ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    หนีก็ล่า ซ่าก็รัก

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    เม่นติดตามโจทุกฝีก้าวแถมยังจ้างคนไว้ทุกวงการทั้งนักข่าวและลูกน้องของนายสุรชัยเพื่อให้ได้ข้อมูลความเคลื่อนไหวของวินกับเอ...

    คืนนี้ที่วินนัดพบสุรชัยแน่นอนว่ามีหนอนบ่อนไส้ที่เม่นจ้างเป็นหูเป็นตาอีกทั้งเม่นก็จับตาดูโจทุกฝีก้าวอยู่แล้ว...วินเผชิญหน้ากับสุรชัยและลูกน้องหลายคนที่สนามกอล์ฟต่างฝ่ายต่างดูเชิงกันด้วยท่าทีสุภาพ

    ผมหวังว่าคุณเอาหลักฐานมาด้วยสุรชัย เปิดฉากนิ่งๆ

    ผมเชื่อว่าระดับคุณคงมีสมาร์ทโฟนหรือไม่ก็ไอแพดผมส่งรูปปืนของนายสมภพมาทางเมลของบริษัทคุณแล้ว

    สุรชัยเดินไปที่โต๊ะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูก่อนหันมาถามวินว่าตนจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นปืนของนายสมภพ

    ผมถ่ายตรงส่วนที่มีเลขทะเบียนตอกไว้ระดับคุณน่าจะเช็กดูได้

    ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งวัน

    ได้...แล้วผมจะโทร.มาหลังจากพรุ่งนี้

    วินจบการสนทนาเป็นเวลาที่โจขับรถมารับพอดีไอ้อ๊อดสมุนของสุรชัยได้แต่มองตามด้วยความเสียดายไม่กล้าทำอะไรเกินคำสั่งทั้งที่อยากเล่นงานวินแทบแย่

    ขณะนั่งรถไปด้วยกันวินถามโจว่าเอโทร.หาบ้างหรือเปล่าโจปฏิเสธก่อนถามกลับด้วยความสงสัยว่ามีอะไร

    เปล่าตอนฉันออกมาคุณเอไม่ยอมพูดกับฉันฉันเลยสั่งไว้ถ้าฉุกเฉินให้โทร.มาหานาย

    ฉันว่านายโทร.ไปหาเลยดีที่สุด

    วินรับมือถือจากโจแต่ไม่ทันจะโทร.ก็ชะงัก

    เมื่อได้ยินโจบอกว่ามีรถตามเรามา

    นายแน่ใจเหรอ

    แน่ใจสิเพื่อน  ฉันก็ดูหนังเยอะเหมือนนายนั่นแหละเห็นมันตามมาหลายโค้งแล้วฉันบอกแล้วว่านายสุรชัยไว้ใจไม่ได้

    นายสุรชัยเห็นรูปที่นายส่งไปให้  มันไม่กล้าหรอก

    มีหนอนบ่อนไส้ในก๊วนของนายสุรชัยชัวร์

    ทันใดนั้น  โจเลี้ยวรถไปทางหนึ่ง  รถตู้เลี้ยวตามทันที

    ท่าทางมันเอาจริงว่ะพูดแล้วโจเร่งเครื่องขึ้นอีกวินแนะให้หาตึกร้างเข้าไปจอด  ปรากฏว่ารถตู้ก็ยังไล่บี้ที่แท้พวกมันก็คือทีมของไอ้เม่นนั่นเอง

    เกิดการปะทะกันในตึกร้างอย่างช่วยไม่ได้แต่พวกเม่นหลายคนโจเห็นท่าไม่ดีจึงโทร.ไปขอความช่วยเหลือจากผู้กองวันชาติพวกไอ้เม่นเลยต้องเผ่นหนีไป

    ผู้กองวันชาติต้องการคุยกับวินจึงให้โจขับรถตามเขาไปที่บ้านหลังหนึ่งระหว่างทางวินยังกังวลเรื่องเอโทร.หาแต่เธอไม่ยอมรับสาย

    แกทำไมไม่ฝากข้อความ  คุณเอไม่รู้จักเบอร์ฉันใครจะไปรับวะ

    เออว่ะวินรีบกดข้อความยิกๆคุณเอครับผมเองครับทุกอย่างเรียบร้อยครับผมคงกลับดึกหน่อยนะครับไม่ต้องเป็นห่วงครับ

    เอรับทราบจากข้อความนั้นด้วยความโล่งใจหายห่วง  แต่ไม่วายทำเป็นวางฟอร์มพูดกับตัวเองว่าใครห่วงนาย

    เมื่อวินกับโจตามผู้กองวันชาติเข้าไปในบ้าน  ผู้กองเอ่ยกับวินอย่างเป็นมิตร

    ผมดีใจที่คุณวินกับคุณเอปลอดภัยมาถึงทุกวันนี้

    ทำไงได้ครับตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

    คุณวินไม่น่าโทษทางการคุณวินก็รู้ว่าหลักฐานมันมัดแน่นมีแต่ผมเท่านั้นที่รู้ว่าคุณวินไม่ผิดไม่ใช่เพราะหลักฐานแต่เป็นเพราะคุณช่วยชีวิตผมไว้

    ผมอาจจะแกล้งช่วยคุณก็ได้

    เอาเป็นว่าผมจะหาทางช่วยคุณทุกวิถีทาง

    อย่างคืนนี้เป็นต้น

    ขอบคุณครับ

    แต่ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องให้คุณช่วย

    วินแทบไม่เชื่อหูว่าผู้กองวันชาติจะขอความช่วยเหลือจากตน...หลังรับทราบเรื่องราวเรียบร้อยแล้ววินกับโจแยกย้ายกันกลับที่พักวินมาง้องอนเอจนเธอหายขุ่นเคืองดีใจที่เขาปลอดภัยกลับมาแต่ขอร้องว่าทีหลังอย่าทำอะไรเสี่ยงแบบนี้อีก

