ข่าว

วิดีโอ



ประกาศิตกามเทพ

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์

กำกับการแสดงโดย: อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย: บริษัท ดีวัน ทีวี จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: พงศกร เมตตาริกานนท์,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์

การจากไปของปราการทำให้สมาชิกครอบครัวบุญญาฉัตรพงษ์เป๋พักใหญ่ ลาวัลย์ลูกสาวคนเดียวช็อกมากกว่าใคร เมื่อตั้งสติได้ก็ตัดสินใจไปเรียนต่อเมืองนอกโดยไม่ลืมแวะลาที่เก็บกระดูกของหริทธ์ก่อนไป

เหมทองสำนึกผิดอย่างจริงจังหลังจากนั้น เขามอบกิจการทุกอย่างให้ลูกหลานดูแลโดยมีเหมันต์เป็นหัวเรือใหญ่ เป็นประธานเหมทองกรุ๊ปแทนเขาโดยมีผาณิตา ประกิตและทศนาถคอยช่วยเหลือ ส่วนทัศนัยชดใช้ความผิดในคุกต่ออีกหลายปีโดยมีมิตรอดีตพ่อค้าของเถื่อนและเจ้าของบ่อนคอยดูแลอีกทีตามคำขอร้องของเหมันต์

เหมันต์แต่งงานกับผาณิตาหลังทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ชีวิตคู่ก็ราบรื่นหากผาณิตาจะไม่บ้างานจนแทบไม่มีเวลาให้สามีอย่างเหมันต์ กระนั้นฝ่ายสามีก็ไม่ถือสาเพราะเข้าใจนิสัยเอาจริงเอาจังของภรรยาดี จะมีบ้างก็แค่คอยสะกิดหรือเตือนไม่ให้เคร่งเครียดมากอย่างวันนี้ที่เธอเพิ่งวีนแตกใส่ทีมขาย...

ผาณิตาปล่อยหน้าที่ดูแลภาพรวมให้เหมันต์ในฐานะประธาน ส่วนตัวเองควบคุมรายละเอียดปลีกย่อยให้ตรวจสอบอย่างละเอียดโดยมีทิมเป็นเลขาฯและผู้ช่วยเหมือนเคย เหมันต์เพิ่งตรวจงานคนงานพิการซึ่งเขารับมาฝึกเย็บรองเท้าเสร็จจึงแวะไปหาภรรยาทันเห็นเธอเหวี่ยงใส่พนักงานขายที่ทำงานพลาด

ทิมพยายามช่วยแก้ต่างให้พนักงานเพราะเข้าใจดีว่าทีมขายไม่ได้เจตนาจะพลาดเลยถูกเจ้านายสาวแหวใส่ เหมันต์เห็นท่าไม่ดีเลยช่วยพูดและบอกเลิกประชุมดื้อๆ

เหล่าพนักงานมองหน้ากันยิ้มๆ รู้กันดีว่าประธานคนใหม่อย่างเหมันต์ใจดีและกำลังช่วยพวกเขาให้พ้นจากรังสีอำมหิตของผาณิตา ทิมลอบถอนใจโล่งอกก่อนทิ้งเหมันต์ให้รับมือภรรยาตามลำพัง

ผาณิตาสะบัดหน้าใส่งอนๆ เหมันต์ยิ้มขำแกล้งเย้าภรรยา

“ทำหน้านิ่วแบบนี้บ่อยๆเดี๋ยวหน้าจะเป็นริ้วรอยเหมือนแผนที่ประเทศไทยนะคุณ”

“เมื่อกี้นายหักหน้าฉันต่อหน้าพนักงาน อย่ามาแกล้งเปลี่ยนเรื่อง”

“ผมขอโทษ ผมแค่ไม่อยากให้คุณรีบตัดสินใจตอนกำลังโกรธ แต่ถ้าถึงพรุ่งนี้แล้วคุณยังคิดว่าจำเป็นต้องไล่พวกเขาออกจริงๆ ผมก็จะไม่คัดค้านคุณเลยจ้ะที่รัก เมียว่าไงสามีก็ว่าตามนั้น”

