ข่าว

วิดีโอ



ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ปณธี

กำกับการแสดงโดย: สยาม น่วมเศรษฐี

ผลิตโดย: บริษัท พอดีคำ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: หลุยส์ เฮสดาร์ซัน,เซฟฟานี่ อาวะนิค

ลวิตาฟื้นขึ้นมาถามปวัตรทันทีเรื่องจับคนร้าย ปวัตรตอบว่ามันเตรียมทางหนีไว้อย่างดีจับไม่ได้ ทรงพลเซ็งที่เรื่องพลิกหมดจากปากคำของคนร้ายที่ว่า ทั้งหมดเป็นฝีมือไตรภพคนเดียว

“แต่ฉันเชื่อว่ายังไงก็ต้องมีอีกคน เรื่องนี้เราควรบอกเสี่ยมนูญ...จำได้ไหมคะที่มันพูดว่าเสี่ยรู้ แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่มีหลักฐาน แสดงว่าเสี่ยต้องไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ลูกชายทำ”

ทุกคนฟังลวิตาแล้วพยักหน้าเห็นด้วย...ในขณะเดียวกัน คนร้ายกลับมารายงานเสี่ยมนูญว่าได้พูดไปตามที่เสี่ยสั่ง โยนความผิดให้ไตรภพทั้งหมด

“แกทำดีมากที่ซื่อสัตย์กับฉัน จำไว้นะ คนอย่างเสี่ยมนูญเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ฉันเคยสัญญาว่าจะดูแลครอบครัวของแก ฉันก็จะทำ แกไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว” เสี่ยมนูญตบหลังลูกน้องเบาๆก่อนจะเอามีดสั้นปักเข้าที่หลังลูกน้องเต็มแรง ลูกน้องผงะตาค้าง เสี่ยผละออกมามองหน้าและตบหน้าเบาๆยิ้มย่อง “แกรู้เรื่องของฉันเยอะเกินไป แกถึงมีจุดจบแบบนี้”

ลูกน้องขาดใจตาย พลันเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น 

เสี่ยมนูญกดรับสาย เป็นลวิตาโทร.มานัดพบวันพรุ่งนี้ เสี่ยรับนัดแววตากร้าว...

รุ่งเช้า นรีเอาปิ่นโตมาส่งให้มยุรากับปวัตรพร้อมบอกว่า แม่ฝากมาให้ มยุราเปิดดูแล้วฝากขอบคุณ ลวิตาเอ่ยปากขอบคุณและขอโทษที่มารบกวนทรงพล ทำให้นรีกับเขาไม่มีเวลาส่วนตัวให้กัน นรีรีบบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเจอกันทุกวันที่ออฟฟิศเบื่อจะแย่อยู่แล้ว

ทรงพลเดินมาถามใครเบื่อตน นรีทำหน้าเจื่อนๆ ที่เขาได้ยิน ทรงพลรีบบอกว่า

“ได้ยินครับ พี่น่ะไม่เคยเบื่อรีเลยซักวัน อยากเจอรีทั้งเช้ากลางวันเย็นก่อนนอน”

“พี่พล อายคนอื่นเขาค่ะ”

ทรงพลโอบกอดนรีพร้อมบอกว่า “ไม่อายครับ...”

นรีหน้าแดงเขินอาย ปวัตรเห็นแล้วบ่นว่าอยากทำบ้าง มยุราเหล่มองเขาจึงยิ้มแหยๆ

“ขอโทษครับคุณมยุรา”

“เลิกเรียกฉันว่าคุณมยุราได้แล้ว มันฟังดูห่างเหิน เรียกว่าแม่เหมือนยัยหลิวนั่นแหละ...เอ้า...งง...งงกันทำไม ถ้าไม่เรียกตอนนี้ก็ไม่ต้องมาเรียกอีก” มยุราเห็นปวัตรกับทรงพลทำหน้างง

ปวัตรรีบเรียกมยุราว่าแม่ ลวิตายิ้มดีใจ นรีกับทรงพลยิ้มให้กัน...ลวิตากับปวัตรออกไปพบเสี่ยมนูญตามนัด มยุราฝากฝังปวัตรดูแลลูกสาว

ooooooo

ภายในสวนสาธารณะสายวันนั้น เสี่ยมนูญมาพบลวิตากับปวัตร ท่าทางเขาดูเป็นคนแก่ใจดี ลวิตาขอบคุณที่เขามา เขากลับตอบกลับว่า

“พูดเหมือนเราเป็นคนอื่นคนไกลอย่างนั้นแหละ คุณเป็นแฟนลูกชายผม ก็เหมือนเป็นคนในครอบครัวของผมด้วย”

ลวิตามองปวัตรอย่างกระอักกระอ่วน “ความจริงหลิวกับมิค กลับมารักกันไม่ได้เหมือนเดิมหรอกค่ะ” เสี่ยมนูญเข้าใจว่าทะเลาะกัน “ไม่ได้ทะเลาะค่ะ แต่หลิวไม่ได้รักมิคอีกแล้ว”

เสี่ยมนูญหน้าตึง “ผมเข้าใจ เรื่องนี้มันห้ามกันไม่ได้ คุณไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกนะ ผมไม่โกรธ แค่นี้ใช่ไหมที่คุณจะบอกผม”

“ไม่ใช่ค่ะ เรื่องที่หลิวจะบอกเสี่ยไม่ใช่เรื่องนี้”

“ผมกับหลิวรู้เรื่องที่คุณมิคเกี่ยวข้องกับแก๊งค้ายาเสพติด” ปวัตรพูดแทนลวิตา

เสี่ยมนูญทำเป็นตกใจอย่างมาก “คุณ...คุณรู้ได้ยังไง ใครบอก!”

