว่าเขาจะรักเธอมากขนาดยอมเอาชีวิตเข้าเสี่ยง

    “ผมเจ็บไม่เป็นไร แต่คุณต้องไม่เป็นอะไร” เขาย้ำหนักแน่นจนมารศรีหน้าสลดอย่างรู้สึกผิด

    “เธอรักฉันมากขนาดนี้เลยเหรอ”

    “ใช่...ผมรักคุณมากขนาดนี้ แต่คุณยังหลอกใช้ผมได้ลงคอ คุณไม่ได้รักสามีคุณ และคุณก็ไม่ได้รักผม แต่คุณรักผู้ชายคนนั้น คนที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยงของคุณ คุณไม่ใช่คนดี คุณมันเป็นผู้หญิงที่เลวที่สุด”

    “ใช่ เธอพูดถูกทั้งหมด ฉันไม่ใช่คนดี”

    “คุณก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ คุณควรจะหยุด”

    “หยุดเหรอ หยุดอะไร”

    “ทุกอย่างที่คุณกำลังทำ ผมมาเตือนคุณ คุณกำลังทำให้พี่เทวัญโกรธ ไอ้ผู้ชายที่มันมาลอบทำร้ายคุณ ก็น่าจะเป็นฝีมือของพี่เทวัญ”

    “ฉันรู้ และขอบใจเธอมาก แต่ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก ผู้หญิงเลวๆอย่างฉันทำอะไรก็ได้เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ และทำอะไรก็ได้เพื่อกำจัดสิ่งที่ไม่ต้องการออกไปจากชีวิต ถ้ารักฉันจริงก็ลืมฉันซะเด็กน้อย...ไปมีชีวิตของเธอซะ”

    มารศรีตัดใจเดินหนีเขามา ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความแค้นเทวัญ ทิ้งทันวิทย์ร่ำไห้เสียใจอยู่ตรงนั้น

    ooooooo

    คืนเดียวกัน ยอดชายมาหาดิ่งที่บ้านพูดคุยกันเรื่องเจ๊ยุพาที่ตอนนี้ดิ่งส่งคนออกติดตามแล้ว จู่ๆยอดชายเปลี่ยนเรื่องกะทันหันเล่าว่าจี๊ดหลอกทุกคนว่ารักเทวัญเพื่อหาหลักฐานเอาผิดเขา เหมือนที่ดิ่งกำลังทำอยู่ ดังนั้นทั้งคู่จึงมีเป้าหมายเดียวกัน

    ดิ่งทำท่าจะไม่เชื่อ ก็พอดีจี๊ดโผล่เข้ามาสารภาพด้วยตัวเอง ยอดชายจึงเปิดโอกาสให้สองคนคุยกันเอง โดยที่เขากับศุวิมลแอบสังเกตการณ์อยู่รอบนอกอย่างลุ้นๆ

    แทนที่นายดิ่งจะรับฟังคุณหนูจี๊ดดีๆ เขากลับเดินดุ่มหนีไปจนเธอทนไม่ไหวตะโกนลั่นอย่างคับข้องใจ

    “นายดิ่ง!! จะหนีฉันแบบนี้ไปอีกนายมั้ย ฉันน่าขยะ แขยงมากหรือไง ฉันจำได้นะว่าฉันยืนอ้อนวอนนายอย่างนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว นายจะใจร้ายเดินหนีฉันอยู่อีกเหรอ”

    ยอดชายกับศุวิมลแอบมองจากมุมหนึ่ง รู้สึกสะเทือนใจและสงสารจี๊ด ในขณะที่ดิ่งยังไม่หันมาเพราะไม่อยากให้จี๊ดเห็นความอ่อนไหวของตน

    “ฉันยอมละทิ้งยางอาย วางคำว่าศักดิ์ศรีทั้งหมดที่ฉันเคยยึดถือ เพื่อมาขอความเห็นใจจากนาย...ให้พูดความจริงจากหัวใจ ความรู้สึกที่นายมีต่อฉัน เพราะฉัน...”

