ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางร้ายที่รัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: บอย ปกรณ์ ประกบ คิม คิมเบอร์ลี ใน "นางร้ายที่รัก"



ชาร์ลีฟังเรื่องราวแล้วสงสัยทำไมสายธารถึงอยากให้หาสร้อย และถ้าพิพัฒน์เป็นคนซื้อให้ก็เป็นไปได้ว่าเขาเป็นคนฆ่าเธอ...พิมพ์ชนกไม่คิดอย่างนั้นเพราะเห็นเขารักสายธารมาก ชาร์ลีวิเคราะห์ “ความรักคือจุดเริ่มต้นของความเกลียดชัง พิพัฒน์อาจจะหึงหวงสายธารมากก็เป็นได้”

พิมพ์ชนกเชื่อว่าเป็นฝีมือมธุรส ชาร์ลีท้วงคนอย่างเธอร้ายแต่ไม่โหดเหี้ยมพอที่จะฆ่าคน

ในขณะที่พิมพ์ชนกนั่งแต่งหน้าอยู่ในสตูดิโอของดนัย ทีมงานเอาช่อดอกไม้จากสมภพมาให้ เธอเปิดดูการ์ดมีข้อความว่า...สำหรับคนพิเศษ...เธอยิ้มหยันวางช่อดอกไม้ลงอย่างไม่ใส่ใจ

ระหว่างนั้นดวงแข พิไลและเนตรกมลเตรียมตัวถ่ายโฆษณาเครื่องสำอางยี่ห้อหนึ่ง กีตาร์เข็นราวเสื้อผ้ามาให้ทั้งสามเลือก ดวงแขติงว่าชุดไม่หวือหวา กีตาร์ประชดไว้เป็นพรีเซ็นเตอร์ยาดองก่อนตนจะจัดชุดให้หวือหวาไปนอกโลกเลย ดวงแขค้อนใส่ พิไลหันมาปลาบปลื้ม

“เอาแค่เครื่องสำอางตัวนี้ก็กินยาวไปสามปีแล้ว โชคดีชะมัด”

“งานอีเวนต์ก็เพียบ หนังโฆษณาก็เยอะ คงมีคนอิจฉาพวกเราเนอะ” ดวงแขปรายตาเยาะๆไปทางพิมพ์ชนก แล้วหันหลังให้พิไลช่วยรูดซิปชุดให้ที
เนตรกมลเห็นตกใจ “อุ๊ย! หลังแขไปทำอะไรมา ทำไมเป็นรอยช้ำน่ากลัวขนาดนี้”

ดวงแขตกใจรีบหันกลับ ทำให้พิมพ์ชนกได้เห็นเต็มตา ดวงแขแก้ตัวว่าแพ้เหงื่อ แต่ทั้งพิมพ์ชนกและเนตรกมลไม่อยากเชื่อ...พิไลเองก็สงสัย เมื่ออยู่กันลำพังจึงเอ่ยถามว่ารอยช้ำนั่นเป็นฝีมือสมภพใช่ไหม ดวงแขนิ่งอึ้ง พิไลกล่าวต่อ

“ฉันรู้เธอทำทุกอย่างเพื่อแลกกับงาน แต่โฆษณาชิ้นเดียวจะคุ้มเหรอ”

“ฉันไม่มีทางเลือก”

“งั้นที่เขาลือว่าคุณสมภพเป็นซาดิสต์ก็เป็นเรื่องจริงน่ะสิ”

พิมพ์ชนกแอบฟังอยู่ถึงกับตาลุกวาว...ไม่ทันไรกุหลาบเรียกดวงแขและพิไลไปหาสมภพ สองสาวถูกเปลี่ยนตัวออกจากการเป็นพรีเซ็นเตอร์ สมภพอ้างว่าลูกค้าต้องการให้พิมพ์ชนกเป็นแทน ดวงแขไม่เชื่อกราดเกรี้ยวใส่พิมพ์ชนกว่าใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไร เนตร–กมลเองก็รู้สึกไม่สู้ดี

พอมีโอกาสพิมพ์ชนกถือช่อดอกไม้เดินคุยกับสมภพ และถามเขาว่าเจ้าของสินค้ารู้ไหมว่าเขาสั่งเปลี่ยนพรีเซ็นเตอร์ สมภพหันมองทำนองรู้ได้อย่างไร หญิงสาวยิ้มยั่วยวน

“เพราะฉันนั่งอยู่ในใจคุณมั้งคะ”

สมภพชอบใจเผยให้เธอรู้ว่า การเป็นคนพิเศษของตนมันพิเศษอย่างไร พิมพ์ชนกรุกหว่านเสน่ห์อยากเป็นแขกพิเศษที่บ้านพักของเขามากกว่า...นทีซึ่งเดินตามรู้สึกไม่พอใจออกอาการหึงหวงเธออย่างไม่รู้ตัว

พอกลับมาบ้านจึงเหน็บว่าการเป็นดาราต้องใช้อะไรมากกว่าหน้าตาดีมีความสามารถด้วยหรือ พิมพ์ชนกฟังแล้วสะดุดหู พอเขาจี้ประเด็นว่าเธอมีทุกอย่างพร้อม ทั้งสวย รวยและมีความสามารถอยู่แล้วทำไมต้องลดค่าตัวเองให้ใครๆซื้อได้

“ฉันต้องทำเพื่อแลกกับอะไรบางอย่างที่คุณไม่มีวันเข้าใจ”

นทีย้อนถามว่าชื่อเสียงหรือ จะเอาไปทำไมตายไปก็เอาไปไม่ได้ พิมพ์ชนกปฏิเสธไม่ต้องการทั้งเงินและชื่อเสียง นทีแขวะ “งั้นก็คงเพราะเหงา เกิดอารมณ์เปลี่ยว ความต้องการงั้นสิ”

พิมพ์ชนกโกรธตบหน้าเขาฉาดใหญ่ นทีกระชากตัวเธอเข้าจูบทันทีด้วยแรงโกรธแล้วเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลตามความรู้สึกที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ พิมพ์ชนกเคลิ้มไปพักใหญ่ก่อนจะได้สติผลักเขาออกแล้วตบเข้าอีกฉาด วิ่งหนีขึ้นห้อง...นทีเผลอจับริมฝีปากตัวเองอย่างงุนงง

เข้ามาในห้อง พิมพ์ชนกแตะริมฝีปากตัวเอง รู้สึกวูบวาบสับสนกับการกระทำของนที ไม่รู้ว่าตัวเองโกรธหรือรู้สึกดี แต่ก็ยังไม่คิดจะหยุดสืบหาฆาตกรฆ่าสายธารตามที่เขาห้าม

ooooooo

เช้าวันใหม่ ป้าศัลย์ยกอาหารเช้ามาวาง เห็นนทีนั่งหงอยๆอยู่ก็แกล้งพูดลอยๆ “คุณพิมพ์ปากแข็งแต่ใจอ่อน ง้อเท่านั้นที่ครองโลกค่ะ”

