ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางร้ายที่รัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: บอย ปกรณ์ ประกบ คิม คิมเบอร์ลี ใน "นางร้ายที่รัก"

เช้าวันใหม่ พิมพ์ชนกนั่งแต่งหน้ารอเข้าฉาก ดวงแขกับพิไลเดินมาแขวะว่าได้ข่าวนางร้ายไฮโซทิ้งงานสัมภาษณ์กลางคัน ทำให้ทีมงานหัวปั่นทั้งกอง ต่อมวินัยการทำงานคงตายด้าน พิไลเยาะว่าดาวรุ่งกำลังจะตกลงมากระแทกแรงๆ

“ก็ยังดีกว่าดาวตกไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด” ชาร์ลีเข้ามาตอบโต้แทน

ดวงแขยืดอกว่าตนกำลังกลับมาทวงตำแหน่งนางร้ายเบอร์หนึ่งคืน ทีมงานกระซิบว่าเว่อร์

เนตรกมลเห็นนทียืนหน้าเครียดจึงทักว่างาน

บอดี้การ์ดคงเครียดมากเขาถึงดูขรึมตลอดเวลา นที

ตอบยิ้มๆว่าตนยังไม่ชินมากกว่า เนตรกมลดักคอไม่ชินบรรยากาศในกองหรืออารมณ์ของพิมพ์ชนก นทียอมรับว่าอย่างหลังแค่ทำให้อารมณ์เสียเท่านั้น

“พิมพ์เป็นคนน่ารักนะคะ”

“นอกจากแม่บ้านก็มีแต่คุณเนตรที่ชื่นชม”

“มองคนแค่เปลือกเราก็จะเห็นแต่เปลือก สักวัน...ผู้กองจะเข้าใจพิมพ์”

ระหว่างนั้นพิษณุเข้ามาเรียกเนตรกมลให้ไปเข้าฉากและมองนทีด้วยสายตาหึงหวง เนตรกมลมองนทีอย่างเสียดายอยากอยู่คุยด้วยต่อ

ฉากที่เข้าเป็นฉากพิมพ์ชนกถือปืนไล่ตามเนตรกมล เกิดการยื้อแย่งปืนจนล้มกลิ้งกันไป ทันใดมีลมพัดวูบพร้อมเสียงสายธารเตือนว่า...อันตราย! ทำให้พิมพ์ชนกชะงัก พยายามดึงสมาธิกลับมาที่การแสดงต่อ เนตรกมลผลักพิมพ์ชนกกระเด็นล้มลงแล้วกระเสือกกระสนไปหยิบปืนมาหลับหูหลับตายิงใส่เธอ เสียงสายธารดังมาอีกว่า...ระวัง! ทำให้พิมพ์ชนกเอี้ยวตัวหันมอง กระสุนจึงพลาดจากพิมพ์ชนกไป แรงกระแทกจากปืนทำให้เนตรกมลล้มลงกับพื้น

ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้กำกับและทีมงาน นทีวิ่งเข้าไปหาพิมพ์ชนกเป็นคนแรก หยิบปืนขึ้นมาดูแล้วบอกว่ามันเป็นปืนจริง ทุกคนตกใจสุดๆ...ชาร์ลีโวยกุหลาบ ทีมงานงงไปตามๆกันว่ามันกลายเป็นปืนจริงไปได้อย่างไร กุหลาบเสนอให้แจ้งตำรวจ เพราะเห็นว่าระยะนี้มีคนจ้องทำร้ายพิมพ์ชนกบ่อย นทีจะเอาปืนไปตรวจลายนิ้วมือแฝง พิมพ์ชนกไม่ให้แจ้งความ อ้างไม่อยากเป็นข่าวเพราะจะทำให้งานเสีย นทีไม่พอใจ มีเพียงดวงแขกับพิไลที่ยิ้มมุมปากสะใจ

ศาสตราตามมาพบนทีที่คฤหาสน์ของพิมพ์ชนกเพื่อคุยเรื่องคดีที่สืบ นทีเชื่อว่าพิมพ์ชนกปิดบังข้อมูลบางอย่าง คนร้ายอาจมีความเกี่ยวข้องกับเธอหรือคนที่เธอรู้จัก จู่ๆพิมพ์ชนกก็ยกถาดน้ำและของว่างมาเสิร์ฟให้ศาสตราเพียงคนเดียว แล้วถามดูท่าพวกเขาจะสนิทกันมาก

“เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันครับ”

“แต่นิสัยต่างกันราวฟ้า...กับเหว” พิมพ์ชนกเหน็บ

นทีตาเขียวใส่...ศาสตราดูจะหลงเสน่ห์พิมพ์ชนกเอามากถึงขนาดเพ้อหา ขณะที่เดินกลับมาขึ้นรถ ยังประกาศว่าตราบใดที่เธอยังไม่มีแฟนตนก็มีสิทธิ์จีบ นทีรู้สึกไม่พอใจบอกไม่ถูก

ooooooo

วันใหม่ ชาร์ลีโทร.มากำชับนทีว่าเจ็ดโมงเช้าต้องพาพิมพ์ชนกมาถึงกอง ถ้าสายจะโดนลงโทษ แล้วมีเสียงจ๊วบ...ดังเข้ามา นทีขนลุกซู่รีบไปจัดการเคาะประตูปลุกพิมพ์ชนก แต่ไม่มีเสียงตอบจึงไขประตูเข้าไปด้วยกุญแจสำรอง ปรากฏว่าในห้องว่างเปล่า นทีตกใจมาก

ลงมาตามหาพิมพ์ชนกทั่วบ้าน ออกมาถามป้าศัลย์ที่กวาดสนามอยู่ เธอชี้ไปที่หน้าบ้านว่าพิมพ์ชนกกำลังรอใส่บาตร นทีหันมองตะลึงเพราะเธออยู่ในชุดขาว
ดูสำรวม

“คุณพิมพ์เคยใส่บาตรกับคุณแม่ทุกวัน แต่พอคุณท่านป่วยก็ไม่ได้ใส่อีกเลย เห็นเปรี้ยวจี๊ดอย่างงี้...ธรรมะ ธัมโมนะคะ”

จากนั้นพิมพ์ชนกก็มากรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลที่ใต้ต้นไม้ น้ำตาซึมพึมพำว่าตนจะทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ความผิด...เสียงสายธารเรียกแว่วมา ลมเย็นวาบจนทำให้ขนลุก พิมพ์ชนกรู้สึกเหมือนมีคนอยู่ข้างหลัง จึงหันมองแล้วต้องสะดุ้ง รีบหันกลับมาปาดน้ำตาทิ้ง

“คุณทำอะไรผิด” นทีถามอย่างสงสัย

“ผู้กองมารอรับส่วนบุญเหรอ วันหลังฉันจะกรวดน้ำคว่ำขันไปให้” พิมพ์ชนกกลบเกลื่อน

นทีแกล้งขอไข่พะโล้กับไก่ทอด หญิงสาวสวนจะใส่บาตรชุดใหญ่ให้แลกกับที่เขาจะไปพ้นๆเสียที นทีสวน “คิดไปคิดมา คุณเก็บไว้กินเองเถอะ เวลาปีนต้นงิ้วคงหิว”

พิมพ์ชนกแทบกรี๊ด แต่นทีชิงเดินหนี เธอจึงตะโกนไล่หลัง...ไอ้ผู้กองเกรียน...

