ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ป่านางเสือ2

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    พอเห็นว่าพ้นอันตรายแล้ว อภิชาติ จักจั่น ดาวและฤทธิชัยจึงหยุดพักเหนื่อย ดาวมองหน้ากากที่ กระชากมาจากหน้าท่านรองศักดาตัวปลอมในมือก่อนจะโยนทิ้งด้วยความเจ็บใจ

    “พวกมันฉลาดมาก ใช้ตัวปลอมออกทำงานแต่ละครั้ง ถ้าพลาดมันก็กำจัดเสีย คราวหน้าก็เปลี่ยนคนอีก ทุกคนรู้แต่คำสั่งที่ได้รับไม่มีอะไรมากกว่านั้น”

    จักจั่น ยังคาใจ พวกนั้นตามเรามาถูกได้อย่างไร ดาวฟันธงว่าต้องมีเครื่องติดตามตัวอยู่ที่คนทำงาน อาจจะเป็นนาฬิกาที่ใส่อยู่หรือถ้าร้ายไปกว่านั้น อาจจะฝังไว้ที่ตัวคนคนนั้นเลย เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครจับไปได้และไม่มีใครหนีพ้น คราวนี้เราเจอศัตรูที่ฉลาดเหนือชั้นกว่าที่คิดเข้าให้แล้ว...

    เพื่อความ ปลอดภัยของทุกคน ฤทธิชัยโทร.ตามนพซึ่งเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษให้มารับที่จุดนัดพบ หลังจากตรวจดูแล้วว่าไม่มีใครสะกดรอยตาม นพโทร.แจ้งฤทธิชัยให้ออกจากที่ซ่อนมาขึ้นรถตู้ของตนได้ จักจั่นนึกว่าหน่วยพิเศษอยู่ภายใต้การควบคุมของท่านรองศักดากับผู้กองสัตยา เสียอีก

    “ไม่ใช่ครับพวกเราเป็นหน่วยอิสระที่ผู้กองฤทธิชัยแอบตั้งขึ้นมีท่านรองก้องเกียรติกับคุณอภิชาติเท่านั้นที่รู้”

    “ด้วยทุนจากเงินที่พวกเรายึดมาจากพวกมัน” อภิชาติช่วยนพอธิบายเพิ่มเติม...

    ระหว่างที่นพขับรถมาตามทาง มีรถของศัตรูดัก รออยู่ด้านหน้า ส่วนด้านหลังก็ถูกรถอีกคันของพวกนั้นจอดขวางไว้ ทุกคนรีบลงจากรถหลบเข้าที่กำบัง การยิงต่อสู้เปิดฉากขึ้น พวกนางเสือสังหารศัตรูได้หลายคน จังหวะนั้น ฤทธิชัยเห็นปืนยิงจรวด อาร์พีจีเล็งมาหา ตะโกนเตือนทุกคนให้ระวัง

    ดาวกับจักจั่นรวมพลังกันยกมือ ไปทางที่จรวดพุ่งมา พลังรุนแรงต้านจรวดให้หยุดกลางอากาศ ก่อนจะผลักหัวจรวดกลับไปยังทิศทางที่มันมา จรวดพุ่งเข้าใส่เป้าหมายระเบิดตูม ร่างพวกศัตรูกระเด็นไปคนละทิศละทาง นพตะลึงกับสิ่งที่เห็น ขณะพวกศัตรูที่เหลือพากันขึ้นรถตู้ขับหนีไปอย่างรวดเร็ว...

    ไม่นานนัก อภิชาติ จักจั่น ดาว และฤทธิชัยกลับถึงเซฟเฮาส์ ทั้งๆที่เหนื่อยจากการต่อสู้กับพวกศัตรู แต่ทุกคนยังระดมสมองช่วยกันวางแผนจะทำอย่างไรดีกับดาวเทียมที่พวกศัตรูจะส่ง ขึ้นไป จักจั่นแนะให้ระเบิดมันทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด หรือไม่ก็หาตัวนายใหญ่ของพวกศัตรูให้เจอแล้วเด็ดหัวมัน ทุกอย่างจะได้จบ ดาวสวนทันที

    “ปัญหาก็คือ การหาตัวนายใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่ายโดยเฉพาะแผนของมันที่สร้างตัวปลอมขึ้นมา”

    “เราต้องอดทนต้องยึดแผนที่วางไว้คือตัดเส้นทางการเงินของพวกมัน สกัดการขนส่งอุปกรณ์ของพวกมัน”

    ดาว เห็นด้วยกับฤทธิชัย ถ้าพวกศัตรูไม่มีเงิน ไม่มีอุปกรณ์ก็ทำอะไรไม่ได้ พูดถึงเรื่องเงินแล้ว ทำให้อภิชาตินึกขึ้น ป่านนี้เงินที่เราส่งไปคงใกล้ถึงบ้านดอนเสือเข้าไปทุกขณะ

    ooooooo

    เป็น อย่างที่อภิชาติคาดไว้ ลุงมีคุมรถขนเงินที่อำพรางด้วยป้ายกาชาดมาถึงด่านตรวจซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่าง จากบ้านดอนเสือนัก หัวหน้าประจำด่านตรวจเข้ามาสอบถามว่าขนอะไรมา แกอ้างว่าขนยาของสถานีอนามัยมา ขณะเจ้าหน้าที่จะเข้าตรวจค้น มีเสียงรถเบรกดังลั่นมาจากด้านหลังรถของลุงมี