    ครับผม...อ้อผมมีข่าวดีจะบอก

    มีข่าวดีด้วยเหรอ

    ครับ...คือว่าผู้กองวันชาติบอกว่าเขารู้ว่าเราไม่ผิดแต่ไหนๆเราก็เป็นผู้ต้องหาคดีฆ่าคนแล้วช่วยสวมรอยเป็นคนค้ายาเสพติดรายใหญ่ไปเลย

    หา!! เนี่ยนะข่าวดี

    อ้าว...ผมนึกว่าคุณจะชอบได้ผจญภัยมากขึ้นไง

    หนีพวกที่ตามล่าถือว่าเป็นการผจญภัยแต่เดินเข้าไปหาพวกผู้ร้ายถือว่าบ้า

    เอผลักวินลงไปนั่งที่โซฟาแล้วเดินหนีเข้าครัววินสีหน้าไม่สู้ดีรู้ว่าเธอโกรธตนอีกแล้วรีบลุกตามมาอธิบาย

    ฟังก่อนสิครับมันเป็นทางเดียวที่ทั้งคุณกับผมจะพ้นคดีปลอดภัยคุณก็จะได้ช็อปปิ้งอย่างสบายใจไม่ต้องคอยวิ่งหนีใครว่างๆก็ตามหลอนผมเลี้ยงข้าวผมหรือให้ผมเลี้ยงข้าวไงครับ

    ฉันกลัวว่าจะไม่รอดไปถึงจุดนั้นน่ะสิ

    ผมไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรหรอกครับ

    เชอะคุณจะเอาอะไรมารับประกัน

    ชีวิตผมไงครับ

    แต่คุณ...เอ่อ...ไม่รู้ล่ะฉันปลอดภัยแล้วคุณเดี้ยงฉันไม่เอา

    เอหงุดหงิดโมโหเดินหนีเข้าห้องปิดประตูโครมทิ้งวินยืนมึนไม่รู้จะอธิบายยังไงดีครั้นเช้าวันรุ่งขึ้นเขาโทร.ไปบอกให้พ่อรับทราบกึ่งปรึกษาหารือทอมตอบกลับมาว่า

    ถ้าลูกคิดว่าเป็นทางเดียวก็ลุยเลยลูกต้องตัดสินใจเอง

    ผมลุยอยู่แล้วครับแค่บอกให้คุณพ่อเตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อน  เพราะทางตำรวจอาจจะมีแผนบางอย่างที่คุณพ่อคาดไม่ถึง

    แล้วพ่อจะบอกให้โจกับแนนรู้โชคดีนะลูก

    วินวางสายแล้วหันมาเจอสาวเอยืนกอดอกหน้าตุ่ยอยู่เขาฉีกยิ้มทักทายเธอด้วยภาษาอังกฤษ

    กู๊ดมอร์นิ่งครับพูดแล้วเดินนำเธอมาที่โต๊ะอาหารดึงเก้าอี้ให้นั่งอย่างเอาใจเอทำไม่สนใจแต่สายตาชำเลืองมองอาหารฝรั่งที่เตรียมไว้อาหารเช้าแบบอินเตอร์ครับทำง่ายดีจะทำข้าวต้มกลัวไม่อร่อยเท่าของคุณ

    ไม่ต้องมาพูดเอาใจ...เรื่องที่คุยกันเมื่อคืนไหนๆก็ไหนๆแล้วฉันโอเคกับคุณด้วย  จบงานนี้เมื่อไหร่ฉันจะอัดคุณให้น่วมเลยคอยดูสิ

    ด้วยความยินดีคร้าบ...” วินยิ้มทะเล้นแววตาเป็นประกายมีความสุข

    ooooooo

    ในที่สุดสายวันนี้ก็มีข่าวของเอกับวินนำเสนอทางจอทีวีช่องหนึ่ง

    ไม่น่าเชื่อว่าผู้ต้องหาคดีฆ่านายสุชาติได้มอบตัวแล้วแต่ปฏิเสธตลอดข้อหาทางการอ้างว่าได้ติดตามสอบสวนเบื้องลึกอยู่ก่อนแล้วและได้พบหลักฐานว่าผู้ต้องหามีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ายาเสพติดรวมถึงธุรกิจผิดกฎหมายอีกหลายลักษณะและมีผลประโยชน์ขัดกันจึงเป็นที่มาของการวางแผนสังหารนายสุชาติอย่างเลือดเย็นผู้ต้องหาทั้งสองยืนกรานปฏิเสธทุกกรณี

    ทอมแนนและโจนั่งหน้าจอติดตามข่าวนี้ด้วยท่าทีสบายๆไร้กังวล

    นี่ถ้าคุณพ่อไม่บอกให้รู้ก่อนว่าเป็นแผนการของตำรวจแนนช็อกแน่ๆ

    หวังว่าคงสำเร็จจะได้หมดเรื่องหมดราวซะที

    แบบนี้ไม่ยิ่งอันตรายเหรอคะ” 

    ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะน้องแนนผู้กองวันชาติมีแผนรองรับไว้แล้วได้ยินว่าจะมีการฝึกสองคนนั่นให้รู้จักการต่อสู้สารพัด

    ว้าว...เข้มข้นน่าดูอย่างกับหนังสายลับพี่เอเป็น Salt แบบแองเจลีน่าโจลีซีไอเออเมริกันพี่วินเป็นเจมส์บอนด์...”