“มิควางแผนฆ่าหลิว แล้วจัดฉากให้เหมือนหลิวฆ่าตัวตายค่ะ”

“ผมรู้ว่าเสี่ยทำใจให้เชื่อยาก แต่ผมยืนยันว่ามันเป็นเรื่องจริงครับ” ปวัตรเสริม

“ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อ เพียงแต่ผมไม่คิดว่า...มิคจะกลับมาเป็นคนเดิมอีก” ลวิตากับปวัตรฉงน “มิคมีอาการทางจิตตั้งแต่เด็ก เพราะสูญเสียแม่ไปอย่างกะทันหัน เขาเห็นแม่ถูกฆ่าตายไปตรงหน้า มันทำให้มิคช็อคมาก ถ้าผมไม่เจอแล้วเอามิคมาเลี้ยงดู ป่านนี้มิคคงไประหกระเหินเร่ร่อนอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้”

“มิคไม่ใช่ลูกแท้ๆของเสี่ยเหรอคะ!”

“ครับ เขาไม่ใช่ลูกผม ผมมียัยมิ้นเป็นลูกสาวคนเดียว ตอนผมเจอมิค ตอนนั้นเขาอายุ 15 กำลังเป็นวัยรุ่นและอยู่ในกลุ่มค้ายา เป็นคนส่งยา ขายยา บางทีก็เสพเอง ผมเอามิคมาชุบเลี้ยงคิดว่าเขาจะเลิก แต่...เฮ้อ... คนเรามันเปลี่ยนไม่ได้จริงๆ ผมต้องขอโทษแทนมิคสำหรับทุกอย่างที่เขาทำกับคุณ ผมขอร้องว่าคุณสองคนอย่าเพิ่งแจ้งความ ผมขอเป็นคนจัดการเรื่องนี้เอง”

“แล้วผมจะแน่ใจได้ยังไง ว่าเขาจะไม่ส่งใครมาทำร้ายผมกับหลิวอีก”

เสี่ยมนูญเอาชื่อเสียงและเกียรติของตัวเองเป็นประกัน ลวิตากับปวัตรสบตากันอึ้งๆ...เสี่ยมนูญกลับถึงบ้าน เจอไตรภพกำลังซักถามมีนาว่าตนไปไหน จึงตอบเสียเองว่าไปออกกำลังกายมาเพราะอายุมากแล้วต้องดูแลตัวเอง แล้วถามว่าเขามีธุระอะไร ไตรภพชวนไปคุยในห้องทำงาน

พอเข้ามาในห้อง ไตรภพก็เริ่มเรื่อง “ผมร้อนใจเรื่องหลิว...”

“แกไม่ต้องกังวล ฉันจัดการไปแล้ว”

“ท่านหมายความว่า...”

“ยัง ฉันยังไม่ได้ฆ่ามัน ฉันมีวิธีที่จะทำไม่ให้มันพูดก็แล้วกัน ว่าแต่แกมาก็ดีแล้ว” เสี่ยมนูญหยิบเอกสารบนโต๊ะส่งให้อ่าน

“ใบโอนหุ้น! ท่านจะโอนหุ้นทั้งหมดให้ผม”

“ฉันจะวางมือจากธุรกิจทุกประเภท ทั้งธุรกิจสีขาวและธุรกิจสีดำ ฉันจะยกทั้งหมดให้แกจัดการ...ฉันต้องการล้างประวัติตัวเองให้ขาวสะอาด เพราะฉันจะลงเล่นการเมือง ส่วนแก...ประกาศลาออกจากวงการซะ แล้วมาดูแลธุรกิจอย่างเต็มตัว”

“ท่านครับ...ขอเวลา...”

“จะต้องขอเวลาทำไมอีก หรือว่าคำสั่งของฉันมันไม่สำคัญ”

ไตรภพรีบอธิบายว่าการจะลาออกจากวงการต้องใช้เวลาสะสางงานที่ค้าง เสี่ยมนูญจึงยอมให้ทำงานจนจบ แล้วทันทีที่จบต้องมาทำหน้าที่ตอบแทนบุญคุณ ไตรภพหน้าเครียด

กลับถึงคอนโด ไตรภพมองตัวเองในกระจกสีหน้าโกรธขึ้ง เพราะรู้แก่ใจว่าเสี่ยมนูญต้องการคนมารับผิดแทนถ้าหากเกิดอะไรขึ้น เหตุผลที่เอาตนมาเลี้ยงเพราะแบบนี้ ฉะนั้นตนต้องช่วยตัวเองด้วยการหาธัมป์ไดรฟ์ให้เจอเพื่อเป็นหลักฐานเอาผิดเสี่ยมนูญ

ooooooo

ลวิตากับปวัตรกลับคอนโดด้วยความรู้สึกรันทดใจกับเรื่องของไตรภพที่เพิ่งรับรู้ ปวัตรโล่งใจที่เสี่ยมนูญรับปากจะช่วย แต่ลวิตาสีหน้าเศร้าสงสารชีวิตที่โหดร้ายของไตรภพ เขาจึงมีนิสัยแบบนี้ ปวัตรแย็บสงสารได้แต่ห้ามใจอ่อน

