ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

แผนร้ายพ่ายรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

แสงสุดาจะขอโทษพิแสงแต่ไม่ทันเอ่ยปาก พิแสงผลุนผลันออกจากบ้านเพราะได้รับโทรศัพท์จากปริญญ์ว่าหมูโดนยาเบื่อ คนงานที่ฟาร์มวุ่นวายใหญ่ กลัวพิแสงอาละวาด ปริญญ์ปลอบให้ทำใจดีๆ และเตรียมคำตอบเมื่อถึงเวลา

ฟากวาศิณีกลับบ้านด้วยความเซ็ง คาดการณ์ว่าฟาร์มคงโกลาหลเพราะพิแสงคงไม่ยอมอยู่เฉย เห็นแม่ยืนลับๆล่อๆหลังบ้าน ก้าวไปใกล้แล้วเบิกตาโพลง อนงค์กำลังขุดหลุมฝังซองยาเบื่อ แม่บ้านเก่าแก่สะดุ้งนิดหน่อย พอเห็นว่าเป็นลูกสาวก็ไม่ตื่นเต้น สารภาพอย่างภูมิใจว่าเป็นคนวางยาหมู

“หมูคือหัวใจของนายหัว ถ้าหมูเป็นอะไรไป นายหัวจะไม่มีทางทนได้ ต้องกลับมาจัดการทุกอย่าง”

“แล้วแม่ไม่คิดว่ามีคนเห็นแม่ให้ยาเบื่อไปใส่อาหารหมูหรือไง”

“ไม่มีทาง ทุกคนต้องคิดว่าเป็นฝีมือผัวแก และมันต้องกระเด็นออกจากชีวิตของแกกับฉัน ฉันไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อเป็นแม่ยายไอ้ต่อลาภ ตัวแทนขายกระจอกๆ”

วาศิณีพูดไม่ออก ตั้งท่าจะค้าน อนงค์ชี้หน้าให้หุบปาก ขู่ถ้าเรื่องถึงหูพิแสงจะเอาเรื่องเธอเป็นเมียต่อลาภไปประจาน วาศิณีไม่มีทางเลือก ฮึดฮัดคนเดียวด้วยความเจ็บใจ...ทำไมถึงซวยแบบนี้

ฝ่ายธรรมศักดิ์มารับคลิปเสียงจากเขมมิกที่บ้านขนิษฐา คาดไม่ถึงว่าพิทยาจะคิดการใหญ่ ตัดสินใจไปเตือนครอบครัวแสงสุดาให้เตรียมรับมือ ทุกคนสงสารพิสิณีต้องรับเคราะห์ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ขนิษฐาพูดให้เขมมิกเดินหน้า เพราะแก้ไขข้อผิดพลาดในอดีตแล้ว เขมมิกยังไม่สบายใจ บอกว่าต้องเคลียร์กับพิแสงด้วยถึงจะสมบูรณ์

พิแสงกลับถึงฟาร์ม สอบสวนทุกคนเพื่อหาตัวการวางยา คนงานเครียดจัดเพราะจากการสืบสวนไม่มีใครเข้าถึงบริเวณคอกได้นอกจากคนใน อนงค์สะดุ้งสุดตัว แอบกังวลเพราะไม่แน่ใจว่าเงินปิดปากคนงานจะได้ผลหรือไม่ ปริญญ์สงสัยบางอย่างแต่ไม่ทันบอก พิแสงพาลประกาศไล่คนงานออกยกฟาร์ม ทุกคนสะอึก ยกเว้นอนงค์ สะใจที่บรรดาแก๊งคู่ปรับโดนไล่ออก ปริญญ์ปรามให้ไตร่ตรอง ดีๆ พิแสงเลือดขึ้นหน้า สวนกลับเสียงห้วน

“ไม่มีความยุติธรรมบนโลกนี้หรอก เรื่องหมูโดนวางยาก็เหมือนกัน ช่างมันเถอะ ไม่ต้องสืบหา เสียเวลาเปล่า”

จบคำก็ประกาศขายฟาร์ม อนงค์หุบยิ้มเพราะผิดคาด ไม่ต่างจากคนงานอื่น พิแสงมองสายตาละห้อยด้วยความรู้สึกผิด ทำเป็นฉุนเฉียวกลบเกลื่อนและผละออกไป ปริญญ์ตามไปดักหน้า ต่อว่าเสียงเคร่ง

