ข่าว

วิดีโอ



นางบาป

อ่านเรื่องย่อ

แนว: พีเรียด-ดราม่า-ลึกลับ

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: จันมณี,ชื่นใจมาลี, ภัณฑ์ณัฐ วงศ์วัชรกมล

กำกับการแสดงโดย: วีระชัย รุ่งเรือง

ผลิตโดย: บริษัท ดวงมาลีมณีจันทร์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: จรณ โสรัตน์,ปรียากานต์ ใจกันทะ

ปาล พิธีกรรายการเล่าเรื่องตึกเก่า พามาเที่ยวชมเรือนวนาเทพ เป็นตึกเก่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ตึกแห่งนี้ตั้งอยู่ ณ อ.บางบาป เดิมที อ.นี้ถูกเรียกว่าบางบัวบาน แต่ที่เพี้ยนไปเป็นบางบาปเพราะหยาด ทาสใจบาปเกิดหลงรักคุณพระวนาเทพ ผู้เป็นเจ้าของจนเกิดเรื่องราวที่กลายเป็นตำนานเล่าขานต่อกันมา

ตำนานผิดบ้างถูกบ้างเพราะเล่าโดยคนหลายคนแต่หลักใหญ่ใจความเป็นไปในทำนองเดียวกัน คือคุณพระวนาเทพ แต่งงานกับคุณกำไล โดยมีหยาดทาสรับใช้คนสนิทของคุณกำไลติดสอยห้อยตามมาด้วย ทั้งคู่อยู่กินกันอย่างมีความสุข มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน หยาดซึ่งเป็นเมียทาสลับๆของคุณพระ เริ่มทนไม่ไหวที่เขาไม่ยอมยกย่องให้ขึ้นเป็นเมียเสมอคุณกำไลตามที่เคยให้สัญญาเอาไว้

ด้วยความริษยา อาฆาตแค้น หยาดจึงวางยาพิษคุณกำไลที่กำลังท้องลูกคนที่สาม พร้อมกับลูกน้อยอีกสองคนตาย ทาสหญิงคนหนึ่งเข้ามาเห็นพอดีโวยวายว่าเธอทำอะไรคุณกำไล

“ข้าไม่ได้ทำอะไร คุณกำไลท่านป่วยของท่านเอง”

ทาสหญิงเห็นถ้วยใส่ยาไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคุณกำไลกับลูกๆถูกหยาดวางยา ถูกจับได้แทนที่จะสำนึก นางทาสตัวดีกลับลอยหน้าถ้าตนเป็นคนฆ่าคุณกำไลจริง ใครจะทำอะไรตนได้

“เอ็งนี่มันสามานย์ที่สุด เอ็งทำได้ยังไง คุณกำไลท่านตั้งท้องอยู่ คุณแดงกับคุณวาดก็ยังเด็กนัก เอ็งทำได้ยังไง อีทาสใจบาป”

หยาดเถียงคอเป็นเอ็นว่าตนไม่ใช่ทาส ถ้าไม่มีคุณกำไล ตนจะได้ขึ้นเป็นเมียเอกของคุณพระแต่เพียงผู้เดียว แล้วเดินหนีลงเรือน ทาสหญิงไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล ตะโกนเรียกให้คนมาช่วยกันจับตัว หยาดหนีหัวซุกหัวซุน ในที่สุดเธอหนีไม่พ้นถูกจับตัวได้ ทาสชายพาตัวกลับมาที่เรือนวนาเทพ แม่เยื้อนแม่ของนางหยาดชี้หน้าลูกสาวอย่างโกรธแค้น

“อีหยาด เอ็งนี่มันคนบาป อีทาสใจบาปมาเกิดแท้ๆ”

ทาสชายเอาเชือกคล้องกับกิ่งของต้นไม้ใหญ่หน้าเรือน หยาดเห็นคุณพระออกมาดู คร่ำครวญให้ช่วยเมียด้วย เขาไม่สนใจเดินกลับขึ้นเรือน ทาสชายเอาเชือกที่ผูกเป็นห่วงเดินเข้าหาหยาดสีหน้าเอาเรื่อง

ooooooo

วิษณุในสภาพมีผ้าพันแผลปิดที่หัว ค่อยๆปรือตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงรินโปรดิวเซอร์คนสนิทปลุกให้ตื่นได้แล้ว ถึงออฟฟิศแล้ว เขาผงกหัวขึ้นมอง เห็นรถจอดอยู่หน้าบริษัทเบญจกายแปลงของตัวเอง จัดแจงจะเปิดประตูรถลง รินร้องห้ามเสียงหลงอย่าเพิ่งลงเดี๋ยวตนไปช่วย

“รินพี่ไม่ได้เป็นอะไรขนาดนั้นหรอก”

“โห...หลับในจนขับรถชนข้างทางเนี่ยนะพี่ รู้ตัวไหมพี่สลบไปชั่วโมงหนึ่ง รินจะบ้าตายอยู่แล้ว” รินเดินลงไปเปิดประตูให้ วิษณุนึกถึงตอนเกิดอุบัติเหตุเมื่อคืนจำได้ว่าง่วงมาก มีรถแล่นมาเบียด เขาหักหลบรถพุ่งเข้าหาต้นไม้ใหญ่ ทันใดนั้นมีผู้หญิงใส่ผ้าแถบปรากฏตัวขึ้น เขาตกใจหักหลบอีกครั้ง รถพุ่งชนฟุตปาท จากนั้นเขาจำอะไรไม่ได้อีกเลย เสียงพูดของรินทำให้เขาตื่นจากภวังค์

“พี่โชคดีมากนะ หมอทำซีทีสแกนแล้วบอกว่าพี่ไม่ได้รับความกระทบกระเทือนอะไรเลย”

วิษณุบ่นว่ารู้สึกแปลกๆที่เห็นภาพโบราณ เห็นตึกเก่าๆแถมยังเห็นผู้หญิงสวมผ้าแถบ รินหาว่าเขาบ้างานขึ้นสมอง สงสัยดีใจที่สารคดีหญิงสามัญชนในสยามได้เข้าชิงรางวัลนาฏราช เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ยังไม่รู้เลยว่างานจัดขึ้นเมื่อไหร่ รินแจ้งว่างานจะมีวันมะรืน บอกให้เขาพักมากๆจะได้ไปงานไหว เธอไม่อยากไปรับแทน

“นี่ทำงานหัดเอาหน้าบ้างได้ไหม รู้ไหมเราน่ะ กำลังใจสำคัญพี่เลยนะ”...