ปวัตรไปทำอาหารให้ลวิตา เธอนั่งรอที่โซฟา เห็นซองจดหมายบนโต๊ะก็เกิดภาพในหัว จึงพยายามนึกให้ออก ทันใดก็นึกได้...เหตุการณ์ในวันนั้น ลวิตาเอาธัมป์ไดรฟ์ใส่ซองจดหมาย เอาสกอตเทปพันแน่นหนา ออกไปที่ระเบียงมองหาที่ซ่อน แล้วก็เห็นช่องว่างระหว่างกำแพงกับคอมเพรสเซอร์แอร์ จึงแปะซองนั้นไว้ที่นั่น... ลวิตาสะดุ้งเฮือกรีบลุกขึ้นเดินออกไปตรงระเบียง

ปวัตรยกอาหารมาวาง เห็นลวิตายืนจ้องคอมเพรส– เซอร์แอร์ก็แปลกใจตามไปถาม เธอจึงบอกว่านึกออกแล้วว่าซ่อนธัมป์ไดรฟ์ไว้ที่ไหน...ปวัตรรีบเอาธัมป์ไดรฟ์ ออกมาแกะ พบว่ามันชื้นไปด้วยน้ำฝน จึงพยายามทำให้แห้งแล้วเสียบเข้าโน้ตบุ๊ก แต่มันเปิดไม่ได้ ลวิตาใจเสีย

“หมายความว่าหลักฐานชิ้นสุดท้าย ไม่มีอีกแล้ว”

“อย่าเพิ่งถอดใจ อาจจะกู้ไฟล์ได้ ไอ้พลมันเก่งเรื่องนี้ ผมจะปรึกษามันดู”

ลวิตาใจชื้นขึ้น แต่พอเอามาให้ทรงพล เขาไม่รับปากว่าจะกู้ได้ แต่ก็ถูกลวิตากดดันต้องได้...ลูกน้องเสี่ยมนูญแอบตามดูห่างๆโดยทั้งสามคนไม่รู้ตัว ลูกน้องรายงานเสี่ยมนูญ เขากำชับให้เอาธัมป์ไดรฟ์มาให้ได้


ลวิตากับปวัตรเดินกลับมาด้วยกัน ไตรภพโทร.เข้ามาบอกลวิตาว่าอยากเจอตอนนี้ ลวิตามองหน้าปวัตร เขาพยักหน้า เธอจึงบอกให้ไตรภพมาหาตามสถานที่นัดหมาย...พอไตรภพมาพบลวิตาที่สวนสาธารณะ เห็นปวัตรอยู่ด้วยก็ไม่พอใจ

“ไม่นึกว่าคุณจะอยู่ด้วย”

“หลิวอยู่ที่ไหนผมก็ต้องอยู่ที่นั่น คุณก็น่าจะรู้ว่าช่วงนี้หลิวไม่ปลอดภัย”

“ผมไม่รู้...และผมก็ไม่รู้ด้วยว่าทำไมหลิวถึงไม่ปลอดภัย”

“เลิกเล่นละครซักทีเถอะมิค เราต่างก็รู้กันดีว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง”

“คุณเข้าใจผมผิด ผมไม่ได้ทำอะไรที่ผิดกฎหมาย” ไตรภพรีบออกตัว

“คุณอยู่ในแก๊งค้ายาเสพติด...” ลวิตาสวน

 ไตรภพตกใจมากถามว่าใครบอก ลวิตาตอบว่าพ่อของเขา บอกแม้กระทั่งว่าเขาไม่ใช่ลูกแท้ๆ และตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใคร ไตรภพกำมือแน่นด้วยความโกรธ ปวัตรจับแขนลวิตาให้กลับ และหันไปพูดกับไตรภพว่าให้เตรียมตัวรับความจริง เพราะความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย...

ปวัตรกับลวิตากลับถึงคอนโด ปวัตรรีบถามลวิตาว่าไตรภพและเสี่ยมนูญจะหลงกลพวกเราหรือไม่ เธอยิ้มย่องเพราะเชื่อทักษะการแสดงของตัวเองว่าสุดยอด ปวัตรยิ้ม

“อื้อ ก็จริง ผมเองยังเกือบหลุดเลยตอนที่เสี่ยมนูญพยายามพูดใส่ร้ายไตรภพ ผมแทบอยากจะชกหน้ามัน ว่าแต่คุณมั่นใจได้ไงว่าแผนนี้จะได้ผล”

“คนพวกนี้มักจะระแวงคนใกล้ตัวเสมอ เพราะคนใกล้ตัวนี่แหละคือหลักฐานสำคัญที่จะใช้มัดตัวพวกเขา ฉันก็เลยคิดว่าต้องทำให้เสี่ยมนูญกับมิคแตกหักกันให้ได้ แต่ไม่นึกว่าเสี่ยมนูญจะหลอกได้ง่ายขนาดนี้”

“แต่จะว่าไปไตรภพก็น่าสงสาร เสี่ยมนูญใส่ร้ายเขาเต็มๆ และดูเหมือนว่าเสี่ยคงจะใช้ไตรภพในการรับผิดแทนตัวเอง ถ้าหากความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผย”

