นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    ทั้งในห้องของจัน ปัทมา และมาริสาต่างไม่มีเทวรูปแมวที่หายไป แต่มันมาอยู่ในห้องเพชรโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง และณดลก็ยืนยันว่าเพชรไม่ได้เอาไปเพราะเขาอยู่กับเพชรตลอดเวลา

    ประพจน์ให้เปิดกล้องวงจรดูกลับเห็นว่ามีแค่แมวดำที่เดินเข้าไปในห้องปัทมา แล้วกลับออกมามุ่งหน้าไปห้องเพชรเท่านั้น ไม่มีใครเป็นคนขโมยเทวรูปแมว ประพจน์ได้แต่เก็บความกลัวความสยองไว้ ไม่กล้าบอกใครแม้แต่ณดล เพราะกลัวจะรู้ถึงความเหี้ยมโหดของตนในอดีตที่ผ่านมา

    อาทิตย์มาหาณดลที่บ้านและพูดคุยกันเรื่องประหลาดนี้อย่างข้องใจเป็นที่สุด

    “มีเพียงพ่อแกคนเดียวที่เชื่อว่าแมวดำตัวที่เดินเข้าไปเป็นเทวรูปแมวตัวนั้น”

    “มันจะเป็นไปได้ไงวะ”

    “แล้วแกเชื่ออย่างที่พ่อแกเชื่อไหมล่ะ”

    “มันเป็นไปไม่ได้”

    “ถ้างั้นเทวรูปแมวจะไปอยู่ในห้องเจ้าเพชรมันได้ไง”

    “ก็คงมีคนไม่อยากให้เพชรอยู่ที่นี่ก็เลยใส่ร้าย”

    “ฉันว่าแกเองก็อยากจะเชื่อ เพียงแต่แกมันดื้อที่หาวิทยาศาสตร์มาอธิบายไม่ได้”

    “มันเป็นไปไม่ได้”

    “เดี๋ยวนะ ถ้าแกบอกว่าแมวดำเดินหายไปในห้องปัทมา แล้วสักพักเดินออกมาไปเข้าห้องเพชร ก็แปลว่า แมวผีมันเปลี่ยนใจ”

    “ไม่รู้ แต่ไม่ใช่แมวผี...แมวเฉยๆ”

    “ทำไมมันเปลี่ยนใจ แปลว่าปัทมากับเพชรต้องมีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวเนื่องกันอยู่”

    “แกก็คิดไปเรื่อย”

    “ทุกอย่างจะกระจ่างชัดมากเลยนะ ถ้าเราหาเพชรตาแมวเม็ดนั้นเจอ”

    ณดลครุ่นคิดหนักใจ สับสน ไม่รู้จะเชื่ออะไรดี...

    ส่วนที่ห้องนอนประพจน์ เวลานี้มาริสาเข้ามาเตรียมวาดรูปประพจน์ตามข้อตกลงว่าจ้าง บ่อยครั้งที่เธอชำเลืองมองไปยังตู้เซฟที่มีเทวรูปแมวกลับมาตั้งอยู่อย่างเดิม

    “เธอคงเข้าใจว่าฉันบ้าไปแล้ว”

    “หนูไม่ดูถูกความเชื่อใครหรอกค่ะ”

    “เธอจะอธิบายยังไง การที่เธอวาดเทวรูปนี้ออกมาเหมือนกันโดยที่ไม่เคยเห็นมาก่อน”

    “หนูบอกแล้ว หนูเขียนจากคำบอกของพ่อวาโพ”

    “วาโพ...ฉันอยากเจอแกเหลือเกิน”

    “คุณอาเคยมีโอกาสได้เห็นเพชรเม็ดที่พ่อพูดถึงรึเปล่า”

    “เพชรอะไร”

    “เพชรตาแมวที่คุณอาบอกว่าพ่อวาโพเอาไปด้วย”

    “หรือเธอคิดว่าเพชรเม็ดนั้นอยู่กับฉัน”

    “หนูไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น หนูมาแค่วาดรูป หนูชวนคุยเพราะอยากให้แบบ...แสดงความรู้สึกภายในออกมาก็เท่านั้นเอง”

    “เธอไม่อยากเห็นเพชรเม็ดนั้นหรอก มันเป็นเพชรมรณะ เพชรอาถรรพณ์”

    ยิ่งพูดประพจน์ก็ยิ่งรู้สึกผิด นั่งหน้าเศร้าเป็นแบบให้มาริสาวาดรูปต่อไปเงียบๆ

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:24 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์