“ท่านประธานสั่งมาอย่างนี้ ฉันก็ทำได้แค่ปฏิบัติตาม”

พูดจบก็เดินออกจากห้อง เหมันต์มองตามด้วยความหนักใจกับนิสัยจริงจังและบ้างานของภรรยา

ooooooo

ทศนาถช่วยงานในโรงงาน ต้อนรับแขกและคู่ค้าต่างชาติตามถนัดโดยมีอุดมเป็นผู้ช่วยในฐานะผู้จัดการโรงงานตามเดิม ประกิตก็ช่วยงานเท่าที่ได้และแบ่งเวลาบางส่วนไปดูแลเหมทองที่อาการดีขึ้นมาก

เหมทองไม่นั่งรถเข็นแล้วแต่ต้องใช้ไม้เท้าพยุงตัว ปากก็ขยับได้มากขึ้นจนพูดคล่อง อดีตประธานเหมทองกรุ๊ปไม่เข้าบริษัทอีกแล้วแต่ยกทุกอย่างให้ลูกหลานดูแล ประกิตแวะมาเยี่ยมเหมือนเคยและเล่าเรื่องกมลอดีตผู้ช่วยของเหมทองที่เวลานี้ชดใช้กรรมในคุกเช่นเดียวกับทัศนัย

“เขาอยู่ในนั้นสบายดี แต่ก็ลำบากตรงที่เดินเหินไม่สะดวกเหมือนคนอื่น”

ประกิตเล่าตามจริงเพราะกมลถูกหริทธ์ยิงที่ขาจนใช้การไม่ได้ดีเหมือนเดิม เหมทองพยักหน้ารับรู้

“หมั่นไปดูแลเขาบ่อยๆด้วยนะ เขาอยากได้อะไรก็จัดหาให้เขาด้วย”

“คุณพ่อไม่โกรธเขาหรือครับ”

เหมทองส่ายหน้า ถอนใจหนักหน่วง “พ่อเป็นคนสอนให้เขาทำธุรกิจอย่างเห็นแก่ตัวมาตลอด ถ้าจะโกรธก็ต้องโกรธตัวเอง ที่เขาต้องกลายมาเป็นคนพิการก็เท่ากับรับกรรมของเขาไปแล้ว”

พูดจบก็เดินไปสมทบมนตราที่ชวนเล่นเกมบิงโก ประกิตตามไปด้วยเวลาเดียวกับที่เหมันต์กับผาณิตากลับถึงบ้านหลังเถียงกันตลอดทางเรื่องความผิดพลาดของทีมขาย

“ผมแค่อยากเห็นคุณทำงานอย่างมีความสุขไม่อยากให้ซีเรียสกับงานมากไป”

“ไม่ซีเรียสได้ไง ตอนนี้ยอดกำลังตกหรือนายไม่สน”

“กำไรมันเป็นแค่ตัวเลข ได้เท่านี้ผมก็พอใจแล้ว”

“งั้นเดี๋ยวก็ดูแล้วกันว่าคุณปู่จะว่าไง”

ผาณิตาแหวสามีงอนๆ ตั้งท่าจะไปฟ้องเหมทองแต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นปู่กำลังสนุกกับมนตราและประกิต เหมันต์เห็นดังนั้นก็ไปร่วมด้วย บรรยากาศครึกครื้นจนผาณิตาต้องถอดใจหนีไปทำงานในห้อง

ทุกคนมองหน้ากันงงๆก่อนจะยิ้มให้กันขำๆ รู้ดีถึงความบ้างานของผาณิตา เหมันต์ถอนใจยาวก่อนเล่าเรื่องทีมขายทำงานพลาดจนภรรยาคนสวยเหวี่ยงสะบัด เหมทองกับประกิตเลยยุให้พากันไปพักผ่อนและฮันนีมูนยาวๆบ้างเพราะตั้งแต่แต่งงานเกือบปี สองสามีภรรยาไม่เคยไปเที่ยวไหนด้วยกันเลย

ooooooo

เหมันต์ตัดสินใจลองทำตามที่ปู่กับพ่อตาแนะนำ แอบตามผาณิตาเข้าห้องและดึงโน้ตบุ๊กออกจากตักเธอดื้อๆ

