ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    หนีก็ล่า ซ่าก็รัก

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ทั้งคู่ออกมาเผชิญหน้ากันในห้องรับแขกท่าทางวินไม่เห็นด้วยกับความคิดและวิธีการของเอแต่ก็ไม่ถึงกับปฏิเสธซะทีเดียวได้แต่ตักเตือนกึ่งตำหนิว่า

    ที่ผ่านมามีคนตามล่าเราแทบเอาชีวิตไม่รอดคุณไม่ห่วง...คุณห่วงแต่จะเล่นงานคุณพ่อคุณ

    ก็ฉันรู้นี่ถ้าฉันกลับบ้านคุณพ่อฉันจะเคลียร์ปัญหาได้แน่นอน

    งั้นก็กลับสิครับเรื่องจะได้จบ

    คุณก็ห่วงแต่ตัวคุณนั่นแหละฉันจะกลับไปได้ยังไงในเมื่อคุณพ่อห่วงเงินมากกว่าชีวิตฉัน

    เอพูดจบก็ผลุนผลันออกไปวินมองตามอย่างหนักใจ... ในเวลาเดียวกันประสิทธิ์พ่อของเอกำลังหงุดหงิดงุ่นง่านหลังฟังวิรัชกลับมารายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นขณะนำเงินค่าไถ่ไปแลกตัวเอ

    ไอ้พวกโจร...มันโกงจนได้

    ผมว่าอาจจะเป็นพวกอื่นก็ได้นะครับ

    มีพวกอื่นอย่างนั้นเหรอ

    ครับผมซุ่มดูอยู่ไม่ทันได้เห็นคุณเอเห็นแต่พวกมันยิงกันสนั่นเลยครับ

    ต้องเป็นไอ้พวกล่ารางวัลแน่ๆดันมาขัดจังหวะพอดี...แบบนี้มันคงไม่ทำอะไรยัยเอมันรู้ว่าเราจ่ายเงินไอ้โจรเรียกค่าไถ่มันต้องติดต่อมาอีกพูดแล้วประสิทธิ์เดินไปมาอย่างกระวนกระวาย

    แต่คนที่กำลังสบายใจเฉิบก็คือแซนดี้เมียสาวของประสิทธิ์เธอเริงร่าไปหาแฟนตัวจริงที่โรงแรมก่อนจะได้รับเงินส่วนแบ่งตอบแทนที่เธอช่วยให้ข้อมูล

    เอาไปใช้เล่นๆแค่นี้ก่อนมากไม่ได้เดี๋ยวนายประสิทธิ์สามีเธอจะสงสัย

    นึกไม่ถึงว่าคุณจะทำสำเร็จแล้วนังเอล่ะตายหรือยัง

    มีไอ้พวกบ้าเงินรางวัลมาขัดจังหวะเสียก่อนเลยไม่รู้ว่ามันอยู่หรือตาย

    แต่คุณจะเก็บมันให้ฉันใช่ไหมคะ

    แน่นอนอยู่แล้วบอยรับปากแข็งขันแซนดี้ยิ้มพอใจได้ทั้งเงินและจะได้กำจัดลูกสาวของประสิทธิ์ที่ไม่ค่อยลงรอยกับตนไปในคราวเดียวกัน

    ooooooo

    ด้วยความเห็นใจเอในที่สุดวินก็ยินยอมทำตามที่เธอต้องการแต่มีข้อแม้ว่าได้อีกครั้งเดียวเอดีใจมากโผเข้ามากอดคอเขาแล้วบอกว่าคุณน่ารักมาก

    แต่คุณไม่น่ารักเลยหาว่าผมคิดถึงแต่ตัวเองผมไม่อยากให้คุณเป็นอะไรต่างหาก

    ฉันรู้...แต่ฉันต้องการรู้ให้แน่ๆว่าคุณพ่อห่วงเงินมากกว่าฉันแล้วฉันจะใช้ชีวิตของฉันโดยไม่เกี่ยวข้องกับคุณพ่ออีกต่อไป

