นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    มนตร์กาลบันดาลรัก

    SHARE

    “ดี! แล้ววันนี้ทำไมมาทำงานสาย”

    “รู้สึกว่าจะสายบ่อยเสียด้วย” ทวีผสมโรง

    เดียวรู้ตัวว่าผิด บอกว่าเป็นความบกพร่องของตนเอง บังคมเตือนว่าอย่าให้บกพร่องบ่อยๆ และหวังว่าวันศุกร์นี้ตนจะได้รับข่าวดี เดียวรับคำแล้วกลับออกไปพบโรสต่อ ระหว่างนี้ทวีฟันธงกับบังคมว่าเดียวไม่มีทางทำสำเร็จ

    “รู้ได้ไง”

    “เพราะผมรู้จักเขมดี อกหักจากยัยโรสคราวนั้นมันแทบเป็นบ้าตาย”

    “คุณควรจะให้เกียรติผู้หญิงหน่อย เรียกเขาลับหลังอย่างนั้นคงไม่เหมาะ”

    ทวีหัวเราะเสียงดังก่อนบอกว่า “ผู้หญิงอย่างนั้นยังมีเกียรติอีกเหรอ ชอบปั่นหัวผู้ชาย”

    บังคมไม่พอใจเอามากๆ กำหมัดต่อยปากทวีอย่างแรง ทวีถึงกับหน้าหัน นัยน์ตาเป็นประกายวาบด้วยความโมโห แล้วค่อยๆหันกลับมาสีหน้าเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม

    “ผมนับถือคุณเลย ขนาดถูกยัย...เอ๊ย! คุณโรสหักอกต่อจากเขมก็ยังให้เกียรติและคอยปกป้องตลอดเวลา ผู้หญิงคนนั้นโชคดี”

    “ออกไป!”

    “แต่คุณโชคร้ายที่ยัยนั่นไม่เห็นคุณค่า”

    “ผมบอกให้ออกไป”

    “ไปก็ได้ ทั้งหมดที่พูดนี่เพราะผมเห็นใจคุณจริงๆ ถ้าหากไม่พอใจก็ขอโทษด้วยแล้วกัน” ทวีพูดดี แต่พอหันหลังให้รอยยิ้มเยาะหยันก็ผุดพรายเต็มหน้า

    ooooooo

    เดียวยืนก้มหน้าประสานมืออยู่ต่อหน้าโรสที่มองด้วยสายตาตำหนิรุนแรง ในขณะที่พุ่มทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงาน แต่นัยน์ตาที่ลอบมองเป็นระยะๆ มีความสะใจเป็นอย่างยิ่ง

    “ฉันเกลียดคนมาสาย” โรสเปิดฉาก

    “เดียวขอโทษค่ะ ต่อไปนี้...”

    “ฉันไม่ฟังคำสัญญาของใคร เพราะมันก็แค่ลมปาก อีกอย่างเดือนนี้เธอมาสาย 3 ครั้งแล้ว แล้วครั้งนี้บังเอิญคุณบังคมต้องการพบตัวเธออีก เท่ากับเธอหักหน้าฉันด้วย”

    “เดียว...เดียวไม่ทราบจะพูดยังไงค่ะ”

    “ไม่มีใครเขาขอให้เธอพูด ถ้าหากยังมาสายอีก ฉันก็เห็นต้องพิจารณาแล้วว่าเธอยังเหมาะสมจะทำงานที่ซีซั่นอีกหรือเปล่า เพราะบุคลากรของเราล้วนแต่มีคุณภาพ ทำงานก็ไม่สำเร็จแล้วยังมาสายอีก...ขี้เกียจ”

    เดียวเงยหน้าขึ้นทั้งโกรธทั้งอาย บอกว่าตนไม่ได้ขี้เกียจ โรสสีหน้าเย็นชาลงไปอีก ถามเสียงแข็ง

    “แล้วจะให้เรียกอะไร”

    “เดียว...เดียวไม่ทราบจะพูดยังไง”

    “นี่เหรอคำแก้ตัวของเธอ”

    เดียวนิ่งอึ้ง...แล้วเดินน้ำตารื้นออกจากห้องเมื่อโรสไล่ให้ออกไป พุ่มมองตาม แต่พอรู้สึกตัวว่าโรสปรายตามองก็ทำเป็นก้มหน้าก้มตา แต่ไม่วายทำทีออกตัวแทนเดียวว่า

    “บางทีเดียวอาจจะมีปัญหาบางอย่าง”

    “มีใครขอความเห็นเธอมั้ย” โรสขัดขึ้นอย่างเย็นชา พุ่มเลยหุบปากเงียบ...

    เดียวออกไปนั่งร้องไห้ในรถโดยมีแบมรับฟังเรื่องราวและปลอบโยนพร้อมให้คำแนะนำดีๆ

    “ความจริงก็คือเดียวผิดเอง แต่ไม่ต้องมาด่าต่อหน้าคนอื่น แบบนี้มันเท่ากับประจานเดียว โอ๊ย! ทำไมวันนี้มันซวยจริงๆ ถูกเจ้านายสองคนด่าต่อหน้าคนอื่น มันเหมือนกับจงใจจะให้เดียวอับอายขายหน้า คอยดูนะ เดียวจะลาออกเอง เดียวจะไม่ยอมถูกไล่ออกให้เสียศักดิ์ศรี...ดีเหมือนกัน ยัยอาอยากไล่ดีนัก

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เคน ธีรเดช" มาแน่ เซอร์ไพรส์ "ดวงตาที่ 3" ตอนจบ “เจมส์-มิว" ดีใจได้ร่วมงาน

    "เคน ธีรเดช" มาแน่ เซอร์ไพรส์ "ดวงตาที่ 3" ตอนจบ “เจมส์-มิว" ดีใจได้ร่วมงาน
    16 ต.ค. 2564

    01:25 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 16 ตุลาคม 2564 เวลา 22:03 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์