ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อุปกรณ์ทำความสะอาดถูกวางลงตรงหน้าอาโก๊ะกับอาปู้ จอห์นอธิบายงานว่าควรเริ่มต้นอย่างไรบ้าง อาปู้แปลกใจไม่เห็นมีขี้ดินจะทำความสะอาดทำไม จอห์นบอกว่าคอนโดฯราคาหลายล้านเขาไม่รอให้มีขี้ดินเกาะหรอก ต้องทำความสะอาดทุกวัน แล้วจอห์นก็สาธิตวิธีใช้อุปกรณ์ต่างๆและวิธีทำความสะอาด ทำไปสอนไป สุดท้ายทำเองสะอาดทั้งห้อง...

การที่คิมหันต์มาหาแองจี้ก็เพื่อขอให้ถ่ายซ่อมฉากจบใหม่ มีที่ไหนหนังแอกชั่น พระเอกตายก่อนถึงฉากไคลแมกซ์ แองจี้ครุ่นคิดจะแก้อย่างไรในเมื่อเหยี่ยวสลาตันตายไปแล้ว

“ก็ให้เหยี่ยวสลาตันน่ะแกล้งตายต่างหาก พอถึงตอนท้ายเรื่องขณะที่ไอ้นาวินเอ๊ยเหยี่ยวถลาลมกำลังเพลี่ยงพล้ำอยู่นั้น เหยี่ยวสลาตันก็ปรากฏตัวขึ้นและกำจัดเหล่าร้ายจนสิ้นซาก แล้วเฉลยว่าทั้งหมดเป็นแผนการเผด็จศึกของเหยี่ยวสลาตันนั่นเอง”

“อืม ก็น่าสนุกดีนะ แต่แองจี้ไม่รู้ว่าป๊าจะเห็นด้วยรึเปล่า”

“เห็นด้วย...” เสี่ยทรงชัยยืนฟังอยู่นานแล้ว “ความจริงข้าก็รู้สึกว่ามันแหม่งๆอยู่เหมือนกันว่ะไอ้คิ้ม หนังบู๊ประเทศไหนกันวะ พระเอกตายตั้งแต่กลางเรื่อง”

“แปลว่าเสี่ยยอมให้ผมถ่ายตอนจบใหม่เหรอครับ” คิมหันต์ดีใจ

เสี่ยทรงชัยยอมให้คิวเดียว แต่จะทำอย่างไรให้ยุทธการและชาญรบยอมร่วมด้วย คิมหันต์ใช้ความคิด...

สองคน อาโก๊ะและอาปู้ยืนทึ่งมองจอห์นที่ทำความสะอาดบ้านจนสะอาดเอี่ยมอ่อง จอห์นเหนื่อยหอบเหงื่อท่วมตัว แปลกใจที่ตัวเองทำจนหมด เลยบอกสองคนให้จำวิธีไว้ มองไปเห็นเที่ยงพอดีถึงได้หิว จึงบอกสองคนอยู่ในห้องอย่าไปเพ่นพ่านที่ไหน เขาจะไปซื้อข้าวมาให้...ลงมาข้างล่าง จอห์นสั่งลุงสมยามหน้าคอนโดฯ

“คือว่าเด็กที่มากับพวกผมเมื่อวาน เขาเป็นเมีย เอ๊ย เป็นคนงานของพี่คิ้มนะครับ แต่เขาเพิ่งมาจากชายแดน ก็เลยเปิ่นๆเด๋อๆนิดนึง” จอห์นฝากดูแลถ้ามีอะไรให้โทร.แจ้งเขาทันที

ลุงสมรับปากแข็งขัน จอห์นเดินออกไป โตโต้ย่องเข้ามาในชุดสาวน้อยคิกขุ อุ้มตุ๊กตาหมีตัวโตบดบังตัวเองไว้ ย่องจะผ่านลุงสมไป แต่ถูกจับได้รีบดัดเสียงแก้ตัว

“เอ่อ คือเมเปิ้ลเป็นแฟนคลับของคิมหันต์ค่ะ ว่าจะเอาตุ๊กตามาให้พี่คิมหันต์”

“เซ็นชื่อ แล้ววางกองไว้ตรงนี้เลยครับ ไว้คุณคิมหันต์กลับมาเมื่อไหร่ผมจะแจ้งให้ทราบ”

โตโต้ออดอ้อนขอเอาไปให้เอง แต่ลุงสมทำหน้าเหี้ยมขวาง โตโต้หงุดหงิดแบกตุ๊กตากลับออกมา ครุ่นคิดวิธีใหม่ สักพักก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา...

