ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางร้ายที่รัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: บอย ปกรณ์ ประกบ คิม คิมเบอร์ลี ใน "นางร้ายที่รัก"


พิมพ์ชนกกับนทีมาเดินเล่นริมหาด เธอถามขึ้นว่าทำไมเขาถึงเป็นตำรวจ นทีตอบว่าพ่อแม่ ลุง ปู่ น้าเป็นตำรวจกันหมด ตอนเด็กตนกับศาสตราก็ชอบเล่นตำรวจจับผู้ร้าย แต่ไม่มีใครยอมเป็นคนร้าย หญิงสาวสงสัยแล้วใครเล่นเป็นคนร้าย เขาบอกว่าไอ้ป๋องสุนัขที่เลี้ยงไว้

พิมพ์ชนกหัวเราะขำ นทีบอกอีกว่า “พ่อผมสอนว่าทุกคนเกิดมามีหน้าที่ ผมมาเป็นตำรวจก็เพราะอยากดูแลคนอื่น”

“แต่ตอนนี้คุณมีหน้าที่ดูแลฉัน เข้าใจ๋” พิมพ์ชนกแกล้งเน้น

“ครับผม...แล้วคุณล่ะทำไมถึงมาเป็นดารา”

“ฉันต้องการตามหาใครคนนึง”

“ด้วยการทำให้ตัวเองมีชื่อเสียง แล้วเจอรึยัง” นทีข้องใจ

พิมพ์ชนกพยักหน้า นทีเห็นเธอไม่ได้มีความสุขกับอาชีพนี้เลย เธอยอมรับว่าเบื่อการสวมหัวโขน ต้องเล่นทั้งในจอและนอกจอ นทีให้เลิกเสียเพราะเธอมีทุกอย่างพร้อมอยู่แล้ว

“ฉันมีอะไรอีกอย่างนึงที่ต้องทำให้สำเร็จ” นทีแทรกถามอะไร “ฉันบอกคุณไม่ได้ แต่ซักวันฉันจะเล่าให้คุณฟัง” พิมพ์ชนกเดินเลี่ยงเข้าบ้านพัก นทีไม่เข้าใจแต่ก็รู้สึกดีขึ้นที่เธอเริ่มเปิดใจ

แล้วพิมพ์ชนกก็ฝันเห็นสายธารนอนลอยเคว้งคว้างในบึงใหญ่ จู่ๆเธอก็ลืมตาขึ้นกรีดร้องอย่างเจ็บปวด... พิมพ์ชนกสะดุ้งรู้สึกตัวเพราะชาร์ลีมาสะกิดกลางกองถ่าย

“ใจลอยออกอ่าวไทยแล้ว เตรียมตัวเข้าฉากจ้ะ”

พิมพ์ชนกพยักหน้าด้วยสีหน้าเครียด นทีกระซิบถาม เสียดายหรือ เธอทำหน้าฉงนเรื่องอะไร เขากระเซ้าว่าเรื่องที่ไม่ได้ปล้ำตนเมื่อวาน พิมพ์ชนกทุบแขนเขาอั๊กว่าเขาโรคจิต ก่อนจะเดินไปเข้าฉาก นทีมองตามยิ้มๆแล้วสะดุดเข้ากับสายตาชาร์ลีที่ยิ้มล้อ จึงแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้

ฉากในวันนี้ พิมพ์ชนกจะต้องฉุดกระชากลากเนตรกมลลงทะเลกดน้ำ ด้วยโกรธที่แย่งพระเอกไป พลันมีเสียงสายธารร้องให้ช่วย พิมพ์ชนกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ กดหัวเนตรกมลจนเธอดิ้นรนสำลักน้ำ...นทีวิ่งมากระชากตัวเนตรกมลขึ้นจากน้ำ บอกพิมพ์ชนกให้ปล่อย

พิมพ์ชนกตื่นจากภวังค์เห็นเนตรกมลกอดนทีร้องไห้ท่าทางหวาดกลัว ดวงแขกับพิไลเข้ามาชี้หน้าพิมพ์ชนกเป็นฆาตกร สายตาพิมพ์ชนกหลอนว่าทุกคนในกองถ่ายพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าตนเป็นฆาตกร ประกอบกับเสียงร้องโหยหวนของสายธาร ทำให้พิมพ์ชนกสับสนสติดับวูบลง ชาร์ลีเข้าประคองร่างท่ามกลางความแปลกใจของทุกคน

ทีมงานเริ่มพูดคุยกันว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอาถรรพณ์จากละคร พิมพ์ชนกถึงมีอาการเหมือนถูกผีสิง ชาร์ลีแก้ตัวว่าเธอกลัวน้ำจนหลอนเพราะเคยจมน้ำตอนเด็ก ดวงแขกับพิไลหาว่าเรียกร้องความสนใจมากกว่า ก่อนที่จะทะเลาะกันไปมา พิมพ์ชนกรู้สึกตัวขึ้น ชาร์ลีชะงักจากการปะทะกับดวงแขหันมาถามไถ่อย่างห่วงใย พิมพ์ชนกยังสะลึมสะลือมองทุกคนอย่างแปลกใจ

ด้านเนตรกมลยิ่งปลาบปลื้มในตัวนทีมากขึ้น พิษณุไม่พอใจทำท่าทางหึงหวงต่อว่าเนตรกมลบอกแล้วอย่าสนิทสนมกับพิมพ์ชนก เธอเป็นฆาตกร นทีโกรธบอกระวังจะโดนข้อหาหมิ่นประมาท พิษณุว่าเขาเข้าข้างนายจ้าง นทีโต้ว่าพิมพ์ชนกเป็นคนที่ตนต้องดูแล

“ดูแลไม่ดีถึงได้มีเรื่องแบบนี้ไง” พิษณุพูดใส่หน้าอย่างไม่ถูกชะตาด้วย

ส่วนพิมพ์ชนกพอลุกไหวก็เดินหนีไม่อยากต่อปาก ต่อคำกับใคร ชาร์ลีตามขอร้องให้ไปหาหมอ เธอบอกแค่เป็นลมไม่ได้เป็นอะไรมาก ชาร์ลีอึกๆอักๆ

“พิมพ์เครียดและหมกมุ่นกับเรื่องของน้ำมากเกินไป ลองคุยกับ...จิตแพทย์หน่อยดีกว่า”

“พิมพ์ไม่ได้บ้า! น้ำต้องการให้พิมพ์เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น” พิมพ์ชนกสวนทันควัน

“แล้วทำไมไม่ทำให้เห็นว่าใครคือฆาตกร”

“นั่นคือสิ่งที่พิมพ์ต้องหาคำตอบ”