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบริษัท บอลช่างตัดต่อภาพ เชิญวิษณุไปช่วยดูทีเซอร์ที่ตัวเองตัดต่อเตรียมสำหรับใช้ในงานรับรางวัล รินเอ็ดบอลเสียงลั่นวิษณุป่วยจะแย่ยังชวนคุยเรื่องงานอีก เขาอยากให้งานลุล่วงจึงบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไรแล้ว จากนั้นเดินตามบอลไปที่ห้องตัดต่อ รินมองตามเซ็ง...

บอสหนุ่มดูทีเซอร์ที่บอลตัดต่อเสร็จ ตกลงเอาแบบนี้เลย บอลจะเซฟทีเซอร์ตัวนี้ไว้แต่กดผิด งานของปาลเด้งขึ้นมาบนจอภาพแทนที่ เป็นภาพตอนที่เขาเป็นพิธีกรแนะนำตึกเรือนวนาเทพว่ากำลังจะได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน วิษณุมองสนใจ ทำไมรายการของปาลถึงมาตัดต่อที่ออฟฟิศของเรา รินเข้ามาทันได้ยินพอดี

“จะอะไร ไอ้บอลมันคงแอบรับฝิ่นมั้งพี่”

บอลกดภาพหยุดเอาไว้ เห็นป้ายตำนานบางบาปค้างอยู่ “เฮ้ย ฝิ่นไรพี่ งานเพื่อนพี่ณุที่ฝากมาก่อนพี่ แอดมิตไง ที่ว่าห้องตัดต่อเดิมมีปัญหา แหม พี่รินก็ตาดีจัง รู้อีกไม่ใช่งานออฟฟิศเรา”

รินแค่เห็นหน้าพิธีกรก็รู้แล้วว่าไม่ใช่รายการของเรา บอลจะกดปิดวิดีโอแต่วิษณุห้ามไว้ สั่งให้เปิดต่อไป เขาจัดการตามเจ้านายสั่งแล้วขอตัวเอาทีเซอร์ไปที่ห้องมิกซ์ รินเห็นวิษณุสนใจรายการนี้ ทรุดตัวลงนั่งข้างๆดูรายการนี้ไปด้วยกัน นอกจากปาลจะพาชมตัวตึกแล้ว ยังเล่าตำนานเกี่ยวกับนางทาสชื่อหยาดที่ริษยาเจ้านายสาวจนต้องวางยาพิษ ทาสในเรือนกลัวความผิดจะมาถึงตัวเลยจับหยาดแขวนคอ

วิษณุเลื่อนเม้าส์ไล่ภาพไปเรื่อยๆกระทั่งถึงภาพต้นไม้ที่หยาดถูกแขวนคอ รินเห็นเขาจ้องเขม็งถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เขาไม่ตอบเลื่อนดูภาพต่อไป เป็นภาพปาลยืนใต้ต้นไม้ต้นนั้นทำท่าเหมือนเห็นอะไรบางอย่างถามตากล้องว่าเห็นอะไรไหม ตากล้องส่ายหน้าเห็นแต่ต้นไม้ วิษณุเห็นผู้หญิงในชุดผ้าแถบถูกแขวนอยู่บนต้นไม้เหนือจุดที่ปาลยืน หันไปถามรินว่าเห็นอะไรไหม เธอส่ายหน้าไม่เห็นมีอะไรนอกจากต้นไม้

เขารีบเลื่อนเม้าส์กลับไปดู ผู้หญิงคนนั้นหายไปเหลือเพียงต้นไม้เปล่าๆ รินเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของเขาถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทุกอย่างเหมือนภาพที่เขาเห็นตอนที่หมดสติ รินกลัวเขามีอาการข้างเคียงจากอุบัติเหตุเมื่อคืนจัดการปิดคอมฯ พาเขาไปส่งบ้าน สั่งห้ามทำงานเด็ดขาด...

ตกดึกวิษณุฝันเห็นตัวเองในวัยเด็กยืนอยู่หน้าตึกวนาเทพ พลันมีเสียงผู้หญิงเรียกเขาว่าคุณพระ ชวนให้กลับไปด้วยกัน เขาสะดุ้งตื่นมองไปรอบๆถึงได้รู้ว่าเป็นแค่ความฝัน

ooooooo

ถึงวันงานประกาศผลรางวัลนาฏราช บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความคึกคัก ทั้งไฮโซ ทั้งดาราและแขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง พิธีกรคู่ชายหญิงทยอยประกาศรางวัลชนะเลิศในแต่ละสาขา กระทั่งมาถึงรางวัลรายการสารคดีดีเด่น มีผู้เข้าชิงในสาขานี้ 5 ราย โดยใบหน้าผู้เข้าชิงจะถูกฉายบนจอแอลอีดีรอบๆ

“และผู้ได้รับรางวัลปีนี้ เช่นเคยครับพี่ณุของเรานี่เองจากสารคดีย้อนรอยประวัติศาสตร์ชุดหญิงสามัญชนในสยาม เป็นที่รู้กันดีนะครับว่างานของพี่ณุ เป็นการเล่าประวัติศาสตร์ในรูปแบบสารคดีแนว Docu-Drama”

วิษณุขึ้นเวทีมารับรางวัลเสร็จเดินไปที่โพเดียมเพื่อกล่าวตามธรรมเนียม เขาขอบคุณทีมงานและริน โปรดิวเซอร์คนเก่งของตัวเอง และพูดถึงผลงานของตัวเองอีกเล็กน้อย ระหว่างที่พูดเขามองไปยังจอภาพที่ยิงทีเซอร์สารคดีเรื่องหญิงสามัญชนในสยาม ต้องตกใจเมื่อเห็นหยาดในชุดผ้าแถบซ้อนอยู่บนหน้าจอ เขาสะบัดหัวเพื่อเรียกสติ ครั้นมองอีกทีภาพนั้นหายไปแล้ว เขาไม่ติดใจสงสัยอะไร กล่าวกับทุกคนต่อ

“แต่ผมก็ยังเชื่อว่าการทบทวนถึงอดีตจะช่วยให้เราทำปัจจุบันให้ดีกว่าเดิม ขอบคุณครับ”...

