ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ป่านางเสือ2

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    ที่คอนโดฯที่พักของงิ้ว ขณะเจ้าของห้องพักกำลังเช็กข้อมูลของฤทธิชัยและอภิชาติจากโน้ตบุ๊ก ประตูห้องถูกถีบโครม เธอจะคว้าปืนที่วางไว้บนโต๊ะ แต่ช้าไป ผู้กองสัตยากับสมุนพรวดเข้ามาพร้อมปืนในมือเสียก่อน

    “ผมผู้กองสัตยา...ขอแนะนำว่าคุณควรให้ความร่วมมือจะดีกว่า...ใครส่งคุณมาเล่นงานท่านรอง”

    งิ้วตบหน้าเขาฉาดใหญ่แทนคำตอบ ผู้กองชั่วโกรธมากตบเธอกลับกระเด็นไปฟุบที่โซฟา เธอไม่ยอมแพ้ลุกพรวดจะเอาเรื่อง สมุนชักปืนจ่อไว้ไม่ให้เธอขยับ ทันใดนั้น มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงโวยวาย

    “นี่คุณ...น้ำรั่วลงไปห้องผมข้างล่าง ข้าวของเสียหายหมดแล้ว”

    “พรุ่งนี้จะจัดการให้” ผู้กองสัตยาโวยกลับ

    “อ้าว...แล้วผมจะอยู่ยังไง แค่ดูนิดเดียวว่ารั่วตรงไหน” ชายคนนั้นพูดจบทุบประตูห้องโครมๆ ผู้กองสัตยาหลงกล เดินไปเปิดประตูรับ เจอหมัดตรงของฤทธิชัยเข้าเต็มหน้าล้มคว่ำ เสียงเอะอะทำให้สมุนหันมามอง งิ้วสบช่องเตะปืนในมือเขากระเด็น แล้วต่อยสมุนอีกคนหนึ่งสลบเหมือด ฤทธิชัยแทบไม่ต้องออกแรงช่วย ได้แต่ส่ายปืนไปมาคุมเชิงไว้ ก่อนจะชวนเธอหนีไปด้วยกัน...

    ในขณะที่ฤทธิชัยช่วยงิ้วรอดพ้นเงื้อมือของผู้กองสัตยามาได้อีกครั้ง ดาวกับจักจั่นแวะมาดูสองคนพี่น้องที่ไผ่ช่วยชีวิตไว้ ทั้งคู่กำลังหลับอยู่บนแคร่ตรงหน้าลานกว้างโดยมีแม่สมพรคอยดูแลไม่ห่าง เด็กๆน่าสงสารมาก ตกใจจนช็อก แม้กระทั่งชื่อตัวเองยังจำไม่ได้...

    ระหว่างที่ไผ่กับจันจิรากำลังสำรวจป่าอยู่แถวหมู่บ้านชาวเขาที่ครอบครัวของเม่งจูกับอาตงเคยอยู่ ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของหลัน หญิงชาวเขาที่กำลังวิ่งหนีพวกมือปืนจอมหื่น ทั้งสองคนรีบวิ่งไปยังต้นเสียงช่วยเธอรอดจากการถูกข่มขืนและใช้มีดสั้นกับมือเปล่าฆ่าพวกนั้นตายหมด

    จากนั้น ทั้งสามคนมาแอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้ดูพวกมือปืนที่ยึดหมู่บ้านชาวเขาเปลี่ยนเป็นค่ายของตัวเอง ไผ่วางแผนจะแฝงตัวเข้าไปเพื่อหาข้อมูล แต่ต้องให้หลันช่วย เธอพยักหน้ารับคำ

    “งั้นหลันกลับไปหาเสื้อผ้ามาให้เรา แล้วตอนบ่ายมาเจอกันที่นี่” ไผ่ว่าแล้วหันไปชวนจันจิรากลับค่ายก่อน มานานแล้วเดี๋ยวทุกคนจะเป็นห่วง ครู่ต่อมา ไผ่กับจันจิรากลับถึงค่ายของลุงเดช เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ลุงเดชกับพ่อแสงฟัง และบอกแผนการจะแฝงตัวเข้าไปในค่ายของศัตรูเพื่อหาทางเก็บแกนนำ จะได้หลีกเลี่ยงไม่ให้ชาวเขาที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ต้องเสียเลือดเนื้อ ลุงเดชเห็นดีด้วย เด็ดหัวทิ้ง หางก็จะนิ่งไปเอง...

    ooooooo

    การนำตัวหญิงสาวไปทำพิธีปลุกเสกนางงูเก็งกองที่ค่ายใหญ่ชักช้าเสียเวลามาก เพื่อให้งานสำเร็จโดยเร็ว นายโจตัวปลอมจึงให้สมุนรับตัวคายามังมาที่โรงงานแห่งหนึ่งชานกรุง ในนั้นมีร่างของสาวสวยสามคนนอนหมดสติอยู่บนเตียงแยกกันคนละเตียง ที่ข้อมือของพวกเธอมีกุญแจมือคล้องติดไว้กับหัวเตียง คายามังสั่งการทันที

    “ให้คนตั้งโต๊ะพิธีหน้าเตียง เราะจะปลุกเสกพร้อมกัน ให้วิญญาณนางงูเลือกเอาว่าชอบร่างไหน”

    “หวังว่าคราวนี้คงสำเร็จ นายใหญ่ไม่พอใจเป็นอย่างยิ่งที่ท่านล่าช้า”

    “ทางที่ดีท่านควรฝังวิทยุติดตามตัวไว้ที่ร่างของผู้หญิงสามคนนั่นก่อนดีกว่า วิญญาณหลังจากหลับอยู่นาน เมื่อถูกปลุกจะเกิดการคลุ้มคลั่ง คุมไม่อยู่อาจเตลิดไปจนหาตัวไม่เจอ”...

    หลังจากฝังวิทยุติดตามตัวไว้ที่ร่างของสามสาวแล้ว คายามังก็เริ่มท่องคาถาปลุกวิญญาณ หน้าโต๊ะพิธีมีรูปปั้นโบราณของนางงูเก็งกองตั้งอยู่ ด้านหลังโต๊ะคือหญิงสาวสามคนที่นอนอยู่บนเตียง คราวนี้วิญญาณของนางงูเลือกเข้าสิงร่างสาวสวยคนหนึ่ง เส้นผมของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นงูตัวเล็กๆ ดวงตาของเธอเปลี่ยนสีแดง

    น่ากลัว เธอเริ่มดิ้นไปมา ก่อนจะสะบัดกุญแจมือหักสะบั้น จอมขมังเวทตกใจ ลนลานคว้าย่ามจะหยิบมีดลงอาคม

    แต่ช้าเกินไป หญิงสาวลอยมายืนตรงหน้า สะบัดมือใส่ เขากระเด็นกระแทกลังใส่สินค้า มึนไปหมด เห็นร่างของหญิงสาวลอยผ่านหน้าไป สักพักเสียงปืนดังสนั่นตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนจากพวกมือปืนที่เฝ้าระวัง จากนั้น เขาก็หมดสติ ทันทีที่นายโจตัวปลอมทราบเรื่อง รีบสั่งการให้เหล่าสมุนไปตามตัวหญิงสาวกลับมา...

