ข่าว

วิดีโอ



ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ปณธี

กำกับการแสดงโดย: สยาม น่วมเศรษฐี

ผลิตโดย: บริษัท พอดีคำ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: หลุยส์ เฮสดาร์ซัน,เซฟฟานี่ อาวะนิค

ไตรภพนอนหมดสติอยู่บนพื้นคากองของที่โดนรื้อค้น เสียงออดดังขึ้นสองสามครั้ง ไตรภพฟื้นขึ้นมาพยายามกระเสือกกระสนไปเปิดประตู พบเอกกำลังจะโทร.191 พอเอกเห็นสภาพไตรภพก็ตกใจมาก ยิ่งเห็นสภาพห้องก็รีบถาม

“ใครเป็นคนทำแบบนี้ มันเกี่ยวกับธัมบ์ไดรฟ์ที่แกให้ฉันใช่ไหมมิค ถ้าแกไม่เล่าอะไรให้ฉันฟัง ฉันจะช่วยแกได้ยังไง เราเป็นมากกว่าคนทำงานด้วยกัน ฉันเห็นแกเป็นน้องชาย เป็นครอบครัวของฉัน” เอกจับแขนไตรภพให้พูด เขากลับน้ำตาไหลและก้มหน้าร้องไห้ออกมา

“พี่เอก...ผมขอโทษ...ผมขอโทษ...”

เอกงงไปหมดแต่ก็ลูบหลังปลอบ ไตรภพเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง แล้วยอมรับว่าตัวเองเลว จะตัดขาดหรือไปจากชีวิตตนเลยก็ได้ เอกถอนใจเฮือก

“ใช่...แกมันเลว เลวจริงๆ...แต่ลืมที่ฉันบอกไปแล้วเหรอว่าแกเป็นครอบครัวของฉัน จะให้ทิ้งแกที่กำลังเผชิญหน้ากับปัญหาคนเดียวไปได้ยังไง”

“พี่เอก...”

“ทางเดียวที่แกจะรอดจากเรื่องนี้ แกต้องมอบตัว เอาธัมบ์ไดรฟ์ที่เป็นหลักฐานเพียงชิ้นเดียวให้ตำรวจ ฉันรู้ว่าแกกลัว แต่ความกลัวจะทำให้ชีวิตของแกแย่ลง เชื่อฉันนะมิค กลับตัวตอนนี้มันยังไม่สาย ฉันเชื่อว่าทุกคนพร้อมที่จะให้อภัยแก” เอกส่งธัมบ์ไดรฟ์คืนให้ “ฉันจะให้เวลาแก หวังว่าฉันจะได้รับคำตอบที่ทำให้ฉันภูมิใจในตัวแกนะ...จริงสิ รหัสเข้าธัมบ์ไดรฟ์คืออะไรงั้นเหรอ” เอกจะกลับแต่นึกได้ด้วยความอยากรู้

“ลวิตาครับ...”...เอกอึ้งไม่คิดว่าไตรภพจะรักลวิตาจริง

ขณะเดียวกัน ลวิตากับปวัตรมาพบผู้กำกับประชา เขาวางรูปถ่ายเสี่ยมนูญ ไตรภพและสมาชิกแก๊งอีกสามคนให้ดู พร้อมบอกว่าทุกคนเป็นตัวการใหญ่ในแก๊งค้ายาข้ามชาติ คนหนึ่งเป็นเจ้าของธนาคาร อีกคนอดีตนักการเมือง...และอีกคนเป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ ติดอันดับสามของคนที่รวยที่สุดในเอเชีย ลวิตากับปวัตรถึงบางอ้อที่ทำไมเล่นงานพวกนี้ไม่ได้

“ความจริงตำรวจไม่ได้นิ่งนอนใจ ผมคุยกับตำรวจชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่ง เขาเองก็กำลังหาทางรวบรวมหลักฐาน แต่อย่างที่คุณรู้ว่าพวกนี้มันมืออาชีพ และมีเส้นสายใหญ่โต เราก็เลยทำอะไรลำบาก” ผู้กำกับประชาสาธยาย

“ยิ่งฟังที่ท่านพูด ก็ยิ่งไม่เห็นความหวังว่าจะทำอะไรคนพวกนี้ได้”

“อย่าเพิ่งหมดหวังสิครับ ผมยังเชื่อว่าคนทำชั่วยังไงก็ต้องได้ชั่ว ผมอยากให้คุณสองคนวางมือจากเรื่องนี้ แล้วปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมได้แล้ว คุณสองคนมีแค่ไม้ซีกจะเอาไปงัดไม้ซุงได้ยังไง”

ปวัตรกับลวิตาเงียบครุ่นคิดตาม...กลับมาถึงคอนโด ลวิตาไม่ยอมวางมือ จะช่วยผู้กำกับประชาหาหลักฐานอีกทาง ปวัตรไม่เห็นด้วยแต่ก็รู้ว่าห้ามเธอไม่ได้ จึงบอกว่า ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหน เขาก็ไม่ปล่อยให้เธอเผชิญหน้าเพียงลำพัง ลวิตาซาบซึ้งใจสวมกอดปวัตรอย่างอบอุ่น

