ข่าว

วิดีโอ



โนห์รา

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: วรพันธ์ รวี

กำกับการแสดงโดย: ประทุม มิตรภักดี

ผลิตโดย: บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: ภัทรเดช สงวนความดี,เมลดา สุศรี

ที่สถานีตำรวจ โนห์รานั่งชะเง้อคอรอมารดาด้วยใจจดใจจ่อ ไม่นานนัก ตำรวจก็นำตัวพิมพามาถึง สองแม่ลูกโผเข้ากอดกันด้วยความดีใจ ลูกสาวกระซิบบอกแม่ว่า

“นายโตนดเขาช่วยหนูไว้จ้ะแม่ แต่เขาบอกว่าไม่ให้บอกใครว่าเขายังไม่ตาย”

พิมพาพยักหน้ารับทราบเรื่องนั้น ตำรวจแจ้งว่าบ้านนายโตนดอยู่ในป่า พวกคนร้ายจับคุณโนห์ราเข้าไปในบ้านหลังนั้นเพราะคิดว่าไม่มีคนอยู่ ตอนนี้ขอเชิญ

ทุกคนไปดูหน้าคนร้ายได้ ทั้งหมดเดินตามตำรวจไปยังห้องขัง เห็นพวกแสวงกำลังนั่งคอตกหมดอาลัยตายอยาก โนห์ราชี้ให้แม่ดูแสวงซึ่งเป็นหัวหน้าขบวนการ

“แม่ดูหน้าคนนั้นสิ จำมันได้ไหม มันชื่อนายแสวง มันเป็นพี่ชายของคุณปรุงจันทร์”

“จำได้แล้ว ฉันเจอแกวันแรกที่มากรุงเทพฯ แกเลวมาก จับฉันยังไม่พอยังมาจับลูกฉันอีก ทำไมพวกแก ต้องจองล้างจองผลาญฉันกับลูกนัก”

แสวงจ้องหน้าสองแม่ลูกไม่กลัวเกรงและคำรามตอบว่าทั้งคู่เป็นตัวมารทำลายความสุขของน้องสาวตน จึงต้องกำจัดทิ้ง พิมพาตบหน้าเขาอย่างห้ามใจไม่อยู่ หลังปะติดปะต่อเรื่องได้ เธอยิ่งเศร้าใจมากขึ้นเมื่อรู้ว่าผลแห่งการกระทำนั้นเลยเถิดไปถึงการข่มขืนแข่งแขในที่สุด

คืนเดียวกันนั้น แข่งแขถูกส่งตัวไปรับการรักษาที่สถานีอนามัยในตัวจังหวัด ท่านขุนกอดลูกสาวร้องไห้อย่างไม่อายใคร ส่วนปรุงจันทร์ยืน มองภาพนั้นด้วยความตื่นตระหนกไม่คาดคิดว่าแผนร้ายของตนจะลุกลามบานปลายไปถึงเพียงนี้ ท่านขุนเงยหน้ามองปรุงจันทร์แต่ดวงตาของเขาลุกโชนเต็มไปด้วยความคั่งแค้นเกลียดชัง ครู่เดียวก็ระงับอารมณ์ไม่ไหวกระโดดเข้าตบตีน้องสาวอดีตภรรยาไม่ยั้ง ตำรวจและพนักงานอนามัยต้องรีบเข้าห้ามปราม เวลานั้น ท่านขุนสุดจะทนพูดเสียงกร้าวว่า

“มันไม่ใช่แม่ของลูกผม ไปนะ...ไสหัวแกไปให้พ้น จากชีวิตฉัน ฉันจะแฉโพยแกให้หมด ฉันจะให้ตำรวจจับแก”

“ฉันก็จะแฉโพยให้ตำรวจจับแกเหมือนกัน ลูกแกก็ดูแลกันไปเถอะ ดูให้ตาย นังเด็กนี่มันก็ไม่หายบ้าขึ้นมาหรอก”

ปรุงจันทร์หัวเราะใส่หน้าท่านขุนแล้ววิ่งออกไปจากห้อง ขุนอรรถกรคดียืนหอบด้วยความโกรธจัดแต่ไม่สามารถทำอะไรได้อีก เขาหันไปมองลูกสาวสะท้อนใจพร้อมกับกอดปลอบประโลมให้คลายความตกใจและเสียขวัญ