    บนถนนเล็กๆสายหนึ่งไม่ห่างจากโรงงานแห่งนั้นนัก อภิชาติกำลังขับรถบ่ายหน้าพางิ้วไปยังเซฟเฮาส์ของตนเองเพื่อหนีให้พ้นมือผู้กองสัตยา เธอตัดสินใจเปิดเผยความจริงว่าเธอเป็นตำรวจสากล ถูกส่งตัวมาอย่างลับๆเพื่อจับตาดูความเคลื่อนไหวของพวกแบล็กอีวิล อภิชาติร้องเอะอะไม่อยากจะเชื่อ

    ทันใดนั้น ร่างของหญิงสาวที่ถูกวิญญาณนางงูสิงวิ่งตัดหน้ารถอย่างกระชั้นชิด อภิชาติเบรกไม่ทันชนโครมกระเด็นห่างจากรถไปพอสมควร ฤทธิชัยวิ่งไปถึงคนเจ็บก่อน รีบพลิกตัวเธอขึ้นมาดู อภิชาติเห็นท่าทางอาการจะหนัก คว้ามือถือขึ้นมาจะกดเรียกรถพยาบาล แต่ตรงนั้นไม่มีสัญญาณต้องเดินออกไปสองสามก้าวถึงโทร.ออกได้ หญิงสาวเริ่มขยับตัว ลืมตาขึ้นมาประสานสายตากับฤทธิชัยนิ่งงัน

    เธอเอื้อมมือลูบใบหน้าเขา ก่อนจะหมดสติไปอีกครั้ง แต่แล้วสายตาเขาเปลี่ยนไปกลายเป็นสายตาเหยี่ยวสายลม เห็นเส้นผมหยิกของหญิงสาวกลายเป็นงูตัวเล็กๆ ถึงกับผงะ เขาขยี้ตาแล้วลองมองอีกครั้ง เส้นผมของเธอกลับมาเหมือนเดิม โดยที่อภิชาติกับงิ้วไม่เห็น ครู่ต่อมา หญิงสาวคนนั้นถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล อาการของเธอไม่หนักหนาอย่างที่คิด หมอลงความเห็นว่าแค่ช็อกไปเท่านั้น ทั้งอภิชาติและฤทธิชัยพากันถอนใจโล่งอก จังหวะนั้น มือถือของอภิชาติ ดังขึ้น เขาขอตัวไปรับสายสักพักแล้วกลับมาหาฤทธิชัยด้วยสีหน้าตื่นเต้น

    “เธอคือหนึ่งในผู้หญิงที่ตำรวจได้รับแจ้งว่าหายไปเมื่อสามวันก่อน ซึ่งแสดงว่าต้องเกี่ยวกับแบล็กอีวิลชัวร์”

    “ผู้หญิงสวยกับแบล็กอีวิล...พวกมันทำอะไรกันแน่” ฤทธิชัยหน้าเครียด

    ระหว่างนั้น มีตำรวจสองนายเดินมาตามทาง สองหนุ่มรีบหันหลังให้ ตำรวจคล้อยไปครู่เดียว งิ้วก็กลับมาแจ้งว่าทางหน่วยของเธอยินดีให้เธอร่วมงานกับพวกเขา อภิชาติได้ที ชวนเธอไปฉลองที่จะได้เป็นทีมเดียวกันแล้วพากันเดินออกไป ฤทธิชัยเหลียวมองไปทางห้องคนไข้อีกครั้ง ก่อนจะเดินตาม

    ooooooo

    ครู่ต่อมา ตำรวจต้องการจะสอบปากคำคนเจ็บจึงขอให้พยาบาลพามาส่งที่หน้าห้อง เธอเชิญพวกเขาตามสบายแล้วขอตัวกลับไปทำงานต่อ ตำรวจเปิดประตูเข้าไปถึงกับผงะที่เห็นงูตัวใหญ่กำลังชูหัวอยู่บนเตียง...

    อีกมุมหนึ่งของโรงพยาบาล นายโจตัวปลอม

    คายามัง และมือปืน ตามสัญญาณวิทยุติดตามตัวใกล้จะถึงเป้าหมาย ทันใดนั้น มีเสียงปืนดังขึ้นติดๆกันสองนัด นายโจกับพวกรีบวิ่งตามเสียงปืนไปถึงหน้าห้องๆหนึ่ง ผลักประตูห้องเข้าไปต้องตะลึงเมื่อเห็นงูใหญ่นอนอยู่บนเตียง ข้างๆมีร่างของตำรวจสองนายนอนตายอยู่

    คายามังรีบหยิบมีดอาคมออกจากย่าม งูทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ เขายกมีดอาคมขึ้นกั้น งูกลายเป็นควันหายเข้าไปในมีด ไม่นานนัก นายโจตัวปลอมพาคายามังไปที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง ตรงไปยังเตียงนอนซึ่งตั้งอยู่กลางห้อง มีมือปืนรายล้อมพร้อมอาวุธครบมือ คายามังท่องคาถาพึมพำ พลางยื่นมีดอาคมไปเบื้องหน้า ควันค่อยๆลอยออกจากปลายมีดไปที่เตียง แล้วกลายเป็นร่างของหญิงสาวนอนหลับไม่ได้สติ

    “ไม่น่าเชื่อ มีดอาคมสามารถคุมนางงูได้จริงๆ...เราจะรายงานนายใหญ่ว่าท่านทำสำเร็จ คราวนี้จะได้รู้ว่านางงูสามารถทำลายนางเสืออย่างที่ท่านคุยไว้หรือเปล่า”

    จอมขมังเวทขอให้รอให้นางงูมีพลังสมบูรณ์เต็มที่ก่อนถึงจะรู้ว่าได้ผล แต่อย่าถามว่าพลังจะสมบูรณ์เมื่อไหร่ เพราะเขาเองก็ตอบไม่ได้ อาจจะแค่วันเดียว แต่ถ้าโชคร้ายอาจจะใช้เวลาถึงสามอาทิตย์ หรือไม่นางงูก็อาจออกจากร่างไปเลยก็ได้ นายโจส่ายหน้า ก่อนจะผละจากไปอย่างหัวเสีย...

