ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ป่านางเสือ2

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

หลังจากเงียบหายไปพักใหญ่ กำจรตัวช่วยของอภิชาติ นัดให้เขามาเจอกันที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง

“ฉันคอยตามดูนายโจอย่างที่แกบอก ได้ทันท่วงทีแต่ไม่เห็นวี่แววของไอ้หนึ่ง...นี่ที่อยู่ ฉันทำได้แค่นี้” กำจรว่าแล้วส่งกระดาษจดที่อยู่ให้ อภิชาติขอบใจเขามาก ได้มาแค่นี้ยังดีกว่าไม่ได้อะไร เขายินดีช่วยอยู่แล้ว ฤทธิชัยหรือหนึ่งก็เป็นเพื่อนของเขาเช่นกัน ทนายหนุ่มรีบดักคอ

“แต่ถ้ามีข่าวตามมาด้วยก็ยิ่งดี...”

“รู้ทันอยู่เรื่อย แกสัญญาแล้วนะไอ้ชาติว่าจะให้ข่าวฉันก่อนทุกเรื่อง”

“เออน่า...แกก็ระวังตัวด้วย ฉันไม่อยากให้แกต้องเดือดร้อน” อภิชาติเตือนด้วยความเป็นห่วง...

ระหว่าง ขับรถมาตามทาง อภิชาติตัดสินใจว่าคืนนี้จะลองเสี่ยงไปตามที่อยู่ที่กำจรให้มาเพราะเป็น เบาะแสเดียวที่มี จักจั่นอดถามไม่ได้ว่านายกำจรคนนี้ไว้ใจได้หรือ เท่าที่เขาจำได้ กำจรไม่ใช่คนเลว แค่กระหายข่าวแล้วก็อยากดังเท่านั้น ครู่ต่อมา อภิชาติพาจักจั่นมาถึงเซฟเฮาส์ของเขา เธอมองไปรอบบริเวณด้วยความสงสัย ทำไมเขาไม่เคยพาเธอมาที่นี่ เขาอ้างว่าเพิ่งซื้อตอนที่ท่านรองก้องเกียรติถูกจับตัวไป เอาไว้หลบคนร้าย

“ไม่ใช่ แอบพาใครมานะ” เธอเสียงเข้มขึ้นมาทันที อภิชาติรีบปฏิเสธว่าแค่คิดก็ไม่เคย จังหวะนั้น ดาวโทร.เข้ามือถือของเขาพอดี เขาถึงกับถอนใจโล่งอกที่มีระฆังมาช่วยไว้ จากนั้นไม่นาน ดาวก็ตามมาที่เซฟเฮาส์

“จักจั่นบอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องเป็นห่วง พี่ดาวไม่ต้องเข้ามากรุงเทพฯก็ได้”

“แหม...ก็พี่คิดถึงคุณหนึ่งของพี่บ้างน่ะสิ...แล้วคุณหนึ่งล่ะ”

“ก็ เรากำลังจะออกไปรับอยู่นี่ไง” จักจั่นว่าแล้วหมุนตัวให้ดูชุดรัดกุมที่ตัวเองสวมอยู่ ดาวขอเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าสิบนาที จะได้ไปรับเขาด้วยกัน ทั้งสามคนไม่ล่วงรู้เลยว่า นายโจใช้ฤทธิชัยเป็นกับดักล่ออภิชาติกับพวก โดยเตรียมมือสังหารรอต้อนรับอยู่แล้ว

ooooooo

การเสี่ยงครั้งนี้ของ อภิชาติสัมฤทธิ์ผล ที่อยู่ที่กำจรให้มาเป็นสถานีที่กักขังฤทธิชัยจริงๆ ดาว อภิชาติ และจักจั่นบุกตะลุยจัดการพวกมือปืนได้ราบคาบตั้งแต่หน้าประตูบ้านไปจนถึง หน้าห้องขัง แต่ต้องชะงักเมื่อเจอนินจามือสังหารรอต้อนรับอยู่ สองสาวเข้าต่อสู้กับพวกนั้น ขณะที่อภิชาติเข้าไปช่วยพาตัวฤทธิชัยออกจากห้องขัง

แต่แล้วสองหนุ่มต้อง หลบวูบเมื่อมีดสั้นสองเล่มปลิวเข้าหา นินจาเจ้าของมีดสั้นปรี่เข้ามาเงื้อดาบจะฟันฤทธิชัย แต่จักจั่นซึ่งอยู่อีกมุมหนึ่งยิงใส่มือเขาเสียก่อนจนดาบหลุดกระเด็น ผู้กองหนุ่มตามเข้าไปต่อยซ้ำหน้าหงาย นินจาอีกสองคนพุ่งเข้าหาดาวกับจันจั่น สองสาวตวัดปืนยิงแสกหน้าถึงกับผงะหงายหลังตึง แต่ทั้งคู่กลับตีดตัวขึ้นมาได้อีก จักจั่นถึงกับอึ้ง พวกนินจาเห็นท่าไม่ดีโยนระเบิดควันใส่ ก่อนจะพากันสลายตัว

