นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    จันเข้ามาเจ้ากี้เจ้าการแต่ต้องหน้าเจื่อนเมื่อประพจน์ต้องการให้เพชรพาไป ณดลสบตากับอาทิตย์อย่างหนักใจแล้วพากันไปคุยกันสองคน โดยอาทิตย์แนะนำณดลให้รีบหาเพชรตาแมวว่ามันอยู่ที่ไหน

    “พ่อบอกว่าอยู่ที่พรานนำทางตอนนั้นที่ชื่อวาโพเป็นคนเอาไป”

    “วาโพ?”

    “ใช่...เจ้าวาโพที่ว่านี่ก็เป็นคนฆ่าด็อกเตอร์อมรเพื่อนพ่อ แล้วขโมยลูกสาวเขาไป”

    “สองสาวที่เจอในบ้านเมื่อกี้เหรอ”

    “ใช่ ทั้งคู่ต่างก็ยืนยันว่าตนเป็นลูกด็อกเตอร์อมรที่สาบสูญไป มีหลักฐานยืนยันทั้งคู่”

     “นี่แยกเป็นสองเส้นเลยนะ เส้นนึงเรื่องเพชรที่หายไป กับอีกเส้นใครเป็นลูกด็อกเตอร์”

    “เอาเข้าจริงๆ ทั้งสองเส้นนี้มันจะรวมเป็นเรื่องเดียวกัน ถ้าเราหาตัวพรานนำทางเมื่อยี่สิบปีก่อนได้”

    อาทิตย์พยักหน้าเห็นด้วยกับเพื่อนรัก

     ooooooo

    เพชรดูแลประพจน์ด้วยความจริงใจ ทำให้ประพจน์รู้สึกถูกชะตาและเอ็นดูมากถึงขนาดอยากให้เพชรเป็นลูกของอมร เมื่อเพชรอยากให้ไปหาหมอเขาจึงโอนอ่อน แต่การไปตรวจเช็กครั้งนี้กลับพบว่าเขากำลังมีภาวะเสี่ยงเป็นโรคมะเร็ง ซึ่งหมอขอตรวจดูอย่างละเอียดอีกที

    ณดลตกใจมาก แต่ประพจน์ไม่ได้กลัวอะไรอีกแล้ว เขาสำนึกในบาปที่ทำกับอมรไว้ ก่อนตายอยากจะชดใช้ให้กับอมรด้วยการตามหาลูกตัวจริงของเพื่อนให้พบ ณดลรับปากจะช่วยพ่ออีกแรงทั้งที่ตัวเองก็ยังมืดแปดด้าน

    วิทย์พ่อของเพชรตกเหวแต่รอดชีวิตมาได้จากการช่วยเหลือของคนป่า และเวลานี้วิทย์ก็ดั้นด้นเข้ากรุงเทพฯมาหาวีระเพื่อชำระแค้นทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันโดยตรงมาก่อน

    “นายหน้าคุณเคยติดต่อให้ผมจัดการกับคนชื่อณดลในป่า”

    “แต่แกก็ทำไม่ได้นี่ แล้วจะมาอะไรกับฉันอีก”

    “คุณจ้างคนดอยอีกชุดมาจัดการปิดปากทุกคนที่ไปกับขบวนของณดล”

    วีระชะงักเพราะที่วิทย์พูดมาคือความจริง แต่ปกปิดบิดเบือนโยนความผิดไปให้คนอื่น

    “อันนั้นฉันไม่รู้ นายหน้าผู้ใหญ่บ้านมันไปจัดการกันเองรึเปล่า”

    “นายหน้ามันให้ที่อยู่คุณกับผมก่อนที่จะตาย”

    วีระกลัวมีดในมือวิทย์แต่ยังไว้เชิงต่อรอง “ฆ่าฉัน... แกก็ไม่ได้อะไร อยู่กับฉัน ทำงานให้ฉันดีกว่า”

    “อะไรทำให้ผมจะไว้ใจคุณได้”

    “ไม่มี ไม่มีหรอก ไม่มีอะไรทำให้ฉันไว้ใจแกได้เหมือนกัน ฉันยังจะจ้างแกเลย”

    “คุณแค่กลัวตาย”

    “ฉันตายแล้วแกได้อะไร”

    “ที่นี่ไม่ใช่ศาล อย่ามาทำเป็นทนาย” วิทย์ตวาดพร้อมปักมีดลงบนโต๊ะจนวีระสะดุ้งเฮือก ละล่ำละลัก

    “พราน...ฉันหางานให้แกทำได้นะ แกไม่ต้องกลับไปอยู่ป่าอีกต่อไป”

    วิทย์กอดอกชั่งใจ “ถ้าคุณหักหลังผมอีก ผมเอาคุณตายนะ”

    “สัญญา”

    วิทย์พยักหน้า ดึงมีดเก็บ...วีระมองอีกฝ่ายอย่างระวังตัวและพยายามเก็บอาการกลัวไม่ให้เห็น

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:18 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์