    ในเวลาเดียวกัน หลันพาไผ่กับจันจิราในคราบชาวเขาเข้ามาในหมู่บ้านได้สำเร็จ โดยที่พวกมือปืนไม่ติดใจสงสัยอะไร จากนั้นทั้งคู่ขอให้เธอพาไปพบหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อขอความร่วมมือ แต่เขากลัวมาก เพราะวันก่อนมีครอบครัวหนึ่งถูกยิงตายยกครัว ไผ่กับจันจิราสบตากันรู้ว่าเขาหมายถึงครอบครัวของเด็กสองคนที่ไผ่ช่วยชีวิตไว้

    “เฮ้อ...ขอให้นางเสือมาช่วยด้วยเถิด” หัวหน้าหมู่บ้านยกมือไหว้ท่วมหัว ไผ่สวมรอยทันที

    “จริงๆแล้ว นางเสือส่งฉันสองคนมาดูลาดเลาพวกมัน”

    หัวหน้าหมู่บ้านหาว่าเขาหลอก จันจิรายืนยันว่าเป็นความจริง คืนนี้เธอจะส่งข่าวให้นางเสือมาหา เขารับปากว่าถ้านางเสือมาจริง จะให้ทั้งคู่อยู่ดูลาดเลาพวกนั้นที่นี่...

    จันจิราในคราบนางเสือมาตามนัด หัวหน้าหมู่บ้านรีบคุกเข่ายกมือไหว้ ขอให้เธอช่วยไล่คนร้ายให้พ้นจากหมู่บ้าน เธอรับปาก แต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องให้ความช่วยเหลือคนที่เธอส่งมา เขายินดีทำตามที่เธอสั่งทุกอย่าง...

    ขณะที่แผนแฝงตัวเข้าไปในหมู่บ้านชาวเขาของไผ่กับจันจิราสำเร็จด้วยดี อภิชาติกำลังคุยอย่างออกรสอยู่กับงิ้วภายในเซฟเฮาส์ของเขา มีโทรศัพท์โทร.มารายงานเขาว่ามีคนบุกเข้าไปเอาตัวหญิงคนเจ็บไป ฤทธิชัยหน้าเครียด คิดถึงภาพเส้นผมที่กลายเป็นงูของหญิงคนนั้นขึ้นมา ตัดสินใจคว้ามือถือโทร.หาดาวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง เธอปลอบว่าอาจเป็นเพราะเขาเหนื่อยทำให้เห็นภาพแปลกๆแล้วขอตัววางสาย พวกศัตรูอาจคอยจับสัญญาณเราอยู่ จังหวะที่เธอวางสาย จักจั่นออกมาจากห้องนอนพอดี ถามว่ามีข่าวอะไรคืบหน้าบ้างหรือเปล่า
    “มี...ตำรวจหญิงสากลชื่องิ้ว...แล้วก็ผู้หญิงมีผมเป็นงู” ดาวยิ้มๆ แต่ในใจอดเป็นกังวลไม่ได้

    ooooooo

    จันจิรากับไผ่ไม่ยอมหลับยอมนอนเมื่อรู้จากหลันว่าพวกศัตรูจะมีการเปลี่ยนเวรยามก่อนรุ่งสาง แต่ก็คุ้มค่ารอเมื่อรถขนมือปืนแล่นเข้ามาส่งคนลงใน หมู่บ้านแล้วรับพวกที่เฝ้าเวรตอนกลางวันกลับไป ทั้งคู่รีบดีดตัวตามรถศัตรูแล่นลึกเข้าไปในป่า มาถึงถ้ำใหญ่แห่งหนึ่งก็สว่างพอดี ยังมีรถขนมือปืนตามเข้ามาอีกคันหนึ่ง

    “แสดงว่าพวกมันต้องคุมหมู่บ้านอื่นในรัศมีใกล้เคียง” ไผ่ตั้งข้อสังเกต

    “โดยใช้ที่นี่เป็นฐานส่งคนออกไป”

    “ดี...เราจะเข้าไปถล่มตัดฐานกำลังพวกมันให้หมด” ไผ่พูดจบค่อยๆคืบคลานเข้าไปโดยมีจันจิราตามติด...

    ขณะที่ไผ่กับจันจิราเตรียมบุกรังของแบล็กอีวิล อภิชาติได้รับโทรศัพท์รายงานสาเหตุการตายของตำรวจสองนายที่ไปสอบปากคำคนเจ็บว่าถูกงูกัดที่คอ และที่แปลกก็คือ ชนิดของงูที่กัด ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าเป็นงูเก็งกอง ซึ่งสูญพันธุ์ไปนานแล้ว งิ้วอดสงสัยไม่ได้ งูเก็งกองที่เขาว่าเหมือนในหนังเขมรที่มีผู้หญิงมีเส้นผมเป็นงูหรือเปล่า

    อภิชาติไม่ตอบ กลับหันไปถามฤทธิชัยที่นั่งฟังด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่าเป็นอะไรไป

    “เมื่อคืนนี้ ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกตัวขึ้นมา วูบหนึ่งฉันเห็นผมของเธอเป็นงูตัวเล็กๆเต็มไปหมด”

    “แกอย่ามาอำนะเพื่อน”

    เขาส่ายหน้าไม่ได้อำ อภิชาติต้องการพิสูจน์สิ่งที่เพื่อนรักเห็น รีบเปิดโน้ตบุ๊กหาข้อมูลจากหนังเรื่อง

    งูเก็งกองมาให้ดูว่าใช่อย่างที่เขาเห็นหรือเปล่า ฤทธิชัยพยักหน้าแทนคำตอบ ทนายหนุ่มสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะตั้ง

    ข้อสังเกตเล่นๆว่า พวกแบล็กอีวิลถูกนางเสือปราบก็เลยหาทางเล่นของเล่นอาคมเอานางงูมาสู้กับนางเสือ งิ้วขำกลิ้ง หาว่าเขาคงจะดูหนังมากไป ฤทธิชัยไม่ขำด้วย อาจจะเป็นอย่างที่เขาพูดก็ได้...

    ในขณะเดียวกัน พวกศัตรูส่งจดหมายถึงนางเสือผ่านทางค่ายอาสาบ้านดอนเสือ มีใจความว่าให้นางเสือไปพบตามนัด ไม่อย่างนั้นจะฆ่าพวกชาวบ้านที่จับไว้เป็นตัวประกัน จักจั่นฮึดฮัดจะตามไปเอาเรื่อง ดาวต้องปรามให้ใจเย็นๆ งานนี้พวกเราจะประมาทไม่ได้เพราะหมายถึงชีวิตของชาวบ้าน...