รุ่งเช้าวันใหม่ ท่านขุนเดินหน้าหมองเข้ามาหาพิมพาที่เรือนหลังเล็กพร้อมกับบอกว่า

“ฉันไล่ปรุงจันทร์ออกจากบ้านแล้วนะ วันนี้จะไปรับแข่งแขกลับมาดูแลที่บ้าน เอ้อ...เธอไปรับลูกแขกับฉันได้ไหม”

“ได้ค่ะ ฉันจะช่วยดูแลเธอเองค่ะ”

“ขอบใจที่ไม่รังเกียจว่าลูกแขเคยทำไม่ดีหลายอย่างไว้กับพวกเธอ พอกลับมาแล้ว ฉันเอ้อ...อยากจะขอให้พิมพากับโนห์ราไปพักบนตึกใหญ่ด้วยกันจะได้ไหม”

พิมพามองหน้าลูกสาวด้วยความหนักใจ โนห์ราส่ายหน้าเล็กๆไม่ยินยอม พิมพาตัดสินใจบอกสามีว่า

ตนจะกลับไปบ้านที่นครศรีธรรมราชเมื่อแข่งแขอาการดีขึ้น ท่านขุนตัดพ้อน้อยใจที่มาทิ้งตนในยามลำบาก

เช่นนี้และลำเลิกว่าถ้าไม่มีการหย่า พิมพากับลูกจะไปไหน ไม่ได้ โนห์รารู้ดีว่าแม่ต้องจำนนด้วยเหตุผลนี้จึงตัดบทขอตัวไปทำงาน เสียงท่านขุนอ้อนวอนว่า

“อย่าเพิ่งทิ้งฉันนะพิมพา ฉันไม่เหลือใครแล้ว และที่สำคัญขอให้เห็นแก่ลูกแข แกน่าสงสารเหลือเกิน”

ท่านขุนกอดพิมพาแน่นอย่างคนหมดสิ้นกำลังใจ พิมพาจนใจที่จะพูดอะไรต่อ ได้แต่นิ่งเงียบ

ooooooo

วันเดียวกันนั้น โนห์ราแอบไปหาครรชิตเพราะรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วง แต่เมื่อไปถึงกลับไม่กล้าเข้าไปเยี่ยมในห้องได้แต่ยืนมองอยู่แถวหน้าประตูทางเข้าโรงพยาบาล ประจวบเหมาะกับทิพย์ยุภามาเห็นเข้า จึงไม่พอใจสาวเท้าเข้ามาถามว่า

“โนห์รา มาทำอะไรที่หน้าโรงพยาบาลจ๊ะ”

โนห์ราสะดุ้งตกใจและรีบบอกว่าทางนี้เป็นทางผ่านไปทำงาน แต่จะรีบไปแล้ว ทิพย์ยุภารู้ทันมาดึงแขนไว้ แล้วแสร้งทำท่าอาเจียนเหมือนคนท้อง หญิงสาวตะลึงกับท่าทีดังกล่าว ทิพย์ยุภาสบโอกาสบอกว่า

“ครรชิตไม่น่าเลย...ฉันแพ้ท้องน่ะ เวรกรรมอะไรของฉัน นี่ขนาดกำลังจะตายยังต้องมาท้องอีก ฉันจะจัดการกับชีวิตบ้านี่ยังไงดีนะ โนห์รา ช่วยแนะนำด้วยสิ ...ฉันยังไม่กล้าบอกเขาเลย แต่ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่มาหาเขาอีก ฉันก็จะบอก...”

โนห์ราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับปากแข็งขันว่าจะไม่มาเฉียดกรายแถวนี้อีก เธอหันกลับน้ำตาซึมแล้วเดินดุ่มออกไป ทิพย์ยุภามองตามยิ้มเจ้าเล่ห์ที่หลอก

หญิงสาวได้อีกครั้ง ด้านครรชิตเมื่อรู้ข่าวจากนิกร เพื่อนรักว่าจะตามหาตัวโนห์ราได้จากโรงเรียนสอนรำแถวนนทบุรี เขารายงานไวพจน์ด้วยความดีใจ เช่นเดียวกับพี่ชายเล่าว่าพวกชื่นกับก่องแก้วก็โทร.มาสารภาพว่าที่จริงแล้ว โนห์รายังอยู่บ้านอรรถกรคดีไม่ได้ย้ายออกไปไหน แต่ที่ต้องหลอกครรชิตเพราะหญิงสาวสั่งไว้แบบนั้น