    แนนพูดไม่ทันขาดคำทอมเล่นเปียโนเพลงเจมส์บอนด์ 007 ขึ้นมาแถมวางท่าเท่ระเบิดจนโจกับแนนอดหัวเราะไม่ได้

    ooooooo

    วินกับเอยอมร่วมมือกับผู้กองวันชาติวางแผนให้สมภพยอมเปิดเผยตัวว่าเป็นคนยิงสุชาติโดยให้ทั้งคู่เข้าไปตีสนิทกับเกื้อพรคู่ค้าที่สมภพคิดอยากจะเข้าร่วมองค์กรด้วย

    ดังนั้นงานนี้วินกับเอจึงต้องเตรียมความพร้อมทุกอย่างเพื่อเข้าไปคลุกวงในกับมาเฟียอย่างนายเกื้อพรให้ได้อย่างแนบเนียนโดยมีผู้กองวันชาติคอยสนับสนุนทั้งเรื่องการแต่งตัวและจัดหาคนมาฝึกสอนวิชาหมัดมวยแต่ทั้งหมดทั้งมวลต้องหลังจากวินกับเอทำตามแผนเข้าไปมอบตัวกับทางตำรวจตามข่าวแล้วรอนายประสิทธิ์มาประกันตัวออกไป

    แน่นอนว่าประสิทธิ์ทราบข่าวลูกสาวมอบตัวเขารีบเดินทางมาประกันด้วยวงเงินก้อนโตแต่ทำท่าจะไม่ประกันวินจึงมีปากเสียงกับเอก่อนที่คุณหญิงอัญชลีจะปรากฏตัวดำเนินการเองทั้งหมดพอเสร็จเรื่องอัญชลีพาเอกับวินออกไปแต่ประสิทธิ์ยังข้องใจรีบเดินตามมาคุยกับเอ

    เรื่องโจรเรียกค่าไถ่มันยังไงกันแน่พ่อจ่ายเงินไปแล้วแต่ทำไมมันถึงหาว่าหักหลังส่งต่างหูเปื้อนเลือดปลอมมาให้พ่อพ่อตกใจจนไม่สบาย

    เอสะดุ้งไม่คิดว่าพ่อจะพูดเรื่องนี้แต่รีบตีหน้าตายยืนยันว่ามีคนมาแย่งเงินไปจริงๆนะคะมันเล่นงานเอแต่คุณวินมาช่วยไว้ทันแต่ช่างเถอะค่ะตอนนี้หนูปลอดภัยแล้วหนูต้องไปแล้วค่ะ

    เอผละจากพ่อรีบเดินไปหาแม่และวินแล้วพากันออกไปพร้อมทนายของอัญชลีประสิทธิ์ได้แต่มองตามอย่างไม่เข้าใจ...พอแยกย้ายจากอัญชลีเอบอกวินว่าพ่อของตนให้เงินค่าไถ่มาแล้วเขาไม่ได้เอาเงินกลับไปอย่างที่ตนคิด

    เป็นไปได้ยังไงครับมีเรากับคุณพ่อคุณเท่านั้นที่รู้เรื่อง

    อืม...แปลกมากหลังจากคดีของเราจบฉันจะต้องหาตัวให้ได้ว่าใครมาชิงเงินค่าไถ่ตัวฉันไปและพวกมันรู้ได้ยังไงเอกล่าวจริงจังวินพยักหน้าเห็นด้วย

    ooooooo

    แผนการของผู้กองวันชาติทำให้วินกับเอได้รับอิสระและไม่ต้องถูกตามล่าหวังเงินค่าหัวเพราะสุรชัยกับประสิทธิ์ต่างแถลงข่าวยกเลิกเงินรางวัลไปแล้วที่สำคัญเวลานี้เขาสองคนถือเป็นผู้บริสุทธิ์จนกว่าจะขึ้นศาลแต่ถึงยังไงผู้กองก็กำชับให้ทั้งคู่ระวังตัวไว้เป็นดีที่สุด

    แน่นอนค่ะพวกนักล่าเงินรางวัลอาจจะหยุดแต่นายสมภพไม่หยุดแน่เพราะรู้ตัวดีว่าเป็นคนยิงนายสุชาติ

    ดีจะได้ตกหลุมพรางตามแผนของเราที่วางไว้เรื่องจะได้จบเร็วๆวินสรุป

    หลังจากพูดคุยทำความเข้าใจแผนขั้นต่อไปกันแล้วผู้กองพาทั้งสองคนไปอยู่ที่เซฟเฮาส์แล้วส่งครูฝึกซึ่งเป็นผู้หญิงมาสอนวิชาป้องกันตัวทั้งมือเปล่าและอาวุธปืนรวมถึงวิชาการปลอมตัวให้แนบเนียนซึ่งมีคนระดับมืออาชีพมาดูแลเอชอบมากโดยเฉพาะการยิงปืนที่เธอทำได้ดีเยี่ยมและการปลอมตัวที่ต้องใส่เสื้อผ้าแฟชั่นทันสมัย

    แต่ในระหว่างการฝึกซ้อมวิชาป้องกันตัวซึ่งครูเป็นผู้หญิงแถมสวยเซ็กซี่เสียด้วยทำให้เอแอบหึงวินในยามที่ครูสาวเข้าใกล้เขายิ่งถ้าวินมีท่าทีปลื้มครูด้วยแล้วเอจะงอนใส่เขาร่ำไปแต่สุดท้ายสองคนก็กลับมาคืนดีกันได้เพราะต่างก็รักกันนั่นเอง

    เย็นวันหนึ่งผู้กองวันชาตินำรูปถ่ายและข้อมูลของนายเกื้อพรมาให้วินกับเอที่เซฟเฮาส์

    นี่คือนายเกื้อพรมีธุรกิจผิดกฎหมายอยู่ในมือมากมายเราพบว่านายสุชาติเป็นหนึ่งในองค์กรของนายเกื้อพร

    ผมยังไม่เห็นหนทางเลยว่านายเกื้อพรจะยอมรับผมยังไงถ้าผมเป็นคนยิงนายสุชาติ

    เพราะว่านายสุชาติโกงเงินของนายเกื้อพรนายเกื้อพรสืบรู้และคิดกำจัดนายสุชาติอยู่แล้วผมคิดว่านายเกื้อพรต้องสนใจคุณแน่ๆ

    เพราะการที่ผมยิงนายสุชาติตายทำให้นายเกื้อพรอยากรู้ว่าผมเป็นคู่ค้าหรือคู่แข่งของนายสุชาติ?”