“จักจั่นยิงหน้ามันแท้ๆ พวกมันไม่เป็นอะไรเลย” เธอยังอึ้งไม่หาย

“พวกมันใส่หน้ากากน่ะไม่มีอะไรหรอก” ดาวพูดจบหันไปเห็นฤทธิชัย โผเข้าไปกอดด้วยความดีใจที่เขาปลอดภัย จังหวะนั้น มีเสียงไซเรนรถตำรวจดังขึ้น ทุกคนรู้งานรีบเผ่นออกจากที่นั่นทันที ไม่นานนัก อภิชาติ ฤทธิชัย ดาว และจักจั่นมาถึงเซฟเฮาส์ของอภิชาติ ฤทธิชัย แกล้งแหย่เพื่อนรัก แอบมาซื้อเซฟเฮาส์ตั้งแต่เมื่อไหร่

“เห็นไหม...ที่จักจั่นสงสัยน่ะถูกแล้ว แอบงุบงิบอยู่คนเดียว”

อภิ ชาติเห็นท่าไม่ดีรีบเปลี่ยนไปพูดเรื่องพิจิตรตัวปลอมที่หลอกพวกเราได้เนียน สุดๆ ฤทธิชัยมั่นใจว่าคนที่ปลอมเป็นพิจิตรคือนายใหญ่ของแบล็กอีวิล และยังเชื่ออีกว่าคณะกรรมการทั้งหมดถูกลักพาตัวไปเช่นเดียวกับท่านรองก้อง เกียรติ ถ้าเป็นแบบนี้ สัมปทานก็ต้องตกเป็นของบริษัทอินเตอร์บิสแน่นอน

“ทางพี่ดาวล่ะ เป็นยังไงบ้าง”

“มี เรื่องแปลก เราพบเบาะแสรังของมัน แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย แม้แต่สายลมก็ไม่เห็น...นึกไม่ถึงว่าจนป่านนี้แล้วพวกเรายังคว้าน้ำเหลวพบ แต่ทางตัน มีแต่ตั้งรับพวกมัน” ดาวว่าแล้วถอนใจ หนักใจ

ฤทธิชัยนิ่งไป อึดใจ ก่อนจะคิดแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ ในเมื่อแผนเก็บพวกเราล้มเหลว พวกแบล็ก-อีวิลต้องหาทางให้เราเข้าไปให้การเรื่องท่านรองก้องเกียรติอีก ครั้ง ถึงตอนนั้นเราจะแกล้งเดินเข้าไปติดกับ วิธีนี้เป็นทางเดียวที่จะทำให้เราเข้าถึงตัวท่านรองและคณะกรรมการที่ถูกจับ ตัวไปได้

“ฉันกลัวมันจะพาเราตรงขึ้นทางด่วนไปหายมบาลเลยน่ะสิ” อภิชาติอดหวั่นใจไม่ได้

“เพราะ ฉะนั้น เราจึงต้องมีคุณดาวคอยประกบดูพวกเรา...ส่วนเรื่องการขนย้ายเงินของพวกมัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณจักจั่น” ทุกคนต่างเห็นด้วยกับแผนการของฤทธิชัย

ooooooo

อภิชาติ ฤทธิชัย ดาว และจักจั่นพากันมานั่งรอที่ห้องประชุมภายในสำนักงานทนายความของอภิชาติแต่ เช้า แม้จักจั่กจะเห็นด้วยกับแผนนี้ แต่ก็ไม่ค่อยปลื้มสักเท่าไหร่ เกรงจะถูกคนร้ายตลบหลังโดยไม่มีใครรู้ใครเห็น

“นอกจากว่าเราจะมีตัวช่วย และคุณจะได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้” อภิชาติว่าแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร.หากำจร “หวัดดีเพื่อน ถ้าอยากได้ข่าวรีบมาที่สำนักงานฉันด่วนจี๋” เขาวางสายสีหน้าเปื้อนยิ้ม ทุกคนพลอยยิ้มไปด้วย...

ขณะที่ดาวกับพวกรอให้แบล็กอีวิลมาติดกับ ไผ่กับจันจิรากำลังลาดตระเวนอยู่ในป่าบ้านดอนเสือ ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงร้องของเหยี่ยวสายลมและเสียงคำรามของเสือสายฟ้า เขารู้ทันทีว่าเจอพวกคนร้ายแล้วรีบวกรถกลับ ขับมาได้ครู่เดียวเจอรถทหารคันหนึ่งพร้อมด้วยทหารคุ้มกัน มีรถบรรทุกและรถกระบะของบริษัทสำรวจป่าอีกอย่างละหนึ่งคัน พร้อมกับคนของบริษัทเต็มท้ายรถกระบะจอดอยู่ เขากับจันจิรารีบลงไปถามทหาร

“มีอะไรกันหรือครับ”

“อ๋อ...พวกสำรวจป่าครับ จะมาตั้งค่ายที่นี่”

ไผ่ กราดมองไม่ค่อยพอใจที่ทำอะไรพวกนี้ไม่ได้ ชวนจันจิรากลับ ทันทีที่รถเคลื่อนออกไป วิวัฒน์ก้าวออกมามองไปยังทิศทางที่รถของไผ่แล่นไป พร้อมกับหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาสั่งให้จัดการให้เรียบร้อย...

