ข่าว

วิดีโอ



เงินปากผี

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-สยองขวัญ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ภาคย์รพี

กำกับการแสดงโดย: บรรจง สินธนมงคลกุล

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา เอฟ โวลูชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เด่นคุณ งามเนตร,กมลเนตร เรืองศรี,ณัฐวุฒิ สกิดใจ

ระหว่างที่มาลินกับอาคมร่วมมือกันกำจัดเลี้ยงอีกครั้งเพื่อสมบัติของเลี้ยง ผลประโยชน์บริษัทและการล้างแค้นให้คนที่รัก จูหยวนอาฆาตแค้นบุญคงมากที่โผล่มาขวางพิธีของเขาแทบทุกรอบ

“ถ้ามนตราพญาอินทรีไม่ช่วยไว้ ไอ้เลี้ยงคง เสร็จกู ไอ้บุญคง...กูอยากลองดีกับมึงสักตั้ง ดูซิว่าจะแน่สักแค่ไหน”

ส่วนวันพุธ...เจ็บแค้นไม่ต่างจากคนอื่น ความตายของอุไรถือเป็นการสูญเสียครั้งสำคัญที่เขายังทำใจไม่ได้ สุดท้ายอารมณ์รุนแรงก็ทำให้หุนหันพลันแล่นอีกครั้ง ผละจากศาลาวัดไปหาจูหยวน

รุ้งแก้วเห็นสีหน้าถมึงทึงของแฟนหนุ่มก็ใจไม่ดี ตามไปดักหน้า

“พุธจะไปไหน”

“ไปแก้แค้นให้ป้าอุไร ใครทำป้าอุไรตาย มันต้องตายด้วย”

“อย่าเลยพุธ...ตอนนี้คุณเขาช่วยอะไรพุธไม่ได้นะ”

คำพูดแทงใจดำของแฟนสาวทำให้วันพุธฉุนขาด ย้อนเสียงเข้ม

“ยังจะหวังพึ่งเขาอีกเหรอรุ้ง ดีเหมือนกัน...พุธก็อยากรู้ว่านายเลี้ยงจะช่วยพุธหรือเปล่า”

“อย่าเรียกคุณเขาอย่างนั้น เขาเป็นพ่อของพุธนะ”

“เลิกกรอกหูพุธเถอะ เหรียญทองเงินปากผีนั่นน่าจะตอบแทนบุญคุณที่ทำให้พุธเกิดมาได้หมดแล้ว”

ไม่มีใครห้ามวันพุธได้แม้แต่รุ้งแก้ว เธอได้แต่ยืนมองเขาผลุนผลันออกจากวัดไปหาจูหยวนเพื่อล้างแค้นให้อุไรด้วยสีหน้าเคร่งเครียด บุญคงรับรู้ถึงกระแสจิตของรุ้งแก้วจากญาณพิเศษ รวมทั้งคำขอร้องของเสริมที่อยากให้เขาตามไปช่วยวันพุธ แต่เขาก็ขยับตัวไปไม่ง่ายนัก เมื่อจู่ๆก็ถูกจูหยวนโจมตี!

สยามเป็นคนขับรถให้บุญคงเหมือนเคย โดยมีพญาอินทรีบินสอดส่องไม่ไกลกันนั้น จูหยวนใช้พลังเหล็กไหลฟาดฟันพญาอินทรีของบุญคงไม่หยุดและถอดเจตภูตไปขวางหน้ารถของสยาม

“แน่จริงลงมาสู้กับกูสิวะไอ้บุญคง...พญาอินทรีของมึงสู้เหล็กไหลของกูไม่ได้หรอกโว้ย”

เวลาเดียวกันนั้น...วันพุธไปถึงศาลเจ้าของจูหยวนแล้ว เห็นกายหยาบของซินแสใหญ่นั่งหน้าแท่นพิธี จึงตัดสินใจเดินไปคว้าเทียนอาคมของอีกฝ่าย

“ไอ้จูหยวน...ที่แท้ก็ถอดเจตภูตออกไปเหรอ ดี! กูจะเผาร่างมึงด้วยเทียนอาคมของมึง”

จูหยวนกำลังเล่นงานบุญคงกับสยามอย่างหนักหน่วง ก่อนผงะเมื่อรับรู้ถึงความร้อนจากเทียนอาคม สยามไม่อยากให้บุญคงสู้กับจูหยวน พยายามส่งเสียงห้าม แต่พลันซินแสใหญ่ก็หายตัวไป

