นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    ทางฝ่ายณดลกับเพชรเมื่อไม่พบอาทิตย์กับมาริสา จำต้องกลับมายังจุดพัก เพชรเดินไปหาลูกหาบแล้วเดินกลับมาบอกณดลว่า

    “เพชรให้พวกนี้ตั้งค่ายรออยู่ที่นี่ ไม่ไปไหน  เผื่อว่ามาริสากับคุณอาทิตย์ย้อนกลับมาจะได้เจอ ไม่งั้นเดี๋ยวจะแตกแถวกันไปใหญ่”

    “เธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับสองคนนั่น ใครเป็นคนเจาะน้ำเต้าลูกนั้นปล่อยน้ำไหลออกมา”

    “ถ้าเราตามสองคนนั่นเจอก็คงจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”

    “เรามีโอกาสไม่เจอสองคนนั่นด้วยเหรอ”

    “เพชรอยากโกหกนายนะ แต่อะไรมันก็เกิดขึ้นได้จริงๆ ถึงเจอ...เราก็ยังไม่รู้ว่าจะเจอสองคนนั่นในสภาพไหน”

    ฟังเพชรแล้วณดลยิ่งหนักใจ...ขณะเดียวกันนั้นวิทย์กับปัทมาเดินไปถึงจุดที่พวกณดลเคยหยุดพัก วิทย์เห็นรอยแตกที่ต้นไม้นึกรู้ว่าเป็นพวกเพชรแน่

    “พวกนั้นมาได้ไกลกว่าที่พ่อคิดไว้จริงๆ”

    “ใครถางอะไรแถวนี้ แล้วต้นไม้นั่นรอยอะไร”

    “ช้างตกมันแทงงาขวิดหักแตกคาต้นไม้...งากำจัด”

    “งากำจัด?”

    “เหมือนป่าจะเป็นใจถือหางพวกนั้นอยู่ไม่ใช่น้อย ...ใกล้ค่ำแล้ว เราหาคบไม้นอนกันจะดีกว่า”

    สองพ่อลูกกวาดตามองรอบทิศเตรียมหาที่ค้างแรมกันอีกคืน ขณะที่จันก็เดินวนเวียนอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น เธอล้มลุกคลุกคลานทั้งหิวทั้งบอบช้ำ เจอแหล่งน้ำก็โผเผไปวักดื่มกินอย่างกระหายเต็มที่

     ooooooo

    อาทิตย์สลบไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ พอรู้สึกตัวก็พบว่าค่ำแล้ว เขาเหลียวหน้าเหลียวหลังหวาดกลัว เห็นพุ่มไม้ไหววูบเพราะแรงลมก็ชักปืนออกมาส่ายไปรอบตัวอย่างระมัดระวัง คิดว่าน่าจะเป็นใครสักคนจึงตะโกนออกไป

    “ใคร...ออกมานะ จะยิงนะ ส่งเสียงมา...มาริสาณดล เพชร”

    ไม่มีเสียงตอบ อาทิตย์ยกปืนขึ้นฟ้าแล้วเหนี่ยวไก!  เสียงปืนดังก้องป่าทำให้ณดลกับเพชรหันขวับพยายามจับทิศทาง

    “ทางนี้...” ณดลจะจ้ำไปแต่เพชรดึงเอาไว้ บอกว่า เราไม่รู้ว่าลมพามาจากไหน นายไปทางนั้นก็ใช่ว่าจะถูกทาง “แล้วเราจะปล่อยสองคนนั่นไว้ในป่าแบบนั้นน่ะเหรอ”

    “นาย...เราเองก็กำลังอยู่ในป่า”

    ณดลมองรอบตัวแล้วค่อยๆเย็นลง เสียงปืนเงียบหายไป มีแต่เสียงลมพัดอื้ออึง

    “ไม่ใช่เพชรไม่ห่วงเพื่อนนายหรือคุณมาริสา แต่ว่าตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้...เอาตัวเองให้รอดก่อน”

    “แต่เสียงปืนมันดังมาจากทางนี้จริงๆนะ”

    เพชรตบมือหนึ่งครั้งเสียงดังก้อง ณดลลองทำบ้าง เสียงนั้นก็สะท้อนดังกลับมา

    “ในป่ามันเงียบ เสียงมันสะท้อนก้องไปหมด ไหนจะลมพามา หรือพาไป เราก็ไม่รู้...เชื่อเพชรนะนาย”

    “เราควรจะทำอะไรต่อไป”

    เพชรแหงนหน้ามองบนต้นไม้ใหญ่อย่างใช้ความคิด ...หลังจากนั้นเพชรกับณดลก็ขึ้นไปบนต้นไม้ ผูกตัวติดกันแน่นอาศัยนอนบนนั้นเพื่อความปลอดภัยและอบอุ่นใจตลอดคืน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:52 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์