เอกโทร.เข้ามาลวิตาฟังเขาพูดแล้วตกใจ ชวนปวัตรออกไปพบเอกที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง...เอกบอกว่าไตรภพหนีไปแล้ว ปวัตรเชื่อว่าไตรภพสับสนเพราะนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆที่จะสารภาพให้ทุกคนได้รับรู้ เอกเสียใจที่เป็นคนกดดันให้เขาสารภาพ ลวิตาปลอบอย่าโทษตัวเองและให้ช่วยกันตามหาไตรภพก่อนที่เสี่ยมนูญจะรู้ว่าเขาหนี เพราะเขาอาจถูกเก็บได้

ลูกน้องหน้าตาน่ากลัวมารายงานเสี่ยมนูญเรื่องไตรภพหนี คงรู้ว่าถูกสะกดรอยตาม มีนาเดินเข้ามา เสี่ยมนูญจึงให้ลูกน้องกลับไปก่อน มีนาแปลกใจไม่เคยเห็นหน้า ถามว่าใคร เสี่ยมนูญบอกเป็นคนขับรถคนใหม่...มีนาบ่นเรื่องที่โทร.หาไตรภพไม่ได้ ไลน์ไปก็ไม่อ่าน พรุ่งนี้เป็นวันเกิดตน พี่รับปากว่าจะพาไปฉลอง เสี่ยมนูญนึกได้ว่าพรุ่งนี้วันเกิดลูกสาว จึงถามว่าอยากได้อะไร

“มิ้นไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ นอกจากได้กินข้าวกับคุณพ่อและพี่มิค”

“พ่อว่าตามิคไม่ได้ลืมวันเกิดลูกหรอก แต่น่าจะติดงานอยู่มากกว่า เอางี้สิ...ลูกส่งข้อความไปหาพี่มิค บอกให้เขามาที่งานวันเกิดลูกวันพรุ่งนี้ดีไหม พ่อมั่นใจว่าเขามาแน่” เสี่ยมนูญแอบยิ้มอย่างมีแผนร้าย มีนารับคำรีบกดส่งข้อความหาไตรภพ

ค่ำนั้น ไตรภพกบดานอยู่ที่โรงแรมระดับสองดาวเก่าๆ สีหน้าเขาดูอิดโรย เห็นข้อความที่มีนาส่งมาว่าอย่าลืมวันเกิดเธอที่สัญญาไว้ เขาตัดสินใจส่งข้อความกลับไปนัด

มีนาดีใจรีบมาบอกพ่อว่าไตรภพส่งเมสเสจกลับมาแล้ว พรุ่งนี้จะพาไปฉลองที่ร้านโปรดของตน เสี่ยมนูญเลียบเคียงถามว่าร้านโปรดคือร้านไหน มีนาไม่บอก

เป็นความลับของตนกับพี่ เสี่ยมนูญทำทีน้อยใจที่ลูกสาวมีความลับ มีนารีบง้อและยอมบอกโดยไม่เอะใจอะไรเลย

ooooooo

วันต่อมาลวิตากับปวัตรมาพบรุจีกับไพรัตน์อีกครั้ง ให้รุจีติดต่อนักข่าวเพื่อขอรื้อฟื้นคดีสมมาตร เป็นทางเดียวที่จะทำให้ตำรวจสืบสวนเรื่องนี้อีกครั้งก่อนที่คดีนี้จะถูกลืม ปวัตรเสริม

“เราต้องใช้พลังโซเชียลกดดันการทำงานของตำรวจครับ”...ไพรัตน์เห็นดีด้วย

บ่ายวันนั้นไตรภพมาร้านที่นัดหมายกับมีนา แล้วเขาต้องแปลกใจที่ร้านดูเงียบไม่มีลูกค้า พนักงานเดินเข้ามาบอกให้รอสักครู่ มีนากำลังเดินทางมา พอไตรภพถามทำไมร้านไม่มีคนเลย พนักงานตอบว่ามีนาสั่งปิดร้าน ไตรภพรู้สึกแปลกๆทันที ทันใดเหลือบเห็นด้ามปืนโผล่ออกมาด้านหลังกางเกงของพนักงาน ก็รู้ทันทีว่าโดนเสี่ยมนูญจัดฉาก

ไตรภพหยิบมีดบนโต๊ะพุ่งเข้าจ่อคอพนักงานทันที “อย่าขยับ...ฝีมือเสี่ยมนูญใช่ไหม!”

“รู้ตัวตอนนี้ก็สายไปแล้ว” พนักงานพลิกตัวกลับแย่งมีดจากมือไตรภพแล้วใช้ปืนจ่อ

เสี่ยมนูญเดินเข้ามาแสยะยิ้ม “คนโง่...ยังไงก็ยังเป็นคนโง่อยู่วันยังค่ำ”

“มิ้นอยู่ไหน...”

“อยู่ที่อื่น ฉันบอกยัยมิ้นว่าแกขอเปลี่ยนร้าน ลูกสาวฉันเป็นคนซื่อ เขาเชื่อสนิทไม่สงสัยแม้แต่น้อย”

“จำที่ผมบอกไม่ได้เหรอ ถ้าท่านฆ่าผม...” ไตรภพกลัวจนเหงื่อแตกแต่ตั้งสติขู่

“แกจะปล่อยคลิป...แกนึกว่าฉันไม่มีแผนสำรองงั้นเหรอ แค่คลิปจะทำอะไรฉันได้ ฉันแค่บอกออกไปว่ามันเป็นคลิปที่ถูกตัดต่อเพราะมีคนต้องการใส่ร้ายฉัน เท่านี้ก็มีคนเชื่อแล้ว แกเตรียมตัวตายเถอะ” เสี่ยมนูญพยักหน้าให้พนักงานที่จ่อปืนยิงได้