บุญคงนึกรู้ว่าคงมีบางอย่างผิดปกติกับจูหยวน และน่าจะมีสาเหตุจากวันพุธ

“คงไม่ทันแล้วล่ะสยาม...จูหยวนรีบไปอย่างนี้ แสดงว่าวันพุธคงไปถึงสำนักของมันแล้ว”

“แล้วเราจะช่วยเขาได้ยังไงล่ะครับ”

“ผมเชื่อว่าคุณเลี้ยงช่วยได้ เขาไม่ปล่อยให้ลูกตายหรอก เราไปรอเขาที่บ้านดีกว่า”

ooooooo

วันพุธเพ่งสมาธิไปที่เทียนอาคมของจูหยวน ลำพองใจมากเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายจะตายในไม่ช้า แต่ไม่กี่อึดใจต่อมาก็ต้องหน้าเสีย เมื่อเทียนอาคมในมือถูกเจ้าของตัวจริงปัดทิ้ง

“ช้าไปแล้วไอ้พุธ มึงทำอะไรกูไม่ได้หรอก อยู่ดีๆ ก็มาให้กูฆ่าถึงสำนัก”

จูหยวนจะใช้เหล็กไหลเล่นงานวันพุธ แต่เลี้ยงโผล่มาขวางไว้

“คิดจะตายแทนลูกเหรอ ถุย! ตอนมีชีวิตไม่เลี้ยงลูก ตายแล้วดันห่วงลูก ดี...จะได้ตายพร้อมกันทั้งพ่อทั้งลูก”

เลี้ยงโดนเหล็กไหลฟาดไปหลายทีทำให้บาดเจ็บสาหัส แต่ยังอ้าปากใช้พลังน้อยนิดจากเหรียญทองเพื่อปกป้องลูกชายคนโต วันพุธสับสนมาก ละล้าละลังไม่กล้าหนี และทิ้งเลี้ยง จูหยวนเห็นดังนั้นก็บีบบังคับเลี้ยง

“ดี...คายเหรียญมาให้กูซะดีๆ แลกกับชีวิตมึงกับลูก...ไอ้เลี้ยง!”

“กูไม่ยอมให้เหรียญกูอยู่ในมือคนชั่วอย่างมึงหรอกไอ้ซินแส”

“กูรู้ว่ามึงไม่มีพลัง กูจะสะกดวิญญาณมึงมาเป็นทาสรับใช้กู”

จูหยวนร่ายคาถาจะสะกดวิญญาณของเลี้ยง วันพุธถลาไปกระชากตัวจูหยวนเหวี่ยงไปอีกทาง ซินแสใหญ่โกรธมาก ตะโกนเรียกผันผีจากกรุงเก่ามาจัดการวันพุธ

“มึงตายกันทั้งพ่อทั้งลูกให้หมดวันนี้ ว่าไงไอ้เลี้ยง ...คายเหรียญมาให้กู!”

เลี้ยงข่มความเจ็บปวด กัดฟันโต้ “กูไม่ให้!”

จูหยวนกับเลี้ยงต่อสู้กันอย่างดุเดือด วันพุธเป็นห่วงพ่อกลัวจะถูกสะกดวิญญาณจึงพยายามร่ายคาถาไล่ผัน ก่อนจะฉวยจังหวะนี้โถมตัวหาจูหยวนเพื่อช่วยเลี้ยง

เลี้ยงซาบซึ้งใจที่ลูกชายยอมช่วย แต่ก็เป็นห่วงไม่อยากให้วันพุธถูกจูหยวนฆ่าตาย เลยรวบรวมแรงเท่าที่มีปล่อยวิหคภูตไปยื้อเวลา ทำให้วันพุธและตัวเองหนีไปได้ในที่สุด...