ระหว่าง นั่งมาในรถ จันจิราอดถามไผ่ไม่ได้ว่าทำอะไรพวกนั้นไม่ได้เลยหรือ เขาส่ายหน้า พวกนั้นมีใบอนุญาตถูกต้อง เราต้องเข้าไปดูในค่ายสำรวจให้แน่ใจก่อน ถ้ามีอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลังเราค่อยจัดการ ทันใดนั้นเสียงเหยี่ยวสายลมร้องเตือนภัยดังขึ้นตามมาด้วยเสียงคำรามของเสือ สายฟ้า

พลันต้นไม้ใหญ่เบื้องหน้าโค่นลงมาขวางทางไว้ ไผ่เหยียบเบรกแล้วโดดลงจากรถ สาดกระสุนใส่พวกคนร้ายที่โอบล้อมเข้ามาตายไปหลายคน ก่อนจะพุ่งมาอีกฝั่ง ดึงจันจิราลงจากรถพาหลบหลังต้นไม้ใหญ่ กระสุนยังคงสาดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เขาสั่งให้เธอซ่อนตัวอยู่ตรงนี้ก่อน เห็นอะไรไม่ชอบมาพากลให้ยิงก่อนถามทีหลังแล้วดีดตัวขึ้นต้นไม้ อ้อมไปตลบหลังพวกคนร้าย สาดกระสุนใส่ตายเรียบ

แต่แล้วมีเสียงจันจิราร้อง ด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น ไผ่ใจเสียรีบกลับไปยังที่ที่เธอซ่อนตัว เห็นนินจาเอาดาบสั้นจ่อลำคอเธออยู่ ที่ไหล่ด้านซ้ายของเธอมีแผลโดนฟันเลือดไหลอาบ ข้างๆมีอีกสามคนยืนคุมเชิงอยู่

“ฉันให้เวลาแกหนึ่งนาที ปล่อยตัวแฟนฉันแล้วฉันจะให้แกรอด...แต่คนอื่นต้องตายหมด”

หัวหน้า นินจาขู่กลับ ถ้าเขายอมแพ้ แฟนของเขาจะรอด แต่เขาไม่ ไผ่ไม่กลัวคำขู่ ส่งเสียงเรียกสายลมทันที ร่างของเหยี่ยวอาคมพุ่งเข้าหานินจาคนที่จับจันจิราไว้ ทึ้งลูกตาทั้งสองข้างของเขาถึงกับทรุด เลือดกระฉูด หญิงสาวเป็นอิสระรีบวิ่งเข้าไปหาชายคนรัก

“ส่วนพวกแก...อย่างที่ข้าบอกตายหมด...พี่สายฟ้า”

เสียง คำรามของสายฟ้าดังก้อง พร้อมกับร่างมนต์ของเสือพุ่งเข้าขย้ำพวกนินจาที่เหลือตายอนาถ ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดปรากฏอยู่ในอ่างน้ำมนต์ตรงหน้าคายามัง โดยมีนายโจยืนมองอยู่ข้างๆ

“พวกมันมีเหยี่ยวอาคมที่ร้ายกาจโดยเฉพาะเสือ เป็นร่างมนต์ที่เจ้าป่าเจ้าเขาให้ชีวิตขึ้นมาเพื่อคุ้มครองพวกมัน” คายามังเสียงเครียด นายโจไม่พอใจ พูดแบบนี้หมายความว่าเขาเอาชนะพวกนางเสือไม่ได้ใช่ไหม เขายังพอมีหนทาง แต่สิ่งที่จะกำจัดนางเสือได้นั้นยากจะควบคุม อาจเป็นดาบสองคมย้อนมาทำลายเราได้

“ผมไม่สนว่าอะไรที่จะกำจัดพวกมัน...งัดออกมาให้หมด” นายโจสั่งเสียงกร้าว

ooooooo

เป็นอย่างที่ฤทธิชัยคาดไว้ไม่มีผิด ผู้กองสัตยานำกำลังตำรวจพร้อมหมายเรียกตัวมายื่นให้อภิชาติและฤทธิชัย จักจั่นกับดาวชักปืนขึ้นมา แกล้งฮึดฮัดขัดขืนไม่ยอมให้สามีของพวกตนไปพอเป็นพิธีให้ผู้กองชั่วตายใจ ก่อนจะปล่อยให้เขาเอาตัวทั้งคู่ไป ขณะที่ผู้กองสัตยานำตัวอภิชาติและฤทธิชัยมายังลานจอดรถหน้าสำนักงาน รถข่าวคันหนึ่งแล่นพรวดเข้ามาจอด กำจรพร้อมด้วยตากล้องปรี่เข้ามาสัมภาษณ์สองหนุ่ม

“คุณอภิชาติ คุณฤทธิชัย คุณถูกข้อหาอะไรครับ”