ชาร์ลีอ่อนใจบอกเรื่องบางเรื่องอาจไม่มีคำตอบให้เรา แต่พิมพ์ชนกยืนกรานจะหาตัวฆาตกรมาลงโทษให้ได้...กีตาร์เดินเข้ามาทั้งสองจึงหยุดสนทนา กีตาร์บอกว่าสมภพต้องการพบพิมพ์ชนก แววตาเธอเป็นประกายวาบด้วยเขามาได้จังหวะพอดี

ริมหาด สมภพยื่นช่อกุหลาบแก่พิมพ์ชนก โดยไม่สนใจสายตาของทีมงานแม้แต่น้อย ดวงแขเต้นผางจะปรี่ไปเอาเรื่องแต่พิไลรั้งไว้ พิมพ์ชนกเห็นแกล้งยั่วแนบชิดสมภพมากขึ้น เขามาชวนเธอไปพักผ่อนแต่เธอบอกว่ามีคิวถ่ายต่อ สมภพจึงบอกว่าตนสั่งพักกองไปแล้ว

สายตาดวงแขเต็มไปด้วยความโกรธเกลียดพิมพ์ชนก หาว่ามาแย่งสมภพและงานไปจากตน พิไลเตือนสติว่าสมภพเป็นแบบนี้กับผู้หญิงที่เขาสนใจมานานแล้ว แต่ดวงแขก็ยังเจ็บใจ

เมื่อนทีรู้ว่าพิมพ์ชนกจะออกไปกับสมภพอีก ก็ต่อว่าต่อขาน พิมพ์ชนกเห็นเนตรกมลเดินมาจึงมัดมือชกให้นทีพาเธอไปเที่ยวเป็นการขอโทษปลอบใจที่ตนทำให้เธอจมน้ำ เนตรกมลดีใจทำให้นทีไม่กล้าปฏิเสธ

ooooooo

เย็นวันนั้น ที่จุดชมวิวบนเขาริมหาด สมภพพาพิมพ์ชนกขึ้นมายืนมองทะเลตัดกับท้องฟ้า สีครามสดใสสวยงาม พิมพ์ชนกรู้สึกตื่นตาตื่นใจ สมภพได้ทีโอบกอดเธอจากด้านหลัง หญิงสาวจำต้องนิ่งเพื่อแผนของตน

สมภพโอ้โลมโอบกอดพิมพ์ชนก เธอโอนอ่อนทำทีชื่นชมวิว สมภพบอกว่าเขาชอบมาจุดนี้ทุกครั้งที่มาพักตากอากาศ เธอเย้าถามมากับใคร เขาตอบยิ้มๆว่ากับทุกคนที่เต็มใจ

“รวมถึงผู้หญิงในรูปที่ห้องเก็บงานศิลปะหรือ” พิมพ์ชนกย้อนถาม

สมภพเอ่ยชื่อสายธาร พิมพ์ชนกตาวาวถามเขารู้จักด้วยหรือ สมภพตอบ “ผมจำนางแบบของพี่ดนัยได้ทุกคน แต่สายธารพิเศษกว่าคนอื่น...เธอเป็นคนสวย นัยน์ตาเศร้า มาเป็นแบบวาดรูปให้พี่ดนัยบ่อยๆ เธอเป็นคนอ่อนหวาน บอบบางน่าทะนุถนอม...”

พิมพ์ชนกเห็นภาพสายธารถูกสมภพผลักลงเตียงแล้วโถมลงปลุกปล้ำฉีกเสื้อผ้าเธออย่างหื่นกระหาย... ภาพสายธารวิ่งหนีแต่สมภพก็กระชากตัวกลับมาตบตีอย่างเกรี้ยวกราด เห็นภาพเธอยกมือไหว้ขอชีวิตแต่เขาก็ไม่ปรานี...พิมพ์ชนกจ้องมองสมภพด้วยสายตาโกรธแค้น

สมภพยังเล่าไปเรื่อยว่าเขายอมรับว่าชอบสายธาร ชอบผู้หญิงคนเดียวกับพี่ชาย ยอมรับว่าเขากับดนัยมีสเปกที่ชอบอะไรคล้ายกัน พิมพ์ชนกฟังแล้วเคียดแค้นอยากจะผลักเขาตกหน้าผาชมวิวเสียเหลือเกิน แต่มือถือสมภพดังขัดจังหวะ พอเขารับสายท่าทางเครียดลงอย่างมาก...

เลี่ยงไปคุยโทรศัพท์มุมหนึ่ง พิมพ์ชนกตามมาแอบฟัง

สมภพตวาดมติที่คุยอยู่ปลายสายอย่างอารมณ์เสีย “ไหนบอกว่าผู้หญิงลอตนี้ไม่มีปัญหา ผมลงทุนไปเยอะแล้วนะ ถ้าไม้อ่อนไม่ได้ผลก็ต้องใช้ไม้แข็ง...จัดการพวกมันให้เรียบร้อย”

พิมพ์ชนกใจคอไม่ดีเห็นสายตาสมภพเหี้ยมโหดมาก...กลับจากบนจุดชมวิว พิมพ์ชนกรีบมาเล่าให้ชาร์ลีฟัง ว่าสมภพเกี่ยวข้องกับธุรกิจค้ามนุษย์และสายธารก็เป็นหนึ่งในนั้น ชาร์ลีกุมมือปลอบใจพิมพ์ชนกและเตือน “เจ๊ยอมแค่เรื่องน้ำ เรื่องอื่นห้ามพิมพ์เข้าไปยุ่ง”

“เราจะปล่อยให้ผู้หญิงอีกหลายคนมีชะตากรรมเหมือนน้ำเหรอคะ”

ชาร์ลีบอกให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ แต่สีหน้าพิมพ์ชนกดูจะไม่ยอม...

