ข่าว

วิดีโอ



นางร้าย

อ่านเรื่องย่อ

แนว: ดราม่า-โรคแมนติก

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: วรพันธ์ รวี

กำกับการแสดงโดย: ตะวัน จารุจินดา

ผลิตโดย: บริษัท มงคลดี โปรดักชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: กิตตน์ก้อง ขำกฤษ, ทิสานาฏ ศรศึก

แขวลัยรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะทำให้ไม่ได้เจอกับภวาภพอีก จึงไปหาเขาที่ห้องพักในโรงแรม เพื่ออยู่ด้วยกันเป็นครั้งสุดท้าย หลังมีความสุขด้วยกัน เธอรอจนเขาหลับ ลุกขึ้นแต่งตัวคว้ามือถือย่องเงียบออกจากห้องโทร.บอกวิชาญว่ายินดีรับข้อเสนอ 10 ล้านบาทนั่น...

ภวาภพตื่นขึ้นในตอนเช้าไม่เจอแขวลัยแล้ว นึกถึงเรื่องที่อยู่ด้วยกันเมื่อคืนยิ้มมีความสุข...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน สงวนศักดิ์ขับรถมาจอดที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ก่อนจะลงมาประคองหญิงสาวลงจากรถ อนุวดีที่แอบสะกดรอยตามทั้งโกรธทั้งเสียใจน้ำตาไหล

“ไหนบอกว่าอกข้างซ้ายเป็นของวดีไง” อนุวดีตัดสินใจจอดรถลงไปดู เห็นสงวนศักดิ์คุยกับหญิงสาวกะหนุงกะหนิง ทนไม่ไหวเข้าไปทักทายทำทีบังเอิญเจอกัน เขาตกใจนี่เธอมาได้อย่างไร เธอโกหกว่าขับรถผ่านเจอรถเขาจอดอยู่ก็เลยลงมาดู แล้วหันไปถามหญิงสาวว่าท้องกี่เดือนแล้ว

“สามเดือนแล้วค่ะ...ตัวยังไม่ได้บอกเขาอีกเหรอ”

“จะต้องบอกอะไรอีก เขามาเห็นกับตาแล้วนี่”

หญิงสาวยังไม่ทันแนะนำตัวเองว่าเป็นน้องสาวของสงวนศักดิ์ชื่อมิ้งค์ อนุวดีชิงต่อว่าเขาเสียก่อนว่ามาหลอกกันทำไม เมียท้องสามเดือนแล้วยังมายุ่งกับตนอีก สงวนศักดิ์แกล้งยั่วโมโหก็เธอไม่ได้สนใจเขาไม่ใช่หรือ

“ใช่ ฉันไม่สนใจนายแต่ฉันแค่สงสารเขาที่ต้องโดนนายหลอก”

“ตัวหลอกอะไรเขาเหรอ” หญิงสาวมองสงวนศักดิ์งงๆ

“ผู้หญิงสมัยนี้อย่าทนโง่อีกต่อไปเลยค่ะ ไอ้นี่มันสวมเขาให้คุณแล้วก็ฉัน มันมีคุณอยู่แล้วยังเที่ยวมาทำให้คนอื่นตกหลุมพรางให้เขาหลงรัก ตัวเองมีเจ้าของอยู่แล้วยังกล้าพูดว่าอกข้างซ้ายเป็นของเธอ”

แฟนของมิ้งค์เดินเข้ามายังไม่ได้พูดอะไร อนุวดีไล่ให้ไปโต๊ะอื่นก่อนโต๊ะนี้ยังไม่สั่งอาหาร เขาไม่ได้เป็นบ๋อยแต่มาหาภรรยาของเขา แล้วถามมิ้งค์ว่ามีอะไรกันหรือ มิ้งค์เล่าให้ฟังว่าอนุวดีเข้าใจผิดคิดว่าตนเป็นแฟนพี่หงวน

“ไม่ใช่ครับ มิ้งค์เป็นน้องสาวพี่หงวนแล้วก็เป็นภรรยาผม พอดีพวกเราอยู่เชียงใหม่ มิ้งค์มาฝากครรภ์ที่กรุงเทพฯ พี่หงวนเลยดูแลให้ แล้ววันนี้ผมก็มารับมิ้งค์กลับครับ”

อนุวดีอายมากที่ปล่อยไก่ทั้งเล้าหันหลังเดินหนี สงวนศักดิ์รีบตามจนทันขอร้องให้อยู่คุยกันก่อน เธอต่อว่าเขาทำไมไม่บอกว่านั่นเป็นน้องสาว เขาไม่วายยียวนก็เธอไม่ได้ถาม เธอโวยใส่สะใจมากใช่ไหมที่ได้แกล้งกัน เขาอ้างถ้าไม่แกล้งจะรู้ได้อย่างไรว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเขา อนุวดีโกรธขยับจะเดินหนี

“เดี๋ยวก่อน ฟังก่อนสิ ฉันยอมรับว่าชอบแกล้งเธอชอบยั่วเธอ แต่ที่ทำอย่างนั้นเพราะฉันไม่รู้จะเริ่มต้นกับเธอยังไง ฉันจีบใครก่อนไม่เป็น บทที่ฉันรับส่วนใหญ่ทำให้นางเอกร้องไห้ไม่เคยทำให้นางเอกคนไหนมีความสุข แต่ต่อจากนี้ไปตัวร้ายอย่างฉันจะขอกลับตัวใหม่ไม่ทำให้นางเอกคนนี้โกรธอีกและจะทำให้เธอมีความสุขทุกๆวัน คบกันนะ เพราะยังไงอกข้างซ้ายก็เป็นของเธอ” สงวนศักดิ์ดึงอนุวดีมากอดแนบอก เธอกอดตอบไม่มีเกี่ยงงอน

ooooooo

ภวาภพมองแหวนแต่งงานในมือยิ้มมีความสุข เก็บใส่กระเป๋าแล้วเดินเข้าบ้าน วิชาญเห็นเขายิ้มแย้มเข้ามาไม่วายแดกดันว่าช่างมีความสุขจริงๆ แล้วนี่จะไปไหน ภวาภพแค่จะกลับมาเอาของที่เหลือ วิชาญอยากรู้นี่เขาคิดจะออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยลำแข้งของตัวเองอย่างนั้นหรือ เขายอมรับว่าใช่

“ฉันเข้าใจ ตอนฉันอายุเท่าแกฉันก็เป็นแบบนี้ พ่อแม่จะพูดจะเตือนแค่ไหนก็ไม่ฟัง คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันดีและถูกต้อง แต่แกอย่ามั่นใจในตัวเองมากไป”

“ผมไม่ได้มั่นใจในตัวเอง แต่ผมมั่นใจในความรักของผม” ภวาภพพูดไม่ทันขาดคำวิชาญหัวเราะสวนขึ้นทันที

“แกอยากรู้ไหมล่ะว่าความรักของแกมันจะเป็นรักแท้หรือเปล่า”...

ปรางค์ทิพย์รู้เรื่องที่พี่สาวยอมรับเงินจากวิชาญ 10 ล้านบาทแลกกับการเลิกยุ่งกับภวาภพเพื่อเอาเงินก้อนนี้ไปจ่ายให้อาทิตย์ ถามย้ำแน่ใจหรือว่าจะทำแบบนี้ เธอพยักหน้าตัดสินใจแล้วว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุด

“แล้วคุณภวาภพล่ะ เขาจะต้องเสียใจและเกลียดพี่แขแน่”

“พี่ยอมให้เขาเกลียดถ้ามันจะรักษาครอบครัวเขาและครอบครัวเราไว้ได้ ปรางค์รับปากพี่ได้ไหมหลังจากจบเรื่องนี้พี่ขอให้เลิกยุ่งกับคุณวิชาญนะ” การที่แขวลัยยอมสละความสุขของตัวเองเพื่อคนอื่นทำให้ปรางค์ทิพย์ยอมรับปากทั้งที่ก่อนหน้าไม่ยอม...