    ระหว่างที่ศัตรูวางแผนลวงนางเสือไปฆ่า ไผ่กับจันจิราบุกเข้าไปในถ้ำของศัตรูซึ่งใช้เป็นฐานกำลังส่งเหล่ามือปืนออกไปคุมค่ายต่างๆที่อยู่ในรัศมีใกล้เคียงบ้านดอนเสือ แต่กลับพบว่าที่นั่นไม่ได้เป็นแค่ฐานกำลัง ยังเป็นที่ผลิตยาเสพติดแหล่งใหญ่อีกด้วย ทั้งสองคนช่วยกันถล่มถ้ำพังยับและสังหารศัตรูตายเรียบ

    จากนั้น ไผ่กับจันจิรากลับไปรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นให้พ่อแสงและลุงเดชฟัง พ่อแสงชมเปาะว่าทำงานได้ดีมาก แหล่งผลิตยาเสพติดทลายไปอีกหนึ่งแห่ง

    ooooooo

    สายวันเดียวกัน ดาวชวนจักจั่นมาที่ค่ายของลุงเดช เห็นเด็กสองพี่น้องที่ไผ่ช่วยชีวิตไว้วิ่งเล่นอยู่ที่ลานกลางค่าย โดยมีลุงเดช พ่อแสง แม่สมพรกับไผ่นั่งดูอยู่ใกล้ๆ เด็กทั้งคู่ยังจำชื่อตัวเองไม่ได้ แม่สมพรจึงตั้งชื่อให้ใหม่ ตัวพี่สาวให้ชื่อผึ้ง ส่วนน้องชายให้ชื่อต่อ ดาวไม่ได้จะแวะมาเยี่ยมผึ้งกับต่อเท่านั้น แต่เอาเรื่องที่พวกศัตรูส่งจดหมายถึงนางเสือมาปรึกษาลุงเดชกับพ่อแสงด้วย

    “เท่าที่พวกมันรู้ นางเสือมีแค่คนเดียว ดาวจะเข้าไปมอบตัวกับพวกมัน พอมันปล่อยชาวบ้าน ลุงเดช พ่อแสงกับพี่น้องเข้าคุ้มกันพาชาวบ้านออกไป จักจั่นกับไผ่จะคอยตามดาวไปถึงรังของพวกมัน”

    ลุงเดชฟังแล้วแผนการนี้ดูจะดีที่สุด ในเมื่อเขาเห็นด้วย ดาวจะเริ่มเดินทางในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า...

    ณ จุดนัดพบในราวป่า ชาวบ้านนับสิบคนอยู่กลางวงล้อมของเหล่ามือปืนพร้อมอาวุธครบมือและนินจาอีกกลุ่มหนึ่ง นายโจตัวปลอมยืนคุมเชิงคอยกวาดตาไปมาอย่างระแวดระวัง ทันใดนั้น มีเสียงเสือสายฟ้าคำรามก้อง ตามมาด้วยเสียงร้องของเหยี่ยวสายลม ดาวในคราบของนางเสือร่อนลงมายืนบนคบไม้ใกล้ๆพวกมือปืนตวัดปืนเล็งเธออย่างรวดเร็ว เธอร้องบอกว่าไม่มีอาวุธ ปล่อยพวกชาวบ้านได้แล้ว

    “เดี๋ยว...ท่านต้องมอบตัวกับเราก่อน” นายโจยื่นคำขาด

    ดาวดีดตัวลงมากลางลานกว้างยอมมอบตัวแต่โดยดี นายโจโบกมือให้รถกระบะซึ่งมีกรงเหล็กตั้งอยู่ข้างในมีโซ่ห้อยอยู่ด้านละหนึ่งเส้นขับเข้ามาจอด สั่งให้เธอเข้าไปในกรงนั่นก่อน เขาถึงจะยอมปล่อยชาวบ้าน

    ลุงเดชซึ่งซุ่มดูอยู่กับแสงและสมาชิกโจรมีสีหน้า เคร่งเครียดที่ศัตรูเตรียมการมาอย่างดี ทันทีที่นางเสือเข้าไปในกรงเหล็ก สมุนของนายโจรีบเอาโซ่ล่ามข้อมือไว้ เธอยอมให้ล่ามข้างเดียว ส่วนอีกข้างหนึ่งต้องรอให้ปล่อยชาวบ้านไปก่อน นายโจพยักพเยิดให้พวกมือปืนเปิดทางให้ชาวบ้านออกจากวงล้อม

    “ทุกคนถอยเข้าไปในราวป่าด้านขวา อยู่รวมกันไว้” ดาวตะโกนลั่น

    ชาวบ้านค่อยๆเดินไปทางที่ลุงเดชกับแสงซุ่มดูอยู่ ดาวหันไปพยักหน้าให้สมุนล่ามข้อมือเธอได้ เขาคล้องโซ่แล้วปิดประตูกรงล็อกกุญแจ เหน็บลูกกุญแจทั้งพวงไว้ที่เอว โดยมีสายตาของดาวจับจ้องอยู่ตลอด

    นายโจโบกมือให้รถกระบะเคลื่อนออกไป แล้วหันไปพยักพเยิดให้หัวหน้ามือปืนอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นรถจี๊ปแล่นตามรถกระบะไป พอเขาคล้อยหลัง หัวหน้ามือปืนโบกมือให้สัญญาณ พวกมือปืนสาดกระสุนใส่ชาวบ้านดังสนั่นหวั่นไหว หลายคนล้มคว่ำ พวกที่เหลือวิ่งหนีไม่คิดชีวิต
    “ไอ้แสงเร็วเข้า...รีบออกไปพาชาวบ้านเข้ามา” ลุงเดชตะโกนแข่งกับเสียงปืน

    พ่อแสงวิ่งนำสมาชิกโจรคนหนึ่งที่แอบซุ่มอยู่ออกไปช่วยชาวบ้าน อีกส่วนหนึ่งยิงโต้ตอบพวกมือปืนล้มคว่ำไปหลายศพ พวกนินจาเห็นท่าไม่ดีรีบสลายตัวหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

    ooooooo

    ไม่นานนัก รถจี๊ปของนายโจและรถกระบะบรรทุกกรงเหล็กใส่นางเสือมาถึงหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยมือปืน แผนซ้อนแผนของดาวได้ผล สักพัก นายใหญ่ในคราบฤทธิชัยหลงกลเข้ามาติดกับ ดาวส่งกระแสจิตไปบอกจักจั่นกับไผ่ที่สะกดรอยตามมาให้เตรียมพร้อมตามแผน ต้องจับตัวนายใหญ่ให้ได้

    ศัตรูตัวฉกาจของนางเสือเดินเข้ามาพร้อมกับปืนหวังจะสังหารเธอด้วยมือตัวเอง ขณะกำลังจ่อปืนที่แสกหน้าเธอ มีเสียงคำรามก้องของสายฟ้า ทั้งนายใหญ่ นายโจตัวปลอม และเหล่าสมุนต่างหันมองตามเสียง เห็นเสือตัวใหญ่ยืนแยกเขี้ยวน่ากลัว นายโจสั่งให้ฆ่ามัน มือปืนระดมยิงใส่ไม่ยั้ง สายฟ้าคำรามดุดันก่อนจะพุ่งเข้าใส่