    ทุกคนต่างหันมอง เห็นรถตู้คันที่อภิชาติให้ลุงมีซ่อนไว้ กำลังกลับรถ เจ้าหน้าที่ที่ยืนอยู่ตรงด่านสาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง แต่รถคันนั้นหนีรอดไปได้ หัวหน้าด่านตรวจสั่งการให้ลูกน้องไล่ตาม แล้วคว้าวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันที

    “สกัดจับรถตู้เป้าหมายด้วย กำลังมุ่งหน้ากลับเข้ากรุงเทพฯ”

    ลุง มีสบช่องแกล้งเร่งหัวหน้าด่านให้รีบตรวจค้นรถของตนเร็วๆ ทางสถานีอนามัยกำลังรออยู่ เขาหมดความสนใจจะตรวจค้น บอกลุงมีให้ผ่านด่านได้ แล้วขยับจะไป แกคว้าแขนเขาไว้

    “มีเอกสารไหมครับว่าตรวจแล้ว เดี๋ยวเจอด่านข้างหน้าจะหาว่าผมหนีมา”

    “เดี๋ยวผมวิทยุไปบอกให้...ไปได้แล้ว”

    ลุงมียกมือไหว้แล้วรีบกลับขึ้นรถ หันไปยิ้มกับคนขับ อดชื่นชมแผนหลอกล่อของอภิชาติไม่ได้...

    ด้าน เจ้าหน้าที่ด่านตรวจไล่ล่ารถตู้ต้องสงสัยมาตามถนนกลับไม่พบ ด่านตรวจข้างหน้าก็ไม่เห็น ถึงกับบ่นอุบหายไปได้อย่างไร ปรากฏว่ารถตู้คันนั้นถูกจอดทิ้งไว้ในสวนร้าง ภายในรถว่างเปล่าไม่มีเงินอยู่...

    ทันทีที่นายโจทราบข่าวนี้ โทร.ไปเล่นงานผู้กองสัตยาที่ปล่อยให้พวกนางเสือผ่านด่านตรวจไปได้ เขายืนยันว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าพวกนั้นผ่านด่านจะต้องถูกสกัด

    “ใช่...พวกคุณสกัดรถตู้ได้ แต่เป็นรถตู้เปล่า”

    ผู้ กองสัตยารับปากจะตามเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด นายโจ ไม่พอใจมากวางสายกระแทกโครม เขารีบโทร.หาหัวหน้าด่านตรวจบ้านดอนเสือ สั่งให้ตรวจหารถที่ผ่านด่านวันนี้ทุกคัน แล้วนำตัวคนขับมาสอบสวน...

    หลัง จากรับมอบรถขนเงินจากลุงมี ไผ่สั่งการให้สมาชิกโจรนำรถไปส่งต่อให้ลุงเดช ระหว่างที่เขาขับรถขนเงินมาตามเส้นทางในป่า เจอพวกแบล็กอีวิลมาดักชิงรถ โชคดีที่ลุงเดช แสง และเหล่าสมาชิกโจรนับสิบคนเข้ามาขัดขวางไว้ทัน และนำรถขนเงินกลับหมู่บ้านสมาชิกโจรได้อย่างปลอดภัย

    ooooooo

    ฤทธิชัยได้รับรายงานจากสายข่าวว่า นายณุ พันธ์ นามมงคลดี นักธุรกิจชื่อดังเป็นคนวิ่งเต้นเรื่องสัมปทานทั้งหมดให้บริษัทอินเตอร์บิส ดาวแนะให้ไปถามเขาให้รู้เรื่องว่าใครอยู่เบื้องหลัง อภิชาติว่างานนี้ เราคงต้องแยกกันทำ โดยให้ดาวกับจักจั่นแอบเข้าไปค้นข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของบริษัทอินเตอร์บิส คืนนี้ ส่วนเขากับฤทธิชัยจะแวะไปคุยกับณุพันธ์เอง

    “คุณสองคนก่อวีรกรรมไว้มาก คนของมันมีทั่วทุกจุด ดาวคิดว่ายากที่พวกคุณจะพ้นสายตาของพวกมัน”

    “ถ้า อย่างนั้น เราสองคนคงต้องพึ่งคุณดาวกับคุณจักจั่นให้ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมัน” ฤทธิชัยว่าแล้วยิ้มหวานให้ภรรยา ขณะที่จักจั่นดูคึกคักที่จะได้ออกไปลุยกับพวกศัตรูอีกครั้ง...