“คุณกำลังฆ่าเจตนารมณ์ของคุณปู่ คุณทำให้คนงานและหมูทุกตัวผิดหวัง ทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องตายอย่างสูญเปล่าเพราะความอ่อนแอของคุณ”

พิแสงพูดไม่ออก ไม่เคยเห็นปริญญ์โกรธขนาดนี้ ตั้งท่าจะโต้แต่โดนหมอหนุ่มสวนเสียก่อน

“จะขายที่นี่ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นผมก็คงไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อแล้วเหมือนกัน”

ปริญญ์ผลุนผลันไปแล้ว พิแสงมองตามด้วยความทึ่ง ความรู้สึกผิดถาโถม...หรือเขาจะทำเกินกว่าเหตุจริงๆ

ooooooo

ธรรมศักดิ์จะไปบอกแสงสุดาเรื่องพิทยา เขมมิกขอบคุณที่ช่วยเหลือมาตลอด ธรรมศักดิ์บอกว่าเป็นบุญคุณต้องทดแทน เพราะพ่อเขมมิกเคยช่วยเหลือสมัยเป็นทหารเกณฑ์ประจำบ้านเธอ เขมมิกดีใจแต่แปลกใจกว่าที่เขาไม่เผยตัวต่อหน้าขนิษฐา เขาบอกว่ามีความเสี่ยงสูงเพราะทำเรื่องไม่น่าไว้ใจไว้ตอนจากมา

ธรรมศักดิ์เล่าว่าพ่อเธอเคยให้เงินเขาเพื่อต่อทุนการศึกษา แต่เพราะเขาหมดหน้าที่รับใช้ชาติ ขนิษฐาเลยกลัวจะไม่ได้คืน แต่สิ่งที่ทำให้ไม่ลืมพ่อเธอจนทุกวันนี้เพราะคำพูดประโยคหนึ่ง

“ถ้าคิดจะให้ก็ไม่ต้องถาม ถ้ามันไม่รักดี สุดท้ายมันนั่นแหละจะรับกรรมเอง ผมถือว่าหน้าที่ผมจบแล้ว”

เขมมิกพยักหน้ารับน้อยๆ เข้าใจความใจบุญของพ่อจนโดนเอาเปรียบบ่อยเป็นอย่างดี อยากรู้ว่าทำไมทนายใหญ่ไม่ยอมส่งข่าวภายหลัง ธรรมศักดิ์บอกว่าพยายามส่งจดหมายแต่โดนตีกลับเพราะครอบครัวเขมมิกย้ายที่อยู่ ส่วนเขาก็ได้รับทุนไปเรียนเมืองนอก เขมมิกเห็นใจ ตัดบทพร้อมยื่นแผ่นซีดีให้ บอกให้รีบไปหาแสงสุดา ธรรม–ศักดิ์ขอบคุณและขับออกไป ไม่ทันสังเกตว่ามีชายนิรนามแอบถ่ายวีดิโอเขาจากมุมมืด พลางกดมือถือรายงานพิทยา

อดีตกัปตันใจไม่ดี กลัวเขมมิกเป็นไส้ศึก ตัดสินใจสั่งให้แย่งซีดี ชายนิรนามนัดที่รับของและวางสายตามไปดักหน้าธรรมศักดิ์และจัดการทุกอย่างภายในพริบตา ทิ้งไว้เพียงร่างหมดสติของทนายใหญ่เพราะโดนตีหัวอย่างแรง

ฝั่งอนงค์บอกวาศิณีเรื่องพิแสงจะขายฟาร์ม เจ็บใจเพราะผิดแผน วาศิณีขอให้ล้มเลิกความตั้งใจเรื่องพิแสง เพราะเชื่อว่านายหัวตัดสินใจขายฟาร์มเพราะสะเทือนใจเรื่องเขมมิก อนงค์ไม่ยอม พิแสงแวะมาบอกให้โทร.หาต่อลาภเพื่อเจรจาขายฟาร์มและผลุนผลันออกไป ทิ้งวาศิณีไว้กับความอึดอัด ไม่รู้จะทำตามใครดี ระหว่างแม่กับเจ้านาย

