ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พชรมนตรา

    SHARE

    ประพจน์ตากฝนจนไม่สบายนอนซมตัวสั่น นันทากลับมาเห็นในตอนค่ำเลยแว้ดใส่ทุกคนไม่เว้นแม้แต่ปัทมาที่กำลังดูแลวัดไข้ให้คนป่วยอยู่

    “นี่พวกหล่อนบ้าหรือเปล่า ทำไมถึงปล่อยให้พี่พจน์ไปตากฝนอยู่แบบนั้น...หล่อนใช่ไหมแม่ปัทมา ดูแลกันยังไงน่ะ”

    ปัทมาไม่สนใจและไม่โต้ตอบ นันทาเลยหันขวับไปเล่นงานจัน แต่รายนั้นตอกกลับเสียงแหลมพอกัน

    “มาริสาเลยโน่น...ป้าอย่ามามั่ว จันยังไม่ได้เข้าใกล้คุณอาเลยสักนิด”

    “ก็คุณอาขอเองนี่คะว่าอยากอยู่คนเดียว” มาริสาพูดลอยหน้าลอยตา นันทาไม่พอใจแหวใส่อีกชุด ประพจน์แทรกขึ้นด้วยความรำคาญ

    “พอเถอะนัน...พี่ไล่ให้หนูมาริสาเขาเข้าไปเอง”

    “แล้วพี่เป็นบ้าหรือไงถึงทำแบบนั้น...หรือว่าอยากตายเร็ว”

    ณดลเข้ามาเห็นท่าทางของทุกคนก็เลิกคิ้วแปลกใจ ถามว่ามีอะไรกันอีก

    “ก็พ่อแกน่ะสิ...”

    “พอเถอะ ไป...ออกไปกันได้แล้ว ฉันอยากคุยกับเจ้าดล”

    ประพจน์ตัดบทไล่ทุกคน ปัทมาถอยห่างออกมาแล้วลุกขึ้นจะไปแต่โดนนันทาขวางไว้ จ้องหน้าถลึงตาใส่และเค้นเสียงด่า “เก่งเหลือเกินนะเรื่องเอาหน้าเนี่ย” ปัทมาข่มใจไม่โต้ตอบและเดินเลี่ยงออกไป แต่จันกลับเสนอหน้าจีบปากจีบคอว่า

    “ใช่ เรื่องนี้จันเห็นด้วย ทั้งคู่เลย ทั้งมาริสาแล้วก็ปัทมา เอาหน้าเก่งนัก เข้าหาคุณอาตลอด ตัดหน้ากันเห็นๆ”

    “ฉันตัดหน้าหรือเธอโง่เองกันแน่จ๊ะ” มาริสากระซิบข้างหูจัน...จันดีดดิ้นทันที

    “ต๊าย...มาไม่ทันไร นี่แกอัปเลเวลด่าฉันแล้วเหรอ”

    มาริสายิ้มเยาะ มองจันหัวจดเท้าแล้วสะบัดหน้าจะไป นันทารีบกระซิบสั่งคนของตน

    “เดี๋ยวไปคุยกับฉันที่ห้องนะ ฉันก็อยากรู้ว่าเมื่อกลางวันแกพูดอะไรกับพี่พจน์”

    “อย่ามาออกคำสั่งกับสาค่ะ” พูดจบมาริสาเดินเชิดหน้าออกไป นันทาอยากด่าแต่ไม่กล้าเพราะอยู่ต่อหน้าคนอื่น แสร้งยิ้มกลบเกลื่อนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    ooooooo

    เพชรเดินกระสับกระส่ายไปมาอยู่ในห้องนอน บ่นตัวเองไม่น่าพลาดให้อาทิตย์จับได้ แล้วอย่างนี้เขาจะบอกนายไหมเนี่ย?

    “ไหนเรื่องที่จะให้เราช่วย แล้วก็ที่หลวงพ่อบอกอีก มันต้องทำยังไงล่ะ”

    เพชรถอนใจเฮือกใหญ่กลัดกลุ้มไปหมด พลันได้ยินเสียงกุกกักหน้าห้อง พอลุกไปเปิดก็มีแมวดำตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาในห้องอย่างเร็วจนตกใจหงายหลังก้นจ้ำเบ้า

    “เฮ้ย! เข้ามาทำไม ออกไปนะ” เพชรลุกขึ้นไล่แมวแต่มันไม่ไปแถมยังมุดเข้าใต้เตียง “ดื้อจังไอ้เหมียว เอาไงดีเนี่ย...งั้นให้อยู่แค่คืนเดียวนะ พรุ่งนี้แกต้องออกไปด้วยล่ะ”

    เพชรยอมแพ้ นั่งหันหลังพิงเตียงอย่างอ่อนใจ...

    เวลานั้นณดลยังอยู่ในห้องพ่อ ประพจน์อยากรู้ว่าลูกชายจะเอาเทวรูปกับเพชรสีชมพูไปคืนที่เดิมเมื่อไหร่

    “อีกสองสามวันครับ”

    “เก็บไว้ก่อนไม่ได้เหรอ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ไม่ได้มีดีแค่การแสดง "เก้า จิรายุ" โชว์ลีลาโซโล่กีตาร์ ใน "บ้านสาวโสด"

    ไม่ได้มีดีแค่การแสดง "เก้า จิรายุ" โชว์ลีลาโซโล่กีตาร์ ใน "บ้านสาวโสด"
    20 ต.ค. 2563

    04:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันอังคารที่ 20 ตุลาคม 2563 เวลา 14:31 น.