มาลินไม่รู้เรื่องที่ศาลเจ้าจูหยวน มัวเหวี่ยงใส่อาคมที่ทำท่าหมดอาลัยตายอยากเพราะคิดถึงเนียง

“นี่คุณรักมันมากขนาดนี้เลยเหรอ แล้วฉันล่ะ...คุณเห็นฉันเป็นอะไร”

“ขยะกองหนึ่งที่ผมพยายามค้นหาว่ามีทองคำฝังอยู่หรือเปล่า”

“แล้วคุณก็ได้เงินจากขยะกองนี้ไปเท่าไหร่ เอาไปประเคนอีมธุรสหมด...ผู้ชายเลวกว่าคุณคงไม่มีอีกแล้วในโลก”

อาคมเหลืออด ตอกไม่ไว้หน้า “เออ! งั้นมึงก็รู้ว่ากูรักมธุรสมาก...คิดว่าเนียงจะทำงานสำเร็จ ปราบไอ้เลี้ยงได้ กูจะได้หมดห่วง แล้วกูก็จะหอบเอาเงินของมึงไปใช้ชีวิตสุขสบายกับมธุรสที่เมืองนอก สะใจยัง...แผนกู”

“กรี๊ด...นี่กู...กูเพิ่งรู้ว่ากูโง่ กูไม่เหลืออะไรเลยแม้กระทั่งคำหวานๆจากปากมึง!”

“ผู้หญิงโสโครกอย่างมึงไม่คู่ควรกับคำหวานๆ จากกูหรอก”

ถ้อยคำตัดรอนหยาบๆคายๆของอาคมทำให้มาลินร่ำไห้อย่างหมดฟอร์ม

“นี่ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว...ไม่มีใครเลย น้องชายก็ตาบอด คนที่คิดว่าจะช่วยได้ก็ไม่มี ยังถูกไอ้เลี้ยงตามฆ่าอีก”

มาลินฟูมฟายและคร่ำครวญจนอาคมรำคาญ แต่จำต้องเสนอแผนให้ร่วมมือกันอีกครั้ง

“หาทางเอาเหล็กไหลของเนียงคืนมาให้ได้ แล้วช่วยกันปราบผีไอ้เลี้ยง”

“บ้านร้างของไอ้เลี้ยงไฟไหม้ไปแล้ว โลงศพของมันก็ไหม้ไปด้วย ไอ้เลี้ยงไม่ได้อยู่ที่บ้านร้างแล้ว”

อาคมนิ่วหน้า ก่อนเค้นคอถามหาที่อยู่ใหม่ของเลี้ยง มาลินขยาดไม่หาย ครั้งล่าสุดที่เจอเลี้ยงในร่างเสริม เธอเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่เพื่อทรัพย์สมบัติมหาศาล จึงต้องยอมบอก

“ไอ้เสริม...ไอ้เลี้ยงมันสิงไอ้เสริมอยู่ ฉันเข้าไปในบ้านนั้นไม่ได้ พวกมันจะจับฉันส่งตำรวจ มีทางเดียวเท่านั้นนะอาคม...ทางเดียวเท่านั้น เราต้องขอความช่วยเหลือจากซินแส”

“บอกตรงๆนะว่าผมไม่ไว้ใจไอ้ซินแสนี่เลย...พอไม่มีผลประโยชน์มันก็ไม่เห็นหัวเรา ไม่เหมือนแต่ก่อนที่ผมยังมีเงิน มันแทบกราบตีนผมทุกครั้งที่ไปหามัน...”

ooooooo

วันพุธหอบสภาพสะบักสะบอมเพราะสู้กับจูหยวนกลับบ้าน ทุกคนรออยู่แล้วด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับบุญคงและสยามที่เพิ่งปะทะกับจูหยวนระหว่างทางเช่นกัน

บุญคงถามถึงเลี้ยงเพราะมั่นใจว่าฝ่ายนั้นต้องไปช่วยวันพุธ และถึงกับหนักใจเมื่อวันพุธบอกว่าเลี้ยงบาดเจ็บไม่น้อยเพราะถูกจูหยวนเล่นงานด้วยเหล็กไหล เสริมร้อนรนมาก อยากให้ช่วยตามหาเพราะเลี้ยงไม่มีที่อยู่แล้ว

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าเหรียญเงินปากผีในโลงศพรอบตัวคุณท่านก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย”

สีหน้าวิตกของทุกคนทำให้บุญคงต้องอธิบายความจริงเกี่ยวกับพลังของเหรียญ

“ตามวิชาไสยศาสตร์ วัตถุใดก็ตามที่สร้างขึ้นจากพลังจิต ย่อมเกี่ยวเนื่องกับพลังจิตของผู้สร้างด้วย... เหมือนเรานับถือวัตถุมงคลบางอย่าง ถ้าเรามีศรัทธา

เราย่อมสื่อถึงพลังจิตของผู้สร้างและพลังศักดิ์สิทธิ์ของวัตถุมงคลนั้นได้ เมื่อพลังของคุณเลี้ยงอ่อนแอ เหรียญเหล่านั้นย่อมหมดพลังไปด้วย”