    เอถอยห่างออกมาวินได้แต่ถอนใจปล่อยเธอเดินจากไปเผื่อจะสงบสติอารมณ์ได้บ้างส่วนตัวเองเดินมาหน้าบ้านเจอลุงชุ่มกำลังตรงดิ่งมาพอดี

    หวัดดีครับลุงชุ่ม

    คุณทอมโทร.มาครับ

    ผมไม่ได้เปิดเครื่องคุณพ่อว่ายังไง

    คุณทอมบอกว่าจะมาเยี่ยม  แล้วก็หาทางพาคุณออกไปจากเมืองกาญจน์ครับ

    วินพยักหน้ารับรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีไม่เช่นนั้นพ่อของตนคงไม่ออกจากบ้านมาแน่พอเอทราบเรื่องก็ดีใจยกใหญ่เพราะกำลังคิดถึงแนนอยู่พอดีแต่ถ้าจะจากที่นี่ไปเอขอสนุกสนานกับน้อยหน่าและจุ๊บแจงให้เต็มที่

    ตลอดวันทุกคนหยอกล้อเล่นกันอย่างมีความสุขโดยเฉพาะเอที่เด็กทั้งสองติดแจส่วนเอก็รักและเอ็นดูเด็กๆมากมากจนรู้สึกใจหายถ้าต้องไปจากที่นี่จริงๆ

    เรื่องจบแล้วฉันจะมาเยี่ยมเด็กๆอีกอย่างแน่นอนพูดแล้วเห็นวินจ้องมาเอเลยนึกได้อ้อ...ลืมไปเรื่องจบแล้วฉันคงไม่ได้มาที่นี่อีก

    มาได้ครับผมไม่ห้าม

    สัญญาแล้วนะห้ามเบี้ยว

    ทำไมผมต้องเบี้ยว

    ใครจะไปรู้คุณเจอสาวที่คุณปลื้มเมื่อไหร่คุณก็คงไม่อยากเจอฉันไม่อยากเป็นเพื่อนฉันอีกต่อไป

    เอางี้ผมสัญญาครับว่าจะเป็นเพื่อนคุณและยินดีให้คุณมาที่นี่อีก

    จริงนะแล้วถ้าฉันมีแฟนพาแฟนมาด้วยได้ไหม

    ได้ครับแต่แฟนคุณต้องนอนบนยอดเขาโน่น

    เอฟังแล้วหลุดขำออกมาวินเลยหัวเราะตามเธอไปอย่างครื้นเครง

    ooooooo

    บ่ายนั้น  เอวางมาดเข้มคิดอ่านเรื่องที่จะเรียกเงินค่าไถ่จากประสิทธิ์เพิ่มเป็นสิบห้าล้านซึ่งเธอบอกกับวินว่าไม่มีประโยชน์ที่เราจะโทรศัพท์ไปเหมือนอย่างเคย...แล้วถามความเห็นจากเขาว่า

    คุณว่าโจรจริงๆมันจะทำยังไงคุณน่าจะรู้คุณคุยว่าดูหนังเยอะนี่

    อืม...โจรจริงๆเหรอป่านนี้มันส่งชิ้นส่วนของคุณไปให้คุณพ่อคุณแล้ว

    เยส!” เอปิ๊งไอเดียถอดต่างหูของตนออกมาทันทีต่างหูของฉันเอาสีแดงป้ายไว้ซะหน่อยให้ดู

    น่ากลัวประมาณว่าดึงออกมาจากหูเลยดิบๆ

    เฮ้ย...คุณนี่จิ้นยิ่งกว่าหนังเขย่าขวัญอีกนี่รู้ไหมว่าคุณกำลังจะเลื่อนขั้นผมจากโจรเรียกค่าไถ่กลายเป็นฆาตกรวิตถารไม่ถูกประหารชีวิตก็ติดคุกหัวโต