หลังจากท่านขุนไปรับแข่งแขกลับมาอยู่ที่บ้าน อาการของเธอก็คุ้มดีคุ้มร้ายไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาเป็นปกติง่ายๆ วันนี้เช่นกัน ระหว่างที่พิมพากำลังทำขนม แข่งแขก็แผลงฤทธิ์ยกอ่างน้ำเทลงครอบหัวก่องแก้วแล้วปรบมือชอบใจ ชื่นส่ายหน้าส่งสายตาให้ก่องแก้วอย่าถือโทษโกรธเคืองกัน

ขณะนั้นเอง โนห์ราเดินกลับเข้าบ้านมาหลังจากทำงานเสร็จ แข่งแขถลาวิ่งเข้าไปหาแล้วพูดอ้อนวอนให้เธอสอนรำละครเหมือนดั่งไม่เคยมีเรื่องกันมาก่อน พิมพารีบชวนทำขนมแทน แต่ก็ต้องสลดใจเมื่อได้ยินคำตอบที่หลุดจากปากแข่งแขว่า

“ใส่ยาพิษด้วยหรือเปล่า ขนมน่ะต้องใส่ยาพิษรู้ไหม คุณแม่ปรุงจันทร์ชอบเอายาพิษใส่ในขนมในข้าวเพื่อให้คนกินแล้วตาย จะได้ไม่มีศัตรูมาแย่งความรัก มาแย่งสมบัตินะ”

ทันใดนั้น ท่านขุนเดินมาหาลูกสาวเพื่อจะพาไปหาหมอ พอแข่งแขเห็นเขาก็ถอยหนีเพราะเข้าใจว่าเป็นพวกที่เคยข่มขืนเธอ ท่านขุนน้ำตาซึม กระทั่งโนห์ราค่อยๆไปดึงออกจากข้างหลังพิมพาพาไปส่งให้ท่านขุน ทุกคนส่ายหน้าเวทนาในชะตากรรมที่เคราะห์ร้ายของเธอ ชื่นพนมมือขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยทำให้ยายทองซัดทอดความผิดไปให้ปรุงจันทร์เสียที เรื่องราวต่างๆ จะได้จบลง

ด้านปรุงจันทร์ไปเยี่ยมแสวงเพื่อขอบคุณที่ไม่ให้การซัดทอด แต่พี่ชายกลับเตือนว่าให้ระวังยายทองเพราะอาจถูกท่านขุนหลอกให้เปิดปากปรักปรำเธอ ปรุงจันทร์ ชะงักนึกขึ้นได้ว่าถึงเวลาต้องจัดการปิดปากยายทองก่อนภัยจะเกิดขึ้น เวลานั้นท่านขุนเองก็ปฏิญาณกับตัวเองว่าจะต้องเอาตัวคนผิดเข้าคุกให้ได้ เมื่อเห็นสภาพลูกสาวเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกขณะจิต

ฝ่ายยายทองยืนเกาะลูกกรงรอคอยท่านขุนอย่างมีความหวัง เมื่อเห็นเขามาเยี่ยมก็ดีใจยิ่งนักร้องถามว่าต้องทำอย่างไรตนถึงจะได้ออกจากที่นี่ ท่านขุนลอบยิ้มเหี้ยมแล้วบอกว่า

“แกต้องยอมให้การเป็นประโยชน์ต่อรูปคดีใครร่วมมือกับแก ใครบงการแก แกต้องบอกตำรวจให้หมดไส้หมดพุง”

“แปลว่าทองต้องสารภาพและให้การซัดทอดคุณปรุงจันทร์”

ท่านขุนไม่ตอบแต่ให้ยายทองคิดเอาเองว่าเวลานี้ควรจะต้องทำอย่างไรก่อนจะเดินจากไป หวิน ลูกน้องปรุงจันทร์เอาเรื่องที่แอบฟังการสนทนาของท่านขุนกับยายทองไปรายงานให้นายทราบซึ่งตรงกับที่แสวงติงไว้ ปรุงจันทร์กระซิบบอกหวินให้เริ่มทำตามแผนการร้ายเพื่อซ้อนแผนขุนอรรถกรคดีให้เร็วที่สุด หวินพยักหน้ารับทราบแล้วเร่งดำเนินการทันที

ooooooo

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ยายทองถูกนำตัวไปสอบสวนใหม่ คราวนี้เธอเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างที่รู้พร้อมกับซัดทอดไปหาปรุงจันทร์ตามการแนะนำของท่านขุน ตำรวจพอใจกับข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับรูปคดีมาก ยายทองจ้องหน้าตำรวจถามว่า