ไตรภพฮึดสู้ ผลักเสี่ยมนูญไปชนมือปืนแล้ววิ่งหนีออกจากร้าน เสี่ยมนูญสั่งมือปืนให้ตามไปฆ่าให้ได้ ...ไตรภพวิ่งหนีมาสุดทางริมแม่น้ำ มือปืนตามมาทันขึ้นไกปืน ไตรภพร้องขอชีวิต แต่มือปืนบอกว่าต้องทำตามคำสั่งคือฆ่าอย่างเดียว ว่าแล้วก็ยิงปัง! กระสุนเจาะเข้าที่หน้าอกไตรภพหงายหลังตกน้ำจมหาย มือปืนยิงตามอีกสองสามนัดอย่างโหดเหี้ยม

พอมือปืนกลับมารายงาน เสี่ยมนูญหัวเราะร่า หมดเสี้ยนหนามเสียที พลันมีนาโทร.เข้ามาบอกว่าไตรภพยังไม่ไปที่ร้าน เสี่ยทำทีว่าเพิ่งคุยกับเขาเมื่อครู่เดี๋ยวจะไปหาเองแล้วยิ้มเหยียด เพราะไม่มีวันได้เจอไตรภพอีกชั่วชีวิต

ooooooo

เสี่ยมนูญรับมีนากลับบ้าน เธอร้องไห้เสียใจที่ไตรภพผิดนัด เสี่ยมนูญปลอบใจไม่ให้โกรธพี่ชาย คงจะติดงานจึงมาไม่ได้ แล้วเสนอให้ฉลองกันสองคนพ่อลูก

ทันใดนั้นเอง ข่าวในทีวีดังขึ้น “จากกรณีที่

นายสมมาตร ไพสัง นักข่าวและช่างภาพอิสระวัย 35 ปีตกจากตึกร้างเสียชีวิตเมื่อเดือนกันยาที่ผ่านมา ซึ่งตำรวจสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าตัวตายเนื่องจากสอบสวนคนใกล้ชิดแล้วพบว่า ก่อนเกิดเหตุมีปากเสียงกับภรรยาอย่างรุนแรง...ล่าสุดนางรุจี ไพสัง ภรรยาของผู้ตายได้ติดต่อนักข่าวหลายสำนักยืนยันว่าสามีไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่เป็นการฆาตกรรมอำพราง และเตรียมยื่นหนังสือ

ขอความเป็นธรรมที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ...”


เสี่ยมนูญหันขวับมาดูข่าวอย่างตกใจ พอข่าวออกมาว่าก่อนสมมาตรเสียชีวิต ได้กำลังขุดคุ้ยประวัติผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ายาเสพติดรายใหญ่ ซึ่งเชื่อว่าเป็นการฆ่าปิดปาก...เสี่ยมนูญปิดทีวีทันที มีนาแปลกใจ

“คุณพ่อปิดทีวีทำไม ข่าวยังไม่จบเลย มิ้นอยากรู้”

“จะอยากรู้ไปทำไม มันน่าสนใจตรงไหน!” เสี่ยมนูญเผลอตวาด

“คุณพ่อดุมิ้นทำไมคะ” มีนาร้องไห้ เสี่ยมนูญได้สติขอโทษ แต่มีนาน้อยใจ “วันนี้วันเกิดมิ้นแท้ๆ แต่ทำไมมันถึงได้แย่ไปหมด” มีนาวิ่งร้องไห้ออกจากบ้าน

เสี่ยมนูญได้สติวิ่งตามขอโทษลูกแต่ตามไม่ทัน เธอขึ้นแท็กซี่ไปเสียก่อน...มีนาไม่รู้จะไปไหนให้คนขับขับไปเรื่อยๆ สักพักก็นึกออกรีบโทร.หาลวิตาแล้วไป

หาเธอที่คอนโด

มีนามาถึงเอาแต่ร้องไห้ ลวิตาปลอบ “ไม่ต้องร้องนะคะ พี่เชื่อว่ามิคกับเสี่ยมนูญไม่ได้ตั้งใจจะทำลายวันเกิดของน้องมิ้นหรอก”

มีนาร้องไห้ไม่หยุด ปวัตรกับลวิตาออกมาคุยกันห่างๆ ลวิตาสงสารมีนาที่เรื่องแค่นี้ยังรับไม่ได้ แล้วถ้ารู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อและพี่ชาย เธอจะมีสภาพแย่

แค่ไหน ปวัตรส่ายหน้าที่กรรมมาตกอยู่กับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรอย่างมีนา ลวิตาไม่รู้จะปลอบอย่างไร ปวัตรนึกได้ให้ลวิตาไปอยู่กับมีนา รอตนกลับมา

ลวิตานั่งปลอบมีนาจนเธอสงบลง มีนาจะกลับบ้านกลัวพ่อเป็นห่วง ไม่ทันไรปวัตรโทร.มาบอกให้พา

มีนาไปที่ห้องเขา...เมื่อลวิตาพามีนาขึ้นมาที่ห้องปวัตร ไม่พบว่ามีใครก็แปลกใจ ทันใดนั้นเอง มีเสียงร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ดังขึ้น ปวัตรถือเค้กที่จุดเทียนเดินออกมาพร้อมสว่างและโฉมฉาย มีนายิ้มแฉ่งด้วยความดีใจ หลับตาอธิษฐานแล้วเป่าเทียน