“คุณทำอะไร ฉันกำลังทำงานนะ”

“หมดเวลางานแล้ว...พักผ่อนเถอะ”

“ไม่ได้...ฉันต้องเตรียมหัวข้อประชุมพรุ่งนี้”

“ไม่เอา...เคยบอกแล้วไงว่าอย่าเอางานมาทำที่บ้าน”

“มันเป็นงานของบริษัทนายทั้งนั้น ลองคิดดูว่าฉันทำเพื่อใคร”

“บริษัทเราอยู่ตัวแล้วแต่ครอบครัวของเรายังไม่สมบูรณ์ ถ้าลดเรื่องงานแล้วเติมให้ครอบครัวมันน่าจะดีกว่านะ”

“นายว่าฉันทำหน้าที่ภรรยาบกพร่องเหรอ”

“ไม่ใช่...คุณน่ะเป็นยอดภรรยา ผู้ชายทั้งโลกต้องอิจฉาผม...แต่ว่า...มันจะดีกว่านี้ถ้า...”


พูดพลางโถมตัวกอดภรรยา กระซิบข้างหูขอมีลูกด้วยกัน ผาณิตาเขินยอมให้เขาจูบจนเคลิ้ม  พลันก็นึกขึ้นได้เมื่อได้ยินเสียงเตือนจากมือถือ เหมันต์ตบหน้าผากเซ็งๆเมื่อได้ยินว่าภรรยาคนสวยทวงงานค้างจากทิม

เหมันต์หงุดหงิดมาก แย่งมือถือจากภรรยาและขู่ทิม ไม่ให้โทร.มาอีกจนเช้า หาไม่จะโดนไล่ออก ผาณิตาฮึดฮัดจะดึงมือถือคืนแต่สามีก็วางสายไปแล้วพร้อมอ้อน

“มานอนได้แล้ว...ผมไม่ได้นอนกอดคุณผมนอนไม่หลับ”

ผาณิตาไม่ยอมส่งหมอนให้เขากอดแทน  ส่วนตัวเองยกโน้ตบุ๊กไปทำงานข้างนอก 

ผกาเฝ้ามองสถานการณ์ระหว่างลูกสาวกับลูกเขยด้วยความเหนื่อยใจ อดบ่นกับประกิตไม่ได้

“ขืนปล่อยให้ยัยตาลกับเหมันต์เป็นอย่างงี้ต้องมีปัญหาแน่ คุณนี่ก็ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ได้  ช่วยกันคิดหน่อยสิ”

“ผมก็เตือนเหมันต์ไปแล้ว แต่นี่มันเรื่องผัวเมียเขาจะไปก้าวก่ายมากมันก็ไม่ดี”

“เรื่องนี้มันผิดที่ยัยตาล ผัวทั้งดีทั้งซื่อแบบนี้หาได้ที่ไหน เกิดคนอื่นมาคาบไปกินจะรู้สึก”

“เหมันต์น่ะเหรอ มันไม่มีทางกล้านอกใจยัยตาลหรอก ถ้าเป็นผมกับเจ้าทศละไม่แน่”

ประกิตพูดไม่คิดเลยถูกผกาแหวเสียงเขียว คดีเก่าทำให้ผกาอดของขึ้นไม่ได้ ประกิตต้องแก้ตัวว่าไม่มีแผนจะนอกใจ  แต่มีแผนจะให้ทศนาถเป็นตัวช่วยกระตุ้นผาณิตาให้หึงหวงเหมันต์บ้าง