“ยิ้มแบบนี้ แปลว่าจะยอมให้ท่านขุนมาประกันตัวอิฉันแล้วใช่ไหม”

“อะไรกันยาย นี่ท่านขุนไม่ได้บอกยายหรอกหรือว่าทางเราไม่ยอมให้ประกันตัวยายหรอก”

ยายทองตกตะลึงเสียรู้ท่านขุนในเรื่องนี้อีกแล้ว เธอร้องไห้คร่ำครวญที่โง่หลงเชื่อคนใจบาป ขณะนั้นเอง หวินมาเยี่ยมและส่งถุงอาหารจากปรุงจันทร์ให้ ยายทองจึงตัดสินใจเล่าเรื่องให้เขาฟังทั้งหมดและย้ำให้หวิน

บอกนายหญิงว่าท่านขุนเป็นคนสั่งฆ่าคุณวงศ์ หวินหูผึ่งรับปากจะทำให้ ยายทองยิ้มสะใจเพราะต้องการลาก

ทุกคนที่เกี่ยวข้องมารับผิดให้หมด หวินเร่งเตือนให้ทานอาหารเสีย ก่อนจะรีบเดินออกไป

ทองพยักหน้าหยิบอาหารออกมาทาน เพียงไม่กี่อึดใจยาพิษในอาหารก็ออกฤทธิ์ ยายทองชักดิ้นชักงอ ตาตั้งรู้ทันทีว่ากรรมตามสนองตนเองแล้ว ผู้ต้องหาคนอื่นๆ เห็นท่าทางของยายทองก็ตกใจร้องเรียกตำรวจให้มาจัดการ ทองพยายามจะพูดแต่แล้วเกิดอาการกระตุก

อ้าปากค้างขาดใจตาย ท่านขุนวิ่งถลาเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ตำรวจบอกว่ายายทองถูกวางยาพิษ

“ฆ่าปิดปากแน่นอน ปรุงจันทร์ฆ่าปิดปากยายทอง!” ท่านขุนร้องบอกอย่างแค้นจัด

เวลานั้น หวินกลับไปรายงานปรุงจันทร์ว่างานเรียบร้อยแล้วพร้อมกับพูดถึงข้อความที่ยายทองสั่งเสียนั้นด้วย ปรุงจันทร์ลุกพรวดใจเต็มไปด้วยความโกรธแค้น คำรามเสียงกร้าวว่าตาต่อตา ฟันต่อฟัน และหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

เช้าวันถัดมา ท่านขุนแต่งตัวจะออกไปว่าความแต่มาแวะเยี่ยมพิมพากับโนห์ราที่เรือนเล็กเสียก่อน เขายิ้มกริ่มบอกทุกคนว่านายแสวงไม่มีทางรอดคุกเพราะตำรวจได้หลักฐานมัดตัวทั้งคดีลักพาตัวและคดีลอบฆ่า แถมตอนนี้ยายทองก็รับกรรมโดนฆ่าตายเมื่อคืนนี้ เหลือแต่คนบงการเท่านั้นที่ตนต้องการให้ตายตกไปตามกัน

ทันใดนั้น ปรุงจันทร์กระโดดจากที่ซ่อนพร้อมกับเล็งปืนไปที่ท่านขุน

“ฉันก็อยากให้แกตายตกไปตามกัน ไอ้ชั่ว...แกสั่งฆ่าพ่อฉัน วันนี้โอกาสดีแล้ว ฉันจะฆ่าเรียงตัวพวกแกทีละคน”

ว่าแล้วปรุงจันทร์ก็ยิงเปรี้ยงออกไป กระสุนเฉียดท่านขุน ปรุงจันทร์เล็งปืนส่ายไปที่ทุกคน ก่อนจะยิงอีกรอบ คราวนี้กระสุนถากไหล่ท่านขุนจนเลือดอาบ

โนห์ราเห็นท่าไม่ดีวิ่งเข้าไปขวางเอาไว้ จังหวะนั้นที่นอกบ้าน พวกครรชิตมาหาโนห์ราได้ยินเสียงปืน และเห็นตำรวจกำลังจะกรูเข้าประตูบ้าน สองพี่น้องร้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น

“เรามาจับคุณปรุงจันทร์ สายของเราบอกว่าแกแอบมาที่นี่ สงสัยว่าจะไม่ได้มาดีแน่ครับ”