ในเวลาต่อมาแขวลัยมาที่ร้านอาหารตามนัด เห็นวิชาญรอท่าอยู่ เขาเชิญเธอนั่งก่อน แล้วถามว่าข้อเสนอให้เงิน 10 ล้านบาทเพื่อให้เลิกยุ่งกับลูกชายของตนตกลงจะเอาอย่างไรรับหรือไม่ เธอต่อรองขอเพิ่มเงินอีก 5 ล้านบาทเป็น 15 ล้านบาทแล้วเธอจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับลูกชายของเขาอีก ภวาภพที่หลบอยู่ด้านหลังงงมากที่อยู่ๆเธอกลายเป็นคนแบบนี้

“โอ้โห เธอเปลี่ยนไปจริงๆ แถมยังกล้าต่อรอง แล้วฉันจะแน่ใจได้อย่างไรว่าถ้าฉันให้เงินเธอไปแล้วเธอจะเลิกยุ่งกับภพจริงๆ ในเมื่อเธอก็เคยผิดสัญญา ว่าอย่างไรล่ะ แม่นักต่อรอง ฉันจะเชื่อเธอได้อย่างไรถ้าเธอทำให้เชื่อเธอไม่ได้ อย่าหวังว่าฉันจะให้เงินเธอไปง่ายๆเพราะฉันไม่ได้กินหญ้า”

“อันที่จริงฉันก็ไม่คิดจะจริงจังกับคุณภพตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉันแค่คิดว่าเขารวย เขาจะพาฉันขึ้นไปยืน ในจุดที่สูงสุดได้ ที่ฉันผิดสัญญาและทำเป็นหยิ่งในศักดิ์ศรีก็เพื่อให้เขาหลงให้เขาประทับใจในตัวฉันและแน่นอนมันได้ผล สิ่งที่ฉันต้องการจากเขาก็แค่เงินจากครอบครัวคุณ แต่เขาดันหันหลังให้กับครอบครัวแล้วจะมาใช้ชีวิตเอง มาถึงจุดนี้ฉันไม่ต้องการและเขายังจะมาเป็นภาระให้กับชีวิตฉันอีกด้วย”

ภวาภพเดินน้ำตาร่วงออกจากที่ซ่อน แขวลัย ถึงกับตะลึง วิชาญได้ทีเสี้ยมลูกชายว่าตาสว่างแล้วใช่ไหม ต่อให้ตนพูดกับเขาให้ตายอย่างไรถ้าเขาไม่ได้มาฟังมาเห็นกับตาเขาก็คงยังโง่ดักดานอยู่ ภวาภพยอมรับว่าตัวเองเป็นอย่างที่พ่อพูด บอกท่านให้รีบเอาเงินให้ผู้หญิงคนนี้ได้แล้ว ดูเธอจะหิวกระหายเงินมากมาย

“เช็ค 15 ล้านกับการได้ลูกชายกลับมามันไม่แพงหรอก” วิชาญเซ็นเช็คยื่นให้แขวลัยซึ่งรับแล้วลุกออกไป โดยพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล กลัวภวาภพจับพิรุธได้...

ภวาภพวิ่งตามแขวลัยจนทัน คาดคั้นว่ามีอะไรกันแน่ถึงต้องทำแบบนี้ มีปัญหาครอบครัวอะไรหรือ เธอไม่มีปัญหาครอบครัวอะไรทั้งนั้น ขอร้องให้เขาเลิกยุ่ง กับเธอสักที เขาไม่เชื่อว่าเรื่องเมื่อครู่นี้เป็นความจริง

“เป็นแค่การแสดงของคุณให้พ่อผมตายใจ อย่าบอกนะว่าคุณไม่ได้รักผม อย่าหลบตาผม คุณยังรักผมอยู่ใช่ไหม” ภวาภพเห็นแขวลัยจะเดินหนีคว้าแขนไว้ ขอร้องอย่าทิ้งกัน เธอพยายามทำตัวให้น่ารังเกียจ เพื่อให้เขาเชื่อว่าเธอก็เหมือนผู้หญิงสมัยนี้ที่บูชาเงิน อยากได้กระเป๋าแบรนด์เนม อยากไปเที่ยวเมืองนอก

“แต่ถ้าคุณให้ฉันได้ฉันถึงจะยอมกลับไปหาคุณเหมือนเดิมและจะปรนเปรอความสุขให้คุณเหมือนเมื่อคืน แต่ต้องแลกกับเงินนะ” แขวลัยสวมบทหญิงเลวได้สมบทบาท ภวาภพเชื่อสนิทใจว่าเธอเป็นอย่างที่พูด มองด้วยสายตารังเกียจก่อนผละจากไปไม่หันกลับมามองอีก แขวลัยที่ทำเป็นเข้มแข็งเมื่อครู่ถึงกับปล่อยโฮเมื่ออยู่คนเดียว

ooooooo

เช้านี้แขวลัยมีคิวถ่ายละคร ครั้นแสดงฉากสุดท้ายเสร็จหลบไปโทร.หาอาทิตย์บอกว่าเตรียมเงินตามที่เขาต้องการไว้ให้แล้ว จะให้เอาไปให้ที่ไหนบอกมาได้เลย เขาจะส่งโลเกชันไปให้

“แล้วอย่าคิดเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ไม่ใช่อะไรหรอก มันจะไม่ง่ายสำหรับน้องสาวคุณ” อาทิตย์หัวร่อร่า แขวลัยได้แต่ขบกรามแน่น วางสายแล้วรีบไปที่รถตัวเอง อนุวดีกับสงวนศักดิ์เดินสวนมาพอดี ร้องถามจะไปไหน เธอหมดคิวแสดงก็เลยจะกลับแล้วถามอนุวดีมาได้อย่างไร อนุวดีกับพี่หงวนจะไปถ่ายละครที่เชียงใหม่เลยแวะมาหาเธอก่อนไป อยากได้อะไรที่นั่นหรือเปล่า เธอไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นขอบคุณมากที่ถาม

“แข วดีจะมาบอกว่าแขต้องไปตามนัดของหมอนะ วดีไม่อยู่แขไปเองได้ใช่ไหม แขต้องไปตามนัดทุกครั้งนะ วดีจะโทรเช็กกับอาหมอ แขอย่าเครียดนะ แล้ววดีจะโทร.หานะ” อนุวดีเดินหยอกล้อกับสงวนศักดิ์ออกไป แขวลัยมองตามเศร้าใจเมื่อย้อนคิดถึงความรักของตัวเอง...

จากนั้นไม่นานแขวลัยมาถึงตึกร้างตามนัด อาทิตย์ที่รอท่าอยู่ทวงถามถึงเงินห้าล้านบาท เธอขอดูคลิปเต็มๆก่อน เขาเปิดคลิปในมือถือตัวเองให้ดู ถ้าเธอคิดว่าเขามั่วคลิปนี้ขึ้นมาเองคงได้เห็นกับตาแล้วใช่ไหมว่าสองคนในคลิปคือน้องสาวของเธอกับพ่อของภวาภพ ทีนี้ถึงตาเขาบ้าง เงินของเขาอยู่ไหน แขวลัยหยิบเช็คห้าล้านบาทออกมาให้ อาทิตย์โวยวายจะบ้าหรือถึงได้จ่ายค่าแบล็กเมล์เป็นเช็ค ขอเงินสดไม่ได้หรือ

“แต่นี่ก็เช็คเงินสด คุณขึ้นเงินได้เลย”

“แล้วผมจะมั่นใจได้อย่างไรว่ามีเงินในบัญชี” อาทิตย์เห็นเช็คเป็นของวิชาญถึงกับหัวเราะลั่น “เฮ้ย อย่าบอกนะว่าคุณไปเอาเงินมาจากคุณวิชาญ ถ้าเขายอมให้เงินคุณหมายความว่าคุณก็ต้องเลิกยุ่งกับไอ้ภวาภพ... สะใจโว้ย ผมได้ทั้งเงินและยังได้ทำลายทั้งคุณและไอ้ภวาภพอีกด้วย ป่านนี้มันคงเหมือนตกนรกเพราะคุณยอมแลกความรักของคุณกับมันเพื่อเงินที่ต้องเอามาให้ผม”

แขวลัยทวงคลิปนั่นทั้งน้ำตา อาทิตย์ยื่นมือถือให้ บอกว่าทุกอย่างอยู่ในนี้ไม่ได้ก๊อบปี้ไฟล์ไว้อีก เธออดเป็นกังวลไม่ได้จะเชื่อเขาได้อย่างไร เขาออกตัวไม่ได้เลวขนาดนั้น อีกอย่างหนึ่งเขาคงไม่ได้เงินห้าล้านบาทจากเธอมาง่ายๆอีก สำหรับเราสองคนจบถาวรแล้วไม่มีอะไรติดค้างกันอีก จากนั้นยิ้มร่าออกไป เธอถึงกับทรุดลงร้องไห้ หยิบมือถือจะโทร.หาภวาภพแต่เปลี่ยนใจไม่โทร.กอดมือถือไว้ร้องไห้โฮ...