“เราไม่ได้ถูกจับ แต่ถูกเชิญไปให้ปากคำเกี่ยวกับท่านรองก้องเกียรติเท่านั้น” อภิชาติอธิบาย

“แสดง ว่าคุณอภิชาติกับคุณฤทธิชัยยังไม่ได้เป็นผู้ต้องหา” กำจรยื่นไมโครโฟนไปจ่อปากผู้กองสัตยาซึ่งไม่ยอมตอบอะไร ผลักเขาพ้นทางแล้วพาสองหนุ่มไปขึ้นรถ ตากล้องแพนกล้องตามขณะที่กำจรรายงานข่าว

“อดีตตำรวจมือปราบพิเศษ คุณฤทธิชัยกับทนายความมือหนึ่งคุณอภิชาติกำลังถูกคุมตัว เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด...ในสภาวะสังคมที่เป็นอยู่ในขณะนี้ กฎหมายจะให้ความเป็นธรรมได้แค่ไหน เวลาเท่านั้นจะบอกได้ ผม...กำจร แสงรุ่งเรือง...รายงาน”...

จากนั้นไม่นาน อภิชาติกับฤทธิชัยถูกนำตัวมายังห้องประชุมใหญ่ของกองบัญชาการสำนักงานตำรวจ แห่งชาติ ท่านรองศักดาซึ่งนั่งรออยู่ที่นั่นก่อนแล้วไม่พูดพล่าม ยัดข้อหาว่าทั้งคู่ร่วมมือกับท่านรองก้องเกียรติขายความลับของชาติ อภิชาติแดกดันว่า เด็ก ป.4 ยังรู้เลยว่าถ้าไม่มีหลักฐาน ข้อกล่าวหาก็ต้องตกไป

“เรากำลังค้นหาหลักฐานอยู่ ในระหว่างนี้ต้องขอกักตัวพวกคุณไว้ก่อน”

“เล่นสกปรกดื้อๆแบบนี้เอง...แล้วผมจะกลับมาเล่นสกปรกกับคุณมั่ง” ฤทธิชัยชี้หน้าอาฆาต

“ผมจะฟ้องคุณไม่ให้เหลือสักแดงไม่ให้เหลือที่ดินสักผืน ไม่ว่าคุณจะมีที่ดินบนสวรรค์หรือในนรกก็ตาม”

ท่าน รองศักดากับผู้กองสัตยาต่างยิ้มเยาะไม่สนใจคำขู่ นำตัวทั้งคู่กลับไปขึ้นรถตำรวจมุ่งหน้าไปตามเส้นทาง ออกนอกเมือง โดยมีดาวขับรถตามไปห่างๆ...

ขณะที่แผนการของฤทธิชัยสำเร็จไปหนึ่งขั้น จักจั่นกำลังทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างแข็งขัน คือเฝ้าดูการขนย้ายเงินของบริษัทอินเตอร์บิสและหาทางชิงเอามันมา เธอสะกดรอยตามรถตู้ขนเงินไปถึงโรงงานแห่งหนึ่ง เล่นงานมือปืนคุ้มกันเงินสี่คนหมอบราบคาบ เหลือมือปืนหางแถวยืนขาสั่นด้วยความหวาดกลัวอยู่หนึ่งคน พลันดวงตาของเธอกลายเป็นดวงตาเสือจ้องตามือปืนเขม็ง

“ขับรถไปจอดไว้ที่หน้าสภากาชาด แล้วขนกล่องใส่เงินลงให้หมด”

เขาเหมือนโดนสะกดจิต พยักหน้ารับคำแล้วขับรถตรงไปยังจุดหมายตามที่เธอสั่งทันที...

การบริจาคเงินของผู้ไม่ประสงค์ออกนามให้แก่สภากาชาดเกือบ 150 ล้านบาท กลายเป็นข่าวร้อนประจำวัน สื่อทุกสำนัก ทีวีทุกช่องมารุมทำข่าวกันอย่างคึกคัก...

ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานของประธานบริษัทอินเตอร์บิส นายโจเห็นข่าวในทีวีเกี่ยวกับเงินบริจาคจำนวนเกือบร้อยห้าสิบล้านบาทแล้ว ถึงกับหน้าเครียด รู้ทันทีว่าเงินเหล่านั้นเป็นของบริษัทที่ถูกชิงไป และยิ่งเครียดหนักขึ้นเมื่อท่านรองศักดาขอพบ เขาตำหนิท่านว่าไม่ควรมาที่นี่ตอนนี้

“องค์กรของเราสูญเสียเงินไปอีกแล้ว”

นายโจตกใจหน้าซีดจำได้ทันทีว่าเป็นเสียงของนายใหญ่ เขาดึงหน้ากากใบหน้าท่านรองศักดาออก แล้วโยนลงบนโต๊ะ นายโจกลัวความผิดไม่กล้าสบตาด้วยได้แต่ก้มหน้างุดๆ

“อีกเดือนเดียวคณะกรรมการก็จะลงมติอนุมัติโครงการทั้งหมด อย่าให้ผิดพลาดได้”