วันพุธพยักหน้า “ถึงว่าสิ...เขาอ้าปากจะปล่อยเหรียญออกมาเล่นงานไอ้จูหยวนแต่ไม่สำเร็จ...อ้อ...ผมได้เห็นพลังของเหล็กไหลแล้ว มันน่ากลัวมากเลยครับ”

สยามกลัวมาก เอ่ยปากขอค้างที่บ้านเสริม เสริมเลยจัดแจงให้บุญคงพักด้วยเพื่อความอุ่นใจของทุกคน บุญคงรับปากและสัญญาจะหาทางติดต่อเลี้ยงให้ได้ในคืนนี้

แต่คนติดต่อเลี้ยงได้ก่อนคือรุ้งแก้ว กระแสจิตแน่นิ่งของเธอสัมผัสได้ถึงพลังจิตอันบอบบางของเลี้ยง พินทุอรดีใจมากที่ได้ยินเสียงพ่อบังเกิดเกล้าอีกครั้ง แม้จะอ่อนแรงแต่ก็ดีกว่าไม่ได้ยินเสียงเลย เลี้ยงยิ้มอ่อนให้ลูกสาวคนเล็กและขอให้รุ้งแก้วบอกวันพุธถึงเรื่องสำคัญ

“ให้วันพุธเรียนวิชาวิหคภูต...ฉันจะสอนเอง เขามีจิตกล้าแข็งมากเหมือนฉันตอนหนุ่มๆ จะได้เอาชนะศัตรูได้”

พินทุอรคิดว่าพี่ชายคงไม่ปฏิเสธคำขอของพ่อ แต่เลี้ยงกลับไม่แน่ใจ

“เขาต้องอยากเรียนจริงๆ ไม่ใช่ถูกบังคับหรือขอร้อง”

รุ้งแก้วเห็นด้วย รู้จักนิสัยแฟนหนุ่มดี “มันยากตรงที่พุธต้องอยากเรียนจริงๆนี่แหละ ตราบใดที่พุธยังดื้อและไม่ยอมรับว่าคุณเขาเป็นพ่อ เราคงเอาชนะพวกมันไม่ได้”

นอกจากวิชาวิหคภูตแล้ว เลี้ยงยังไปขอให้บุญคงช่วยอีกแรง

“สอนวิชาพญาอินทรีให้วันพุธได้ไหม”

“ได้สิครับ ถ้าคุณพุธอยากเรียน”

“ขอบใจ...ผงธูปร้อยแปดวัดเป็นของวิเศษที่จะเอาชนะจูหยวนได้ หลวงตาอ่ำไม่ยอมให้ฉันเพราะกลัวว่าฉันจะเอาไปใช้ในทางที่ผิด...เธอกำหนดจิตถามหลวงตาดู บางทีเธอจะได้รู้วิธีใช้มัน...”

ooooooo

หลังตกลงร่วมมือกันอีกครั้ง มาลินกับอาคมจึงไปหาจูหยวนเพื่อแย่งเหล็กไหลโกฏิปีของเนียงคืน เลยได้เห็นสภาพเละเทะภายในศาลเจ้าเหมือนเพิ่งผ่านการต่อสู้มาอย่างสดๆร้อนๆ

จูหยวนรับรู้การมาถึงของมาลินกับอาคม จึงโผล่มาให้เห็น “ฝีมือไอ้เลี้ยง...กับไอ้พุธลูกของมัน...ฉันไม่น่าสอนมนต์คาถาให้มันเลย ขนาดทำพิธีถอนของออกจากมันหมดแล้วนะ...มันยังมีฤทธิ์”

อาคมลอบเบ้หน้า อดแขวะไม่ได้ “ก็ถอนออกแล้ว ทำไมมันยังสู้ซินแสได้”

“คาถาที่เป็นพุทธคุณ...ใครใช้ก็ได้ ถ้าจิตแข็งมีสมาธิพอ ข้อนี้ฉันถอนจากร่างไอ้พุธไม่ได้ แต่อะไรที่เป็นไสยศาสตร์ มันไม่มีเหลือแล้ว”

มาลินกลัวอาคมจะทำเสียเรื่องเพราะแค้นเรื่องเนียง รีบหลอกถามเข้าเรื่อง

“แต่ไอ้เลี้ยงมีเหรียญทองเงินปากผี ซินแสเลยสู้มันไม่ได้ใช่ไหมคะ”

“ไอ้เลี้ยงไม่มีพลัง ฉันพยายามยั่วให้มันคายเหรียญ เหรียญจะได้อยู่ที่เรา แต่ไม่สำเร็จ...โชคดีที่ฉันยังมีของดี...”