    นายใหญ่ในคราบฤทธิชัยถึงกับผงะถอยกรูด นินจาดีดตัวเข้ามาตวัดดาบฟัน สายฟ้ากลับกลายเป็นควันหายไป พอเขาหันกลับมามองที่กรงขังอีกที นางเสือหายไปแล้ว จักจั่นในคราบนางเสือเช่นกันรู้ทันทีว่าถึงคิวของตนเอง ดีดตัวออกไปยืนผงาด โดยมีเสือสายฟ้ายืนอยู่ข้างๆ พวกศัตรูตกใจคิดว่าเธอแยกร่างได้ ยิงไปถอยไม่เป็น ขบวน จักจั่นกับไผ่ยิงโต้ตอบอย่างดุเดือด ไม่มีใครสนใจกรงขัง

    ดาวค่อยๆปรากฏตัวขึ้นโดยมือทั้งสองข้างเป็นอิสระ ตวัดมือไปยังพวงกุญแจที่เอวสมุนซึ่งนอนตายลอยลิ่วเข้ามาอยู่ในมือ นายโจเห็นท่าไม่ดี บอกให้นายใหญ่ถอยก่อน แต่เขาไม่ยอมถอย กราดยิงจักจั่นอย่างบ้าคลั่ง

    “นินจา...คุ้มกันนายใหญ่ถอยออกไป” นายโจสั่งเสียงลั่น

    พวกนินจาจะพานายใหญ่หนี แต่ดาวเข้ามาขวางไว้ นายโจเห็นไม่เข้าที หนีเอาตัวรอดไปแอบอยู่ในซอกหิน เธอประกาศก้องจะต้องเห็นนายใหญ่ให้ได้ พวกนินจาพุ่งเข้าใส่โดนเธอเตะสวนกระเด็น จักจั่นกับไผ่เข้ามารับมือกับพวกนินจาแทน ปล่อยให้เธอไล่ตามนายใหญ่ที่หนีตายไปยังรถของตัวเอง

    เธอไล่ตามจนทัน ขณะจะกระชากหน้ากากเขาออก เขากลับเอาปืนจ่อใต้คางลั่นกระสุนปลิดชีพตัวเอง จักจั่นกับไผ่ตามมาสมทบ เห็นนายใหญ่ทรุดลงไปกองกับพื้นถามว่าเกิดอะไรขึ้น พอรู้ว่าเขาฆ่าตัวตายถึงกับอึ้ง

    “มันไม่ใช่นายใหญ่” ดาวฟันธง จักจั่นอยากจะดูหน้าว่าเป็นใครกันแน่ กระชากหน้ากากใบหน้าฤทธิชัยออก ต้องผงะเพราะใบหน้าของเขาหายไปทั้งแถบ เธอถึงกับบ่นอุบ แล้วเราจะมีทางรู้ไหมว่านายใหญ่ของแบล็กอีวิลเป็นใคร ดาวไม่สนว่าจะเป็นใคร ต่อให้มีพันหน้าก็จะหยุดเขาให้ได้...

    ที่เซฟเฮาส์แห่งที่สองของอภิชาติ งิ้วเช็กข้อมูลจากคอมพิวเตอร์แล้วไม่พบเรื่องราวเกี่ยวกับงูเก็งกองที่ไหนอีกนอกจากในหนังเขมร ซึ่งคล้ายกับหนังฝรั่งที่มีผู้หญิงมีเส้นผมเป็นงูเหมือนกัน เรียกว่า “เมดูซ่า” ใครมองตา แล้วจะกลายเป็นหิน อภิชาติเห็นเพื่อนรักหน้าเครียดแกล้งกระเซ้า

    “แต่ในหนังเรื่องนี้ของเรา พระเอกมองตานางงูปั๊บอินเลิฟปุ๊บ แล้วก็ไม่ได้กลายเป็นหิน ปลอดภัยชัวร์”

    “พูดถึงเรื่องปลอดภัย คุณสองคนแน่ใจหรือว่านายสัตยานั่นจะไม่โผล่มาที่นี่”

    “ยาก...รุ่นนี้แล้ว...” อภิชาติโม้ยังไม่ทันจบ ฤทธิชัยสัมผัสได้ว่ามีคนมา บอกให้เพื่อนรักพางิ้วไปที่รถของเขาแล้วไปเจอกันด้านหน้า งิ้วแปลกใจ สองหนุ่มรู้ได้อย่างไรแต่ไม่มีเวลาจะถาม รีบวิ่งตามอภิชาติออกไป...

    ผู้กองสัตยากับสมุนตามสัญญาณวิทยุติดตามที่ติดอยู่ท้ายรถของอภิชาติมาถึงที่จอดรถของเซฟเฮาส์ เจองิ้วกับอภิชาติกำลังจะขับรถออกไปพอดี เขากับสมุนขวางไว้ สั่งให้ลงจากรถ พอเห็นหน้าคนขับรถชัดๆว่าคือ อภิชาติถึงกับตกใจ เพราะได้ข่าวมาว่าเขาตายไปแล้ว ขณะทั้งคู่กำลังจะเสียทีให้ผู้กองชั่ว ฤทธิชัยตามมาช่วยไว้ทัน พากันหนีไปได้ ผู้กองสัตยาแค้นใจ รีบโทร.รายงานเรื่องนี้ให้ท่านรองศักดาทราบ...

    ในเวลาต่อมา อภิชาติ ฤทธิชัย และงิ้วมาถึงเซฟเฮาส์ของดาวที่บ้านดอนเสือ สองหนุ่มแนะนำงิ้วให้ดาวกับจักจั่นรู้จัก เธอขอโทษทุกคนที่ต้องเดือดร้อนเพราะมาช่วยเหลือเธอ จักจั่นไม่อยากได้คำขอโทษ ขอเปลี่ยนเป็นเลี้ยงข้าวหนึ่งมื้อแทน แล้วหันไปถามฤทธิชัยถึงเรื่องผู้หญิงที่มีเส้นผมเป็นงู

    “ที่น่าสงสัยก็คือ ผู้หญิงผมงูคนนี้ถูกลักพาตัวไปจากโรงพยาบาลทำไม?...เพราะอะไร”

    จังหวะนั้น กำจรโทร.มาบอกอภิชาติว่าสาววัยรุ่นที่ตาย ทางฝ่ายพิสูจน์หลักฐานพบว่ามีพิษงูค้างอยู่ในหัวใจจำนวนมาก ฤทธิชัยอดแปลกใจไม่ได้ ทำไมทุกอย่างต้องเกี่ยวข้องกับงู ดาวจะปรึกษากับลุงเดชดู เผื่อให้เขาช่วยถามอาจารย์ของพวกเธอว่าข้อเท็จจริงเป็นอย่างไร...
    ครู่ต่อมา ดาวมาพบลุงเดชกับพ่อแสง เล่าเรื่องผู้หญิงผมงูให้ฟัง ลุงเดชเห็นด้วยว่าเรื่องนี้คงต้องปรึกษากับอาจารย์ของพวกนางเสือ แล้วแนะให้ดาวใช้พลังจิตถามท่านได้เลยไม่ต้องลำบากขับรถไปหา...