ส่วนเนตรกมลมานั่งร้านเบเกอรี่กับนที สั่งขนมเค้กที่คิดว่าเขาจะชอบ แต่นทีเอาแต่เหม่อลอยเป็นห่วงพิมพ์ชนกจนเนตรกมลรู้สึกได้...หลังทานเสร็จ ทั้งสองกลับมาที่รีสอร์ต เนตรกมลกล่าวขอบคุณวันนี้ตนสนุกมาก แต่พอดีนทีเห็นพิมพ์ชนกเดินสวนมาก็ดีใจที่เธอปลอดภัยรีบเดินเข้าหา เนตรกมลอึ้งที่นทีไม่ได้ใส่ใจกับตนเลย พิมพ์ชนกเอ่ยถามไปเที่ยวที่ไหนกันมา

นทีสวน “ผมควรถามคุณมากกว่า”

“ทำไมฉันต้องรายงานคุณ”

“กลับมาหน้าตาสดใส คงจะพักผ่อนกันถึงใจ”

พิมพ์ชนกตอบว่าถึงเนื้อถึงตัวด้วย แล้วทุบเขาด้วยความหมั่นไส้ นทีร้องเจ็บวิ่งหนี เธอวิ่งไล่ทุบไม่ลดละ เนตรกมลยืนมองอย่างรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน...ดวงแขยืนมองอยู่กับพิษณุมุมหนึ่ง ดวงแขยุแยงว่าท่าทางเนตรกมลจะชอบนที พิษณุตาวาวด้วยความไม่พอใจ

ooooooo

วันนี้เป็นวันครบรอบวันตายของแม่อิงอร เธอพยายามโทร.หาชินกริชไม่ได้จึงมาหาที่กองปราบ ศาสตรากำลังวุ่นกับการปิดคดี คิดว่าเธอจะให้พาไปหานทีอีก จึงปัดว่ากำลังยุ่งมาก แต่พอเธอบอกเศร้าๆว่าโทร.หาพ่อไม่ได้ ไม่รู้พ่อไปไหน เขาจึงบอกว่าไป ราชการภูเก็ต อิงอรน้ำตาซึม

“คุณพ่อคงรีบจนลืมบอกอร โทร.เข้ามือถือก็ปิดเครื่อง...หน้าที่สำคัญกว่าครอบครัวเสมอ”

ศาสตราเห็นเธอเศร้าจึงถามไถ่ว่ามีอะไร พอรู้ก็อาสาพาเธอไปไหว้อัฐิแม่ เขารู้สึกสงสารและเห็นใจเธอมากขึ้น ชวนเธอทำบุญและให้อาหารปลา บอกให้เธอคิดอย่างตนว่า เมื่อไหร่ที่รู้สึกเหงาก็ให้อาหารปลา แล้วจะเห็นว่ายังมีปลาอีกมากมายที่อยู่เป็นเพื่อนเรา...

ระหว่างดนัยกับสมภพเริ่มไม่พอใจกันมากขึ้น สมภพโกรธที่พี่ชายไม่อนุมัติงานที่เสนอไป หาว่ามาจากเรื่องพิมพ์ชนก ดนัยย้ำตนบอกแล้วไม่ให้ยุ่งกับเธอ สมภพสวน

“ถ้าผู้หญิงไม่มีใจผมจะทำอะไรได้”

ดนัยลุกขึ้นกระชากคอเสื้อสมภพมาจ้อง “พิมพ์ชนกมีค่าเกินกว่าจะเป็นผู้หญิงของแก”

สมภพโต้ว่าเธอก็ไม่คู่ควรกับเขาเหมือนกันแล้วสะบัดตัวออก ดนัยโกรธและขู่ ถ้าพูดไม่รู้เรื่อง ตนจะถอดเขาออกจากตำแหน่งรองประธานบริษัท สมภพมองพี่ชายด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวก่อนจะเดินปึงปังออกจากห้องทำงาน...ไม่ทันไรพิมพ์ชนกโทร.เข้ามา เขาสะใจมากป้อนคำหวานว่ากำลังคิดถึงอยู่พอดี พิมพ์ชนกทำเสียงหวานทำนองอยากเจอเขามาก

ด้วยความที่รู้สึกเป็นต่อ สมภพจึงคิดงัดข้อกับดนัย มติถามผู้หญิงคนนี้มีอะไรดี ดนัยถึงหวงเธอมากขนาดนี้ สมภพบอกถ้าเขารู้จักเธอก็จะเข้าใจเอง มติชักเริ่มสนใจพิมพ์ชนกขึ้นบ้าง

พิมพ์ชนกแต่งตัวเป็นสาวนิโกรผมหยิกในชุดรัดรูป มีไฝที่แก้ม และให้นทีแต่งเป็นชายหนวดเครารุงรัง หวีผมเรียบแปล้ ควงคู่กันมาเที่ยวคลับของมติ พิมพ์ชนกกำชับนทีห้ามบอกเรื่องนี้กับชาร์ลี ทั้งสองเลือกที่นั่งใกล้โต๊ะของสมภพ ได้ยินสมภพบ่นกับมติว่าพิมพ์ชนกไม่น่ามาเลทขนาดนี้ ทั้งพิมพ์ชนกและนทีพยายามเงี่ยหูฟังทั้งสองสนทนากัน จู่ๆสมภพก็ถามขึ้นว่า

“จัดการผู้หญิงพวกนั้นรึยัง”

มติตอบว่าพร้อมส่งถึงมือลูกค้า...นทีหูผึ่ง สังเกตพิมพ์ชนกว่าคิดจะทำอะไรต่อไป แล้วได้ยินมติพูดถึงอีกเรื่อง “สายในนิติเวชบอกว่ามีคนตามสืบสาเหตุการตายของสายธาร”

สมภพถามว่าใคร มติคิดว่าอาจเป็นญาติ สมภพรีบถามว่าทำลายคลิปหมดหรือยัง มติคิดทบทวนก่อนนึกได้ว่ายังมีคลิปในโน้ตบุ๊กของสมภพเองให้เขาไปทำลายทิ้งเสีย สมภพบอกว่าโน้ตบุ๊กอยู่ที่คอนโด พิมพ์ชนกหูผึ่งตั้งใจฟังเต็มที่ เผลอหลุดปากสบถว่า...เลว

มติกับสมภพหันมอง นทีรีบดึงพิมพ์ชนกมากอดจูบทำทีเป็นคู่รัก หญิงสาวตกใจผลักไส นทีกระซิบ อยากให้ถูกจับได้หรือ เธอจึงนิ่งอึ้ง นทีวางเงินบนโต๊ะแล้วประคองกอดเธอออกไป

พอออกมาหน้าคลับ นทีก็ถามพิมพ์ชนกทันทีว่า ที่มาใกล้ชิดสมภพเพราะอะไรกันแน่

“ชื่อเสียงและความโด่งดัง” พิมพ์ชนกประชด

นทีจี้ตรงประเด็น “สมภพทำธุรกิจค้ามนุษย์และคนชื่อสายธารก็เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ผมจะให้ศาสตราส่งคนมาสืบ”

พิมพ์ชนกแย้งไม่ให้ส่งมา เพราะตนกำลังจะได้ตัวฆาตกรอยู่แล้ว เขาจะทำให้ทุกอย่างพัง นทีสวน “ใครฆ่าใคร!...ใครคือฆาตกร!...เรื่องนี้คือสิ่งที่คุณพยายามทำให้สำเร็จใช่ไหม”