ทั้งหมดวิ่งตามกันเข้าไปในบ้านทันที ภาพที่เห็นคือปรุงจันทร์กำลังหัวเราะเหมือนคนบ้าพร้อมกับส่ายปืนไปมา เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง โนห์ราต้องถอยหนี ชื่นกับก่องแก้วมาฉุดเธอออกไปแต่ยังไม่ทันไร โนห์ราเห็น

ปรุงจันทร์เล็งปืนไปที่ท่านขุนอีกครั้ง เธอผวาเข้าไปขวางและร้องห้ามไม่ให้ฆ่าเขา แม้จะรู้ว่าท่านขุนไม่ใช่พ่อที่แท้จริง พิมพาหวีดร้องกระโดดเข้าไปช่วยลูกสาว ปรุงจันทร์จะลั่นไกยิงออกไปที่โนห์ราซึ่งยืนกันท่านขุนอยู่ แต่ถูกปัดด้วยโตนดที่เข้ามารวบตัวและแย่งปืนได้

ท่านขุนกับปรุงจันทร์อ้าปากค้างเรียกชื่อโตนดด้วยความคาดไม่ถึง โตนดยิ้มรับว่าตนยังไม่ตายตามคำสั่งฆ่านั้นและรอการแก้แค้นอยู่ ท่านขุนได้โอกาส

รีบบอกว่าปรุงจันทร์เป็นคนสั่งต่างหากไม่ใช่ตน เช่นเดียวกับปรุงจันทร์ก็โทษท่านขุนเหมือนกัน โตนดตวาดให้ทั้งคู่หยุดพูดเห็นแก่ตัว เขาทำท่าจะยิงแต่ได้ยินเสียงร้องห้ามมาจากโนห์รากับพิมพา

ช่วงเวลาที่โตนดหยุดคิด ท่านขุนกับปรุงจันทร์ต่างใจตรงกันโดดเข้าใส่ทำร้ายเขาพร้อมกัน ทั้งสองแย่งปืนไปได้ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของพวกพิมพา ขณะนั้นเองตำรวจก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับพวกครรชิตซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับเสียงปืนลั่นดังปัง ทุกคนมองเห็นท่านขุนทรุดลงไป ก่อนจะพูดคำรามด่าปรุงจันทร์ว่า

“นังแพศยา มึงฆ่ากู! มึงต้องตายไปพร้อมกับกู นังหญิงคนชั่ว!”

ท่านขุนบังคับปากกระบอกปืนให้หันไปใส่ปรุงจันทร์ เสียงปืนลั่นอีกนัด ถึงคราวปรุงจันทร์ทรุดบ้าง สองคนยกมือชี้หน้ากันและกัน ก่อนที่ปรุงจันทร์จะล้มลงขาดใจตายทันที พวกโนห์ราวิ่งเข้าไปหาท่านขุน เสียงเขาพูดขึ้นว่า

“มันตายแล้วใช่ไหม มันสมควรตาย ทำชั่วมามาก มันทำให้ฉันและลูกแขหลงผิด ยกโทษให้ด้วย ฉันทำผิดกับพวกเธอมาตลอดแต่ความดีกลับชนะใจฉันแล้ว พิมพา...โนห์รา สมบัติทั้งหมดเป็นของพวกเธอ ฝากแข่งแขด้วยนะ”

พิมพากับโนห์รากอดกันน้ำตาไหลพยักหน้ารับ ท่านขุนขาดใจตายตาค้าง ครรชิตค่อยๆเดินเข้ามาปิดตาขุนอรรถกรคดีด้วยความสลดใจ เขาพูดเบาๆกับสองแม่ลูก ว่าต่อไปนี้ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจจัดการ ทุกคนถอยห่างออกมาเงียบๆ

ooooooo

รุ่งเช้าหนังสือพิมพ์ไทยแทบทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวเกี่ยวกับการตายของขุนอรรถกรคดี ทนายความชื่อดังที่ถูกเมียน้อยยิงดับสยองและทิ้งมรดกก้อนใหญ่ให้กับภรรยาหลวงแต่เพียงผู้เดียว

ทิวอ่านข่าวด้วยความสะท้อนใจ ฤาสวรรค์จะมีตาเห็นกรรมชั่วที่ชายผู้นั้นเคยกระทำกับผู้อื่น จึงส่งผลร้ายแรงเช่นนี้ต่อชีวิตเขา ด้านโนห์ราอ้อนวอนให้มารดายอมบอกความลับที่เก็บงำมาหลายปีว่าใครคือพ่อที่แท้จริงของตน