“ขอบคุณพี่หลิวมากนะคะที่เซอร์ไพรส์วันเกิดให้มิ้น”

“ขอบคุณวัตรเถอะค่ะ ไอเดียเขา พี่ก็รู้พร้อมๆกับน้องมิ้นเนี่ยแหละ” ลวิตาบอกมีนา

“ขอบคุณนะคะคุณปวัตร”

“ไม่เป็นไรครับ ผมขอให้น้องมิ้นมีความสุขมากๆ ที่สำคัญให้มีสุขภาพแข็งแรงจะได้ออกไปเที่ยวได้บ่อยๆ”

มีนารับคำ ตัดเค้กแจกทุกคนกินกัน แต่มีนาก็อดเศร้าไม่ได้ โฉมฉายกับสว่างช่วยกันทำให้เธอยิ้มจนได้ ...ระหว่างนั้นเสี่ยมนูญให้ลูกน้องตามจนพบรถแท็กซี่คันที่ไปส่งมีนาที่คอนโด


บรรยากาศกำลังสนุกสนาน มีนาเห็นความน่ารักของปวัตรกับลวิตาก็ชื่นชม “ขอบคุณพี่ๆทุกคนอีกครั้งนะคะ มิ้นมีความสุขมาก มีความสุขมากจริงๆ แล้ววันนี้มิ้นก็เข้าใจแล้วค่ะ ว่าทำไมพี่หลิวไม่เลือกพี่ชายมิ้น...

คุณวัตรดูแลพี่หลิวดีมาก มิ้นดีใจนะคะที่พี่หลิวเจอคนดีอย่างคุณวัตร”

ลวิตากับปวัตรยิ้มให้กัน ระหว่างนั้นข้างล่างโทร.ขึ้นมาบอกว่าเสี่ยมนูญมา ปวัตรกับลวิตาจึงพามีนาลงมา เสี่ยมนูญหน้าเครียดสั่งให้มีนากลับบ้าน เธอขออยู่กับลวิตา เสี่ยโมโหกระชากลูกสาวจนเธอร้องเพราะเจ็บ ปวัตรขอให้พูดกันดีๆกลับโดนเสี่ยมนูญตวาด...อย่ายุ่ง!

“ไม่ยุ่งไม่ได้ครับ กรุณาปล่อยมือจากน้องมิ้นเดี๋ยวนี้”

“ถ้าแกไม่คืนลูกสาวให้ฉัน ฉันจะแจ้งความ...”

“เอาเลยค่ะ อยากแจ้งความก็แจ้งเลย แต่คุณทำอะไรเราไม่ได้หรอก เพราะน้องมิ้นมาหาฉันที่นี่เอง” ลวิตาสวน

เสี่ยมนูญยิ่งโมโหหันมาพูดกับมีนาว่า ถ้าไม่กลับไม่ต้องมาเรียกตนว่าพ่อ ทุกคนหน้าเสียไม่คิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้ เสี่ยขู่ว่าตนพูดจริงทำจริง มีนากลัวลานยอมกลับแต่โดยดี ลวิตาจะรั้งไว้แต่ปวัตรจับแขนปราม เสี่ยมนูญจ้องหน้าลวิตา

“อย่ามายุ่งกับลูกสาวฉันอีก ไม่อย่างนั้นแกคงรู้ว่าจะเป็นยังไง” พูดจบก็ลากมีนากลับไป

ลวิตาสงสารมีนาและต่อว่าปวัตรทำไมต้องห้าม เขาเตือนสติว่า อย่างไรเสียสองคนนั้นก็เป็นพ่อลูกกัน คงไม่ทำร้ายลูกตัวเองแน่

กลับถึงบ้าน เสี่ยมนูญเหวี่ยงมีนาเข้าไปในบ้าน มีนารู้สึกว่าพ่อที่แสนใจดีของเธอไม่ใช่คนเดิม เสี่ยมนูญเสียงเข้ม ห้ามมีนาออกไปไหนอีกยกเว้นไปกับตน มีนาถามเหตุผล เขาตวาด

“ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น ทำตามที่พ่อสั่งอย่างเดียวก็พอ กลับเข้าห้องไปได้แล้ว...ไปสิ”

มีนาวิ่งร้องไห้ออกไป เสี่ยมนูญเครียด

ooooooo

วันต่อมาเอกได้รับโทรศัพท์จากใครคนหนึ่งที่ทำให้เขาตกใจมาก...ด้านลวิตายังครุ่นคิดเป็นห่วงมีนา ปวัตรพยายามทำให้เธอผ่อนคลายเลิกกลัดกลุ้ม

“ผมว่าเรามาหาอะไรทำกันดีกว่า คุณจะได้ไม่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้” ปวัตรให้ลวิตาซิตอัป โดยเขาช่วยจับข้อเท้าให้เธอ พยายามลุ้นให้เธอทำให้ครบหนึ่งร้อยครั้ง

ลวิตาหอบทำแทบไม่ไหว ฮึดเฮือกสุดท้ายยกตัวขึ้น ทำให้หน้าเธอพุ่งไปชนหน้าปวัตร เขาฉวยโอกาสจะจูบเธอ ลวิตาแกล้งถอยออกทำให้เขาหน้าคว่ำ ลวิตาหัวเราะลั่น ปวัตรอายหน้าแดง เมื่อเห็นหญิงสาวหัวเราะไม่หยุด ก็พุ่งเข้าอุ้มเธอขึ้น เธอตกใจร้องให้ปล่อย