เห็นพิมพ์ชนกนิ่งเงียบ ทำให้นทียิ่งหงุดหงิด บอกตนไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร แต่เธอกำลังหาเรื่องใส่ตัว ถ้าเธอไม่บอก ตนก็ต้องสืบให้รู้จนได้ สีหน้าพิมพ์ชนกเครียดจัด

กลับถึงบ้าน นทีโทร.ปรึกษาศาสตราถึงคดีของสายธาร แล้วมาปะติดปะต่อกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพิมพ์ชนก น่าจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจค้ามนุษย์ของสมภพ ทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย

กลางดึก พิมพ์ชนกฝันเหมือนจริงอีกว่ามีเสียงร้องไห้ดังมาจากห้องน้ำ พอลุกมองก็เห็นที่พื้นน้ำหยดเป็นทางมาจากห้องน้ำ จึงเดินไปเปิดประตูห้องน้ำ แล้วก็ได้เห็นภาพสมภพกำลังบังคับสายธารถ่ายคลิป เธอถูกทำร้ายสารพัดทั้งจับกดน้ำจนเธอดิ้นทุรนทุราย พิมพ์ชนกตัดสินใจเข้าไปผลักสมภพแล้วโวยอย่ามายุ่งกับน้องตน...

เธอดึงตัวสายธารขึ้นมากอด แต่กลับถูกกอดรัดแรงขึ้น พอมองหน้ากลายเป็นสมภพที่กอดอยู่ เขาหัวเราะร่า พิมพ์ชนกร้องกรี๊ด...สะดุ้งตื่นพรวด นั่งหอบอยู่บนเตียง พิมพ์ชนกคิดถึงคลิป จะต้องหาให้เจอให้ได้

รุ่งเช้า นทีแปลกใจที่พิมพ์ชนกยังไม่ลงมาทานอาหารเช้า ป้าศัลย์บอกว่าขึ้นไปเก็บห้องก็ไม่เห็น อาจจะออกไปข้างนอกกับชาร์ลี ไม่ทันไรชาร์ลีโผล่มาทักทาย “มอนิ่งจ้าฮันหนี”

แต่พอเห็นสีหน้านทีก็เจื่อนลง “ไม่ชอบฮันหนีที่รัก งั้นเป็นฮัสแบนนะจ๊ะ”

ชาร์ลียังลั้ลลา แต่พอนทีบอกว่าพิมพ์ชนกหายไปก็หน้าเปลี่ยนสี ตกใจมาก

ooooooo

พิมพ์ชนกมาสร้างเซอร์ไพรส์ให้สมภพถึงคอนโด หวังจะขโมยคลิปในคอมพ์ของเขาให้ได้ สมภพตื่นเต้นไม่คิดว่าเธอมีแผนอะไรคิดว่าคงหลงเสน่ห์ตน สายตาเขาหื่นกระหายอย่างมาก

ด้านนทีกับชาร์ลีรีบโทร.เข้ามือถือพิมพ์ชนก ปรากฏว่าป้าศัลย์รับสายแล้วบอกว่าเธอทิ้งไว้ที่บ้าน

ทั้งสองยิ่งเครียดกังวลใจ...

คราวนี้พิมพ์ชนกวางแผนมาดี จัดการวางยาสลบสมภพไว้ก่อน แล้วรีบเปิดคอมพ์เขาเพื่อหาหลักฐาน พิมพ์ชนกเห็นภาพสายธารหน้าจอจึงขอให้เธอช่วย แล้วเธอก็สะดุดเข้ากับไฟล์ที่ชื่อน้ำ...รีบคลิกเข้าไปดู เป็นคลิปของสายธารจริงๆ ทันใดก็มีเสียงสายธารบอกให้หนีเร็ว

เบื้องหลังพิมพ์ชนกมีคนร้ายอำพรางใบหน้ายืนตระหง่านใช้เชือกรัดคอเธอ พิมพ์ชนกดิ้นรนหายใจไม่ออก ตัดสินใจใช้เท้าถีบกำแพงทำให้กระแทกคนร้ายหงายล้มลง เธอฉวยโอกาสวิ่งหนี คนร้ายชักปืนจะยิงแต่ชะงักหันไปยิงใส่โน้ตบุ๊กแทนจนพังก่อน พิมพ์ชนกวิ่งหนีออกมาทางหนีไฟ คนร้ายตามยิงใส่ด้วยปืนเก็บเสียง เธอหนีไปหลบตรงแผงควบคุมไฟฟ้าตัวสั่น แต่คนร้ายยังตามมายืนประจันหน้า เธอกรีดร้องด้วยความกลัว รวบรวมความกล้าคว้าบันไดอะลูมิเนียมที่พาดอยู่ เหวี่ยงใส่คนร้ายแล้ววิ่งหนีสุดชีวิต เอาตัวรอดออกมาจากคอนโดของสมภพได้

นทีเดินกระวนกระวายโทร.สั่งศาสตราให้ส่งคนออกตามหาพิมพ์ชนก เขาไม่อาจใจเย็นรออยู่ได้อีก ทันใดพิมพ์ชนกกลับมาในสภาพหวาดกลัวตัวสั่น นทีโมโหมากต่อว่าทันที

“หายไปไหนมา รู้บ้างไหมว่ามีคนเป็นห่วงมากแค่ไหน”

พิมพ์ชนกไม่เถียงกลับโผกอดเขาร้องไห้โฮตัวสั่น นทีอ่อนลงกอดปลอบเธออย่างห่วงใย

ด้านสมภพรู้สึกตัวขึ้นมาอย่างเบลอๆ เห็นมติกับลูกน้องก็ถามถึงพิมพ์ชนก มติวางแก้วน้ำลงตรงหน้า สมภพเข่นเขี้ยวเจ็บใจ “มันวางยานอนหลับฉันเหรอ...นังตัวแสบ”

“คิดจะกินนังนี่คงไม่ง่าย ดีที่ผมส่งลูกน้องมาคุ้มกัน ไม่อย่างนั้นเราพังกันหมดแน่” มติโวย

ลูกน้องมติรายงานว่าเห็นพิมพ์ชนกเปิดโน้ตบุ๊กหาบางอย่าง ตนจึงยิงทำลายเครื่องเสียก่อน สมภพเอะใจหรือเธอจะเป็นสายตำรวจ มติไม่สนใจอยากให้เก็บเธอเสีย แต่สมภพเสียดายความสวยของเธอ ขอจัดหนักให้หนำใจก่อนค่อยกำจัดทิ้ง...