ฉากที่ต้องเข้าในวันนี้ เป็นฉากบนเวที เนตรกมลกำลังซ้อมร้องเพลงกับแดนเซอร์ พิษณุเล่นเป็นโปรดิวเซอร์ยืนดูการซ้อมกับทีมงาน...กีตาร์และแอนนาเม้าท์กันถึงความหล่อเท่ของนที ชาร์ลีเข้ามากันท่าว่านทีอยู่ในใจตนคนเดียว

พิมพ์ชนกรอเข้าฉากอยู่กับดวงแขและพิไล นทียืนประกบไม่ห่าง พิมพ์ชนกรำคาญไล่ให้เขาลงไปจากเวทีเพราะตนไม่มีสมาธิ นทีสวนคิดว่าอยากอยู่ใกล้หรือ แล้วนึกได้แกล้งถามกวนๆ ว่าทำไมฉากตบตีแย่งผู้ชายจะต้องร้องกรี๊ดๆ...ตบกันเงียบๆไม่ได้หรือ หญิงสาวรู้ทันบอกให้เขาลองโดนตบดูจะได้รู้ นทีไม่ได้สนใจคำพูดเธอเท่าไหร่กลับสอดส่ายสายตาดูความเรียบร้อย

พอเข้าฉาก พิมพ์ชนกจะต้องต่อว่าเนตรกมลที่ร้องเพลงที่พระเอกแต่งให้ตน ดวงแขจะต้องส่งถังน้ำให้เธอสาดใส่เนตรกมล พิษณุเข้ามาปกป้องนางเอก

นทีมองการแสดงอย่างเอือมๆพลันเงยหน้ามองไปบนเพดานที่แขวนโคมไฟ เห็นคนใส่เสื้อแจ็กเกตมีฮู้ดปิดหัว ทำให้มองหน้าไม่ชัด ก็สงสัย ทันใดโคมไฟสั่นไปมาห้อยร่องแร่ง นทีตกใจร้องบอกให้ทุกคนระวัง พิษณุดึงเนตรกมลออกไป ชนพิมพ์ชนกล้มลง โคมไฟหลุดร่วงลงมา นาทีนั้นนทีปราดเข้ารวบตัวพิมพ์ชนกกลิ้งหลบอย่างเฉียดฉิว

“ม้ามจะแตก!” ชาร์ลีตกใจหงายเงิบ กีตาร์กับแอนนารับหลังเขาไว้ทัน

นทีรีบถามพิมพ์ชนกเป็นอะไรหรือเปล่า สีหน้าเธอยังตื่นตระหนก นทีเห็นชายสวมแจ็กเกตกำลังหนีลงจากเวที ก็ลุกพรวดไล่ตาม คนในกองตกใจพูดไม่ออก...นทีไล่ล่าชายต้องสงสัยอย่างดุเดือด เขาปาดกองของล้มมาขวางทางเพื่อให้นทีตามไม่ทัน พอเคลียร์ได้นทีก็ไล่ตามต่อทันที แล้วเขาก็ตะครุบชายสวมแจ็กเกตได้จับกดพื้นล็อกกุญแจมือ

ชายผู้ต้องสงสัยถูกเหวี่ยงลงที่เก้าอี้ต่อหน้าทุกคน นทีเค้นถามใครส่งมาทำร้ายพิมพ์ชนก ชายคนนั้นละล่ำละลักว่าเปล่า...ตนไม่รู้เรื่องตนออกไปสูบบุหรี่ นทีถามแล้ววิ่งหนีทำไม เขาตอบอึกอักๆว่าตนมียาอยู่สองเม็ด นทีค้นตัวเจอยาจริงๆแต่ยังสงสัยเพราะเขาสวมแจ็กเกตแบบเดียวกับคนร้าย กีตาร์บอกว่าเสื้อแบบนี้มีทุกคน พวกตนได้รับแจกวันปีใหม่ นทีเหวอ

“ถ้างั้นผู้ต้องสงสัยก็คือทุกคนที่อยู่ในนี้” พิมพ์ชนก โพล่งขึ้นมองทุกคนอย่างหวาดผวา

กุหลาบผู้จัดการกองยืนยันว่าทีมงานทำงานอยู่ข้างล่างไม่มีใครขึ้นไปบนโคมไฟนั่น ชาร์ลีโวยถามใครเป็นเจ้าของที่นี่ กุหลาบตอบว่า...มธุรส

พิมพ์ชนก ชาร์ลีและนทีสบตากันอึ้งๆ ผู้ช่วยผู้กำกับเสนอให้เลิกกอง แต่พิมพ์ชนกยืนยันให้ถ่ายต่อ ผู้กำกับจึงสั่งทุกคนแยกย้ายไปทำงาน นทีเห็นที่เข่าพิมพ์ชนกเขียวปั้ด...จึงไปเอาคูลแพ็กมาวางประคบให้ พิมพ์ชนกชักขาหลบแต่เขายื้อไว้และล็อกขาเธอแน่นทำเสียงดุ

“จะหนีไปไหน ดื้อไม่เป็นเวล่ำเวลา ซักวันเถอะจะหยิกให้เนื้อเขียว”

“ก็ลองสิ ตำรวจทำร้ายประชาชน ฉันจะฟ้องสรยุทธ”

“ไล่ตามจับคนร้ายจนเหนื่อยแล้วยังจะโดนฟ้องอีกเหรอ” นทีแกล้งบ่น

พิมพ์ชนกอ่อนลงเอ่ยปากขอบคุณที่ช่วยตน นทีได้ทีสวน “ขอเปลี่ยนเป็นบอกความจริงดีกว่า คุณมีเรื่องกับใคร กำลังตามสืบเรื่องอะไรอยู่”

หญิงสาวนิ่งไม่อยากตอบ พอดีมีเด็กเอาแก้วชาปิดฝารักษาอุณหภูมิมาเสิร์ฟ พิมพ์ชนกรับมาจะจิบ พลันได้กลิ่นกาแฟโชยเข้าจมูกเกิดอาการปวดหัวอย่างแรง ปาแก้วทิ้งโวยทันที

“จะฆ่ากันรึไง!”