“ม่าย...ปล่อย อยากหัวเราะดีนัก โดนซักทีเถอะ” ปวัตรเอาจมูกถูๆที่แก้มลวิตา

ทันใดทรงพลเปิดประตูเข้ามา พอเห็นสองคนสวีตกันก็ผงะ ปวัตรกับลวิตาตกใจ ปวัตรปล่อยเธอร่วงลงพื้นก้นกระแทก ทรงพลเหวอทำหน้าไม่ถูก...ปวัตรเอายาให้ลวิตาไปทาในห้องนอน ทรงพลยิ้มกรุ้มกริ่ม

ปวัตรเห็นโวยว่าขำอะไร

“ฉันขำแก ตกใจจนปล่อยคุณหลิวหล่นพื้น ถ้าเป็นฉัน ฉันงอนกลับบ้านไปแล้ว”

“ฉันตกใจนี่หว่า อยู่ๆแกก็เปิดประตูเข้ามา ต่อไปนี้ถ้าจะเข้าห้องต้องเคาะประตูก่อน”

“ทำไม? แกจะทำอะไรคุณหลิว”

“อย่าคิดลามก”

“แกน่ะสิลามก ฉันยังไม่ได้พูดอะไรออกมาซักคำ ตามสบายนะเว้ยเพราะฉันนัดรีเอาไว้ กลับดึก บ๊าย...” ทรงพลโบกมือเดินออกไป

ปวัตรเข้ามาหาลวิตาและขอโทษที่ทำให้เธอเจ็บ ลวิตาหยิกแก้มเขาเต็มแรงเพื่อให้รู้ว่าเจ็บแบบนี้ พลันโทรศัพท์ลวิตาดังขึ้น เอกโทร.มาบอกบางอย่างที่ทำให้เธอตกใจมาก

ooooooo

เสี่ยมนูญเห็นมีนาไม่ยอมทานข้าวก็ทำของโปรดมาให้บนห้อง แต่มีนายังงอนอยู่ ระหว่างนั้นมีโทรศัพท์เข้ามา เสี่ยมนูญรับสายแล้วสีหน้าตกใจ “ฮัลโหล...คุณว่าอะไรนะ!”

เสี่ยมนูญมาถึงโรงพยาบาล เจอปวัตรกอดลวิตาที่กำลังร้องไห้ มีเอกยืนหน้าเศร้าอยู่ใกล้ๆ เสี่ยมนูญทำทีเสียใจถามไตรภพอยู่ไหน เอกรีบบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า หมอกำลังจัดการอยู่

“มันเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของผม”

“มีคนเจอมิคที่ริมแม่น้ำสภาพถูกยิง ตำรวจคิดว่าน่าจะเป็นการชิงทรัพย์ครับ”

เสี่ยมนูญกำมือแน่นเดินเข้าไปในห้อง ลวิตาปวัตรและเอกตามไปด้วย หมอกำลังเอาผ้าปิดหน้าไตรภพ เสี่ยมนูญแกล้งร้องไห้ฟูมฟาย

“ตามิค...ทำไมลูกต้องมาตายด้วย ทำไม แล้วพ่อจะอยู่ได้ยังไง...”

“มิคเขาไปสบายแล้วครับ” เอกปลอบ ลวิตากับปวัตรรู้ว่าเสี่ยมนูญกำลังเล่นละคร

ในคืนนั้นทีวีออกข่าวการตายของไตรภพ มยุราเศร้าใจเพราะอย่างไรก็เห็นกันมานาน ลวิตาปิดทีวีเพราะทำใจไม่ได้เหมือนกัน มยุราจะไปงานศพ ลวิตาขอไปอโหสิกรรมไตรภพด้วย

บรรยากาศในวัดเต็มไปด้วยความเศร้าโศกแฟนคลับชูป้ายรูปไตรภพพากันร้องไห้เสียงระงม เสี่ยมนูญเห็นมีนาเสียใจก็อยากให้กลับบ้านไปก่อน แต่เธอไม่กลับ

“นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่มิ้นจะทำเพื่อพี่มิค ทำไมพี่มิคต้องมาด่วนจากไปด้วย มิ้นยังไม่เคยทำอะไรตอบแทนพี่มิคเลย”

ระหว่างนั้น ลวิตา ปวัตรและมยุรามาถึง นักข่าวกรูเข้าถ่ายรูปและสัมภาษณ์ ทำไมลวิตาถึงมากับปวัตรในเมื่อเลิกกันแล้ว หรือเพราะเหตุนี้ทำให้ไตรภพต้องตาย มยุราโมโห

“ปากเหรอนั่นน่ะ คิดก่อนพูดให้มันเยอะๆหน่อยนะหนู การที่มิคตายมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับลูกสาวฉันซักนิด”

“ที่ถามเพราะทุกคนอยากรู้นะคะคุณแม่”

“ทุกคนอยากรู้ หรือหนูสาระแนอยากรู้อยู่คนเดียว”

ลวิตาปรามแม่ นักข่าวยิ่งรุมถาม ปวัตรต้องช่วยพูดให้นักข่าวให้เกียรติคนตายบ้าง อยากสัมภาษณ์อะไรให้เป็นหลังงานศพ แฟนคลับพากันมองปวัตรกับลวิตาอย่างไม่พอใจก่อนจะโห่ไล่ มยุรายิ่งโมโห เอกเดินจ้ำเข้ามาขอให้แฟนคลับทำตัวดีๆ ถ้าเป็นแบบนี้จะไม่อนุญาตให้มางานศพอีก แล้วหันมาขอให้มยุราพาลวิตากลับไปก่อน เสี่ยมนูญยืนมองยิ้มเยาะในใจ

“หลังจากวันนี้ ฉันจะทำให้แกตายทั้งเป็น...นังลวิตา!”