ป้าศัลย์ยกกล่องยามาทำแผลที่คอให้พิมพ์ชนก ปากก็บ่น “คุณพิมพ์ไปถ่ายซ่อมที่กองละครก็ไม่บอก ปล่อยให้คุณนทีกับทุกคนเป็นห่วงแทบแย่...ป้างี้เครียดจนหางตาตก ขอเบิกสักสามหมื่นไปยกกระชับนะคะ”

ชาร์ลีสบตากับพิมพ์ชนกอย่างรู้กัน ป้าศัลย์หันมาเห็นสายตาก็ยิ้มแหะๆถอยกลับออกไป นทียืนกอดอกมองจับผิดทั้งชาร์ลีและพิมพ์ชนก ชาร์ลีนั่งลงทายาให้พิมพ์ชนกแทน ทำทีบ่น

“เล่นจริงเจ็บจริงขนาดนี้ กองไหนบอกมาเดี๋ยวเจ๊ไปบอมบ์ให้”

“ทำประกันทั้งร่างแบบซุปตาร์ฮอลลีวูดบ้างดีไหมเจ๊” พิมพ์ชนกหลบตานที

นทีดักคอ “โชคดีที่เป็นเรื่องดราม่า ถ้าเป็นเรื่องจริงบอกเลยว่าเจตนาฆ่าชัดๆ”

ชาร์ลีตาเหลือกทำหลอดยาหล่นจากมือ พิมพ์ชนกหน้าซีด นทีถามย้ำแน่ใจหรือว่าไปถ่ายละคร พิมพ์ชนกอึกอัก ชาร์ลีเห็นท่าไม่ดีรีบชิ่งหนี อ้างต้องไปเตรียมสคริปต์ฉะกองถ่าย แล้วคว้ากระเป๋าเดินลิ่วออกไป พิมพ์ชนกจะลุกหนีแต่นทีมาขวางหน้า

“รู้ไหมว่าคุณกำลังเอาตัวเข้าไปเสี่ยง”

พิมพ์ชนกทำไม่รู้เขาพูดเรื่องอะไร นทีย้ำว่าเรื่องน้ำมีความสำคัญอย่างไร ถึงยอมเอาตัวเข้าแลก พิมพ์ชนกหันขวับมาโวยแต่กลับเจอหน้านทีประชิด จึงชะงักใจสั่นไหวรีบผละออก นทีมองรอยช้ำแดงที่คอพิมพ์ชนกแล้วรู้สึกผิด ที่ปกป้องดูแลเธอไม่ได้

“ไม่เกี่ยวกับคุณหรอก ฉันหาเรื่องเอง”

“คุณบอกความจริงผมมาเถอะว่ากำลังสืบอะไรอยู่ ผมยินดีช่วยเต็มที่ หรือคุณไม่ไว้ใจผม”

“เปล่า...คือ...ฉัน...” พิมพ์ชนกชั่งใจ

“คนร้ายกำลังจ้องเล่นงานคุณอยู่ คุณเองก็ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร ถ้าคุณเป็นอะไรไป เรื่องที่สืบก็คงไม่คลี่คลาย ผมจะไม่ยอมให้คุณต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงอีก ถ้าคุณเชื่อและไว้ใจผมละก็ ให้ผมช่วยคุณเถอะนะพิมพ์ชนก”

พิมพ์ชนกสัมผัสได้กับความห่วงใยของเขา...ชั่งใจพักใหญ่จึงยอมเผยว่าตนกับสายธารโตมาด้วยกัน รักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ ครอบครัวเราสนิทกันมาก ไปมาหาสู่กันตลอด

แต่เท่าที่นทีสืบทราบมา ไปสอบถามสมใจที่บ้านแสงประทีป สมใจยอมรับว่ารู้จักสายธารและพอรู้ว่าเธอตายแล้วก็เสียใจ...ส่วนศาสตราเอารายงานที่ค้นได้มาให้ดูว่าครอบครัวพรรณรายกับครอบครัวที่รับอุปการะสายธาร มีความเป็นอยู่และฐานะที่ต่างกันราวฟ้าดิน จะมาสนิทสนมกันได้อย่างไร นทีข้องใจ “พิมพ์ชนก ทำไมคุณถึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยผู้หญิงคนนี้”

พิมพ์ชนกยอมจำนนน้ำตาไหลพราก “เพราะฉันคิดว่าน้ำอยู่กับครอบครัวที่อบอุ่นมาตลอด แต่จู่ๆก็กลายเป็นศพ ฉันไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่กำลังจะแต่งงานมีความสุข จะคิดสั้นฆ่าตัวตาย”

นทีไม่พูดในสิ่งที่ตัวเองสืบรู้ กลับถามหยั่งเชิง “นอกจากคุณแล้วรู้ไหมว่าที่ทำงานหรือที่บ้านเด็กกำพร้า น้ำสนิทกับใครบ้าง...ถามจริง ยังมีอะไรปิดผมอยู่หรือเปล่า”

พิมพ์ชนกไม่อยากให้นทีรู้เรื่องที่ตนเป็นเด็กกำพร้าเช่นกัน จึงแกล้งประชดว่ายังมี “ฉันกลัวส้ม แขยงแมลงสาบ ใส่รองเท้าเบอร์ 36...”

นทีขัดมองเธออย่างหมั่นไส้ “ไม่ได้กั๊กก็แล้วไป ทุกข้อมูลมีผลกับคดีนะคุณ”

พิมพ์ชนกมองนทีแอบซึ้งใจที่เขาเต็มใจช่วย จึงบอกว่า วันหนึ่งตนจะเล่าให้เขาฟังทั้งหมด นทีพยักหน้าจะรอ พิมพ์ชนกว่าอีกไม่นาน ฆาตกรที่ฆ่าสายธารจะต้องชดใช้กรรม...ห่างออกมามีสายตาจับจ้องนทีกับพิมพ์ชนกที่ยืนคู่กันริมน้ำ

ooooooo

หลังจากพิมพ์ชนกยอมเล่าเรื่องราวของสายธารให้นทีฟัง ทั้งสองก็ช่วยกันคลี่คลายคดี พิมพ์ชนกเขียนมายแม็ป โยงข้อมูลที่สืบมาเข้าหากัน พร้อมอธิบายให้นทีฟัง

“ฉันรู้จากพิพัฒน์ว่าน้ำเป็นสาวไซด์ไลน์ เคยทำงานกับคุณดนัยและคุณสมภพ แล้วถูกถ่ายคลิปเก็บไว้ในโน้ตบุ๊กของคุณสมภพ ฉันตีสนิทกับเขาเพื่อขโมยคลิปมาเป็นหลักฐาน เสียดายที่ถูกคนร้ายไล่ยิงเสียก่อน... เป็นไง” พิมพ์ชนกทำท่าโอ่ข้อมูลที่สืบได้

นทีแขวะสืบตั้งนานได้แค่นี้ พิมพ์ชนกหุบยิ้มเคืองๆ นทีตอกย้ำถ้าบอกตนแต่แรกคงปิดคดีไปแล้ว...

