นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    ทศนาถเข้าใจผิดคิดว่าเหมันต์ลักพาตัวลาวัลย์ไปทำมิดีมิร้ายแต่ไม่ทันลงไม้ลงมือ ปราการหรือเสี่ยสองก็ปรากฏตัวและเล่นละครฉากใหญ่เป็นพ่อแสนดีพาตัวลาวัลย์เข้าบ้านก่อนจะนำไปขังห้องใต้ดิน

    เหมันต์เสียความรู้สึกกับลาวัลย์หนีกลับบ้านทันที ผาณิตาไม่ยี่หระแต่สนใจมากกว่าว่าทศนาถไปเจอลาวัลย์ที่บ้านเหมันต์ได้อย่างไร ทศนาถอึกๆอักๆก่อนเฉไฉกลบเกลื่อน

    “พี่จะไปทำไมก็ไม่สำคัญแล้วมั้ง ในเมื่อตาล

    เอาตัวคนที่คุณปู่ต้องการมาได้แล้วนี่ ยังไงตาลก็ชนะพี่ ตอนนี้พี่คงต้องเตรียมยื่นจดหมายลาออกแล้วสินะ”

    “ตาลจะบอกคุณปู่ว่าเราร่วมมือกันค่ะ”

    “จริงเหรอ...ตาลน่ารักที่สุด”

    ผาณิตาเห็นท่ากระดี๊กระด๊าของลูกพี่ลูกน้องหนุ่มแล้วหมั่นไส้อดแขวะไม่ได้ “ตาลตั้งใจช่วยพี่ทศตั้งแต่แรกแล้ว คนเราควรเชื่อใจกัน จริงใจต่อกัน ไม่เล่นสกปรก พี่ทศก็คงคิดเหมือนตาลใช่ไหมคะ”

    ทศนาถสะอึกก่อนทำเป็นยิ้มแย้ม “แน่นอนอยู่แล้ว พี่จริงใจกับตาลเสมอ”

    “แต่พี่ทศอย่าเพิ่งบอกเรื่องวันนี้ให้คุณปู่ทราบ นะคะ”

    “ทำไมล่ะ...คุณปู่จะได้รู้ว่าครอบครัวนี้มันเป็นสันดานโจร ไม่ควรลดตัวไปยุ่งเกี่ยวกับมัน”

    “พี่ทศอยากให้คุณปู่รู้เรื่องคดีเมาแล้วขับแหรอคะ”

    ผาณิตาแกล้งขู่เพื่อปกป้องเหมันต์ ทศนาถชะงักตามประสาพวกมีชนักติดหลัง ปราการหรือเสี่ยสอง

    โผล่มาขัดจังหวะแสร้งทำเป็นเสียใจและรู้สึกผิดที่โกหกเรื่องลาวัลย์ป่วย

    “ตาลเข้าใจค่ะ เรื่องที่โต๊ะอาหารวันก่อน...ความจริงคุณแม่เข้าใจผิดไปเองค่ะ ตาลกับอาสามไม่เคยคิดแย่งตำแหน่งของอาสองนะคะ”

    “อาไม่คิดอะไรหรอก เราพี่น้องกัน ใครได้ตำแหน่งไป ก็ช่วยงานของบริษัทได้เหมือนกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกันต้องรักกันไว้ เรื่องแทงกันข้างหลัง อาไม่เคยเชื่ออยู่แล้ว”

    ปราการยิ้มให้หลานทั้งสองเครียดๆ ผาณิตากับทศนาถมองไม่ออกคิดว่าเขาไม่คิดมากอย่างที่พูดจริงๆ แต่ที่ทั้งสองคิดไม่ถึงคือปราการเป็นคนโหดเหี้ยมและเลือดเย็นกว่าที่คิด มีเพียงลาวัลย์ที่รู้ฤทธิ์พ่อตัวเองดีเพราะเวลานี้เธอไม่ได้อยู่ในห้องนอนแต่ถูกพ่อจับขังไว้ในห้องใต้ดิน

    “รู้ใช่ไหมว่าพ่อเกลียดการโดนหลอก”

    ลาวัลย์หน้าซีดละล่ำละลักสัญญาจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก ปราการหรี่ตาเหมือนไม่ค่อยเชื่อ

    “อย่าหนีพ่ออีก พ่อจะให้เรียนที่เมืองไทย ปู่อยากให้หลานทุกคนรับปริญญา ลูกทำเพื่อพ่อได้ใช่ไหม”

    “หนูทำได้...หนูจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อคุณพ่อ”

    “แม่ฝากพ่อไว้ก่อนตายให้ดูแลลูกดีๆ พ่อจึงต้องเข้มงวดกับลูกทั้งที่ไม่อยากทำเลย...พ่อรักลูกนะ”

    “คุณพ่อ...หนูขอโทษ ปล่อยหนูออกไปเถอะนะคะ หนูจะกลับไปเรียน หนูจะไม่เหลวไหลอีกแล้ว”

    ปราการไม่พูดอะไรและออกจากห้องใต้ดิน

    ลาวัลย์ร้องไห้คร่ำครวญไม่ขาดปากก่อนหยุดฉับเมื่อมั่นใจว่าพ่อเดินพ้นระยะแล้ว มือล้วงหูฟังจากกระเป๋าเปิดเพลงฟังตามปกติ...ไร้วี่แววคนกลัวพ่อหงออย่างสิ้นเชิง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"

    รู้จัก "ป๊อปปี้ บุญญิสา" ในบท "ริต้า" สาวนักฆ่าสุดเซ็กซี่ ใน "เกมล่าทรชน"
    4 ธ.ค 2564

    05:46 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 4 ธันวาคม 2564 เวลา 12:51 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์