    ในระหว่างที่พวกนางเสือพยายามสืบเรื่องราวของผู้หญิงผมงู คายามังยังคงบริกรรมคาถาเพิ่มพลังให้นางงูเก็งกอง โดยมีมีดอาคมวางไว้ใกล้ตัวตลอดเวลาเพราะไม่รู้ว่านางจะแผลงฤทธิ์ขึ้นมาตอนไหน...

    ขณะเดียวกัน ที่เซฟเฮาส์ของดาว งิ้วกำลังติดต่อกับหน่วยงานของตัว โดยใช้สายยูเอสบีเสียบชิปซึ่งฝัง

    ไว้ที่แขนใกล้ข้อพับแล้วต่อกับโน้ตบุ๊ก แต่กลับพบว่าทางนั้นสั่งปลดเธอออกจากภารกิจไล่ล่าแบล็กอีวิลแล้ว แต่ยังโชคดีที่หัวหน้าของเธอรับปากจะช่วยเธออย่างลับๆ แต่ถ้าเธอถูกจับได้ ทางหน่วยจะไม่รับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

    “เรื่องจิ๊บๆ...เราช่วยเอง” จักจั่นปลอบ งิ้วมองทุกคนด้วยสายตาชื่นชม

    ooooooo

    ระหว่างดาวกำลังตรวจงานอยู่ในค่ายอาสาบ้านดอนเสือ นพจากหน่วยพิเศษของฤทธิชัยนำข่าวมาบอกว่าทางหน่วยของเขาได้พบตำแหน่งสัญญาณที่ติดต่อเข้ามาทางบริษัทอินเตอร์บิส คิดว่าน่าจะสั่งการมาจากนายใหญ่พวกแบล็กอีวิล ตำแหน่งที่ว่าอยู่ใกล้ๆ กับชายแดนเขมร
    “แผนที่และรายละเอียดอยู่ในนี้ครับ” นพว่าแล้วส่งกล่องใส่แผ่นดิสก์บันทึกข้อมูลให้ดาว จากนั้นเธอนำแผ่นดิสก์มาเปิดให้จักจั่น อภิชาติ ฤทธิชัย และงิ้วดู จักจั่นมั่นใจนายใหญ่ที่ว่าต้องเป็นตัวปลอมอีกแน่นอน ดาวเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร คงต้องลุยไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอตัวจริง
    “มันน่าจะมีจุดอ่อนให้เราสังเกตได้สักแห่ง” งิ้วตั้งข้อสังเกต

    “ใช่แล้ว...ไอ้โลบายูเว่ยังมีจุดอ่อนแผ่นเหล็กที่หัวเลยนายชาติ”

    อภิชาติจะติดต่อกับทางตำรวจสากลฮ่องกงดูสองคนนั่นเป็นลูกศิษย์กับอาจารย์กันน่าจะรู้เรื่องบ้างดาวยิ้มออกที่พวกตนเริ่มขยับเข้าใกล้ตัวนายใหญ่แบล็กอีวิลขึ้นมาบ้างแล้ว หลังจากไม่นานนัก ดาวกับฤทธิชัยเตรียมเดินทางไปสำรวจตำแหน่งสัญญาณที่ได้จากนพ ไผ่ จักจั่น อภิชาติกับงิ้วเดินมาส่งที่รถ อภิชาติจะรีบส่งข่าวให้เพื่อนรักรู้ทันทีที่ได้รับคำตอบจากตำรวจสากลฮ่องกง

    “เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเพื่อน ฉันเชื่อว่างานนี้มันต้องมีตัวปลอมนั่งเป็นตัวสำรองไว้แล้ว” ฤทธิชัยว่าแล้วขับรถออกไป จังหวะนั้นมีเสียงเหยี่ยวสายลมร้องดังขึ้น ไผ่รู้ทันทีว่าพวกศัตรูกำลังเคลื่อนไหว งิ้วงงรู้ได้อย่างไร

    “เอ่อ...เสียงที่คุณได้ยินร่ำลือกันว่าเป็นเสียงเหยี่ยวของนางเสือ” อภิชาติอธิบายไม่เต็มปากนัก

    “อย่าบอกนะคะว่าเหยี่ยวส่งสัญญาณให้นางเสือรู้ว่าพวกมันอยู่ที่ไหน? ทำอะไร?”

    อภิชาติรีบเปลี่ยนเรื่องพูด บอกให้เธอรออยู่ที่นี่ พวกเราจะรีบไปรีบกลับ งิ้วไม่ยอมอยู่ ร้องตาม ไผ่ยังไม่อยากเปิดเผยตัวให้เธอรู้ จึงทำทีว่าติดธุระไปด้วยไม่ได้ ปล่อยให้สามคนนั่นไปกันเอง ครู่ต่อมา อภิชาติ จักจั่น และงิ้วนั่งรถจี๊ปมาตามเส้นทางขรุขระในป่าลึก มีเสียงเหยี่ยวสายลมร้องก้องป่า

    “ใกล้ถึงที่หมายแล้ว เราต้องเดินเท้าอ้อมไป” อภิชาติว่าแล้วหักรถเข้าจอดรถข้างทาง ทันใดนั้นมีเสียงเสือสายฟ้าคำรามดังขึ้น พร้อมกับร่างไผ่ในชุดปฏิบัติการนางเสือพุ่งผ่านหน้าทุกคนไป งิ้วมองตามตื่นเต้นที่เห็นนางเสือตัวเป็นๆ อภิชาติเร่งให้ทุกคนรีบไป แล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในพงหญ้า จักจั่นกับงิ้วรีบตามไปติดๆ...

