นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    เช้าอีกวัน มาริสามาที่บ้านประพจน์พร้อมภาพวาดนั้น ทนายวีระกับอาทิตย์ก็มาด้วย ปัทมากับจันที่ยืนยันว่าตัวเองเป็นลูกด็อกเตอร์อมรมองหญิงสาวผู้มาใหม่ด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน

    “เรื่องราวของฉันไม่เคยเล่าให้คนนอกฟัง มีนันทารู้ละเอียดมากที่สุด ซึ่งอันนี้นันเองก็รู้ดี”

    “นันเองตอนเห็นภาพนี้ครั้งแรกก็ตกใจเหมือนกัน ซึ่งมันเหมือนเรื่องที่พี่ประพจน์เล่าให้ฟัง”

    ณดลฟังพ่อกับอาแล้วพิจารณาภาพนั้น “ผู้ชายสองคนในแบ็กกราวด์ของภาพนี้คือคุณพ่อกับด็อกเตอร์อมรเหรอครับ”

    “แน่นอน แล้วคนที่วิ่งอยู่นั่นก็เป็นใครไปไม่ได้ นอกจากวาโพ แกดูสร้อยล็อกเกตที่มันวิ่งถือติดมือไปในภาพเขียนนั่นสิ”

    “ซึ่งมันก็คือล็อกเกตที่พ่อวาโพให้หนูมา” ปัทมายืนยัน

    “เดี๋ยวนะคะ คืออันนี้ไม่ได้จะมาแย่งชิงอะไรกับใคร คุณประพจน์ซื้อภาพก็เลยเอามาส่งให้ แต่ว่าพ่อวาโพน่ะคือพ่อเลี้ยงสาค่ะ”

    “โกหก! พ่อวาโพคือพ่อเลี้ยงฉันที่ขโมยจันไปจากพ่ออมร” จันแผดเสียง แต่มาริสาเถียงนิ่มๆว่า

    “นี่ถ้าพูดเป็นกลอน สาต้องนึกว่าน้องเขาเล่นละครเพลงอยู่แน่ๆเลยค่ะ”

    “ฉันไม่ได้เล่นละครนะ สร้อยข้อมือนี่คุณอาประพจน์ก็จำได้” จันพูดพร้อมโชว์ของที่ว่า

    เพชรมองคนโน้นคนนี้แล้วเอ่ยว่า “ถ้างั้นนาทีนี้ก็แปลว่ามีผู้เข้าชิงเป็นลูกด็อกเตอร์อมรสามท่าน”

    “เป็นไปได้ยังไง” วีระพึมพำประหลาดใจ

    อาทิตย์บอกว่า “น่าสนุกมากเลย พอมีการประกาศว่าจะยกเงินให้ยี่สิบล้านก็มีทายาทโผล่มาสามคน”

    “ขอโทษนะคะ สาไม่ได้โผล่มา คุณอาประพจน์ไปดูภาพแล้วซื้องานมาเอง จำได้ไหมคะ”

    ณดลหนักใจ อยากรู้ว่าพ่อคิดเห็นอย่างไร

    “ทุกคนมีโอกาสเป็นลูกสาวด็อกเตอร์อมรได้เท่าๆกัน เรื่องที่มาริสาถ่ายทอดออกมาเป็นภาพ มันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น”

    “โทษนะฮะ แต่คนสติดีที่ไหนเขาวาดภาพที่น่ากลัวแบบนี้กัน” เพชรท้วงขึ้นมาด้วยท่าทีเกรงใจ

    มาริสามองหนุ่มน้อยก่อนตอบเสียงเรียบไร้ความโกรธเคือง “มันค้างคาอยู่ในใจก็ระบายมันออกมาแค่นั้นเอง ไม่ได้คิดจะสื่อสารอะไรกับใคร แค่อยากวาด เข้าใจไหม...รูปหล่อ”

    “ครับ...เรียกผม?” ณดลหลุดปากถามเพราะกำลังมองเธอเพลินอยู่พอดี มาริสายิ้มหวานใส เพชรรู้สึกไม่ชอบใจแบบว่าแอบหวงณดล แต่ไม่กล้าแสดงออกกลัวเป็นพิรุธชวนให้คนสงสัย

    ประพจน์เชื่อเกินครึ่งไปแล้วว่ามาริสาเข้าข่ายเป็นลูกอมร จึงต้องการพิสูจน์ความจริงด้วยการหาทางให้เธอได้มาอยู่ร่วมชายคา

    “จะเป็นไปได้ไหม ฉันอยากขอร้องให้เราพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าใครเป็นตัวจริง”

    “สามีงานต้องทำค่ะ แล้วก็ไม่ได้สนใจด้วย”

    “แล้วถ้าฉันจะจ้างให้เราวาดรูปฉันล่ะ ฉันจะเป็นแบบให้ที่นี่ เราต้องอยู่ที่นี่”

    “จ้างให้วาดรูป?”

    “ใช่...ตกลงมั้ย แต่ว่าต้องกินนอนที่นี่”

    “วาดแพงนะคะ”

    “ถ้าเราวาดแล้วมันใช่! ฉันให้ยี่สิบล้าน”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:56 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์