เป็นไปตามคาด ต้นพระเอกละครชื่อดังได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในงานเดียวกัน ขณะที่กิฟท์ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม แม้ทั้งคู่จะเป็นนักแสดงคนละสังกัดกันแต่แฟนคลับต่างจัดให้เป็นคู่จิ้นแห่งปี ดูเหมือนฝ่ายหญิงจะไม่ค่อยอยากเป็นแค่คู่จิ้นแต่อยากให้เป็นคู่กันจริงๆ ตอนนักข่าวขอสัมภาษณ์คู่กันว่าเป็นไปได้ไหมที่ทั้งคู่จะได้ทำงานร่วมกันเนื่องจากอยู่กันคนละช่อง

“เรื่องนั้นกิฟท์ไม่แน่ใจ ถ้าลุ้นให้เป็นพระนางนอกจอ กิฟท์อาจจะไหวนะคะ พี่ต้นล่ะคะ”

ต้นอึกอักไม่รู้จะตอบอย่างไร เหมือนมีระฆังมาช่วยชีวิต วิษณุเดินแยกจากธานี ผู้อำนวยการช่องทรีเวิร์คกลับไปหารินที่ยืนอยู่แถวนั้นพอดี เขาขอตัวนักข่าวสักครู่แล้วชิ่งออกไป กิฟท์ได้แต่มองตามเซ็งๆ วิษณุรับรางวัลคืนไปจากรินที่ยืนรออยู่ ยังไม่ทันจะกลับ ต้นเข้ามาทักทายพร้อมกับแสดงความยินดีที่ได้รางวัล

“ขอบใจนะต้น เออ ต้นนี่ริน”

“สวัสดีครับ คุณรินนี่เองที่พี่ณุกล่าวขอบคุณบนเวที”

รินได้แต่ยิ้มเขิน วิษณุไม่วายกระเซ้าว่าชวนเธอขึ้นไปรับรางวัลด้วยกันแต่เธอไม่ยอมไปด้วย เธอเป็นประเภทไม่ชอบอะไรวุ่นวาย ต้นถึงบางอ้อที่แท้ก็เป็นพวกชอบอยู่เบื้องหลัง แต่อย่างเธอนี่อยู่เบื้องหน้าได้สบายมาก รินทำหน้าไม่ถูกที่โดนต้นทำท่าเจ้าชู้ใส่

ฝ่ายกิฟท์เห็นต้นหายไปนานตะโกนเรียกให้มาถ่ายรูปด้วยกัน วิษณุมองตามเสียงเห็นกิฟท์ก็ชะงัก เธอเห็นเขามองมาถลึงตาใส่ไม่ค่อยชอบใจที่เขาเอาตัวต้นไป

“ผมขอไปถ่ายรูปก่อนนะครับ” ต้นลารินกับวิษณุ วิ่งกลับไปหากิฟท์...

ระหว่างที่รินขับรถพาวิษณุไปส่งบ้าน เขาเล่าให้ฟังว่าธานีอยากได้สารคดีไปป้อนช่องของตัวเองเลยมาชวนเขา เธอคิดว่าอย่างไรบ้าง เธอแล้วแต่เขา วิษณุอยากลองอะไรใหม่ๆดูบ้างตัดสินใจจะลองรับงานนี้มาทำ

จังหวะนั้น วิษณุเห็นผู้หญิงในชุดผ้าแถบคนเดียวกับในความฝันแขวนคออยู่ใต้ต้นไม้ข้างทาง รีบบอกรินให้จอดรถแล้ววิ่งลงไปดูแต่ไม่เจออะไร เธอแปลกใจเขาลงไปทำไม เขาเห็นคนแขวนคอเหมือนในความฝัน รินคิดว่าเขาเห็นภาพหลอนเนื่องจากสมองกระทบกระเทือนแนะให้ไปหาหมอ เขากลับบอกให้เธอนัดรถตู้ให้

ooooooo


รถตู้ของบริษัทที่วิษณุให้รินโทร.นัด ก็เพื่อพาเขากับเธอและบอลไปที่ตลาดบางบาป รินบ่นอุบตั้งใจจะพาเขาไปโรงพยาบาลแต่เขาดันให้พามาที่นี่ บอลขอให้เธอคิดเสียว่าพาเขามาพักผ่อนนอกสถานที่ก็แล้วกัน

“เรียกว่าพาพี่กลับบ้านดีกว่า จริงๆพี่เกิดที่นี่”

รินรู้จักวิษณุมาตั้งนานไม่เคยรู้มาก่อนว่าบ้านเกิด ของเขาอยู่ที่นี่ เขาเองก็เกือบลืมไปแล้วเหมือนกัน ตั้งแต่พ่อกับแม่เสียชีวิตเขาก็ย้ายไปเมืองนอกไม่ได้กลับมาที่นี่ อีกเลย พอเห็นวิดีโอที่บอลตัดต่อก็เลยอยากมาดูสักหน่อย บอลชวนให้ไปดูโลเกชันที่ตึกวนาเทพกันเลย ชักช้าจะ มืดเสียก่อน วิษณุมองไปทางร้านตัดผมเก่าแก่ของที่นี่ซึ่งยังคงใช้ชื่อบางบัวบานบาร์เบอร์เกิดสนใจขึ้นมา

“รินกับบอลไปกันก่อนเลยนะ พี่ขอเดินดูอะไรแถวนี้หน่อยเดี๋ยวพี่ตามไป”

ไม่นานนักรินกับบอลมาถึงตึกวนาเทพ แปลกใจ ที่เห็นผู้คนเดินกันขวักไขว่ ปรากฏว่า วันนี้เจ้าหน้าที่กรม ศิลปากรมาสำรวจที่นี่เพื่อจะขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ทั้งคู่เริ่มท้อไม่รู้เจ้าของจะให้เดินดูข้างในได้หรือเปล่า โชคดีที่เจอปาลซึ่งมากับเจ้าหน้าที่กรมศิลปากร เขาจึง เป็นธุระจัดการให้ทั้งคู่ได้เข้าไปดูด้านใน...