    น่านะ...ถ้าคุณทำตามฉันให้จุ๊บแก้มด้วย

    วินคาดไม่ถึงแล้วส่ายหน้าบอกว่าไม่คุ้มเธอเลยเพิ่มจากจูบเดียวเป็นสองแก้มสองครั้งตอบแทนที่เขาเสี่ยงช่วยชีวิตตนหลายครั้งแต่วินก็ยังลังเลเธอเลยเป็นฝ่ายดึงเขามาประทับจูบเสียเองอย่างเนิ่นนาน

    วินต้องยอมเธออีกตามเคยเอจัดการเอาต่างหูเปื้อนสีแดงเหมือนเลือดใส่กล่องแล้วให้วินส่งต่อให้ลุงชุ่มเอาไปที่ไปรษณีย์จากนั้นอีกสามวันค่อยโทร.กลับไปหาพ่อของเธอใหม่

    ถ้าเราไม่ถูกใครเล่นงานซะก่อนวินสวนขึ้นมาเอนิ่วหน้าแล้วค้อนขวับ

    ลุงชุ่มโผล่เข้ามาขัดจังหวะบอกว่าได้เวลาแล้ววินกับเอมองหน้าอย่างรู้กันว่าคืออะไร?

    ทอมโจและแนนวางแผนพาวินกับเอหนี

    ผู้กองวันชาติออกจากกาญจนบุรีโดยได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากลุงชุ่มฐานะคนในพื้นที่ทั้งหมดปลอมตัวนั่งรถสองคันผ่านด่านตำรวจไปถึงด่านสุดท้ายที่ผู้กองวันชาติกำกับดูแลด้วยตัวเอง

    ทอมต้องใช้แผนสองหลอกล่อตำรวจจนรถของวินที่มีเอและแนนอยู่ด้วยผ่านด่านไปได้  ส่วนรถของตนที่มีโจเป็นคนขับถูกตำรวจไล่กวดไปจนมุมที่ศูนย์การค้า

    ผู้กองวันชาติลงจากรถพร้อมผู้ช่วยในมือถือปืนจ้องมาที่รถของโจพลางร้องสั่ง

    ลงมาจากรถแล้วยกมือขึ้น

    โจกับทอมทำตามอย่างว่าง่ายวันชาติจ้องทั้งคู่อย่างคาดไม่ถึง

    คุณโจคุณทอมอย่าบอกนะว่าอยู่ๆพวกคุณก็อยากมาเที่ยวเมืองกาญจน์

    ก็ข่าวบอกว่าลูกชายผมอยู่ที่นี่ผมก็ต้องมา

    แล้วพบหรือเปล่า

    ยังไม่มีโอกาสก็ผู้กองขนคนมาเพียบใครจะกล้าโผล่มาล่ะครับ

    แล้วทำไมคุณต้องกลับรถหนีผม

    ต้องถามคุณโจ

     โจพร้อมอยู่แล้วแต่งเรื่องตามที่เตี๊ยมกันมาอย่างคล่องแคล่วไร้พิรุธบังเอิญผมปวดท้องกะทันหันเห็นยังมีรถต่อคิวตรงด่านอีกหลายคันถ้ารอคงไม่รอดแน่ก็เลยคิดว่าขับรถมาเข้าห้องน้ำที่นี่จะดีกว่า

    แล้วตอนนี้ไม่ปวดแล้วเหรอ

    ก็คุณเล่นเอาปืนจ่อแบบนี้ใครจะปวดล่ะครับ

    วันชาติจ้องโจกับทอมแล้วเดินนำลูกน้องกลับไปขึ้นรถพอผู้กองสตาร์ตรถลูกน้องถามทันทีว่า