ลวิตา มยุราและปวัตรกลับถึงคอนโดกำลังจะเดินเข้าไป มยุรายังหงุดหงิดกับเรื่องนักข่าว ลวิตาปลอบให้แม่เลิกหงุดหงิด ไม่นานข่าวก็ซาไปเอง ปวัตรโทษตัวเองว่าถ้าไม่ไปด้วยคงไม่มีปัญหา มยุราบอกไม่เกี่ยวกับเขาเลย ลวิตาเห็นด้วย...ขณะเดินเข้ามา แม่บ้านกำลังทำความสะอาดโดยสวมถุงมืออยู่ เห็นลวิตาก็ตื่นเต้นขอถ่ายเซลฟี่กับเธอ ลวิตายินดี แต่พอจะถ่าย แม่บ้านก็บอกว่าตนแขนสั้น ให้ลวิตาช่วยถือกล้องแทน พอถ่ายเสร็จ แม่บ้านแอบยิ้มย่อง

ทรงพลกับนรียืนคุยกันอยู่ที่ระเบียงห้องปวัตร ทั้งสองเศร้าใจเรื่องที่ไตรภพตายตั้งแต่อายุยังน้อย ทันใด ทรงพลเห็นจุดแดงเล็กๆปรากฏบนหน้าผากนรี เขาเอะใจหันไปมองตึกฝั่งตรงข้าม แล้วต้องตกใจเห็นเงาคนดำๆ จึงรีบดึงนรีก้มหลบ กระสุนปืนพุ่งชนกำแพงเสียงดัง

ทั้งสองตกใจมากรีบพากันเข้าข้างในและปิดม่าน ทรงพลพานรีไปที่ห้องตัวเอง

ปวัตรกับลวิตารู้เรื่องก็ตกใจ เพราะนรีมารับเคราะห์แทน มือปืนคงเข้าใจว่านรีคือลวิตา ทรงพลจะไปตามล่ามือปืนที่ตึกฝั่งตรงข้าม ปวัตรไปด้วย แต่แล้วกลับเจอมือปืนนอนจมกองเลือดอยู่หน้าตึก พอเงยหน้าขึ้นไปมองเห็นคนผลุบหายเข้าไปก็สงสัย

“รีบเรียกรถพยาบาลและแจ้งความ ฉันจะตามมันไปเอง” ปวัตรบอกทรงพล

ปวัตรวิ่งขึ้นมาบนดาดฟ้ามองไปรอบๆอย่างระแวดระวัง ทันใดนั้นชายชุดดำโผล่ออกมาถีบ ทั้งสองต่อสู้กันดุเดือด ปวัตรสู้นักฆ่ามืออาชีพไม่ได้ ถูกผลักตกตึก เขาเกาะขอบตึกไว้ได้แต่ก็ถูกเหยียบมือจนหลุดตกลงมา โชคดีที่ข้างล่างมีกองลังกระดาษวางสุม จึงรอดมาได้ไม่เป็นอะไร

ลวิตากำลังเล่าถึงความเลวของเสี่ยมนูญให้มยุราฟัง เธอตกใจว่าคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ เห็นเป็นคนใจบุญสุนทาน ไม่นึกว่าจะโหดขนาดนั้น ลวิตาว่าเพราะทุกคนคิดแบบนี้ เลยทำให้ไม่มีใครสงสัย...ปวัตรกับทรงพลกลับเข้ามาบอกว่า มือปืนถูกฆ่าปิดปาก ลวิตาให้บอกเรื่องนี้กับผู้กำกับประชา ปวัตรเห็นด้วย...

ที่เพนต์เฮาส์ เสี่ยมนูญกำลังรินเหล้าให้ท่านซึ่งยังเป็นบุคคลลึกลับ แล้วติงว่าท่านไม่น่าส่งคนไปฆ่าลวิตา เพราะจะทำให้เธอระวังตัวมากขึ้น ขอให้ท่านเชื่อใจว่าตนจัดการเธอได้

วันต่อมามีนาได้รับตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ใส่หูกระต่าย คนส่งบอกว่าที่อยู่ไม่ชัดเจนทำให้การส่งล่าช้า มีนาเห็นการ์ดส่งมาจากไตรภพก็น้ำตาร่วงพรู เพราะเขาจากไปเป็นสัปดาห์แล้ว

มีนาอ่านการ์ดน้ำตานองหน้า “สุขสันต์วันเกิดน้องรักของพี่ พี่ขอให้น้องสาวของพี่คนนี้มีความสุขจะได้ยิ้มเยอะๆ เพราะเวลาที่น้องยิ้ม มันทำให้โลกสดใสมากรู้ตัวไหม เก็บตุ๊กตาตัวนี้เอาไว้ให้ดี อย่าให้ใครเด็ดขาด ถ้าวันไหนที่พี่ไม่อยู่แล้ว เราต้องเข้มแข็งนะคะ รักน้องสาวคนนี้เสมอ และจะรักตลอดไป...พี่มิค”