    อภิชาติ กับฤทธิชัยเริ่มทำตามแผนด้วยการไปป่วนนายโจถึงที่ทำงาน เขาเห็นหน้าอภิชาติจากกล้องวงจรปิดจำได้ทันที สั่งให้มือปืนไปจัดการคู่ป่วนให้สิ้นซาก แต่ห้ามทำที่นี่เด็ดขาด ให้ตามไปเก็บข้างนอก มือปืนรอจนสองหนุ่มขึ้นรถขับออกไป จึงส่งสัญญาณให้พรรคพวกที่อยู่ในรถตู้ขับตาม ฤทธิชัยซึ่งกำลังขับรถอยู่ บอกดาวกับจักจั่นที่พรางตัวอยู่บนเบาะหลังว่าพวกนั้นกำลังตามมา ทันใดนั้น ร่างของทั้งคู่ค่อยๆปรากฏขึ้น

    “จักจั่นเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าพี่ดาวมีวิชาพรางตัว”

    “กลางคืนอย่าเล่นแบบนี้กับผมนะ...เดี๋ยวจับไข้หัวโกร๋น” อภิชาติทำหน้าสยอง ทุกคนอดขำไม่ได้...

    ใน เวลาต่อมา รถของฤทธิชัยแล่นเข้าไปในศูนย์การค้าแห่งหนึ่ง แล้ววิ่งอ้อมไปทางด้านหลัง รถตู้ของมือปืนแล่นตาม จนกระทั่งพบรถเป้าหมายจอดอยู่กลางลานว่างเปล่า มือปืนขับรถตู้เข้าไปประกบข้าง ก่อนจะกรูกันลงจากรถพร้อมกับจ่อปืนเตรียมจะยิง แต่ต้องแปลกใจที่ไม่พบใครอยู่ในรถ

    “จุดไฟเผารถสั่งสอนมันสักหน่อย” หัวหน้ามือปืนสั่งการ

    ลูกน้องรีบหยิบถังใส่น้ำมันออกมาราดรถของ ฤทธิชัย แต่แล้วต้องประหลาดใจเมื่อเห็นประตูรถทั้งสองด้านเปิดออกเอง เขาทิ้งถังน้ำมัน ถอยกรูด ร่างของดาวกับจักจั่นค่อยๆปรากฏขึ้น พวกมือปืนจะยิงใส่ แต่สองสาวไวกว่าฆ่าพวกนั้นตายเรียบ เหลือเพียงหัวหน้าที่ตะเกียก ตะกายจะลุกขึ้น แต่กลับเข่าอ่อนทรุดลงไปอย่างเดิม

    น้ำมันไหลจากรถมายังตรงจุดที่เขานั่ง อยู่ ถึงกับตาเหลือก ลนลานจะหนี ดาวยิ้มเหี้ยม ยิงปืนไปที่พื้นเกิดประกายไฟทำให้น้ำมันลุกพรึบ ลามไหม้ทั้งคนทั้งรถ

    จาก นั้น สองสาวกลับไปรอที่เซฟเฮาส์ของอภิชาติ ผู้อ่อนวัยกว่าอดทึ่งกับคาถาพรางตัวของดาวไม่ได้ ขอร้องให้เธอช่วยสอนให้ เธอเองก็เพิ่งทำได้โดยบังเอิญ กำลังนั่งสมาธิแผ่เมตตาอยู่ดีๆร่างก็จางหายไป จักจั่นนึกสนุกจะลองทำดูบ้าง ดาวแนะให้เธอไปพักผ่อนกันก่อนดีกว่า คืนนี้เราสองคนต้องเข้าไปที่บริษัทอินเตอร์บิส

    ooooooo

    ฤทธิชัยกับอภิ ชาติหลบมาซ่อนตัวอยู่ในเซฟเฮาส์อีกแห่งหนึ่งของอภิชาติ ผู้กองหนุ่มชักสงสัย ตกลงเขามีเซฟเฮาส์กี่แห่งกันแน่ เขาซื้อหลังนี้ไว้นานแล้วเผื่อทะเลาะกับจักจั่น แต่สองหลังที่แล้วเพิ่งซื้อด้วยเงินสดๆของพวกแบล็กอีวิล ฤทธิชัยอยากรู้ว่าสายข่าวของเพื่อนรักตรวจสอบเรื่องณุพันธ์ไปถึงไหนแล้ว อภิชาติลองโทร.ถาม ปรากฏว่ายังไม่มีอะไรคืบหน้า ฤทธิชัยชวนเขาไปเยี่ยมผู้กองสัตยาแก้เหงากันดีกว่า

    “...บ้าไปหน่อย แต่ก็น่าสนดี...นายมีแผนยังไง”

    “ได้ข่าวว่ามันเป็นเสือผู้หญิง แกเองก็เสือผู้หญิงไม่ใช่เหรอ แกน่าจะมีแผนดีๆล่อให้มันออกมาคุยกันหน่อย”

    อภิชาติยินดีจัดให้ตามคำเรียกร้อง แค่โทร.กริ๊งเดียว ก็ได้สาวสวย หมวย เซ็กซี่ มาทำงานให้ เธอหลอกล่อผู้กองสัตยาให้พาขึ้นโรงแรมหรู ขณะเขากำลังเล้าโลมจะพาเธอขึ้นเตียง มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น เขาเดินไปดูที่ช่องตาแมวที่ประตู เห็นบริกรสาวสวยถือถาดใส่เครื่องดื่มยืนอยู่ เขาหลงกลเปิดประตูรับ กลับเจออภิชาติปล่อยหมัดฮุกเข้าปลายคางเต็มๆถึงกับทรุดฮวบ ฤทธิชัยเป็นห่วงหญิงสาวเข้าไปถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