    ถูกต้อง...ถ้าเป็นคู่ค้านายเกื้อพรก็ต้องชวนคุณถ้าเป็นคู่แข่งนายเกื้อพรก็ต้องฆ่าคุณยังไงนายเกื้อพรมาหาคุณตามแผนของเราแน่นอน

    เอฟังมาตั้งแต่ต้นก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่านายสมภพจะสารภาพผิดได้ยังไงผู้กองจึงขยายความต่อไป

    ได้สิครับเพราะเราสืบรู้มาว่านายสมภพหาทางที่จะเข้าองค์กรของนายเกื้อพรอยู่

    พอผู้กองปล่อยข่าวว่าผมเป็นคนยิงนายสุชาติจริงนายสมภพต้องสงสัยแล้วจะต้องสาวเรื่องจนพบว่านายเกื้อพรสนใจผม

    ถูกต้องครับ

    แต่ฉันก็ยังไม่เห็นอีกนั่นแหละว่าจะทำให้นายสมภพสารภาพได้ยังไง

    วินซึ่งเข้าใจแผนของผู้กองแล้วอธิบายให้เอฟังว่านายสมภพต้องหาทางมาบอกนายเกื้อพรว่าตัวเองเป็นคนยิงนายสุชาติไม่ใช่ผมเพื่อให้นายเกื้อพรเชื่อถือยอมรับเข้าองค์กรไงครับ

    และถ้าพวกคุณสามารถเอาคลิปตรงนี้มาได้นายสมภพก็จบ

    อืม...เห็นภาพชัดเจนเลยแบบนี้ค่อยมีกำลังใจหน่อยเอยิ้มออกพร้อมแล้วสำหรับการเสี่ยงเข้าไปตีสนิทนายเกื้อพร

    ooooooo

    ไม่ทันข้ามวันไอ้อ๊อดสมุนของสุรชัยก็คาบข่าวไปบอกนายของตนว่าเรื่องใหญ่ครับท่านคนของผมรายงานว่าคุณสุชาติอยู่ในองค์กรของนายเกื้อพร

    นายเกื้อพร...มาเฟียใหญ่มีอิทธิพลทางการเมืองลูกข้าไปยุ่งกับมันได้ยังไง

    โครงการที่คุณสุชาติประมูลได้ก็คงเป็นเพราะอิทธิพลนายเกื้อพรน่ะครับ

    ก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่หว่าใครๆเขาก็ทำกัน

    ปัญหาก็คือวิธีที่นายเกื้อพรเรียกคืน...คือให้เป็นตัวแทนระบายยาเสพติดหรือของผิดกฎหมายมีข่าวลือว่าไอ้วินอาจเป็นคนที่นายเกื้อพรส่งมาจัดการกับคุณสุชาติโดยใช้ผู้หญิงก่อการวิวาทบังหน้าครับซึ่งถ้าเป็นจริงการจัดการกับไอ้วินเท่ากับเป็นศัตรูกับนายเกื้อพรนะครับท่าน

    เอ็งไปสืบมาให้รู้แน่ๆชัดๆ

    ครับท่านอ๊อดรับคำแล้วเดินกระหยิ่มยิ้มย่องจากไป...

    ตกเย็นมันทำตัวเป็นนกสองหัวโผล่ไปพบนายสมภพกับไอ้เม่นสมุนคู่ใจของเขาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งสมภพให้ความมั่นใจกับไอ้อ๊อดว่า

    ไม่ต้องห่วงร้านนี้ผมมาเป็นประจำใครแปลกหน้าไม่พ้นสายตาผมมีอะไรว่ามา

    เรื่องมันแปลกยังไม่ทราบครับอ๊อดเปิดฉากเรียกความสนใจจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดีตอนแรกไอ้วินไปหาเจ้านายผมบอกว่าคุณเป็นคนยิงมีหลักฐานพร้อมคือปืน

    ใช่...ซึ่งผมแจ้งหายไปแล้วมันทำอะไรผมไม่ได้

    แล้วอยู่ๆมันก็มอบตัวแต่ตำรวจกลับไม่พบปืนถึงกับปล่อยให้พวกมันประกันตัวออกมา

    คุณอ๊อดคุณทำให้ผมเสียเวลาเรื่องนี้ผมรู้หมดแล้วสมภพเสียงขุ่นลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้

    แต่คุณคงยังไม่รู้ว่าคุณสุชาติทำงานกับนายเกื้อพร

    สมภพชะงักเล็กน้อยนั่งลงตามเดิมก็ดีน่ะสินายเกื้อพรจะได้เล่นงานไอ้วินกับนังไฮโซนั่น

    มันไม่ใช่ยังงั้นครับนายเกื้อพรกำลังจะเก็บคุณสุชาติอยู่แล้วเพราะนายสุชาติยักยอกเงินขององค์กรแต่ถูกไอ้วินตัดหน้าซะก่อนกลับกลายเป็นว่านายเกื้อพรชอบฝีมือสนใจที่จะให้ไอ้วินทำงานด้วย