ทศนาถยังไม่รู้ตัวว่าจะกลายเป็นตัวช่วยของเหมันต์ พาสมรไปเยี่ยมทัศนัยที่เรือนจำพร้อมโอ่ใหญ่ว่าเวลานี้เขาทำผลงานให้บริษัทได้เซ็นสัญญากับลูกค้าต่างประเทศ ทัศนัยภูมิใจในตัวลูกชายคนเดียวมากกระนั้นก็ไม่วายเตือนให้ทศนาถดูแลลาวัลย์ที่กำลังเรียนต่อ ที่ต่างประเทศหวังไถ่โทษให้ปราการที่ต้องตายเพราะเขา

สมรยิ้มปลื้มใจที่สามีกับลูกชายคุยกันด้วยความรักและเข้าใจ หลังเหตุการณ์วุ่นวายสองพ่อลูกก็สำนึกผิดและกลับตัวกลับใจเป็นคนดีในแบบที่หวังมานาน ทศนาถเห็นแม่มองพ่อยิ้มๆก็เบี่ยงตัวหลบให้คุยกัน

“วันนี้ตอนแรกคุณพ่อจะมาด้วยแต่เผอิญคุณหมอเลื่อนนัดตรวจ ท่านเป็นห่วงคุณมากสั่งมาบอกว่าห้ามใจร้อน”

ทัศนัยยิ้มบางๆให้ภรรยา “ไม่ต้องห่วงหรอก บอกคุณพ่อไปเลยว่าผมไม่ใช่ไอ้สามคนเก่าแล้ว อีกหน่อยผมจะเป็นนักโทษดีเด่น แป๊บๆได้ออกไปนั่งบริหารเหมทองเหมือนเดิม”

สมรหมดห่วงแต่ไม่วายกังวัลกลัวสามีถูกเพื่อนร่วมคุกรังแก ทศนาถปลอบไม่ให้คิดมากเพราะเชื่อมือเหมันต์ที่ฝากฝังมิตรขาใหญ่ประจำเรือนจำให้ช่วยดูแลทัศนัยอย่างดี

มิตรทำตามที่รับปากเหมันต์จริงๆ คอยเป็นหูเป็นตาสอดส่องทัศนัยไม่ให้ถูกนักเลงในคุกกลั่นแกล้ง อย่างเช่นวันนี้ที่ทัศนัยถูกขาโจ๋ในคุกข่มขู่ให้ขัดรองเท้า มิตรตามไปขวางและยัดบุหรี่ให้พวกขาโจ๋แทน ทัศนัยเห็นแล้วส่ายหน้าหน่ายๆ

“คราวหลังไม่ต้องมายุ่ง แบบนี้ก็ดีแล้วจะได้ชดใช้สิ่งที่ฉันทำมาให้มันหมดๆไป”

“ชดใช้ด้วยการลงโทษตัวเองมันจะเกิดประโยชน์อะไรวะ นู่น...มันต้องออกไปสร้างความดีช่วยเหลือสังคมอยู่ข้างนอก ฉันคนหนึ่งไม่ยอมให้แกตายอยู่ในนี้แน่”

ทัศนัยฟังแล้วอดทึ่งไม่ได้ มิตรจึงบอกด้วยความภาคภูมิใจว่าเหมันต์เป็นคนเตือนสติเขาเรื่องนี้

ooooooo

ทศนาถยอมร่วมมือกับประกิตเพื่อยั่วผาณิตาให้หึงเหมันต์ด้วยการแกล้งชวนประธานคนใหม่ของเหมทองกรุ๊ปคุยไลน์กับสาวๆในสังกัด ผาณิตาที่บ้างานผ่านมาได้ยินก็เต้นผางแย่งมือถือทศนาถจะไปปาทิ้ง

“พี่กำลังนัดผู้หญิงให้เหมันต์หรือ ทำไมพี่ทำอย่างนี้ พี่จะใช้ชีวิตเละเทะไปกับผู้หญิงไม่เลือกหน้าก็เรื่องของพี่ แต่เหมันต์เป็นสามีตาล ใจคอพี่ทำด้วยอะไรถึงดึงเขาไปให้เสียผู้เสียคนแบบนี้ พี่มันทุเรศที่สุด...ทุเรศ!”