    “จะเป็นได้ไง เพื่อน นี่คุณฝรั่ง เจ้าหน้าที่พิเศษของเรา...ก็แกมัวแต่อยู่บ้านนอก ฉันเป็นคนคัดเลือกสาวๆเข้ามาร่วมงาน ตอนนี้มีเกือบสิบคนแล้ว สวยๆทั้งนั้น” อภิชาติยิ้มหน้าทะเล้น

    “เชิญคุณสองคนตามสบายนะคะ” คุณฝรั่งว่าแล้ว ออกจากห้อง

    ฤทธิชัยจับผู้กองสัตยาที่หมดสติขึ้นมามัดไว้กับเก้าอี้ แล้วเอาน้ำในแก้วสาดหน้าให้รู้สึกตัว พอลืมตาขึ้นเท่านั้น เขาโวยลั่นว่าทำร้ายเจ้าหน้าที่ เจอความผิดหลายกระทงแน่นอน ฤทธิชัยไม่สน คาดคั้นให้เขาบอกมาว่าเอาณุพันธ์ไปเก็บไว้ไหน เขาปิดปากสนิทไม่ยอมบอก อภิชาติขู่จะแปลงเพศให้ ถ้าเขาไม่ยอมเปิดปาก ผู้กองสัตยาขบกรามแน่นด้วยความแค้น จังหวะนั้น มีข้อความจากคุณฝรั่งส่งมาที่มือถือของอภิชาติว่า พวกศัตรูกำลังขึ้นไปที่ห้อง สองหนุ่มรีบเผ่นทันที...

    ระหว่างเดินทางกลับเซฟเฮาส์แห่งใหม่ อภิชาติได้รับโทรศัพท์จากสายข่าวว่า รู้แหล่งกบดานของณุพันธ์แล้ว และเตือนว่าที่นั่นเต็มไปด้วยบอดี้การ์ด ฤทธิชัยไม่สนใจ ถึงอย่างไรก็ต้องลุยเข้าไปให้ได้...

    ทางฝ่ายจักจั่นไม่ได้พักผ่อนอย่างที่ดาวแนะ กลับนั่งทำสมาธิทดลองใช้คาถาพรางตัว แต่จิตไม่นิ่งพอพรางตัวได้แค่ซีกเดียว ร้องเอะอะเรียกดาวให้มาช่วย เธอเอามือจับซีกที่หายไปของหญิงสาวอ่อนวัยกว่าแล้วหลับตาทำสมาธิ ร่างของจักจั่นค่อยๆเต็มเหมือนเดิม เจ้าตัวถึงกับถอนใจโล่งอก

    ooooooo

    หลังจากคุ้มกันรถขนเงินถึงจุดหมายเรียบร้อย ลุงเดช แสง ไผ่ และเหล่าสมาชิกโจรยกกำลังไปซุ่มดูค่ายชั่วคราวของบริษัทสำรวจป่า แต่กลับพบเต็นท์หลังใหญ่คล้ายเป็นกองบัญชาการ และมีเต็นท์หลังเล็กๆสำหรับเจ้าหน้าที่อีกหลายหลังรายล้อมอยู่ ส่วนที่ลานกว้างกลางค่ายมีลังไม้หลายลังวางระเกะระกะ รอบบริเวณค่ายเห็นเจ้าหน้าที่ยืนเฝ้าระวังเป็นจุดๆ

    “แปลก เป็นค่ายชั่วคราวแต่มีเจ้าหน้าที่รักษาการนับสิบ” ไผ่นิ่วหน้าสงสัย

    “แสงให้คนจับตาดูไว้ มีอะไรผิดปกติรีบรายงาน ส่วนที่เหลือคอยดูขบวนรถขนสัมภาระของพวกมัน เราจะดักสกัดตรวจดูว่ามันขนอะไรเข้ามากันแน่”

    จังหวะนั้น มีรถจี๊ปแล่นออกจากค่าย ไผ่อาสาจะตาม ไปดูให้แล้วดีดตัวขึ้นต้นไม้หายไปอย่างเร็วรวด ลุงเดชสั่งให้ทุกคนแยกกันไปทำตามแผน แต่ถ้ารับไม่ไหวให้ถอยก่อน ไม่อยากให้เราต้องสูญเสียไปมากกว่านี้...