    ไอ้บ้าเอ๊ยนายเกื้อพรต้องมาชวนข้าถึงจะถูกข้าเป็นคนส่องไอ้สุชาติเว้ยสมภพโวยวายเอาแต่อารมณ์จนเผยความจริงออกมาแต่ไอ้อ๊อดไม่มีท่าทีตกใจเหมือนรู้แน่แก่ใจอยู่แล้วถามขึ้นว่า

    ตกลงตอนนี้จะเอายังไงดีขืนเล่นงานไอ้วินก็เท่ากับว่าชนกับนายเกื้อพรผมว่าอย่าเพิ่งเสี่ยงดีกว่า

    จับตาดูพวกมันแล้วรายงานข้า

    ได้เลยไอ้อ๊อดยิ้มกริ่มมองตามสมภพกับไอ้เม่นเดินออกไปพลางพึมพำกับตัวเองด้วยความเจ้าเล่ห์ดีเว้ยรายงานเรื่องเดียวแต่ได้เงินสองทาง

    ooooooo

    หลังจากวินกับเอพร้อมปฏิบัติงานสำคัญกันแล้วผู้กองวันชาติส่งทั้งคู่ไปอยู่ในบ้านหลังใหญ่แถมให้ตำรวจลูกน้องของตนสองคนติดตามดูแลไม่ต่างจากมือปืนประจำตัวเพื่อให้สมฐานะผู้ร้ายพัวพันการค้ายาเสพติด

    คืนนั้นโจโทร.มาชวนวินกับเอไปเที่ยวผับของตนเพราะทราบว่านายเกื้อพรจะมาวินตอบตกลงทันทีและเดินทางไปพร้อมเอที่แต่งตัวสวยปิ๊งหวังหว่านเสน่ห์ตีสนิทเป้าหมาย

    ปรากฏว่าความสวยของเอโดนใจนายเกื้อพรอย่างแรงวินมองออกจึงอดหวงไม่ได้แต่เพื่องานก็ต้องเปิดโอกาสให้ไอ้หมอนั่นจีบเอโดยวินปลีกออกไปนั่งซุ่มอยู่อีกโต๊ะกับโจ

    คุณเอนี่ร้ายเก่งจริงๆเนียนมากโจพูดยิ้มๆ

    นั่นน่ะสิฉันเองยังไม่รู้เรื่องเลยอ่อยนายเกื้อพรซะแล้วฉันไม่ชอบเลย

    ฮั่นแน่ฉันว่านายหลงคุณเอจนหัวปักหัวปําแล้วเพื่อน

    ถ้าเป็นจริงฉันคงหัวใจสลาย

    ทำไมวะเพื่อนคุณเอเขาก็ปลื้มนายนี่หว่า

    เขาปลื้มฉันเพราะฉันมีอุดมการณ์เขาบอกว่าถ้าฉันล้มเลิกอุดมการณ์เมื่อไหร่เขาคงหมดปลื้มฉันเมื่อนั้น

    อะไรวะเขาปลื้มนายเพราะนายไม่ปลื้มเขา...และถ้านายกลับไปปลื้มเขาเขาก็จะเลิกปลื้มนาย

    ใช่แล้ว

    โอ๊ย...ปวดหัวคิดกันเองก็แล้วกันเพื่อนโจตัดบทหน้ายุ่ง...วินยิ้มๆไม่พูดอะไรอีกนึกถึงอุดมการณ์ของตนที่เคยประกาศแต่แรกว่าไม่รักไม่ชอบลูกคุณหนูไฮโซที่พ่อแม่หากินไม่โปร่งใสแต่เวลานี้กำแพงอุดมการณ์สั่นคลอนแทบพังทลายลงแล้ว

    ooooooo

    หลังจากสาวเอส่งสายตาเชิญชวนยั่วยวนอยู่ไม่นานเกื้อพรก็ติดกับดักเธอจนได้เขาเดินเข้ามาชวนเธอคุยด้วยท่าทีสุภาพแต่วางมาดอยู่ในที

    ผมเห็นคุณมองมารู้สึกคุ้นๆ

    ฉันนึกว่าคนรู้จักแต่ไม่ใช่ก็ขอโทษนะคะ

    ไหนๆก็ไหนๆแล้วผมชื่อเกื้อพรครับ

    เอค่ะเชิญนั่งก่อนสิคะ

    คุณอาจจะไม่รู้จักผมแต่ผมคิดว่าผมรู้จักคุณแน่นอนคุณคือหนึ่งในผู้ต้องหาที่ฆ่านายสุชาติตาย

    หญิงสาวทำไก๋ตกใจจนโอเว่อร์...ฝ่ายวินที่ยังอยู่กับโจอีกมุมถึงเวลาต้องเล่นละครบ้างแล้วเพราะลูกน้องของผู้กองวันชาติในคราบมือปืนประจำตัวเดินเข้ามากระซิบบางอย่างขณะที่เอยังแอ๊บแบ๊วทำหน้าซื่อตาใสใส่เกื้อพร

    คุณแน่ใจเหรอคะ

    ผมรู้ว่าคุณพยายามเปลี่ยนลุคแต่ผมเป็นคนจำคนได้แม่นยำ

    โชคดีที่คุณไม่ใช่คนของนายสุชาติคิดเอารางวัลนำจับ

    คุณเอ...เงินสินบนสิบล้านไม่มีความหมายกับผมหรอกผมจะขอบคุณคุณด้วยซ้ำ

    จังหวะนี้เองวินกลับเข้ามาแทรกตามแผนของผู้กองวันชาติขอโทษนะครับเราต้องไปกันแล้ว

    เอแสร้งชักสีหน้าไม่สบอารมณ์แต่ก็ลุกขึ้นจะเดินออกไปพร้อมวินเกื้อพรรีบดักหน้าทักทายวินดีๆแต่วินทำเป็นไม่สนใจดึงเอออกไปเหมือนจงใจหนีใครพอพวกวินคล้อยหลังผู้กองวันชาติปรากฏตัวพร้อมลูกน้องสามสี่นาย