นทีทำหน้างง ป้าศัลย์เอ่ย รักกันทะเลาะกันก็ต้องง้อ นทีเอะใจมองหน้าป้า เธอยิ้มแหะๆสารภาพ “ป้าไม่ได้แอบดูกู๊ดไนท์คิสเมื่อคืนนะคะ แต่มันบังเอิ๊ญผ่านมาเห็นพอดี ค้างไปสามวิ”

ป้าศัลย์หันมาเจอพิมพ์ชนกยืนอยู่ในชุดสวยหวาน แต่งหน้าอ่อนๆก็ตกใจ รีบเลี่ยงออกไป พิมพ์ชนกเดินมานั่งทานอาหารเช้าอย่างมึนตึงใส่นที เขาถามวันนี้ไม่มีงานหรือ เธอไม่ตอบ เขาจึงแกล้งถามไม่มีนัดกับดนัยหรือสมภพหรือ หญิงสาวตวัดเสียง “เรื่องส่วนตัวของฉัน...”

“ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับผู้ชายเป็นสาเหตุทำให้คนอยากฆ่า ผมก็ควรรู้ ถึงผมจะเกลียดเรื่องผิดศีลธรรม”

พิมพ์ชนกรวบช้อนเสียงดังหันมาโต้ “ถ้ารู้สึกแย่และฝืนใจมากก็เลิกเป็นบอดี้การ์ดฉันซะ”

“ผมทำตามหน้าที่”

พิมพ์ชนกเจ็บแปลบน้อยใจขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว พอดีเสียงโทรศัพท์ขัดขึ้น ชาร์ลีโทร.มาบอกพิมพ์ชนกว่าได้จองคิวทำสปากับมยุรีไว้ให้แล้ววันนี้เวลาเดิม ทันใดเกิดเหลียวไปเห็นชายหนุ่มหล่อกล้ามบึ้กยืนอยู่ริมทางชาร์ลีแสร้งไอโขลกๆทำเสียงป่วยทันที บอกพิมพ์ชนกว่า

“เจ้ไม่สบาย รู้สึกหัวใจเต้นตึกตักผิดปกติ ขอลาป่วยไปตรวจหัวใจก่อนไตวาย เจอกันพรุ่งนี้นะจุ๊บๆ” ชาร์ลีวางสายปึ้บ

พิมพ์ชนกเคืองรู้ทันว่าต้องมีอะไรแน่...บ่ายวันนั้น พิมพ์ชนกจำต้องมาร้านสปากับนที มยุรีเห็นก็ทักถามถึงชาร์ลี จึงตอบว่า “โดดงานไปกับผู้ชาย...”

มยุรียิ้มกริ่มที่เห็นหนุ่มหล่อมาด้วยแทน พิมพ์ชนกบอกว่ามารับใช้ไม่ใช่คู่ควง นทีรีบออกตัวว่าเป็นบอดี้การ์ด หญิงสาวแทรก “ก็ต้องทำงานให้ฉันอยู่ดี ต่างกันตรงไหน”

มยุรีเห็นทั้งสองไม่ยอมกันก็รีบเชื้อเชิญไปห้องรับรอง เผอิญดวงแขกับพิไลมาใช้บริการอยู่ก่อน พอเห็นพิมพ์ชนกก็คิดกลั่นแกล้ง...ขณะที่พิมพ์ชนกกำลังฟังรายละเอียดว่าวันนี้จะทำสปาแบบไหน มยุรีแนะนำให้นทีทำด้วยจะได้ไม่เสียเวลานั่งรอ แต่เขาปฏิเสธแถมจิกกัดว่าไม่ใช่ดาราหน้าบางจนต้องโบกปูนหนาๆ พิมพ์ชนกว่าเขาปากเสีย เขาสวนว่าเธอหน้าสวยแต่นิสัยเสีย

มยุรีพยายามห้ามทัพ พอดีมือถือนทีดังขัดขึ้น เขาเห็นว่าเป็นอิงอรจึงไม่รับ พิมพ์ชนกเหน็บทำไมไม่รับสายแฟน เขาปัดไม่ใช่แฟนแล้วปิดเครื่องดื้อๆ

ด้านอิงอรหน้าเสียจะร้องไห้ที่โดนนทีปิดเครื่องใส่ ร้อนใจห่วงเขามากขึ้น ศาสตราสบถห่วงคนที่นทีอยู่ด้วยดีกว่า อิงอรได้ยินถาม “แม่เล้ากับโสเภณีน่าห่วงตรงไหน...ป่านนี้พี่ทีคงถูกแม่เล้าปู้ยี่ปู้ยำไปแล้ว เราไปหาพี่ทีที่บ้านหลังนั้นเถอะค่ะ”

ศาสตราคิดข้ออ้างว่านทีจะโกรธ ให้เธอทำใจเย็นๆ แต่อิงอรไม่ยอมจนเขาต้องยอมจะพาไปหานที อิงอรดีใจรีบไปหาซื้อขนมฝากมากมาย

ทางนทีกับพิมพ์ชนกนั่งรอในห้องรับรอง ดวงแขกับไพลินทำทีเดินคุยกันมาเหมือนพิมพ์ชนกไม่มีตัวตน คุยกันเรื่องครีมมาส์กบำรุงคิ้วตัวใหม่ของมยุรีว่าดีเลิศ เพราะรู้นิสัยพิมพ์ชนกว่าจะต้องเห่อของใหม่ แล้วสองสาวก็แอบทำบางอย่างที่คาดไม่ถึง

เมื่อพิมพ์ชนกเข้ามาในห้องทำสปา ก็เลือกมาส์กคิ้วด้วยจริงๆ เธอนอนคว่ำหน้าปลดเสื้อคลุมเผยแผ่นหลังขาวเนียน พอพนักงานจะลงมือนวดน้ำมัน พิมพ์ชนกได้กลิ่นเหวี่ยงใส่ว่าตนไม่ชอบกลิ่นนี้ จะใช้กลิ่นเดิมคือโรสแมรี่เท่านั้น พนักงานรีบออกไปจากห้องไปบอกมยุรีที่กำลังพยายามดึงนทีเข้าห้องนวด จึงบอกให้เขาเข้าไปรอห้องในสุดก่อน แล้วผละไป