อาคมตาลุกวาว เชื่อว่าเป็นเหล็กไหลโกฏิปีของเนียง ยิ่งจูหยวนทำบ่ายเบี่ยงไม่อยากให้รู้เรื่อง ยิ่งมั่นใจ มาลินเห็นสีหน้าอดีตชู้รักแล้วรีบเปลี่ยนเรื่องขอให้จูหยวนปราบเลี้ยง แต่ซินแสใหญ่ก็ลีลาจนอาคมเหลืออด โพล่งลั่น

“เหล็กไหลโกฏิปีของเนียงเมียกูอยู่ที่มึงใช่ไหม เอามาให้กูเดี๋ยวนี้...ไอ้ซินแสชั่ว!”

มาลินพยายามห้าม แต่อาคมเลือดขึ้นหน้าแล้ว โถมตัวหาจูหยวน ก่อนผงะเมื่อถูกเล่นงานคืน

“กูขอถอนพลังไสยศาสตร์ที่กูเคยประสิทธิ์ประสาทให้มึงออกให้หมด”

จูหยวนร่ายคาถาเรียกมนต์ดำในตัวอาคมคืนทั้งหมด “มึงรู้ไหมว่าผงธูปที่กูบูชามาหลายปีมันคือของวิเศษในสำนักกู ไอ้อาคม...มึงตายเสียเถอะ...กูจะเผามึงด้วยเตโชธาตุของกู!”

อาคมดิ้นพล่านด้วยความทรมานเพราะถูกไฟของจูหยวนแผดเผา แต่ยังกระเสือกกระสนหนีไปนอกศาลเจ้าจนได้ มาลินพยายามห้ามแต่ซินแสใหญ่ไม่ยอมหยุด แถมสั่งให้เธอตามไปฆ่าอดีตชู้รัก

“คาถาสะกดจิตที่ฉันเคยสอน...จำได้ไหม จงใช้มัน...ไอ้เสี่ยกำมะลอนั่นไม่มีวิชาอาคมอะไรแล้ว จัดการมันซะ หน้าที่ของเธอคือฆ่ามัน”

“แล้วทำไมซินแสไม่ลงมือเอง”

“นี่เป็นงานของเธอ...ฉันสั่งให้ทำ ถ้าตัดใจจากมันไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับมาหาฉัน...รอให้ไอ้เลี้ยงฆ่าเธอ”

มาลินไม่มีทางเลือกต้องทำตามคำสั่ง อาคมเห็นหน้าอดีตชู้รักก็ของขึ้น

“ทำไมเมื่อคืนเธอถึงไม่บอกฉันว่าเหล็กไหลของเนียงอยู่ที่ไอ้จูหยวน...คิดมีเล่ห์เหลี่ยมกับฉันเหรอมาลิน ฆ่าเมียฉันตาย เอาของดีของเนียงไปให้ชู้...คิดว่าฉันไม่รู้ทันเธอเหรอมาลิน”

อาคมเดือดจัด กระชากตัวอดีตชู้รักเข้าหาจะฆ่าให้หายแค้น แต่มาลินก็สะบัดตัวออกจนได้

“แค้นที่จูหยวนเอาเหล็กไหลนังเนียงไป หรือเสียใจที่นังเนียงตายกันแน่ อาลัยอาวรณ์มันมากเลยเหรอ”

“รู้ไว้แค่ว่าสำหรับฉันแล้วเนียงมีค่ามากกว่าอีผู้หญิงแพศยาเห็นแก่เงินอย่างเธอหลายเท่า”

“ที่มีกินมีใช้สุขสบายนี่ไม่ใช่เพราะผู้หญิงแพศยาอย่างฉันรึ”

มาลินหัวเสียมาก แต่เพื่อเอาชนะเลี้ยงและทรัพย์สมบัติมหาศาลทำให้ต้องข่มใจกล่อมอาคมอีกครั้ง

“อาคม...คุณไม่อยากได้เหรียญทองกับเหล็กไหลคืนแล้วรึ ฉันร่วมมือกับคุณนะ...เรามาร่วมมือกันได้”

“ผู้หญิงอย่างเธอยังมีอะไรให้เชื่อใจอีก...เหรียญทองบ้าบอกูก็ไม่สน เหล็กไหลจะอยู่ที่ใครก็ช่าง กูยังพอมีเงินเหลืออีกหลายล้าน กูจะไปอยู่เมืองนอกกับมธุรส!”

