นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    ลินินตัดสินใจจะลงไปกรุงเทพฯเพื่อดูหน้าตาโรงแรมอีกแห่งของพงษ์ว่าเป็นอย่างไรบ้าง สั่งให้แม้นเฝ้าบ้านเธอจะไปที่นั่นคนเดียว แม้นเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าพักนี้บ้านเราแปลกๆมีคนขี่จักรยานมาด้อมๆมองๆ เธอสั่งให้แม้นแอบถ่ายรูปมาให้ดูหน่อย แม้นไม่ได้แค่ถ่ายรูปแต่ถ่ายคลิปเก็บไว้แล้วเปิดให้ลินินดู เห็นชายสวมหมวกใส่แมสก์ขี่จักรยานผ่านไปมา อยู่ๆ แม้นก็โพล่งขึ้นว่าจำได้แล้วเขาคนนี้พาเธอมาส่งตอนหายตัวไป

    “นี่อย่าพูดมาก อย่าเอาไปพูดที่ไหนนะ เขาอาจไม่ใช่คนเดียวกัน”

    “ระดับแม้นแล้วจำแม่นมากฮะ”

    “ออกไปซะ...บอกให้ออกไป” ลินินเสียงกร้าวใส่ แม้นจำใจออกไป ลินินยังงงไม่หายชายสวมหมวกใส่แมสก์มาที่นี่ทำไม รีบลุกไปแอบมอง เห็นทินภัทรในคราบชายสวมหมวกใส่แมสก์ขี่จักรยานมาจอดหน้าประตูรั้วเอาซองบางอย่างใส่ตู้จดหมายหน้าบ้าน

    “ลาก่อน คงไม่ได้พบกันอีกแล้ว” บอกลาเสร็จ ทินภัทรปั่นจักรยานจากไป ขณะแอบมองเพลินๆ แม้นเดินกลับมาอีก เธอบอกให้แม้นไปดูในตู้จดหมายเผื่อมีจดหมายมา แม้นชะโงกมองไปทางหน้าบ้านเห็นสิโรจน์ถือช่อดอกไม้ยืนอยู่ หันบอกลินินว่ามาอีกรายแล้ว เธอสั่งให้แม้นไปบอกเขาว่าเธอไม่อยู่บ้าน ครู่ต่อมาแม้นมาถึงประตูรั้ว สิโรจน์ขอพบกับลินิน

    พอรู้ว่าเธอไม่อยู่จะขอเข้าไปรอข้างใน แม้นส่ายหน้า

    “คุณลินินสั่งห้ามใครเข้าบ้านถ้าเธอไม่อยู่ จะฝากดอกไม้ไว้ไหมฮะ”

    สิโรจน์เซ็งจัดมาเสียเที่ยว จำใจยื่นดอกไม้ฝากแม้นไว้ให้ลินิน

    ooooooo

    ทินภัทรกลับถึงบ้านรีบถอดหมวกกับแมสก์ออกเห็นอรนุชนั่งหน้าตาหม่นหมองเข้าไปโอบกอด ถามว่าที่หน้าตาเป็นแบบนี้เพราะคิดถึงเขาไม่อยากให้เขาไปใช่ไหม อรนุชรับสมอ้างว่าใช่ทั้งที่นั่งครุ่นคิดเรื่องสิโรจน์

    “ให้พี่ไปเถอะจิตใจพี่แย่มากไม่อยากเจอหน้าใครๆหลายคน”

    อรนุชถามพี่ชายว่าไม่อยากเห็นปรางทิพย์หรือวันก่อนเพิ่งไปเจอกันมาเธอน่าสงสารมาก ทินภัทรรู้ดีว่าเธอคงไม่มีความสุขแต่เราคงทำอะไรไม่ได้ถ้าอรนุชทำอะไรให้เธอได้ก็ช่วยทำไปเลยเธอคงไม่ค่อยมีเงิน อรนุชกำลังจะเอาเงินส่วนตัวไปให้เธอหนึ่งแสนบาท เขาชมน้องสาวว่าทำดีมากเพราะเขาคงทำอะไรไม่สะดวกนัก

    “พี่ทินไม่ต้องห่วง นุชจะช่วยดูแลปรางเอง”

    เขาขอบใจเธอมากแล้วสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้สวมแหวนหมั้นถามว่าหายไปไหน เธอโกหกว่าหนามเตยหลุด ทินภัทรจะเดินทางไปเมืองนอกอีกวันสองวันนี้แล้ว ฝากอรนุชดูแลคุณแม่ให้ดีๆด้วยแล้วดึงน้องมากอด อรนุชน้ำตาซึมไม่กล้าบอกพี่ชายเรื่องที่มีปัญหากับสิโรจน์...

    ลินินนำจดหมายที่ชายสวมหมวกใส่แมสก์หย่อนไว้ในตู้จดหมายหน้าบ้านมาอ่าน ข้อความในนั้นเขียนมาแดกดันเธอ หาว่าเป็นแค่อีกาที่ต้องการปีกหงส์มาแซม เธอโกรธมากฉีกจดหมายทิ้ง ไม่เข้าใจว่าตัวเองเคยไปทำอะไรให้เขาถึงต้องมาด่าว่ากันแบบนี้...

    ณ จุดนัดพบของสองเพื่อนซี้ เมื่อปรางทิพย์เห็นหน้าอรนุช แสดงความดีใจกับเพื่อนด้วย ตนเห็นสิโรจน์ไปซื้อดอกไม้ให้เธอ อรนุชส่ายหน้า เขาซื้อให้คนอื่นต่างหาก...

    ในที่สุดก็ถึงวันที่ลินินต้องเดินทางไปดูโรงแรมของพงษ์ที่กรุงเทพฯ เสี่ยบัณฑูรลงทุนนั่งเครื่องบินจากกรุงเทพฯมารับเธอถึงสนามบินเชียงใหม่ แมคที่ตามมาส่งไม่ค่อยพอใจนักที่เขาตามติดเธอแจ ระหว่างนั้นทินภัทรจะเดินทางไปกรุงเทพฯเช่นกันเพื่อต่อเครื่องบินไปสกอตแลนด์ เห็นกลุ่มของลินินยืนอยู่เดินเฉียดมาใกล้ๆ ทำเป็นเห็นเสี่ยบัณฑูรไม่เห็นแมคกับลินิน เข้าไปทักว่ามาเชียงใหม่บ่อยจัง

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:00 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์