นทีเดินงงเข้าไปข้างใน ปรากฏมีห้องซ้ายขวา ก็ไม่รู้จะเข้าห้องไหน...ภายในห้องที่พิมพ์ชนกนอนรอ มีสายตาลึกลับแอบมองอยู่หลังฉากกั้น ในมือถือมีดปอกผลไม้กำลังจะก้าวออกมา นทีเปิดประตูเข้ามาจึงชะงักกลับเข้าหลังฉากกั้นตามเดิม

เสียงพิมพ์ชนกโวย “นึกว่าต้องรอถึงพรุ่งนี้” นทีชะงักตาโตเมื่อเห็นแผ่นหลังขาวเนียนของเธอ ก็รู้ว่าเข้าผิดห้องจะกลับออกไปเงียบๆ แต่เธอเหวี่ยง “จะไปไหน รีบนวดให้ฉันซะที ก่อนจะหมดความอดทน”

นทีกลัวว่าเธอจะหันมาเห็นจึงรีบเข้าไปกดไหล่เธอไว้ พิมพ์ชนกกลับบอกว่าตรงนั้นแหละให้นวดแรงๆ นทีจำต้องนวดไปเรื่อยตามจุดที่เธอบอก และให้ไล่เรื่อยขึ้นมาถึงต้นคอ ใจชายหนุ่มเต้นแรงด้วยความเขินเอง ทันใดรู้สึกว่ามีคนซ่อนอยู่หลังฉากจึงหันมอง มือคลายออกจากการนวด พิมพ์ชนกรู้สึกก็หันมาโวย พอเห็นนทีก็ตกใจร้องลั่นรีบสวมเสื้อคลุมให้เรียบร้อยคว้าของปาใส่เขา นทีพยายามจะอธิบาย เสียงของแตกกระจายทำให้มยุรีกับพนักงานรีบวิ่งเข้ามา

พิมพ์ชนกกำลังทุบตีจิกข่วนนทียกใหญ่ คนร้ายฉวยโอกาสนั้นวิ่งออกจากห้อง นทีเห็นรีบผละจากพิมพ์-ชนกจะวิ่งตาม แต่เธอถองศอกใส่โวย “ไอ้โรคจิต! คิดจะหนีหรือ”

นทีปฏิเสธแล้วรวบมือเธอดึงเข้ามากอดไว้ มยุรีกับพนักงานตาโพลง...นทีรีบถามมยุรีเห็นใครวิ่งสวนออกไปบ้างไหม เธอส่ายหน้า พิมพ์ชนกหาว่านทีเปลี่ยนประเด็น นทียืนยันว่ามีคนวิ่งออกไป แล้วขอดูภาพจากกล้องวงจรปิด พอมาดูพบว่ากล้องถูกปัดไปทางอื่น

พิมพ์ชนกหน้าเสียเมื่อรู้ว่ามีคนร้ายเข้ามาจริงๆ

ooooooo

ศาสตราขับรถพาอิงอรมาถึงหน้าคฤหาสน์ของพิมพ์ชนก เห็นชายชุดดำด้อมๆมองๆริมรั้ว จึงบอกให้อิงอรรอในรถ เขาลงไปชาร์จตัวชายชุดดำเค้นถามว่ามาทำอะไร

พิมพ์ชนกกับนทีกลับมาถึง ดนัยตามมาเคลียร์ว่าเป็นคนที่ตนส่งมาดูแลความปลอดภัยให้เธอ โดยอ้างว่าบอดี้การ์ดอย่างนทีแค่คนเดียวจะดูแลทั่วถึงได้อย่างไร และขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อน พิมพ์ชนกแกล้งเข้าไปกราบแนบอกดนัย ทำให้นทีฮึดฮัดอารมณ์เสีย

เย็นวันนั้นนทีออกมาคุยโทรศัพท์กับศาสตราซึ่งอยู่กองปราบ โดยอิงอรนั่งกอดถุงขนมหน้างอง้ำอยู่ห่างๆ ศาสตราบอกนทีว่า มือปืนที่จับได้ที่บึงวันก่อน ไม่ยอมพูดอะไรอ้างแค่ว่ายิงผิดตัว ส่วนคนที่ดนัยส่งมาไม่มีประวัติอาชญากรรม ปืนที่ใช้ก็จดทะเบียนถูกต้อง นทียิ่งหงุดหงิด

ศาสตราดักคอ “แกหึงคุณพิมพ์เหรอวะ” นทีสวนพูดบ้าๆ ศาสตราจึงเน้น “ถ้าแกไม่คิดอะไรกับคุณพิมพ์ก็ดี ฝากดูแลว่าที่แฟนในอนาคตของฉันด้วย แค่นี้ก่อนนะ แฟนแกหน้างอเป็นจวักแล้ว” ศาสตรามองไปยังอิงอร นทีสวนว่าเธอไม่ใช่แฟน แต่ศาสตราตัดสายไปก่อนแล้วเดินมาปลอบใจอิงอร แก้ตัวว่านทียุ่งมากจนให้เธอเจอไม่ได้ โอกาสหน้าค่อยไปใหม่

กลางดึก นทีพยายามสลัดความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิดกับพิมพ์ชนกในวันนี้รวมถึงวันวานที่เขาจูบเธอออกไป แล้วข่มตาให้หลับ ทันใดก็ได้ยินเสียงกรี๊ดลั่นมาจากห้องเธอ เขาเด้งตัวขึ้นจากเตียงวิ่งไปหาด้วยความเป็นห่วง เปิดประตูเข้าไป เห็นเธอเอาผ้าคลุมโปงอยู่บนเตียงร้องโวยวาย

“อย่าเข้ามานะ! ออกไป!...”

นทีรีบบอกจะไม่ไปไหนจนกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง นทีพยายามดึงผ้าคลุมออก พิมพ์ชนกยื้อไว้แต่ต้านแรงเขาไม่ได้ จึงตวัดผ้าไปคลุมหัวเขาแทนแล้วจะวิ่งหนี นทีไวกว่าดึงผ้าออกปรี่เข้ารวบตัวเธอไว้ หญิงสาวดิ้น กรีดร้องให้ปล่อย ชายหนุ่มงงจะเสียงดังทำไม ไม่เท่านั้นเธอยังหันมาทุบตีเขาพัลวัน นทีจึงสังเกตเห็นว่าใบหน้าเธอผิดปกติ “คิ้วคุณ!”