“ตาล...ใจเย็นก่อนสิ ผู้ชายมันต้องมีบ้างมันถึงจะเรียกว่าผู้ชาย เดี๋ยวเหมันต์ก็กลับมาตายรังเอง...แค่หนุกๆขำๆ”

“แต่ตาลไม่ขำด้วย!”

แผนของทศนาถพังไม่เป็นท่า ผาณิตายึดมือถือลูกพี่ลูกน้องหนุ่มไปกดดูเห็นรูปสาวๆก็เซ็งจัดจนไม่มีแก่ใจจะทำงาน เหมันต์ยังไม่รู้เรื่องมัวแวะไปรับลาวัลย์ที่เพิ่งกลับจากเมืองนอกไปกินข้าวตามประสาพี่ๆน้องๆ

ผาณิตาหัวเสียมากตามหาสามีเจอเขาแอบนั่งคุยกะหนุงกะหนิงกับหญิงสาวแปลกหน้าก็หึงหน้าดำหน้าแดง ผละหนีกลับบ้านโดยไม่ทันถามไถ่เหมันต์ว่ากินข้าวกับใคร

ผกาตกใจเมื่อเห็นว่าผาณิตาเก็บกระเป๋าจะหนีออกจากบ้าน นึกรู้โดยไม่ต้องเดาว่าลูกสาวบ้างานคงทะเลาะกับสามีจอมซื่อบื้ออย่างเหมันต์มาแน่ๆ

“โอ๊ย...เอาแต่งอนแบบนี้ไม่กลัวเขาจะไปหาเศษหาเลยหรือไง”

“ถ้าเขาอยากจะไปก็ไปเลย ตาลไม่แคร์ สามีภรรยาถ้าไม่ซื่อสัตย์ต่อกันก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก”

“ไม่ได้นะ...ของของเราจะยกให้คนอื่นง่ายๆได้ไง แม่ไม่ให้ไป เขาอาจจะเหงาเพราะลูกไม่มีเวลาให้เขาเลยเผลอไผลไปบ้าง เอาอย่างนี้นะ...ลูกก็หันมาเอาอกเอาใจเขา ชวนกันไปท่องเที่ยวฮันนีมูน ทุกอย่างก็จะดีขึ้น”

“ไม่ดีกว่าค่ะ...ตอนนี้ตาลทนเห็นหน้าเขาไม่ได้จริงๆ ตาลไปนะคะแม่ แล้วจะโทร.หาทีหลัง”

ผาณิตาผลุนผลันออกจากบ้านพร้อมกระเป๋าเดินทาง ผการ้อนใจโทร.สั่งทิมให้ตามเหมันต์ด่วน เหมันต์รุดตามภรรยา ใช้เวลาไม่นานก็รู้ว่าเธอแอบไปพักบ้านบนภูเขาของครอบครัวตามลำพัง

“นายมาทำไม! ฉันบอกคุณแม่ไปแล้วนี่ว่าอยากมาพักผ่อนไม่ต้องให้ใครมากวน”

“น้ำเสียงคุณเหมือนกำลังโกรธผมอยู่นะ”

“แสดงว่านายต้องรู้ตัวว่าทำอะไรลับหลังให้ฉันโกรธ”

“ผมทำอะไร อ๋อ...ที่ผมเตือนคุณเรื่องงานน่ะหรือ”


“สิ่งที่ฉันกลัวมันไม่ผิดจริงๆ ในที่สุดนายก็เหมือนผู้ชายคนอื่นๆ”

“คุณกลัวอะไร”

“ก็กลัวที่จะต้องเห็นภาพนายกอดกับผู้หญิงคนอื่น กลัวที่จะถูกนายหักหลัง แล้วนายก็ทำจริงๆ”

“ผมไปยุ่งกับผู้หญิงที่ไหนกัน”

“ก็ที่นั่งกินข้าวอี๋อ๋อโอบออเซาะกันในร้านอาหารไง ฉันเห็นกับตาของฉันเอง”