    จะเรียกคนให้ตามประกบสองคนนี่ไหมครับอาจจะนำเราไปพบกับผู้ต้องหา

    ไม่ต้องป่านนี้ผู้ต้องหาหลุดไปจากเมืองกาญจน์แล้ว

    งั้นเราก็ส่งคนไปที่บ้านคุณทอมหรือไม่ก็บ้านของคุณโจบ้านคุณประสิทธิ์ด้วย

    คุณว่าพวกนั้นจะกล้าไปตามจุดที่คุณคิดเหรอวันชาติขึงขังจนลูกน้องนิ่งเงียบไป

    ส่วนทอมกับโจยิ้มสบายใจเดินทางกันต่อไปยังจุดนัดหมายที่บ้านหลังหนึ่งในกรุงเทพฯซึ่งพวกวินมาคอยอยู่ก่อนแล้ว

    บ้านหลังนี้คือที่ซ่อนตัวของวินกับเอซึ่งโจเป็นคนจัดการให้พอเสร็จเรื่องพวกทอมก็พากันกลับไปปล่อยให้วินกับเออยู่กันตามลำพังและหวังว่าทั้งคู่จะคิดอ่านแก้ปัญหาด้วยความรอบคอบที่สำคัญต้องปลอดภัย

    ตกกลางคืนเอหารือวินว่าพรุ่งนี้ตนจะไปที่คอนโดของแม่แต่วินไม่เห็นด้วย

    จะดีเหรอครับผมเชื่อว่าพรุ่งนี้ข่าวเราสองคนต้องดังระเบิดแน่

    ฉันต้องไปเอาบัตรเอทีเอ็มคุณแม่ฝากไว้ที่นั่นยังไงหนีไปไหนก็ยังมีตังค์

    คุณพ่อให้บัตรผมไว้แล้ว

    ก็เผื่อเหลือเผื่อขาดไงคะอีกอย่างฉันใช้ตังค์คุณได้ไม่เต็มที่เท่ากับตังค์ของฉันเอง

    อืม...ใช่ตังค์ผมคงไม่พอให้คุณใช้

    อย่าหาเรื่องสิคะฉันแค่อยากให้อุ่นใจแค่นั้นเองเอพูดอย่างนุ่มนวลพร้อมส่งสายตาหวานเยิ้มจนวินแทบละลาย...ตามใจเธออีกเหมือนเคยแถมวันรุ่งขึ้นยังตื่นมาทำอาหารให้เธออีกด้วย

    วินทำอาหารเช้าหลายอย่างทำไปเต้นไปตามจังหวะเสียงเพลงอย่างมีความสุขเอตื่นทีหลังออกมาเห็นยืนมองขำๆกับท่าทางพลิ้วไหวของชายหนุ่ม

    นึกว่าเป็นชายแกร่งซะอีกเธอกระเซ้าด้วยรอยยิ้ม

    กู๊ดมอร์นิ่งเชิญครับอาหารเช้า

    เอลงนั่งกวาดตามองอาหารเต็มโต๊ะมีทั้งไข่ดาวไส้กรอกเบคอนน้ำส้มกาแฟและผลไม้

    ทำไมเยอะจัง

    ทานเยอะเข้าไว้ครับเพราะไม่รู้ว่าเราต้องวิ่งหนีกันมากน้อยแค่ไหน

    เอยิ้มขำพอวินนั่งลงฝั่งตรงข้ามก็ชื่นชมเขาว่าเก่งจังทำเป็นสารพัด

    เผื่อไว้ครับนายโจบอกว่าคนมีอุดมการณ์อย่างผมเตรียมอยู่คนเดียวไว้ได้เลย

    เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง

    อ้าว...เดี๋ยวก็ไม่ให้กินหรอก

    เอกลั้นยิ้มแทบแย่วินเห็นแล้วใจอ่อนแทบจะป้อนอาหารให้เธอกิน

    ooooooo

    หลังอาหารมื้อนั้นวินกับเอพรางตัวด้วยวิกผมและแว่นตาดำเข้าไปที่คอนโดของคุณหญิงอัญชลีเอได้ทั้งบัตรเอทีเอ็มและโทรศัพท์มือถือใหม่เอี่ยมที่แม่เตรียมไว้ให้