จอห์นกำลังซื้อข้าวอยู่ คิมหันต์โทร.มาเรียกตัวให้ไปพบที่บ้านเสี่ยทรงชัยด่วน จอห์นเป็นห่วงอาโก๊ะกับอาปู้ยังไม่ได้กินข้าว แต่คิมหันต์ให้ปล่อยอดเสียบ้าง ลำบากมากๆจะได้กลับกันไป คิมหันต์วางสายแล้วหันมาบอกแองจี้ว่าเรียบร้อย แองจี้เองก็โทร.เรียกยุทธการกับชาญรบมาแล้ว

อาปู้กับอาโก๊ะหิวจนหน้านิ่ว อาโก๊ะเปิดตู้เย็นหาของกิน เจอแต่ครีมเครื่องสำอาง ลองชิมดูไม่อร่อยจึงบ้วนทิ้ง ตัดสินใจจะออกไปล่าสัตว์จึงนึกได้ว่าหน้าไม้ของตนลืมไว้ในรถนาวิน

ด้านล่างล็อบบี้ ลุงสมเงยหน้าจากหนังสือธรรมะที่อ่าน เห็นตุ๊กตาหมีแพนด้าตัวโตตั้งอยู่ที่พื้น มีการ์ดติดไว้...กรุณานำส่งคุณคิมหันต์สุดที่รัก...ลุงสมกำลังจะไปตรวจตราความเรียบร้อยจึงแบกเจ้าตุ๊กตาไปด้วย แต่แล้วต้องแปลกใจที่ตุ๊กตามีน้ำหนักมาก

เมื่อไม่มีหน้าไม้ อาโก๊ะเอาไม้กวาดมาผูกมีดติดที่ปลายไม้แทนหอก ออกมายืนแถวหน้าลิฟต์ พลันมีลูกพุดเดิ้ลเข้ามาเห่าจึงอุ้มเอากลับห้องหวังเป็นอาหาร

ลุงสมแบกตุ๊กตาหมีแพนด้ามาเคาะห้อง อาปู้เปิดประตูไปเจอหมีตัวโต ตกใจหงายหลังก้นจ้ำเบ้า ลุงสมรีบเผยตัวบอกว่ามีคนเอามาฝากให้คิมหันต์ อาปู้ยกไม่ไหวจึงลากถูลู่ถูกังเหวี่ยงไถลไปกับพื้น หัวโขกผนังโป๊กๆแล้วเหวี่ยงทิ้งไว้มุมห้อง พออาปู้เดินไป ตุ๊กตาหมีแพนด้าก็ถอดหัวออกมาเป็นโตโต้อยู่ข้างใน กุมหัวร้องโอยๆ

“อู้ย ไอ้เด็กบ้า เหวี่ยงมาได้ หัวแตกกันพอดี ฮึ รอช้าไม่ได้แล้ว ต้องรีบติดกล้องสอดแนมแล้วห้องนอนไอ้คิมหันต์มันไปทางไหนวะ”

เดินหาจนเจอ เข้าไปในห้อง โตโต้หาที่เหมาะวางกล้องให้จับภาพไปที่เตียงนอน ตามที่สมพรสั่ง เปลี่ยนหลายที่จนมาวางที่โต๊ะเครื่องแป้งแล้วเอาของมาทับๆไว้ พอใจตรงนี้มาก...อาปู้เปิดประตูเข้ามา โตโต้รีบใส่หัวตุ๊กตานั่งนิ่ง อาปู้แปลกใจ

“เอ ตะกี้ได้ยินเสียงใคร อ้าว...ตุ๊กตาหมีมาอยู่ในนี้ได้ยังไง ก็ตะกี้เราทิ้งไว้ข้างนอกนี่นา”

อาปู้สงสัยตุ๊กตามีชีวิต จึงพิสูจน์ ใช้นิ้วจี้เอว โตโต้พยายามเม้มปากอดกลั้น อาปู้เตะ ทุบ

“นี่แน่ะๆตกลงมีชีวิตรึเปล่าเจ้าตุ๊กตา บอกมาเดี๋ยวนี้ นี่แนะ มีชีวิตมั้ย แบบนี้ต้องไม้ตาย” อาปู้คว้าเก้าอี้จะฟาด โตโตนั่งนิ่งมือจิกแน่นด้วยความกลัว