ชาร์ลีวิ่งมาเห็นร้องโวยวายหนักกว่า “ตายๆๆๆ ตายแล้ว! ใครเอากาแฟให้น้องพิมพ์”

นทีแปลกใจแค่กาแฟทำไมต้องโวยวาย กุหลาบหน้าตื่นมาเอ็ดเด็กเสิร์ฟน้ำ เด็กบอกว่าเห็นชาหมดจึงชงกาแฟมาแทน กุหลาบรีบขอโทษแล้วบอกว่าเด็กคนนี้มธุรสเพิ่งฝากมาทำงานวันนี้เอง...ชาร์ลีสบตาพิมพ์ชนกที่มธุรสเข้ามาเกี่ยวข้องอีก ชาร์ลีเสียงเขียวให้ไล่ออกสถานเดียว กุหลาบอ้างว่าเป็นเด็กของมธุรสภรรยาเจ้าของกองละคร ชาร์ลียื่นคำขาดให้เลือกเอาระหว่างเด็กเสิร์ฟกับพิมพ์ชนก...ดวงแขเหน็บเสียงดัง “นังเยอะตัวแม่...”

“ตั้งแต่เด็กเสิร์ฟน้ำยันเมียผู้จัด มีใครไม่โดนพิษนังงูบ้าง” พิไลเสริม

พิมพ์ชนกได้ยินประกาศไม่ต้องไล่ออกแต่คราวหน้าให้ระวัง นทีทึ่งกับความใจดีของเธอ

ooooooo

พิมพ์ชนกเข้าฉากถ่ายละครต่ออย่างมืออาชีพ ไม่นานชาร์ลีกับนทีสังเกตเห็นว่าเธอหน้าซีดและหายใจหอบถี่ ไม่ทันไรเธอก็ชะงักยืนโอนเอนหายใจไม่ออกแล้วล้มลง นทีปราดเข้าอุ้ม ชาร์ลีเดินนำมาเปิดประตูรถให้ ท่าทางพิมพ์ชนกปวดหัวมากจนลืมตาไม่ขึ้น

“น้องพิมพ์แพ้กาแฟอย่างรุนแรง แค่หยดเดียวก็ข้ามภพไปเจอกันชาติหน้าได้เลย นี่แค่กลิ่นก็คงเวียนหัวไปทั้งวัน”

นทีจะพาไปหาหมอแต่พิมพ์ชนกปฏิเสธจะกลับไปทำงานต่อ ชาร์ลีเอ็ด “พอเถอะ เจ้รู้ว่าเป็นหญิงเหล็กเปลก็ไกวดาบก็แกว่ง แต่แรงจะลืมตายังไม่มี พักเถอะค่า เดี๋ยวงานอื่นจะเสียไปด้วย...ฝากหัวใจของเจ้ด้วยนะคะ

ผู้กองรูปหล่อ” ชาร์ลีถือโอกาสกอดไหล่ซบอกนที

นทีขยับหนีทำนองหัวใจเจ้หมายความว่าอย่างไร ชาร์ลีทุบอกนทีเบาๆก่อนจะเฉลยว่า “ก็น้องพิมพ์ไงคะ” แล้วเดินกลับเข้ากองถ่ายไป

นทีส่ายหน้ามองตาม...ขณะขับรถไปก็เหลียวมองพิมพ์ชนกที่หลับตาเอนเบาะนอนนิ่งๆอย่างห่วงใย อดแหย่ขำๆไม่ได้ว่า “เจ๊เหวี่ยงก็แพ้อะไรเป็นเหมือนกันเรอะ”

พิมพ์ชนกบอกอย่าเพิ่งกวน ไม่ทันไรก็เกิดอาการคะย้อนรีบเอามือปิดปาก...

กลับถึงบ้าน พิมพ์ชนกนอนบนโซฟา มีผ้าขนหนูชุบน้ำวางบนหน้าผาก นทีเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เดินเข้ามาถามเป็นอย่างไรบ้าง เธอตอบว่าดีขึ้น แล้วย้อนถามเขาไปไหนมา นทีบอกตนไปล้างรถ พิมพ์ชนกอึ้งเพราะได้อาเจียนไว้เลอะเทอะ “ไม่รังเกียจเหรอทำไมไม่เรียกคนรถมาทำ”

“ผมทำได้...หิวไหม” นทีถามพร้อมดึงผ้าขนหนูมาชุบน้ำใหม่แล้ววางบนหน้าผากเธอ

พิมพ์ชนกส่ายหน้าบ่นว่าเวียนหัวมากกว่า นทีติงท้องว่างจะไม่ดีต่อสุขภาพ ทานอาหารอ่อนๆก็ยังดี

เธอส่ายหน้าเขาหาว่าเธอดื้อ เธอปฏิเสธไม่ได้ดื้อ กินเข้าไปก็แหวะอีกจะทำอย่างไร

“ผมก็เช็ดไง” เห็นพิมพ์ชนกมองอึ้งๆจึงเสบ่นว่า “ผมขี้เกียจอุ้มคุณไปโรงพยาบาลอีกรอบ ตัวบางๆงี้...หลังผมแทบหัก”

พิมพ์ชนกค้อนขวับ “เว่อร์...แล้วป่านนี้ป้าศัลย์เข้านอนแล้ว ฉันจะกินอะไรได้”...

นทีลงมือทำซุปเอง พิมพ์ชนกเท้าคางมองอย่างทึ่งๆ “คล่องดีนะ ทำกับข้าวบ่อยเหรอ”

“เมื่อก่อนบ่อยเพราะอยู่กับผู้กองศาสตรา ซึ่งมันทำกับข้าวได้แมวส่ายหน้าหมาวิ่งหนี”

พิมพ์ชนกซักแล้วตอนนี้...เมื่อเขาตอบว่าไม่ได้ทำ ก็คิดว่าแฟนคงทำให้ เขาส่ายหน้าตนยังไม่มีแฟน จากนั้นนทีก็ตักซุปครีมที่ทำเสร็จใส่ถ้วย ตักเห็ดใส่แล้วโรยพริกไทยส่งให้ สายตาพิมพ์ชนกยังมองแปลกๆจึงรีบดักคอ “นี่ๆไม่ต้องคิดเลย...ผมกับไอ้ศาสตราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน”

“ฮึ...ตุ๊กแกกินปูนร้อนท้อง” พิมพ์ชนกเหน็บแล้วสูดกลิ่นซุป เปรยว่าเหมือนซุปที่กินเวลาไม่สบายตอนเด็กๆ

นทีขำเพราะตัวเขาก็ทานประจำเวลาไม่สบาย

ป้าเป็นคนทำให้จนตั้งชื่อว่า...ซุปหายดี กินแล้วหาย หญิงสาวยิ้มๆ นทีแกล้งบ่นให้ได้ยิน

“เป็นบอดี้การ์ด ทำความสะอาดรถ เป็นพ่อครัว... แต่ยังไม่ได้ยินคำขอบคุณซัก...คำ”