บ่ายวันเดียวกันแขวลัยนัดครอบครัวให้มาเจอกันที่บ้าน เขมแปลกใจมีเรื่องอะไรถึงอยากให้พวกเราอยู่กันพร้อมหน้า พรรณีเดาว่าเธอจะแต่งงานกับภวาภพใช่ไหม ทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เศรษฐีมาร่วมเป็นครอบครัว ยกเว้นปรางค์ทิพย์ที่รู้สึกได้ถึงความผิดปกติของพี่สาวขอร้องให้ทุกคนฟังพี่แขพูดก่อน แขวลัยนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะบอกว่าตัวเองเป็นมะเร็ง ทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะปรางค์ทิพย์ “พี่แข มันเป็นไปได้อย่างไร”

“จะเป็นได้อย่างไรพี่ก็เป็นไปแล้ว”

พรรณีปลอบว่าไม่ต้องเป็นกังวลไป โรคนี้รักษาให้หายได้ แขวลัยพยักหน้า หมอบอกกับเธอว่าเธอยังเด็กโอกาสหายเป็นปกติมีสูง ล่าสุดทำซีทีสแกน มะเร็งก็ไม่ได้แพร่กระจาย  แต่ทั้งนี้ก็ไม่มีใครยืนยันได้ว่าเธอจะตายหรือไม่ตาย เขม พรรณีกับปรางค์ทิพย์ร้องไห้โฮ แขวลัยยื่นสมุดบัญชีเงินฝากให้พรรณี

“นี่เป็นเงินก้อนสุดท้าย แขอยากให้แม่เก็บไว้ดูแลครอบครัวเรา แม่...แขรู้ว่าแม่เล่นการพนันน้อยลง แต่แขอยากให้แม่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับมันอีกเลย พ่อ ถ้าแขเป็นอะไรไปจะไม่มีใครดูแลพ่อได้ พ่อต้องเลิกเหล้านะ ปรางค์ ชม เนาว์ พวกแกต้องรักกันดูแลกัน และต่อไปนี้ทุกคน ต้องพึ่งพาตัวเอง  ถ้าวันหนึ่งที่แขไม่อยู่ ทุกคนจะได้ดูแลตัวเองได้ และแขอยากเห็นมันเกิดขึ้นก่อนที่แขจะ...”

“แข พอแล้วลูก แขจะไม่เป็นอะไร” พรรณีดึงแขวลัยมากอด ทุกคนกรูกันเข้ามากอดเธอเช่นกัน รับปากกับเธอว่าจะทำตามที่เธอพูด ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราขอให้เธอรักษาตัวเองให้หาย ปรางค์ทิพย์เห็นสมควรแก่เวลาก็ขอตัวกลับก่อน แขวลัยเดินมาส่งน้องที่รถ ยื่นเช็คเงินสด 10 ล้านบาทให้ เธอไม่รับบอกให้พี่สาวเก็บไว้รักษาตัว

“แกไม่อยากได้เงินแล้วเหรอ”

“ปรางค์อยากได้มาก ปรางค์มีความฝันว่าจะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศและเงิน 10 ล้านนี้เป็นทุน ปรางค์อยากเปิดร้านอาหาร  ปรางค์ว่าพอปรางค์อยู่ตัว จะเอาไอ้ชมไอ้เนาว์ไปช่วยงานและเรียนหนังสือแต่นั่นมันก่อนที่ปรางค์จะรู้ว่าพี่แขเป็นมะเร็ง”

แขวลัยคะยั้นคะยอให้น้องรับเช็คไว้ไม่ต้องเป็นห่วงตน ปรางค์ทิพย์ไม่ยอมรับเงินให้พี่เก็บไว้เองเพราะโรคนี้ต้องใช้เงินเยอะ แขวลัยมีเงินเก็บไว้สำหรับรักษาตัวเองและอีกอย่างหนึ่งอาหมอของอนุวดีทำเรื่องให้ตนไปอยู่ในโครงการดูแลผู้ป่วยมะเร็งสำหรับงานวิจัย ค่ารักษามะเร็งก็จะถูกลงมาก

“งั้นพี่แขเอาเงินไปคืนคุณภวาภพเขาเถอะ เพราะปรางค์รู้ว่าเงินก้อนนี้ต้องแลกมาด้วยอะไร”

“ถึงเอาไปคืนตอนนี้ก็ไม่มีอะไรต่างหรอกปรางค์ สำหรับชีวิตพี่มันแทบจะมืดสนิทไปแล้ว แต่สำหรับคุณภวาภพชีวิตเขาเพิ่งเริ่ม พี่ไม่อยากเห็นครอบครัวเขาต้องมาพังพินาศเพราะพวกเรา ปรางค์ แกสัญญากับพี่แล้วนะว่าเงินก้อนนี้จะทำให้แกเลิกยุ่งกับคุณวิชาญเด็ดขาด”

“ได้พี่แข ปรางค์จะทำตามสัญญา”

“ปรางค์รับปากพี่แล้วนะ พี่ไม่อยากให้แกต้องเผชิญหน้ากับคุณเกศรีเพราะเขาเป็นคนโมโหร้ายมาก พี่เคยเจอฤทธิ์มาแล้ว”

ooooooo

ภวาภพช้ำรักจากแขวลัยจึงประชดชีวิตด้วยการประกาศจะกลับไปแต่งงานกับลดาวัลย์ทั้งที่ปฏิเสธไปก่อนหน้า เธอรู้ข่าวนี้จากแม่ก็ดีใจเนื้อเต้นไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ถามแม่ซ้ำอีกครั้งว่าเขายอมแต่งจริงหรือ

“ก็จริงน่ะสิ หวังว่าแกจะไม่ทำมันพังอีกนะ”

“ไม่แน่นอน เพราะการแต่งงานกับภพคราวนี้ทำให้ลดากลับมาในวงสังคมได้อีกครั้ง” ลดาวัลย์ยิ้มดีใจสุดๆ...

ในขณะเดียวกันอาทิตย์ไม่ได้ทำตามที่พูดยังคงเก็บคลิปฉาวระหว่างวิชาญกับปรางค์ทิพย์ไว้...

เกศรีรู้เรื่องลูกจากวิชาญก็เป็นห่วง แวะมาหาที่ห้องพักพยายามเคาะเรียกให้เปิดรับอยู่นานสองนานกลับเงียบไม่มีเสียงขานตอบ เธอจึงให้พนักงานเอาคีย์การ์ดสำรองมาเปิดให้ ครั้นเข้าไปในห้องพบสภาพดูไม่จืด ห้องรกเป็นรังหนู ขวดเหล้าที่ดื่มหมดแล้วเกลื่อนพื้น ภวาภพเมาหลับอยู่บนโซฟา เธอเข้าไปเขย่าแขนลูกให้รู้สึกตัว เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมาเห็นแม่ก็แปลกใจมาได้อย่างไร

“คุณพ่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้แม่ฟัง แม่เป็นห่วงเลยมาดู...ภพต้องขนาดนี้เลยหรือ แกนี่เป็นเอามากนะ ผู้หญิงดีๆมีตั้งเยอะแยะเดี๋ยวแม่จะดูลูกเพื่อนให้อีก”

“พอแล้วครับคุณแม่ ผมจะแต่งงานกับลดา ต่อไปนี้ผมจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณพ่อคุณแม่ต้องการ”

ภวาภพเห็นแม่อ้าปากจะทักท้วงเรื่องลดาวัลย์มีลูกกับฝรั่งก็ชิงพูดตัดหน้า “เอาเถอะครับผมรับได้ ไม่ว่าลดาจะผ่านผู้ชายมาขนาดไหน แต่ชื่อเสียงตระกูลเขาในสังคมดีมาก มันจะส่งเสริมผมและบริษัทเราด้วย ตามนั้นนะครับคุณแม่”...

เพื่อเป็นการยืนยันว่าจะกลับไปเป็นลูกที่ดีเชื่อฟังพ่อแม่ ภวาภพจึงย้ายข้าวของกลับไปอยู่บ้านกับพวกท่าน ภรณีเห็นพี่ชายเอาแต่นั่งหน้าเศร้าเหม่อใจลอยก็อดสงสารไม่ได้ตัดสินใจโทร.หาแขวลัยหวังจะให้มาปรับความเข้าใจกับพี่ชาย เพราะเชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อพูด

“อย่าบอกเลยว่าพี่แขไม่ได้รักพี่ภพจริงเพราะมันไม่ใช่ เวลาที่น้องเห็นพี่แขอยู่กับพี่ภพเหมือนทั้งโลกหยุดหมุนให้กับความรักของพี่ทั้งสองคน พี่แขเคยบอกน้องเองว่าให้สู้เพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการแล้วทำไมคราวนี้พี่ถึงทิ้งความต้องการของตัวเองล่ะ”

“สิ่งที่แขต้องการคือการที่เห็นทุกอย่างในชีวิตของคนที่แขรักมีความสุข และทุกสิ่งในชีวิตเขาจะไม่พังทลาย คุณณีเชื่อเถอะ แขกำลังสู้เพื่อมันอยู่” แขวลัยว่าแล้ววางสาย ภรณีงงไม่เข้าใจว่าเธอพูดเรื่องอะไร

ooooooo

ณ โรงพยาบาลที่เชียงใหม่ ระหว่างแขวลัยนั่งรอเรียกเข้าห้องตรวจ อนุวดีวิดีโอคอลเข้ามาถามว่าอยู่ไหน พอรู้ว่ามาหาหมอก็ชมว่าทำดีมาก กำชับว่าถ้าอาหมอให้ทำอะไรต้องทำตามอย่างเคร่งครัด เธอรับคำ จังหวะนั้นสงวนศักดิ์ยื่นหน้าเข้ามาพูดให้กำลังใจเธอให้เข้มแข็งเข้าไว้

“แขอยากได้อะไรไหม เดี๋ยวพี่หงวนกลับก่อน” อนุวดีหันไปไล่สงวนศักดิ์เผื่อเพื่อนอยากคุยเป็นการส่วนตัว แขวลัยส่ายหน้าไม่อยากได้ เห็นทั้งคู่เย้าแหย่กัน ก็ยิ้มดีใจที่ทั้งคู่ลงเอยกันได้ อนุวดีขอตัวไปก่อนแล้วจะติดต่อมาใหม่ แขวลัยวางสายแล้วเงยหน้ามองทีวีมีข่าวภวาภพจะแต่งงานกับลดาวัลย์ถึงกับน้ำตาซึม...