    หยุด...นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจขาดคำของผู้กองเสียงนักท่องราตรีกรี๊ดกร๊าดเอะอะด้วยความตกใจเกื้อพรแปลกใจแต่ทำตัวปกติสังเกตการณ์อยู่รอบนอก

    ผู้กองวันชาติเข้าไปสอบสวนโจซึ่งเป็นเจ้าของผับบอกว่าตนได้รับรายงานว่ามีการนัดค้ายากันที่นี่โจตอบกลับอย่างไม่ชอบใจนักว่า

    ใครจะนัดใครผมไม่เกี่ยว

    คุณรู้จักกับผู้ต้องหาคุณต้องเกี่ยวข้องแน่ๆ

    เกื้อพรอยู่รอบนอกแต่ได้ยินถนัดชัดเจนจับตามองโจด้วยความสนใจได้ยินโจตอบโต้ผู้กองอย่างไม่แคร์

    ผมไม่สนใจคุณไม่มีหลักฐานที่จะเล่นงานผม

    เพื่อนคุณค้ายากับนายสุชาติคุณถึงร่วมมือกันมาเก็บนายสุชาติที่นี่

    ผมมีธุระมีอะไรคุยกับทนายผมได้

    เกื้อพรหูผึ่งค่อยๆผละออกไปโจชำเลืองมองแล้วส่งซิกกับผู้กองอย่างรู้กันผู้กองเลยทำทีเป็นขอตรวจค้นในห้องทำงานของเขาพอพ้นสายตาทุกคนเข้ามาในห้องทำงานแล้วโจกับผู้กองวันชาติจับมือกันทันที

    ผมว่าน่าจะได้ผล

    ผมก็ว่ายังงั้นป่านนี้นายเกื้อพรต้องอยากคุยกับคุณวินและคุณเอจนตัวสั่น

    จริงแท้แน่นอน! แผนของผู้กองวันชาติทำให้เกื้อพรเชื่อว่าวินกับเอพัวพันการค้ายาเสพติดถึงขนาดย้อนกลับมาหาโจที่ผับหลังจากกลุ่มตำรวจออกไปแล้ว

    สวัสดีครับคุณโจ

    อ้าว...ลืมให้ทิปเด็กหรือครับ

    ผมขอเวลาคุยกับคุณหน่อย

    เชิญครับผมยังต้องคอยดูพนักงานปิดร้านพอมีเวลาซักครึ่งชั่วโมง

    โจเดินนำเกื้อพรไปนั่งที่โต๊ะสมุนสองคนทำท่าจะก้าวตามแต่เกื้อพรยกมือส่งสัญญาณให้เฉยไว้

    เกื้อพรเผชิญหน้าโจตามลำพังเปิดประเด็นอย่างตรงไปตรงมาว่าผมจะไม่อ้อมค้อมผมคิดว่าคุณรู้จักดีกับคุณผู้หญิงคนสวยที่ผมคุยด้วยเมื่อตอนหัวค่ำ

    คนไหนหรือครับโจทำไก๋

    คนที่ตำรวจมาตามจับน่ะครับ

    เสียใจด้วยครับเวลาผมหมดแล้ว

    เดี๋ยวครับอย่าเข้าใจผิด...ที่ผมเอ่ยถึงคุณผู้หญิงเพื่อให้คุณจำได้ว่าเป็นใครเท่านั้นเองผมจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือผู้ต้องหาคดีนายสุชาติร่วมกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง

    มันเกี่ยวกับผมตรงไหน

    ผมไม่ได้ว่าคุณเกี่ยวผมแค่คิดว่าบางทีคุณอาจจะแนะนำสองคนนั่นให้ผมรู้จักเผื่อว่าเราจะทำธุรกิจร่วมกันได้

    เวลาของคุณหมดพอดีโจลุกขึ้นผายมือส่งแขกเกื้อพรเหมือนจะพูดอะไรแต่ยั้งไว้พลางล้วงอกเสื้อหยิบเงินปึกใหญ่วางบนโต๊ะบอกว่าฝากทิปให้เด็กด้วย...แล้วเดินยิ้มออกไปโจตีหน้านิ่งแต่ในใจลิงโลดที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

    ooooooo

    เมื่อคืนวินโทร.คุยกับแนนหลายเรื่องจนดึกดื่นเช้านี้แนนเลยตื่นสายพอทอมรู้ว่าวินโทร.มาก็ซักถามลูกสาวว่าสองคนนั้นเป็นยังไงบ้าง

    เฮ้อ...ต่างคนต่างพยายามยึดถือคำพูดของตัวเองมากกว่าคำพูดของหัวใจ

    แล้วเราล่ะเป็นยังไงบ้างมีพี่เป็นผู้ต้องหาคดีหนักเพิ่มอีกหลายกระทง

    จะเหลือเหรอคะพ่อมนุษย์บางคนรอที่จะซ้ำเติมคนอื่นอยู่แล้ว

    มนุษย์พวกนั้นจะโดดเดี่ยวในที่สุดเพราะไม่มีใครอยากคบด้วย

    แต่มนุษย์พวกนั้นมีเงินนะคะ

    อืม...อย่างน้อยก็คงมีพวกขี้ข้าคอยตามเลียก้นอยู่บ้าง

    แนนยิ้มขำเข้ามาหอมแก้มพ่อเป็นจังหวะที่โจเข้ามาเห็นพอดีแซวแนนว่ากำลังปะเหลาะอะไรคุณพ่อ

    อ้าวโจ...พ่อนึกว่าวินกับเออยู่ในระหว่างประกันตัวพวกมันคงไม่มาดักล่ารางวัลแล้วมั้ง  โจไม่ต้องเหนื่อยมารับแนนก็ได้นี่