ปวัตรชักสงสารไตรภพ

“ใช่ แต่ฉันจะไม่ยอมให้เสี่ยมนูญลอยนวล ทั้งมิคทั้งเสี่ย และพวกของเขาทุกคนต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำ”

ปวัตรสงสัยอีกอย่าง ลวิตารู้ได้อย่างไรว่ามือปืนโกหกเรื่องที่บอกว่าไตรภพส่งมันมา เธอบอกตนถามแค่ว่าใครส่งเขามา คนร้ายรีบตอบว่าเสี่ยมนูญไม่รู้เรื่องและย้ำว่าไตรภพอยู่ในแก๊งค้ายาคนเดียว มันดูแปลกที่คนร้ายแก้ตัวให้เสี่ยมนูญ...ปวัตรชมว่าแฟนฉลาด ลวิตาสวนตนโง่มานานพอแล้ว ต้องสะสางเสียที ปวัตรให้กำลังใจว่าอีกไม่นานทุกอย่างต้องคลี่คลาย

ooooooo

ภายในเพนต์เฮาส์ยามค่ำคืน เสี่ยมนูญจัดประชุมสังสรรค์กับสมาชิกแก๊งอีกสามคนและไตรภพ เสี่ยมนูญถือแก้วแชมเปญบอกทุกคนรอสักครู่ ท่านกำลังวิดีโอคอลมา ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์ดัง เสี่ยกดรับและบอกว่าทุกคนพร้อมเริ่มประชุมได้ เขาหันจอโทรศัพท์หาพรรคพวก

“อย่างที่ทุกคนทราบว่าผมกำลังจะลงเล่นการเมือง ฉะนั้น ผมจำเป็นต้องจัดการโอนย้ายธุรกิจและเรื่องต่างๆไปให้คนอื่นทำ และคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ลูกชายของผมเอง ผมขอฝากมิคให้ทุกคนช่วยกันสั่งสอน มิคประสบการณ์ยังน้อย อาจจะยังทำอะไรไม่ถูก”

สมาชิกยินดีเพราะเห็นไตรภพมาแต่เล็กเหมือนลูกเหมือนหลาน ไตรภพลุกขึ้นขอบคุณและฝากเนื้อฝากตัว เสี่ยมนูญกำชับว่าจากนี้เป็นสนามจริง จะให้มีอะไรผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมาอีกไม่ได้เด็ดขาด เขารับคำจะไม่ทำให้ผิดหวังแล้วเหลือบมองชั้นวางหนังสือที่แอบซ่อนกล้องไว้

เช้านี้ ลวิตาต้องไปแถลงข่าวละครเรื่องใหม่ มีจีน่ากับมยุราไปเป็นเพื่อนเพราะปวัตรติดสอน   ไม่ทันจะออกไป จีน่ากับมยุราก็เถียงกันจนปวัตรบอกขำๆว่าให้ลวิตาหาสำลีอุดหูไว้

เมื่อมาถึงสถานี มีนักข่าวมากมายจนมยุรา

แปลกใจ เอกบอกว่าเป็นการกลับมาประกบคู่ของลวิตากับไตรภพอีกครั้งทำให้ผู้คนสนใจมาก ลวิตาแยกไปห้องแต่งตัว ไตรภพเข้ามานั่งข้างๆ บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที ลวิตาแย็บ นึกว่าวันนี้เขาจะมาสาย

“ทำไมถึงคิดแบบนั้น”

“คุณอาจจะมีเรื่องให้คิดหนักมากจนนอนไม่หลับ”

“คนอย่างผม ปล่อยวางได้เร็ว ขอบคุณที่เป็นห่วง”

“ก็ดีที่ปล่อยได้ง่าย แต่ถึงปล่อยแล้ว ของบางอย่างก็อาจจะยังสร้างภาระให้คุณอยู่นะคะ” ไตรภพยิ้มแล้วขอให้ช่างแต่งหน้ากับทุกคนออกไปจากห้องก่อน เขาล็อกประตู ลวิตาเตรียมระวังตัว ไตรภพบอกตนไม่โง่ทำอะไรเธอ ว่าแล้วก็กดโทรศัพท์เปิดรูปแอบถ่ายปวัตรเดินอยู่ริมถนน ลวิตานึกถึงคราวที่ชิตแอบถ่ายพ่อกับแม่มาขู่ให้ตนกระโดดระเบียง ก็เป็นห่วงปวัตร

“คุณมันก็ดีแต่ใช้วิธีสกปรก!”