พักตร์สุดาเห็นข่าวนี้เช่นกัน ขบกรามแน่นด้วยความแค้นจะไม่ยอมให้ลดาวัลย์แย่งภวาภพไปง่ายๆ...

ค่ำแล้วเกศรีเห็นวิชาญจะออกไปข้างนอกซักโน่นถามนี่จนเขาไม่พอใจจะมาซักทำไม  ทำเหมือนจับผิดกัน เดี๋ยวนี้จับผิดลูกไม่ได้เลยเปลี่ยนมาจับผิดตนแทนอย่างนั้นหรือ เธอย้อนถามแล้วเขาทำอะไรผิดไว้หรือเปล่า

“นี่ความจริงคุณมาสนอกสนใจเรื่องของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ในเมื่อคุณบอกเองว่าเราแก่ๆกันแล้วควรจะมีที่ส่วนตัว คุณอยากจะนั่งสมาธิ กินมังสวิรัติ กินเจทำไปสิ ในโลกส่วนตัวของคุณ ในเมื่อผมจัดการเรื่องไอ้ภพมันเรียบร้อยต่อไปนี้ขอผมใช้ชีวิตส่วนตัวของผม และไม่ต้องห่วง ผมไม่ทำเสื่อมเสียถึงคุณแน่นอน” พูดจบวิชาญออกจากบ้าน เกศรีอยากจะร้องกรี๊ดๆแต่ไม่กล้ากลัวหลุดคอนเซปต์ผู้ดีของตัวเอง...

คล้อยหลังวิชาญไม่นาน เกศรีโทร.ไปโวยอาทิตย์ที่ป่านนี้ยังสืบเรื่องสามีตนเองมีเมียน้อยไม่คืบหน้า ขู่ถ้าทำไม่ได้จะไปจ้างคนอื่นแล้ววางสายใส่ จุ๋มที่ฟังอยู่ด้วยไม่พอใจ ทำไมเขาไม่ด่ามันไปเลยในเมื่อตอนนี้เรารวยกันแล้ว อาทิตย์คิดแผนชั่วบางอย่างออก

“จุ๋มลองคิดดูนะ ขนาดนังแขพี่ยังได้ตั้ง 5 ล้าน แล้วถ้าคุณเกศรีล่ะ พี่จะได้เงินเท่าไหร่” อาทิตย์ยิ้มเจ้าเล่ห์

ooooooo

เพื่อป้องกันความผิดพลาด คุณหญิงนภากับท่านนายพลจัดให้มีงานแถลงข่าวการแต่งงานของลดาวัลย์กับภวาภพ ทั้งนักข่าวทั้งแขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ระหว่างว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังให้สัมภาษณ์นักข่าวอยู่บนเวที พักตร์สุดาเข้ามาป่วนในงาน กล่าวหาว่าว่าที่เจ้าสาวมีลูกมีสามีมาก่อน

“เธอพูดอะไรของเธอ อย่าไปเชื่อนะคะ” ลดาวัลย์เถียงคอเป็นเอ็น

“คุณลุงคุณป้าคะ แพทขอโทษนะคะ แต่แพทไม่อยากให้คุณลุงคุณป้าต้องโดนหลอก” พักตร์สุดาพูดไม่ทันขาดคำเฮนรี่อุ้มลูกเข้ามา “เขาบอกว่าเธอหลอกให้เขากลับไปประเทศตัวเอง เธอบอกจะตามไปอยู่ด้วยแล้วก็หนีเขามาที่นี่ พอดีฉันมีเพื่อนอยู่ที่ลอนดอนก็เลยช่วยเขาตามหาเธอไงล่ะ ถ้าไม่เชื่อก็ตรวจ DNA เด็กคนนี้ได้เลยค่ะ”

ลดาวัลย์ร้องกรี๊ดๆสนั่น คุณหญิงนภาอับอายมากพานจะเป็นลม นักข่าวฮือกันเข้าไปสัมภาษณ์พักตร์สุดา

เกศรีลงจากเวทีจะไปเอาเรื่องตัวป่วน มีไลน์จากอาทิตย์เข้ามาเสียก่อน ครั้นเปิดดูเห็นคลิปฉาวของวิชาญกับปรางค์ทิพย์รีบหลบออกจากงานโทร.ถามย้ำกับอาทิตย์ว่าในคลิปนั่นใช่สามีของตนไหม เขารับคำหนักแน่นว่าใช่

“ดี นายทำได้ดีมาก แล้วฉันจะโอนค่าจ้างไปให้ ฉันขอไฟล์ทั้งหมดด้วย”

“คงจะไม่ได้ล่ะครับ คุณคงต้องมาคุยกับผมแล้วล่ะ”

ไม่นานนักเกศรีมาพบกับอาทิตย์และจุ๋มบนดาดฟ้าตึกสูงแห่งหนึ่ง อยากรู้ว่าเขาต้องการอะไรถึงนัดให้มาที่นี่ อาทิตย์ต้องการเงินปีละ 10 ล้านบาทเพื่อดูแลคลิปนี้ไว้ให้เธอ  เพราะหากมันหลุดออกไปครอบครัวและบริษัทของเธอจะต้องเสียหาย เกศรีฉุนขาดด่าเขาว่าไอ้เลวนี่คิดจะแบล็กเมล์กันหรือ

“อย่าพูดอย่างนั้นสิครับ มันดูไม่ดีเลย  เอาเป็นว่าผมทำการจัดเก็บข้อมูลสำคัญให้คุณ” อาทิตย์ว่าแล้วเปิดคลิปฉบับเต็มให้ดู เกศรีพยายามยื้อแย่งดึงกันไปดึงกันมาเขาพลัดตกดาดฟ้า เธอตกใจวิ่งลงไปดู จุ๋มไปถึงตัวอาทิตย์ก่อนเห็นนอนจมกองเลือดเข้าไปกอดร่างไร้วิญญาณของเขาร้องไห้ เกศรีเห็นเขาตายก็กลัวความผิดวิ่งหนีกลับไปที่รถตัวเอง โทร.หาภวาภพมือไม้ปากคอสั่นด้วยความหวาดกลัว

“แม่...แม่ไม่ได้ฆ่ามันนะ มันเป็นอุบัติเหตุ” เกศรีร้องไห้โฮ ภวาภพใจคอไม่ดีถามว่าอยู่ไหนเดี๋ยวจะไปรับ

ระหว่างนั้นจุ๋มปล่อยคลิปเด็ดว่อนเน็ตแก้แค้นให้อาทิตย์...

ในเวลาต่อมา ภวาภพพาแม่กลับบ้าน ปลอบให้ใจเย็นๆก่อน ภรณีเห็นสภาพของแม่ก็ตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขาดึงแขนน้องสาวออกไปคุยกันที่ห้องอื่น เป็นจังหวะเดียวกับวิชาญกลับเข้ามาเจอเกศรีก็ต่อว่าว่าหายไปไหนมา กว่าจะแคนเซิลนักข่าวได้เกือบแย่ แล้วหยิบรีโมตกดเปิดทีวี ผู้ประกาศกำลังรายงานข่าวเด็ด

“ข่าวร้อนมากเลย ตอนนี้มีคลิปหลุดออกมาหน้าเหมือนเจ้าพ่อสื่ออย่างคุณวิชาญ คั่วกับน้องสาวนางร้ายแขวลัย เรื่องนี้เพิ่งมีการแชร์มาในโลกโซเชียลเชียวนะครับ ไปดูตัวอย่างคลิปกัน”

วิชาญตกตะลึงกับข่าวนี้หันขวับไปทางเกศรี เจอมีดในมือเธอตวัดใส่เฉียดไปเส้นยาแดง โวยวายลั่นทำบ้าอะไร ภวาภพวิ่งเข้ามาจับแม่ไว้ ขณะที่ภรณีดึงแขนพ่อให้ถอยห่างออกมา เกศรีตะคอกใส่วิชาญว่าทำแบบนี้กับตนได้อย่างไร ภวาภพงงนี่มันเรื่องอะไรกัน สองพี่น้องต่างหยิบมือถือตัวเองมาเปิดดูเห็นคลิปหลุดของพ่อถึงกับพูดไม่ออก เกศรีจะเข้าไปเอาเรื่องวิชาญให้ได้