“เสร็จงานศพแล้วแม่จะขายบ้านนี้ซะ พอเรากลับนครฯ หนูก็จะได้พบพ่อแน่ๆ อดใจรออีกนิดเถอะลูก แม่เองก็ไม่มั่นใจว่าพ่อของหนูจะอยากพบแม่เหมือนกับที่แม่อยากพบเขาหรือเปล่า เพราะเรามีปัญหากันเมื่อครั้งเก่าก่อน”

โนห์ราบอกแม่อย่างเชื่อมั่นว่าพ่อต้องอยากพบแม่เพราะทุกข์โศกที่เจอมาคงใกล้จะผ่านพ้นไปแล้ว พิมพารู้ว่าทุกข์เดียวที่เหลือในใจของลูกสาวคือเรื่องของครรชิตกับทิพย์ยุภา โนห์ราร้องไห้เงียบๆ ซบไหล่มารดา เช่นเดียวกับครรชิต เวลานี้เขาก็ทุกข์ใจไม่ต่างกัน ทิพย์ยุภาตามติด

ตัวเขาเหมือนดั่งเงา มันทำให้เขาไม่สามารถสานสัมพันธ์คืนดีกับโนห์ราได้เสียที ไวพจน์สงสารน้องชายจึงรับอาสาเคลียร์ปัญหานี้ให้ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำตามที่รับปาก สวรรค์ก็ส่งตัวแก้ปัญหามาให้ถึงหน้าบ้าน

ที่หน้ารั้วบ้านครรชิต ตาดกับสร้อยกำลังโต้เถียงกับฝรั่งตัวใหญ่ที่มาตามหาภรรยาชื่อทิพพี้ สองคนรับใช้มองหน้ากันงงๆ เพราะที่บ้านนี้ไม่มีใครชื่อนั้น แต่แล้วฝรั่งตัวโตก็หาทางฝ่าด่านสองบ่าวเข้าไปในบ้านจนได้ ภายในบ้านไวพจน์กำลังขอร้องให้ทิพย์ยุภาเลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตครรชิตได้แล้วแต่ทิพย์ยุภาไม่ยินยอม แถมยังขู่อีกว่าตนท้องจะให้ไปไหน ไวพจน์กับครรชิตยืนตะลึงกับข่าวใหม่ พลันมีฝรั่งตัวโตวิ่งพรวดพราดเข้ามากอดหญิงสาวไว้

“ทิพพี้ ดาร์ลิ่ง ไอมิสยู โซมัส เบบี้ หนีมาทำไม กำลังท้องด้วย”

ฝรั่งกอดจูบทิพย์ยุภาด้วยความรักและคิดถึงสุดขีด ส่วนหญิงสาวยืนตัวแข็ง พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเอาแต่ร้องไห้โฮ ทุกคนถอนใจอย่างโล่งอก โดยเฉพาะครรชิตรีบเข้าแสดงความยินดี ถึงเวลาแล้วที่เขาจะพ้นมลทิน สองพี่น้องใช้โอกาสนั้นรีบขับรถตรงไปยังบ้านอรรถกรคดีเพื่อแจ้งข่าวดีนี้ให้ทุกคนทราบ เมื่อไปถึงโนห์รายังมึนตึงใส่ แต่ครรชิตไม่สนใจ พูดตัดพ้อว่า

“คุณสมควรโดนลงโทษฐานที่ทิ้งให้ผมเหี่ยวเฉาอยู่ในโรงพยาบาลโดยลำพัง ไม่มีใครเหลียวแล จะบอกให้ว่าทิพย์ยุภาเล่นละครหลอกคุณ เขาท้องสามเดือนกับสามีฝรั่งแต่เกิดงอนสามีเลยหนีกลับมาเมืองไทย สามีตามมาง้อแล้วและเธอคงอยู่ไปได้อีกไม่น้อยกว่าสามสิบปี ไม่ตายง่ายๆหรอก”

โนห์ราดีใจแต่ยังคงวางฟอร์มนิ่ง ครรชิตได้ทีเข้าโอบกอดพร้อมกับออดอ้อนทวงสัญญาว่าเสร็จงานศพท่านขุน ตนจะหมั้นโดยไม่สนใจแล้วว่าใครจะว่ายังไง โนห์ราก้มหน้ายิ้มเขินอย่างมีความสุข