    ในราวป่าห่างจากจุดที่อภิชาติจอดรถไม่มากนัก รถกระบะนำขบวนรถบรรทุกขนอาวุธแล่นมาตามเส้นทาง ไผ่เข้าไปขวางทางไว้ คนขับรถนำขบวนเหยียบเบรกตัวโก่ง หัวหน้ามือปืนซึ่งนั่งมาข้างๆ ยิ้มพอใจ ที่นางเสือหลงกลมาติดกับจนได้ ไผ่ตะโกนบอกให้พวกนั้นทิ้งรถไว้ที่นี่แล้วไปให้พ้นถ้าไม่อยากเป็นผีเฝ้าป่า

    กว่าเขาจะรู้ตัวว่าเป็นแผนลวงสังหารเป็นตอนที่พวกนั้นระดมยิงจรวดอาร์พีจีจากรถบรรทุกเข้าใส่เป็นชุด ไผ่ถึงกับนอนฟุบแน่นิ่ง พวกมือปืนจะตามเข้าไปซ้ำ แต่จักจั่น อภิชาติ และงิ้วตามมาช่วยไว้ทัน ยิงพวกนั้นตายเกลี้ยง งิ้วเป็นห่วงนางเสือ ปราดเข้าไปพลิกตัวดู ต้องแปลกใจที่ร่างนั้นกลายเป็นพวกคนร้าย

    พลัน เสือสายฟ้าคำรามก้อง ตามมาด้วยเสียงร้องของเหยี่ยวสายลม งิ้วกวาดตามองไปรอบๆ เห็นนางเสือยืนอยู่บนต้นไม้ โบกมือให้ ก่อนจะดีดตัวเข้าไปราวป่า เธอเสียดายที่ยังไม่ทันได้คุยกัน

    “เรื่องยังไม่จบง่ายๆ คุณได้คุยกับนางเสือแน่” อภิชาติว่าแล้วลอบยิ้มให้จักจั่นอย่างรู้กัน

    ooooooo

    ฤทธิชัยกับดาวแฝงตัวเข้ามาที่หมู่บ้านเล็กๆ ใกล้กับชายแดนเขมรซึ่งเป็นจุดที่ข่าวกรองของนพรายงานว่านายใหญ่ของแบล็กอีวิลอาจจะใช้ที่นี่เป็นฐานสั่งการใหญ่ โดยทั้งคู่ทำทีว่าหนีตำรวจมา

    ดาวจับจุดได้ว่าเด่น หัวหน้ามือปืนของหมู่บ้านนี้เป็นคนรักครอบครัว จึงเข้าไปตีสนิทกับ ด.ช.ลูกหิน ลูกของเขา ทำให้เขาถูกใจสองผัวเมียมากถึงขนาดชวนให้อยู่ที่นี่ด้วยกันและรับปากจะหางานให้ทำ...

    ในเวลาเดียวกัน ที่สถานีอนามัยบ้านดอนเสือ ขณะไผ่ จันจิรา และป้าเนียนกำลังคุยถึงเรื่องที่ไผ่เพิ่งกลับจากลุยกับพวกแบล็กอีวิล ผู้ใหญ่บ้านเดินนำวิวัฒน์พร้อมกับสมุนขอเข้ามาเยี่ยมชาวบ้านที่ได้รับบาดเจ็บโดยโทษว่าเป็นฝีมือนางเสือ ป้าเนียนไม่พอใจเถียงแทนว่าพวกนี้ถูกคนร้ายจับไป แล้วนางเสือไปช่วยเหลือต่างหาก

    “ใช่...แต่ถ้านางเสือไม่ก่อกวน พวกมันก็คงไม่มาเล่นงานพวกชาวบ้านหรอก...ใครเดือดร้อนเรื่องเงินเอาบัตรเครดิตที่แจกไปเบิกเงินได้เลย” วิวัฒน์ไม่วายโฆษณา ชวนเชื่อ ชาวบ้านที่บาดเจ็บต่างยิ้มดีใจ แต่ไม่ใช่ทุกคน

    “อย่าไปเชื่อมัน ข้าไปเบิกเงิน...มันหักบัตรข้าทิ้งแล้วยึดที่นาของข้าไป” ตาเกื้อโวยลั่น

    ชาวบ้านต่างส่งเสียงฮือฮา วิวัฒน์มองอย่างไม่พอใจ สมุนรู้งานปราดเข้าไปกระชากตาเกื้อตัวปลิว ป้าเนียนเห็นไผ่ยืนดูเฉยๆกระตุ้นให้ไปช่วย เขาไม่สนใจ อยากหลงเชื่อพวกคนเลวกันดีนัก ปล่อยให้โดนเสียบ้างจะได้สำนึก สมุนลากตาเกื้อออกมาถึงหน้าสถานีอนามัย แต่เขาเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อนประจานวิวัฒน์ลั่นว่าเป็นคนหลอกลวง สมุนรำคาญตบเปรี้ยงจน
    ถลาเป็นนกปีกหัก ชาวบ้านเริ่มสนใจหันมามอง วิวัฒน์เห็นไม่เข้าทีสั่งให้สมุนพาเขาไปที่โรงเลื่อย ทันทีที่ถึงที่นั่น เขาถูกรุมซ้อมอย่างทารุณ...

    ด้านจักจั่น อภิชาติ และงิ้วกลับถึงเซฟเฮ้าส์ของดาวอย่างเหน็ดเหนื่อย ต่างบ่นเป็นเสียงเดียวกัน ถึงวันนี้จะฆ่าพวกคนร้ายได้หมด พรุ่งนี้มันก็จะกลับมาอีก วนเวียนอย่างนี้ไม่รู้จักจบจักสิ้น ขาดคำ มีภาพถ่ายส่งมาทางคอมพิวเตอร์แสดงให้เห็นว่าณุพันธ์กำลังเดินเข้าไปในบริษัทอินเตอร์บิส งิ้วร้อนใจมาก จะเข้ากรุงเทพฯให้ได้

    “ใจเย็นๆก่อน...อย่าลืมนะว่าท่านณุพันธ์...เอ่อ...

    เสียชีวิตแล้ว อาจเป็นกับดักก็ได้” จักจั่นเตือน

    เธอไม่มีทางเลือกต้องการพิสูจน์ความจริงให้ได้ อภิชาติกับจักจั่นเป็นห่วงอาสาจะไปเป็นเพื่อน

    ooooooo

    ขณะดาวกำลังสอนให้ฤทธิชัยหัดใช้คาถาพรางตัวอยู่ในบ้านเช่า เด่นแวะมาบอกว่านายใหญ่จะมาถึงเย็นนี้ เขาจะพาทั้งคู่ไปแนะนำตัวเผื่อจะได้มีงานทำ แก้วสมุนของเขาไม่ค่อยชอบใจนัก เตือนเขาว่าผัวเมียคู่นี้ท่าทางไม่น่าไว้ใจ

    “ไอ้แก้ว...เอ็งอย่ายุ่ง ข้ารับผิดชอบได้” เด่นว่าแล้วกลับไปที่รถ พวกสมุนรีบเดินตาม ฤทธิชัยกับดาวมองตาม เป็นกังวลว่าแก้วอาจจะก่อเรื่องได้...