ขณะที่รินกับบอลได้ปาลเป็นไกด์จำเป็นพาดูโลเกชันภายในตึกวนาเทพ วิษณุนั่งคุยอยู่กับลุงช่างตัดผม รุ่นใหญ่ของที่นี่ซึ่งยังจำเขาได้ว่าตอนเด็กเขาชอบไปเล่นซนที่ตึกวนาเทพ วิษณุมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกเงา ของร้านตัดผมเห็นตัวเองเป็นคุณพระวนาเทพ ถึงกับสะดุ้งโหยงรีบสะบัดหัวเพื่อไล่ภาพนั้นออกไป แล้วหยิบมือถือขึ้นมาเปิดโหมดบันทึกเสียง ขอให้ลุงชวนเล่าเรื่องเกี่ยวกับตึกวนาเทพ

“ตึกนั่นอายุมันร้อยกว่าปีมาแล้ว” จากนั้นตำนานคร่าวๆของเรื่องราวเกี่ยวกับตึกนั้นก็พรั่งพรูออกจากปากลุง เรื่องราวคล้ายๆกับเรื่องที่ปาลเล่าให้ฟังในรายการเรื่องเล่า ตึกเก่าที่วิษณุดูเมื่อวานนี้ คุณพระวนาเทพได้หยาด ทาสรับใช้ของคุณกำไลเมียตัวเองเป็นเมียลับๆ และให้สัญญากับมันว่าจะยกให้ขึ้นมาเป็นเมียเอกเทียบเท่าคุณกำไลแต่ไม่เคยรักษาสัญญา หยาดริษยาอาฆาตแค้นแรงกล้า จึงวางยาพิษคุณกำไลและลูก

“เพื่อหวังทวงคำสัญญาที่จะได้ขึ้นเป็นเมียคุณพระ วนาเทพ”...

ฝ่ายปาลพารินกับบอลดูสถานที่พร้อมกับถ่ายภาพ เก็บบรรยากาศไปด้วย บอลอยากรู้ว่าตำนานของตึกนี้ที่ปาลเล่าในรายการที่ว่าหยาดแขวนคอตายใต้ต้นไม้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า เขาได้แต่ยิ้มๆ

รินเดินไปดูป้ายจารึกที่ปักไว้อยู่ด้านในของตัวตึก ปาลเดินเข้ามาด้านหลังโดยไม่ให้สุ้มให้เสียง เธอหันไปเห็น ตกใจถามว่าเดินตามมาทำไม เขาอ้างเผื่อจะช่วยอะไร เธอได้บ้าง แล้วถามว่าเชื่อสิ่งที่ตำนานเขียนไว้ไหม

“ไม่อ่ะ ฉันเป็นคนเชื่ออะไรยาก ฉันทำสารคดีสิ่งที่คิดว่าจริงมันยังไม่มีอะไรจริงร้อยเปอร์เซ็นต์เลย แล้วจะให้ฉันเชื่ออะไรที่มองไม่เห็นเนี่ยนะ จากปากคนแรก ถึงคนสุดท้ายที่เขียนตำนานไม่รู้เรื่องถูกบิดไปเท่าไหร่”

ปาลยิ้มๆประทับใจในความแกร่งของริน...

คุยกับลุงช่างตัดผมเสร็จ วิษณุนั่งสองแถวมาลงที่หน้าตึกวนาเทพ ขณะเดินผ่านต้นไม้ต้นนั้น มีเสียงเรียกว่า “คุณพระ” ดังขึ้น เขาเหมือนถูกมนต์สะกดดึงดูดให้เดินไปที่ต้นไม้ เอามือลูบไปตามลำต้น พลางหลับตา ได้ยินเสียงต้นไม้คุยด้วย

“ยินดีต้อนรับกลับเรือนนะเจ้าคะคุณพระ ตั้งแต่คุณพระจากไป อิฉันยังคงอยู่ที่นี่ อิฉันขอให้คุณพระกลับมา เพราะถึงเวลาแล้วที่คุณพระจะได้รับรู้ว่ามันเคยเกิดเรื่องราวอันใดขึ้น ณ ที่แห่งนี้”

วิษณุสัมผัสได้ถึงของเหลวบางอย่างซึมออกมาจากต้นไม้ ครั้นลืมตามองต้องตกใจแทบช็อก น้ำเหลวๆนั้นคือเลือด ถึงกับผงะ แหงนหน้าขึ้นไปบนต้นไม้เห็นผีหยาด นั่งมองเขม็งมาทางตัวเอง เขารีบเดินเข้าข้างในไม่เหลียวกลับมามองอีก ครู่ต่อมาวิษณุตามไปสมทบกับรินและ บอลที่ปาลพาไปชมบริเวณห้องใต้ดิน และที่นั่นมีผีมาปรากฏตัวให้เห็น โดยบอลเห็นผ่านกล้องว่ามีเงาดำๆ บางๆอยู่ จึงเรียกให้วิษณุมาดู

เขาเห็นร่างดำๆของผู้หญิงในชุดผ้าแถบยืนหันหลัง มีน้ำเหลืองไหลออกมา ถึงกับถอยกรูดเกือบล้ม ปาลรีบเข้าไปประคองถามว่าเป็นอะไร บอลซักใช่เงาผีหรือเปล่า เขาปฏิเสธทันทีว่าไม่ใช่ไม่มีอะไร โดยไม่รู้ว่า เลยเข้าไปในเงามืดผีหยาดนั่งอยู่และมีผีอีกตนในชุดผ้าแถบเช่นกัน ยืนประกบอยู่ด้านหลัง

ooooooo

ตั้งแต่กลับมาจากบางบาป วิษณุอยากรู้เรื่องราวของตึกวนาเทพมากขึ้นจึงค้นดูทั้งในหนังสือและหาในกูเกิล อีกทั้งยังเอาคำบอกเล่าของลุงช่างตัดผมที่อัดไว้มาใช้ประกอบ ในที่สุดเขาตัดสินใจจะทำเรื่องราว เกี่ยวกับตำนานนางบาปเป็นละครไม่ใช่เป็นสารคดีอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก

รินกับบอลสนับสนุนวิษณุเต็มที่ แต่ติดที่ธานีผู้อำนวยการช่องไม่เห็นด้วย เนื่องจากเขาไม่เคยทำละคร มาก่อน แต่พอเห็นคำเสนอของเขาที่แนบมาธานีเริ่มคล้อยตาม ถามถึงดาราที่จะเอามาแสดง วิษณุอยากได้กิฟท์ ดารา เบอร์หนึ่งของช่องมารับบทคุณกำไล ส่วนคุณพระวนาเทพ อยากให้ต้นรับบทนี้ ธานีไม่คิดว่าต้นจะมาเล่นให้เพราะอยู่คนละสังกัด วิษณุต่อรองถ้าสามารถดึงต้นมาแสดงได้ ธานีต้องให้เขาทำละครเรื่องนี้...