“ส่งบิลไปเก็บเงินกับเจ้ชาร์ลีแล้วกัน” พิมพ์ชนกพูดจบซดซุปอย่างเอร็ดอร่อย

แต่พอนทีถามอร่อยไหม เธอบอกงั้นๆ...นทีจึงเทซุปที่เหลือในหม้อใส่ชามอีกใบจะกินเสียเอง พิมพ์ชนกดึงชามมาวางตรงหน้าตัวเองแล้วบอกว่าตนจองแล้ว นทีหัวเราะมองอย่างเอ็นดู

ooooooo

อิงอรยังพยายามตามตื๊อถามศาสตราถึงนที ทำให้เกิดความใกล้ชิดสนิทสนมกันมากขึ้น อิงอรฉวยโอกาสตอนที่ศาสตราไปซื้อของกิน ขโมยมือถือเขาโทร.หานที

ช่วงนั้นนทีในชุดกีฬาสวมแว่นดำ นั่งรอพิมพ์ชนกอยู่ริมสระว่ายน้ำที่สปอร์ตคลับหรูแห่งหนึ่ง เห็นมือถือขึ้นชื่อศาสตราโทร.มาก็กดรับสาย แต่พอได้ยินเสียงอิงอรก็ตกใจ แก้สถานการณ์ว่ากำลังปฏิบัติภารกิจลับอยู่ ทันใดพิมพ์ชนกสวมเสื้อคลุมทับชุดว่ายน้ำโชว์สัดส่วนใส่แว่นตากันแดดเดินเยื้องกรายมาอย่างสง่างาม เป็นที่สะดุดตาแก่ผู้คนรอบสระ...นทีถึงกับตาค้างพูดออกไป

“พี่อยู่ในซ่องอันตรายมาก แถวนี้มีแต่ผู้หญิงไม่ดี แต่งตัววับๆแวมๆล่อเสือล่อตะเข้”

พิมพ์ชนกได้ยินโวย...เขาว่าใคร วันๆตั้งข้อหาว่าคนอื่น ตัวเองมีดีแค่เกรียนกับเก๊ก...อิงอรได้ยินเสียงรีบถามนทีว่าเสียงใคร เค้นถามเขาอยู่กับใคร นทีหาทางแก้ตัวออกไปว่า

“อยู่กับแม่เล้าเอาแต่ใจ แค่นี้ก่อนนะ...” นทีตัดสาย พิมพ์ชนกจ้องอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ

ศาสตราเดินกลับมาเห็นอิงอรยืนช็อกถือโทรศัพท์ตนอยู่ก็พอเข้าใจว่าเธอทำอะไร อิงอรรีบบอกให้เขาพาไปหานทีกลัวจะเสียท่าแม่เล้าในซ่อง ศาสตราแอบขำบอกว่าคนอย่างนทีเป็นถึงมือปราบ ไม่เสร็จไก่แก่แม่ปลาช่อนง่ายๆแน่

ด้านพิมพ์ชนกลงนั่งเก้าอี้ริมสระ นทีถามไม่ว่ายน้ำหรือ เธอบอกว่ามีธุระสำคัญกว่าการว่ายน้ำ นทีย้อนถามแล้วใส่ชุดว่ายน้ำทำไม เธอตอกกลับจะให้ใส่ชุดราตรีมาหรือ

“นึกว่าชอบโชว์” นทีเหน็บ

“ทุเรศ!” พิมพ์ชนกโมโหจ้องหน้าเขม็ง

นทีรู้ทันว่ามารอมธุรส สาธยายอย่างมืออาชีพ “คุณมธุรสเคยเป็นนักกีฬาว่ายน้ำเหรียญทอง ต้องมาว่ายน้ำออกกำลังกายที่นี่ทุกวันศุกร์...คุณพาตัวเองมาเสี่ยงอันตรายอีกแล้วนะ”

พิมพ์ชนกเผลอตอบตามความรู้สึกว่า มีเขาอยู่ตนไม่เป็นอะไรแน่ นทีแอบยิ้มปลื้ม หญิงสาวรู้สึกตัวกลบเกลื่อนถามเมื่อกี้เขาว่าใครเป็นแม่เล้า นทีย้อนว่าเธอไม่ได้เป็นก็ไม่ต้องร้อนตัว พิมพ์ชนกหมั่นไส้ลุกขึ้นผลัก นทีพลิกตัวหลบทำให้เธอเสียหลักจะตกน้ำ นทีช้อนหลังไว้ได้ พิมพ์ชนกกอดคอเขาแน่นไม่ให้ปล่อย นทีถามว่ายน้ำไม่เป็นหรืออย่างไร

“ถ้าฉันตกน้ำ ฉันจะเอาเรื่องคุณ!”

นทีทำท่าจะปล่อยเธอตกใจกอดคอเขาแน่นขึ้น นทีล้อกลัวน้ำหรือ เธอปากแข็งไม่ได้กลัวแต่ไม่ชอบ แล้วหวนคิดถึงอดีตที่ตนกับสายธารไม่ยอมเรียนว่ายน้ำตอนอยู่บ้านแสงประทีป...นทีอาสาสอนว่ายน้ำให้ เริ่มจากนั่งขอบสระห้อยขาลงตีน้ำให้คุ้นเคยก่อน พิมพ์ชนกเริ่มผ่อนคลายแกล้งตีน้ำใส่นที พลันต้องสะดุ้งเหมือนมีคนมาจับขาไว้ พอก้มมอง เห็นใบหน้าซีดๆของสายธารกำลังจับขาตน พิมพ์ชนกตกใจมากสะบัดขาจนเกือบพลัดตกน้ำ นทีโอบไหล่เธอไว้แล้วรวบตัวเธอยืนขึ้น พิมพ์ชนกมองลงไปในน้ำอีกครั้ง หน้าสายธารได้เลือนหายไป

พิมพ์ชนกเปลี่ยนมาเข้าห้องซาวน่า ใช้ผ้าคลุมผมเดินก้มหน้าไม่ให้ใครจำหน้าได้ เห็นมธุรสกำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งในห้องซาวน่า ก็เข้าไปแอบฟังแล้วต้องตกใจ ได้ยินเหมือนเธอคุยเรื่องอุบัติเหตุบนเวที แล้วมธุรสยังบอกอีกว่า

“งานวันเกิดคุณดนัย คนมาทั้งวงการ เราต้องทำให้ดูเป็นอุบัติเหตุ...อย่าพลาด”

หญิงคนนั้นรับคำแล้วเดินตามมธุรสออกจากห้องซาวน่า...พิมพ์ชนกครุ่นคิดแล้วหยิบมือถือมาโทร.ออก “ฉันเจอมธุรสคุยกับผู้หญิงอีกคน น่าสงสัยมาก คุณช่วยตามไปที”