    เด่นมารับฤทธิชัยกับดาวก่อนเวลานัด ดาวไม่ค่อยวางใจนักจึงให้ฤทธิชัยไปคนเดียว ส่วนเธอจะตามไปห่างๆเผื่อเกิดผิดแผนขึ้นมา ถ้าเด่นถามถึงเธอให้อ้างว่าไม่สบายท้องเสีย เขาไม่ติดใจสงสัยอะไร ขับรถพาฤทธิชัยไปตามเส้นทางในป่า ทันทีที่เด่นบอกว่าพ้นโค้งหน้า

    ก็ถึงที่หมาย ฤทธิชัยชักปืนขึ้นมาจ่อหัว สั่งให้จอดรถ

    “ไอ้เด่น...เอ็งรีบพาลูกเมียข้ามไปเขมร...ข้ามาเก็บนายใหญ่ของเอ็ง เอ็งเป็นคนพาข้ามาถึงนี่ ถือว่าทำงานพลาด ยังไงพวกมันก็ไม่ปล่อยเอ็งหรอก” เขาว่าแล้วหยิบเงินปึกใหญ่ให้ เด่นรีรออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับเงินไว้

    “ผ่านป่าตรงนี้ไป เอ็งจะเห็นโรงเก็บของ นายใหญ่ใช้เป็นฐานสั่งการอยู่ข้างใน”

    ครู่ต่อมา ฤทธิชัยมาซุ่มตัวอยู่หน้าทางเข้าโรงเก็บของขนาดใหญ่ตามที่เด่นบอก ข้างๆมีเสาเหล็กสูงติดตั้งจานดาวเทียมขนาดใหญ่ไว้ รอบๆเต็มไปด้วยมือปืนนับสิบคน เขาตั้งสมาธิใช้คาถาพรางตัวค่อยๆเดินผ่านพวกมือปืนเข้าไปข้างใน พอเห็นปลอดคน ร่างของเขาค่อยๆปรากฏขึ้น เห็นอุปกรณ์สื่อสารทันสมัยตั้งอยู่หลายเครื่อง แต่กลับไร้ผู้คน กว่าจะรู้ว่าเป็นกับดัก เขาถูกนินจายอดฝีมือ 5 คนล้อมไว้ โดยมีนายโจตัวปลอมยืนยิ้มอยู่ใกล้ๆ

    นายโจคาดว่าเขาคงจะไม่รอดไปจากที่นี่ จึงเปิดเผยความลับให้รู้ว่าตนไม่ใช่นายโจตัวจริง คนเดิมทำงานพลาดเขาก็เลยมาแทน แล้วหลบไปยืนห่างๆปล่อยให้นินจาจัดการฤทธิชัย นินจากลุ่มนี้สามารถหายตัวแวบไปแวบมาได้ แต่ฤทธิชัยไวกว่ายิงนินจาตายไปหนึ่ง ก่อนจะใช้คาถาพรางตัวหนีเข้าป่า พวกนั้นไล่ตามไม่ลดละ...

    ด้านนายโจขึ้นรถจี๊ปหนีไปอีกทางหนึ่ง รถวิ่งมาได้ไม่กี่กิโลเมตร มีเสียงคำรามของเสือสายฟ้าดังก้อง เขาใจเสีย กราดสายตามองไปรอบๆอย่างระแวดระวัง ทันใดนั้นร่างของดาวในคราบนางเสือร่อนลงมาดักหน้ารถเขาถึงกับตาเหลือก รีบปฏิเสธว่าไม่รู้เรื่องอะไร เขาแค่รับคำสั่งอย่างเดียวเท่านั้น

    “ฉันไม่ได้มาถามหรือมาจับตัวแก แค่อยากจะฝากไปบอกนายใหญ่ของแกด้วย ต่อไปนี้ถ้าส่งตัวปลอมมาฉันก็จะบรรจุกล่องส่งกลับไปให้”

    นายโจขยับจะไป แต่เธอเรียกไว้ ใช้พลังพุ่งผ่านหน้าเขาวูบเดียวแล้วกลับมายืนที่เดิมด้วยความรวดเร็วพร้อมกับฝากรอยมีดเป็นทางยาวไว้ที่แก้มซ้ายของเขา เผื่อเจอกันคราวหน้าจะได้รู้ว่าเป็นคนคนเดียวกัน

    “แกคิดว่าเครื่องหมายแค่นี้จะปลอมไม่ได้หรือ” นายโจเข่นเขี้ยว

    “รับรองว่ารอยของฉันแกปลอมไม่ได้” นางเสือจ้องรอยมีดที่แก้มเขาเห็นเป็นแสงเรืองขึ้นมาแล้วพุ่งหายเข้าไปในยอดไม้ แสงเรืองๆที่ออกจากแผลเมื่อครู่ค่อยๆจางหายไปทิ้งไว้เพียงรอยมีดกรีด...

    ทางฝ่ายฤทธิชัยต่อสู้กับพวกนินจาอย่างดุเดือด พวกนั้นถูกคมดาบของเขาล้มคว่ำไปอีกหนึ่งคน ตามร่างกายของเขาถูกคมดาบนินจาเต็มไปหมด นินจาที่เหลืออีกสามคนพุ่งเข้าหาเขา นางเสือเข้ามาช่วยไว้ทัน สังหารนินจาตายไปอีกหนึ่งศพ พวกที่เหลือเห็นท่าไม่ดี ปล่อยระเบิดควันก่อนจะหนีไปอย่างรวดเร็ว

    “นินจาชุดใหม่ฝีมือร้ายกาจกว่าเก่าหลายเท่า”

    “วิชาเคลื่อนตัวของพวกมันเกือบเทียบของเรา แค่ช้ากว่านิดเดียวเท่านั้น...ดีที่พวกมันไม่ได้คงกระพันเหมือนเรา” ดาวว่าแล้วมองบาดแผลตามตัวฤทธิชัยที่ค่อยๆเลือนหายไปจนไม่ทิ้งร่องรอย ทันใดนั้นมีเสียงเสือสายฟ้าคำรามดังขึ้น ทั้งสองคนรู้ทันทีว่าเกิดเรื่องร้ายกับเด่นและครอบครัว...



    เป็นจริงอย่างที่ดาวกับฤทธิชัยคาดไว้ไม่มีผิด แก้วนำเรื่องที่เด่นจะพาฤทธิชัยไปพบนายใหญ่มาแฉ จนเป็นเหตุให้เขาถูกสั่งเก็บทั้งครอบครัว ดาวแค้นใจมาก ไล่ล่าแก้วกับพวกสมุนจนทัน สาดกระสุนใส่ไม่นับ แก้วหนีเอาตัวรอดไม่คิดชีวิต เธอไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล ฝากให้พี่สายฟ้าช่วยจัดการให้

    เสือตัวใหญ่ปรากฏร่างขึ้นพุ่งใส่แก้วที่ร้องลั่นไม่เป็นภาษามนุษย์ ฝังคมเขี้ยวลงบนคอของเขา ก่อนที่ร่างเสืออาคมจะสลายกลายเป็นควัน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 19:05 น.