เหมือนโชคเข้าข้าง ต้นหมดสัญญากับทางช่องเวิร์คดรีมและไม่ต่อสัญญาทำให้เขากลายเป็นดาราไม่มี สังกัด ครั้นวิษณุเสนอบทคุณพระวนาเทพให้ เขาจึงรับแสดง โดยไม่ลังเลเพราะชอบเขาเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว แม้พาไล ผู้จัดการส่วนตัวของเขาจะไม่ค่อยชอบใจนัก แต่ก็ไม่ได้ทัดทานอะไร...

วิษณุไม่ได้มีโชคแค่เรื่องต้นเท่านั้น การขอเข้าไปใช้ ตึกวนาเทพจากคุณน้อยเจ้าของคนปัจจุบันก็ผ่านฉลุยเนื่องจากปาลบังเอิญมานั่งดื่มกาแฟร้านเดียวกันกับที่รินนัดคุณน้อยมาเจรจาขอใช้สถานที่ เขาจึงให้คำรับรองวิษณุเป็นอย่างดี คุณน้อยซึ่งไว้ใจปาลเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเพราะเขาเคยช่วยเหลือเธอมาก่อน จึงอนุญาตให้กองละคร ของวิษณุเข้าไปใช้สถานที่จริงได้ จะมีติดขัดก็ที่ดารานำหญิง

ผู้กำกับละครมือใหม่โทร.ติดต่อกิฟท์หลายครั้งแต่เธอไม่รับสาย เนื่องจากเธอไม่อยากเล่นละครกับพวกมือใหม่เพราะไม่สมกับดารามีรางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยม หลายปีซ้อนอย่างเธอ แต่พอรู้ว่าต้นแสดงละครเรื่องนี้เท่านั้น กิฟท์ตอบตกลงโดยไม่ถามอะไรสักคำ...

นอกจากวิษณุจะวางตัวให้ต้นรับบทคุณพระวนาเทพ กิฟท์รับบทคุณกำไล และพายได้แสดงในบทหยาดแล้ว เขายังวางตัวให้ปาลรับบทพระรองของเรื่องที่ชื่อนายปั้น นายช่างที่มาช่วยสร้างเรือนหอให้คุณพระแล้วมาหลงรัก หยาด รินไม่ค่อยจะเห็นด้วยที่จะให้บทนี้แก่ปาล ขณะที่บอลสนับสนุนเต็มที่

“หน้าเขาดูไม่ซ้ำดีนะพี่ริน หน้าไทยด้วย เหมาะเล่นพีเรียด แถมนิสัยก็ดีน่าจะทำงานกันง่าย”...

หลังเสร็จงานที่ภูเก็ต ปาลตรงดิ่งมาหาวิษณุที่ออฟฟิศ เพื่อฟังสรุปเรื่องบทที่ตัวเองได้รับอย่างคร่าวๆสำหรับการ แคสติ้ง เนื่องจากพายยังมาไม่ถึง วิษณุจึงวานให้รินช่วยต่อบทให้ปาล เป็นฉากที่ปาลในบทนายปั้นมาเตือนหยาด เรื่องคุณพระวนาเทพจะแต่งงานกับคุณกำไล

แม้จะเป็นแค่ซ้อมบทแต่ปาลเล่นได้ดีทั้งน้ำเสียงและท่าทาง ยิ่งเวลาที่เขาบอกรักหยาด รินซึ่งรับบทแทนพายยังอดหวั่นไหวไปกับอารมณ์ที่เขาส่งมาให้ไม่ได้ ถึงกับต่อบทไม่ถูก วิษณุปล่อยให้ทั้งคู่แสดงไปสักพักจึงสั่งคัต ปาลอดถามไม่ได้ว่าใครเขียนบทแคสติ้งพวกนี้ ได้ความว่าวิษณุเขียนเองทั้งหมด แต่บทจริงรอคนเขียนบท ของช่องส่งมาอยู่ จังหวะนั้นพายเดินหอบของพะรุงพะรังเข้ามา รินรีบเอาบทไปให้อ่าน

ถึงจะสวมบทเป็นตัวร้ายของเรื่อง แต่พายกลับเป็นเด็กนอบน้อม ไหว้ทักทายทุกคนไปหมด ปาลถูกใจในความน่ารักของเธอ อาสาจะช่วยถือของให้ รินมองตาม ทั้งคู่รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก...

แคสบทเสร็จ พายกับปาลต่างขอตัวกลับก่อนเนื่องจากมีงานต้องไปทำ รินสงสัยเราต้องเรียกต้นกับกิฟท์ มาแคสด้วยหรือเปล่า บอลไม่คิดว่าทั้งคู่จะมา แค่พวกนั้น รับเล่นให้เราก็บุญแล้ว วิษณุอยากให้งานออกมาดีที่สุดจึงเรียกทั้งคู่ให้มาแคสเหมือนนักแสดงรายอื่น...

