นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    ค่ำนั้นณดลมีนัดกินข้าวกับอาทิตย์นอกบ้านโดยเขาพาเพชรไปด้วย อาทิตย์เห็นเพชรยังใส่ชุดคนป่าจึงบอกณดลควรจะซื้อชุดใหม่ให้ใส่เสียที

    “อืม...ฉันก็ลืมไป พรุ่งนี้แล้วกัน จะพาไปดูเสื้อผ้า ไปไหนจะได้ไม่อายเขา”

    “เพชรไม่อาย”

    “ฉันอาย ไม่ใช่เราอาย...เอ้านี่ กินซะก่อน รองท้อง” ณดลเลื่อนถ้วยต้มยำมาตรงหน้า เพชรมองเห็ดในถ้วยแล้วจะบอกว่าตนแพ้เห็ด แต่ณดลก็พูดขัดเสียจนหมดโอกาสบอก จำต้องกินมันไป

    หลังจากนั้นณดลยังสั่งอาหารที่ทำจากเห็ดนานาชนิดมาอีกหลายอย่าง กินไปคุยไปกับอาทิตย์เรื่องมาริสาหญิงสาวที่เพิ่งโผล่มาอีกคน พร้อมกันนี้ก็ตักอาหารให้เพชรกินไม่ขาด ปรากฏว่าไม่ทันได้กลับบ้านเพชรเมามายพูดอ้อแอ้ แถมทำปากยื่นปากยาวแซวลูกค้าคนอื่นจนณดลกลัวจะมีเรื่อง

    ณดลกับอาทิตย์ไม่เข้าใจว่าเพชรเป็นอะไร แต่ก็รีบพากลับมาบ้าน เพชรมึนเมาจนเดินไม่เป็น ณดลต้องอุ้มลงจากรถเข้าห้องนอน แล้วสองคนก็หลับไปบนเตียงเดียวกันจนถึงเช้าในสภาพกอดกันกลม

    เพชรตื่นก่อนร้องลั่นตกใจ ทำท่าหวงเนื้อหวงตัว ขณะที่ณดลค่อยๆ ลำดับเรื่องราวเมื่อคืนให้ฟัง ก่อนจะได้ข้อสรุปว่าเพชรแพ้เห็ดทุกชนิดจนมีอาการคล้ายคนเมา...

    เช้าวันเดียวกัน ประพจน์แผดเสียงแตกตื่นเมื่อพบว่าเทวรูปแมวที่เก็บในห้องของตนหายไป เรียกทุกคนมาสอบสวนก็ไม่พบว่าใครมีพิรุธสักคน โดยเฉพาะนันทาแสดงท่าทีรังเกียจเสียด้วยซ้ำ

    “มันมีราคา มันมีค่า...คนที่เอาไปมันต้องมีแผนอะไรในใจ เริ่มแรกก็เทวรูป แล้วต่อไปยังไง...ตาไง ดวงตาแมวข้างที่หายไป”

    “คุณพ่อใจเย็นๆก่อนนะครับ”

    ประพจน์ปัดมือณดลอย่างลืมตัว ท่าทีเกรี้ยวกราดนั้นทำให้ลูกชายตกใจ ต้องเสียงดังเพื่อดึงสติพ่อกลับ ซึ่งได้ผลประพจน์กะพริบตาถี่ๆ มือกำสายสิญจน์ถักที่คอ ค่อยๆผ่อนลมหายใจ

    “ไม่เห็นต้องเสียงดังเลยครับ”

    “พ่อขอโทษ...ฉันขอโทษทุกคนด้วย”

    ทุกคนมองหน้ากัน งุนงงกับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของประพจน์ นันทาบ่นอุบว่าแบบนี้ไม่ไหวใครจะทนได้

     “เทวรูปนั่น...มันไม่เหมาะที่จะไปอยู่กับคนอื่นหรอก เอาคืนมาให้ฉันเถอะ เชื่อฉัน ฉันไม่อยากให้ใครต้องมารับกรรมแบบฉัน”

    ทุกคนต่างส่ายหน้าปฏิเสธ ประพจน์ถอนใจ บ่นออกไป

    “ไม่มีใครยอมรับ...อยู่ดีๆมันจะเดินไปเองได้ยังไง”

    “มาริสาแน่ๆเลย เพิ่งมาของก็หายเลยเนอะปัทมา” จันหาแนวร่วมแต่ปัทมาส่ายหน้าไม่เอาด้วย ยืนยันแต่ในส่วนของตนว่าไม่ได้เอาไปแน่นอน ขณะที่มาริสาก็บอกว่าตนยังไม่เคยเห็นเทวรูปนั่นด้วยซ้ำ

    “มันก็เหมือนภาพแมวที่เธอวาดนั่นแหละ อย่างกับถอดแบบกันมาเลย”

    “หนูไม่ได้เอาไปค่ะ” มาริสาตอบหนักแน่น

    “ถ้างั้นฉันคงต้องขอค้นห้องทุกคน”

    ประพจน์จำเป็นต้องทำอย่างนั้น แต่สามสาวไม่สะทกสะท้านเพราะต่างก็มั่นใจในความบริสุทธิ์ของตัวเอง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:58 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์