มีนาร้องไห้สะอึกสะอื้น หยิบโทรศัพท์มาโทร.หาลวิตา ขอให้มาหาที่บ้านเพราะตอนนี้พ่อไม่อยู่...เวลาผ่านไป ลวิตามาถึงนั่งคุยกับมีนาในสวน ได้อ่านการ์ดของไตรภพ มีนาตั้งข้อสงสัยว่า ไตรภพเหมือนรู้ว่าตัวเองจะต้องตาย ตนอยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ลวิตาจับแขนมีนาอย่างสงสารและบอกเธอว่า การไม่รู้อะไรเลยไม่ใช่คนโง่ ชีวิตจะมีความสุขมากกว่า

หลังจากนั้นลวิตากลับมาถึงคอนโด โฉมฉายทำหน้าลำบากใจก่อนจะบอกเธอว่ามีตำรวจมาขอพบ ลวิตาแปลกใจ ตำรวจขอเชิญไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจเพราะสงสัยว่าเธอจะเกี่ยวข้องกับการตายของไตรภพ ลวิตาตกใจ โฉมฉายรีบโทร.ไปบอกปวัตร

ลวิตามาถึงโรงพัก ตำรวจเอาถุงใส่ปืนที่เก็บเป็นหลักฐานออกมาวางตรงหน้า

“นี่คืออาวุธที่ใช้ฆ่าคุณไตรภพ เราพบมันหล่นอยู่ไม่ห่างจากจุดพบศพ จากการตรวจสอบรอยนิ้วมือบนปืน เราพบว่าเป็นรอยนิ้วมือของคุณ...”

“ไม่จริง ไม่มีทางเป็นไปได้ ฉันไม่ได้ฆ่าเขา ฉันถูกใส่ร้าย”

“ถ้าคุณไม่ได้ทำ แล้วมีรอยนิ้วมือคุณได้ยังไง” ตำรวจจ้องหน้าลวิตาจับผิด...

ก่อนหน้านี้ เสี่ยมนูญจ้างให้แม่บ้านคอนโดชวนลวิตาถ่ายเซลฟี่ โดยที่ลวิตาไม่รู้ว่ามีฟิล์มติดอยู่ที่ด้านหลังโทรศัพท์ แล้วแม่บ้านเอาฟิล์มลายนิ้วมือนั้น

มาให้เขา

ปวัตรและเอกพาทนายมาช่วยลวิตาที่โรงพัก ทนายพูดแง่กฎหมายกับตำรวจ ว่าไม่มีสิทธิ์จับลูกความตน ลูกความถูกใส่ร้ายเพราะยิงปืนไม่เป็นจะยิงตัดขั้วหัวใจผู้ตายได้อย่างไร ตำรวจควรจะเป็นฝ่ายสืบหาว่าทำไมรอยนิ้วมือเธอถึงไปอยู่บนปืนได้ ตำรวจพูดไม่ออก ทนายยังเน้น

“และที่สำคัญ ช่วงเวลาที่คุณไตรภพเสียชีวิต

มีพยานระบุได้ว่าคุณลวิตาอยู่กับเขา”

“ไหนล่ะครับพยาน”

ปวัตรบอกว่าตน แต่ตำรวจถือว่าทั้งสองสนิทกันเชื่อถือไม่ได้ ปวัตรจึงบอกว่ายังมีอีกคนที่เชื่อถือได้ ว่าแล้วมีนาเดินเข้ามายืนยันว่าวันที่ไตรภพตายเป็นวันเกิดตน และลวิตากับปวัตรฉลองวันเกิดอยู่กับตน ตำรวจอึ้ง...ทนายพาลวิตากลับอย่างง่ายดาย ทั้งลวิตาและปวัตรขอบคุณมีนา แล้วลวิตาก็พูดขึ้นว่าจะฟ้องกลับทั้งตำรวจและ

คนบงการ มีนาถามว่าใครคือคนบงการ ลวิตาชะงักปัดว่า

ไม่รู้ต้องรอสืบกันต่อไป...

เสี่ยมนูญได้รับรายงานว่าลูกสาวเป็นพยานว่าอยู่กับลวิตาในวันเกิดเหตุ เขาโมโหมาก พอมีนากลับมาจึงเผลอตวาดเธอ มีนาเอะใจถามพ่อรู้ได้อย่างไร หรือว่าพ่อเป็นคนใส่ร้ายลวิตา เสี่ยมนูญชะงักเบี่ยงเบนไปว่าไม่ชอบที่ลูกโกหกว่าไปหาหมอแต่แล้วกลับไปโรงพัก มีนาโต้

“คุณพ่อไม่ชอบให้มิ้นโกหก คุณพ่อก็อย่าโกหกมิ้นสิคะ คุณพ่อทำอะไรอยู่กันแน่ เลิกปิดหูปิดตามิ้นซะที มิ้นต้องการรู้ความจริงทั้งหมด คุณพ่อบอกมิ้นมาสิคะ บอกมา บอกสิ บอก...” ทันใดมีนาเกิดอาการเจ็บหน้าอกอย่างรุนแรง เสี่ยมนูญตกใจเข้าประคองแต่เธอหมดสติไปทันที

เสี่ยมนูญรีบพาลูกสาวส่งโรงพยาบาล หมอตรวจเช็กแล้วรายงานว่า ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจเธอขาดเลือดแบบเฉียบพลัน น่าจะเกิดจากความเครียดบวกกับสุขภาพที่ไม่แข็งแรงประกอบกับโรคความดันสูงของเธอ...