    จี๊ดกำลังจะสารภาพรัก...ดิ่งเข้าใจทะลุปรุโปร่งหันกลับมาเพื่อสวมกอดเธอให้เต็มรัก แต่แล้วมีเหตุให้เขาชะงัก เพราะมารศรีก้าวเข้ามาในสภาพหัวแตกเลือดอาบ

    มารศรีลงทุนทำร้ายตัวเองเพื่อเรียกร้องความสงสารจากดิ่ง ซึ่งได้ผลทันตา ดิ่งโผเข้าหาและเร่งรีบพาเธอไป โรงพยาบาลโดยไม่ทันนึกถึงจี๊ดที่ยืนอึ้งอยู่ด้วยความน้อยใจ การกระทำของดิ่งทำให้จี๊ดเข้าใจว่าเขารักมารศรี และไม่ว่า ยอดชายจะอธิบายยังไง จี๊ดก็ไม่ฟัง ใช้ความรู้สึกตัวเอง ตัดสินทั้งน้ำตา

    “พอเถอะยอด อย่าพูดอะไรอีกเลย ปล่อยมันไปเถอะ ฉันหมดคำถามแล้ว ไม่มีอะไรคาใจอีกแล้ว”

    “แต่จี๊ดก็เห็น คุณดิ่งจำเป็นต้องดูแลอาการของมารศรีก่อน”

    “เธอเห็นสายตาของเขามั้ย”

    “ไม่เห็น”

    “แต่ฉันเห็น...และนั่นมันก็คือคำตอบที่ฉันได้รับ คำตอบที่ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกเลย”

    จี๊ดเดินลิ่วจากไปแล้ว...ยอดชายไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี ได้แต่ถอนใจกับเหตุการณ์ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น

    ooooooo

    เมื่อกลับมาถึงบ้านตัวเอง จี๊ดประหลาดใจที่เงาะ มารออยู่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอพยายามติดต่อตามหาแต่ไม่เจอ

    “เงาะ เธอหายไปไหนมา”

    “ฉันก็ไปทำงานที่ใหม่ เจอสังคมใหม่ๆ ฉันไม่อยากจมอยู่กับอดีตที่มันเลวร้าย”

    “เรื่องระหว่างเธอกับพี่เทวัญ...”

    “สบายใจเถอะจี๊ด มันไม่เคยเป็นเรื่องจริง ฉันรักพี่เทวัญ แต่พี่เทวัญไม่เคยสนใจฉันเลย ทุกอย่างทุกเรื่อง ฉันกุขึ้นเองทั้งนั้น เธอเป็นเพื่อนที่ดี เป็นเพื่อนรัก ฉันย่อม พูดความจริงกับเธอ ไม่มีการโกหกอีกต่อไปแล้ว สบายใจ เถอะจี๊ด”

    “ฉัน...” จี๊ดงงหนักจนพูดไม่ออก

    “ฉันเข้าใจ บางทีความจริงก็ไม่ใช่สิ่งที่เราอยากจะได้ยิน”

    เงาะจับมือจี๊ดอย่างปลอบใจ แต่พอลับหลังจี๊ด เงาะกลับยิ้มหยันสะใจ แล้วออกไปขึ้นรถเทวัญที่จอดรออยู่

    “เป็นไงบ้าง เรียบร้อยดีไหมจ๊ะเงาะ” เทวัญปาก หวาน นัยน์ตากรุ้มกริ่ม

    “เรียบร้อยค่ะ คิดว่าจี๊ดเชื่อเงาะ”

    “ให้มันได้อย่างนี้สิ ที่รักของพี่”

    “ยังจะกล้าใช้คำนี้กับเงาะอีกเหรอคะ”

    “ก็พี่รักเงาะ”

    “ไม่จำเป็นต้องหลอกเงาะหรอกค่ะ เพราะเงาะไม่มีทางเชื่อคำพูดหวานๆของพี่อีกแล้ว ที่เงาะยอมทำแบบนี้ให้พี่เพราะสิ่งแลกเปลี่ยนเท่านั้น”

    “โอเค...เงินเดือนเดือนละแสน พี่ให้ได้ แต่คงต้องมีอะไรพิเศษสำหรับคืนนี้หน่อยนะ เป็นค่ามัดจำให้พี่ แล้วพรุ่งนี้เงินจะอยู่ในบัญชีของเงาะเรียบร้อย”

    “ไม่มีปัญหาค่ะ บอกตามตรงเงาะเองก็คิดถึงพี่มากอยู่เหมือนกัน ไปกันได้หรือยังคะ”

    เทวัญยิ้มพอใจ เคลื่อนรถหายไปในความมืด...

    ooooooo

    หลังจากเมื่อคืนอุตส่าห์ลงทุนทำร้ายตัวเองจนเลือดโชก...เช้านี้มารศรียังต้องตีสีหน้าเศร้าเล่าความเท็จให้ดิ่งฟังอีกว่า