ภวาภพต้องล็อกตัวไว้ขอร้องแม่ให้ใจเย็นๆ

“ไหนคุณว่าจะไม่ทำให้ครอบครัวเราเสื่อมเสียไง”

ภวาภพพยายามขอมีดจากแม่แต่ท่านไม่ให้ต้องการจะฆ่าวิชาญให้สิ้นซาก เขายืดอกท้าทายให้ฆ่าได้เลย แต่จะมาโทษเขาเรื่องนี้คนเดียวไม่ได้เพราะเธอทำเป็นธรรมะธัมโมไม่เคยสนใจเอาใจเขา เอาแต่ความสุขตัวเองเป็นสำคัญ เธอถึงได้น่าเบื่อแบบนี้ เกศรีโกรธจัดสะบัดมือลูกหลุดพุ่งไปตบหน้าวิชาญฉาดใหญ่ เขาตบเธอกลับ สองคนผัวเมียตบตีกันวุ่นวายไปหมด ภวาภพต้องจับทั้งคู่แยกกัน วิชาญชี้หน้าเกศรีอย่างเอาเรื่อง

“ต่อไปนี้มึงกับกูไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก อยู่

ส่วนใครส่วนมัน ไปสิ ไปถือศีลไปวัดไปวาสร้างภาพที่ไหนก็ไป แต่อย่ามายุ่งกับกู” วิชาญโวยวายจบเดินออกจากบ้าน เกศรีกรีดร้องจนหมดสติ ภวาภพอุ้มแม่ขึ้นไปนอนที่ห้องแล้วลงมาดื่มเหล้าเพื่อดับความเครียด คิดถึงเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาได้ผลุนผลันออกไป

ooooooo

ที่บ้านเช่า แขวลัยด่าอาทิตย์หยาบๆคายๆเมื่อเห็นคลิปฉาวของวิชาญกับปรางค์ทิพย์ว่อนเน็ต ชมจันทร์กับวันเนาว์วิ่งหน้าตื่นลงมาถามพี่สาวว่าในคลิปนี้ใช่พี่ปรางค์หรือเปล่า แขวลัยยังไม่ทันตอบคำถาม มีเสียงแตรรถดังสนั่น เธอลุกขึ้นไปมองที่หน้าต่างเห็นภวาภพกดแตรรัวๆอยู่หน้าประตูรั้วรีบออกไปหา

เขม พรรณีกับชมจันทร์และวันเนาว์ตามมาติดๆ แขวลัยร้องถามภวาภพว่ามาทำไมดึกๆดื่นๆ

“ผมอยากมาเห็นหน้าคุณ อยากมาเห็นว่าหน้าของผู้หญิงที่มันหิวกระหายเงินเป็นอย่างไร คุณคงสะใจ เห็นข่าวแล้วใช่ไหม น้องคุณก็มาหลอกพ่อผม คุณมันก็ไม่ต่างกัน อยากจะได้อะไรจากผมอีกไหม” ว่าแล้วภวาภพโยนเงินใส่หน้าแขวลัย “เอาเงินไป ผมมีเยอะนี่กระเป๋าผมก็ซื้อมาแพง นาฬิกาเอาไหม เอาให้น้องคุณใส่” เขาถอดนาฬิกาโยนให้วันเนาว์ “หรือจะเอารถผม เอาไป...เอาไปให้หมด”

เขมขอร้องภวาภพถ้าเมาก็ควรกลับบ้านไปอย่ามาเลอะเทอะแถวนี้ เขาไม่ยอมไปไหนทั้งนั้นจะต่อยเขมอีกต่างหาก แต่เงื้อหมัดค้างเพราะเมาหลับกลางอากาศไปก่อน...

วันเนาว์กับเขมช่วยกันพยุงภวาภพมานอนที่โซฟา พรรณีเห็นไม่มีอะไรแล้วไล่ทุกคนขึ้นไปนอน เขมเห็นท่าทางของภวาภพก็พอจะดูออกว่าเขาคงรักแขวลัยมากถึงได้เมาเหล้าเสียใจขนาดนี้ แล้วถามลูกสาวคนโตว่าจะเอาอย่างไรกัน เธอโทร.ไปบอกเพื่อนให้มารับเขากลับ สักพักคงจะมาถึง ภวาภพละเมอคว้าแขวลัยมากอด

“อย่าทิ้งผม แขอย่า...แข”

แขวลัยร้องไห้โฮกอดภวาภพตอบ เขมสงสารลูกจับใจเดินเลี่ยงออกมา จังหวะนั้นสงวนศักดิ์เข้ามาเห็นเธอน้ำตานองหน้าถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เธอส่ายหน้าไม่เป็นอะไร รบกวนสงวนศักดิ์ช่วยพาเขาไปส่งบ้านให้ด้วยแล้วฝากคืนข้าวของของเขาให้ด้วย...

ด้านวิชาญร้อนใจมากที่พยายามโทร.หาปรางค์ทิพย์แต่ไม่มีใครรับสาย ครั้นมาถึงรังรักของตัวเองกับเธอ

ไม่เจอใครอยู่ที่นั่น ปรางค์ทิพย์หายไป ข้าวของทั้งหมดหายไปด้วย ทิ้งไว้เพียงชุดนอนชุดเดียว เขาหยิบขึ้นมากอดมาหอม คร่ำครวญว่าอย่าทิ้งเขาไป

ooooooo

ปรางค์ทิพย์นัดแขวลัยมาเจอกันที่สวนสาธารณะใกล้บ้านเช่าของฝ่ายหลัง ขอบคุณพี่สาวที่พยายามปกป้องตน สมน้ำหน้าอาทิตย์ที่ต้องมาตายอย่างน่าอนาถ

“อย่าพูดถึงเขาอีกเลย พี่ขอให้แกได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในแบบที่แกต้องการนะ”

“ปรางค์ถึงนู่นแล้วจะโทร.หานะ” ปรางค์ทิพย์โผกอดพี่สาว ครั้นเห็นสมควรแก่เวลาเธอขอตัวไปก่อนต้องกลับไปเตรียมตัวเดินทาง ระหว่างปรางค์ทิพย์เดินมาขึ้นรถ วิชาญโทร.มาหา เธอปล่อยให้สายเรียกเข้าดังอยู่อย่างนั้นจนสายหลุดไปหลายรอบ สุดท้ายรำคาญจึงรับสาย วิชาญอ้อนวอนให้เธอกลับมาอยู่ด้วยกัน แต่เธอไม่สนใจบอกเขาว่ากำลังไปสนามบิน จะไปอยู่เมืองนอกไม่กลับมาที่นี่อีก

วิชาญทนไม่ได้ที่ต้องสูญเสียปรางค์ทิพย์รีบขับรถไปสนามบินเพื่อดักเจอเธอโดยไม่รู้ว่าเกศรีได้ยินทุกคำพูด แอบสะกดรอยตามเขาไปติดๆ...

ในขณะเดียวกัน บันดาลนั่งอยู่ที่โต๊ะใต้ถุนตึกเรียน เพื่อนๆเข้ามาถามว่าคลิปหลุดนั่นใช่พ่อของภรณีหรือเปล่า เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูเป็นคลิปเห็นหน้าวิชาญชัดเจนถึงกับอึ้ง...

หลังร่ำลาปรางค์ทิพย์ แขวลัยกลับเข้าบ้านเจอวันเนาว์เดินลงมาจากห้องพร้อมกับสวมใส่นาฬิกาเรือนหรูถามเสียงเครียดไปเอานาฬิกานั่นมาจากไหน เขาอ้างว่าภวาภพให้เมื่อคืน เธอสั่งให้เขาถอดมันออก ทีแรกเขาอิดออดไม่ยอมทำตาม แต่พอเห็นสีหน้าเอาเรื่องของพี่สาวจำใจถอดนาฬิกาคืนให้...