ฝ่ายพิทยาไปเอาซีดีตามเวลาตามนัด เปิดฟังด้วยความร้อนใจ หน้าซีดเมื่อได้ยินเสียงตัวเองสารภาพความผิดต่อหน้าเขมมิกในวันที่เธอมาขอคืนดี ตาลุกวาวอย่างโกรธจัด ภาพความทรงจำครั้งนั้นฉายซ้ำไปมาในหัวราวจะตอกย้ำความโง่ ทั้งเรื่องที่เสียงเขาเป็นลูกชายอดีตหุ้นส่วนครอบครัวแสงสุดา แต่โดนโกงจนแทบสิ้นเนื้อประดาตัว ย้ายไปอยู่กับเจ้าสัวอเนกเมื่อกำพร้าพ่อและแม่จากอุบัติเหตุ เปลี่ยนชื่อและประวัติไม่ให้ตามสืบได้ และสุดท้าย...วางแผนฮุบกิจการพีบูติกแอร์ไลน์ที่ควรเป็นของเขามาตั้งแต่ต้น

“เมื่อผมได้นั่งเก้าอี้ประธานบริหารแล้ว ผมจะทำลายพีบูติกแอร์ไลน์ให้ย่อยยับด้วยมือผมเอง”

“แล้วถ้ามันไม่สำเร็จล่ะคะ ถ้าคุณพิแสงไม่ยอมเซ็นสัญญากับยูเอฟ ถ้าเขาทิ้งฟาร์มมาอยู่ที่นี่”

“ผมจะไม่ยอมให้การลงทุนต้องเสียเปล่า จะไม่มีพีบูติกแอร์ไลน์ให้เขาบริหาร คนของผมที่แทรกซึมข้างในกำลังรอคำสั่ง แค่ผมโทร.ครั้งเดียว สายการบินนี้ก็จะพังพินาศ ไม่เหลือเครดิตให้เชื่อถืออีก”

เขมมิกพยายามถามถึงคนของเขาในบริษัท โชคดีเขาไม่หลวมตัวให้ข้อมูล น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งอย่างควบคุมไม่ได้ อดีตกัปตันหยิบแหวนที่เคยใช้หมั้นเธอมาดู ช้ำใจที่โดนหลอกให้รักและเชื่อใจ สารภาพทุกอย่างจนเป็นหลักฐานมัดตัว เขาหยิบมือถือโทร.หาเขมมิกแต่ไม่มีคนรับสาย สังหรณ์ใจว่าความจริงจะถูกเปิดเผย หักรถกลับและขับด้วยความเร็วสูง แต่ก็ไม่เท่ากับใจที่ร้อนรนเพราะกลัวเสียแผน

ooooooo

พิแสงรู้สึกผิดไม่น้อยที่ไล่คนงานออกยกฟาร์ม แต่เพราะยังฟอร์มจัดเลยไม่อยากกลืนน้ำลายตัวเอง หลอด เสริม และชมพู่จับตัวคนงานที่ต้องสงสัยว่าวางยาเบื่อหมูได้ แต่ไม่ทันสอบสวนเพราะโดนชมพู่เตะจนสลบ ช่วยกันพาทั้งสองไปขัง รอเวลาฟื้นค่อยเค้นหาความจริงเรื่องวางยาเบื่อหมู

พิแสงเดินเล่นแก้เครียดจนถึงคอกทีเด็ดกับลิเดีย ยืนคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เหนื่อยหน่ายใจเหลือเกิน กนธีเดินเข้ามาทางด้านหลัง ถามเพื่อนรักว่าจะตัดใจทิ้งฟาร์มได้จริงหรือ พิแสงยังยืนนิ่ง กนธีถอนใจยาว พร้อมเปรยเสียงอ่อน

“ฉันเข้าใจนะ แต่ไม่เห็นด้วย แกจะหนีทุกอย่างทุกครั้งที่เจอปัญหาไม่ได้หรอกนะพิแสง”

พิแสงปฏิเสธเสียงแข็ง กนธีเหลือบตามองเพื่อนรัก แกล้งเหน็บให้เจ็บใจ

“เหรอ...สมแล้วล่ะที่คุณเขมไม่ได้รักแกจริง เพราะแกมันใจเสาะ ขืนรักและใช้ชีวิตอยู่กับแกคงน้ำตาเช็ดหัวเข่า เพราะเมื่อมีปัญหา แกก็จะเลือกวิ่งหนีมัน แทนที่จะสู้!”