    “พอศรีแยกกับเพื่อนออกมาจากร้านอาหาร กำลังจะขึ้นรถกลับบ้าน พวกมันก็เข้ามาทำร้ายศรีโดยที่ศรีไม่ทันตั้งตัว...โอ๊ย ปวดหัวจังค่ะ”

    “ไม่เป็นไร ไม่ต้องเล่า...คุณไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว แต่แน่ใจนะว่าไม่ติดใจเอาเรื่องพวกมัน”

    “ค่ะ ช่างมันเถอะ ถึงไปแจ้งตำรวจก็เท่านั้น จับพวกมันไม่ได้หรอก”

    ดิ่งพยักหน้ารับรู้ บอกให้เธอพักผ่อน ส่วนเขาจะออกไปทำงาน แต่มารศรียังเว้าวอนจับมือเขาไว้ อยากให้เขาอยู่เป็นเพื่อน ศุวิมลเห็นแล้วหมั่นไส้ ก้าวเข้ามาขัดคอ

    “เจ็บนิดหน่อย ไม่ได้คางเหลือง ไม่ต้องถึงกับเฝ้ากันตลอดเวลาหรอกค่ะ”

    “ศุ...ไม่เอาน่า” ดิ่งปราม

    “คุณศุอยากจะต่อว่าอะไรศรี ก็ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ ศรีชินแล้ว”

    “ดีค่ะ ควรจะชิน ถ้าคุณยังอยู่ในบ้านหลังนี้ คุณก็ จะได้ยินคำพูดเหล่านี้ออกจากปากฉันตลอดเวลา เพราะฉันจะไม่เกรงใจ”

    มารศรีไม่ตอบโต้ แต่บีบน้ำตาทันที พอเห็นดิ่งฉุน เฉียวเดินตามศุวิมลที่งอนหน้าง้ำออกไป เธอรีบก้าว ตามมาแอบฟัง

    “เป็นอะไรของเราน่ะ พี่บอกแล้วไงว่าให้ทำตัวตามปกติ” ดิ่งพูดเบามากเพราะไม่อยากให้ใครได้ยิน

    “ก็นี่แหละปกติของศุ...วันไหนถ้าไม่ได้ด่า วันนั้นคือศุไม่ปกติ ศุไม่อยากให้พี่ดิ่งใจอ่อนกับมารยาของมารศรี”

    “พี่ไม่ได้ใจอ่อน”

    “มารยาหญิงมีเป็นร้อยเล่มเกวียน พี่ดิ่งไม่ควรประมาท”

    “พี่มีสติ”

    “ก็ดีค่ะ งั้นก็ฟังนะคะ ตอนนี้คุณจี๊ดไม่สบายอยู่ที่บ้าน”

    “แล้วไง จะให้พี่ไปพบคุณจี๊ดให้ได้เลยใช่มั้ย”

    “คนรักกันก็ควรจะพบกัน ดูแลกัน ไม่ควรปล่อยให้เขาต้องต่อสู้กับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตามลำพัง”

    ดิ่งรับฟังแต่ไม่ทำตาม เดินหนีไปหน้าตาเฉย ทำเอาศุวิมลกระทืบเท้าอย่างขัดใจ ส่วนมารศรีที่แอบฟัง ได้ยินชื่อจี๊ดก็ยิ่งฮึ่มฮั่มอยากเอาชนะ

    ooooooo

    จี๊ดเครียดจนโรคกระเพาะกำเริบ ใจดีมาดูแล เพื่อนด้วยความเป็นห่วง พอกินยาแล้วทุเลาลงหน่อย จี๊ดทำท่าจะเข้าออฟฟิศ แต่ใจดีไม่ยอม ตะล่อมอยู่นาน กว่าจี๊ดจะยอมนอนพักผ่อน

    ไม่ทันไร จี๊ดลุกพรวดขึ้นนั่ง บอกใจดีว่าเมื่อวาน เงาะมาที่นี่ มายืนยันว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับเทวัญ ที่ผ่านมาเธอโกหกเพราะอยากทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตนกับเทวัญ

    ใจดีฟังแล้วโกรธเงาะมาก มั่นใจว่าเงาะทรยศเพื่อน พูดจาเชื่อถือไม่ได้...ในขณะเดียวกันนั้น ยอดชายกำลังหว่าน ล้อมดิ่งจะให้ไปง้อจี๊ด แต่พูดจนน้ำลายแห้งคอก็ไม่สำเร็จ ยอดชายเลยโทร.ไปบ่นกับศุวิมลว่าเหนื่อยมากกับคนคู่นี้