พิมพ์ชนกเอามือปิดหน้าด้วยความอับอายร้องลั่นว่าอย่ามองๆ...จากนั้นทั้งสองมานั่งที่ห้องโถง นทีขำระคนสงสารเมื่อเห็นว่าเธอเครียดพยายามปัดผมมาปิดหน้าผาก เธอเอ็ดให้เขาหยุดขำ แล้วเล่ารายละเอียดให้ฟังว่า

“ฉันเช็ดเครื่องสำอางตามปกติ จู่ๆคิ้วมันก็หลุดออกมา”

“แพ้อะไรรึเปล่า”

“ฉันใช้เครื่องสำอางแบรนด์ดังทุกตัว ไม่มีทางแพ้ หรือว่า...ครีมบำรุงคิ้วตัวใหม่ของพี่ยุ”

นทีพยักหน้าเห็นด้วย พิมพ์ชนกโวยวายจะไปเอาเรื่อง นทีย้อนถามจะไปแบบไม่มีคิ้วหรือ เธอจึงนึกได้ว่าถ้านักข่าวเห็นจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน พิมพ์ชนกเริ่มเครียดมากขึ้นเพราะมีงานที่รับไว้อีกมากมาย เธออ้าปากจะกรี๊ด นทีปรามให้เอาหน้าไว้บนคออย่างเดิมแล้วหาทางแก้ไขสถานการณ์ก่อน ต้องหาคนช่วยคิด สุดท้ายก็ไม่พ้น...ชาร์ลี

พอชาร์ลีรับสายโทรศัพท์จากพิมพ์ชนกก็ตกใจตีโพยตีพายไม่แพ้เธอ จนพิมพ์ชนกต้องบอกให้ใจเย็นเขาเป็นผู้จัดการมือโปรต้องหาวิธีแก้ไขให้ได้ ชาร์ลีร้องอ๊าย...โยนส้วมให้ตนเลย

ooooooo

เช้าวันใหม่ พิมพ์ชนกพยายามเขียนคิ้วตัวเองมือไม้สั่น นทีกับป้าศัลย์ยืนลุ้น แล้วเธอก็ทำไม่ได้ นทีอาสาเขียนให้โดยบอกว่าตนสเกตช์ภาพคนร้ายบ่อยๆ มันก็เป็นการวาดเส้นเหมือนกัน

ด้านดวงแขกับพิไลนั่งหัวเราะสะใจในร้านกาแฟ เพราะทั้งสองได้แอบใส่ครีมถอนขนไปในครีมบำรุงคิ้วที่ใช้กับพิมพ์ชนกที่สปาเมื่อวาน ด้วยแค้นใจที่แย่งงานพรีเซ็นเตอร์ไป

นทีใช้สมาธิอย่างมากในการเขียนคิ้วขึ้นมาใหม่ให้พิมพ์ชนก พอเสร็จ ป้าศัลย์เห็นถึงกับอุทาน...คุณเถร!

พิมพ์ชนกเอะใจรีบหันไปส่องกระจก เห็นคิ้วตัวเองดำหนาเตอะก็ร้อง

“กรี๊ด....ทำไมคิ้วฉันหนาเป็นปลิงแบบนี้!”

นทีตอบยิ้มๆว่าสก๊อยกำลังฮิต ป้าศัลย์ว่าเหมือนชินจังมากกว่า พิมพ์ชนกหาว่านทีแกล้ง กระโจนเข้าบีบคอเขาเอาเรื่อง ชาร์ลีมาถึงตกใจปรี่เข้าช่วยแกะมือพิมพ์ชนกออกจากคอนที

“ว้าย! อย่าทำอะไรสามีเจ๊”

ทุกคนพูดพร้อมกันว่า...ไม่ใช่สามี...ชาร์ลียิ้มแหะๆขอเต๊าะวันละนิดจิตแจ่มใส พิมพ์ชนกฟ้องว่านทีแกล้งวาดคิ้วตนน่าเกลียด นทีสวนอุตส่าห์โปรดสัตว์ได้บาป เธอปรี๊ดมาว่าตนเป็นสัตว์ ชาร์ลีทำเสียง “เป๊ง! หมดยกที่หนึ่ง ไม่ต้องต่อยกสอง สาม สี่ เพราะมีปัญหาใหญ่มว้ากที่ต้องแก้”

แล้วชาร์ลีก็ผายมือไปที่แอนนา ช่างแต่งหน้ามือโปรประจำกองถ่าย แอนนามองหน้าพิมพ์ชนกแล้วบ่น “โกร๋นขนาดนี้ เมกอัพตัวแม่สิบคนรุมก็ช่วยไม่ได้...แต่แอนนาสามารถ”

พิมพ์ชนกเกือบถอดใจ...ยิ้มออก ทุกคนสงสัยว่าแอนนาจะทำอย่างไร

แล้วบ่ายวันนี้ พิมพ์ชนกก็มาถ่ายโฆษณาครีมทาผิวคู่กับเนตรกมลได้อย่างสวยงาม เพราะฝีมือสักคิ้วสามมิติของแอนนา ชาร์ลียืนมองยิ้มปลื้มขยับเข้ากระแซะนทีที่สถานการณ์เลวร้ายผ่านไปได้ “มีผู้กองสุดหล่อคอยช่วยเหลือ เรื่องร้ายๆก็กลายเป็นดี”

นทีย้อนถาม หน้าตาเกี่ยวด้วยหรือ ชาร์ลีทำตาหวานชูนิ้วว่าเกี่ยวนิดนึง นทียิ้มแหยงๆ ชาร์ลีอดถามไม่ได้ว่า เขาอยู่ใกล้พิมพ์ชนกมาเกือบเดือน ไม่รู้สึกอะไรบ้างหรือ นทีสวนว่าเบื่อ...ชาร์ลีขมวดคิ้วไม่อยากเชื่อ นทีพยักหน้ายืนยัน ชาร์ลีอมยิ้มอย่างรู้ทันว่า...ไม่จริง

พอเสร็จจากการถ่ายโฆษณา เนตรกมลเดินยิ้มหวานมาทักนทีว่าเบื่อไหมที่รอนาน นทีทำหน้างงๆ เนตรกมลหัวเราะเน้นหมายถึงที่เขารอพิมพ์ชนก เขาจึงยิ้มๆตอบ

“รายนั้นผมจำเป็นต้องรอตามหน้าที่”

พิมพ์ชนกยืนคุยกับชาร์ลี ชำเลืองมองนทีคุยยิ้มแย้มกับเนตรกมลก็รู้สึกหงุดหงิดใจโพล่งออกมาว่ากะล่อน...ทำเอาชาร์ลีงงมองตามสายตาเธอแล้วอุทาน “โอ๊ะโอ...เรื่องการมุ้งเจ๊จะไม่ยุ่ง”

หลังจากนั้น พิมพ์ชนกก็หน้างอนั่งรถกลับบ้านไม่พูดจากับนทีเลย พอถึงบ้าน นทีก็บอกว่าพรุ่งนี้ให้ศาสตราไปสืบร่องรอยคนร้ายที่สปา เธอพยักหน้ารับ นทีแปลกใจ

“หน้าตาเครียดๆเป็นอะไรรึเปล่า”