วาจาเชือดเฉือนของอาคมทำให้มาลินฉุนขาดใช้คาถาสะกดจิตของจูหยวนบังคับให้เขาขับรถไปหามธุรส

“ขับรถไป...ไปเลย...ฉันจะได้ฆ่าแกพร้อมอีมธุรส!”

ooooooo

บุญคงทำตามคำขอของเลี้ยง นั่งสมาธิส่งกระแสจิตถึงหลวงตาอ่ำจนได้รู้ความลับของผงธูปร้อยแปดวัด

“อากำหนดจิตถามวิญญาณหลวงตาแล้ว ท่านบอกว่าซินแสจูหยวนมีพลัง ฆ่าไม่ตายง่ายๆ เพราะมีวิญญาณผีมากมายที่จองจำไว้ มันดูดพลังของผีมาไว้ที่มัน ถ้าเอาผงธูปปลดปล่อยวิญญาณผีเหล่านั้นได้ จูหยวนก็แทบไม่เหลืออะไร ยิ่งตอนนี้จูหยวนถูกโจมตีมากพลังยิ่งน้อยลง”

ทุกคนในบ้านเสริมสำเหนียกถึงอันตรายที่รออยู่ พยายามกล่อมให้วันพุธยอมเรียนวิชาวิหคภูตจากเลี้ยงและวิชามนต์พญาอินทรีจากบุญคง วันพุธยังมีสีหน้าลังเลจนเสริมต้องออกปาก

“ถ้าพุธเกลียดพ่อเขามาก...ก็จงเกลียดพ่อคนนี้ด้วย พ่อเองก็มีส่วนผิด ไม่ทัดทานพ่อเขา ให้เขาหลงใหลวิชาไสยศาสตร์จนลืมทุกสิ่งทุกอย่าง...เพื่อพ่อจะได้ครอบครองสมบัติทั้งหมดของเขา”

วันพุธยังไม่ตอบ รุ้งแก้วต้องอ้างชื่ออุไรจนเขายอมรับปากแบบเสียไม่ได้

บุญคงส่ายหน้า เตือนสติเสียงอ่อน “ไม่ใช่เรียนก็ได้ แต่คุณพุธต้องเรียนเพราะสำนึกจริงๆ อาอยากให้พุธทบทวนนะ...ถ้าไม่มีเขา พุธคงตายไปแล้วหลายหน เขาเสี่ยงชีวิตเพื่อพุธมากี่ครั้งแล้ว”

ธงชาติพยักหน้าเห็นด้วย ช่วยพูดอีกแรง “ข้าเห็นด้วยนะโว้ย...จำได้ไหม...เอ็ง ข้า ไอ้ทศ ทำอะไรกับคุณเขาไว้บ้าง เขาตามเล่นงานข้ากับไอ้ทศ แต่เขาไม่เคยทำร้ายเอ็งเลย เพราะอะไรล่ะ...เพราะเขารักเอ็งไง”

วันพุธสับสนมาก ภาพความทรงจำหลายครั้งที่เลี้ยงมาช่วยเขาทำให้หน้าเจื่อน ความรู้สึกมากมายถาโถม โดยเฉพาะความรู้สึกผิดเพราะไม่เคยมองเขาในแง่ดี...

มาลินสะกดจิตให้อาคมขับรถไปหามธุรสถึงห้อง ตั้งท่าจะฆ่าเต็มที่ แต่ดันได้เจอฉากเด็ด มธุรสแอบซุกโอมชู้รักไว้ในห้องพัก อาคมปวดใจมาก แค้นแทบกระอักเมื่อมธุรสออกปากไล่เขาไปจากชีวิต!

อาคมถลาไปดึงตัวมธุรสมากอด โอมโมโหหึงคว้าปืนมายิง แต่ถูกมาลินใช้มนต์สะกดสั่งให้ลั่นไกไปทางมธุรสแทน โอมควบคุมตัวเองไม่ได้ ปล่อยกระสุนทะลุร่างหญิงชู้รักตายคาที่!