จากนั้นนทีก็โยงมายแม็ปให้เธอดูใหม่ “ตอนนี้มีผู้ต้องสงสัย 3 กลุ่ม ซึ่งสาเหตุอาจเกี่ยวพันกัน กลุ่มแรกคือคนที่ไม่อยากให้คุณสืบคดีของน้ำ...สอง เรื่องหึงหวงและจ้องจะเคลมคุณ...สาม ศัตรูในวงการบันเทิงของคุณ”

นทีถอยหลังมามองมายแม็ปที่โยงแล้วทึ่งว่าโจทย์เยอะจริงๆ พิมพ์ชนกแย้งยังมีก๊อกสอง นทีรีบปราม “พอ...ไม่เข้าข่ายตัดทิ้ง ตั้งแต่เริ่มสืบคดี คุณก็เจ็บตัวมาตลอด...คนร้ายอาจจะเป็นฆาตกรที่ฆ่าน้ำก็ได้”

พิมพ์ชนกเองก็มึนไม่รู้ว่าจะเริ่มสืบจากทางไหนก่อน...นทีมีไอเดียให้เธอเริ่มจากพิพัฒน์ พิมพ์ชนกจึงโทร.บอกพิพัฒน์ทำทีให้พาไปคอนโดสายธาร พิพัฒน์ตื่นเต้นรีบนัดเจอพิมพ์ชนก

พอพิพัฒน์เปิดประตูรับพิมพ์ชนกเข้ามาในห้องคอนโด เธอมองรอบห้องชมว่าห้องสวย พิพัฒน์รีบบอกว่าห้องนี้เนตรกมลเป็นคนซื้อให้เวลาไปมหาวิทยาลัยจะได้สะดวก ตนตั้งใจว่าที่นี่จะเป็นเรือนหอของตนกับสายธาร แต่พอสายธารตายตนก็ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลยเพราะทำใจไม่ได้ พิมพ์ชนกจับมือปลอบใจ หัวใจพิพัฒน์พองโต ทันใดนทีก้าวเข้ามา พิพัฒน์หน้าเสียเขามาได้อย่างไร แล้วลืมตัวดึงแขนพิมพ์ชนกออกมาที่ระเบียงต่อว่าอย่างผิดหวัง

“พี่พิมพ์ดึงคนอื่นเข้ามารู้เรื่องนี้ด้วยทำไม”

พิมพ์ชนกรีบหาเหตุผลแก้ว่า นทีเป็นบอดี้การ์ดของตนต้องรู้ทุกเรื่อง พิพัฒน์จะแย้ง นทีสงสัยแกล้งเข้ามาขัดจังหวะ เตือนพิมพ์ชนกว่าได้เวลาไปกองถ่ายแล้ว เธอจึงรีบขอตัว...พิพัฒน์มีท่าทีหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

พิมพ์ชนกสวมแว่นดำเดินตามนทีออกมาถึงล็อบบี้ โวยนทีเบาๆที่มาขัดจังหวะ นทีแย้งถ้าตนไม่ทำอย่างนั้นเธอก็โดนพิพัฒน์ซักไม่เลิก พิมพ์ชนกมองซ้ายมองขวากลัวคนมาเห็นแล้วเป็นข่าวขึ้นคอนโดกับผู้ชายแน่...ทั้งสองแอบมองจนพิพัฒน์เดินออกไป แล้วทั้งสองก็ย้อนกลับมาที่ห้อง พิมพ์ชนกเร่งนทีให้เปิดประตู นทีเอากุญแจผีมาไข เธอเหน็บว่าทำแบบนี้กับบ้านเธอบ้างหรือเปล่า สงสัยต้องเปลี่ยนคีย์การ์ดเสียแล้ว นทีไม่อยากต่อล้อต่อเถียงรีบเข้าไปค้นหาหลักฐานในห้องคอนโดของพิพัฒน์จนทั่ว

ทันใดพิมพ์ชนกก็เห็นเงาแว่บผ่านไปยังใต้เตียง จึงก้มมองตามก็ได้เจอกระเป๋าคอมพ์วางอยู่ รีบดึงออกมาเปิด ปรากฏว่าต้องใส่พาสเวิร์ดถึงจะเปิดได้ พลันก็รู้สึก เย็นยะเยือกที่เท้าพอก้มมอง เห็นไอน้ำบนพื้นแต่มีรอยเท้าเดินนำไปยังห้องแต่งตัว พิมพ์ชนกเดินตามอย่างหวาดๆไปจนถึงตู้เสื้อผ้า เปิดตู้เห็นเสื้อผ้าของสายธารและพิพัฒน์แขวนสองฝั่ง มองลึกเข้าไปเจอกล่องไม้ซุกอยู่

พิมพ์ชนกหยิบกล่องออกมาเปิดดู พบรูปถ่ายวัยเด็กของตนกับสายธารก็น้ำตาร่วง มีรูปสายธารในคลับของมติและรูปสายธารกับพิพัฒน์ พิมพ์ชนกกลั้นสะอื้นด้วยความคิดถึงสายธารสุดๆ พลิกรูปดูด้านหลังเห็นตัวเลข 4 มุม...16913...38...114...1511...ก็นึกสงสัย

พิมพ์ชนกหอบโน้ตบุ๊กนั้นกลับมาบ้าน นทีกับป้าศัลย์ช่วยกันถอดรหัส แต่ดูท่าป้าศัลย์จะเอาไปแทงหวยมากกว่า

ในคืนนั้นพิมพ์ชนกนอนแช่ในอ่างอาบน้ำกำลังสบาย ก็มีเสียงสายธารกระซิบเรียกข้างหู เธอตกใจเพราะไม่ได้หลับฝันเหมือนทุกครั้ง มองไปที่พื้นห้องน้ำ มีไอน้ำปรากฏมีรอยเท้าเดินมาเหมือนที่คอนโดพิพัฒน์รู้สึกหลอนหวาดกลัวรีบคว้าผ้าเช็ดตัวพันกายร้องกรี๊ดวิ่งออกจากห้องน้ำ

นทีกำลังคุยโทรศัพท์กับศาสตรา ปรึกษาเรื่องตัวเลขที่จะถอดรหัส พลันได้ยินเสียงร้องของพิมพ์ชนกก็รีบวางสายวิ่งมาที่ห้องเธอ เปิดประตูพรวดเข้าไป พิมพ์ชนกไม่ทันระวังตกใจผ้าเช็ดตัวหลุด นทีตาเหลือก

อ้าปากค้าง กระดาษกับปากกาที่ถือมาร่วงหล่นจากมือ พิมพ์ชนกกรี๊ดสนั่นเก็บผ้ามาพันกายตะโกนไล่ให้เขาออกไปจากห้อง นทีเดินไม่ทันออกหันมาแหย่ “รับซาลาเปาเพิ่มไหมครับ”

