นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    คนที่มารับเธอไม่ใช่ใครที่ไหน คือทินภัทรนั่นเอง หลังจากนั่งเงียบๆกันมาในรถทินภัทรทำลายความเงียบด้วยการจิกกัดเธอทำไมไม่ไว้ทุกข์ให้สามีตามธรรมเนียม เธอไม่สนใจธรรมเนียมไม่ชอบปรุงแต่งว่าเสียใจจะเป็นจะตายโชว์สังคม เขารู้ว่าความจริงแล้วเธอคงกำลังดีใจไม่ได้เสียใจ แต่ถ้าพนักงานในโรงแรมเห็นคงรู้สึกไม่ดีและสะเทือนใจ เธอไม่สนเพราะปกติก็ไม่มีใครรู้สึกดีกับเธออยู่แล้ว

    “ที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องมารับฉัน แค่บอกมาว่าจะให้ไปพบทนายที่ไหน ฉันไปเองได้”

    “ก็เพราะว่าผมคือหนึ่งในทนายที่คุณต้องไปพบและพี่พงษ์พูดเสมอว่าให้ดูแลคุณแทนเขาด้วยผมกำลังทำหน้าที่ของผม”

    “ต่อไปไม่ต้อง เพราะไม่มีเขาแล้ว” ลินินพูดไม่ทันจบประโยค ทินภัทรจอดรถข้างทางเชิญเธอลงตามสบาย โรงแรมอยู่ข้างหน้าเดินไปอีก 500 เมตร ลินินโกรธมากเปิดประตูลงจากรถเดินไปเอง กว่าจะเดินไปถึงโรงแรมเล่นเอาเหงื่อไหลไคลย้อย ในล็อบบี้ของโรงแรมเห็นพนักงานพากันมายืนเรียงแถวสองข้างทางไหว้เธออย่างนอบน้อม ผู้จัดการโรงแรม

    เข้ามาแนะนำตัว คนอื่นๆทำตาม เธอต้องยกมือห้าม

    “ขอบคุณที่มารอรับไม่ต้องแนะนำตัวหรอก ฉันไม่ชอบพิธีรีตอง แยกนายแยกลูกน้อง ฉันมาพบทนาย”

    นิติพงษ์ก้าวออกมาจากแถวต้อนรับแนะนำตัวเองว่าเป็นทนายของพงษ์ หัวหน้าประชาสัมพันธ์เรียกลินินว่านายแล้วผายมือเชิญไปที่ห้องรับรอง ลินินขอให้ทุกคนเรียกเธอว่า “คุณลินิน” ไม่ให้เรียกว่า “นาย” ระหว่างเดินผ่านแถวพนักงานมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องเธอไม่สวมชุดดำไว้ทุกข์แต่เธอไม่สนใจ

    ooooooo

    เมื่อมาถึงห้องรับรอง เจอทินภัทรนั่งรอท่าอยู่ก่อนแล้ว ลินินเชิดใส่ไม่สนใจ นิติพงษ์หยิบพินัยกรรมที่พงษ์เตรียมจะให้ลินินหลังกลับจากฮันนีมูนขึ้นมาจะเปิดอ่านให้ฟัง เธอขอร้องว่าไม่ต้องอ่าน

    “ฉันชอบทำอะไรง่ายๆไม่ยอกย้อน มีอะไรพูดมาสั้นๆง่ายๆ ไม่ต้องพิธีกรรมพิธีการค่ะ”

    แม้ลินินจะไม่ให้อ่านพินัยกรรมแต่นิติพงษ์ต้องแจ้งต่อหน้าทินภัทรในฐานะพยานให้รับทราบว่าทรัพย์สินทุกสิ่งทุกอย่างของพงษ์รวมทั้งเรือนหอหลังใหม่มอบให้เธอเพียงผู้เดียว แล้วถามเขาว่าจะขอดูพินัยกรรมเพื่อความถูกต้องไหม เขาขอผ่าน คนได้รับพินัยกรรมยังไม่อยากเปิดอ่านเขาจะไปสอดรู้ทำไม

    “ขอบคุณมากที่ไม่สอดรู้และขอบอกว่าเรื่องไปเมืองนอกฉันขอยกเลิก”

    นิติพงษ์ทักท้วงว่าพงษ์จ่ายทุกอย่างไปหมดแล้ว ลินินไม่สนใจช่างมัน ทินภัทรอยากรู้สาเหตุการตายของพงษ์ใช่หัวใจวายเฉียบพลันอย่างที่หมอว่าไหม นิติพงษ์รับคำ ท่านเป็นหลายโรคทั้งโรคหัวใจ มะเร็งปอดที่ก้อนเนื้อโตขึ้นทุกวันแต่ท่านไม่ยอมให้ผ่าตัด ท่านทราบดีว่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน แต่ตนไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

    “มีใครทราบเรื่องนี้บ้าง นอกจากคุณนิติพงษ์” ทินภัทรมองนิติพงษ์อย่างรอคำตอบ แต่ลินินชิงพูดขึ้นก่อน

    “ฉันทราบวันที่เราตกลงแต่งงานกัน แต่ก็เหมือนกับคุณนิติพงษ์ ไม่ทราบว่าจะรวดเร็วขนาดนี้”

    “พี่พงษ์ไม่เคยบอกผมเรื่องนี้แปลกมาก”

    ทินภัทรจ้องลินินเขม็ง มองในแง่ร้ายว่าเธอฉวยโอกาสยอมแต่งงานด้วย เพราะรู้ว่าพงษ์กำลังจะตาย นิติพงษ์ขอคุยเรื่องโรงแรมทั้งสองแห่งลินินคิดเห็นอย่างไรและทินภัทรจะชี้แนะเธออย่างไร เขาขอผ่านไม่มีความคิดเห็นอะไรที่สำคัญเธอคงเอาตัวรอดได้เพราะเก่งจะตายไป

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:12 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์