ไม่นานหลังจากวันนั้น พิธีหมั้นระหว่างโนห์รา อรรถกรคดีกับครรชิต เทพพิทักษ์โยธิน ก็ถูกจัดขึ้นอย่างรวดเร็วและสมเกียรติ ในระหว่างที่ทุกคนกำลังชื่นมื่นกับงานมงคล ทิวกลับมีความทุกข์ใจเพราะคิดถึงลูกเมียใจจะขาด ยิ่งอ่านข่าวพบว่าท่านขุนไม่ได้ดูแลสองแม่ลูกตามที่เคยลั่นวาจาไว้ เขายิ่งกังวลใจอยากไปหาเพื่อปลอบโยนแต่กลัวขี้ปากชาวบ้านจะค่อนแคะว่าไปเกาะเมียรวยกิน

สมพรเสนอให้ทิวยอมเล่นโนห์ราสมัยใหม่เพื่อเก็บเงินไปเยี่ยมลูกเมียที่กรุงเทพฯ ทิวลังเลใจเพราะเคยสัญญากับบรรพบุรุษไว้ว่าจะเล่นแต่โนห์ราแบบเก่าเพื่อสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมนี้ไว้ สุดท้ายเขาต้องพนมมือ

ขออนุญาตสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ท้องฟ้าแปลบปลาบคำรามก้องเหมือนจะตอบรับในสิ่งที่ทิวขอ แต่เมื่อมีได้ก็ต้องมีเสีย เป็นสัจธรรมของชีวิต

ooooooo

อีกสามวันเท่านั้นก็จะถึงวันแต่งงานของโนห์รากับครรชิต บรรยากาศที่บ้านอรรถกรคดีอบอวลไปด้วยความสุขสดใส ในขณะที่ทุกคนกำลังชื่นชมชุดเจ้าสาว นายโตนดก็วิ่งหน้าตาตื่นเอาโทรเลขมาส่งให้พิมพา ครู่เดียวพิมพาก็ร้องลั่น

“โธ่! ยาย โนห์รา...ยายทวดป่วยหนัก แม่ต้องรีบไปหายายทวดด่วน หนูอยู่แต่งงานให้เสร็จแล้วตามแม่ไปนะลูก”

โนห์ราหน้าละห้อยอยากให้แม่อยู่ร่วมงานแต่งด้วย แต่ต้องจำยอมเพราะยายทวดป่วยหนัก เธอขอร้องให้โตนดไปเป็นเพื่อนแม่แล้วจะรีบตามไปในภายหลังเสร็จสิ้นงานแต่ง

เมื่อรถไฟมาถึงสถานีที่นครศรีธรรมราช พิมพาก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นสมพรเปลี่ยนอาชีพมาขับสามล้อ เธอสอบถามเขาจนได้ความว่าทิวไม่ยอมเล่นโนห์ราสมัยใหม่ทำให้ไม่มีงานทำ ทุกคนในวงจึงต้องขยับขยายหางานใหม่ ยิ่งตอนนี้ทิวคิดถึงพิมพากับโนห์รามากจนยอมตระบัดสัตย์เล่นโนห์ราสมัยใหม่เพื่อจะได้เอาเงินไปหาลูกเมียที่กรุงเทพฯ พิมพาได้ฟังถึงกับน้ำตาคลอ กำชับว่าคืนนี้ตนจะไปดูเขาแสดง อย่าบอกเขาขอให้เก็บเป็นความลับ เพราะตนอยากให้เขาแปลกใจและดีใจ

สมพรรับปากแข็งขัน ด้านละเมียดนอนเจ็บร้องเรียกหาแต่พิมพา พอรู้ว่าหลานสาวมาถึงบ้านแล้วก็ยิ้มดีใจ กอดหลานพูดว่าคราวนี้คงไม่รอด แค่ได้เจอพิมพาก็พอใจแล้ว หลานสาวปลอบว่ายายทวดจะต้องแข็งแรงเพื่อต้อนรับโนห์ราที่จะมาในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ละเมียดหลับตายิ้มรอคอยเวลานั้นอย่างมีความสุข

ตกค่ำวันเดียวกัน งานวัดเสมาเมืองก็เริ่มขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ปีนี้พิเศษกว่าทุกปีเนื่องจากมีการประชันโนห์ราสมัยใหม่โดยมีเนื้อเรื่องเป็นแบบละครเร่ ผู้คนต่างหลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศเพื่อมาดูสองโนห์ราผู้โด่งดังแสดง แต่การณ์กลับเป็นว่าทิวเปลี่ยนใจไม่ยอมแสดง