“ขอบคุณนายใหญ่ที่ให้โอกาส” นายโจโค้งคำนับหัวแทบจะโขกพื้น แต่พอเงยหน้ามองอีกที เขาหายไปแล้ว เหลือแต่หน้ากากใบหน้าท่านรองศักดาวางอยู่บนโต๊ะ นายโจถึงกับถอนใจ โล่งอก

ooooooo

ในเวลาเดียวกัน ลุงเดช แสง และแม่สมพรทราบข่าวจันจิราถูกทำร้ายได้รับบาดเจ็บ รีบพากันมาเยี่ยมปลอบขวัญ แสงเตือนไผ่ทีหน้าทีหลังต้องดูแลน้องให้ดีๆ ลุงเดชไม่ค่อยสบายใจนัก ดูเหมือนพวกคนร้ายจะรู้ตื้นลึกหนาบางของพวกเราเป็นอย่างดี และพร้อมจะกำจัดพวกเราตลอดเวลา ไผ่แค้นมากจะบุกไปที่ค่ายเล่นงานพวกมันคืนบ้าง ลุงเดชขอร้องให้ใจเย็นๆ พวกนั้นมีเจ้าหน้าที่คอยคุ้มครองอยู่ เราไม่อยากฆ่าคนบริสุทธิ์

“อาจจะเป็นเจ้าหน้าที่พวกที่ไม่บริสุทธิ์ก็ได้” แสงตั้งข้อสังเกต

ลุงเดชปรามไม่ให้เขาวู่วาม และเตือนไผ่อย่าบ้าจี้ตามพ่อ ต้องดูให้แน่ใจก่อนว่าใครเป็นใครแล้วค่อยลงมือ ในระหว่างนี้พวกเราต้องระวังตัวทุกฝีก้าว ห้ามจันจิราออกลุยจนกว่าแผลจะหายดี...

ด้านดาวยังคงขับรถตามขบวนรถควบคุมตัวอภิชาติกับฤทธิชัยไปตามเส้นทางออกนอกเมือง ทันใดนั้น มีมอเตอร์ไซค์ของชาวบ้านพรวดออกมาจากถนนสายรอง เธอกระแทกเบรกอย่างแรง ก่อนจะหันไปด่าคนขับ มอเตอร์ไซค์ แต่แล้วสัมผัสพิเศษเตือนเธอว่าจะเกิดเหตุร้าย ดวงตาของเธอกลายเป็นดวงตาของเหยี่ยวสายลมสายลมมองเห็นจรวด อาร์พีจี กำลังพุ่งเข้ามา เธอดีดตัวหนีได้ทันก่อนรถจะระเบิดแหลกไม่มีชิ้นดี...

หลังจากกำจัดรถติดตามพ้นทาง มือยิงจรวดรีบโทร.แจ้งไปยังรถตำรวจซึ่งขับนำรถตู้ที่คุมตัวอภิชาติกับฤทธิชัย หัวหน้าชุดควบคุมตัวบอกให้คนขับเลี้ยวเข้าถนนย่อยไปยังสวนเปลี่ยว แล้วสั่งให้ทั้งคู่ลงจากรถ

“เสียใจด้วยที่การเดินทางของพวกแกจบลงแค่นี้” หัวหน้ากับพวกลูกน้องชักปืนเล็งมายังสองหนุ่ม

“ฉันว่าเป็นการเดินทางของพวกแกมากกว่าที่จบ” ฤทธิชัยเกทับ

“รถของพวกแกที่ตามมาถูกระเบิดเป็นจุณไปเรียบร้อยแล้ว” หันหน้ายิ้มเย้ย ขณะที่ฤทธิชัยถึงกับอึ้ง

ก่อนที่พวกนั้นจะทันรู้ตัว นางเสือพุ่งผ่านหน้าพร้อมกับสาดกระสุนใส่ พวกลูกน้องตายเรียบเหลือหัวหน้ายืนหัวโด่หน้าซีดอยู่คนเดียว เธอคาดคั้นให้เขาบอกมาว่าผู้กองสัตยากับท่านรองศักดารับคำสั่งจากองค์กรลับแบล็กอีวิลใช่ไหม เขาอ้างว่าเป็นแค่ตำรวจหางแถวไม่มีสิทธิ์รู้เรื่องอะไร แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

“รีบไปก่อนที่นิ้วฉันจะเหนี่ยวไกด้วยความบังเอิญ” เธอพูดจบกระดิกนิ้วขู่ เขาเผ่นแน่บไม่เหลียวหลัง...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ณ ป่าบ้านดอนเสือ ครอบครัวชาวเขามีพ่อ แม่ ลูกชาย และลูกสาววัยกำลังซนนั่งพักเหนื่อยหลังจากเดินทางออกจากดอยผ่านป่าลึก เม่งจูชวนอาตงน้องชายไปวิ่งเล่น แม่ของพวกเขาเตือนไม่ให้ไปเล่นไกลหูไกลตาเดี๋ยวจะพลัดหลง เม่งจูรับคำก่อนจะวิ่งตามอาตงหายเข้าไปในพุ่มไม้