“เป็นนางร้ายที่ไม่อ่อนหวาน ไม่เป็นกุลสตรี ไม่ได้เป็นนางเอก” พิมพ์ชนกเผลอประชด

นทีบอกเธอเหมาะกับบทนางร้ายทั้งในและนอกจออยู่แล้ว พิมพ์ชนกเกือบหลุดปาก ใครจะดีแสนดีเหมือน ...แล้วปัดไม่พูดต่อ เดินหนีขึ้นห้อง นทีงงหาว่าเธอเลือดลมไม่ปกติ

ooooooo

มธุรสนั่งรอดนัยกลับมาจนดึกเพื่อที่จะต่อว่าเรื่องเขากับพิมพ์ชนก แล้วยั่วยุให้เขารู้ว่า สมภพน้องชายก็กำลังทำคะแนนกับพิมพ์ชนกด้วยการถอดดวงแขออกจากโฆษณาให้พิมพ์ชนกเสียบแทน อยากรู้นักว่าศึกชิงนางครั้งนี้ พิมพ์ชนกจะเลือกพี่หรือน้อง ดนัยเดือดพล่าน

บุกมาหาสมภพที่คลับของมติ ไม่พูดพรํ่าทำเพลง กระชากคอเสื้อน้องชายขึ้นมาพูดใส่หน้า “ฉันเคยบอกแกดีๆแล้วว่า อย่ายุ่งกับพิมพ์ชนก”

สมภพสะบัดตัวออกแก้ตัวว่า ถ้าเป็นเรื่องถอดโฆษณา เป็นเพราะเอเจนซี่ต้องการดาราดัง ดนัยไม่เชื่อ “แกสนใจพิมพ์ชนกมากกว่า”

สมภพไม่เถียงแถมยอมรับ เพราะตนโสดไม่มีพันธะ ดนัยโกรธประกาศถ้าไม่เลิกยุ่งกับเธอ เราจะเห็นดีกัน ท่าทางสมภพไม่ยี่หระกับคำขู่ของพี่ชายเลยสักนิด...

รุ่งเช้า ศาสตรามารายงานที่บ้านพิมพ์ชนก ที่สปามีลูกค้าที่ใช้บริการต่อจากพิมพ์ชนก คิ้วร่วงเหมือนกัน พิมพ์ชนกครุ่นคิดถึงตอนที่ดวงแขกับพิไลมาพูดชื่นชมครีมนี้ให้ได้ยิน ต้องเป็นฝีมือสองคนนี้แน่ นทีติงที่เธอบ้าจี้ตาม พิมพ์ชนกหน้าตึงโกรธ ศาสตรารีบแทรกว่าตนได้ส่งครีมนั้นไปตรวจแล้ว อีกสองสามวันถึงรู้ผล พิมพ์ชนกแกล้งชมเชยศาสตราว่าทำงานดีและเร็วกว่าบางคน นทีถลึงตาใส่ ชาร์ลีกับศาสตรามองสองคนฮึ่มๆใส่กันอย่างเหนื่อยใจ

พอมาถึงกองถ่าย เนตรกมลยื่นถุงขนมให้นทีบอกว่าตนทำเอง พิมพ์ชนกหน้าตึง ชาร์ลีรีบชมว่าเนตรกมลเก่งทั้งงานบ้านและงานแสดง เป็นนางเอกจริงๆ พิมพ์ชนกเหน็บ สมกับพระเอกบอดี้การ์ดราวกิ่งทองใบหยก เนตรกมลเขินอาย นทีกระซิบพิมพ์ชนกให้ให้เกียรติเนตรกมลบ้าง

“อุ๊ย...สุภาพบุรุษ” พิมพ์ชนกยิ่งยั่วประสาท

นทีโมโห พอดีดวงแขกับพิไลเดินมาด้านหลังพิมพ์ชนก แล้วถากถางได้ยินข่าวลูกค้ามยุรีคิ้วร่วงไปหลายคน แล้วยังมีหน้ามาถ่ายละครอีก...พิมพ์ชนกหันมาเย้ย สองสาวถึงกับอึ้งที่เธอมีคิ้วสวยงามได้รูปเหมือนเดิม ชาร์ลีแขวะ

“นอกจากจะสวยและรวยมาก พวกหล่อนคงไม่รู้ว่าพิมมี่ของเจ๊เป็นคนดวงดีสุดๆ สัมภเวสีฉุดยังไงก็ไม่อยู่”

“ตำรวจกำลังหาหลักฐาน อีกไม่นานคงรู้ตัวคนกลั่นแกล้งฉัน...แล้วฉันกำลังจะมีเดตสุดหรูกับคุณสมภพ ฉันจะถามให้นะว่าเธอแคสต์งานพิธีกรผ่าน
รึเปล่า” พิมพ์ชนกเย้ย

นทีมองสองสาวอย่างจับพิรุธ สายตาทั้งสองเคียดแค้นมากที่ทำอะไรพิมพ์ชนกไม่ได้ ไม่เพียงแค่นั้น พิมพ์ชนกยังได้ห้องแต่งตัวแยกต่างหาก กีตาร์ยืนรอหน้าห้อง...มีสายตาลึกลับจ้องมองแล้วกดโทรศัพท์หากีตาร์ ทำให้เธอเลี่ยงไปคุยหาสัญญาณ

ระหว่างที่พิมพ์ชนกเปลี่ยนเสื้อผ้า มีมือลึกลับยื่นมาในห้องแล้วเทบางอย่างออกจากถุงกระสอบ เสียงสายธารเตือนพิมพ์ชนกให้ระวัง...อันตราย...พิมพ์ชนกแต่งตัวเสร็จกวาดตามองรอบห้อง ทันใดมีงูเห่าปรากฏตัวขึ้นแล้วฉกเข้าที่ขาเธอ ไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของเธอเลย

บรรยากาศกองถ่ายเสียงดังอึกทึกวุ่นวาย ทำให้นทีไม่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากพิมพ์ชนก จนกระทั่งชาร์ลีมาเคาะเรียก พอเปิดเข้าไปต้องตกใจเมื่อเห็นพิมพ์ชนกนอนร้องครวญครางอยู่กับพื้น นทีเห็นรอยแผลที่ขาก็รีบอุ้มเธอส่งโรงพยาบาลทันที

หมอจัดการเอาพิษออกและฉีดเซรุ่มให้แต่ขอให้นอนดูอาการอีก 72 ชั่วโมงถึงกลับบ้านได้ ชาร์ลีจัดการให้คนในกองปิดข่าว นทีนอนเฝ้าไข้พิมพ์ชนกด้วยความห่วงใย เธอเพ้อร้องให้คนช่วยอย่างเสียขวัญ นทีเข้ากุมมือบอกว่าตนจะไม่ทิ้งเธอไปไหน เธอจึงสงบลงได้

นทีกลัวไม่ปลอดภัย จัดการย้ายคนไข้ออกจากฟลอร์ที่พิมพ์ชนกนอนพักฟื้น ศาสตราท้วงย้ายคนไข้ทั้งชั้นแทนที่จะย้ายคนเดียวง่ายกว่า นทีไม่สนใจ ท่าทางเขาหวาดระแวงทุกคน แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นพนักงานทำความสะอาดชายกำลังจะเปิดประตูห้องพิมพ์ชนก จึงร้องขึ้น

“เฮ้ย! จะทำอะไร!”