พิมพ์ชนกไม่ทันมองว่ามือถือตนแบตกำลังจะหมด...มธุรสออกมาคุยกับหญิงสาวก่อนจะแยกกันไปว่า “ใช้เงินเท่าไหร่ฉันไม่อั้น ขอมือดีที่สุดแล้วกัน ฉันต้องการให้เรื่องจบในคืนนั้น”

“ถ้าเงินถึง ต่อให้ฆ่าคนยังได้เลยค่ะ” หญิงสาวลึกลับตอบ

นทีแอบมองอย่างสงสัย สะกดรอยตามไปจนถึงรถ ได้ยินมธุรสบอกว่า ให้เธอหาทางแอบเข้าไปพบในบ้าน แล้วสองสาวก็ทบทวนแผนกันเบาๆจนนทีไม่ได้ยิน

ด้านพิมพ์ชนกนั่งอยู่ในห้องซาวน่า มีมือหนึ่งมาล็อกประตูด้านนอกแล้วเร่งความร้อนขึ้น เธอรู้สึกร้อนเหงื่อโซมกาย จะเปิดประตูออกแต่เปิดไม่ได้ก็เคาะเรียกให้คนช่วย สัญชาตญาณของคนใกล้ตายเรียกหาคนที่มั่นใจว่าจะช่วยได้ พิมพ์ชนกจึงร้องเรียกนทีก่อนจะหมดสติไป

เมื่อมธุรสกับหญิงสาวลึกลับขึ้นรถออกไป นทีก็เข้ามาเดินหาพิมพ์ชนกโทร.หาก็ไม่ติด จนมาพบเธอหมดสติอยู่ในห้องซาวน่า เขารีบช่วยอุ้มเธอออกไปปฐมพยาบาลจนได้สติ...

นทีได้ขอภาพจากกล้องวงจรปิดของสปอร์ตคลับ กลับมาเปิดให้ชาร์ลีดูว่ามีมือคนร้ายมาล็อกประตูโดยรู้จุดของกล้องวงจรปิดทำให้ไม่เห็นหน้า พิมพ์ชนกเชื่อว่าเป็นฝีมือมธุรส

“แต่น้องพิมพ์แปลงตัวคลุมหัวซะมิดชิด ยายแม่มดมธุรสจำไม่ได้แล้วจะทำร้ายน้องพิมพ์ได้ยังไง” ชาร์ลีข้องใจ

แต่พิมพ์ชนกมั่นใจว่าเป็นฝีมือมธุรสเพราะสปอร์ตคลับก็เป็นของเธอ นทีแทรกถาม “จะไม่มีใครยอมบอกผมจริงๆเหรอว่าเรื่องราวเป็นยังไงกันแน่”

พิมพ์ชนกย้ำ ตนบอกได้แค่เท่าที่เห็นว่ามีคนคิดทำร้าย แต่เพราะอะไรเธอนิ่งไม่ตอบ

ooooooo

คืนวันต่อมาเป็นงานเลี้ยงวันเกิดดนัยที่คฤหาสน์ของเขา แขกเหรื่อมาอวยพร พร้อมสาวพริตตี้มากมาย... พิมพ์ชนกในชุดสุดเซ็กซี่สวยเริ่ดเดินเข้ามาในงานโดยมีนทีเดินตามสีหน้าเหมือนโดนบังคับให้แต่งตัว ดนัยยิ้มดีใจที่เธอมาร่วมงาน รวมทั้งสมภพที่แอบชื่นชม

พอลับตาคน พิมพ์ชนกแอบย่องเข้าในบ้าน นทีตามติดถามจะทำอะไร พิมพ์ชนกเหวี่ยงเล็กๆอย่ามายุ่ง ตนเห็นมธุรสกับผู้หญิงที่สปอร์ตคลับเดินเข้าไป...ทั้งสองเดินมาตามทางไม่ทันไรได้ยินเสียงมธุรสพูดว่า “เลือดเต็มตัวเลยเหรอ...ดี สะใจ!”

พิมพ์ชนกตกใจหันมาสบตานที...มธุรสกับหญิงสาวที่คุยกันเดินเข้าไปในห้อง พิมพ์ชนกรีบวิ่งตามเสียงสายธารเรียก...พี่พิมพ์...เธอชะงักถอยกลับมาที่ห้องห้องหนึ่ง เห็นร่างชุดขาวเดินอยู่ไวๆ กำลังจะเข้าไปดู ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องช่วยด้วย...ดังตามด้วยเสียงกรีดร้องของแขกในงาน

นทีรีบวิ่งออกไป พิมพ์ชนกลังเลก่อนจะวิ่งตามเขาไป...บริเวณสระน้ำ มีผู้หญิงนอนคว่ำหน้าเลือดท่วมตัวอยู่ นทีปราดเข้าจับชีพจรแล้วบอกว่ายังมีชีวิตอยู่ ให้เรียกรถพยาบาลโดยเร็ว เนตรกมลร้องขึ้นว่านั่นคือดวงแข ไม่ทันไรพิไลเดินเลือดท่วมเข้ามาเสียงแหบพร่าให้ช่วยด้วย ทุกคนตกใจ...พิมพ์ชนกมองไปเห็นผู้หญิงยืนแอบมองอยู่ก็ชี้บอกนั่นคนร้าย...นทีวิ่งไปตะครุบตัวไว้ได้ซักถาม “คุณมธุรสมีแผนอะไร...ผู้หญิงที่บาดเจ็บเป็นฝีมือพวกคุณใช่ไหม”

หญิงสาวทำท่าหวาดกลัว ไม่ทันไร ดนตรีดังขึ้นด้วยเพลงเร้าใจ แดนเซอร์สาวในชุดเซ็กซี่เปรอะไปด้วยเลือดออกมาเต้น มธุรสในชุดหนังขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์เข้ามาจอด...ร้องแฮปปี้เบิร์ธเดย์แก่ดนัย เขายิ้มแหยๆหัวใจแทบวาย

พอรู้ว่าเป็นการแสดง พิมพ์ชนกจึงถอยหลบไปที่ห้องที่ได้ยินเสียงสายธารเรียกอีกครั้ง...ห้องนี้เป็นห้องเก็บงานศิลปะของดนัย มีภาพเขียนแขวนบนผนังมากมาย ที่มุมห้องมีภาพขนาดใหญ่คลุมผ้าขาวไว้ พิมพ์ชนกเดินชมภาพต่างๆส่วนใหญ่จะเป็นภาพหญิงสาววัยรุ่น เธอเดินมองไปเรื่อยจนมาตะลึงกับภาพหนึ่ง เพราะเป็นภาพของสายธาร

