นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    มนตร์กาลบันดาลรัก

    SHARE

    “มะยงชิดตั้ง 2 โล แต่แกว่าแกไม่ชอบ แถมยังขออนุญาตผมแจกพนักงานที่นั่นอีก โลละเกือบ 3 ร้อยเชียวนะ นี่ยังไม่รู้จะเบิกกับใคร”

    “ของอย่างนี้มันต้องลงทุนหน่อย ถ้าหากทำสำเร็จก็เกินคุ้ม”

    “โอเค ผมจะไปหาข้าวกินก่อน ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลย อ้อ เมื่อกี้เจอยัยเดียวด้วย”

    “เหรอ แล้วเขาว่ายังไงบ้าง”

    “ไม่ทันได้พูดกันครับ เพราะคุณเขมอยู่ด้วย แค่นี้ก่อนนะครับ” จักรวางสายทันที สองสาวสีหน้าไม่ค่อยดีนัก ยิ้มบ่นว่าเดียวต้องรู้แน่ๆว่าเราบอกจักร พุ่มพูดอย่างไม่แคร์ว่ารู้ก็รู้ไป เราไม่ยอมรับเสียอย่างใครจะทำไม

    “ทำไมต้องไปวันเดียวกันนะ”

    “ใจเย็นน้องยิ้ม ตาจักรนี่มีชื่อเสียงเรื่องเชลียร์ เราเลือกคนไม่ผิดหรอก หรือถ้าตาจักรทำไม่สำเร็จ นังเดียวก็ทำไม่สำเร็จเหมือนกัน นังคนนี้ยิ่งปากเสียอยู่ด้วย”

    ยิ้มถอนใจเฮือก สีหน้ายังไม่คลายกังวล

    ooooooo

    ขณะเดินกลับออกมาขึ้นรถที่จอดหน้ารีสอร์ต เดียวหงุดหงิดหัวเสียบ่นเขมินทร์ว่าทั้งหยิ่งทั้งเล่นตัว เราอุตส่าห์ขับรถมาตั้งสองร้อยกว่ากิโลไม่เห็นใจกันบ้างเลย

    “เอ๋ยเป็นคนขับ” เขาแย้งเบาๆ

    “ก็นั่นแหละ ฉันเป็นคนนั่ง มันก็เหนื่อยเหมือนกัน ลุ้นกว่าคนขับด้วย”

    “ใจเย็นๆสิเดียว คิดเสียว่าดีแค่ไหนที่เรารู้ว่าคุณเขมพักที่นี่ เอาไว้อาทิตย์หน้าค่อยมาใหม่ก็ได้ ระหว่างนี้เดียวก็พยายามคิดหามุกใหม่ให้คุณเขมใจอ่อน”

    “บอกตามตรงนะ ถ้าไม่มีตำแหน่ง บก.เป็นเดิมพัน ฉันไม่มีวันยอมเสียเวลานั่งรถเป็นชั่วโมงๆเพื่อให้อีตาเขมตอกกลับหน้าหงายในเวลา 5 นาทีหรอก จริงสิ นอกจากเราทำไมอีตาจักรถึงรู้ว่าคุณเขมินทร์อยู่ที่วังน้ำเขียว”

    “นั่นสิ เพราะคุณเขมเป็นคนเก็บตัว คนที่รู้...”

    “ต้องยัยยิ้มแสยะแน่ๆ เพราะคนที่รู้ก็มีแต่คนในเท่านั้น ใช่แล้ว! มันกลัวฉันจะได้เป็น บก.Spring ข้ามหน้าข้ามตามัน ถึงได้พยายามทุกวิถีทาง ทั้งแกล้งให้งานเยอะๆเอย...เอาความลับไปบอกอีตาจักรเอย”

    “คุณยิ้มคงไม่ทำร้ายซีซั่นอย่างนั้นหรอก”

    “น้อยไปสิ คุณก็เหมือนกัน ไม่ต้องเข้าข้างแฟนเก่า แค้นนี้ต้องชำระ ฉันต้องหาวิธีปอกคราบเพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของนังคนนี้ให้ได้”

    “ในกรณีอย่างนี้เขาเรียกลอกคราบไม่ใช่ปอกคราบ”

    “ปอกน่ะถูกแล้ว เพราะถ้าลอกคราบเขาต้องลอกเอง แต่ปอกคราบเราจะต้องเป็นฝ่ายใช้มีดปอกให้เขา” เดียวเถียงเสียงแข็ง เอ๋ยส่ายหัวกับความดื้อดันทุรังของเธอ

    ขับรถออกมาสักพัก เอ๋ยขอแวะทำธุระ เดียวรู้ทันถามดักคอว่าจะไปเยี่ยมคุณทรรศิกาใช่ไหม เอ๋ยได้ยินเดียวเรียกแม่อย่างนั้นก็อ่อนใจ แต่ยังพยายามหว่านล้อมให้นึกถึงความเป็นแม่ลูก เราควรมาเยี่ยมท่านบ้าง แล้วตนก็ซื้อของมาเยี่ยมท่านแล้วด้วย

    “อ้อ...เตรียมการมาอย่างดี แอบไว้หลังรถล่ะสิ ฉันถึงไม่เห็น”

    “ไม่ได้แอบ เดียวไม่ได้สนใจเองต่างหาก ไหนๆก็มาแถวนี้แล้ว เราควรจะแวะเยี่ยมท่าน”

    “ไม่ใช่เรา คุณคนเดียว”

    “แค่นั่งไปด้วยก็ยังดี”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เคน ธีรเดช" มาแน่ เซอร์ไพรส์ "ดวงตาที่ 3" ตอนจบ “เจมส์-มิว" ดีใจได้ร่วมงาน

    "เคน ธีรเดช" มาแน่ เซอร์ไพรส์ "ดวงตาที่ 3" ตอนจบ “เจมส์-มิว" ดีใจได้ร่วมงาน
    16 ต.ค. 2564

    01:25 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 16 ตุลาคม 2564 เวลา 22:17 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์