โอมสะเทือนใจมาก ร่ำไห้อย่างหมดอายที่ยิงชู้รักตาย ส่วนอาคมตกใจหน้าซีด หมุนตัวหนีไปตั้งหลักด้านนอก แต่ไม่รอด ถูกมาลินตามไปฆ่า!

ooooooo

วันพุธตัดสินใจเรียนวิชาจากเลี้ยงและบุญคง ทุกคนในบ้านเสริมยินดีมาก และถือโอกาสนี้นำสองพ่อลูกมาเจอหน้าและปรับความเข้าใจกันเป็นครั้งแรก

“พ่อขอโทษลูก...พ่อขอโทษ”

“ผมสิครับที่ต้องขอโทษพ่อ ชาตินี้ผมคงชดใช้บาปกรรมที่ทำไว้กับพ่อไม่หมด”

“อย่าพูดอย่างนี้พุธ พ่อไม่เคยโกรธลูก พ่อรักลูกเสมอ”

ขณะที่ครอบครัวเลี้ยงเข้าใจกันมากขึ้น มาลินสติแตกไม่น้อยที่ลงมือฆ่าอาคม ต้องแล่นไปหาจูหยวน

“ซินแส...ฉันฆ่ามันแล้ว ฉันฆ่าไอ้อาคมแล้ว”

“สะเทือนใจมากไหม ฆ่าผัวด้วยมือตัวเองเนี่ย”

“ซินแสหมายความว่ายังไง”

“ฉันรู้ว่าเธอยังเหลือเยื่อใยให้มันอยู่”

“คนเคยเป็นผัวเป็นเมียกัน ต่อให้เกลียดกันแค่ไหน มันก็ต้องผูกพันกันบ้าง”

“ถ้าอยากเป็นเมียฉัน ก็ต้องลืมมันให้ได้เสียก่อน”

“อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้น ตำรวจอาจจะตามมาจับฉันก็ได้ ไหนจะอีอุไร ไหนจะไอ้อาคม เราสองคนคงตายในคุก”

จูหยวนหงุดหงิดแต่ไม่อยากต่อความยาว สั่งให้มาลินอยู่แต่ในศาลเจ้า ส่วนตัวเองจะเรียกวิญญาณอาคมมาเป็นบริวารและสวดบริกรรมเจ็ดวันเพื่อเพิ่มพลังไปปราบเลี้ยง

มาลินไม่สบายใจนัก ชนักติดหลังทำให้ระแวงทุกอย่าง โดยไม่รู้เลยว่าเลี้ยงเตรียมรับมือไว้แล้วด้วยการถ่ายทอดวิชาวิหคภูตให้วันพุธ โดยมีบุญคงคอยช่วยและถ่ายทอดวิชามนต์พญาอินทรีให้ด้วย

บุญคงทำพิธีนำผงธูปร้อยแปดวัดออกจากฐานพระพุทธรูป และเมื่อวันพุธพร้อม จึงตัดสินใจบอกรุ้งแก้วถึงเรื่องสำคัญว่าเธอต้องเป็นคนปลดปล่อยวิญญาณในตัวจูหยวนเพราะเป็นคนมีบุญบารมีสั่งสมมาหลายชาติ

วันพุธไม่อยากให้แฟนสาวไปเสี่ยง พยายามห้ามแต่รุ้งแก้วไม่ยอมเปลี่ยนใจ

“พุธเป็นห่วง พุธไม่ยอมให้รุ้งไปหรอก”

“รุ้งจะไปค่ะ อย่าห้ามรุ้งเลย...ถ้าหากว่านี่คือชะตากรรมที่เราสองคนต้องเผชิญร่วมกันแล้ว เราก็คงหลีกมันไม่ได้ รุ้งมีเหรียญเงินปากผีของคุณอยู่ติดตัว รุ้งไม่กลัวอะไรหรอกค่ะ”

“รุ้ง...ถ้ารุ้งเป็นอะไรไป พุธจะอยู่ได้ยังไง”

“อยู่ได้สิคะ...พุธยังมีน้องสาว มีพ่ออีกสองคน...อย่าลืมสิ พุธไม่อยากแก้แค้นให้ป้าอุไรแล้วเหรอ”

ชื่อของอุไรทำให้วันพุธต้องยอมตามที่แฟนสาวขอ ประกาศกร้าว “คืนพรุ่งนี้...คือวันตายของไอ้จูหยวน!”

ooooooo

จูหยวนย่ามใจมาก คิดว่าการบริกรรมเจ็ดวันที่ผ่านมาจะทำให้สู้เลี้ยงได้ แต่กลับต้องเซอร์ไพรส์ เมื่อไม่ใช่เลี้ยงที่โผล่มาท้าทาย แต่เป็นวันพุธที่มาพร้อมบุญคง ธงชาติและรุ้งแก้ว

“คิดมารุมกูเหรอ...มาลินจัดการมัน!”