พลันเสียงอาโก๊ะร้องเรียก ของกินมาแล้ว อาปู้วางเก้าอี้วิ่งออกไป โตโต้ถอนใจถอดหัวออกโล่งอก “โอย เกือบไปแล้ว นี่ถ้าโดนฟาดเข้าไปมีหวังเตี้ยกว่าเดิมแน่”

เสียงสุนัขเห่า ทำให้โตโต้ย่องไปเปิดประตูดู เห็นอาโก๊ะ กับอาปู้คิดเมนูว่าจะต้ม หรือปิ้งย่างเจ้าพุดเดิ้ลดี อาโก๊ะถือมีดในมือ กล่าวคำขอขมาตามเผ่าเคอ แล้วเงื้อมีดจะปาดคอ โตโต้ร้องห้าม อาโก๊ะกับอาปู้หันมามองเห็นหมีแพนด้าอยู่หน้าประตูห้องนอนก็ชะงัก ปล่อยลูกสุนัขไป

“ตุ๊กตาพูดได้...หรือว่าจะเป็นหมีจริงๆ” อาปู้สงสัย

“โธ่เว้ยความแตกจนได้ เอาวะเป็นไงเป็นกัน”  โตโต้ด่าว่าสองคนป่าเถื่อน จะแจ้งตำรวจ

“แกคิดเหมือนข้ามั้ยอาปู้”

“ข้าว่าเรากินหมีแทนดีกว่าพี่อาโก๊ะ ตัวอ้วนกว่าอีก”

โตโต้ตกใจร้องลั่นว่าตนไม่ใช่หมี วิ่งหนีออกจากห้อง อาโก๊ะคว้ามีดปลายแหลมวิ่งตาม โตโต้ร้องให้คนช่วย โชคดีที่ลิฟต์มาทัน แต่ไม่วายที่อาโก๊ะปามีดเล็กปักก้นตามไปด้วย อาโก๊ะกับอาปู้วิ่งลงบันไดหนีไฟตามมาถึงข้างล่าง ลุงสมตกใจ เสียงเอะอะของโตโต้ร้องบอกให้ช่วยแจ้งตำรวจที มีคนจะฆ่าหมีแพนด้า ลุงสมมองตาม

“เออเชื่อแล้วว่าเพิ่งมาจากชายแดน นี่ถึงขนาดไล่จับ ตุ๊กตากินเลยเหรอวะ เฮ้ย...ตุ๊กตาหมีวิ่งได้” ลุงสมเกาหัวแกรกๆด้วยความงง

ooooooo

มาถึงบ้านเสี่ยทรงชัย เติมนำจอห์นมาบริเวณสระน้ำ จอห์นตกตะลึงเพราะมีงานปาร์ตี้ ยุทธการและชาญรบทั้งเมาทั้งมันอยู่กับพวกโคโยตี้ จอห์นเข้าใจว่าเป็นงานเลี้ยงปิดกล้อง

“เซอร์ไพรส์...” คิมหันต์กอดไหล่แองจี้เข้ามา

“อะไรกันเนี่ยพี่คิ้ม ไหนบอกว่ามีงานให้ผมช่วยไง”

“ก็นี่ไงงานเข้า เอ็งนึกว่าอยู่ดีๆข้าจะจัดปาร์ตี้ไปเพื่ออะไรวะ ถ้าไม่ใช่เพื่อหลอกล่อให้พี่ยุทธกับลูกทีมช่วยถ่ายซ่อมตอนจบซะใหม่”

“อ้าว แล้วผมไปเกี่ยวอะไรด้วยล่ะพี่”

“ต้องเกี่ยวสิจอห์น เพราะแองจี้อยากให้จอห์นเป็นคนพูดกล่อมเฮียยุทธ”

จอห์นมองไปที่ยุทธการกับชาญรบซึ่งเมาแอ๋เต้นเหยงๆอยู่ “โอย ปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้ ยังต้องกล่อมอีกเหรอครับคุณแองจี้ ผมว่าชั่วโมงนี้เขายอมทำได้ทุกอย่างแล้วล่ะครับ”

คิมหันต์เข้าไปนั่งแทรกกลางระหว่างยุทธการกับชาญรบ ถามทั้งสองคนขาดเหลืออะไรบอกเขาได้ ทั้งสองชมว่าดีหมด คิมหันต์จึงทวงสัญญาให้แก้บทตอนจบใหม่ตามที่เขาต้องการส่วนนาวินให้ตกใจกลัวจนร้องไห้ขี้มูกโป่งไปเลย สองคนหน้าเปรอะไปด้วยลิปสติกโคโยตี้

