นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    ตำรวจจำลินินไม่ได้เพราะมอมมากไม่เหลือเค้าแม่หม้ายพันล้านก็เลยไม่ติดใจสงสัยอะไรขยับจะไป เธอร้องเรียกไว้ ถามว่าผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไร

    ทินภัทรอยากจะบีบคอเธอให้รู้แล้วรู้รอดที่แกล้งยื้อตำรวจ

    “คุณลินินเป็นเศรษฐี คุณพงษ์เจ้าของโรงแรมแฟนของเธอสงสัยว่าจะโดนคนร้ายจับตัวไปเรียกค่าไถ่”

    ลินินได้ทีหลอกด่าคนที่จับตัวเศรษฐินีสาวไปเป็นชุด ตำรวจรำคาญบอกให้เธอหยุดพูด ขอตัวไปทำหน้าที่ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ แล้วขึ้นรถขับออกไป เธอขำก๊ากที่ได้แกล้งทินภัทร แถมทวงบุญคุณที่ไม่บอกตำรวจว่าเขาคือไอ้โจรชั่วที่จับตัวเธอมา เขาตวาดแว้ดจะกลับบ้านไหม ถ้ากลับให้มาซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของเขา

    แม่หม้ายพันล้านลีลาท่ามากแกล้งลงจากรถช้าๆยั่วประสาท ขิ่นคนงานจากไร่บนดอยเดินเข้ามาเอากระเป๋าถือของเธอมาให้ทินภัทรแล้วขึ้นรถกระบะขับจากไป ทินภัทรทำท่าจะไปอีกคน ลินินกลัวถูกทิ้งรีบวิ่งมาซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ เขาสั่งให้กอดเอวไว้แน่นๆถนนไม่ดี เธอนั่งนิ่งไม่ยอมทำตาม เขาแกล้งออกรถกระชาก เธอตกใจคว้าเอวเขาไว้แทบไม่ทัน

    ooooooo

    จากนั้นไม่นาน ขณะแม้นกำลังนั่งหลับตาสวดภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ลินินกลับบ้านอย่างปลอดภัย ครั้นลืมตามองอีกทีต้องตกใจเมื่อเห็นลินินในชุดชาวเขาหน้าตามอมแมมแทบจำไม่ได้ยืนอยู่ตรงหน้า

    “คุณลินิน!! ทุกคนตามหาคุณลินินกันเหมือนผีบ้าเข้าสิง ตกใจกันมากมาย ให้แม้นโทร.บอกทุกคนดีไหมคะว่าคุณกลับมาแล้ว”

    “ช่างพวกเขา ฉันเหนื่อย ฉันง่วง ฉันหิว ฉันอยากนอน” พูดจบลินินเข่าอ่อนลงไปนั่งแปะกับพื้น...

    หลังจากส่งลินินเรียบร้อย ทินภัทรไปที่โรงแรมของพงษ์ เจอพงษ์ เสี่ยบัณฑูรกับแมคและเจ้าแสงแก้วนั่งหน้าเครียดกันอยู่ พงษ์รายงานเขาว่ายังไม่มีใครได้ข่าวลินินเลย สงสัยจะโดนไอ้เลวที่ไหนจับตัวไปเรียกค่าไถ่ แมคกลัวจะไม่ใช่แค่นั้น เจอคนสวยๆอย่างเธอคงไม่พ้นถูกลวนลาม ทินภัทรหันไปทางเจ้าแสงแก้ว

    “เจ้าก็มาด้วย เลยเดือดร้อนกันไปหมด”

    “ใครจะเหมือนนาย ไม่เดือดเนื้อร้อนใจสักนิด” แมคโวย

    “ใครจะเหมือนนายเหมือนกัน เดือดร้อนไปหมดทุกเรื่อง” ทินภัทรจ้องหน้าแมคอย่างพร้อมจะมีเรื่อง แมคทำไก๋ไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไร ทินภัทรหมดความอดทนชกแมคหน้าหงาย สองคนชกต่อยกันอุตลุด พงษ์กับเสี่ยบัณฑูรไม่รู้เรื่องที่แมคทำกับปรางทิพย์ต่างตกใจรีบเข้ามาห้าม เจ้าแสงแก้วต้องมากระซิบกับทินภัทรให้ใจเย็นๆ ตามหาลินินกันก่อน เขาบอกกับพงษ์ว่าเธอน่าจะปลอดภัยดี

    “บางทีเธออาจไปหาใครสักคนก็ได้และเธอไม่ต้องการให้ใครรู้ รออีกสักพัก ลองติดต่อไปที่คนของเธอเผื่อเธอจะส่งข่าว” ทินภัทรพูดจบ หวนนึกถึงตอนที่ตัวเองพาลินินซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปส่งบ้าน เธอเหนื่อยจนหลับซบกับหลังเขา ทินภัทรต้องเขย่าแขนปลุกเธอถึงได้ลืมตาตื่นขึ้น บอกว่าถึงบ้านแล้ว เธอเห็นประตูรั้วบ้านตัวเองก็ดีใจรีบลงจากรถ เขาคว้าแขนเธอไว้ ยัดกระเป๋าถือใส่มือ

    “อย่าอ่อยทิ้งกระเป๋าไว้ให้กลับมาหา ไม่ปลื้ม”

    “ไอ้บ้า” ด่าเสร็จลินินรีบวิ่งเข้าบ้าน แล้วนึกขึ้นได้เขามาที่นี่ถูกได้อย่างไร หันไปจะถามแต่เขาไปเสียก่อน...

    แม้นสอดรู้เช่นเคย ขณะเอาน้ำผลไม้ไปให้ลินินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ถามว่าใครมาส่ง ตอนมาถึงหน้าบ้านเธอหลับไม่ใช่หรือทำไมเขามาส่งถูก ลินินมองเหล่แม้นรู้ได้อย่างไร แม้นดูจากกล้องวงจรปิดเห็นชายสวมหมวกใส่แมสก์มาจอดรถส่งเธอหน้าบ้าน ลินินสั่งให้แม้นเอาภาพจากกล้องนั่นมาให้เธอดูแล้วลบทิ้งให้หมด

    “แล้วให้เงียบไว้ อย่าเที่ยวบอกใครและอย่าตอบใคร ถ้าเขาถามกระต่ายขาเดียวไว้ไม่รู้ไม่เห็นเข้าใจไหม”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:34 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์