ดนัยเข้ามาทักถามว่าชอบงานศิลปะหรือ พิมพ์ชนกสะดุ้งปรับสีหน้ายิ้มยั่วยวน หันมาเล่าว่าตอนเด็กๆตนเคยเรียนวาดภาพสีน้ำแต่โตมาไม่ได้จับอีกเลย ดนัยยิ้มกริ่มมองเธออย่างหลงใหลบอกเธอว่ายินดีจะสอนวาดภาพให้และขอให้เธอมาเป็นแบบด้วย ทันใดมธุรสเข้ามาขัดเสียงเข้ม

“คุณดนัย! แขกทั้งงานรอคุณอยู่ที่สระว่ายน้ำ กรุณาให้เกียรติด้วย” มธุรสเข้ามาดึงดนัยออกไปไม่วายจะมองพิมพ์ชนกด้วยสายตาโกรธๆ เดินออกมา ดนัยต่อว่ามธุรสที่ไม่ให้เกียรติพิมพ์ชนก เธอตอกกลับว่าแขกที่ไร้มารยาทชอบฉกสามีเจ้าของบ้านทั้งที่คนเต็มบ้าน พิมพ์ชนกตามออกมายั่วอารมณ์

“พิมพ์เสียมารยาทจริงๆ เก็บคุณดนัยไว้คนเดียวไม่เผื่อแผ่ใคร ไว้ว่างๆเรานัด..กิน...ข้าวกันวันหลังนะคะ”

พูดจบพิมพ์ชนกก็เดินไป มธุรสเต้นผางหันไปทุบตีดนัย เขาผลักเธอออกอย่างรำคาญแล้วเดินหนี มธุรสเข่นเขี้ยว จับได้คาหนังคาเขาเมื่อไหร่ ตนจะฆ่าให้ตายคามือ...ห่างออกมา นทีแอบฟังรู้สึกไม่ชอบการกระทำของพิมพ์ชนกเอาเลย

กลับถึงบ้าน นทีตำหนิพิมพ์ชนกเมื่อไหร่จะเลิกเป็นนางร้ายทะลุจอคอยสร้างศัตรูตลอดเวลาไม่กลัวตายบ้างหรือไร หญิงสาวยิ้มยั่วจะกลัวทำไมในเมื่อตนมีเขาคอยคุ้มครอง นทีถอนใจ

แล้วคืนนั้น พิมพ์ชนกก็ฝันว่าตัวเองมาเป็นแบบให้ดนัยวาดภาพ โดยเขาให้ถือช่อลิลลี่นั่งบนเก้าอี้ตามแบบภาพของสายธาร ดนัยรำพันถึงความสวยของดวงตา สายธาร พอเธอถามว่าใครเขาก็เอาภาพสายธารมาวางตรงหน้า พิมพ์ชนกเห็นในภาพ สายธารสวมสร้อยมีจี้สีเงินเป็นตัวอักษรN...ภาพสายธารน้ำตาไหลออกมาเป็นสีเลือด เหมือนพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง

พิมพ์ชนกสะดุ้งตื่น แล้วต้องตกใจคำรบสองเมื่อเห็นหน้านทีจ่ออยู่เกือบชิด จึงใช้สองมือแปะที่หน้าเขาแล้วผลักออกอย่างแรง โวยว่าเขาเข้ามาทำไม นทีโวยกลับ

“ก็คุณร้องซะลั่นบ้าน เรียกก็ไม่ตื่นเลยก้มดูว่าหายใจรึเปล่า”

“แต่ฉันจะช็อกตายเพราะหน้าคุณ”

“โทษทีที่หล่อ...ไม่รู้จะแก้ตัวยังไง”

“แหวะหลงตัวเอง น่าเกลียดน่ากลัวสามตัวห้าบาท ไม่เคยส่องกระจกเหรอ”

“นี่แปลว่าไม่เคยเห็นตัวเองหลับอ้าปากกรนคร่อกๆ ปากเคี้ยวแจ่บๆน้ำลายไหลย้อยถึงหู”

พิมพ์ชนกแทบกรี๊ดไล่ให้เขาออกไป นทีทิ้งท้ายก่อนไป “แต่เทียบกับตอนโบ๊ะหน้าฉ่ำ ตอนนอนสวยกว่า...” พูดไม่ทันจบหมอนก็ปลิวมาปะทะหน้า พร้อมเสียงไล่ เขาจึงวิ่งออกไป

พิมพ์ชนกหอบด้วยความโมโห คิดถึงฝันแล้วหยิบมือถือมากดโทร.ถาม...วันนี้ว่างไหมคะ

ooooooo

สายวันนั้น พิมพ์ชนกแต่งตัวเซ็กซี่เปิดไหล่มาที่สตูดิโอวาดภาพของดนัย โดยนทีตามมาเฝ้ามองอย่างขัดหูขัดตา ดนัยจัดท่าทางให้เธอถือดอกลิลลี่ นทีกระแอมอย่างหมั่นไส้ พิมพ์ชนกรู้ว่าเขาคอยขัดจึงขอให้ออกไปรอข้างนอก...ดนัยมองสักพัก คิดเปลี่ยนดอกไม้ใหม่จึงออกไปหา

พิมพ์ชนกฉวยโอกาสเดินสำรวจภาพ เห็นหญิงสาวทุกคนที่เป็นแบบถือดอกไม้สีขาวทั้งนั้น แล้วก็มาหยุดหน้ารูปสายธาร แทบไม่เชื่อสายตาที่ในภาพสายธารสวมสร้อยเป็นจี้อักษรN จริงๆ จึงรีบหยิบมือถือมาถ่ายภาพไว้ เสียงสายธารเรียกแผ่วเบาพร้อมลมเย็นวาบจนน่าขนลุก เสียงสายธารบอกให้หาสร้อยให้เจอ ทันใด...มีมือหนึ่งมาจับไหล่ พิมพ์ชนกสะดุ้งหันมอง

“คุณสมภพ!”

สมภพถามคุยกับใคร พิมพ์ชนกรีบยกมือถือให้ดู สมภพมองรูปสายธารแล้วเปรยว่าผู้หญิงคนนี้สวยมาก พิมพ์ชนกตื่นเต้นรีบถามเขารู้จักเธอหรือ ที่ไหน เมื่อไหร่ สมภพแปลกใจทำไมถึงสนใจ พิมพ์ชนกกลบเกลื่อน

เห็นเธอสวย สมภพจึงเล่าว่า ตนสะสมงานศิลปะไว้ที่บ้านริมทะเลหัวหินเพียบ อยากให้เธอไปชม เธอรีบรับปากอยากไปชม

ทันใดดนัยถือแจกันดอกกุหลาบแดงเข้ามา สีหน้าไม่พอใจ แล้วดึงน้องชายออกไปคุยนอกห้อง นทีแอบได้ยิน ดนัยต่อว่าสมภพไม่ให้ยุ่งกับพิมพ์ชนก แม้สมภพจะบอกว่าเราแบ่งผู้หญิงร่วมกันมาตลอด แต่ดนัยยืนยันว่าคนนี้ตนขอ

