ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

SHARE

พระยากำแหงพุ่งเข้าไปหาแมงเม่าด้วยความเป็นห่วง ขันทองตามมาถึงบอกให้รีบพากลับไปที่เรือนก่อนตนจะตามหมอให้เอง พระยากำแหงอุ้มแมงเม่าขึ้นทันที ขันทองมองอย่างนึกไม่ถึง อารมณ์หึงพุ่งขึ้นไม่รู้ตัว

แมงเม่าถูกพาไปไว้ที่เตียงในห้องนอน คุณท้าวโสภาเข้ามาตำหนิความทโมนของแมงเม่า แมงเม่าบอกว่าตนเห็นลูกนกตกลงมาจึงปีนเอาขึ้นไปไว้ในรังและพลัดตกลงมา

พระยากำแหงชิงทำคะแนนกับแมงเม่า อุ้มมาถึงห้องพักแล้วยังแก้ตัวให้แมงเม่าที่ถูกคุณท้าวดุ และจะไปเตรียมสำรับมาให้

ขันทองมองดูพระยากำแหงอย่างหมั่นไส้หึงหวง พูดเหน็บจนแมงเม่ารำคาญ บอกพระยากำแหงว่าตนถูกออกพระประชดประชันมาก ชะรอยจะหึงหวงท่านเจ้าคุณเสียก็ไม่รู้ พระยากำแหงจึงรีบไปเตรียมสำรับ

ทั้งหมดนี้อยู่ในความสังเกตของเป้า รู้สึกท่าทางของขันทองกับแมงเม่าแปลกๆต่อกัน แต่ไม่ติดใจกระไรนัก จนแมงเม่าบอกให้ช่วยกราบทูลเสด็จพระองค์หญิงเรื่องตนด้วย คืนนี้ตนคงไปถวายรับใช้ไม่ได้แล้ว เป้าบอกว่าไม่ต้องห่วงพักรักษาตัวให้หายก่อนเถอะ

“นับแต่ถวายตัวเป็นข้าหลวง คืนนี้คงเป็นคืนแรกที่ฉันได้...อยู่คนเดียว จะว่าไปขาแพลงคราวนี้ก็มีคุณเช่นกัน” แมงเม่ายิ้มอย่างมีแผนการในใจ

แมงเม่าพยายามถอดกลบทจากกลัก ตั้งแต่กลางวันจนถึงเย็นก็ถอดไม่ออก ถอนใจพึมพำ

“ศึกษาเพิ่มเติมมาไม่น้อยก็ยังถอดไม่ได้ หรือต้องเล่าความลับนี้ให้ออกพระศรีจริงๆ”

ooooooo

จมื่นศรีสรรักษ์ไปหาเจ้าจอมเพ็ญที่ตำหนัก เลื่อนแจ้งว่าหม่อมแม่ไม่ใคร่สบายจึงนอนเร็ว ถามว่าคุณพระนายจะรอหรือจะฝากคำพูดไว้ก็ได้ จมื่นศรี-สรรักษ์จึงกลับแต่ฉุกคิดว่าบางทีเจ้าจอมอาจมีความลับไม่อยากให้ตนรู้ก็ได้

คืนนี้จมื่นศรีสรรักษ์จึงสะกดรอยตามเจ้าจอมเพ็ญไปที่กระท่อมกลางป่าของขรัวเถื่อน ได้ยินพระยาพลเทพและเจ้าจอมเพ็ญคุยกับขรัวเถื่อน ขรัวเถื่อนยืนยันว่าอังวะต้องรบจนแตกหักกับอโยธยาแน่ เจ้าจอมเพ็ญถามว่าแล้วสัญญาที่ทางอังวะรับปากไว้กับขรัวตาจะไม่บิดพลิ้วแน่หรือ ขรัวเถื่อนยืนยันว่าไม่บิดพลิ้วแน่ ขอแต่ให้เจ้าจอมคอยส่งข่าวให้อังวะเหมือนที่แล้วมาก็พอ

จมื่นศรีสรรักษ์แค้นใจเมื่อรู้ว่าเจ้าจอมเพ็ญทุรยศต่อบ้านเมืองเป็นไส้ศึกให้อังวะ เจ้าจอมเพ็ญร้องไห้เจ็บใจที่ถูกหาว่าทุรยศต่อบ้านเมือง แก้ตัวว่าตนเพียงแต่เอาตัวรอดเท่านั้น จมื่นศรีสรรักษ์จะไปฆ่าขรัวเถื่อน

เจ้าจอมเพ็ญบอกว่าคุณพระนายก็รู้ว่าขรัวตามีความสำคัญกับตนเพียงใด หากฆ่าขรัวตาแล้วตนก็เหมือนคนตาบอด เช่นนั้นก็ฆ่าตนเสียด้วยเลย จมื่นศรีสรรักษ์สำนึกในบุญคุณที่เจ้าจอมเลี้ยงตนมาแต่เล็กจนโตไม่อาจทำได้

 เจ้าจอมเพ็ญบอกว่าเมื่อทำร้ายตนไม่ได้ก็อย่ามาขวาง ถ้าคุณพระนายฆ่าขรัวตาเมื่อใด ตนก็จะฆ่าตัวตายต่อหน้าให้รู้กันไปว่าเจ้ารักอโยธยาหรือพี่มากกว่ากัน ในที่สุด

จมื่นศรีสรรักษ์ก็ได้แต่แค้นจนน้ำตาไหลที่พี่ที่ตนรักที่สุดกลับเป็นคนขายชาติทำลายบ้านเมืองที่ตนรักที่สุดเช่นกัน

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"

"น้ำตาล" แค้นโดนคนรักหักหลัง ระเบิดพลังจนเส้นเลือดแตก ใน "ผมอาถรรพ์"
24 ก.พ. 2563
07:15 น.