พนักงานตกใจวิ่งหนีออกประตูหนีไฟ นทีกับศาสตราจึงไล่ตามลงมาอีกชั้น เปิดหาแต่ละห้องจนจับตัวได้ ค้นตัวมีบัตรนักข่าว...ขณะเดียวกัน มีคนร้ายย่องไปล็อกคอ รปภ.ที่เฝ้าชั้นพิเศษที่พิมพ์ชนกอยู่ แล้วเข้าไปในห้องเธอ ระหว่างนั้นพิมพ์ชนกกำลังดูภาพวาด

สายธารที่ถ่ายจากมือถือ เทียบกับสร้อยที่หาเจอ ทำให้เห็นเงาคนร้ายเข้ามา พิมพ์ชนกทำทีนอนคลุมโปงแต่ดอดลงจากเตียงปลดสายน้ำเกลือทิ้งไว้ด้วยความหวาดกลัว คนร้ายใช้ปืนเก็บเสียงยิงไปที่เตียง พิมพ์ชนกฉวยโอกาสหนี พอคนร้ายรู้ว่าบนเตียงไม่มีร่างเธอก็ไล่ตาม

พิมพ์ชนกจะวิ่งมาหาพยาบาลแต่ถูกคนร้ายรวบตัวปิดปากลากหลบไป เธอดิ้นรนต่อสู้จนวิ่งหนีขึ้นบันไดหนีไฟได้ ไปจนถึงดาดฟ้า นทีกับศาสตราได้ยินเสียงรีบขึ้นไปช่วยพิมพ์ชนกได้ทัน นทีโกรธมากซัดคนร้ายให้สารภาพว่าใครจ้างมา แต่ไม่ทันไรคนร้ายก็โดนยิงตายปิดปาก นทีและศาสตราหันมองที่มาเห็นนักข่าวที่เขาปล่อยตัวไปเป็นคนยิง ศาสตราให้นทีดูแลพิมพ์ชนก ตัวเขาไล่ตามมือปืนไป แต่ก็พลาด ตามไม่ทัน

นทีกอดพิมพ์ชนกที่ร้องไห้เสียขวัญ ชาร์ลีมาถึงเธอขอกลับบ้าน เขาห้ามจนกว่าจะครบเวลาที่หมอสั่ง แต่จะจ้างพยาบาลพิเศษดูแล “พิมพ์ไม่ไว้ใจใคร ให้ผู้กองนทีอยู่คนเดียวก็พอ”

นทีดีใจ อดแหย่ไม่ได้ “อันตรายก็มีแต่งูตัวแม่นี่แหละจะแผลงฤทธิ์ขึ้นมาตอนไหนไม่รู้”

พิมพ์ชนกถลึงตาดุ นทีทำหน้ากวนๆ...หลังจากนั้น เนตรกมลโทร.เข้ามาถามข่าวคราวกับนที พิมพ์ชนกเหล่มองอย่างหมั่นไส้ที่เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่เวลาคุยกับเนตรกมล นทีหันมาเห็นแกล้งยั่วทำเสียงหวานบอกเนตรกมลว่า...

คืนนี้จะแวะไปหาในฝัน โดยไม่คิดว่าเนตรกมลจะดีใจ

พอวางสาย พิมพ์ชนกก็แขวะ คุยกับแฟนหรือเลี่ยนเชียว นทีปฏิเสธไม่ใช่แฟน ตนอยากโฟกัสเรื่องงานมากกว่า หญิงสาวเหน็บตอบอย่างกับดารา นทีหาว่าเธออิจฉา

“อยากให้พูดงี้มั่งใช่ป่ะ...พิมพ์จ๋า...คืนนี้ฝันถึงทีบ้างนะ” นทีแกล้งยื่นหน้ามาใกล้

“ฝันร้ายน่ะสิ” พิมพ์ชนกโวยแล้วผลักหน้าเขาออก ก่อนจะลุกจากเตียง

นทีถามจะไปไหน เธอสะบัดเสียงว่าไปห้องน้ำ เขาติงทำไมไม่บอก เธอย้อนถามต้องขออนุญาตด้วยหรือ นทีปราดไปตรวจความปลอดภัยในห้องน้ำทุกซอกทุกมุม เธอถามหาอะไร เขาบอกกลัวใครเอาตัวอะไรมาปล่อยอีก

หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นใจวาบขึ้นมาแต่พยายามปั้นหน้านิ่ง

“จะเข้าก็ว่าตาม...ดิฉันขออนุญาตไปดื่มน้ำปัสสาวะค่ะ” นทีแหย่

พิมพ์ชนกผลักเขาขำๆ พอจะก้าวเข้าห้องน้ำ นทีขยับมาขวางหน้าทำให้สองคนใกล้ชิดจนแทบจะหายใจรดกัน นทีเผลอใจโน้มหน้าจะจูบ พิมพ์ชนกใจเต้นระทึก แล้วเขาก็กระซิบ

“เดี๋ยวก็ฉี่ราดหรอก”

พิมพ์ชนกหน้าแดงเขินอาย ผลักเขาอย่างแรงก่อนจะเข้าห้องน้ำไป นทีมองตามขำๆ

ooooooo

พิพัฒน์ต่อว่าเนตรกมลที่ไม่บอกว่าพิมพ์ชนกเข้าโรงพยาบาล เขาจะไปเยี่ยม เนตรกมลบอกเห็นนทีว่าพรุ่งนี้ก็กลับบ้านแล้ว พิพัฒน์เอะใจถามพี่สาวติดต่อกับนทีด้วยหรือ เธอก้มหน้าตอบเขินๆว่าคุยกันบ้างเพราะเขาเป็นคนดี พิพัฒน์มองพี่สาวอย่างครุ่นคิด

แผนกชันสูตรที่สถาบันนิติเวช หมอซึ่งเป็นเพื่อนกับชาร์ลีรายงานผลการพิสูจน์ศพสายธารว่าถูกของแข็งตีที่ศีรษะ เนื้อตัวมีบาดแผลเก่าและใหม่ที่เกิดจากไฟ ของมีคมและของแข็ง ร่างกายมีกลไกทางการหายใจก่อนเสียชีวิต แสดงว่าไม่ได้ตายเพราะจมน้ำ เป็นการโยนร่างลงมาเพื่ออำพราง