ระหว่างนั้นมธุรสเข้ามาในสตูดิโอเห็นพิมพ์ชนกดมดอกกุหลาบอยู่ก็เหน็บว่าลักดมขโมยดมดอกไม้บ้านคนอื่นคงชื่นใจมาก พิมพ์ชนกตอกกลับว่า กลิ่นไม่เท่าไหร่แต่ถึงใจมากกว่า มธุรสปรี๊ดปัดแจกันตกแตก ผลักพิมพ์ชนกเซไป นทีปรี่เข้ารับเธอไว้แล้วถามเป็นอะไรไหม เธอกลับย้อนว่าให้ไปห่วงมธุรสดีกว่าคงเจ็บปวดน่าดู มธุรสสวน

“คิดถึงหัวอกคนอื่นเป็นด้วยหรือ คนเป็นเมียที่ต้องเห็นผัวมั่วกับผู้หญิงชั้นต่ำ มันเจ็บปวดแค่ไหน ผู้ชายโสดๆมีตั้งเยอะ ทำไมต้องแย่งผัวชาวบ้าน”

“เพราะแซ่บมั้งคะ” พิมพ์ชนกยั่ว

มธุรสเดือดก้มหยิบเศษแจกันแตกขึ้นมา นทีรีบบอกให้วางอาวุธ แต่เธอกลับระเบิดอารมณ์ด้วยการหันไปกรีดภาพผู้หญิงบนผนังอย่างเคียดแค้นและด่าทอ ดนัยวิ่งเข้ามาถามเกิดอะไรขึ้น พิมพ์ชนกสะบัดตัวออกจากนทีเข้าไปหาดนัย บอกว่ามธุรสจะทำร้ายกรีดหน้าตน มธุรสโวยว่าโกหก ดนัยไม่ฟังเสียงต่อว่าและไล่มธุรสออกไป เธอน้อยใจและเสียใจกราดเกรี้ยวจะเข้าทำร้ายพิมพ์ชนก นทีเข้าแย่งเศษแจกันออกจากมือ พิมพ์ชนกทำทีกลัวตัวสั่นให้ดนัยปลอบ นทีมองการกระทำยั่วยุของพิมพ์ชนกอย่างไม่พอใจ

พอมธุรสออกไป พิมพ์ชนกก็รำพันเสียดายภาพวาด ดนัยบอกว่าไม่เป็นไรตนวาดใหม่ได้ ตนจำรายละเอียดของภาพทั้งหมดได้ พิมพ์ชนกเน้นภาพสายธารอ้างสะดุดตามาก ดนัยบอกว่า

“คงเพราะผมพยายามใส่วิญญาณเข้าไปในภาพ ด้วยวิธีที่มากกว่าการวาดธรรมดา”

พิมพ์ชนกฟังแล้วอยากรู้มากว่ามันเป็นอย่างไร... จากนั้นพิมพ์ชนกกับนทีกำลังเดินออกจากคฤหาสน์ดนัย นทีเหน็บว่าทีหลังให้หาพระรอดมาคล้องคอ จะได้รอดพ้นจากนางสิงห์ เล่นปั่นหัวทั้งพี่ทั้งน้อง มันสนุกมากหรือ พิมพ์ชนกยักไหล่ ทันใดได้ยินเสียงมธุรส

“ทำขนาดนี้แล้วมันยังกล้ายุ่งกับคุณดนัย...”

นทีรีบรวบตัวพิมพ์ชนกหลบเข้าซอกแคบๆ เผอิญเหยียบเท้าเธอ เธออ้าปากจะร้องเขาไม่มีมือจะปิดปากจึงใช้ปากประกบปากเธอนิ่ง พิมพ์ชนกได้สติผลักเขาออกจะโวยแต่นึกได้เปลี่ยนเป็นกระซิบต่อว่าจะบ้าหรือ หาว่าเขาฉวยโอกาส...มธุรสเดินมาหยุดใกล้ๆคุยโทรศัพท์ว่า

“มันอยากเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อน ก็ต้องจัดหนักให้มันถึงบ้าน”

พิมพ์ชนกกับนทีมองหน้ากันสังหรณ์ใจ...

ooooooo

ทั้งสองรีบกลับบ้านเพราะชาร์ลีโทร.มาบอกว่าป้าศัลย์โดนระเบิดปาเข้ามาในบ้าน พิมพ์ชนกรีบมาดูป้าศัลย์ที่บ้าน พบเธอหน้าตาหัวหูดำไปด้วยเขม่า ผมเผ้ารุงรัง ป้าศัลย์บ่นโชคดีที่หน้าตนเป็นซิลิโคนเจ็ดชั้น ถึงไม่เป็นอะไร ศาสตรามาเก็บหลักฐานและบอกว่าเป็นระเบิดปลอม

พิมพ์ชนกมั่นใจว่าเป็นฝีมือมธุรส นทียังไม่ปักใจต้องมีหลักฐานมากกว่าคำพูด เตือนให้ระวังตัวมากขึ้น พิมพ์ชนกตัดสินใจจ่ายเงินเดือนคนในบ้านหกเดือนให้ออกไปเพื่อความปลอดภัย รวมทั้งชาร์ลี แต่เขาไม่ยอมไป นทีก็ไม่ไปอ้างตนฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาคนเดียว

ศาสตราออกมาคุยกับนทีหน้าบ้านว่ายังสืบหาคนชื่อน้ำไม่ได้ ถามนทีรู้หรือยังว่าพิมพ์ชนกสืบเรื่องอะไร นทีตอบว่าไม่รู้ รู้แค่ว่าเป็นเรื่องอันตรายมาก เป็นน้องนุ่งจะจับตีก้นเสีย...ศาสตราแซวไม่ใช่น้องก็ตีได้ นทีเอ็ด “ทะลึ่ง...ฉันเป็นห่วงเขาจริงๆ...”