กิฟท์รู้เรื่องที่วิษณุเรียกให้มาแคสบทจากพี่อ๋อยผู้จัดการส่วนตัวถึงกับปรี๊ดแตก ทำแบบนี้มันจะมากไปแล้ว เธอเป็นถึงนางเอกอันดับหนึ่งของช่องแถมมีรางวัลการันตี เพียบเรื่องอะไรจะต้องไปแคส จังหวะนั้นต้นโทร.มาชวน เธอเข้าไปแคสบทด้วยกัน กิฟท์หนีไม่ออกจำต้องรับคำ แต่มีข้อแม้จะต้องไปแคสที่ช่อง

“ที่ช่องก็ได้ครับ เดี๋ยวผมแจ้งทางพี่ณุดู” ต้นวางสาย  เป็นจังหวะเดียวกับพาไลยกซุปร้อนๆเข้ามาให้ เขาแจ้งเธอว่าพรุ่งนี้จะต้องเข้าไปแคสให้พี่ณุดู เธอทักท้วง ไม่เห็นจำเป็นต้องไปแคสแล้วที่กิฟท์ยอมเพราะเขาขอร้องหรือ ต้นพยักหน้า พาไลเป็นห่วงว่าเขาจะรอดมือ กิฟท์ถึงปิดกล้องหรือเปล่าก็ไม่รู้

“รอดสิครับพี่ แหม...ผมก็เลือกนะ” ต้นพูดไม่ทันขาดคำ รินโทร.เข้ามา เขารับสายอึกๆอักๆ “ครับคุณริน ผมติดต่อพี่ณุไม่ได้ น่ะครับ...จะฝากแจ้งว่ากิฟท์เขาขอไปแคสที่ช่องนะครับ”

ooooooo

วันรุ่งขึ้น วิษณุกับรินเดินทางมาถึงช่องทรีเวิร์ค ระหว่างขึ้นลิฟต์เจอผู้จัดอีกคณะพูดจากระแนะกระแหน เนื่องจากตัวเองถูกธานีดึงตัวนางเอกไปให้วิษณุก่อนจนเกือบจะมีเรื่องกับริน วิษณุต้องรั้งตัวเธอเอาไว้

“เอาน่ะ เราเพิ่งมาพี่ว่าเราต้องเจออะไรแบบนี้อีกเยอะ”...

ในเวลาต่อมา ที่สตูดิโอของช่อง กล้องพร้อม ไฟพร้อม พระเอกของเรื่องก็พร้อมแต่นางเอกยังไม่โผล่มา รินก็เลยต้องเข้าไปคุยกับต้นและพาไลเป็นการฆ่าเวลา ต้นส่งสายตาเจ้าชู้มาให้รินเป็นระยะๆ ระหว่างนั้นกิฟท์ก็มาถึง รีบบอกว่ามีเวลาให้แคสแค่ 30 นาทีเท่านั้น

“โอเคครับไม่มีปัญหาครับ ต้นเชิญที่บล็อกกิ้งเลยครับ รินขอบทให้กิฟท์ด้วย” วิษณุสั่งการ รินรีบไปหยิบบทมาให้กิฟท์ที่กำลังยืนอยู่ที่บล็อกกิ้ง เธอไม่ชอบใจที่เห็นต้นไปวอแวกับรินแกล้งรับบทหล่นสองครั้งสองครา ติดๆกัน ครั้งแรกรินยอมเก็บให้แต่ครั้งหลังไม่ยอมเก็บ วิษณุต้องเข้ามาเก็บให้เอง

“ฉากนี้นะครับต้นในบทพระวนาเทพจะเจอคุณกำไล ครั้งแรก ส่วนกิฟท์นะครับเป็นคุณกำไล...”

กิฟท์แทรกขึ้นอย่างไร้มารยาท “กิฟท์ทราบละค่ะ เริ่มกันเลยได้ไหม”

ooooooo


3 เดือนผ่านไป...

วันนี้ทางกองละครนางบาป กำหนดให้เป็นวันฟิตติ้ง ตัวเอกของเรื่อง ทั้งคุณพระวนาเทพ คุณกำไล นายปั้นและผีหยาดมากันพร้อมหน้า การถ่ายฟิตติ้งดำเนินไปอย่าง ราบรื่น หลังจากส่งต้น กิฟท์และพายกลับไปแล้ว รินเอาชุดไปเก็บที่ห้องแต่งตัว พีอาร์ของช่องกำลังเม้าท์เรื่อง เธอให้ช่างแต่งหน้าและฝ่ายเสื้อผ้าฟัง โดยมีปาลนั่งลบเครื่องสำอางอยู่อีกมุมหนึ่ง

บอลอยู่ในห้องนั้นเช่นกันเจ็บแค้นแทนรินจึงเอาเรื่องนี้ไปฟ้องวิษณุว่าเธอถูกนินทาว่าร้ายจากพีอาร์เก๋าเกม ของช่อง เขาไม่พอใจมากกางปีกปกป้องรินด้วยการไล่พีอาร์คนนั้นให้ไปทำงานที่อื่น ทุกคนในกองถ่ายยิ่งมั่นใจว่ารินกับวิษณุจะต้องกิ๊กกัน...

ในเมื่อไล่พีอาร์ออก วิษณุจำต้องหาคนใหม่ และคนที่เขาหมายตาไว้คือเดือนน้องสาวของฝนแฟนเก่าเขานั่นเอง เดือนปลื้มเขาตั้งแต่ตอนเขาเป็นแฟนกับพี่สาว ตัวเองแล้ว ยิ่งตอนนี้เขากับพี่ฝนลดความสัมพันธ์เหลือ แค่ความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ยิ่งทำให้เดือนสบโอกาสเสนอตัวเป็นสาวข้างกายคนใหม่ของเขา...

ค่ำวันเดียวกัน วิษณุได้รับบทจากคนเขียนบทมาทั้งหมด 12 ตอน อ่านบทเหล่านั้นแล้วไม่ถูกใจ ขีดฆ่าเกือบทั้งหมด แล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทร.บอกรินว่าตอนประชุมวันพรุ่งนี้ ยังไม่ต้องแจกบท

“พี่ไม่เอาของที่เขาเขียนมา เขาตัดบทปั้นออกหมดเลย แต่ไม่เป็นไรพี่จะแก้เอง”

“งั้นเลื่อนประชุมพรุ่งนี้ก่อนไหมจะได้แก้ทัน”

วิษณุไม่ต้องการให้เลื่อนประชุม แก้ได้แค่ไหนก็แค่นั้นแต่จะทำให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน รินวางสายหน้าเครียด กลัวไม่ทันเปิดกล้องเดือนหน้า ส่วนวิษณุวางสายจากรินก็ตั้งหน้าตั้งตาแก้ไขบท ด้วยความช่วยเหลืออย่างลับๆของผีหยาดทำให้วิษณุแก้บททั้ง 12 ตอนเสร็จทันเวลาที่ต้องเข้าประชุมในเช้าวันถัดมา

ooooooo

ทีมงาน บอล รินและเดือนมาถึงห้องประชุมพร้อมหน้า ตอนที่วิษณุเดินหัวฟูเข้ามาเอาธัมบ์ไดรฟ์ยื่นให้ริน ฝากปรินต์ให้ด้วยทั้งหมด 12 ตอน เธออึ้งมากนี่เขาแก้บทเสร็จหมดในคืนเดียวเลยหรือ เขาพยักหน้าไปหาวไปแล้วเหลือบไปเห็นเดือน