พิมพ์ชนกน้ำตารื้น สงสัยทำไมถึงปิดคดีไปง่ายๆ หมอตอบว่า คณะทำงานเห็นขัดแย้งกับหมอ ข้อสรุปจึงเป็นแบบนั้น ชาร์ลีคิดว่าต้องมีอะไรเบื้องหลังแน่ พิมพ์ชนกเข่นเขี้ยว ใหญ่แค่ไหนก็หนีเวรกรรมไม่พ้น ตนไม่ยอมให้น้องตายฟรี

พิมพ์ชนกนึกถึงรอยแผลช้ำที่หลังดวงแข แล้วนึกถึงที่พิไลคุยกับดวงแขว่าสมภพเป็นซาดิสต์ก็ปักใจว่าเขาต้องเกี่ยวข้องกับการตายของสายธาร...ไม่ทันไรสมภพโทร.เข้ามา ดวงตาพิมพ์ชนกฉายแววเจ็บแค้นวาบขึ้นทันที สมภพโทร.มาชวนให้ไปพักที่บ้านพักตากอากาศของเขาสักสองสามวันก่อนที่จะถึงวันถ่ายละครแถวนั้น พิมพ์ชนกรับปากทันทีด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

ระหว่างพักผ่อน พิมพ์ชนกเหมือนเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นริมบึง ว่าร่างสายธารในชุดขาวถูกลากไปตามพื้นหญ้า ถูกฟาดด้วยท่อนไม้ก่อนจะโยนลงบึง...พิมพ์ชนกซบหน้าร้องไห้สงสารน้อง หวนคิดถึงวัยเด็กที่บ้านแสงประทีป สายธารปัสสาวะรดที่นอนแล้วกลัวความผิด พิมพ์ชนกออกรับแทนโดนลงโทษอดอาหารเย็น สายธารก็แอบเอาข้าวของตัวเองมาแบ่งให้ และยังสัญญา

“ถ้าน้ำโตขึ้น น้ำจะทำงานหาตังเยอะๆแล้วเราไปกินของอร่อยๆกันนะ”

พิมพ์ชนกคิดถึงอดีตแล้วน้ำตาร่วงเผาะ นทีเตือนให้ไปทานข้าว เธอส่ายหน้าและบอกเขาว่าพรุ่งนี้จะเดินทางไปบ้านพักริมทะเลของสมภพตอนเก้าโมง นทีเสียงเขียวจะไปทำไม พิมพ์ชนกไม่ตอบเดินหนีขึ้นบันได นทีตามว่าเธอหาเรื่องใส่ตัว เธออ้างอยากพักผ่อน

“ไปอ่อยเสือถึงถ้ำ...” นทีสวน

“คุณไม่เข้าใจ”

“ไม่พูดแล้วจะเข้าใจเหรอ...เปิดใจให้คนอื่นเป็นไหม”

“เป็นแต่ไม่เปิด คนรอบตัวฉันมีแต่พวกจ้องฉกฉวยผลประโยชน์ ไม่จริงใจ”

“เพราะคุณไม่เคยใช้ใจแลกความจริงใจ เป็นแต่ใช้ตัวแลกเงิน”

พิมพ์ชนกโกรธตบหน้าเขาฉาด นทีลืมตัวกระชากเธอมา “ตบแล้วหนี...ต้องโดนจับ...”

หญิงสาวผลักเขาเต็มแรง นทีกลิ้งตกบันไดนอนพังพาบที่พื้น พิมพ์ชนกตกใจแต่เบ้ปากใส่แล้ววิ่งหนีเข้าห้อง นทีได้แต่ชี้แค้นๆแต่ลุกตามไม่ไหวเพราะเจ็บหลัง

ทำเขาแล้วก็อดห่วงไม่ได้ พิมพ์ชนกจึงถือหลอดยาออกมา แต่นทีไม่ได้อยู่ในบ้าน เธอแปลกใจ ไม่ทันไรได้ยินเสียงร้องโอ๊ยๆดังมาจากเรือนป้าศัลย์ จึงรีบออกไปดู

“ว้าวฮ่าๆๆ อย่าร้อง อย่าดิ้นให้เหนื่อย นิ่งไว้เดี๋ยวก็สบาย” เสียงป้าศัลย์หัวเราะหื่นๆ

พิมพ์ชนกตกใจเปิดประตูเข้ามาโวย “ทำบัดสีอะไรกัน!”

นทีถอดเสื้อหันหลังให้ป้าศัลย์นวดยาที่หลัง ป้าศัลย์รีบบอกว่าไม่ได้บัดสี ไม่รู้นทีไปโดนอะไรที่หลังมา นทีสะบัดเสียงบ่น “โดนงูตัวแม่ฟาดหางน่ะป้า...คุณคิดว่าผมทำอะไรกับป้าเหรอ” พิมพ์ชนกอึกอักค้อนนทีแล้วเดินหนีออกไปอย่างอายๆ

ooooooo

เมื่อขัดไม่ได้ นทีจำต้องขับรถพาพิมพ์ชนกไปบ้านพักตากอากาศของสมภพ เธออดถามเขาไม่ได้ว่าหายเจ็บหลังหรือยัง นทีตอบด้วยการร้องเพลงกวนดังๆ “แม้ฉันล้ม ฉันก็คงไม่ตาย...ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ...ชีวิตยังต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่...”

พิมพ์ชนกโวยว่าหนวกหู ให้หยุดร้อง นทีเปลี่ยนมาเปิดวิทยุดังๆ พิมพ์ชนกโกรธเอื้อมไปปิด นทีแกล้งเบรกรถแล้วเหยียบคันเร่งให้เธอคะมำแล้วหงายหลัง เธอโวยลั่น...ไอ้ผู้เกรียน

มาถึงหน้าบ้านสมภพ พิมพ์ชนกรวบกระเป๋าลงจากรถ นทีส่งดอกไม้ธูปเทียนให้ประชดว่าจะถวายตัว อย่าลืมคลานเข่าเข้าไปแล้วพนมมือ...หญิงสาวปาคืนใส่หน้า โวยก่อนจะเดินไป

“บ้า! เก็บไว้ใช้เวลาเข้าเฝ้าท่านยมเถอะ...คืนนี้หาที่นอนเองนะ ไม่ต้องมากวน”

นทีมองตามอย่างห่วงๆ...ในวันนั้นสมภพลงมือทำอาหารต้อนรับพิมพ์ชนก โดยอ้างว่าแม่บ้านลาหยุด พิมพ์ชนกยิ้มยั่วอย่างรู้ทันว่าแม่บ้านลาหรือเขาไล่กันแน่ สมภพส่งสายตาพอใจ เธอทำทีเดินสำรวจบ้าน แต่จริงๆ หาหลักฐานไปในที