พิมพ์ชนกเดินมาได้ยินรู้สึกดี แต่พอศาสตราถามว่าแค่ห่วงหรือ อยู่กับคนสวยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงต้องมีหวั่นไหวบ้าง นทีเขินปัดว่าไม่มี ตนห่วงตามหน้าที่

และว่าผู้หญิงร้ายกาจน่าเบื่อแบบนี้ใครจะไปทนอยู่ด้วย ลาออกได้ตนลาออกไปนานแล้ว...พิมพ์ชนกหน้าเสียหันหลังเดินไป

สาวใช้ในบ้านทยอยถือกระเป๋าเดินออกมา อิงอรโผล่หน้าจากพุ่มไม้ ยิ่งเชื่อว่าที่นี่เป็นซ่องแน่ พลัน

ป้าศัลย์เดินมาข้างหลังจับตัวอิงอรร้องว่าเป็นคนร้ายที่ปาระเบิด อิงอรร้องลั่นหาว่าป้าศัลย์เป็นแม่เล้า...ศาสตราได้ยินเสียงรีบมาลากตัวอิงอรออกไป เธอดิ้นรนจะเข้าไปหานที ศาสตราต้องเอ็ดว่าการทำแบบนี้จะทำให้นที ได้รับอันตราย เพราะเผยตัวให้คนร้ายรู้ว่าเป็นใคร

ชาร์ลีกำลังยืนกรานกับพิมพ์ชนกว่าตนจะไม่ไปจากเธอ และฝากนทีดูแลเธอด้วย นทีรับปากแล้วเดินมาส่งชาร์ลีที่รถ ทันทีที่รถแล่นออกไป นทีก็เห็นมีเงาคนวิ่งเข้าไปหลังบ้าน จึงตามไปตะครุบตัว ปรากฏว่าเป็นป้าศัลย์ที่วกกลับมาเพราะเป็นห่วงไม่อยากทิ้งพิมพ์ชนกไปไหน

“เนื้อแท้ของคุณพิมพ์เป็นคนดีมากนะคะ” ป้าศัลย์ยืนยันกับนที เขารู้สึกว่าเธอจิตใจดีจริง

แล้วคืนนี้พิมพ์ชนกก็นอนฝันถึงสายธารมาบอกให้หาสร้อยคอของเธอ จากนั้นเธอก็โดนลากลงไปในหนองน้ำ พิมพ์ชนกร้องลั่น “น้ำ...เอาน้องฉันคืนมา...น้ำ...
เอาน้ำคืนมา...”

นทีพยายามปลุกพิมพ์ชนกให้ตื่น เธอลืมตาขึ้นมาน้ำตานองหน้า แต่ไม่ยอมเล่าอะไร นทีเห็นเธอตัวสั่นจึงดึงมากอดปลอบ แล้วจับให้เธอนอนลงบอกว่าตนจะอยู่เป็นเพื่อนไม่ต้องกลัว

ooooooo

รุ่งเช้านทีลงมาเห็นพิมพ์ชนกใส่บาตรหน้าบ้าน พอเดินเข้ามา เธอหลบตาเขาอย่างเขินๆ นทีแกล้งคุยกับป้าศัลย์ว่าเมื่อคืนได้ยินเสียงอะไรไหม เสียงแมวร้องหง่าวๆทั้งคืน ป้าศัลย์ส่ายหน้า

นทีบอกคงมีตนคนเดียวที่ได้ยิน พิมพ์ชนกกระดาก เอ่ยคำขอบใจเบาๆ นทียิ้มดีใจ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ พิมพ์ชนกค้อนขวับเดินหนีไป

ในกองถ่าย ชาร์ลีเล่าให้พิมพ์ชนกฟังว่า สมภพเป็นเพลย์บอย เคยมีข่าวพัวพันกับการตายของผู้หญิงไซด์ไลน์คนหนึ่ง แต่เงินถึงคดีจึงเงียบ ลือกันว่าเขามีธุรกิจสกปรกหลายอย่าง แต่ฉากหน้าดูเป็นคนดี จ่ายดาราไม่อั้น...ชาร์ลีขอร้องไม่ให้พิมพ์ชนกยุ่งเกี่ยวกับสมภพอีก แต่ดูสีหน้าเธอครุ่นคิดว่าเขาต้องมีส่วนกับการตายของสายธารแน่ ชาร์ลีปราม...แค่นี้ก็ศึกรอบด้านแล้ว

“เพิ่มอีกซักคนจะเป็นไร แต่ตอนนี้พิมพ์มีเรื่องให้เจ้ช่วย”

ชาร์ลีนิ่วหน้าแต่ต้องทำตาม...ชาร์ลีมาไหว้วานนทีให้ไปรับชุดราตรีแทน อ้างตนจะต้องพาพิมพ์ชนกไปให้หมอตรวจภายในหรือเขาจะไปเอง นทีอึกอักจำต้องรับคำ

จากนั้นพิมพ์ชนกก็ให้ชาร์ลีขับรถพาไปที่บึงน้ำที่พบศพสายธาร เพื่อจะหาสร้อยคอของเธอให้เจอ ระหว่างทางมีมอเตอร์ไซค์คนร้ายขี่มาเทียบแล้วชักปืนยิงใส่ ชาร์ลีตกใจ พิมพ์ชนกตะโกนให้ชนมันไปเลยแต่เขาไม่กล้า กลับเหยียบเบรกจนเธอหน้าทิ่ม คนร้ายลงจากรถมาจ่อยิงใกล้ๆ ทันใดกลับโดนยิงที่มือ ปืนกระเด็น ทั้งสองโผล่หน้ามาดูเห็นนทีเข้าจับกุมคนร้ายไว้ได้

นทีเอ็ดทั้งสองทำไมถึงชอบวิ่งเข้าหาความตาย ดีที่ตนตัดสินใจขับรถตามมา คลาดกันแค่ไฟแดงเดียว พิมพ์ชนกสวน แค่ตายไม่มีอะไรมากกว่านั้น...แล้วจะไปให้ถึงหนองน้ำนั่น โดยอ้างว่าเคยไปถ่ายละครแล้วทำสร้อยหล่นไว้...นทียอมมาช่วยหาอยู่หลายชั่วโมงจนชาร์ลีหมดแรง พิมพ์ชนกจึงยอมกลับ ชาร์ลีดีใจรีบไปขับรถมารับเผอิญล้อติดหล่ม นทีกับพิมพ์ชนกต้องช่วยกันเข็น โคลนกระเด็นเปรอะหน้านที พิมพ์ชนกหัวเราะ นทีโกรธป้ายโคลนใส่ หญิงสาววิ่งหนี พลันเห็นเงาสะท้อนของสร้อยแวบขึ้นมา จึงชะงักก้มเก็บแล้วต้องดีใจเพราะเป็นสร้อยที่กำลังหา

หลังจากวันนั้น พิมพ์ชนกเอาสร้อยมาให้พิพัฒน์ดู เขายอมรับว่าเขาซื้อให้สายธารเอง พิมพ์ชนกขอเก็บไว้ก่อนแล้วลากลับ พิพัฒน์คว้ามือเธอไว้ เธอมองงงๆ เขาปล่อยมือเธออย่างกระดาก แล้วอ้างอยากชวนเธอไปทำบุญให้สายธารด้วยกัน เธอจึงรับปากวันไหนว่างจะไป...พิมพ์–ชนกไม่รู้เลยว่าที่พุ่มไม้ข้างหลัง มีคนซุ่มมองอยู่ตลอดเวลา

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ

"จีจ้า" โชว์ลีลามวยกรงดุเดือด เล่นจริง เจ็บตัวแต่เป็นเรื่องจิ๊บๆ
22 พ.ย. 2562
08:15 น.