    หลังจากใจดีกลับไปแล้ว จี๊ดเฝ้ารอโทรศัพท์ของดิ่งตลอดเวลา หากตัวไม่มา อย่างน้อยเขาก็น่าจะโทร.มาหา กันบ้าง

    เสียงโทรศัพท์มือถือดัง จี๊ดดีใจนึกว่าดิ่ง ที่ไหนได้กลายเป็นนายเทวัญ...เธอกดรับอย่างไม่เต็มใจ และตอบปฏิเสธทันทีที่เขาชวนกินข้าวด้วยกันเย็นนี้ เงาะอยู่ข้างเทวัญได้ยินทุกอย่าง เมื่อเขาวางสายจึงเตือนว่า อย่าวางใจนักเพราะจี๊ดไม่ใช่คนโง่ เธออาจไม่เชื่อคำพูดของตนเมื่อวานก็ได้ เทวัญไม่พอใจแต่ก็ไม่ประมาทที่จะรับฟังคำเตือนนั้นไว้

    ยอดชายกับใจดีนัดพบศุวิมลแล้วพูดคุยกันเรื่องเงาะมาหาจี๊ด ทุกคนลงความเห็นว่าไม่ชอบมาพากล ต้องมีอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลัง จี๊ดอาจจะกลายเป็นเหยื่อของพวกหน้าเนื้อใจเสือ ที่คราวนี้ไม่รู้ว่าจะมาไม้ไหน?

    ด้านนายดิ่ง หลังจากเล่นองค์อยู่นานสองนาน ในที่สุดเขาก็ฝืนใจตัวเองไม่ไหว แอบไปหาจี๊ดที่บ้าน และพบเธอกำลังปวดท้องชักดิ้นชักงอ พ่อแม่ก็ไม่อยู่ เขาเลยต้องพาเธอส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

    หลังจากหมอเวทย์ตรวจรักษาจี๊ดเสร็จก็มีอันต้องรีบกลับออกไป เพราะเธอออกฤทธิ์ออกเดชกับดิ่งอย่างเอา แต่ใจ จี๊ดทำเรื่องมากเพราะอยากให้เขาเอาใจ แต่กว่า ดิ่งจะยอมลงให้ ก็เล่นเอาเธอทั้งเหนื่อยทั้งปวดท้องขึ้นมาอีก

    ooooooo

    ที่ออฟฟิศโมเดิร์นคาร์ รัตนานำแฟ้มงานกลับ มาคืนเทวัญ พร้อมกับชี้แจงเหตุผลที่จี๊ดไม่อนุมัติงาน ชิ้นนี้ว่า

    “หลักการและเหตุผล ไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้ รบกวนคุณเทวัญกลับไปหารูปแบบการตลาดที่เข้าถึงกลุ่มลูกค้าที่เป็นรูปธรรมมากกว่านี้”

    “แน่ใจเหรอว่าน้องจี๊ดพูดแบบนี้”

    “ดิฉันถ่ายทอดมาทุกคำพูด ไม่มีการเสริมเติมหรือตัดตรงไหนเลย”

    “วันนี้น้องจี๊ดจะเข้าออฟฟิศไหม”

    “ไม่เข้าค่ะ และคงไม่เข้าอีกหลายวัน”

    “น้องจี๊ดไปไหน”

    “ไม่ทราบค่ะ ไม่ได้แจ้งไว้ ขอตัวนะคะ ดิฉันกำลังจะกลับบ้าน”

    รัตนาคว้ากระเป๋าเดินออกไปทันที เทวัญมองตาม ด้วยความแค้นใจ จากนั้นเขาลองโทร.หาจี๊ดแต่เธอปิดเครื่อง พอไปหาที่บ้านก็ไม่เจอ ถามคนใช้ก็ไม่รู้ไม่เห็นสักคน

    พวกป้าเพ็ญจงใจปิดบังเทวัญตามที่รัตนาสั่งไว้ พอเขาออกจากบ้านไปอย่างหงุดหงิดหัวเสีย ป้าเพ็ญก็รีบโทร.แจ้งรัตนาทันที