นทีโทร.บ่นกับศาสตราเรื่องพิมพ์ชนกลุยเข้าถ้ำเสือ ไม่พอใจเดินเป็นเสือติดจั่น...ในขณะที่พิมพ์ชนกแอบเข้าห้องทำงานสมภพ ค้นตามลิ้นชักไม่พบสิ่งใด

น่าสงสัย จึงเดินออกมา เจอทางลงห้องใต้ดิน ด้านสมภพแอบใส่ยาปลุกเซ็กซ์ในน้ำไว้ให้เธอ

พิมพ์ชนกลงมาห้องใต้ดินพบห้องลับจัดเป็นห้องนอน ที่มุมห้องมีหีบใบใหญ่ เธอตื่นเต้นตรงไปเปิดดูแล้วต้องขยะแขยงเมื่อพบว่าในนั้นเป็นอุปกรณ์ทรมานของพวกซาดิสต์...สมภพเข้ามาด้านหลัง เอื้อมมือไปปิดหีบพร้อมบอกว่าเป็นหีบพร็อพกับอุปกรณ์กองถ่าย พิมพ์ชนกสะดุ้ง

สมภพเชิญพิมพ์ชนกขึ้นไปทานอาหาร เขาจัดอาหารและเครื่องดื่มไว้สวยงาม สมภพบอกอีกว่าทานอาหารเสร็จมีเซอร์ไพรส์ให้ พิมพ์ชนกส่งสายตายั่วยวนว่าตนใจร้อนอยากรู้มาก

ไม่ทันไรพิมพ์ชนกก็รู้สึกร้อนวูบวาบแปลกๆจนต้องเอามือโบกพัดหน้าตัวเอง...ด้านนทีพยายามข่มใจอยู่ในห้องพักที่รีสอร์ต แต่ก็ร้อนใจเป็นห่วงพิมพ์ชนกมาก

เมื่อยาออกฤทธิ์พิมพ์ชนกรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่น สมภพยิ้มกริ่มประคองเธอลงมาที่ห้องลับ นอนลงบนเตียง ใส่กุญแจข้อมือติดกับหัวเตียง แล้วกระซิบ “อย่าเพิ่งหลับ เกมของเราเพิ่งจะเริ่ม”

เธอถามเกมอะไร เขาหัวเราะบอกเธอว่าเดี๋ยวจะสนุกด้วยกัน...สุดท้ายนทีก็ทนไม่ได้ต้องมาดูพิมพ์ชนก เขาโดดข้ามกำแพงเข้ามาสอดส่องทั่วบ้าน จนเห็นสภาพเธอก็รู้ทันทีว่าโดนวางยา

นทีไปพาแก๊งเชิดสิงโตเรี่ยไรเงินมาเล่น ตัวเขารัวกลองลั่นบ้าน จนสมภพตกใจรีบออกมาดู จากนั้นนทีก็ดอดเข้าไปช่วยพิมพ์ชนกออกมา พวกเด็กเชิดสิงโตขอเงินทำบุญจากสมภพ กลับโดนเขาไล่ตะเพิดออกจากบ้าน

นทีอุ้มพิมพ์ชนกหนีกลับที่พักในรีสอร์ต เธอมีอาการยั่วยวนด้วยฤทธิ์ยา พยายามกอดรัดเขา ขยุ้มมือจับเนื้อตัวเขาไปทั่ว นทีต้องหักห้ามใจไม่ล่วงเกินเธอ

“ปล่อยผมไปเถอะ อย่ารังแกผม นึกซะว่าเมตตาลูกนกลูกกา”

“เสียใจไอ้หน้าหนวด วันนี้ไม่รอดหรอก ฮ่าๆๆๆ”

“ไม่ปล่อยใช่ไหม ได้...เจอท่าแบ็กซูเพล็กซ์ซุปเปอร์สแลม ไม้ตายนักมวยปล้ำระดับโลก” ว่าแล้วนทีก็ม้วนตัวใช้ผ้านวมห่อตัวพิมพ์ชนกแน่นอย่างกับข้าวต้มมัด

ด้านสมภพแปลกใจที่พิมพ์ชนกหายไปจากห้อง เข่นเขี้ยวคราวหน้าไม่รอดแน่...กลางดึกพิมพ์ชนกรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา พบว่าตัวเองโดนมัดอยู่ในผ้านวมก็โวยวาย

“ฝีมือไอ้ผู้กองแน่ๆ...ไอ้ผู้เกรียน มัดฉันทำไม”

“กินยาอะไรของสมภพเข้าไปหื่นขึ้นเต็มตัว ผมเกือบเสียหนุ่มให้คุณเลยนะ” นทีโวยกลับ

พิมพ์ชนกคิดทบทวน นทีว่าโดนวางยายังไม่รู้ตัวอีก ดีที่ตนไม่พิศวาสเธอสักนิด ไม่อย่างนั้นเสร็จตนแน่ หญิงสาวทั้งโกรธทั้งอายร้องให้ปล่อย นทีแกล้งเอามือถือมาถ่ายภาพเก็บไว้ก่อนปล่อย ยั่วว่าจะลงไอจีประจาน ข้าวต้มมัดนางร้าย...พิมพ์ชนกโวยลั่น

ท่าทางนทียังปวดหลังไม่หาย บ่น “ตกบันไดแล้วยังต้องอุ้มคุณ ตัวเบายังกับนุ่นสองตัน”

หลังจากนั้นพิมพ์ชนกรู้ว่าตัวผิดจึงเอายามานวดให้อย่างอ่อนโยน นทีรู้สึกเคลิ้ม...เขาอดถามไม่ได้ว่าตนขโมยตัวเธอออกมาแบบนี้จะโดนปลดจากงานละครไหม พิมพ์ชนกตอบว่าถ้าถูกปลดตนจะแฉ แต่ตนคิดว่าสมภพไม่กล้า นทีอยากรู้อีกว่าถ้าไม่ได้เล่นละครแล้วเธอจะทำอาชีพอะไร พิมพ์ชนกตอบว่าขายส้มตำมั้ง นทีเหน็บ

“คุณเนี่ยนะขายส้มตำ ลูกค้าพูดผิดหูก็เอาครกขว้างใส่กะบาลแล้ว”

“ถ้าเจอลูกค้าอย่างคุณ ฉันจะเอามะละกอยัดปาก”

“ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะยัดเยียดความเป็นเมียให้อีก” พูดแล้วนทีถอนใจ พิมพ์ชนกค้อนอายๆ

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.