“อ้าวเดือน มาแล้วเหรอ...ทุกคนนี่เดือน พีอาร์คนใหม่ของเรา น้องสาวเพื่อนพี่เอง”

เดือนยกมือไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม “พี่ณุไปพักก่อนไหมคะ เดี๋ยวเดือนคุยกับทีมเองก็ได้”

“งั้น พี่ขออาบน้ำแป๊บนึง ประชุมกันไปก่อนเลย เดือนคุยกับรินได้เลยนะ รินเขาตัดสินใจแทนพี่ได้ทุกอย่าง”

พีอาร์คนใหม่มองรินอย่างไม่ค่อยเป็นมิตรนัก คนถูกมองเองก็พอเดาสายตานั่นออก แต่เลือกจะเก็บไว้ ในใจไม่อยากทำให้วิษณุไม่สบายใจ...

ระหว่างรอวิษณุ รินกับบอลเอาธัมบ์ไดรฟ์บทแก้ไขใหม่ไปปรินต์ ต้องแปลกใจเมื่อเห็นชื่อผีร้ายเปลี่ยนจากหยาดมาเป็นหยด บอลตั้งข้อสังเกตวิษณุทำงานดึก จนเบลอ จากนั้นทั้งคู่เอาบทที่ปรินต์เสร็จมาแจกทีมงาน รินมั่นใจบทที่ได้มา 12 ตอนจะทำให้เราเปิดกล้องได้ เดือนแนะหากอยากให้ปลอดภัยน่าจะมีบทให้ได้ 20 ตอน รินทำไม่ได้เพราะคิวดาราให้ได้แค่เดือนหน้า

“โอเคค่ะ...ในส่วนของพีอาร์ เดือนเตรียมรูปแบบงานแถลงข่าวมาแล้ว” พูดจบเดือนแจกเอกสารให้ทุกคนเป็นปรินต์สีรูปแบบเวทีการแสดงโชว์ในวันแถลงข่าวเปิดละคร รินเห็นแล้วไม่ค่อยสบายใจนัก บอลชมเดือนออกนอกหน้าว่าขยันพอๆกับวิษณุเลย เพิ่งรับงานแท้ๆแต่เตรียมงานมาดีมาก

“พี่ณุเป็นพี่ที่เดือนรักและเคารพ จริงๆเดือนอยากทำงานนี้ก็เพราะพี่ณุ”

บอลที่แอบชอบเดือนถึงกับจ๋อยที่เธอออกตัวแรงเรื่องวิษณุ ส่วนรินได้แต่สงสารที่เธอไม่รู้ว่าชายที่เธอหมายปองเป็นเกย์ ช่างเหมือนตนเองตอนก่อนหน้าที่เคยหลงปลื้มเขา รินสลัดเรื่องรกหัวนั่นทิ้งแล้วหันมาสนใจ ปรินต์สีที่เดือนแจกให้ เตือนเธอว่าเราไม่ควรเอาเงินไปถมกับเรื่องนั้น เนื่องจากเรามีงบไม่มาก ในส่วนของพีอาร์ ขอแค่ส่งภาพข่าวก็น่าจะพอ เดือนชักสีหน้าใส่ไม่เชื่อว่าวิษณุจะต้องการแค่นั้น

บรรยากาศเริ่มมาคุ โชคดีที่วิษณุเดินเข้ามาเสียก่อน เห็นแต่ละคนหน้าเครียดถามว่ามีอะไรกัน เดือนเอาแฟ้มงาน ยื่นให้เขาพร้อมกับแจ้งเรื่องที่จะจัดแถลงข่าวเปิดกล้อง ในเมื่อนี่เป็นละครเรื่องแรกของเรา ต้องทำพีอาร์ให้มากเข้าไว้ เขาดูแฟ้มผ่านๆแล้ววางลงบนโต๊ะ

“พี่ว่ามันเสียเงินตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ เราทำงานของเราไปให้งานของเรามันพูดแทนตัวเองดีกว่านะ”

“ถ้าพี่ณุว่าแบบนั้นก็ได้ค่ะ” เดือนหน้าจ๋อยไปถนัดใจ หมายหัวรินไว้ต้องหาทางเอาคืนให้สาสม วิษณุหยิบบทขึ้นมาดู ก่อนจะโวยวายทำไมชื่อหยาดพิมพ์ผิดหมดแบบนี้ รินยืนยันไม่ได้ทำอะไรเลย ได้ธัมบ์ไดรฟ์จากเขาก็เอาไปปรินต์ ยังแปลกใจไม่หาย ทำไมชื่อหยาดถึงเปลี่ยนเป็นหยด...

คืนเดียวกันนั้น วิษณุแก้ไฟล์ในคอมพิวเตอร์จากหยดเป็นหยาดเรียบร้อยก็ลุกออกไป ปรากฏชื่อหยาดที่เขาเพิ่งแก้ ถูกผีหยาดแก้กลับไปเป็นหยดเหมือนเดิม...

ฝ่ายเดือนต้องการแก้แค้นริน จึงเอาเรื่องที่บทถูกแก้ใหม่หมดไปฟ้องคนเขียนบท

ooooooo

ได้ผลดีเกินคาด คนเขียนบทโกรธมากโทร.มาเล่นงานรินแต่เช้าที่มาแก้บทที่ตนเองเขียนไว้ ประกาศกร้าวในเมื่อเธอคิดว่าดีเลิศกว่าคนอื่นก็เชิญเขียนบทที่เหลือเอาเองก็แล้วกัน จากนั้นกระแทกสายใส่ รินบ่นอุบทำไมซวยแต่เช้า บอลอยากรู้คนเขียนบทว่าอย่างไรบ้าง เธอเล่าเรื่องที่โดนเล่นงานให้ฟัง

วิษณุเข้ามาในห้องเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของรินกับบอลถามว่ามีอะไรกัน บอลรายงานว่าคนเขียนบทโทร.มาเล่นงานริน เนื่องจากรู้เรื่องที่เราฉีกบทของเธอทิ้งก็เลยไม่เขียนบทให้เราต่อ วิษณุสงสารที่รินโดนจวกเข้าไปโอบไหล่พร้อมกับขอโทษ เดือนเข้ามาในห้องพอดีเห็นทั้งคู่ใกล้ชิดกันก็ไม่พอใจ ถามว่ามีอะไรหรือ พอรู้ว่าคนเขียนบทขอถอนตัว ไม่พอใจที่เราไปแก้บท เสนอตัวจะหาคนเขียนบทคนใหม่มาให้

“ไม่ต้องหรอก พี่เขียนเอง...งานเก่าของออฟฟิศ รินช่วยพี่เคลียร์ก็แล้วกัน พี่จะได้โฟกัสบทเต็มที่”

บอลแค้นใจไม่หาย ใครกันที่คาบข่าวไปบอกคนเขียนบท เดือนทำหน้าซื่อตาใสไม่รู้เรื่องอะไรด้วย...