    แต่โชคร้ายตอนกลับออกมาเจอคนของเม่นตามประกบแล้วเกิดการยิงต่อสู้กันอยู่พักหนึ่งก่อนที่วินจะพาเอหนีขึ้นรถออกไปจนได้โดยไม่รู้ว่าตัวเองถูกยิงที่เอวกระทั่งเอเห็นเลือดซึมออกมาเปรอะเสื้อของเขาเธอตกใจแทบเป็นลมรีบโทร.หาหมอโจ๊กทันทีที่กลับถึงบ้านพักบอกเส้นทางให้เขาอย่างละเอียด

    ผ่านไปไม่ทันไรข่าวการยิงต่อสู้กันที่คอนโดแพร่สะพัดออกไปตามสื่อทีวีสุรชัยพ่อของสุชาติที่ถูกยิงตายในผับจับจ้องด้วยความสนใจ

    สายวันนี้เกิดเหตุยิงกันที่คอนโดไฮโซหรูคู่กรณีขับรถไล่ล่าออกไปจากที่เกิดเหตุอย่างไร้ร่องรอยตำรวจพบรอยเลือดสันนิษฐานว่าฝ่ายถูกยิงได้รับบาดเจ็บ

    จบการรายงานข่าวสุรชัยหันขวับมาที่ลูกน้องตวาดใส่เสียงเข้มเอ็งไปมัวทำอะไรอยู่ที่ไหนไอ้อ๊อด

    อ๊อดหน้าเจื่อนอึกอักพูดไม่ออกสุรชัยคว้าแฟ้มเอกสารโยนลงบนโต๊ะตรงหน้า

    นี่คือข้อมูลของไอ้ผู้ชายกับลูกสาวนายประสิทธิ์ว่ามันเป็นใครรู้จักใครพวกมันมีเซฟเฮาส์ที่ไหนข้าเชื่อว่าไอ้คนที่เอาข้อมูลมาขายมันไม่ได้ขายข้าคนเดียวเอ็งต้องชิงลงมือก่อนคนอื่น

    เดี๋ยวนี้เลยครับท่านอ๊อดคว้าแฟ้มแล้วลนลานออกไป

    สุรชัยบ่นไล่หลังอย่างไม่สบอารมณ์ไอ้พวกบ้านี่เงินก็จะเอาเพิ่มแต่เรื่องงานไม่กระดิกต้องปล่อยให้อดตายซะให้หมด

    ooooooo

    ด้วยความเป็นห่วงวินที่โดนยิงเอตามหมอโจ๊กมารักษาโดยลืมไปว่าคนร้ายอาจสะกดรอยตามเขามาจนกระทั่งหมอโจ๊กกลับไปเพราะวินไม่ได้เป็นอะไรมากกระสุนไม่ได้ฝังในแค่ทำแผลและให้กินยาก็เพียงพอเอเพิ่งนึกได้จัดแจงจะพาวินหนี

    ส่วนโจเพื่อนรักของวิน  พอหมอโจ๊กส่งข่าวให้ทราบเขาไหวตัวรีบมาที่บ้านเพื่อพาวินกับเอหนีแต่เป็นเวลาที่เม่นกับสมุนโผล่มาพอดีสองฝ่ายปะทะกันภายในบ้านโจซัดพวกมันด้วยไม้เบสบอลจนสลบเหมือดแล้วช่วยกันกับเอหามวินที่อยู่ในสภาพสะลึมสะลือออกไปขึ้นรถ

    วินกินข้าวต้มผสมยานอนหลับฝีมือเอมากเกินไปเธอหวังดีอยากให้เขาหลับนานๆพักผ่อนมากๆตามที่หมอกำชับสภาพของวินเลยป้อแป้สะลึมสะลือจนโจสงสัยซักถามเอเป็นการใหญ่ขณะนั่งรถออกจากบ้านมา