    ผ่านไปไม่นาน ไผ่ตามรถจี๊ปมาถึงโรงเลื่อย ซึ่งเคยเป็นของเสี่ยเหลิม เห็นวิวัฒน์ลงจากรถจี๊ป ร้องทักทายกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ยืนเฝ้าระวังอยู่หน้าสำนักงานก่อนจะเดินเข้าไป จังหวะที่ไผ่พุ่งลงมายืนบนกองไม้ภายในโรงเลื่อย มีเสียงสั่งให้หยุดดังขึ้นจากด้านหลัง เขาหันขวับไปเจอชายฉกรรจ์สองคนถือปืนเล็งใส่

    “อ้าว ไผ่ มาทำอะไรที่นี่” หนึ่งในชายฉกรรจ์ร้องทัก

    “พี่ชม...พี่แหวงล่ะ มาทำอะไรที่นี่”

    ได้ความว่าทั้งคู่มาทำงาน เจ้าของคนใหม่จ่ายเงินให้งามมาก ถ้าไผ่สนใจจะมาทำด้วยกันก็ได้ เขาแค่มาดูเท่านั้น เพราะมีคนบอกว่าที่นี่เปิดใหม่ ทั้งแหวงและชมเห็นเป็นคนรู้จักกันจึงไม่ติดใจอะไรออกเดินตรวจโรงเลื่อยต่อไป ไผ่มองตาม พึมพำกับตัวเองว่า พวกศัตรูฉลาดมากที่จ้างชาวบ้านแถวนี้มาทำงานให้...

    ไม่ใช่พวกชาวบ้านเท่านั้นที่แบล็กอีวิลจ้างไปทำงานให้ ไผ่เพิ่งรู้จากป้าเนียนกับจันจิราว่า ชาวค่ายอาสาก็ถูกจ้างไปเช่นกัน พวกศัตรูหลอกชาวบ้านมาเป็นโล่มนุษย์ให้เพราะรู้ว่านางเสือไม่ทำร้ายชาวบ้าน เขาอยากเห็นด้วยตาตัวเอง จึงชวนจันจิราไปดูลาดเลาที่ค่ายอาสา เจอวิวัฒน์กำลังโฆษณาชวนเชื่อชาวค่ายผ่านทางโทรโข่ง

    “ทุกคนที่ทำงานกับผมหรือเอาสินค้ามาขายกับผม จะได้สวัสดิการอย่างดี ผมจะให้บัตรเครดิต ทุกคนสามารถเบิกเงินใช้จ่ายได้อย่างเต็มที่”

    พวกชาวค่ายอาสาส่งเสียงเฮ ตบมือชอบใจ ไผ่กับจันจิรายืนมองด้วยสีหน้าเป็นกังวลที่ชาวค่ายอาสาหลงเชื่อวิวัฒน์โดยไม่รู้ว่ากำลังถูกหลอกล่อให้ใช้เงิน สุดท้ายพอเป็นหนี้ไม่มีเงินจ่าย เขาก็จะกดราคาทุกอย่างได้เต็มที่ ไผ่จะต้องหาทางล้มพวกเลวนี่ให้เร็วที่สุด

    ooooooo

    ฤทธิชัยกับอภิชาติมาถึงแหล่งกบดานของณุพันธ์ซึ่งตั้งอยู่ในสวน เห็นพวกมือปืนยืนเฝ้าระวังอยู่ตามมุมต่างๆของบ้าน ทั้งคู่แบ่งหน้าที่กัน อภิชาติล่อพวกมือปืนส่วนหนึ่งให้ตามไปนอกบ้าน ส่วนฤทธิชัยจะจัดการพวกที่เหลือเอง แผนการสำเร็จด้วยดี พวกมือปืนถูกเล่นงานหมอบราบคาบ แต่สองหนุ่มต้องผิดหวังเมื่อเข้าไปในบ้านพบเพียงร่างไร้วิญญาณของณุพันธ์นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานโดยเปิดโน้ตบุ๊กเอาไว้

    “ตอนนี้เลยไม่มีใครที่จะเปิดโปงพวกมัน...เฮ้อ...เราเจอทางตันอีกแล้วเพื่อน” อภิชาติว่าแล้วถอนใจเซ็ง

    ฤทธิชัยเห็นอะไรบางอย่างอยู่ในมือณุพันธ์ รีบแกะนิ้วเขาออกเผยให้เห็นธัมบ์ไดรฟ์ เขาค่อยๆดึงมันออกมาเก็บไว้ “แปลก...จากสภาพศพ...นายณุพันธ์ตายมาแล้วสองสามชั่วโมง แต่พวกมันเฝ้าข้างนอกเหมือนไม่รู้เรื่อง...แย่แล้วเพื่อน...กับดัก”

    ขาดคำ มีเสียงปืนดังหูดับตับไหม้ กระสุนปืนปลิวว่อน สองหนุ่มพุ่งตัวนอนราบไปกับพื้น ข้าวของในห้องถูกยิงกระจุยกระจาย เสียงผู้กองสัตยาตะโกนสั่งให้หยุดยิง แล้วบอกให้ทั้งคู่ออกมามอบตัว ตำรวจล้อมไว้หมดแล้ว ฤทธิชัยตัดสินใจจะฝ่าวงล้อมตำรวจออกไป โดยให้แยกกันหนี แล้วให้ไปเจอกันที่รถ แผนหลบหนีผ่านฉลุย สองหนุ่มกลับไปที่รถได้อย่างปลอดภัย...