เสี่ยมนูญเจ็บปวดใจพยายามเรียกลูกให้รู้สึกตัว

ooooooo

เย็นวันนั้น ที่เพนต์เฮาส์มีช่างแอร์มาทำการล้างแอร์ พนักงานพาไปส่งที่ห้องและปล่อยให้ทำงาน ช่างแอร์แอบติดบางอย่างบนแอร์แล้วกำลังจะกลับ...

เสี่ยมนูญเดินเข้ามาพร้อมพรรคพวก ช่างแอร์รีบขยับหมวกเดินก้มหน้าสวนออกไป ช่วงเวลานั้นเสี่ยเรียกช่างแอร์ให้หยุด

ช่างแอร์ชะงักตกใจมากยืนก้มหน้านิ่ง เสี่ยมนูญยื่นแบงก์พันให้บอกเป็นค่าเหนื่อยโดยไม่ติดใจสงสัยอะไร เขารับเงินแล้วรีบเดินไป

ในห้องเช่าแห่งหนึ่ง ลวิตา ปวัตรและเอกนั่งอยู่ ช่างแอร์เดินเข้ามาแล้วถอดหมวกออก เผยให้เห็นว่าคือไตรภพ เขาบอกว่าได้ติดกล้องในเพนต์เฮาส์เรียบร้อยแล้ว ทุกคนยิ้มอย่างพอใจ...ก่อนหน้านี้วันที่เอกได้รับโทรศัพท์จากใครบางคนที่ทำให้ตกใจ รีบมาที่โรงแรมสองดาวที่ไตรภพซ่อนตัวอยู่ เห็นเขาถูกยิงกลางอกเนื้อตัวเปียกปอนก็ตกใจมากจะพาไปโรงพยาบาล

“ไม่ได้พี่ ผมไปไม่ได้ พี่ช่วยตามหมอมารักษาผมที่นี่ได้ไหม...นะพี่ ผมขอร้อง ผมไปโรงพยาบาลไม่ได้จริงๆ...ไม่อย่างนั้นแผนที่ผมวางเอาไว้แตกแน่”

เอกงงงวยแต่ก็ตามหมอที่ตัวเองเคยอุปถัมภ์

ค่าเล่าเรียนให้มาช่วยผ่าเอากระสุนออกให้ และให้ยาไว้กิน...เมื่อไตรภพฟื้น เอกจึงซักถามเรื่องราวว่าแผนของเขาคืออะไร

“ผมต้องตายพี่...ตายเพื่อให้เสี่ยมนูญเลิกระวังตัว ผมจะได้หาหลักฐานเอาผิดเสี่ยได้”

“แค่เรามีคลิปมันยังไม่พอเหรอ”

“เสี่ยหาทางหนีทีไล่เอาไว้แล้ว เราเล่นงานมันไม่ได้ด้วยคลิปคลิปเดียว แต่งานนี้ต้องให้คนอื่นช่วยด้วย”...

เอกนิ่วหน้าหมายถึงใคร

หลังจากนั้นลวิตากับปวัตรมาถึง ไตรภพขอโทษทั้งสองคนที่ทำไม่ดีไว้กับพวกเขาเพราะความอ่อนแอของตัวเอง ตนเสียใจที่ปกป้องลวิตาไม่ได้ ขอฝากให้ปวัตรดูแลเธอแทน ปวัตรรับปากจะดูแลลวิตาด้วยชีวิต เอกให้ไตรภพเล่าแผนการ

“เราต้องเล่นละครฉากใหญ่ครับพี่เอก ทำให้เสี่ยเชื่อให้ได้ว่าผมตายไปแล้วจริงๆ อย่างที่ไม่มีข้อสงสัยอะไรอีก...” ทั้งสามคนฟังแผนการของไตรภพ

จากนั้นเอกไปติดต่อที่โรงพยาบาลขอถ่ายทำละครตึกที่เพิ่งสร้างเสร็จ เพราะยังไม่มีการทำงาน ไม่มีคนมามุงดู เจ้าหน้าที่เป็นแฟนคลับลวิตาอยู่แล้วจึงยอมแต่โดยดี...ส่วนคนที่มาแสดงเป็นหมอได้รับค่าจ้างเป็นตั๋วเครื่องบินไปอังกฤษพร้อมที่พักและให้เก็บทุกอย่างเป็นความลับ...เมื่อทุกอย่างพร้อม เอกก็โทร.บอกเสี่ยมนูญว่าเจอศพไตรภพ แล้วทุกอย่างก็ดำเนินอย่างที่ผ่านมา

มาตอนนี้ไตรภพเปิดโน้ตบุ๊ก หน้าจอเด้งขึ้นเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดที่ไปติดไว้ในเพนต์เฮาส์ ภาพและเสียงคมชัดมาก ทั้งปวัตร ลวิตาและเอกยิ้มให้กันอย่างพอใจ

ooooooo


ละครในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น ตอนที่ 13 อ่านในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่นติดตามละครในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย หลุยส์ เฮสดาร์ซัน,เซฟฟานี่ อาวะนิค 5 ม.ค. 2562 09:04 2019-01-08T02:51:36+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