หญิงสาวทั้งอายทั้งโกรธ “ไอ้หนวด! บอกให้ออกไปไง”

“อยู่ต่ออีกแป๊บได้นะ เผื่อมีอะไรให้ช่วย” นทียังยั่ว พิมพ์ชนกทุบตีผลักไสด่าเปิงเจ็บใจ

ooooooo

ในกองปราบ ศาสตรากับลูกน้องช่วยกันถอดรหัสจากตัวเลขที่นทีให้มาอย่างขะมักเขม้น อิงอรแวะมาเห็นแกล้งขู่จะไปฟ้องพ่อว่าทุกคนเอาแต่เล่นเกม พอดีชินกริชเดินมาถามทุกคนทำอะไร พออิงอรรู้ว่าเป็นการช่วยนทีถอดรหัสก็อาสาช่วยด้วย แล้วเธอก็ถอดออกมาเป็นตัวอักษร

ศาสตราส่งข่าวบอกนที เขาถึงกับทึ่งที่ตัวเลขคือตำแหน่งตัวอักษรภาษาอังกฤษ เรียงแล้วเป็นชื่อพิมพ์ชนก พอพิมพ์เป็นพาสเวิร์ดเข้าไปก็เปิดเครื่องคอมพ์ได้ พิมพ์ชนกถึงกับน้ำตาร่วง...หลังจากนั้นนทีก็คลิกดูไฟล์แต่ละไฟล์ พิมพ์ชนกเห็นใจออกไปชงกาแฟมาวางให้ นทีมองหน้า

“ให้ผม...กินไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าเนี่ย”

พิมพ์ชนกโกรธจะดึงกลับ นทีจับไว้บอกล้อเล่น หญิงสาวยืดโอ่ว่าไม่ชงให้ใครง่ายๆ แล้วสาธยายว่าเขาจะสัมผัสความหอมอร่อยของกาแฟ ต้องกลั้วในปากสักครู่แล้วค่อยกลืนลงไปช้าๆ นทีทำตามแค่กาแฟเข้าปากก็สัมผัสรสชาติที่ไม่เอาไหนพยายามกลืน จังหวะนั้นเห็นมีไฟล์ชื่อดาร์คไซด์ก็โพล่งออกมา พิมพ์ชนกโวยหาว่าหลอกด่าตน นทีรีบส่ายหน้าแต่พูดไม่ออก

นทีคลิกไฟล์เข้าไปดูเห็นภาพดนัยกับสมภพกำลังปาร์ตี้นัวกับดาราไฮโซ สภาพเมามั่วเละ พิมพ์ชนกแทบไม่อยากเชื่อ “นี่มันดาราเซเลบในวงการทั้งนั้น...ยัยนี่เคยถ่ายละครกับฉัน อยู่กองเรียบร้อยจะตาย รับจ๊อบนั่งดริ๊งก์ด้วยเหรอเนี่ย แอ๊บได้โล่...”

นทีสงสัยทำไมสายธารถึงมีรูปสมภพกับดนัยด้วย พิมพ์ชนกเอะใจหรือทั้งสองเกี่ยวข้องกับการตายของเธอ

ในขณะเดียวกัน ดนัยนั่งดื่มอยู่กับสมภพและมติที่คลับ ดนัยถามถึงงานเลี้ยงรับรองพวกนายทุนต่างชาติที่ให้สมภพดูแลไปถึงไหนแล้ว เขาตอบว่าจัดเต็มและคัดสาวเด็ดๆไว้แล้ว ดนัยพยักหน้าวางใจกลับไป สมภพแอบกำชับมติ คราวนี้จัดการปิดปากนังตัวแสบได้เลย มติรับคำ

ชาร์ลีได้รับโทรศัพท์จ้างงานพิมพ์ชนกด้วยสนน ราคาหนึ่งล้านบาท ก็กระตือรือร้นเปิดสมุดคิวดูปากก็ถามว่าต้องทำอะไรบ้าง พอทางนั้นบอกมาว่าร้องเพลง...เอน-เตอร์เทน ก็ตกใจปิดสมุดคิวตอบกลับไปว่า “น้องพิมพ์ใช้ฝีมือไต่เต้า ไม่ได้สิ้นคิดเอาเต้าไต่ ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าจะเป็นงานของสมภพ ดนัย จะเป็นหมูหมากาไก่ไหนเป็นเจ้าของ ยังไงงานนี้ก็...”

พิมพ์ชนกได้ยินชื่อสมภพกับดนัยรับดึงโทรศัพท์มาตอบเองว่าตกลงรับงานนี้ ชาร์ลีโวยจะเปลี่ยนแนวมาขายเนื้อสดหรือ พิมพ์ชนกยิ้มอย่างมีแผน ย้ำว่างานนี้ตนไปแน่

นทีเดินสำรวจความเรียบร้อยอยู่รอบบ้าน พิมพ์ชนกเดินออกมาที่ระเบียง สบตากันเข้าพอดี ต่างคนต่างเขินทำหน้าเก้อเขินแต่ก็ไม่เดินหนีกันไป

ooooooo

งานในคลับหรูระดับห้าดาวของจังหวัดระยอง บรรยากาศงาน มีแขกต่างชาติกับดารานางแบบและเซเลบมากมาย ทุกคนอยู่ในชุดหรูเริด...พิมพ์ชนกในชุดสุดเซ็กซี่เดินควงนทีที่ใส่สูทอย่างเท่เข้ามา ทุกคนหันมองเป็นตาเดียว ชาร์ลีกระแซะ ถ้าอยากเป็นพระเอกตนจะดันให้

นทีทำท่าอึดอัด พิมพ์ชนกมองขำๆ นทีบ่นเคยใส่แต่ชุด 199 ไม่คุ้นกับของแบรนด์เนม พิมพ์ชนกจึงบอกให้หัดให้ชินจะได้ไม่ทำให้ตนขายหน้า นทีเหน็บทำปากดี เก็บแรงไว้สู้กับพวกหัวงูจะดีกว่า ชาร์ลีสำทับ ว่าช่างหาเรื่องใส่ตัว...