พิแสงของขึ้นที่โดนยั่ว ตั้งท่าเอาเรื่อง กนธีชักหวั่นแต่ทำใจดีสู้เสือ พิแสงเดินเลี่ยงไปอีกทาง กนธีก้าวไปดักหน้า ยืนยันให้กลับไปเผชิญกับความจริง พิแสงหมดความอดทน เงื้อกำปั้นเหมือนจะต่อย แต่เปลี่ยนใจไล่เพื่อนออกจากฟาร์ม กนธีอารมณ์เสีย ยืนมองนายหัวหนุ่มเดินจากไปด้วยความโมโห...อะไรจะดื้อด้านได้โล่ขนาดนี้

พิแสงกลับเข้าบ้าน ชะงักเมื่อเห็นเขมมิกรออยู่ สองหนุ่มสาวมองหน้ากันอึ้งๆ แต่ด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน พิแสงเป็นฝ่ายเปิดฉาก ขับไล่ไสส่งและพูดจาเหน็บแนมจนเขมมิกเจ็บจี๊ด เธอพยายามข่มใจบอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องบอก หยิบมือถือเพื่อเปิดคลิป พิแสงเลือดขึ้นหน้า ตะโกนใส่หน้าอย่างโกรธจัด

“ใจเธอทำด้วยอะไร ถึงไม่เคยรู้สึกผิดชอบชั่วดี ยังมีหน้ามาพูดถึงสามีคนอื่น เธอมันผู้หญิงไร้ยางอายที่สุด”

จบคำก็แย่งมือถือและเขวี้ยงไปกระแทกต้นไม้ แตกกระจายไม่มีชิ้นดี เขมมิกอ้าปากค้างแต่ไม่ยอมแพ้ ตามไปคว้าแขนและขอร้องให้ฟัง พิแสงเหลืออด สะบัดมืออย่างแรงจนเขมมิกเสียหลักล้มกับพื้น นายหัวหนุ่มอยากไปช่วยตามใจเรียกร้องแต่ข่มไว้ หุนหันจากไป เขมมิกค่อยๆพยุงตัวเองและกะเผลกตามอย่างไม่ลดละ เดินไปทุบประตูบ้าน

“คุณพิแสง...พีทร่วมมือกับยูเอฟทำลายฟาร์มคุณ เขาต้องการทำลายทุกอย่างของครอบครัวคุณ เปิดประตูนะ”

ไม่มีเสียงตอบจากพิแสง เขมมิกจะทุบต่อ ปริญญ์เข้ามาห้ามและลากไปหาชมพู่ หลอดและเสริม เขมมิกสารภาพทุกอย่าง รวมทั้งเรื่องความรู้สึกต่อพิแสง ทุกคนใจอ่อนยอมอภัยและอาสาช่วยให้ ปริญญ์แปลกใจว่าพิแสงน่าจะรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว เพราะธรรมศักดิ์ไม่ใช่คนทำงานช้า เขมมิกชักกังวล ยืมมือถือหมอโทร.หาพิแสงแต่ไม่มีคนรับ อดีตแอร์สาวยิ่งร้อนใจ โทร.หาธรรมศักดิ์ กลายเป็นสัญญาณปิดเครื่อง...สังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดี

ooooooo

พิทยาจอดรถหน้าบ้านแสงสุดาด้วยใจร้อนรน กลัวเรื่องทั้งหมดเปิดเผย ตั้งท่าจะแก้ตัวแล้วพลันโล่งอก พิสิณีจะให้พิศาไปช่วยงานที่บริษัท พิศาไม่อยากไปทำงานเพราะกลัวลำบาก แสงสุดากับพิสุทธิ์พยายามกล่อม พิศาปรี๊ดแตก พาลหาเรื่องพิสิณีว่ารักผัวจนลืมน้อง ผลุนผลันออกไปอย่างหัวเสีย

พิสิณีมองตามเครียดๆ แสงสุดากับพิสุทธิ์บอกให้ปล่อยไปเพราะพิศาไม่เคยโดนบังคับ พิทยาถอนใจยาว โล่งอกแต่ยังไม่วางใจ ถือโอกาสเก็บของออกจากบ้านกลางดึกคืนนั้น พร้อมหยิบมือถือโทร.สั่งให้ดำเนินการตามแผน