“คนเลวๆอย่างผม มันก็ใช้เป็นแต่วิธีนี้”

ลวิตาเข่นเขี้ยวถามต้องการอะไร ไตรภพขู่ถ้าอยากให้ปวัตรมีชีวิตอยู่ต้องทำตามที่เขาบอก...มยุรากับจีน่าเดินมาเห็นคนออที่หน้าห้อง ก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น พอรู้ว่าไตรภพอยู่กับลวิตาสองต่อสองก็เป็นห่วงลูก พยายามหากุญแจไขประตู ทันใดไตรภพเปิดออกมา มยุรากระชากคอเสื้อเขาถามทำอะไรลูกสาวตน

“ผมจะไปทำอะไรหลิวได้ล่ะครับคุณแม่ ผมก็แค่มีเรื่องส่วนตัวอยากคุยด้วยเท่านั้นเอง”

มยุรารีบถามลวิตา เธอฝืนยิ้มบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร แต่ทั้งมยุราและจีน่ายังสงสัย...หลังจากนั้น ลวิตาก็ โทร.หาทรงพลเพื่อขอธัมป์ไดรฟ์ที่เขากู้ข้อมูลได้แล้วในบ่ายวันนั้น หลังแถลงข่าวเสร็จ ลวิตาก็หายตัวไปกับ ไตรภพ มยุราร้อนใจมาก ถามกับเอกเขาไม่เห็นเช่นกัน

ลวิตานั่งรถของไตรภพออกมา จีน่าโทร.หา ลวิตาไม่รับและปิดเครื่องไปเลย ยิ่งทำให้มยุราและจีน่าเป็นห่วงอย่างมาก เอกชักสงสัยว่ามีเรื่องอะไรที่ตนไม่รู้ มยุราไม่มีเวลาจะอธิบาย

ลวิตาให้ไตรภพรอในรถ ตัวเธอลงมาพบทรงพลเพื่อเอาธัมบ์ไดรฟ์ ที่เขายังไม่ทันได้ดูเพราะเพิ่งกู้เสร็จ

ลวิตารับของเดินจ้ำออกไปจนทรงพลแปลกใจว่าจะรีบไปไหน จึงตามไปดูแล้วก็เห็นว่าเธอขึ้นรถไตรภพ เขามองตามรถไตรภพที่แล่นออกไป แล้วรีบโทร.บอกปวัตรทันที

ลวิตาจะให้ธัมบ์ไดรฟ์กับไตรภพ ต้องแน่ใจก่อนว่าเขารักษาคำพูด พระเอกหนุ่มเยาะว่าเธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง แต่ก็กดโทร.ไปสั่งลูกน้องให้กลับได้ ลวิตาถามเขาพอใจแล้วใช่ไหม

“แน่นอนครับ ผมต้องพอใจอยู่แล้ว จำไว้นะหลิวว่าคุณสู้ผมไม่ได้หรอก ถ้าคุณอยากให้คนที่คุณรักมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยก็เลิกยุ่งกับเรื่องนี้...ลงไปได้” ไตรภพพูดจบจอดรถให้เธอลง

ลวิตาลงมายืนข้างทาง มองรถไตรภพที่แล่นไปด้วยความเจ็บใจ...ในขณะที่ปวัตรกับทรงพลรีบมาเจอมยุรากับจีน่า มยุราร้อนใจแทบลมจับ  ไม่รู้ว่าลวิตาหายไปไหน จีน่าประคองเธอไว้

“อย่าเพิ่งคิดในแง่ร้ายขนาดนั้นสิ จีน่าเชื่อว่าหลิวต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ออกไปกับมิค”

“เหตุผลอะไรผมไม่รู้นะครับ แต่คุณหลิวไม่ควรอยู่ใกล้คนแบบนี้ รู้ก็รู้ว่ามันเป็นตัวอันตราย หรือว่า...มันขู่อะไรคุณหลิว” ทรงพลสงสัยมองปวัตร “มันอาจจะขู่ว่า ถ้าคุณหลิวไม่เอาธัมบ์ไดรฟ์ไปให้ มันจะฆ่าแกหรือฆ่าคุณมยุรา คุณหลิวถึงยอมไปกับมันแต่โดยดี”

จีน่าเชื่อว่าเป็นไปได้ ปวัตรยิ่งเครียดเป็นห่วงลวิตา จะไปหาไตรภพเดี๋ยวนี้ ทรงพลจึงไปเป็นเพื่อน...พอเจอไตรภพที่คอนโด ไตรภพกวนใส่เพราะเป็นต่อ

“ฉันจะไปรู้ได้ไง ถ้าห่วงกันมากนัก ทำไมไม่ล่ามโซ่เอาไว้กับบ้านล่ะวะ”

“ผมเห็นคุณหลิวขึ้นรถไปกับคุณ อย่าปฏิเสธว่าไม่รู้” ทรงพลดักคอ

“ใช่...หลิวขึ้นรถฉัน แต่ฉันส่งหลิวลงข้างทางไปแล้ว”

ปวัตรยั๊วะกระชากคอเสื้อไตรภพ ทรงพลจับแขนเตือนให้ตั้งสติ ปวัตรจึงถามอีกครั้งว่า ทำไมลวิตาถึงยอมออกไปด้วย ไตรภพแกล้งยื่นหน้ามาใกล้แสยะยิ้ม

“ง่ายนิดเดียว ฉันก็บอกว่าจะฆ่าแกไง แค่นี้...หลิวก็กลัวตัวสั่น ยอมทำทุกอย่างที่ฉันบอก”

ทรงพลรู้ว่าไตรภพได้ธัมบ์ไดรฟ์ไปแล้ว ปวัตรจะเอาคืน ไตรภพให้คุกเข่าและกราบก่อนถึงจะคืน 