เด็กทั้งสองคนวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนาน อาตงเห็นพี่สาวไล่ตามใกล้เข้ามา เร่งฝีเท้าหนี เม่งจูพยายามตะโกนเรียกน้องชายให้หยุด แต่เขาไม่ฟัง เธอรีบวิ่งตามแต่แล้วต้องตกใจที่เห็นเขาวิ่งชนกำแพงมนตร์หายวับไปกับตา อาตงโผล่เข้ามาในกำแพงโดยไม่รู้ตัว พอเห็นภายในถ้ำตรงหน้า มองอย่างตื่นเต้น เบื้องหน้าไกลๆมีพวกมือปืนเดินกันขวักไขว่ เขาจัดแจงจะเดินเข้าไปหา

โชคดีที่เม่งจูตามมาคว้ามือน้องชายวิ่งทะลุกำแพงมนตร์ออกไปเสียก่อน สองพี่น้องรีบกลับไปเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้พ่อแม่ฟัง ทั้งคู่หาว่าลูกๆคิดไปเองตามประสาเด็กไม่ได้สนใจอะไร ชวนกันเดินทางต่อ

ooooooo

ข่าวอภิชาติกับฤทธิชัยหลบหนีการจับกุมและฆ่าตำรวจตายออกทีวีทุกช่อง ทางการออกหมายจับไปทั่วประเทศ สองหนุ่มเห็นข่าวตัวเองแล้วเซ็งสุดๆ นี่เท่ากับเปิดโอกาสให้ผู้กองสัตยาเล่นงานพวกตนได้เต็มที่ ดาวเห็นสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจ ตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ ฤทธิชัยทักท้วง แล้วค่ายของศัตรูที่บ้านดอนเสือจะทำอย่างไร

“พี่ไผ่กับลุงเดชคอยจับตาดูอยู่แล้ว มีพี่สายลมกับพี่สายฟ้าคอยช่วยน่าจะรับมือพวกมันไหว ถ้ามีอะไรค่อยกลับไปก็ยังทัน อยู่ลุยพวกมันทางนี้ก่อน” ดาวสีหน้ามุ่งมั่น ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทร.หาไผ่...

หลังจากคุยโทรศัพท์กับดาวแล้ว ไผ่รีบไปที่หมู่บ้านสมาชิกโจร รายงานให้ลุงเดชกับพ่อแสงทราบว่าดาวจะอยู่กรุงเทพฯอีกสักพัก เนื่องจากอภิชาติกับ ฤทธิชัยถูกกล่าวหาว่าสมรู้ร่วมคิดกับท่านรองก้องเกียรติขายความลับให้ต่างชาติ เธอยังฝากมาบอกอีกว่าจะส่งเงินที่ปล้นได้มาให้ คงจะมาถึงสถานีอนามัยเย็นวันนี้

“ดี...เล่นงานไอ้พวกเห็นแก่เงินก็ต้องปล้นเงินของพวกมัน...ไผ่...ระวังให้ดีอย่าประมาท พวกมันคงไม่ปล่อยให้เงินมาถึงมือเราง่ายๆ” ลุงเดชกำชับเสียงเครียด...

ฤทธิชัยได้รับรายงานจากสายข่าวมาว่าสินค้าที่บริษัทอินเตอร์บิสนำเข้ามีเงื่อนงำ เขาอยู่นิ่งเฉยไม่ได้จึงชวนดาวมาตรวจดูที่ท่าเรือขอส่งสินค้า เห็นรถตู้ของบริษัทอินเตอร์บิส 3 ค้นกำลังเคลื่อนออกจากท่าเรือ เขารีบขับรถตามไปห่างๆจนมาถึงประตูทางเข้าออก

โรงงานแห่งหนึ่ง ทันทีที่รถตู้ทั้งหมดแล่นเข้าไปประตูปิดตามหลัง ฤทธิชัยตามเข้าไม่ได้ ต้องจอดรถรอหน้าประตู มือปืนที่ยืนเฝ้าระวังยื่นหน้าเข้ามามองในรถ ดาวจ้องตาเขา
“คนของนายใหญ่มา...อำนวยความสะดวกด้วย”

มือปืนเหมือนถูกสะกดจิต หันไปพยักพเยิดกับเพื่อน แล้วพูดตามคำพูดของเธอทุกคำไม่มีตกหล่น พวกนั้นไม่เอะใจ รีบเปิดประตูให้รถของฤทธิชัยเข้าไป พอถึงตัวโรงงานเขาเห็นมีช่องว่าง รีบนำรถเข้าไปจอด มือปืนที่เดินลาดตระเวนอยู่แถวนั้นเห็นหางตาแว้บๆ สะกิดเรียกพรรคพวกอีกสองคนให้เดินมาดูรถของฤทธิชัย อ้างว่ารถคันนี้เพิ่งแล่นพรวดเข้ามาจอด เพื่อนทั้งสองคนงง ไม่เห็นมีใครอยู่ในรถสักคน

“เอ็งเมาหรือไงวะ” เพื่อนโวยแล้วพากันเดินจากไป มือปืนคนนั้นมองเข้าไปในรถอีกครั้งเพื่อความแน่ใจก่อนจะตามเพื่อนออกไป ครู่หนึ่งร่างของดาวในอ้อมกอดฤทธิชัยค่อยๆปรากฏขึ้น