    รถของโจออกจากซอยสวนกับรถของอ๊อดที่มาพร้อมสมุนสองคนอ๊อดเห็นเอเต็มตาจำได้ว่าเป็นลูกสาวนายประสิทธิ์จึงกลับรถขับตามไปอย่างกระชั้นชิดโจสังเกตเห็นทางกระจกมองหลังตัดสินใจเลี้ยวเข้าโรงแรมม่านรูดแล้วไปออกทางด้านหลังหนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด

    โจพาวินกับเอหลบไปพักในโรงแรมแห่งหนึ่งทั้งคู่มีเพียงกระเป๋าคนละใบใส่สัมภาระจำเป็นและต้องอยู่ห้องเดียวกันอย่างไม่มีทางเลือก

    หวังว่าคุณเอคงรับได้นะครับมีเหลืออยู่ห้องเดียวจริงๆ

    ไม่เป็นไรค่ะขอบคุณมากนะคะคุณโจ

    ไม่ต้องห่วงนะครับโรงแรมนี้เป็นของลูกน้องเก่าผมเองค่าใช้จ่ายทุกอย่างเคลียร์หมดแล้วรับรองว่าไม่มีใครปากโป้งครับ

    แต่รางวัลค่าหัวของฉันกับคุณวินเยอะนะคะไม่อยากจะไว้ใจใครเลย

    วินที่นอนนิ่งบนเตียงเริ่มขยับตัวเอตบหน้าเขาเบาๆร้องเรียกให้รู้สึกตัวแต่ท่าทางจะไม่ได้ผลโจเลยให้เธอถอยห่างออกมาก่อนจะคว้าขวดน้ำเย็นเทลงบนหน้าเพื่อนรักเต็มๆ

    ได้ผล! วินสะดุ้งลืมตาลุกขึ้นนั่งสะบัดหน้าไล่ความมึนก่อนลุกไปล้างหน้าล้างตาแล้วกลับมานั่งเช็ดหน้าที่เตียงนอนพูดคุยหารือกับโจและเอ

    จริงอย่างที่คุณเอว่าเงินรางวัลเยอะไว้ใจใครไม่ได้

    คิดดูอีกทีฉันว่าฉันโทร.เรียกผู้กองวันชาติมารับนายดีกว่าจะได้เคลียร์กันไปเลย

    ณตอนนี้คงไม่ดีหรอกเพื่อนคดีฆ่าคนตายศาลคงไม่ให้ประกันตัวฉันไม่อยากให้คุณเอต้องอยู่ในคุก

    เอรู้สึกดีที่วินห่วงใยส่งสายตาขอบคุณเขาแทนคำพูดโจมองออกว่าทั้งคู่ต่างห่วงใยกัน

    เอาเป็นว่าคืนนี้พักที่นี่กันก่อนพรุ่งนี้นายก็รีบเช็กเอาต์ซะก่อนที่จะมีใครมาเช็กนาย

    ขอบใจมากเพื่อน

    โจพยักหน้ารับแล้วกลับออกไปเอตามไปปิดประตูล็อกห้องอย่างว่องไว

    ooooooo

    สมภพหัวเสียที่เม่นทำงานพลาดอีกแล้วปล่อยให้เอกับวินหลุดมือไปได้เม่นโดนตำหนิจนหน้าเสียแต่ก็ยืนยันว่ามีคนมาช่วยพวกมันไป

    ขณะเดียวกันนั้นอ๊อดที่พลาดท่าไม่ได้ตัววินและเอกำลังโกหกเอาตัวรอดกับสุรชัยว่า

    มีคนตัดหน้าเราไปก่อนครับท่านผมไปถึงพวกมันก็ไปหมดแล้ว

    พวกเอ็งนี่เลี้ยงเสียข้าวสุกแท้ๆสุรชัยตวาดเสียงขุ่นอ๊อดเงียบเป็นเป่าสากไม่กล้าพูดมากเพราะตัวเองไม่ฉลาดโดนหลอกให้เข้าไปเสียเวลาอยู่ในโรงแรมม่านรูด

