ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    พชรมนตรา

    SHARE

    เพชรไปหาสมุนไพรมาพอกหลังณดลเพื่อลดไข้ แต่พอไข้ลดเหงื่อก็ออกมากและมีอาการหนาวสั่นจนเพชรต้องให้ความอบอุ่นด้วยการโอบกอดเขาในสภาพถอดเสื้อตัวนอกของตัวเองออก

    “นายเป็นยังไงมั่ง”

    ณดลพยักหน้า สะลึมสะลือจนแทบจะไม่รับรู้อะไร

    “นายใส่เสื้อไม่ได้ เหงื่อจะยิ่งเปียกเสื้อชื้น นายจะหนาวใหญ่”

    “เธอทำอะไร...เพชร” ณดลถามโดยไม่ลืมตา

    “เพชรห่มตัวนายให้อุ่น...ด้วยเลือดด้วยเนื้อของเพชรเอง”

    “ขอบคุณนะ ขอบคุณ”

    “ขอให้นายไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว”

    ณดลหนาวจนปากสั่นระริก เพชรพูดข้างหูให้เขาโอบกอดเธอด้วยจะได้อบอุ่น ณดลค่อยๆทำตามทั้งที่สติเลือนรางเต็มที...

    เวลานั้นอาทิตย์เดินโซซัดโซเซร้องเรียกมาริสาไปเรื่อย จนกระทั่งโผล่เข้ามาในเขตลานหินที่มีเทวรูปแมวตาโบ๋ เขาตกใจส่ายปืนไปมาก่อนจะค่อยๆเดินเข้าใกล้ เห็นรอยร้าวที่ขาหน้าข้างขวาชัดเจน

    “สิ้นฤทธิ์ล่ะสิแก งากำจัดของณดลใช้ได้ผลจริงๆด้วย”

    อาทิตย์พึมพำแล้วครุ่นคิดว่าจะเอายังไงกับมันดี ในที่สุดก็หยิบเทวรูปยัดใส่เป้ที่สะพายติดตัวมาตลอดเวลา

    ฝ่ายจันที่บังเอิญไปเจอวิทย์กับปัทมา เธอสลบไปนานมาก พอฟื้นขึ้นมาก็ตกใจร้องลั่นว่าผีหลอก

    “มันน่าปล่อยให้ตายนัก”

    “ปัท...ปัทมา เธอมาที่นี่ได้ยังไง แล้วนั่น...เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า” จันพูดพลางชี้ไปที่วิทย์

    “เลอะเทอะ ไข้ป่าขึ้นสมองจนเลอะเลือนไปหมดแล้วมั้งเนี่ย” วิทย์ว่าให้...จันยังมึนงงปวดหัว แต่จำปัทมาได้แน่นอน อยากรู้ว่าเธอมาอยู่ในป่าได้ยังไง

    “ฉันอยากเห็นที่ที่พ่อฉันตายเหมือนกัน”

    “ซ้ำ...ฉันใช้ไปแล้ว บอกมาเธอมาที่นี่ได้ยังไง มาทำไม”

    “จะเอาคำตอบหรือเอาอาหารก่อนดี เลือกเอา” วิทย์ถือห่อข้าวแห้งในมือ จันจะคว้าเอามาแต่เขาหลบจนเธอวืด  “บอกมาก่อนว่าจะไม่ซอกแซกถามโน่นถามนี่อีก...”

    วิทย์พูดขาดคำ จันก็ถามทันทีว่าสองคนเป็นอะไรกัน วิทย์ไม่พอใจเก็บห่อข้าวใส่ย่ามไม่ให้กิน

    “กินๆๆ โอเคๆ ไม่ถามแล้ว ขอเหอะนะ ไม่ได้กินอะไรมาตั้งกี่วันแล้วก็ไม่รู้ ได้แต่ผลไม้ในป่า หิวจะตายแล้ว”

    “ไม่ซอกแซกถามอะไรอีกนะ”

     “ไม่...ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น ขอกินนะ ขออาหารหนูเหอะ”

    วิทย์ยื่นข้าวห่อให้ จันรับมาแกะกินอย่างมูมมามตะกรุมตะกรามด้วยความหิวโหย

     ooooooo

    กว่าณดลจะรู้สึกตัวกลับมาเหมือนเดิมก็ใช้เวลาหลายชั่วโมง และเวลานี้ก็ค่ำลงแล้วด้วย ชายหนุ่มซาบซึ้งใจเป็นที่สุดในความห่วงใยที่เพชรมีให้ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เขาปลอดภัยจนแทบไม่ได้นึกถึงตัวเองเลย

    หลังจากณดลหายไข้เป็นปลิดทิ้ง เพชรมีผลไม้มาแบ่งกันกินรองท้อง  กินไปคุยกันไปว่าเรามาไกลจากพวกลูกหาบพอสมควร ณดลถามเพชรว่ากลัวไหม?

    “กลัวว่าจะไม่เจอสองคนนั่นเลยมากกว่า”

    “ไม่ห่วงตัวเองอีกแล้ว...”

    “ขอโทษ...เพชรกลัว เรื่องราวของรัตนมณีเทวีมันน่ากลัวอยู่น้อยซะเมื่อไหร่”

    “ถ้าเรากำจัดแม่มดที่ครอบครองวิญญาณของรัตนมณีเทวี มันจะไม่ทำให้ผู้บริสุทธิ์ถูกทำลายไปด้วยหรอกเหรอ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ไม่ได้มีดีแค่การแสดง "เก้า จิรายุ" โชว์ลีลาโซโล่กีตาร์ ใน "บ้านสาวโสด"

    ไม่ได้มีดีแค่การแสดง "เก้า จิรายุ" โชว์ลีลาโซโล่กีตาร์ ใน "บ้านสาวโสด"
    20 ต.ค. 2563

    04:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันอังคารที่ 20 ตุลาคม 2563 เวลา 15:36 น.