โนห์ราสมัยใหม่ จนคนดูโห่ไม่พอใจขว้างปาก้อนหินใส่เขา เหตุการณ์บานปลายเข้าไปอีกเมื่อนักพนันสองฝ่ายชกต่อยทวงถามเงินค่าพนันขันต่ออันมีสาเหตุมาจากทิวไม่ยอมแสดงตามที่รับปากไว้

เพียงพริบตาเดียวฝ่ายหนึ่งก็ขว้างมีด แต่มันเลยพุ่งไปบนเวทีปักเข้าที่จุดสำคัญบนร่างกายของทิว พิมพาหวีดร้องเสียงดังถลาขึ้นไปบนเวทีเข้ารับร่างทิวไว้ได้ทัน ผู้คนรอบเวทีต่างตกตะลึงหยุดเงียบแทบจะทันที ทิวลืมตาขึ้นเห็นหน้าหญิงคนรักลอยเด่นอยู่ตรงหน้า เขาพยายามจะใช้มือลูบหน้าพิมพาแต่แล้วก็หมดสติเนื่องจากเสียเลือดมาก

ที่งานแต่งงาน โนห์รารู้สึกสังหรณ์ใจว่าอาจมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น เพียงไม่กี่อึดใจเธอได้รับโทรเลขด่วนจากแม่แจ้งข่าวว่า

“รีบมานครฯด่วน พ่อของลูกคือลุง ได้รับบาดเจ็บสาหัสขณะแสดงโนห์รา พ่อคอยลูกและต้องการให้ลูกไปรำแทนพ่อเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของมโนห์ราชาตรี”

แล้วโนห์รากับครรชิตก็จับรถไฟไปนครฯตามโทรเลขที่ได้รับ เมื่อไปถึงเธอพร้อมแล้วที่จะปฏิบัติหน้าที่แทนพ่อ พอเพลงขึ้น หญิงสาวเริ่มร่ายรำและร้องออกไปกลางเวที ผู้คนเงียบกริบ จ้องดูเธอรำเป็นตาเดียวไม่มีใครขว้างปาสิ่งของอีกแล้ว มีแต่เสียงชื่นชม โนห์รามองจากข้างบนเวที เห็นทิวถูกโตนดอุ้มเข้ามาก็ยิ้มทั้งน้ำตา ทิวมองลูกสาวปลาบปลื้ม แต่แล้วความสุขนั้นก็อยู่ไม่นาน อาการของทิวทรุดลง ก่อนตายเขาหยิบข้าวของที่เก็บไว้ยื่นให้สองแม่ลูกและบอกว่า

“ของพวกนี้มีคุณค่ากับจิตใจของพ่อ มันทำให้ชีวิตมีความหวังและยืนยาวมาจนได้พบกับคนที่รักที่สุดในชีวิตทั้งสองคนแล้ว ถึงพ่อจะต้องจากไปแล้ว พ่อจะขออยู่ในใจของพิมและลูกตลอดไป”

ทิวยิ้มเอนซบหลับตาลงกับอกของโนห์ราและพิมพา มือทั้งสองข้างที่กอดสองแม่ลูกตกลง เขาจากไปชั่วนิรันดร์ ทุกคนเห็นภาพนั้นอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ แม้แต่ครรชิตเองก็น้ำตาซึม

หลังจากจัดการงานศพทิวเรียบร้อยแล้ว ครรชิตกับโนห์ราก็ถือโอกาสจัดงานแต่งอีกครั้งที่นครฯเพื่อรับศีลรับพรจากยายละเมียดกับพิมพา ทั้งสองคนได้ท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่างๆที่เคยเป็นอนุสรณ์แห่งความรักของทิวกับพิมพา จนกระทั่งมาถึงทะเลน้อย อันเป็นสถานที่สำคัญในการสารภาพรักของทิวและพิมพา ครรชิตใช้โอกาสนั้นตะโกนดังก้องว่า

“ผมรักโนห์รา โนห์รายอดรัก บอกผมสักคำซิว่าโนห์รารักผม”

โนห์ราเขินอายไม่กล้าบอกรักชายหนุ่ม จนเขาต้องกอดและทำท่าจะจูบเธอ โนห์ราจึงกระซิบบอกว่า

“โนห์รารักคุณครรชิตค่ะ...”

ooooooo

–อวสาน–


ละครโนห์รา ตอนที่ 18(ตอนจบ) อ่านโนห์รา ติดตามโนห์รา ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี,เมลดา สุศรี 25 พ.ค. 2559 09:19 2016-05-27T02:16:00+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