ระหว่างที่รินกำลังเครียดกับเรื่องที่เกิดขึ้น แม่ของเธอโทร.มาหาจะให้เธอลงไปภูเก็ตเพื่อให้ผู้ชายดูตัว รับรองว่าคนนี้เธอจะต้องชอบ รินขอร้องให้เลิกทำแบบนี้ ได้แล้ว เธอไม่สนใจเรื่องดูตัว สนใจแต่ทำงาน แม่ตัดพ้อทำแต่งานตั้งแต่เรียนจบ ท่านอยากอุ้มหลานแล้ว เธอบ่นอุบ แค่เรื่องงานก็จะบ้าอยู่แล้ว เอาเวลาที่ไหนไปมีแฟนทำหลานให้ท่าน ปาลมาทันได้ยินเธอคุยกับแม่แอบอมยิ้ม

“แค่นี้ก่อนนะแม่” รินวางสายแล้วหันไปเล่นงานปาล “คุณจะมาซ่อมเสียงไม่ใช่เหรอ ห้องเสียงอยู่ชั้นสอง”

รินตัดบทไม่อยากคุยด้วย

ooooooo

ในที่สุดถึงวันที่คณะของวิษณุเดินทางไปถ่ายละครที่ อ.บางบาป โดยพักที่โรงแรมซึ่งห่างจากตึกวนาเทพประมาณ 10 กิโลเมตร หลังจากรอให้ฝ่ายประสานงานแจ้งให้ชาวคณะรู้ว่าใครนอนกับใครห้องไหน วิษณุขอตัวไปดูโลเกชันเพียงลำพัง เมื่อมาถึงตึกวนาเทพ เขาได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเรียก

“คุณพระ...คุณพระ อิฉันอยู่ในนี้ คุณพระกลับมาหา อีหยดใช่ไหมเจ้าคะ อีหยดมันรอคุณพระมานานเหลือเกิน...” เสียงเรียกนั้นดังชัดเจนมาก วิษณุพยายามเดินหา ได้ยินเสียงประตูเปิด เขาถอยหลังกลับไปดูแต่ไม่มีอะไร ประตูที่เขาเดินผ่านเมื่อครู่ปิดอยู่เหมือนเดิม ลองขยับลูกบิดพบว่ามันล็อก พนักงานของที่นี่เห็นเข้า

“นั่นห้องใต้ดินค่ะ” พูดจบพนักงานผละไป ผีหยดไม่พอใจหาว่าเธอมาขัดขวางไม่ให้คุณพระมาหาตัวเองสำแดงฤทธิ์ผลักพนักงานเซจะล้ม วิษณุพุ่งไปรับไว้ทัน ผีหยาดปรากฏตัวทะลุห้องใต้ดินออกมาต่อว่าผีหยด

“พี่หยดพอเถิด พี่อย่าผูกรั้งตัวเองกับอดีตไว้อีกเลยนะ ฉันตามคุณพระกลับมาที่นี่ก็เพื่อให้พี่จบและเลิกแล้วต่อกัน พี่จักทำสิ่งใดก็อย่าได้ก่อเวรกรรมเพิ่มอีกเลย”

“เอ็งก็รู้ที่ข้าต้องติดอยู่ที่นี่ก็เพราะคำสัญญาที่คุณพระ เคยให้กับข้าไว้ เพราะคำสัญญานั่นข้าจึงไม่เคยได้ไปเกิด คำสัญญาที่คุณพระเคยให้ไว้...ข้าไม่เคยลืม” หยดมองผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่ตัวเองปักลายดอกรักในมือ ยังจำครั้งแรก ที่เจอกับคุณพระวนาเทพ ตอนนั้นท่านช่วยเธอไว้จากถูกชายฉกรรจ์ทำร้าย และมอบผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นที่ยังไม่มีลายปักให้เธอเช็ดเนื้อเช็ดตัวที่มอมแมมโดยไม่รังเกียจ นั่นทำให้เธอหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบ

หยดอยากได้คุณพระวนาเทพมาครอบครองจึงปักผ้า เช็ดหน้าที่เขาให้เป็นรูปดอกรัก หลอกล่อให้เขามาหาถึงเรือนทาส และได้เธอเป็นเมีย หลังจากนั้นคุณพระแอบมาหา หยดอยู่เนืองๆ และในคืนหนึ่งหลังจากมีอะไรกัน คุณพระ ให้สัญญาว่าหากวันใดในหลวงทรงเลิกทาส ท่านจะยกหยดขึ้นเป็นเมียเสมอคุณกำไล

“บ่าวจะเฝ้ารอคอยคำสัญญา จนกว่าจะได้เป็นเมียคุณพระ ไม่ว่าจะเกิดชาติหน้าหนไหน”...

ผีหยดตั้งใจมั่นจะทำทุกทางให้คุณพระจำคำสัญญานั้นให้ได้ โดยสำแดงฤทธิ์เดชทำให้บทที่วิษณุอ่าน ตรงไหนที่มีคำว่าหยาด สระอาจะถูกขีดทิ้งด้วยรอยขีดสีแดง เหลือเป็นชื่อหยดแทนที่

ooooooo


ละครนางบาป ตอนที่ 1 อ่านนางบาปติดตามละครนางบาป ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย จรณ โสรัตน์,ปรียากานต์ ใจกันทะ 31 ก.ค. 2561 08:45 2018-08-02T01:06:57+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