    โห...คุณพ่อประมาทไม่ได้นะคะ

    เราจะเอาสบายให้พี่โจลำบากอยู่คนเดียวทอมติงลูกสาวแต่โจแทรกขึ้นว่า

    จริงอย่างที่น้องแนนว่าครับตอนนี้วินกำลังอยู่ในปรากฏการณ์ใหม่เป็นผู้ร้ายระดับบิ๊กเลยนะครับ

    โอเค...เอาไงเอากัน

    บ๊ายบายค่ะคุณพ่อแนนยิ้มร่า...โจยกมือไหว้ทอมแล้วเดินตามแนนออกไปทำหน้าที่สารถีเหมือนทุกวัน

    ระหว่างทางโจถามแนนเรื่องละครการกุศลและเรื่องเลือกตั้งประธานนักศึกษาไปถึงไหนแล้ว

    กำลังคัดตัวแสดงอยู่ค่ะส่วนเรื่องประธานนักศึกษาก็กำลังหาเสียงกันอยู่แต่คงจะแพ้เพราะคู่แข่งเป็นไฮโซมีเงินแจกแถมทุกอย่าง

    อย่าเพิ่งยอมแพ้ง่ายๆเดี๋ยวนี้คนรู้หมดแล้วว่าคนที่แจกแถมเป็นคนไม่ดีหวังผลตอบแทนสูง

    แนนยิ้มรับกำลังใจจากโจ...ส่วนเพื่อนร่วมก๊วนที่รออยู่ในมหาวิทยาลัยอดรนทนไม่ไหวต้องโทร.ตาม

    ใจเย็น...ใกล้ถึงแล้วเดี๋ยวค่อยคุยกันพูดแค่นั้นแนนตัดสายแล้วหันมายิ้มให้โจ...

    น้ำหวานกับเมจิยืนรอแนนบริเวณลานจอดรถพอเห็นรถโจเลี้ยวเข้ามาทั้งคู่รีบหลบแอบมองอย่างจับสังเกตแนนกับโจยืนพูดคุยกันคู่หนึ่งพร้อมส่งสายตาหวานฉ่ำให้กันเหมือนคู่รักทำให้น้ำหวานกับเมจิฟันธงว่าต้องใช่...

    โจไปแล้วแนนเดินตามหาเพื่อนสนิทแต่ไปเจอกลุ่มของนุจรีที่กำลังหาเสียงกับนักศึกษาสองสามคน

    พี่ชายยัยแนนเป็นผู้ต้องหาคิดดูแล้วกันว่าน้องสาวจะมาเป็นประธานนักศึกษาได้ยังไง

    ทำไมจะไม่ได้แนนส่งเสียงและตรงดิ่งเข้ามาจ้องหน้าหลินที่เป็นคนพูด

    ไงแนนตำแหน่งน้องสาวผู้ต้องหาเป็นไงมั่งบิวเพื่อนในกลุ่มอีกคนของนุจรีทำพูดดีทักทายแนนตอบอย่างไม่สะทกสะท้านว่าก็ดีไปไหนคนก็รู้จักใครๆก็พูดถึง...หลินหมั่นไส้ยิงตรงให้แนนถอนตัวจากการสมัครเลือกประธานนักศึกษาหญิงไปเลยดีกว่ามีพี่ชายประวัติด่างพร้อยเสียชื่อเปล่าๆ

    นั่นมันเรื่องของพี่ชายฉันประวัติฉันไม่ด่างไม่พร้อยเหมือนพวกเธอหรอก

    พวกเราจะแฉให้ทุกคนรู้ดูซิว่าใครจะเลือกเธอ

    แนนถูกรุมแต่ไม่ถอยพอดีน้ำหวานกับเมจิเข้ามาสมทบประกาศใส่กลุ่มนุจรีว่าไม่ต้องพูดมากยังไงแนนก็ไม่ถอนตัวแน่ๆนุจรีซึ่งหลบอยู่หลังเพื่อนตลอดเห็นท่าไม่ดีรีบชักชวนเพื่อนๆออกไปจากตรงนั้น...

    นี่พวกเธอหายไปไหนมาไหนบอกว่าจะรอตรงลานจอดรถไงแนนหน้าง้ำต่อว่าเพื่อนแต่สองสาวยิ้มแก้มตุ่ยก่อนที่เมจิจะกดโทรศัพท์โชว์รูปโจกับแนนที่แอบถ่ายไว้เมื่อสักครู่

    หลักฐานชัดเจนทำให้แนนจนมุมยอมรับด้วยท่าทีขวยเขินเมื่อถูกเพื่อนสนิทต้อนไปมาว่าเธอเหมือนคนกำลังอินเลิฟแต่สำหรับพี่โจเธอไม่รู้ว่าเขาคิดเหมือนกันหรือเปล่า...

    ooooooo

    ขณะเดียวกันนั้นหนุ่มโจกำลังขับรถกลับที่พักจู่ๆมีรถอีกคันแซงขึ้นมาแล้วปาดหน้าจนโจต้องเบรกกะทันหัน

    โจเตรียมพร้อมสอดมือไปใต้เบาะที่ซ่อนปืนไว้แต่ยังทำใจเย็นลดกระจกรถถามชายสองคนที่ลงจากรถคันนั้นเดินตรงมา

    หลงทางหรือไง

    คุณเกื้อพรขอเชิญพบครับ

    โจเห็นสถานการณ์ไม่เลวร้ายชักมือออกจากใต้เบาะลงจากรถเดินตามชายสองคนไปยังรถตู้ที่นายเกื้อพรนั่งอยู่ด้านใน