    ขณะฤทธิชัยขับรถมาตามทางอย่างสบายอารมณ์ ต้องหน้าเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อมองกระจกส่องหลังเห็นมีรถขับตาม หันไปถามเพื่อนรักว่าติดวิทยุบอกตำแหน่งในรถหรือเปล่า

    “เออว่ะ...สงสัยมันเช็กไปที่บริษัทป้องกันรถหายของฉัน”

    “ไอ้พวกนี้ตื๊อน่าดู...ป่านนี้สาวๆรอแย่”

    “ฉันชักรำคาญไอ้พวกนี้เต็มที ล่อมันไปที่เงียบๆ แล้วซ้อมเสียให้เข็ด”

    ฤทธิชัยยิ้มรับ แล้วหักเลี้ยวรถเข้าทางซอยเปลี่ยวทันที พวกมือปืนขับตามมาจนถึงตึกร้างแห่งหนึ่ง เห็นรถของสองหนุ่มจอดอยู่ รีบเอารถเข้าไปจอดขวางไว้ แล้วกรูกันลงมา แต่ไม่พบใครอยู่ในรถ มีเสียงดังมาจากในตัวตึก หัวหน้ามือปืนสั่งให้สมุนเข้าไปดูข้างใน อภิชาติกับฤทธิชัยรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว แค่อึดใจเดียวก็สังหารพวกนั้นสิ้นซาก เหลือหัวหน้ามือปืนยืนตัวสั่นอยู่เพียงคนเดียว ฤทธิชัยสั่งให้โยนปืนทิ้ง เขาทำตามอย่างว่าง่าย

    “อย่ายิงผมเลยพี่ พี่อยากรู้อะไรต้องไปถามคุณโจหรือไม่ก็ผู้กองสัตยา สองคนนั่นรู้แผนการทั้งหมด”

    “แต่เอ็งตายแผ่นดินก็จะสูงขึ้น...หันไป” อภิชาติสั่งเสียงเข้ม จังหวะนั้นมีเสียงมือถือของเขาดังขึ้น สองหนุ่มรีบเข้าไปยืนประกบ จ่อปืนที่เอวเขาไว้ สั่งให้รับสายและอย่าลืมเปิดลำโพงให้พวกตนได้ยินเสียงสนทนาด้วย เขาล้วงมือถือขึ้นมาทำตามคำสั่ง เสียงผู้กองสัตยาถามว่าจัดการตัวป่วนได้หรือยัง ฤทธิชัยส่ายหน้าให้ หัวหน้ามือปืน รู้งานรีบรายงานว่ายังไม่ได้ พวกนั้นหนีไปได้

    “เลวมาก...เอาล่ะฉันจะให้แกแก้ตัวอีกครั้ง ไปที่บ้านท่ากิ่งจะมีคนรอแกอยู่ แกต้องเอาตัวท่านรองก้องเกียรติ ไปไว้ที่ใหม่ ถึงที่นั่นเมื่อไหร่จะมีคำสั่งอีกที...จำไว้ มีอะไร ผิดพลาดคราวนี้แกจบ” ผู้กองชั่วขู่เสร็จวางสาย อภิชาติกับฤทธิชัยถึงกับยิ้มดีใจ ทีิ่อยู่ๆ ก็ได้ข่าวท่านรองก้องเกียรติ รีบชวนกันไปที่นั่นทันที

    ooooooo

    ดาวกับจักจั่นในชุดปฏิบัติการนางเสือใช้คาถาพรางตัวทุบหัวมือปืนสองคนซึ่งเฝ้าระวังอยู่หน้าบริษัทอินเตอร์บิสและอีกสองคนที่คุมอยู่หน้าลิฟต์หมดสติ ก่อนจะเล็ดรอดขึ้นไปถึงหน้าห้องทำงานของนายโจ

    จักจั่นถีบประตูห้องโครมเดียวหลุดมาทั้งบาน ดาวบอกให้เธออยู่ดูต้นทางตรงนี้ แล้วปรี่เข้าไปเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานคีย์ข้อมูลอย่างรวดเร็วเพื่อถอดรหัสผ่าน จักจั่นเร่งให้รีบๆหน่อยมีคนขึ้นลิฟต์มา เธอขอเวลา สักครู่หนึ่ง แล้วหลับตาตั้งสมาธิ อึดใจก็ถอดรหัสผ่านเข้าไปได้

    “เจอแล้ว แผนทั้งหมดของพวกมัน”

    จักจั่นโยนธัมบ์ไดร์ฟให้ เธอรีบเอาเสียบเข้ากับเครื่องคอมพิวเตอร์ กดเซฟข้อมูลเรียบร้อยแล้วจึงดึงธัมบ์ไดร์ฟออก โยนคืนให้จักจั่น แล้วยกเครื่องคอมพิวเตอร์ทุ่มทิ้งลงพื้น จากนั้น สองสาวพุ่งไปที่ลิฟต์ เป็นจังหวะเดียวกับประตูลิฟต์เปิดออกพอดี เผยให้เห็นมือปืนสองคนอยู่ในนั้น จักจั่นสะบัดมีดสั้นรวดเดียวสองเล่มปักกลางอกพวกนั้นทรุดฮวบ ทั้งคู่รีบเข้าไปในลิฟต์ ก่อนจะกดให้ประตูปิดตามหลัง...