ในระหว่างที่ปรางค์ทิพย์ลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในสนามบิน วิชาญซึ่งรอท่าอยู่ปรี่เข้าไปตัดพ้อว่าเธอไปจากเขาจริงๆหรือ เธอยอมรับว่าจริง ไปแล้วไปลับไม่กลับมาที่นี่อีก เชิญเขาอยู่กับครอบครัวพังพินาศและเมียแก่ๆของเขาต่อไป แล้วขยับจะเดินต่อ เขาคว้าแขนไว้

“เดี๋ยวสิหนู...หนูอย่าทิ้งฉันไปสิหนู”

“ปล่อย” ปรางค์ทิพย์สะบัดมือวิชาญออกอย่างไม่ไยดีจนเสียหลักล้มลง เขาคลานมากอดขาเธอไว้ขอร้องอย่าทิ้งเขาไป จะให้ทำอะไรยอมหมดทุกอย่าง รับปากจะไม่ดูถูกครอบครัวของเธออีก จะเทิดทูนครอบครัวของเธอและจะหางานให้พี่สาวของเธอมากขึ้นกว่าเดิมขออย่างเดียวอย่าทิ้งเขาไป ปรางค์ทิพย์หัวเราะสะใจ

“สิ่งที่ฉันต้องการที่สุดวันนี้ฉันก็ได้มันมาแล้ว ก็คือเห็นชีวิตของแกมันพังพินาศไงล่ะไอ้แก่ ปล่อย” ปรางค์ทิพย์สะบัดขาหนี วิชาญร้องไห้คร่ำครวญซ้ำๆว่าอย่าทิ้งเขาไป เธอไม่สนใจเดินลิ่วออกไปได้แค่ไม่กี่ก้าว เกศรีปรี่มาขวางทาง เธอยิ้มหยันนี่มากันทั้งผัวทั้งเมียเลยหรือ เกศรีไม่พูดพล่ามกระชากเธอมาตบซ้ายตบขวา ด่าหยาบๆคายๆ ปรางค์ทิพย์ไม่ยอมถูกตบข้างเดียว ตบคืนแรงกว่าเป็นสิบเท่า

สองสาวต่างวัยตบตีกันอุตลุด ผู้คนแถวนั้นเข้ามาช่วยจับทั้งคู่แยกออกจากกัน ปรางค์ทิพย์ชี้หน้าเกศรี

“อีแก่ อีบ้า เพราะมึงเป็นแบบนี้ไงล่ะผัวมึงถึงได้มีเมียน้อย แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ผัวมึงอ่ะกูเคี้ยวแล้วก็ถุยคืนไปแล้ว สะใจมึงไหมล่ะที่ผัวของมึงมาติดผู้หญิงชั้นต่ำแบบที่มึงด่าและดูถูกนักหนา มึงสะใจไหม...ปล่อย กูจะไปเมืองนอกแล้ว และจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีก” ปรางค์ทิพย์ว่าแล้วผละจากไป เกศรีไม่ยอมให้ไปง่ายๆ หยิบขวดน้ำกรดที่เตรียมไว้สาดหน้ากิ๊กของผัวเต็มๆ ถึงกับลงไปนอนดิ้นพราดๆร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด

รปภ.ของสนามบินเข้ามาล็อกตัวเกศรีไว้ วิชาญรีบเข้าไปดูอาการปรางค์ทิพย์ถึงกับตกใจ

ooooooo

แขวลัยได้ข่าวปรางค์ทิพย์ถูกสาดน้ำกรดจากแม่รีบตามไปที่โรงพยาบาล เจอแม่ น้องๆและพ่อนั่งรออยู่หน้าห้องผ่าตัด ถามว่าน้องเป็นอย่างไรบ้าง แม่ส่ายหน้ายังไม่รู้เหมือนกันหมอยังไม่ออกมาเลย ทำไมพวกเขาต้องทำกันขนาดนี้ด้วย แขวลัยปลอบแม่ให้ทำใจดีๆ เขมแค้นมากจะไปฆ่าคนที่ทำกับปรางค์ทิพย์แบบนี้

“พ่อไม่เอา เราต้องอยู่ให้กำลังใจปรางค์ก่อน พอปรางค์ออกจากห้องผ่าตัดปรางค์คงอยากเห็นหน้าพวกเรา”

พรรณีร้องไห้โฮ แขวลัยพลอยน้ำตาซึมไปด้วยสงสารน้องสาวจับใจ ทนอยู่ตรงนั้นไม่ไหวเดินออกมาร้องไห้ตรงมุมปลอดคนเนื่องจากไม่อยากให้ครอบครัวเห็น อนุวดีวิดีโอคอลมาถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง ตนเพิ่งรู้ข่าวเพราะบนดอยไม่มีสัญญาณ ปลอบให้เพื่อนรักทำใจดีๆแล้วถามว่าปรางค์ทิพย์เป็นอย่างไรบ้าง

“ต้องรอปรางค์ออกจากห้องผ่าตัด”

อนุวดีถ่ายละครเสร็จวันพรุ่งนี้ กลับถึงกรุงเทพฯเมื่อไหร่จะไปหาไปอยู่เป็นเพื่อน แขวลัยขอบใจเธอมาก วางสายแล้วเดินกลับไปที่หน้าห้องผ่าตัดเห็นตำรวจยืนอยู่ก็แปลกใจถามแม่ว่ามีอะไรกันหรือ

“ตำรวจเขาอยากเชิญญาติไปให้ปากคำที่โรงพัก เห็นเขาบอกว่าจับคนที่สาดน้ำกรดได้ด้วยนะ แขไปแทนพ่อกับแม่หน่อยนะ พ่อกับแม่ไม่ค่อยอยากไปเจอตำรวจเท่าไหร่”

“จ้ะแม่” แขวลัยหนักใจไม่น้อยกลัวต้องไปเจอกับภวาภพและครอบครัว เป็นอย่างที่เธอคาดไว้ ภวาภพกับเกศรีนั่งอยู่ที่โต๊ะร้อยเวร ตอนที่เธอถูกนำตัวไปอีกทางหนึ่ง ผ่านไปพักใหญ่ แขวลัยให้ปากคำเสร็จเดินลงมาจากโรงพักเจอนักข่าวรอทำข่าวอยู่ถึงกับหน้าเครียด ถูกสัมภาษณ์เรื่องความสัมพันธ์ของน้องสาวกับวิชาญและยังถูกถ่ายภาพ ไฟจากแฟลชทำให้เธอยิ่งเครียด นักข่าวพยายามตื๊อให้พูดแต่เธอปิดปากเงียบ

ภวาภพเดินลงมากับแม่ นักข่าวจึงกรูกันไปสัมภาษณ์ทั้งคู่แทนทำให้แขวลัยสบช่องหลบออกไปได้...

นางร้ายหน้าสวยเดินหลบๆมาได้ไม่กี่ก้าวอาการปวดท้องกำเริบเกิดคลื่นไส้ ต้องวิ่งไปอาเจียน ภวาภพที่ตามมาด้านหลังถามว่ายังไม่หายอีกหรือ หรือว่าเป็นเพราะเครียดที่ต้องเจอสถานการณ์แบบนี้

“ขอโทษนะคะที่น้องสาวฉันทำให้ครอบครัวคุณเดือดร้อน”

“ไม่ต้องขอโทษหรอกถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ฉันแค่จะบอกเธอว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันมีผลตามทุกอย่างที่มันควรจะเป็น คุณแม่โดนคดีอาญาก็ต้องสู้คดีกันไป ส่วนน้องสาวเธอ ฉันเสียใจด้วยนะ ฉันจะขอรับผิดชอบค่ารักษาทั้งหมด แต่แค่ค่ารักษาเท่านั้น เพราะสิ่งที่น้องเธอและเธอทำกับครอบครัวฉันนั้น ก็สมควรแล้วที่น้องเธอทรมานกับผลกรรมที่ทำ และต่อไปนี้จะจีบผู้ชายคนไหนหรือจะไปเป็นเมียน้อยใครก็ระวังหน่อยแล้วกัน”

ด่าเสร็จภวาภพผละจากไป แขวลัยถึงกับเข่าอ่อน ทรุดลงร้องไห้โฮ...

จากนั้นไม่นาน ภวาภพพาแม่กลับบ้าน หลังพาท่านขึ้นไปพักผ่อนเขาลงมาข้างล่างอีกครั้ง ภรณีเข้ามาแจ้งว่าคุณออดมาขอพบรออยู่ที่ห้องรับแขก ที่เธอมาพบเขาครั้งนี้เพราะตามตัววิชาญไม่เจอ ออฟฟิศก็ไม่เข้าโทร.ไปก็ไม่รับสาย ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปบริษัทคงแย่แน่ๆ ความน่าเชื่อมั่นในการลงทุนคงหมดไปด้วย

“แล้วจะทำยังไงดี คุณแม่ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพจิตใจที่จะทำอะไรได้เหมือนกัน” ภวาภพถอนใจหนักใจ ภรณีแนะให้พี่ชายเข้าไปกู้สถานการณ์ของบริษัท เชื่อมั่นว่าเขาทำได้ คุณออดเห็นดีด้วย ขอร้องให้เขายอมรับข้อเสนอนี้เพื่อเห็นแก่บริษัทและพนักงานทุกคน

ooooooo

เนื่องจากแขวลัยมีเรื่องเครียดให้ต้องครุ่นคิดหนัก ผลเลือดที่หมอตรวจครั้งล่าสุดค่ามะเร็งไม่ค่อยดีเท่าใดนัก ถึงกับออกปากว่าอยากตาย ไม่รักชีวิตตัวเองแล้วใช่ไหมถึงได้เอาเรื่องเคร่งเครียดมาสุมตัวเองแบบนี้

“อาขอบอกนะ หน้าที่ของแขคือต้องเตรียมทั้งร่างกายและจิตใจให้พร้อม แข...โรคที่แขเป็นมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ถ้าแขไม่จริงจังใส่ใจกับมันโรคมันก็จะทำลายแขได้อย่างรวดเร็ว อาคิดว่าแขน่าจะย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด สักพักนะ ถ้าอยู่ที่นี่จะเจอสิ่งที่ทำให้เราเครียด อามีโรงพยาบาลที่ต้องไปตรวจทุกอาทิตย์และเป็นโรงพยาบาลที่จะรักษาแขได้ อาทำเรื่องย้ายให้นะ”

“แต่ครอบครัวแข...”

“ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญกับแขเท่ากับชีวิตตัวเองนะ”...

เสร็จจากหาหมอ แขวลัยแวะไปหาอนุวดีที่บ้านเพื่อปรึกษาเรื่องนี้ อนุวดีเห็นด้วยกับหมอ ขืนเธออยู่ที่นี่ต่อไปมีหวังเส้นเลือดในสมองแตกตายก่อน แขวลัยติงหากไปอยู่ต่างจังหวัดใจจะสงบได้อย่างไรในเมื่อยังมีเรื่องให้เป็นห่วงมากมาย สงวนศักดิ์ที่ฟังอยู่ด้วยรับปากจะช่วยกันกับอนุวดีดูแลครอบครัวของเธอให้เอง อนุวดีขัดขึ้นแต่มีเรื่องหนึ่งที่ตนกับสงวนศักดิ์ช่วยอะไรไม่ได้แล้วหยิบนาฬิกาของภวาภพออกมา

“เอาไปคืนเขาแล้วบอกความจริงทั้งหมด เพราะสิ่งที่แขปกป้องคือครอบครัวของเขา แต่สุดท้ายมันก็ไม่เป็นผล แขควรจะไปเคลียร์เรื่องนี้และบอกเขาว่าแขทำเพื่อเขา แขรักเขามากแค่ไหน”...

ออกจากบ้านอนุวดี แขวลัยแวะไปให้กำลังใจปรางค์ทิพย์ให้สู้ชีวิตต่อไปแม้จะเสียโฉมไปแล้ว...

หลังจากคิดทบทวนอยู่หลายตลบ ในที่สุดแขวลัยตัดสินใจไปรักษาตัวที่ต่างจังหวัดตามคำแนะนำของหมอ ระหว่างเก็บเสื้อผ้าข้าวของ พรรณีกับเขมเข้ามาถามว่าจะไปนานไหม เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน คงต้องรักษาตัวจนกว่าจะดีขึ้น เขมบอกให้อยู่ตามสบายไม่ต้องห่วงทางนี้ ตนจะดูแลทุกคนเอง พรรณีแขวะตัวเองยังเอาไม่รอด ลูกให้เลิกดื่มเหล้าก็ยังไม่หยุด เขมแก้ตัวดื่มแค่นิดหน่อยเอง แล้วชมพรรณีว่าเก่งที่เลิกเล่นการพนันได้อย่างเด็ดขาด

“โห วันนี้ฝนตกใหญ่ พายุเข้าแน่ๆพ่อชมแม่” ชมจันทร์กระเซ้า พรรณีเงื้อมือจะตีลูกแก้เขิน ทุกคนพากันหัวเราะขำ แขวลัยไม่เห็นวันเนาว์อยู่ด้วยก็ถามหา ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน รู้แค่ออกไปตั้งแต่เช้า ระหว่างนั้นเจ้าตัวกลับมาพอดี ถึงได้รู้ว่าเขาไปเรียนหนังสือมา ทุกคนตกใจอ้าปากค้าง

“ไม่เห็นต้องตกใจเลย คนอื่นดีได้ทำไมฉันจะดีบ้างไม่ได้ แล้วฉันเพิ่งรู้ตัวว่าถ้าขอพี่สาวซื้อมอเตอร์ไซค์ไม่ได้สักที ฉันก็จะสร้างเองมันซะเลย” คำพูดของวันเนาว์ทำเอาทุกคนปลื้มมาก...

ที่บริษัทวี.เค.ของวิชาญ คุณออดเดินมาส่งภวาภพพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณ เขามองเธองงๆไหว้ทำไม เธอทำแบบนี้เพราะเขาช่วยเธอไว้ ถ้าการประชุมวันนี้ไม่มีเขาเข้าร่วมและต้องเลื่อนไปอีก เธอคงต้องตายแน่ๆ

“ผมก็ทำตามที่คุณออดบอกนั่นแหละครับ”

ooooooo

ผ่านไปหกเดือนนับจากวันที่ภวาภพเข้ามาทำหน้าที่ประธานบริษัทวี.เค.แทนวิชาญกับเกศรี กิจการของบริษัทเจริญก้าวหน้าเป็นลำดับ เป็นที่ชื่นชมของเหล่ากรรมการบริหาร

ประชุมฝ่ายบริหารเสร็จ ภวาภพแวะไปกองถ่ายละครรับกระแตนางเอกคนใหม่ที่จีบอยู่ ครั้นเขาคล้อยหลังเท่านั้น โฮ่งแอบนินทากับเป้ยว่าเขาเปลี่ยนไปมาก กลายเป็นคนเจ้าชู้ เมื่ออาทิตย์ก่อนยังควงนางแบบอยู่เลย...

ค่ำวันเดียวกันอนุวดีนัดเพื่อนสองคนมากินข้าวเย็นกันที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง บังเอิญเป็นร้านเดียวกับภวาภพพากระแตมากินอาหาร เพื่อนๆของเธอพากันปลื้มปริ่มเขามากที่ทั้งหล่อทั้งรวยแถมเก่งอีกต่างหาก อนุวดีปรายตามองก่อนจะบอกให้เพื่อนเลิกสนใจเขามาคุยเรื่องงานของเรากันดีกว่า ทันใดนั้นกระแตโวยวายเสียงลั่น

“ทำแบบนี้กับแตได้ยังไงพี่ภพ...เลว”  ไม่ด่าเปล่ากระแตเอาน้ำในแก้วสาดหน้าภวาภพแล้ววิ่งออกไปทั้งน้ำตา เขาไม่สนใจสั่งอาหารมากินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หนึ่งในเพื่อนของอนุวดีถึงกับออกปากทำไมเขาถึงเย็นชานัก อนุวดีแอบมองเขาอย่างเป็นห่วง...

ในเวลาต่อมา ขณะภวาภพกำลังเดินไปที่จอดรถของร้านอาหาร อนุวดีเข้ามาทักทายอย่างคนคุ้นเคย เขากลับหว่านเสน่ห์ใส่ อาสาจะไปส่งบ้านให้แล้วเข้ามาจับมือเธอชวนไปกินข้าวด้วยกันวันหลัง

“คุณภพคะ วดีว่าคุณภพคนเก่าน่ารักกว่านะคะอย่าเป็นคนอื่นเลย วดีว่ามันไม่เหมาะกับคุณภพหรอก” อนุวดีว่าแล้วค่อยๆดึงมือออกอย่างสุภาพแล้วผละจากไป...

ไม่นานนักภวาภพขับรถเข้ามาจอดในบ้านเจอคนสวนถามว่าพ่อกับแม่อยู่ไหน ได้ความว่าพ่อดื่มเหล้าอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ส่วนแม่ไปนั่งสมาธิ ภวาภพถอนใจเหนื่อยใจที่พ่อไปทาง แม่ไปอีกทางหนึ่ง

ooooooo

เช้าวันถัดมา ภวาภพพาแม่ไปเยี่ยมปรางค์ทิพย์ที่โรงพยาบาลเพราะได้ข่าวว่าวันนี้จะทำศัลยกรรมใบหน้า เธอแปลกใจมากที่เห็นคนสาดน้ำกรดตัวเองมาหาถามว่าต้องการอะไรจากตน เกศรีมาครั้งนี้เพื่อจะมาขอโทษเธอ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่ทำอะไรโง่ๆแบบวันนั้น

“ต้องการจะมาขอให้ฉันยกโทษให้เหรอ อยากจะบรรเทาเหตุในคดีน่ะสิ อยากให้ศาลลดโทษให้ใช่ไหม คุณมีเงินมีอำนาจ แค่คดีเล็กๆที่ทำร้ายผู้หญิงกระจอกๆ อย่างฉัน คงไม่ยากหรอกมั้งที่จะหลุดคดี”

“ฉันอยากจะขอโทษหนูจริงๆจากใจของฉัน...ฉันยินดีทำทุกอย่างให้หนูเชื่อว่าฉันตั้งใจจะขอโทษหนูจริงๆ”