บุญคงส่ายหน้ายกมือห้าม “อย่าพยายามเลยมาลิน...ทุกคนที่มามีของดีป้องกันตัวทั้งนั้น”

จูหยวนโกรธจัด ท่องคาถา “กูจะเรียกเตโชนรกมาเผาพวกมึงให้หมด เหมือนกับที่กูเผาบ้านร้างของไอ้เลี้ยง”

วันพุธใช้เหรียญทองในปากที่เลี้ยงถ่ายทอดให้ รวมทั้งวิชาวิหคภูตและมนต์พญาอินทรีของบุญคง ปราบจูหยวนกับมาลิน ซินแสใหญ่ใช้พลังจากเหล็กไหลเข้าสู้ แต่ต้องล้มไม่เป็นท่าเมื่อมาลินถลามาแย่งเหล็กไหลไปถือไว้เอง

จูหยวนเลือดขึ้นหน้า ประกาศกร้าวจะใช้ไม้ตายกับพวกวันพุธ

“กูจะเอาผีที่กูกักขังไว้ทั้งหมดเล่นงานมึง ยิ่งไอ้เลี้ยงไม่เหลือของดีกับวิชาติดตัวแล้ว มึงยิ่งช่วยอะไรลูกมึงไม่ได้”

แต่จูหยวนก็ช้ากว่ารุ้งแก้วที่รอจังหวะอยู่แล้ว “ข้าขอปลดปล่อยวิญญาณในที่นี้ทั้งหมด!”

ขาดคำวิญญาณนับร้อยในร่างจูหยวนก็พุ่งตัวออกจากร่าง ซินแสใหญ่ทรมานมาก ร่างกายร้อนผ่าวเหมือนมีไฟสุมร่าง ก่อนแตกสลายกลายเป็นจุณพร้อมกับเหล่าวิญญาณที่ได้รับการปลดปล่อย

มาลินตกใจมาก ถือเหล็กไหลหนีเตลิดไปนอกศาลเจ้าจนโดนรถชนอาการสาหัส สมองกระทบกระเทือนกลายเป็นคนเสียสติที่แม้แต่เมฆาน้องชายคนเดียวก็ยังจำไม่ได้

ทุกคนในบ้านเสริมอโหสิกรรมให้มาลินกับเมฆา วันพุธตัดสินใจนำเงินปากผีทั้งหมดของเลี้ยงไปหล่อเป็นองค์พระพุทธรูปและอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ทุกคนที่ตาย รวมทั้งเลี้ยง เพื่อให้เขากลับสู่ภพภูมิตามบุญกรรมที่ทำไว้

ธงชาติกับพินทุอรตกลงใจคบหากันโดยมีสายตาของเสริมคอยดูแลไม่ห่าง ส่วนวันพุธกับรุ้งแก้วก็ตัดสินใจแต่งงาน หลังจากผ่านเรื่องราวมากมายมาด้วยกัน

ในวันถ่ายรูปแต่งงานของรุ้งแก้วกับวันพุธเลี้ยงมาปรากฏตัวในภาพถ่ายของว่าที่บ่าวสาว วันพุธตกตะลึงมาก แต่คงไม่เท่ารุ้งแก้วที่ดีใจจนน้ำตาไหล

“ท่านคงทราบว่ารุ้งอยากเห็นท่านอยู่ในรูปด้วย ไม่คิดว่าท่านจะมาได้...รุ้งดีใจมากค่ะพุธ”

วันพุธดึงว่าที่เจ้าสาวมากอด สัญญาเสียงอ่อน “พุธจะรักษาภาพนี้ไว้เท่าชีวิตเหมือนที่พุธจะรักรุ้งตลอดไป...”

ooooooo

–อวสาน–


ละครเงินปากผี ตอนที่ 16(ตอนจบ) อ่านเงินปากผี ติดตามเงินปากผี ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย เด่นคุณ งามเนตร,กมลเนตร เรืองศรี,ณัฐวุฒิ สกิดใจ 9 มี.ค. 2561 07:20 2018-03-11T00:28:40+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