นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    “ผมหมายถึงลุงคือคนที่ขโมยรองเท้ามา”

    “ข้าแค่ขอยืมไปจำนำ มีเงินแล้วจะไถ่มาคืน บริษัทเหมทองมันรวยล้นฟ้า อย่างกนักเลยแค่รองเท้าคู่เดียว”

    “ถึงเขาจะรวยแต่เราก็ไม่มีสิทธิ์ไปขโมยของเขานะครับ”

    “ก็คนมันจนไม่มีจะกิน ลูกเต้าญาติพี่น้องก็ไม่มี ข้าแค่อยากได้เงินไปซื้อข้าวกินประทังชีวิตมันผิดมากนักหรือ”

    สภาพหัวขโมยรองเท้าไม่ได้โกหก เหมันต์ใจอ่อนยื่นกล่องขนมที่เหลือให้

    “ลุงเอาไปกินเถอะ แต่ต้องคืนรองเท้าให้ผม”

    อาคมคว้าถุงขนมไว้แต่ยังเล่นแง่ไม่คืนรองเท้า “แล้วข้าจะเอาเงินที่ไหนขึ้นรถกลับบ้านแถมต้องไปซื้อยาหมอตี๋กินอีก คิดแล้วก็อยากวิ่งให้รถมันชนตายไป

    ซะเลย...ความจนมันร้ายยิ่งกว่ามะเร็งซะอีก เอ็งไม่มีวันเข้าใจหรอก”

    เหมันต์หยิบแบงก์ร้อยหนึ่งใบยื่นให้ “ผมเองก็มีไม่ค่อยมาก ลุงแบ่งไปใช้เถอะ ต่อไปถ้าลุงไม่มีเงินกินข้าวจริงๆก็มาหาผมได้ ผมจะเลี้ยงข้าวลุงเองแต่อย่าหาเงินด้วยวิธีนี้”

    ความดีของเหมันต์ทำให้อาคมประทับใจ เขาเพ่งมองหน้าชายหนุ่มที่มีน้ำใจแล้วรู้สึกคุ้นอย่างประหลาด

    “หลานชายชื่ออะไรนะ ยิ่งมองยิ่งรู้สึกคุ้นๆเหมือนเคยเจอมาก่อน”

    “ผมชื่อเหมันต์ครับ”

    “อ๋อ...นึกออกแล้วว่าหน้าคล้ายใคร คล้ายเจ้าของโรงงานหรือว่าเป็นหลานไอ้...เออ...คุณเหมทองหรือ”

    “เปล่าครับ ผมเป็นแค่คนมาซ่อมรองเท้าให้ท่าน”

    “โธ่...ไอ้เราก็หลงดีใจจะได้รู้จักกับหลานเจ้าของ...เซ็งเลย”

    อาคมแสร้งทำหน้าผิดหวังก่อนผละไป ทิ้งเหมันต์ให้มองตามด้วยความสงสัย สังหรณ์ว่าหัวขโมยคนนี้น่าจะรู้อะไรเกี่ยวกับเหมทองกรุ๊ปมากกว่าที่คิด...

    ooooooo

    เหมันต์เอารองเท้าของเหมทองไปคืนโดยไม่ปริปากถึงหัวขโมย ปราการหรือเสี่ยสองแวะมาที่โรงงานพอดี เมื่อเห็นรองเท้าในมือเหมันต์

    ช่างซ่อมรองเท้าคนใหม่ก็อดอึ้งไม่ได้

    ปราการรู้จักรองเท้าคู่นี้ดี เช่นเดียวกับความ ขมขื่นใจเพราะไม่เป็นที่รักของเหมทองพ่อบุญธรรม หลังเหมวัตเกิด เหมทองก็เปลี่ยนท่าทีจากคิดปั้นเขากับพี่น้องบุญธรรมอีกสองคนเป็นทายาทเหมทองกรุ๊ปก็เปลี่ยนเป็นเหมวัตคนเดียว เขายังจำได้ถึงบทสนทนากับเหมทองเมื่อหลายปีก่อน

    “ทำไมพวกเราถึงไปโรงงานไม่ได้แต่น้องวัตไปได้ล่ะครับ”

    “เพราะเหมวัตคือทายาทคนเดียวของบุญญา–ฉัตรพงษ์น่ะสิ”

    “พวกเราล่ะครับ...ก็เป็นลูกของคุณพ่อเหมือนกัน”

    “เหมวัตคือลูกแท้ๆของฉันแต่พวกเธอคือลูกบุญธรรม มันไม่เหมือนกัน พวกเธอต้องตั้งใจเรียนทำตัวให้ดี ถ้าเชื่อฟังเธอก็ได้อยู่ที่นี่ ไม่ต้องกลับไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าอีก”

    ความเย็นชาของเหมทองทำให้ปราการเสียใจจนทุกวันนี้ แม้เหมวัตจะออกจากบ้านไปหลายปี

    ทั้งเขาและพี่น้องบุญธรรมอีกสองคนก็ไม่เคยได้รับความรักจากเหมทองอีก

    ปราการช้ำใจมากและคิดก่อร่างสร้างตัวใหม่ ครั้งนี้เขาจะไม่หวังพึ่งใบบุญของพ่อบุญธรรม แต่จะทำทุกทางให้เขากับลาวัลย์ลูกสาวคนเดียวผงาดให้ได้ในวงการธุรกิจ

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”
    7 ธ.ค 2564

    03:03 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 7 ธันวาคม 2564 เวลา 06:11 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์