พิสุทธิ์ประกาศกลางโต๊ะอาหารเช้า ลาออกจากตำแหน่งบริหารเพื่อไปช่วยพิแสงทำฟาร์มหมู พิศาเดินงอนๆเข้ามาแต่ไม่มีใครสนใจ พิสิณีวิ่งหน้าตื่นมาทั้งชุดนอน บอกว่าพิทยาหายตัวออกจากบ้าน ทุกคนในบ้านมองหน้ากันงงๆ ธรรมศักดิ์ปรากฏตัวพร้อมผ้าพันแผลบนหัว บอกว่ารู้สาเหตุที่พิทยาหนีหน้าอย่างกะทันหัน

จังหวะเดียวกัน...เนตรนิภาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ยื่นแผ่นซีดีอัดคลิปเสียงของพิทยาให้ บอกว่าทราบเรื่องจากเขมมิกที่กังวลใจเพราะติดต่อทนายใหญ่ไม่ได้ สมาชิกครอบครัวแสงสุดานั่งล้อมเป็นวงในห้องโถง เปิดคลิปเสียงเพื่อฟังความจริงทั้งหมด ทุกคนอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าพิทยากล้าคิดการใหญ่ ธรรมศักดิ์ยื่นซองใส่ข้อมูลที่สืบได้เพื่อยืนยัน พิสิณีพูดไม่ออก สะเทือนใจที่โดนหลอกใช้ ทุกคนมองมาด้วยความเห็นใจ

พิศาทนไม่ไหว ตั้งท่าไปเอาเรื่องพี่เขยสุดแสบ พิสิณีไม่ฟูมฟาย ผุดลุกขึ้นและรั้งข้อมือน้องสาว ประกาศกร้าว

“ไม่ต้องไล่ตามคนไร้ค่าคนนั้น ตอนนี้สิ่งที่เราควรทำก็คือป้องกันไม่ให้แผนการเขาสำเร็จ สิ่งที่เขาจะเห็นไม่ใช่ความพินาศย่อยยับของครอบครัวเรา แต่จะได้เห็นว่าเราเข้มแข็งมากกว่าที่คิด”

พิสุทธิ์ภูมิใจในตัวลูกสาว คว้ามือถือโทร.หาฝ่ายรักษาความปลอดภัยบริษัท กุมตัวผู้จัดการการเงินและหัวหน้าเชฟ ข้อหาร่วมกับพิทยาก่อกวนบริษัทให้เสียชื่อเสียง

ขณะที่ความจริงถูกเปิดเผย...พิทยานั่งหน้าจ๋อยกับเจ้าสัวอเนกเจ้าของกิจการยูเอฟ สารภาพความจริงว่าโดนเขมมิกหลอกให้สารภาพทุกอย่าง เจ้าสัวมองหน้าลูกชายบุญธรรมอึ้งๆ ไม่คิดว่าจะสะเพร่าขนาดนี้

“ครับป๋า...ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้มันจะแพร่ไปมากน้อยแค่ไหน ผมพลาดเองที่ไว้ใจเขมมิก”

“ลื้อคิดจะกลับไปคบกับผู้หญิงคนนั้นหรือไง”

“ผมรักเขม ผมอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับเธอที่เมืองนอก หลังจัดการแก้แค้นพวกครอบครัวนายพิสุทธิ์แล้ว”

“ความอ่อนแอทำให้ลื้อ อั๊วและยูเอฟเดือดร้อน รู้ตัวไหม”

จบคำก็หยิบมือถือโทร.หาลูกน้อง เร่งให้ตามเรื่องสัญญากับฟาร์มพิแสง กลัวแผนทุกอย่างจะล่มไม่เป็นท่า!

เวลาเดียวกันที่ฟาร์มเพื่อนเกษตร...ต่อลาภนั่งรอในออฟฟิศด้วยสีหน้ากระหยิ่ม พิแสงยังไม่ออกมาเพราะบังเอิญเห็นอีเมล์ของเนตรนิภา เปิดอ่านแล้วหน้าเครียด ความจริงที่เขาเกือบทำร้ายครอบครัวโดยไม่ตั้งใจ ก้าวพรวดออกไปปฏิเสธเรื่องเซ็นสัญญากับยูเอฟ แถมไล่ต่อลาภออกจากฟาร์ม วาศิณีงงเป็นไก่ตาแตก เช่นเดียวกับต่อลาภ ผลุนผลันออกไปอย่างหัวเสีย เลขาสาววิ่งไล่ตาม กลัวเขาเปลี่ยนใจเรื่องแต่งงาน โดนไล่ตะเพิดอย่างไม่ไยดี

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 13:23 น.