“ผมชอบวิชาพรางตัวของคุณจริงๆ”

เธอยิ้มก่อนจะชวนเขาไปสำรวจดูว่าพวกนั้นขนอะไรมา เขาปล่อยเธอจากอ้อมแขน แล้วหันไปคว้าเป้สัมภาระสองใบที่เบาะหลังรถขึ้นมายื่นให้เธอหนึ่งใบ

“ระวังหน่อยครับมีระเบิดอยู่ในนั้น แค่ตั้งเวลา วางแล้วเผ่น” เขายิ้มๆก่อนจะเอาเป้สะพายหลัง จากนั้น ทั้งคู่เดินอย่างระแวดระวังมาตามลังต่างๆที่วางเรียงรายอยู่ จนกระทั่งเห็นพวกคนร้ายกำลังยกลังใบสุดท้ายออกจากรถตู้มาวางไว้ที่มุมหนึ่ง แล้วพากันออกไป ฤทธิชัยกับดาวรีบเข้าไปเปิดลังดู เห็นถุงกาแฟวางอยู่ เขาเอาถุงเหล่านั้นออก พบว่าด้านล่างเป็นอุปกรณ์ดาวเทียมสื่อสาร ไฮเทค

“มันกำลังจะติดตั้งเครือข่ายติดต่อกันได้ทั้งหมดโดยไม่ต้องอาศัยเครือข่ายโทรศัพท์เอกชน เผื่อมีการตรวจสอบจะได้สาวถึงมันไม่ได้”

“แสดงว่าพวกมันไม่ได้มาเพื่อแค่หาผลประโยชน์ แต่มันคิดจะอยู่เลย”

ดาวได้ยินเสียงคนมา รีบคว้าตัวฤทธิชัยไว้ ร่างของทั้งคู่ค่อยๆจางหายไป หัวหน้ามือปืนเข้ามาเห็นลังเปิดทิ้งไว้ ตะโกนลั่นว่ามีผู้บุกรุก แล้วสั่งการให้มือปืนทุกคนออกไปตามล่าตัวมาให้ได้ ครู่ต่อมา ร่างของดาวกับฤทธิชัยไปปรากฏขึ้นข้างๆรถที่จอดอยู่ ต่างรีบขึ้นรถอย่างรวดเร็ว เขาบ่นเสียดายที่ไม่มีเวลาทำลายอุปกรณ์พวกนั้น

“อุ๊ย!...ดาวลืมเป้ระเบิดไว้ค่ะ ตั้งเวลาไว้แล้วด้วย”

เขาชมเธอว่าสุดยอดมาก จังหวะนั้น พวกมือปืนวิ่งกรูกันออกมา เธอบอกให้เขาไปเจอที่หน้าประตูเข้าออกแล้วพรวดพราดลงจากรถ เพ่งสมาธิพรางร่างไว้ ส่วนเขารีบเร่งเครื่องรถออกไป พวกมือปืนตามมายิงกราดไล่หลังเสียงดังสนั่น ร่างของดาวปรากฏขึ้นอีกครั้งด้านหลังพวกมือปืนยิ่งกระหน่ำไม่เหลือซาก...

ด้านฤทธิชัยต้องจอดรถห่างประตูเข้าออกโรงงานมาเล็กน้อยเมื่อเจอมือปืนอีกกลุ่มหนึ่งยืนขวางอยู่พร้อมกับเล็งปืนใส่ พวกนั้นค่อยๆเดินเข้าไปที่รถของฤทธิชัย แล้วสั่งให้เขาลงจากรถ พลันประตูทางเข้าออกซึ่งอยู่ด้านหลังเปิดออกโดยที่พวกมือปืนไม่รู้ตัว ฤทธิชัยไม่รอช้ากระแทกคันเร่ง ขับรถฝ่าออกไปทันที พวกมือปืนโดด หลบกันวุ่นวาย พอตั้งหลักได้วิ่งไล่ยิงตามหลัง แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างของดาวปรากฏขึ้นหน้าประตู สาดกระสุนใส่เป็นชุด พวกนั้นร่วงเป็นใบไม้ ฤทธิชัยถอยรถเข้ามาจอดใกล้ๆ ตะโกนถามเธอว่าตั้งเวลาระเบิดไว้กี่นาที

สิ้นเสียงเขา เกิดระเบิดดังตูม โรงงานไฟลุกท่วม ทั้งคู่ยืนมองอย่างสะใจ จากนั้นไม่นาน สองสามีภรรยาพากันไปเปิดห้องพักในโรงแรมหรู ดื่มแชมเปญฉลองให้กับความสำเร็จครั้งนี้สองต่อสองอย่างมีความสุข

ooooooo

อภิชาติได้รับรายงานจากสายของเขาว่า ท่านรองศักดานัดพบคนสำคัญที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง จึงวางแผนกับจักจั่นจะลักพาตัวเขาไปเค้นความจริง ระหว่างที่เขากำลังคุยธุระอยู่ในร้านอาหาร อภิชาติให้บริกรเอาเครื่องดื่มผสมยานอนหลับไปให้คนขับรถตู้ของท่านรองดื่ม โดยอ้างว่าเจ้านายสั่งให้เอามาให้ คนขับรถไม่เอะใจกระดกรวดเดียวหมดแก้ว ครู่เดียวก็สลบเหมือด ทนายหนุ่มลากเขาลงจากรถแล้วขึ้นประจำที่นั่งคนขับแทน