    ทางด้านวินกับเอที่ซ่อนตัวอยู่ในโรงแรมที่โจจัดหาให้ค่ำคืนนั้นทั้งคู่นั่งปรับทุกข์กันอย่างเป็นกังวล

    ดูเหมือนว่าคนที่เกี่ยวพันกับคุณและผมจะถูกพวกนายสมภพและก็พวกอื่นๆจับตาดูอยู่ป่านนี้ผู้กองวันชาติคงรู้หมดแล้วว่าใครมีบ้านหรือคอนโดที่ไหนให้เราซ่อนตัวได้เราต้องพึ่งตัวเองแล้วครับ

    เข้าใจ

    ผมเริ่มง่วงอีกแล้วคุณใส่ยาให้ผมกี่เม็ดกันแน่

    หมอโจ๊กสั่งให้กินเม็ดเดียวฉันใส่ไปสี่

    คุณล็อกประตูห้องดีๆก็แล้วกันผมของีบก่อน

    วินค่อยๆเอนตัวลงบนที่นอนครู่เดียวก็หลับสนิทเอดึงผ้าห่มมาห่มให้แล้วนั่งมองเขาใกล้ๆรอยยิ้มผุดพรายเมื่อนึกถึงคุณงามความดีของเขาที่ช่วยเหลือตนมาตลอด

    ฉันตั้งใจจะทำให้คุณหลงรักฉันสงสัยว่าฉันจะหลงรักคุณซะมากกว่าเอพึมพำก่อนจะฟุบหลับตรงข้างเตียง

    กลางดึกวินตื่นมาเห็นค่อยๆอุ้มเธอขึ้นไปนอนบนเตียงห่มผ้าให้อย่างเบามือนั่งมองเธอยามหลับอย่างหลงใหล...

    เช้าวันใหม่เอลืมตาเห็นวินนั่งมองตนอยู่ก็ลุกพรวดตกใจวินแกล้งเย้าว่าเห็นเธอฟุบหลับก็เลยแอบปล้ำแล้วจับยัดใส่ผ้าห่มเอาไว้

    คราวหลังถอดเสื้อผ้าฉันด้วยนะจะได้เนียนกว่านี้

    คุณนี่ซ่าจริงๆเลยนะคราวหลังผมจะถอดจริงๆจะได้เข็ด

     “จริงไม่กลัวกลัวไม่จริง...ก็ฉันรู้นี่นาว่าคุณมีอุดมการณ์ไม่ทำอะไรสาวที่คุณไม่ปลื้มเด็ดขาด

    ไม่จำเป็นต้องปลื้มก็ทำได้

    ฉันรู้ว่าคุณไม่กล้า

    อย่าท้าวินทำเข้มใส่แทนที่เอจะกลัวกลับกางแขนออกเหมือนรอให้เขาเข้ามากอด...แต่ทันใดทั้งคู่สะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูแล้วตามด้วยถ้อยคำสั่งการของผู้มาเยือน

    เปิดประตูนี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ

    เอผวาเยือกพรวดจากเตียงมาแอบข้างหลังวิน

    ดี...จะได้รู้เรื่องกันไปวินเดินไปที่ประตูร้องบอกเสียงดังฟังชัดเราต้องการมอบตัวเราไม่มีอาวุธ

    ได้เปิดประตูแล้วถอยไปยกมือเหนือศีรษะ

    สิ้นเสียงตอบกลับ...ผู้กองวันชาติผลักประตูพรวดเข้ามาพร้อมปืนในมือเล็งไปที่หนุ่มวินซึ่งมีสาวเอเกาะติดแจอยู่ข้างหลัง

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้

    สมบัติมหาเฮง EP.8 เมธีและพวก ตามหาบันทึกจนเจอ แต่ถอดความไม่ได้
    30 ก.ย. 2563

    03:15 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพุธที่ 30 กันยายน 2563 เวลา 06:41 น.