    เวลานั้น รัตนากำลังมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลด้วย ความหวังว่าจี๊ดกับดิ่งคงจะเคลียร์ปัญหาหัวใจกันได้สักที รัตนาไม่ได้มามือเปล่า แต่เอาเสื้อผ้าและข้าวของจำเป็นมาให้ดิ่ง เพื่อที่เขาจะได้อยู่เฝ้าจี๊ดในคืนนี้ ซึ่งดิ่งเต็มใจอยู่แล้ว

    เมื่ออยู่กันตามลำพัง ดิ่งเล่าเรื่องที่ตัวเองถูกด้วงลอบยิง ซึ่งเขามั่นใจว่าเทวัญอยู่เบื้องหลัง แต่ที่ยังเอาผิดเทวัญไม่ได้ เพราะต้องรอพยานสำคัญออกมาเปิดโปง

    ซึ่งพยานคนนั้นก็คือนายด้วง เวลานี้เขาไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แต่ในที่สุดโพก็สืบเสาะจนได้พบด้วงที่บ้านเช่าหลังหนึ่ง โพพยายามหว่านล้อมน้องชายให้มอบตัว

    “ถ้าแกแค้นมัน...ก็ยอมมอบตัว แล้วสารภาพผิดกับเรื่องทั้งหมด ว่านายเทวัญจ้างวานแกให้ทำเรื่องชั่วๆ โทษจะได้รับการลดหย่อน”

    “แปลว่ายังไงฉันก็ต้องติดคุกใช่ไหม”

    “คนเราหนีกรรมไม่ได้หรอก ยังไงแกก็ต้องได้รับ ผลของมัน แต่แกก็จะยังมีโอกาส ติดคุกไม่กี่ปีเดี๋ยวก็ได้ออกมาเป็นอิสระ”

    “พี่คิดว่า...เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม”

    “ใช่ เชื่อฉันเถอะ ตอนนี้แกยังมีโอกาส ไปมอบตัวซะตอนนี้เลย”

    “ฉันขอนอนในที่ที่ไม่ใช่คุกคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายก่อนได้ไหม ฉันสัญญา พรุ่งนี้ฉันจะไปมอบตัว”

    “ได้...พรุ่งนี้ฉันจะมารับ ทำใจให้สบายนะ ทำในสิ่งที่ถูกต้องซะ จะได้ไม่ต้องหนีหัวซุกหัวซุนอย่างนี้ไปตลอดชีวิต”

    ด้วงพยักหน้า แต่พอพี่ชายลับกายออกไป แววตาด้วงเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวไม่ยอมจำนน...

    เช้าตรู่ ดิ่งออกจากโรงพยาบาลมาสมทบกับโพ ลุงแปลง และยอดชาย เพื่อเดินทางไปรับด้วงที่บ้านเช่า แต่พอไปถึงปรากฏว่าด้วงไม่อยู่แล้ว ดิ่งเดาว่าด้วงคงเปลี่ยนใจเพราะไม่อยากเข้าคุก แต่โพไม่คิดเช่นนั้น เพราะคนอย่างด้วงถ้าใครทำมันเจ็บ มันจะไม่ยอมรามือง่ายๆ

    คำพูดของโพทำให้ลุงแปลงคาดการณ์ว่าด้วงอาจจะไปจัดการเทวัญ ดิ่งกับโพจึงรีบร้อนไปยังคอนโดฯ เทวัญ แล้วก็ทราบจากยามว่าเทวัญเพิ่งขับรถออกไปได้สักพักใหญ่ๆ

    เทวัญสะกดรอยตามรัตนาไปพบจี๊ดที่โรงพยาบาล โดยไม่รู้ว่าตัวเองถูกด้วงแอบตามมา ด้วงรอจังหวะสังหารเทวัญ แต่โอกาสไม่เป็นใจ ได้แต่พรางตัวเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าห้องจี๊ด
    ในห้อง รัตนาไม่พอใจเทวัญที่แอบตามเธอมา จี๊ดเองก็ไม่ชอบใจนัก พูดคุยกับเขาอย่างเสียไม่ได้ ระหว่างนี้เองรัตนาเลี่ยงเข้าห้องน้ำแล้วแอบส่งข้อความบอกดิ่งว่าเทวัญมาหาจี๊ด

    ดิ่งรับรู้ด้วยความตกใจ เกรงว่าจี๊ดจะเป็นอันตรายถ้าด้วงตามเทวัญไปจริง...เขารีบโทร.บอกยอดชายให้ไปเจอกันที่โรงพยาบาลโดยด่วน!

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”
    28 ก.ย. 2563

    09:01 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2563 เวลา 11:26 น.