    ที่ชั้นล่างสุดของบริษัทอินเตอร์บิส มือปืนสี่คนพร้อมอาวุธครบมือยืนรอต้อนรับผู้บุกรุกอยู่หน้าลิฟต์ แต่พอประตูลิฟต์เปิดต้องแปลกใจที่ไม่พบใคร พลันมือปืนสองคนถูกต่อยกระเด็น ร่างของดาวกับจักจั่นในคราบนางเสือปรากฏขึ้น พวกที่เหลือมัวแต่ตะลึงเลยโดนสองสาวอัดคนละหมัดสองหมัดสลบเหมือด...

    ในเวลาต่อมา ดาวกับจักจั่นนำข้อมูลที่จารกรรมได้กลับมาเปิดดูที่เซฟเฮาส์ของอภิชาติ เห็นแผนยึดการครองประเทศด้อยพัฒนาที่เป็นขั้นเป็นตอนขององค์กรลับแบล็กอีวิล โดยจะเริ่มจากซื้อนักการเมืองของประเทศนั้นๆให้ได้มากที่สุด หาทางทำให้คนยากจนที่ด้อยการศึกษาเป็นหนี้สินแล้วยึดที่ทำกิน หรือบังคับให้คนเหล่านั้นขายเสียงเลือกนักการเมืองที่องค์กรซื้อไว้ รวมทั้งส่งคนของตัวเองเข้าคุมองค์กรและสถาบันการเงินต่างๆ

    “แผนของมันชั่วจริงๆ...จักจั่นสงสัยว่าไอ้คนที่เป็นนายใหญ่นี่มันเป็นคนชาติไหนกันแน่”

    “ไม่ว่าจะเป็นชาติไหน ขืนมันคิดจะยึดแผ่นดินไทยล่ะก็ นางเสือจะเด็ดหัวมันให้ได้” ดาวว่าแล้วไล่ดูข้อมูลต่อไป เห็นแผนที่ซึ่งบอกที่ตั้งค่ายย่อยๆของศัตรู กระจายกันอยู่ตามเขตชายแดนไทย “เอ...แต่ค่ายใหญ่ที่ติดตั้งดาวเทียมตามข้อมูลของวิศวกรที่ตายไปกลับไม่เห็นแสดงไว้...หรือว่า ...จะเป็นกำแพงนั่น”

    “กำแพงอะไรหรือพี่ดาว”

    “มีพวกขนยาถูกพวกนินจาฆ่าตาย มีคนหนึ่งพูดถึงกำแพง แต่พวกเราออกตามหาป่านนี้ก็ยังไม่เจอ แม้กระทั่งพี่สายลมก็ไม่เห็น” พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ดาวอดเป็นกังวลไม่ได้

    ooooooo

    ระหว่างที่อภิชาติกับฤทธิชัยกำลังขับรถบ่ายหน้าสู่บ้านท่ากิ่ง มีรถของพวกคนร้ายขับตามมา ฤทธิชัยต้องการกำจัดพวกนั้นให้พ้นทาง วางแผนล่อให้ตามเข้าไปในปั๊ม จอดรถทิ้งไว้หน้าห้องน้ำแล้วหาที่ซ่อนตัว ทันทีที่พวกนั้นกรูกันเข้ามาที่รถ สองหนุ่มโผล่ออกจากที่ซ่อนสาดกระสุนใส่ สังหารไปได้หลายคน พวกมือปืนแตกฮือวิ่งเข้าหาที่กำบัง ก่อนจะยิงโต้ตอบ

    “ไอ้ชาติยิงสกัด...ฉันจะไปเอารถ” ฤทธิชัยรอจังหวะที่อภิชาติกราดยิงไปที่พวกมือปืน รีบวิ่งกลับไปขึ้นรถขับมารับอภิชาติ แล้วพุ่งไปที่รถของพวกมือปืน ยิงยางรถกระจุย ก่อนจะขับหนีไปอย่างรวดเร็ว พวกมือปืนไล่ยิงตามหลังแต่เอาไม่อยู่ สองหนุ่มหนีรอดไปได้อีกครั้ง...

    ขณะที่จักจั่นกำลังบ่นถึงอภิชาติกับฤทธิชัยว่าหายเงียบไป ฤทธิชัยโทร.เข้ามือถือของดาว แจ้งข่าวดีว่าได้เบาะแสของท่านรองก้องเกียรติแล้ว อยู่ที่บ้านท่ากิ่งครึ่งทางระหว่างกรุงเทพฯกับบ้านดอนเสือ เขาสองคนกำลังจะไปที่นั่นถ้าได้เรื่องอะไรเพิ่มเติมจะรีบส่งข่าว เธอถามเขาว่าสวมสร้อยที่เธอให้อยู่หรือเปล่า เขาสวมมันไว้ตลอด

    “ดีมากค่ะ...ห้ามถอดเด็ดขาด เป็นวิทยุบอกตำแหน่งของคุณหนึ่ง”

    ฤทธิชัยน้อยใจคิดว่าเธอให้ด้วยความรักเสียอีก ที่แท้เอาไว้คอยตามจับผิดเขา เธอปฏิเสธว่าไม่ได้คิดอย่างนั้น เธอเชื่อใจเขาร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ที่ต้องทำเพราะเธอรักและเป็นห่วงเขา ฤทธิชัยถึงกับยิ้มแฉ่งหายน้อยใจ

    “งั้นพรุ่งนี้เช้าเจอกันที่บ้านท่ากิ่ง...เลิฟยู” เธอวางสายแล้วหันไปบอกจักจั่นให้เตรียมตัวให้พร้อมมีเรื่องต้องลุยกันอีกแล้ว จักจั่นส่งเสียงเฮลั่นด้วยความดีใจ...