นทียืนมองไปรอบงานแล้วรู้สึกว่านี่มันเป็นปาร์ตี้เนื้อสดชัดๆ ดวงแขเดินมาทักนทีแล้วดูถูกพิมพ์ชนกว่า “ทำตัวเป็นคุณหนูไฮโซ ที่แท้...ก็ขายเหมือนกันสินะ”

นทีจะซักไซ้ก็พอดีมีฝรั่งชูแก้วให้ ดวงแขจึงผละไปหา ไม่ทันไรก็มีนางแบบสาวสวยเข้ามายั่วยวนนที เขาอยากสืบบางอย่างจึงทำทีโอนอ่อนโอบเอว นางแบบดึงมือถือเขามากดเบอร์ตัวเองให้ “ปกติต้องติดต่อผ่านเอเย่นต์ของคุณมติ แต่ถ้าเป็นคุณ...ติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมงค่ะ”

พิมพ์ชนกร้องเพลงอยู่บนเวที เห็นนทีคลอเคลียนางแบบก็หมั่นไส้ตาขุ่น หาทางเอาคืนด้วยการเข้าไปยั่วกระแซะที่โต๊ะดนัยกับสมภพ มธุรสซึ่งขอมาด้วยทำหน้าไม่พอใจมาก...สมภพรู้ว่าดนัยทำอะไรมากไม่ได้ จึงลุกไปมอบช่อดอกไม้ให้พิมพ์ชนกแล้วกระซิบว่าคืนนั้นยังคุยกันไม่จบ เธอกระซิบตอบว่าวันนี้ตนมีเวลาให้ทั้งคืน ดนัยมองเขม็ง มธุรสเยาะ

“จะหวงก้างไปทำไม ผู้หญิงแบบนั้นซื้อกินเอาก็ได้”

“อย่าพูดถึงพิมพ์ชนกแบบนั้นอีก ผมไม่ชอบ” ดนัยโกรธลุกหนี มธุรสยิ่งแค้นพิมพ์ชนก

พิไลรินเหล้าเอาใจแขกต่างชาติ มองไปเห็นดวงแขรับคีย์การ์ดจากแขกแล้วลุกเดิน ก็รีบเข้าไปกระซิบห้ามอย่าขึ้นห้องกับแขก ดวงแขหน้าเศร้า “ขอโทษนะพิไล ฉันจำเป็นต้องทำ แม่ฉันพิการกำลังป่วยหนัก ฉันต้องส่งเงินไปรักษาแม่”

พูดจบดวงแขก็รีบเดินไป พลันเห็นนทีจึงรีบหลบขึ้นไปบนห้องโรงแรม แต่ไม่พ้นสายตาเขาไปได้ นทีตามขึ้นมาจับกุมดวงแขข้อหาค้าประเวณี เธอร้องไห้อ้อนวอนว่าแม่ป่วย ตนจะต้องโดนออกจากวงการแน่ นทีจึงต่อรองจะปล่อยเธอไปแต่เธอต้องบอกว่าใครเป็นเอเย่นต์งานนี้

ด้านพิมพ์ชนกร้องเพลงติดกันสี่เพลงรวด พอลงจากเวทีก็หน้ามืดเซ นทีโผล่มารับร่างเธอไว้ทันท่วงที ชาร์ลีปลื้มสมกับเป็นบอดี้การ์ดจริงๆ นทีเหน็บเขาจ้างมาร้องสองเพลงนี่ร้องไปสี่ พิมพ์ชนกกระซิบ ถ้าตนไม่ทำแบบนี้ ก็โดนพวกหื่นลากไปนั่งดริ๊งก์ที่โต๊ะแน่ นทีคิดแผนได้ บอกมีทางเดียวที่เธอจะรอดได้ ว่าแล้วก็คว้าไมค์มาประกาศ ช่วงนี้เป็นช่วงไฮไลต์ของงาน

“คุณพิมพ์ชนกยินดีจะเต้นรำกับแขกผู้มีเกียรติทุกคน เพลงละหนึ่งแสน เพื่อนำเงินไปบริจาคให้แก่บ้านเด็กกำพร้าครับ”

พิมพ์ชนกตาโตอยากจะขย้ำนทีเสียจริงๆ ชาร์ลีตบอกผางเพราะรู้ว่าพิมพ์ชนกต้องขาขวิดแน่ ไม่ทันไรแขกในงานยกมือเสนอเงินกันมากกว่าแสนเพื่อจะเต้นรำกับเธอ จู่ๆดนัยก็ลุกพรวดขึ้นประกาศว่า ตนให้หนึ่งล้านบาทเพื่อให้เธอเต้นกับเขาคนเดียวจนจบงาน นทีงงที่เป็นแบบนี้

ชาร์ลีตบหน้าผากจะเป็นลม “ยัยพิมพ์ร่างแหลกแน่คืนนี้”

“อยู่ในสายตาทุกคน ก็ดีกว่าเสี่ยงถูกคุณสมภพเคลมนะครับ” นทียังพูดเข้าข้างตัวเอง

มธุรสเข่นเขี้ยวโกรธแค้นมากแต่ไม่กล้าโวยวายเพราะรับปากดนัยว่าจะไม่ก่อเรื่องใดๆ...พิไลยืนมองหมั่นไส้หาว่าพิมพ์ชนกก็ทำตัวเป็นอีกาเหมือนพวกตน

รุ่งเช้าพิมพ์ชนกบ่นว่านทีที่ทำให้ตนต้องปวดขาไปหมด ชาร์ลีจึงพาไปนวดสปาให้คลายเมื่อย แต่ปรากฏว่ามีคนร้ายสองฝ่าย ต่างจ้องจะเล่นงานเธอ...พิมพ์ชนกโดนคนร้ายลากตัวไป ชาร์ลีแปลกใจที่เธอหายไป นทีตามมาถึง ชาร์ลีรีบบอกว่าพิมพ์ชนกหายไป พิมพ์ชนกพยายามหาทางสลัดตัววิ่งหนีไปทางสวน เจอคนร้ายอีกคนมาดักหน้า จะหันกลับก็โดนอีกคนเดินตาม คิดได้ร้องขึ้นว่า...จัดการมันเลย...แล้วรีบหลบ คนร้ายทั้งสองประจันหน้ากัน ต่างยิงใส่กันด้วยปืนเก็บเสียงจนหมดแม็ก

พิมพ์ชนกวิ่งหนีมาโดนมือหนึ่งปิดปากดึงตัวหลบเข้าพุ่มไม้ เธอตกใจพยายามดิ้น เสียงกระซิบข้างหู “ผมเอง ไม่ต้องกลัว...ผมอยู่นี่แล้ว”

พิมพ์ชนกหันมองโผกอดเขาตัวสั่น นทีให้เธอหลบอยู่ตรงนี้ก่อน แต่เธอกลับดึงเขาไว้ขอร้องอย่าทิ้งตนไป ตนกลัวมาก นทีเห็นพิมพ์ชนกน้ำตาไหลพรากก็กอดปลอบ เผอิญมีนักข่าวผ่านมาเห็นรีบรัวกดชัตเตอร์เป็นระวิง

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.