นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    เหมันต์ออกจากวัดก็ไปทำงานส่งสินค้ากับเรวัติ เหมือนเคย เขาพักกลางวันที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งเลยได้เห็นผู้หญิงสองคนเปิดศึกแย่งลูกกัน!

    มนตรานั่นเองที่เดินหลงเข้ามาในสวนสาธารณะแห่งนี้แล้วเข้าใจผิดว่าเด็กตรงหน้าเป็นเหมวัต

    “วัต...วัตของแม่ อย่าไปนะ กลับมาหาแม่ แม่คิดถึงลูก”

    แม่ของเด็กเอาเรื่องและพาเด็กแยกไป เหมันต์ตามมาปลอบ เธอจึงเข้าใจว่าเขาคือลูกชาย

    “วัต...วัตลูกแม่ ลูกแม่กลับมาแล้ว”

    เหมันต์ผงะเล็กน้อย เริ่มคิดว่าหญิงสาวสูงวัยตรงหน้าคงสติไม่ค่อยดี เขาไม่นึกรังเกียจและตัดสินใจพาเธอไปไว้ที่บ้านระหว่างรอให้คนจากมูลนิธิซึ่งเขาขอเอม ให้ช่วยประสานมารับ มนตรามองชายหนุ่มแปลกหน้าแล้วเกิดภาพหลอนถึงอดีตตอนกล่องดนตรีของขวัญจากเหมวัตหล่นพื้นแตกกระจาย

    “ของขวัญที่ลูกให้แม่มันพังแล้ว...ทำไงดี แม่เอามันไปไว้ไหน อยู่ไหน กล่องดนตรีอยู่ไหน”

    มนตราเพ้อออกมาโดยไม่รู้ตัว เหมันต์สงสารทั้งปลอบทั้งหลอกล่อเสียงอ่อน

    “อาจจะอยู่ที่บ้านก็ได้นะครับ พาผมไปบ้านคุณป้าสิครับ ผมจะได้ไปช่วยหา”

    เหมันต์พามนตราออกจากสวนสาธารณะไปแล้ว โดยไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ที่บ้านเหมทองร้อนระอุแค่ไหน ผกาที่ตื่นเช้ามาเอาเรื่องประกิตสามีที่เมาแอ๋กลับบ้านมองภาพทุกคนตามหามนตราแล้วหลุดปากค่อนแคะ

    “บ้านนี้มีแต่คนพิลึก ขี้ข้าก็หูตึง เจ้านายก็เอาแต่เพ้อถึงคนไม่มีตัวตน ทีลูกชายยืนหัวโด่ตั้งสามคนไม่เคยสนใจ”

    ทัศนัยสวนอย่างเหลืออด “อย่าพูดถึงคุณแม่อย่างนี้ รู้ฐานะตัวเองด้วยว่าเป็นแค่สะใภ้”

    “พี่สำนึกเสมอว่าเป็นสะใภ้คนโต มีศักดิ์เป็นถึงพี่สาวของทุกคนเลยนะจ๊ะ น้องสามน่ะเอาเวลาไปห่วงลูกชายเถอะ ได้ข่าวว่าโดนเด้งไปอยู่แผนกโรงงานแล้วไม่ใช่เหรอ...ขอแสดงความยินดีด้วยนะจ๊ะ”

    บรรยากาศมาคุกว่าเดิม ทัศนัยจะมีเรื่องกับผกาพี่สะใภ้แต่ไม่ทันขยับปากเหมทองก็โผล่มาโวยวายเรื่องมนตราหายตัวจากบ้าน ผาณิตากลับมาด้วยและเสนอให้ตั้งเงินรางวัลให้คนช่วยตามหา ประกิตเห็นหน้าพ่อบุญธรรม แล้วของขึ้น ความเมาทำให้พลั้งปากหลุดความในใจ

    “คุณแม่ไปหาเหมวัตไงครับคุณพ่อ คุณแม่คิดถึงเหมวัตก็เพราะคุณพ่อเป็นต้นเหตุไล่น้องวัตออกจากบ้าน คุณแม่เลยล้มป่วย ความผิดเกิดจากคุณพ่อ”

    “ไอ้ลูกชั่ว! นอกจากไม่ทำตัวให้เกิดประโยชน์ยังสิ้นคิด คนอย่างแก...ถึงฉันพยายามหยิบขึ้นมาปั้นมันก็ไม่มีวันเป็นรูปเป็นร่างไปได้ เพราะแกมันเป็นแค่ขี้ดินขี้ทรายให้คนเดินเหยียบเท่านั้น...พามันออกไปอย่าให้ฉันเห็นหน้าอีก!”

    ผกากับผาณิตาช่วยกันประคองประกิตออกไป แต่กระนั้นเสียงเขาก็ลอยมาเข้าหูทุกคนในบ้าน

    “คนอื่นๆมันก็แค่ขี้ดินขี้ทรายให้คุณพ่อเดินเหยียบเหมือนกัน!”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 20:03 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์