    หลังจากวางสาย ฤทธิชัยหันไปบอกเพื่อนรักว่าพรุ่งนี้สองสาวจะตามมาสมทบกับเราตอนเช้า เขาทักท้วงเกิดพวกคนร้ายมารับก่อนจะทำอย่างไร ฤทธิชัยโชว์สร้อยคอที่สวมอยู่ให้ดู บอกว่าสร้อยเส้นนี้ดาวติดเครื่องบอกตำแหน่งไว้ รับรองไม่พลาด จังหวะนั้น มีเสียงดังตึงตังมาจากกระโปรงท้ายรถที่เอาตัวหัวหน้ามือปืนยัดไว้ อภิชาติรำคาญตะโกนสั่งให้เขาเงียบๆไม่อย่างนั้นยิงทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด...

    อภิชาติเห็นเวลายังเหลืออีกหลายชั่วโมงกว่าจะเช้า เลี้ยวรถเข้าไปจอดในโรงแรมบ้านท่ากิ่งจะได้นอนหลับกันสักงีบสองงีบก่อน ทั้งคู่ลงจากรถจึงได้เห็นว่ากระโปรงท้ายมีรูกระสุนเต็มไปหมด ค่อยๆเดินไปเปิดฝากระโปรงดู เห็นหัวหน้ามือปืนกลายเป็นศพไปเรียบร้อย อภิชาติถึงบางอ้อทันทีทำไมเขาถึงดิ้นนัก

    ooooooo

    เช้าวันรุ่งขึ้น สองหนุ่มจำต้องแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า พยุงร่างไร้วิญญาณของหัวหน้ามือปืนออกจากท้ายรถเอาปืนเหน็บเอวไว้ ทำทีว่าเขาได้รับบาดเจ็บ จังหวะนั้น เสียงมือถือของเขาดังขึ้น อภิชาติรีบกดรับสายเป็นจังหวะเดียวกับมีรถตู้คันหนึ่งแล่นมาจอดตรงหน้า คนร้ายที่อยู่ในรถตู้ชะโงกหน้าออกมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ฤทธิชัยโกหกว่าหัวหน้าถูกยิงและอ้างตัวว่าเป็นลูกน้องของเขา คนร้ายไม่ติดใจสงสัยอะไร สั่งให้ขึ้นรถ

    ไม่นานนัก รถตู้แล่นมาถึงกลางป่า แล้วจอดตรงหน้าถ้ำลึกลับแห่งหนึ่ง ฤทธิชัยแต่งเรื่องว่าหัวหน้ามือปืนทนพิษบาดแผลไม่ไหวตายไปแล้ว คนร้ายสั่งให้ทิ้งศพไว้บนรถแล้วพาทั้งคู่เข้าไปในถ้ำจนถึงด้านในสุด มีกรงเหล็กตั้งอยู่ ภายในนั้นมีร่างของท่านก้องเกียรติในสภาพบอบช้ำถูกมัดติดกับเก้าอี้ ปากถูกเทปปิดไว้ แต่แล้วนายโจพร้อมกับมือปืนนับสิบคนโผล่เข้ามาทักทายสองหนุ่ม

    “นึกว่าจะเก่ง...แกสองคนหลงกลจนได้ แกไม่มีทางรอดออกไปจากที่นี่...ทิ้งปืนซะ”

    ทั้งคู่ไม่ยอมทิ้งปืน ขู่ถ้าพวกตนต้องตายจะเอาเขาไปด้วย ระหว่างที่จดๆ จ้องๆ กันอยู่ มีเสียงสั่งให้ยิงดังขึ้น อภิชาติกับฤทธิชัยยิงเข้าแสกหน้านายโจหงายหลังตึงพวกมือปืนสาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง ร่างของสองหนุ่มถูกคมกระสุนเซไปมา ขณะที่ท่านก้องเกียรติก็พลอยถูกลูกหลงแน่นิ่ง...

    ด้านดาวใจคอไม่ดี เมื่อเห็นสัญญาณติดตามตัวฤทธิชัยที่ปรากฏบนสร้อยคอตัวเองหยุดกะพริบ เธอรู้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่อง พลันมีเสียงเหยี่ยวสายลมร้องดังขึ้น เธอหลับตาทำสมาธิ เห็นสภาพสองหนุ่มถึงกับหน้าเสีย

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”

    “ต่อ-แอฟ” เสิร์ฟความหวานทะลุจอเปิดฉากปาฏิหาริย์รักแท้ ใน “ขอเกิดใหม่ใกล้ๆ เธอ”
    28 ก.ย. 2563

    09:01 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2563 เวลา 11:10 น.