    ขอโทษครับคุณโจที่รบกวน...คุณเป็นคนดีมากที่คอยดูแลครอบครัวของเพื่อน

    ผมมีเวลาไม่มากมีอะไรก็รีบหน่อยโจเล่นแง่อีกเหมือนเคย

    ผมแค่อยากจะเชิญคุณกับเพื่อนสองคนของคุณไปงานวันเกิดผมหน่อยครับพูดแล้วเกื้อพรส่งสายตาให้ลูกน้องทันใดซองในมือลูกน้องก็ยื่นมาตรงหน้าโจแต่โจนิ่งไม่รับแค่บัตรเชิญครับหวังว่าคงให้เกียรติ

    ได้...ผมจะบอกเพื่อนผมเขาจะไปหรือไม่ไปผมไม่เกี่ยวส่วนผมงานยุ่งคงไปไม่ได้

    ผมเข้าใจขอบคุณมากครับ

    โจรับซองบัตรเชิญนั้นมาพร้อมกับก้มศีรษะให้เกื้อพรเล็กน้อยพอรถตู้พวกเขาแล่นจากไปโจยิ้มกริ่มสมใจแผนการที่จะให้วินกับเอเข้าคลุกวงในพวกขบวนการค้ายาเสพติดใกล้เป็นจริง

    ooooooo

    วินกับเอเตรียมพร้อมหลังจากโจส่งข่าวมาว่าเกื้อพรเชิญไปงานวันเกิดสองคนเดินทางโดยไม่มีผู้ติดตามซึ่งเกื้อพรต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดีหวังตีสนิททั้งคู่เพื่อให้เข้าร่วมเครือข่ายค้ายาเสพติด

    แต่แล้วการมาครั้งนี้ของวินและเอกลับทำให้เกื้อ-พรต้องสูญเงินเป็นจำนวนมากในวงเล่นไพ่ที่เอเอาชนะคนของเขาด้วยฝีมือที่เหนือกว่าแถมเรื่องที่หวังจะตีสนิทก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า

    วินและเอเดินทางกลับด้วยความสะใจพร้อมเงินก้อนโตตรงข้ามกับเกื้อพรที่หัวเสียเป็นการใหญ่เล่นงานคนของตนที่นั่งก้มหน้าเงียบกริบ

    ผมอุตส่าห์วางกับดักไว้ให้พวกคุณเล่นชนะสองคนนั่นผมจะได้บีบมันให้ทำตามคำสั่งขององค์กรกลับเป็นว่าพวกคุณเสียเงินขององค์กรไปจำนวนมากเอาเป็นว่าพวกคุณลงขันกันเอาเงินมาใช้องค์กรก็แล้วกัน

    ขณะที่เกื้อพรหงุดหงิดหัวเสียวินกับเอเบิกบานใจไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้เงินมากมายมาอย่างง่ายดายวินบอกเอว่าเงินที่ได้มาเธอมีสิทธิ์ที่จะใช้ได้อย่างเต็มที่

    เงินของนายเกื้อพรเท่ากับเป็นเงินผิดกฎหมายทางการจะให้เราเก็บไว้ได้เหรอคะ

    ผมถามผู้กองวันชาติแล้วเรามีสิทธิ์ที่จะเก็บไว้ใช้จ่ายจนงานจบเหลือเท่าไหร่เป็นของรัฐ

    งั้นก่อนจบเราก็บริจาคให้หมดผู้กองคงไม่ว่า

    ตราบใดที่ไม่มุบมิบหรือโอนให้บุคคลที่สาม

    กลัวฉันจะโอนให้คุณล่ะสิเอหยอกล้อวินยิ้มขำแล้วแยกตัวไปนอนได้ยินเสียงเอร้องบอกไล่หลังว่าพรุ่งนี้ตนจะตื่นสายห้ามก่อกวนเพราะบ่ายๆตนจะไปช็อปปิ้งใช้เงินให้เต็มที่...

    เช้าขึ้นวินจึงไม่มาปลุกเธอแต่ออกไปปั่นจักรยานออกกำลังกายในหมู่บ้านโดยไม่ให้ลูกน้องของผู้กอง

    วันชาติที่คอยดูแลความปลอดภัยติดตามไปด้วย...

    เช้าวันเดียวกันทอมสังเกตแนนที่อยู่ในชุดนักศึกษาสีหน้าแจ่มใสและดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษแต่พอโจมารับแนนกลับมีท่าทีเขินๆไม่เหมือนทุกวันที่ผ่านมาพูดจาระรัวมีพิรุธชวนสงสัย

    ทอมยังไม่ทราบว่าแนนปิ๊งโจและโจก็ปลื้ม

    แนนอยู่เหมือนกันแต่เพื่อนๆของแนนที่เฝ้าสังเกตมาหลายครั้งฟันธงกันแล้วว่าโจมีใจให้แนนแน่ๆเหตุนี้เองทำให้แนนเริ่มมีอาการขวยเขินเวลาเจอโจ...

    ส่วนวินเจอดีเข้าจนได้ขณะออกไปปั่นจักรยานในหมู่บ้านเขาโดนคนร้ายซึ่งไม่รู้ว่าพวกไหนไล่ยิงแต่เพราะสติและไหวพริบทำให้เขาหนีรอดมาได้รีบกลับเข้าบ้านบอกเล่าให้คนของวันชาติฟังก่อนถามหาเอ

    คุณเอออกไปข้างนอกครับบอกให้รอคุณก็ไม่ยอมครับ

    บ้าจริงพวกมันโผล่มาเล่นงานผมมันไม่ปล่อยคุณเอแน่เช็กดูซิว่าอยู่ไหนแต่ไม่ต้องบอกอะไรเดี๋ยวจะตกใจวุ่นวายกันไปใหญ่...อ้อผมต้องการให้รถพร้อมภายในสิบนาที

    สองคนรับคำแล้วรีบไปจัดการ

    ooooooo

     

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:40 น.