ปรางค์ทิพย์จะยกโทษให้หากเกศรีกราบขอโทษ เกศรีก้มกราบทั้งน้ำตาขอให้เธอยกโทษให้ ปรางค์ทิพย์เกรี้ยวกราดใส่ขอโทษแล้วตนหายไหม ดูหน้าให้เต็มตาตนไม่เหลืออะไรแล้ว ก่อนจะไล่ตะเพิดไปให้พ้น ภวาภพเข้ามาประคองแม่ด้วยความเป็นห่วง ท่านให้คำมั่นว่าสักวันท่านจะทำให้เธอยกโทษให้แล้วออกจากห้อง ภวาภพจะเดินตาม ปรางค์ทิพย์ร้องเรียกไว้ เอาเช็คเงินสด 10 ล้านบาทคืนให้

“พี่แขเขาทำเพื่อปกป้องฉันและครอบครัวของคุณ พี่แขถึงยอมแลกความสุขของตัวเขาเอง เงินนี้ฉันขอคืนคุณ ฉันยังไม่ได้เอาไปขึ้นเพราะฉันตั้งใจจะไปเริ่มต้นที่เมืองนอกด้วยตัวเองก่อน และจะไม่หวังพึ่งเงินนี้ ฉันจะเก็บไว้คืนพี่แขเพราะเงินก้อนนี้พี่แขต้องทรมานเพื่อแลกมา และเช็คอีก 5 ล้านอยู่ที่ไอ้อาทิตย์ มันเรียกเงินพี่แขเพราะมันตั้งใจจะแบล็กเมล์ครอบครัวคุณ พี่แขอุตส่าห์เอาเงินนั้นไปให้มัน แต่มันยังเลวเก็บคลิปนั้นไว้อีก ฉันอยากให้คุณรู้ไว้ว่าพี่แขเขาทำเพื่อความสุขของคุณ”

“ทำไมแขต้องทำแบบนั้น”

“คุณภพ พี่แขเป็นมะเร็ง พี่แขบอกว่าชีวิตของพี่แขมันแทบจะมืดสนิทไปแล้ว แต่สำหรับชีวิตคุณ มันเพิ่งเริ่มต้น คุณภวาภพเข้าใจนะว่าทำไม”...

เกศรีรู้เรื่องที่แขวลัยเสียสละเพื่อปกป้องน้องสาวกับครอบครัวของเธอ แนะให้ลูกชายไปตามหัวใจคืน...

ในเมื่อแม่เปิดไฟเขียวให้ ภวาภพขับรถมาที่บ้านเช่าของแขวลัย ปรากฏว่าเธอกับครอบครัวย้ายไปแล้ว โชคดีที่เจ้าของบ้านเช่ามีที่อยู่ใหม่ของครอบครัวนี้

ไม่นานนัก ภวาภพมาถึงร้านอาหารตามสั่ง เห็นพรรณี วันเนาว์และชมจันทร์กำลังขะมักเขม้นช่วยกันเสิร์ฟอาหารที่มีเขมเป็นพ่อครัว เขมเห็นเขาก็ร้องทักจะมาหาเรื่องอะไรกันอีก เขามาดีไม่ได้มาหาเรื่อง ตั้งแต่เกิดเรื่องเขายังไม่ได้ขอโทษทุกคนเลย ดังนั้นเขาขอโทษแทนคุณแม่ของเขาด้วย

“ไม่ต้องมาขอโทษหรอก ต่างคนต่างรับกรรมกันไป แม่คุณก็ต้องสู้คดีอยู่นี่”

ภวาภพบอกถึงสาเหตุที่มาที่นี่เพราะต้องการเจอแขวลัย พรรณีไม่ได้ข่าวลูกมาสักพักหนึ่งแล้วได้แต่หวังว่าสักวันลูกจะกลับมา ในเมื่อไม่ได้ข่าวคืบหน้าของแขวลัย ภวาภพจึงแวะไปหาอนุวดีที่บ้านเพื่อสอบถามถึงที่อยู่ของแขวลัย เธอไม่ยอมบอกอะไร ขยับจะเดินหนี ภวาภพคว้าแขนไว้ร้องขออย่าเพิ่งไป

“คุณภพอย่าทำให้มันยุ่งยากไปเลยค่ะ แขเจ็บกับคุณและครอบครัวคุณมาเยอะแล้ว ปล่อยให้แขอยู่อย่างสงบเถอะนะคะ และวดีคิดว่าแขคงไม่อยากเจอคุณภพที่ไม่ใช่คนเดิม”

ooooooo

ภวาภพถือคติตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก เช้านี้เขาจึงแวะมาหาอนุวดีที่บ้านอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของสงวนศักดิ์ทำให้เขาเข้ามาในบ้านได้ เจ้าของบ้านลงมาจากห้องเจอภวาภพนั่งรอท่าอยู่กับสงวนศักดิ์ก็ต่อว่าคนรักว่าตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงทำแบบนี้

“อย่าโทษคุณหงวนเลยครับ ผมขอร้องเขาเอง วดีผมรู้นะว่าวดีรักและเป็นห่วงแขมากเพราะกลัวผมทำให้เขาเจ็บอีก ที่ผ่านมาผมแสร้งทำตัวมีความสุขเพื่อจะมีชีวิตต่อไปวันๆ แต่ไม่มีวันลืมแขได้ วดี ผมขอโอกาสอีกครั้ง จะไม่ทำให้เพื่อนคุณเสียใจอีก”

เมื่อทราบที่อยู่ของแขวลัย ภวาภพไม่รอช้า จับเครื่องบินเที่ยวแรกไปที่นั่นทันที...

แขวลัยกำลังเล่านิทานให้เด็กๆฟัง ตอนที่ภวาภพเดินมาหา อาสาจะช่วยเล่านิทานให้เด็กๆฟังแทนเธอ หลังเด็กๆกลับไปหมดแล้ว เธอขอบคุณเขามากที่ช่วยทำให้เด็กๆมีความสุข เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง เธอมีความสุขกับชีวิตเรียบง่ายของที่นี่ เขามองงง แล้วที่เธอเป็นมะเร็งรักษาไปถึงไหนแล้ว

“ฉันยังคงต้องรักษาตัวให้ครบคอร์สของหมอมาอยู่ที่นี่ก็ดี สงบห่างไกลจากเรื่องวุ่นๆในเมือง”

“ผมไปหาปรางค์มา เขาเล่าให้ฟังทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมขอโทษในสิ่งที่ทำกับคุณไว้”

แขวลัยขอร้องอย่าโทษตัวเอง เขาไม่รู้เรื่องทั้งหมดสักหน่อย เขายอมรับว่าไม่รู้เรื่องเพราะถ้ารู้จะไม่ปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับเรื่องนี้เพียงลำพัง เธอชินแล้วกับทุกอย่าง ตอนนี้เธออยู่คนเดียวได้ไม่มีปัญหา เขาสารภาพว่าผิดกับเขาที่ไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่มีเธอ แขวลัยขอร้องเขาลืมเธอให้หมดจากใจได้แล้ว

“ผมพยายามแล้วที่จะลืมคุณ ผมพยายามใช้ชีวิตต่อไป แต่มันเหมือนทุกอย่างที่ผมทำ ทุกที่ที่ผมไปมันมีคุณอยู่ด้วยเสมอ กลิ่นคุณ สัมผัสของคุณ ทุกอย่างที่เป็นคุณ มันฝังลึกอยู่ในตัวผม ไม่มีวันที่ผมจะลืมคุณได้ ผมรักคุณและผมไม่สามารถรักใครได้อีก”

“แต่ฉันไม่เหมือนเดิมแล้วนะ ฉันไม่ใช่แขวลัยนางร้ายหน้าสวยแบบที่ทุกคนรู้จัก ฉันก็แค่...” ว่าแล้วแขวลัยดึงผ้าโพกหัวออกพบว่าไม่มีผม “ตอนนี้ฉันไม่เหลือความสวยใดๆอีกแล้ว และฉันต้องสู้เพื่อมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้ คุณอย่ามาแบกรับความเจ็บปวดตรงนี้ไปกับฉันเลย”

“เราอยู่ในวงการบันเทิงมานานนะแข ทุกอย่างรอบตัวเราไม่มีอะไรจริงสักอย่าง แต่อย่างเดียวที่จริงสำหรับผมคือคุณ ไม่ว่าคุณจะสวยหรือไม่สวย คุณจะมีเส้นผมหรือไม่มี มันไม่สำคัญเพราะคุณสวยที่สุดสำหรับผมเสมอ ให้ผมได้อยู่ข้างๆและสู้ไปด้วยกันกับคุณนะ ผมเคยพูดกับคุณไปแล้วว่าผมเป็นเพียงผู้ชายธรรมดาๆที่ยืนอยู่ตรงหน้าเพื่อขอความรักจากคุณ...แต่งงานกับผมนะ” ภวาภพหยิบแหวนออกมา แขวลัยตอบตกลงทั้งน้ำตา...

ooooooo

-อวสาน-


ละครนางร้าย ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านนางร้าย ติดตามนางร้าย ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย กิตตน์ก้อง ขำกฤษ, ทิสานาฏ ศรศึก 26 ก.พ. 2562 08:57 2019-03-01T01:08:00+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