ไม่นานนัก ท่านรองศักดาออกมาหน้าร้านอาหาร มือปืนคุ้มกันโบกมือเรียกให้รถตู้มารับ พอรถมาจอดเทียบ มือปืนเปิดประตูรถตู้ให้เขาขึ้นไปนั่ง จักจั่นย่องมาทางด้านหลังจัดการมือปืนสลบเหมือด แล้วโดดขึ้นรถปิดประตูตามหลัง อภิชาติรีบขับรถทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าสู่นอกเมือง

“นี่มันอะไรกันคุณจักจั่น...คุณมากไปแล้ว” ท่านรองศักดาโวยลั่น

จักจั่นไม่พูดพล่ามชักปืนขึ้นมาจ่อ “ท่านเห็นแก่เงิน คิดขายชาติอยู่ไปก็หนักแผ่นดินเปล่าๆ”

“เอ่อ...ฮันนี่ ใจเย็นก่อนจ้ะ เผื่อว่าท่านรองมีเรื่องจะสารภาพให้เราฟังก็ได้...เราหาที่เงียบๆคุยกันดีกว่า” อภิชาติว่าแล้วเลี้ยวรถเข้าถนนสายเปลี่ยว วิ่งลึกเข้าไปจอดในสวน จักจั่นเชิญให้ท่านรองศักดาลงจากรถ

“พวกแกเสียเวลาเปล่า ฉันไม่มีอะไรจะบอกพวกแก” เขาตะคอกใส่ เธอหมั่นไส้ตบเปรี้ยงหน้าหัน

“เป็นผู้หลักผู้ใหญ่พูดจาไม่ดี ไม่มีการศึกษาหรือไง สงสัยเอาเงินซื้อตำแหน่งเข้ามา”

“ใจเย็น ฮันนี่ อย่าเพิ่งรุนแรง เดี๋ยวท่านจะพูดไม่ได้ล่ะก็ยุ่งเลย...อ้อ...ผมดึงสายสัญญาณวิทยุบอกตำแหน่งในรถออกแล้ว พวกของท่านคงตามมาไม่ถูกแน่นอน”

จังหวะนั้น ฤทธิชัยกับดาวตามมาสมทบ ผู้กองหนุ่มพยายามเกลี้ยกล่อมให้ท่านรองศักดาสารภาพ เขายืนนิ่งไม่ยอมเปิดปาก อภิชาติขู่จะยิงขาก่อน ถ้ายังไม่สารภาพอีก นัดต่อไปจะยิงก้น เขากลัวจัด รีบบอกว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย นอกจากทำตามคำสั่งเท่านั้น ทนายหนุ่มอยากรู้ว่าเขามาคุยธุระอะไรกับใครที่ร้านอาหาร เขาคุยกับวิศวกรต่างชาติ เรื่องกำหนดเวลาการยิงดาวเทียม ดาวสัมผัสได้ว่ามีคนมา เตือนให้ทุกคนระวังตัว

“เป็นไปได้ยังไง คุณอภิชาติถอดสายวิทยุบอกตำแหน่งจากรถตู้แล้วนี่” จักจั่นโวยลั่น

ขาดคำ เสียงปืนดังขึ้นเป็นชุด กระสุนเจาะร่างท่านรองศักดาพรุน ทั้งสี่คนพุ่งเข้าหาที่กำบัง พร้อมกับยิงโต้ตอบ ฤทธิชัยแนะให้หนีเข้าไปในสวน จักจั่นกับอภิชาติดีดตัวเข้าไปก่อน แต่ดาวกลับเข้าไปพลิกร่างของท่านรองศักดาขึ้นมาพิจารณา เห็นพิรุธบางอย่างที่ต้นคอ ลองดึงดู หน้ากากหลุดติดมือ ที่แท้เป็นตัวปลอม เธอเจ็บใจมากลุกขึ้นสาดกระสุนใส่พวกคนร้ายล้มคว่ำไปหลายคน แล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในสวนพร้อมฤทธิชัย ครู่เดียวผู้กองสัตยาออกจากที่กำบัง เดินไปยังร่างท่านรองศักดาตัวปลอม ก่อนจะสั่งให้สมุนเก็บกวาดที่นี่ให้สะอาด

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

#ทีมอำพน เตรียมฟิน "ก๊อต" สารภาพความในใจ "นุ่น" ใน "กระเช้าสีดา"

#ทีมอำพน เตรียมฟิน "ก๊อต" สารภาพความในใจ "นุ่น" ใน "กระเช้าสีดา"
12 พ.ค. 2564

05:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:16 น.