ปวัตรกำหมัดเงื้อ ไตรภพผงะร้องให้คนช่วย รปภ.วิ่งมา ทรงพลรีบดึงปวัตรกลับออกมา

ooooooo

ปวัตรหงุดหงิดกลับคอนโดพร้อมทรงพล แค้นใจที่ทำอะไรคนผิดไม่ได้ ทรงพลบอกว่าเพราะมีผู้มีอิทธิพลหนุนหลัง ถ้าคิดจะล้มช้างต้องมีสติ แล้วให้ปวัตรพยายามคิดว่าลวิตาชอบไปที่ไหน ปวัตรคิดสักพักก็นึกได้ว่าลวิตาชอบโพสต์ภาพลงไอจี แล้วก็เห็นภาพริมแม่น้ำ บรรยากาศดูเงียบเหงา เพิ่งโพสต์เมื่อห้านาทีนี้เอง ปวัตรรู้ว่าเป็นที่ไหนจึงรีบตามไปหาลวิตา...เห็นเธอยืนเศร้าอยู่ริมน้ำ ปวัตรเข้าไปถามว่าเธอหนีมาที่นี่ทำไม

“รู้ไหมว่าผมเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน” ลวิตาขอโทษ “คนที่ต้องขอโทษคือผมต่างหาก ผมทำให้หลักฐานชิ้นสุดท้ายที่เรามีตกไปอยู่ในมือของคนชั่วอย่างไอ้ไตรภพ...” ลวิตาอึ้ง “ผมรู้หมดแล้วว่ามันส่งคนมาประกบผม และขู่ว่าถ้าคุณไม่เอาธัมบ์ไดรฟ์ให้มัน มันจะฆ่าผม”

“อย่าโทษตัวเองเลยนะคะวัตร ไม่มีใครรู้ว่ามิคจะใช้วิธีนี้มาบีบฉัน” ลวิตาน้ำตาไหล

ปวัตรเช็ดน้ำตาให้และดึงเธอมากอดปลอบ “คุณไม่ให้ผมโทษตัวเอง คุณก็อย่าร้องไห้สิครับ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะหลิว ผมเชื่อว่ามันต้องมีช่องโหว่ที่เราจะใช้เล่นงานพวกมันได้”

“ฉันคิดออกแล้วว่าเราจะหาหลักฐานได้ยังไง” ลวิตานึกได้ขึ้นมา

ระหว่างนั้นไตรภพกำลังดูภาพในธัมบ์ไดรฟ์  เห็นหน้าทุกคนชัดเจนว่าใครเป็นใคร เป็นภาพที่สมมาตรแอบถ่ายตอนซื้อขายยา เห็นไตรภพรับของแล้วส่งให้เสี่ยมนูญ ทันใดลูกน้องเห็นสมมาตร เกิดการวิ่งไล่ตาม จังหวะที่วิ่งสมมาตรรีบส่งข้อมูลไปที่เมลตัวเอง ไตรภพตามมาทันยิงขู่ สมมาตรตกใจล้มหน้าคะมำ ไตรภพให้ส่งโทรศัพท์มาแต่สมมาตรไม่ให้

“ผมไม่ให้ ทุกคนจะต้องรู้เรื่องนี้ว่ามิค ไตรภพเป็นหนึ่งในแก๊งค้ายาเสพติด ผมจะแฉ จะบอกให้ทุกคนได้รู้ ขยะสังคมจะได้หมดไปซักที”

“คุณคิดเหรอว่าคุณจะทำสำเร็จ และหนีรอดไปได้ ไม่มีทาง” ไตรภพจะยิง

สมมาตรฮึดสู้จึงถูกยิงที่ท้องและไตรภพก็ชิงโทรศัพท์ไปได้ สมมาตรกระเสือกกระสนหนี ขณะที่ไตรภพดูคลิป...ไตรภพกลับมารายงานเสี่ยมนูญว่าจัดการคนแอบถ่ายเรียบร้อย

วันต่อมาคลิปแพร่สะพัด นักข่าวรายงานว่า “ขณะนี้คลิปดังกล่าวกำลังเป็นที่กล่าวขวัญกันมากในโลกออนไลน์ มีการแชร์มากกว่าห้าพันครั้ง เป็นคลิปการค้ายาที่คาดว่ามีนักธุรกิจคนดังและข้าราชการระดับสูงอยู่ในภาพนั้นด้วย...ขณะนี้ทางตำรวจกำลังตามหาตัวคนปล่อยคลิป และตามหาว่าคนในคลิปนั้นมีใครกันบ้าง”

ภาพที่ออกมาเป็นภาพเบลอๆทำให้เห็นหน้าแต่ละคนไม่ชัด เสี่ยมนูญเห็นข่าวแล้วโกรธมากเล่นงานไตรภพ เขาคุกเข่ายกมือไหว้ขอโทษ

“ความจริงมันยังไม่ตาย แต่มันหนีไปได้ครับ ผมพยายามหาตัวมันอยู่ แต่ก็ตามหาไม่เจอ”

เสี่ยมนูญโมโหสั่งให้ไปลากตัวคนทำมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นเขาตาย ไตรภพหวาดกลัวสุดๆ

ในตอนนั้นไตรภพไปหาสมมาตรที่บ้าน รุจีภรรยาสมมาตรเห็นดาราดังมาบ้านก็ตื่นเต้นต้อนรับอย่างดีโดยไม่รู้ว่าภัยกำลังมาถึงตัว ไตรภพอ้างว่ารู้จักสมมาตรเพราะเขาเป็นคนเขียนเชียร์จนตนดัง จึงอยากมาตอบแทนบุญคุณบ้าง สมมาตรกลับมาพอดี พอเห็นไตรภพก็ตกใจมาก กระชากแขนไล่ให้ออกไป ถามหาตนเจอได้อย่างไร

“ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้ คุณก็น่าจะรู้ว่าผมมาที่นี่เพราะต้องการอะไร เอามาให้ผมมันจะได้จบสวยๆ แต่ถ้าคุณไม่ให้ คุณก็เตรียมตัวจัดงานศพให้เมียคุณได้เลย ตอนนี้คนของผมเฝ้าอยู่หน้าบ้านของคุณตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง” สมมาตรผงะหันไปมองหน้าบ้าน เห็นชายชุดดำซุ่มอยู่ก็หน้าถอดสี ไตรภพขู่ว่า ก่อนจะตอบคิดให้รอบคอบ ตนจะรอโทรศัพท์จากเขา...

ไตรภพนึกถึงเหตุการณ์นั้นแล้วเครียด ดึงธัมบ์ไดรฟ์ออกจากเครื่องคอมพ์ด้วยแววตาแข็งกร้าว คิดแผนร้าย

ooooooo

ปวัตรให้ลวิตาบอกลักษณะผู้ชายที่เธอเห็นถูกผลักตกตึกลงมาว่าแต่งตัวอย่างไร แล้วเขาก็พิมพ์ข้อมูลลงไปเสิร์ชหาในกูเกิล ไม่นานก็ปรากฏรูปคนตกตึกตายพร้อมข้อมูลมากมาย ลวิตาสะดุดตาที่ผลลัพธ์อันดับสอง จึงลองอ่านดู

“นักข่าวชื่อดังกระโดดตึกตายประชดรักแฟนสาว ดิ่งอาคารร้างโหม่งพื้นดับคาที่” ปวัตรกดเข้าไปอ่านข่าว ปรากฏรูปสมมาตรและภาพศพนอนตายบนพื้น ลวิตาบอกใช่  ผู้ชายคนนี้ที่เห็นเขาถูกผลักตกตึก เขาแต่งตัวแบบนี้ เธอจำได้

“นายสมมาตร ไพสัง อาชีพนักข่าวและช่างภาพอิสระ อายุ 35 ปี” ปวัตรอ่านรายละเอียด

ลวิตาตกใจกับชื่อสมมาตร นึกถึงวันที่เข้าไปค้นห้องไพรัตน์กับจีน่า และเห็นเขาเปิดคอมพ์ค้างไว้ที่หน้าเว็บตัวเอส ซึ่งไม่รู้ว่าย่อมาจากอะไร พอจีน่ากดไปที่ประวัติเว็บก็เจอรูปสมมาตร...

ปวัตรสรุปความว่าสมมาตรกับไพรัตน์เป็นเพื่อนสนิทกัน ลวิตาเห็นด้วย เขาถึงโกรธที่เพื่อนถูกฆ่าตาย ปวัตรฉุกคิดว่าเขาใช้วิธีจัดฉากแบบเดียวกับที่ทำกับลวิตา เธอจึงบอกว่า เราต้องรีบหาแฟนสมมาตรให้เจอ อาจได้เบาะแสเพิ่มเติม ว่าแล้วลวิตาก็นึกถึงจีน่าทันที

ลวิตาพาปวัตรมาหาจีน่าที่บ้าน เพื่อถามถึงสถานที่ที่นักสืบเห็นไพรัตน์เข้าไป จีน่าบอกว่านักสืบมั่วแต่ลวิตาไม่คิดอย่างนั้น เราต้องทำให้คนในบ้านออกมาให้ได้ จีน่าอ่อนใจ

วันต่อมา ไตรภพส่งคลิปสมมาตรแอบถ่ายตอนซื้อขายยาให้เสี่ยมนูญดู เขาตกใจมาก ไม่ทันไร ไตรภพเดินเข้ามาหาอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า

“ภาพชัดดีไหมครับ ท่านน่าจะเปิดเสียงด้วย จะได้รู้ว่าเสียงก็ชัดเหมือนกัน”

“แกต้องการอะไร” เสี่ยมนูญเข่นเขี้ยว

“เกมนี้ท่านเริ่มก่อนนะครับ ฉะนั้นท่านอย่ามาโทษผม ผมรู้ว่าท่านคิดจะใช้ผมเป็นแพะ ถ้าหากเกิดอะไรขึ้น แต่คนอย่างผมไม่มีทางตายคนเดียว ถ้าผมถูกจับท่านก็ต้องถูกจับไปด้วยเหมือนกัน” ไตรภพยิ้มมุมปากกวนสุดฤทธิ์

“ไม่นึกเลยว่า ฉันจะถูกเด็กเมื่อวานซืนอย่างแกเล่นงาน”

“ก็ต้องขอบคุณท่านที่สั่งสอนประสบการณ์การเอาตัวรอดให้กับผม” ไตรภพพูดจบเดินกลับไป เสี่ยมนูญมองตามด้วยสายตาเคียดแค้นมาก

ด้านปวัตรกับลวิตามาที่บ้านรุจีภรรยาของสมมาตร เห็นเหมือนบ้านร้างจึงพยายามหาทางเข้าภายใน แต่ทั้งประตูและหน้าต่างปิดสนิท ทั้งสองกำลังจะไปดูหลังบ้าน เสียงรุจีดังขึ้นให้ทั้งสองหยุด เธอถือปืนจ่อแต่ก็สั่นด้วยความกลัวอย่างเห็นได้ชัด