เหมันต์นิ่วหน้าก่อนยิ้มกว้างเมื่อคิดได้ว่าเธอคงหมายถึงลาวัลย์ “ผมไปกินข้าวกับผู้หญิงจริง แล้วเราสองคนก็...รักกันมากด้วย เรารู้จักกันมานานแล้ว มีอะไรก็ปรึกษากันตลอด ก่อนที่ผมจะแต่งงานกับคุณด้วยซ้ำ”

ผาณิตาไม่ตลกด้วย ยิ่งร้อนรนเมื่อสามีไม่ปฏิเสธข้อกล่าวหาว่ามีชู้

“ฉันตัดสินใจถูกแล้วที่ไม่มีลูกกับนาย”

“เดี๋ยว...ที่คุณไม่ยอมมีลูกเพราะเหตุนี้เหรอ”

“จะเหตุอะไรก็ช่าง ถ้าคุณอยากมีนักก็เชิญไปมีกับคนอื่น...ไปเลย!”

“ผมมีลูกกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้หรอก”

เหมันต์เฉลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือลาวัลย์แถมโทร.หาให้ช่วยยืนยันกับภรรยา เหมทองนั่งฟังอยู่ด้วย หน่ายใจกับแผนตื้นๆของทศนาถกับประกิตที่ทำให้เหมันต์หวิดแตกกับผาณิตา ลาวัลย์ช่วยไกล่เกลี่ยให้สองสามีภรรยาคืนดีพร้อมอวยพรให้ทั้งสองมีหลานฝาแฝดเป็นขวัญใจคนทั้งบ้าน

ooooooo

เหมทองไม่ห้ามปรามหลานๆแถมเห็นดีเห็นงามกับลาวัลย์ให้เหมันต์ปฏิบัติการมีลูกกับผาณิตา เหมันต์รับคำแข็งขันต่างจากผาณิตาที่งอนหนักเพราะถูกเจ้ากี้เจ้าการ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเหวี่ยงใส่สามี

“นายก็รู้เห็นกับคุณปู่ รู้เห็นกับทุกคนหลอกฉัน สนุกจริงนะที่เห็นฉันบ้าบอวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้”

“แต่มันก็ทำให้ผมรู้ว่าคุณคิดยังไง จนป่านนี้แล้วคุณก็ยังไม่มั่นใจในตัวผม”

“กว่าจะถึงวันนี้ครอบครัวเราผ่านเรื่องเลวร้ายมามาก ฉันกลัวลูกเจออะไรแบบเรา ฉันกลัวไม่ใช่แม่ที่สมบูรณ์”

“ตาล...ฟังนะ...เรื่องลูกไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำหรับผมความสุขของคุณสำคัญที่สุด ผมอยากเห็นรอยยิ้มของคุณทุกๆวัน อยากเห็นคุณกินอิ่มนอนหลับไม่ป่วยไม่ไข้แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว ไม่ว่าคุณจะรู้สึกว่าขาดอะไร ความรักของผมจะเติมทุกอย่างให้คุณจนเต็ม ครอบครัวของเราจะไม่ขาดอะไรเลย”

ผาณิตาฟังแล้วซึ้งใจ โถมกอดสามีแน่น

“ฉันลืมไปได้ยังไงว่าการได้เจอนายคือความโชคดีที่สุดในชีวิตฉัน จริงๆแล้วนายคือความสุขของฉัน”

“ผมก็เหมือนกัน”

เรื่องขัดแย้งจบลงด้วยดี เหมันต์ได้ปฏิบัติภารกิจมีลูกกับผาณิตาสมใจ เหมทองมีความสุขมากและนัดเจอเหล่าเพื่อนบ้านของชาญ อู๋ เอม รุ่งอรุณซึ่งแต่งงานกับดาบหลงมารวมตัวกันที่บ้าน ทศนาถแวะมาหาปู่แต่ดันโดนลูกหลงเป็นศอกแข็งๆของเอมจนน็อก กระนั้นก็ไม่ถือสาแถมมองสาวคู่กรณีด้วยแววตากรุ้มกริ่มเพราะนึกเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก

เหมันต์ตื่นเช้ามาจัดบ้านพักให้สมบูรณ์เหมือนเดิม เริ่มจากภาพหมู่ครอบครัวที่ต้องนำมาติดใหม่ ตามด้วยภารกิจเย็บรองเท้าแตะที่เหมวัตพ่อแท้ๆเคยตั้งใจจะทำให้อุษาภรรยาสุดที่รัก...แม่แท้ๆของเขา

เพราะเดินหาอุปกรณ์ติดตั้งรูปหมู่ครอบครัวทำให้เหมันต์เจอกล่องเก็บอุปกรณ์เย็บรองเท้าของพ่อพร้อมจดหมายรักฉบับแรกที่พ่อเขียนถึงแม่ “เราเจอกันครั้งแรกตอนผมไปฝึกงานในโรงงาน คุณหกล้มรองเท้าขาดผมเลยช่วยเย็บให้ อุษา...ผมอยากเย็บรองเท้าให้คุณใส่ตลอดไปแต่มันคงเป็นไปไม่ได้”

เหมันต์เกิดไอเดียจะทำให้ความฝันของพ่อเป็นจริงจึงลงมือเย็บรองเท้าแตะที่ค้างไว้จนเสร็จแล้วนำมาสวมให้ภรรยาที่เพิ่งตื่น ผาณิตาชอบใจความนิ่มของรองเท้าแตะและอดยิ้มเขินไม่ได้เมื่อเขาถามถึงวันแรกที่เจอกัน

“ถ้าวันนั้นฉันไม่หกล้มเราก็คงไม่ได้เจอกัน”

“ผมว่ามันคือพรหมลิขิต ต้องมีใครสักคนประกาศิตให้เราได้มาเจอกันแบบนี้”

 “นายเชื่อด้วยหรือ”

 “พ่อกับแม่ผมไม่สามารถอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่าผมเลยรู้สึกว่าท่านส่งคุณมาให้ผม”

“คุณอาเหมวัตส่งนายมาให้ฉันต่างหาก”

สองสามีภรรยายิ้มให้กัน เหมันต์กุมมือผาณิตาด้วยความรัก “ขอบคุณนะครับที่เข้ามาในชีวิตผม”

“ฉันก็ต้องขอบคุณนายเหมือนกันที่ทำให้ฉันเปลี่ยนโลกของฉันให้กว้างขึ้น หัวใจของฉันรู้จักการให้ก็เพราะนาย”

“คุณไม่ได้เปลี่ยนหรอก เราทุกคนมีจิตใจที่ขาวสะอาดมาตั้งแต่เกิด ความเป็นคนดีคิดดีอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่ต้นแล้ว เวลานี้คุณก็แค่กลับมาเป็นตัวตนในแบบเดิมของคุณ”

ผาณิตาพูดด้วยความภูมิใจ “จริงอย่างที่นายพูด ความโลภโกรธหลงทำให้คนในครอบครัวฉันเปลี่ยน แต่มันกลับทำอะไรนายไม่ได้เลยสักนิด บุญญาฉัตรพงษ์ทุกคนภูมิใจในตัวนาย”

เหมันต์วาดรูปหัวใจบนฝ่ามือเธอและตัวเองแล้วนำมาประกบกัน “เราต้องมีหัวใจที่เข้มแข็ง”

สองสามีภรรยาจูบกันดูดดื่ม เชื่อหมดใจว่าหลังจากนี้ครอบครัวบุญญาฉัตรพงษ์ทุกคนจะมีแต่เรื่องดีๆ เพราะต่างก็ผ่านบทเรียนมากมายจนหัวใจแข็งแกร่งพอจะรับมือปัญหาใดๆก็ตามที่จะผ่านเข้ามาในอนาคต

ooooooo

–อวสาน–


ละครประกาศิตกามเทพ ตอนที่ 16 อ่านประกาศิตกามเทพติดตามละครประกาศิตกามเทพ ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย พงศกร เมตตาริกานนท์,พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ 7 พ.ย. 2561 09:15 2018-11-08T00:53:03+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