“แกสองคนเป็นใคร หรือว่าพวกมันส่งแกมาเก็บฉัน ฆ่าผัวฉันไปแล้ว ยังไม่พอใจอีกเหรอไง” รุจีพูดไปร้องไห้ไป

“คุณรุจี ฉันลวิตานะคะ คุณจำฉันได้รึเปล่า”

รุจีมองลวิตาแล้วตกใจเบนปืนไปทางเธอทันที ปวัตรรีบเอาตัวเข้าขวาง รุจีหาว่าลวิตาฆ่าสามีจึงตะเบ็งถามว่าฆ่าเขาทำไม ปวัตรพยายามอธิบาย

“คุณเข้าใจผิด หลิวไม่ได้รู้เรื่องการตายของคุณสมมาตรเลยนะครับ หลิวเองก็ตกเป็นเหยื่อของพวกมัน เหมือนกัน”

“โกหก! ไพรัตน์บอกฉันว่าแกกับไอ้มิคร่วมมือกัน”

“ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำของมิคเลย”

รุจีไม่เชื่อส่ายปืนไปมา ปวัตรขอร้องให้เธอวางปืนแล้วจะอธิบายทุกเรื่องให้ฟัง ทันใดนั้นเอง ไพรัตน์เดินเข้ามาเอาไม้ฟาดท้ายทอยปวัตรสลบลง ลวิตาตกใจมาก ...จากนั้นปวัตรฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองถูกมัดอยู่ข้างๆ ลวิตา ตรงหน้าคือไพรัตน์และรุจียืนอยู่ ลวิตายืนกรานว่าไม่ได้เป็นพวกเดียวกับไตรภพ แต่ไพรัตน์ไม่เชื่อและต้องการความยุติธรรมให้เพื่อนที่ตาย ปวัตรแทรก

“คุณสองคนลองคิดให้ดี ถ้าผมกับหลิวคิดจะทำร้ายพวกคุณ แต่ทำไมผมกับหลิวถึงไม่พกอาวุธอะไรมาเลย แล้วอีกอย่าง หลิวเป็นคนมีชื่อเสียง คงไม่เสี่ยงมาด้วยตัวเองจริงไหม”

รุจีหาว่าแก้ตัวให้ดูเป็นคนดี ลวิตาสวนว่าถ้าไม่ยอมฟังอยู่แบบนี้ก็จะไม่มีวันรู้ว่าสามีตายอย่างไร ปวัตรเสริมว่าลวิตาเป็นพยานคนเดียวในคดีฆาตกรรมสมมาตร ทั้งไพรัตน์และรุจีตกใจไม่อยากเชื่อ ลวิตาจึงบอกเรื่องที่ตนเห็นคลิปที่สมมาตรถ่ายใช้เป็นหลักฐานเล่นงานได้ แต่มันถูกไตรภพเอาไปแล้ว จึงต้องการมาสอบถามว่าสมมาตรทิ้งหลักฐานอะไรไว้บ้าง ทั้งสองส่ายหน้า

“พี่สมมาตรไม่ได้ให้อะไรฉันไว้เลยค่ะ...พวกคุณคงจะมาเสียเที่ยวกันแล้ว”

พลันผู้กำกับประชาโทร.เข้ามาให้ลวิตากับปวัตรไปพบ ไพรัตน์ถามว่าเป็นใคร ปวัตรบอกว่าท่านเป็นอดีตตำรวจที่เก่งมาก กำลังช่วยพวกเราอยู่ รุจีซาบซึ้งใจที่ทั้งสองช่วยสามี

ขณะเดียวกัน ไตรภพกลับมาที่คอนโด พบว่าห้องโดนรื้อค้น เสี่ยมนูญกับลูกน้องกลับเข้ามา ซ้อมไตรภพและขู่อย่าคิดว่าจะทำอะไรตนได้ ไตรภพสวนว่า

“คุณก็อย่าคิดว่าจะทำอะไรผมได้เหมือนกัน ถ้าผมตาย คลิปถูกปล่อยแน่ ฮึๆ”

เสี่ยมนูญโกรธซัดไตรภพจนสลบด้วยความเจ็บใจ โดยไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ไตรภพเอาธัมบ์ไดรฟ์ไปฝากไว้ที่เอก...เอกกำลังเปิดไลน์เสียงของไตรภพฟัง

“พี่เอกคงจะได้รับธัมบ์ไดรฟ์ที่ผมส่งให้แล้ว ผมขอฝากพี่เอาไว้ก่อนนะครับ ถ้าหากวันไหนที่มีข่าวว่าผมตาย ผมขอให้พี่ส่งธัมบ์ไดรฟ์นี้ให้ตำรวจ” เอกยิ่งสงสัย ลองเสียบธัมบ์ไดรฟ์เข้าคอมฯเพื่อจะเปิดดู แต่มันติดรหัสผ่าน ทำให้อยากรู้มากกว่าเดิม

ooooooo


ละครในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น ตอนที่ 12 อ่านในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่นติดตามละครในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย หลุยส์ เฮสดาร์ซัน,เซฟฟานี่ อาวะนิค 1 ม.ค. 2513 07:00 2019-01-05T02:04:14+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