“ย่อมได้ไอ้น้อง ถึงจะยากลำบากแค่ไหน พี่ก็จะถ่ายให้ รับรองงานนี้ไอ้นาวินกลายเป็นไม้ประดับแน่นอน คอนเฟิร์ม”

คิมหันต์ชอบใจ จอห์นมองนาฬิกาเห็นจะบ่ายสาม ก็เป็นห่วงอาโก๊ะกับอาปู้ จึงชวนคิมหันต์กลับ ยุทธการถามว่าแค่สาวใช้จะห่วงทำไมหรือว่าปิ๊งคนป่า จอห์นโอดโอย เขาเป็นห่วงข้าวของในห้องมากกว่า ป่านนี้ทำอะไรเสียหายไปบ้างก็ไม่รู้

ขณะนั้น โตโต้กุมแผลที่ก้นหนีเอาตัวรอดไปได้ อาโก๊ะกับอาปู้ยังค้นหาอยู่ที่ลานจอดรถ นาวินกับเนริสาขับรถมาจอดเห็นสองคนเข้าพอดีจึงบีบแตรเรียก สองคนดีใจ เนริสากับนาวินพาสองคนไปทานอาหารร้านแถวคอนโดฯ สองคนอิ่มแปล้จนเรอออกมาพร้อมกัน ขอบคุณและรับปากจะตอบแทนบุญคุณ

“เรื่องนั้นน่ะช่างเถอะ ว่าแต่เราสองคนทำไมถึงได้หิวโซแบบนี้ คิมหันต์กับจอห์นเขาไม่หาข้าวให้กินหรือไง” นาวินซักถาม

“หมูหันใจร้าย หายไปตั้งแต่เช้า ไม่เห็นส่งข่าวมาเลย” อาโก๊ะหน้าเศร้าลง

“นายจอห์นก็โกหก บอกจะไปซื้อข้าวแล้วหายไปอีกคน” อาปู้บ่น

เนริสาถามไปไหนไม่บอกกันเลยหรือ มือถือนาวินดังขึ้น เขาหยิบมาดูหน้าจอแล้วบอกน้องสาวว่าไม่ต้องถามแล้ว ว่าแล้วก็กดรับสาย “ฮัลโหล ว่าไงครับคุณคิมหันต์”

อาโก๊ะหูผึ่งรีบแนบหูฟังด้วยคน คิมหันต์กรอกสายเข้ามาว่า “ที่ฉันโทร.มาเนี่ยก็เพราะมีข่าวร้ายจะบอกกับนายว่ะ คือว่าตอนนี้ ทีมงานทุกคนได้ลงมติเป็นเอกฉันท์แล้วว่า จะถ่ายฉากจบของเรื่องกันใหม่ แล้วที่สำคัญเวอร์ชั่นใหม่เนี่ย คนที่เป็นพระเอกตัวจริงคือฉัน ไม่ใช่นาย เสียใจด้วยว่ะไอ้น้อง ฮ่าๆๆๆ”

ระหว่างนั้น เสียงแองจี้ลอดเข้ามาเรียกให้กลับไปสนุกกันต่อ คิมหันต์ตะโกนบอกว่า

“แป๊บนึงจ้ะที่รักจ๋า ขอผมเซย์บายแป๊บเดียวนะ โอเคนะนาวิน ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านเสี่ยทรงชัย ถ้านายข้องใจล่ะก็มาเจอกันได้เลย ซียู...”

คนที่เดือดคืออาโก๊ะ เดินฉับๆจะไปขึ้นรถ นาวินกับเนริสาตกใจห้าม อาปู้เห็นหน้าไม้อยู่ในรถก็รีบบอกอาโก๊ะ เธอยิ้มกริ่ม ประกาศจะไปหาคิมหันต์ ใครขวางเจอดีแน่ สองพี่น้องขยาด

ooooooo

จอห์นได้รับโทรศัพท์จากลุงสมว่าอาโก๊ะกับอาปู้วิ่งไล่ตามหมีแพนด้าแล้วหายไป จอห์นตกใจทำอะไรไม่ถูก หันมาเห็น เติมกำลังเปิดประตูให้รถนาวินแล่นเข้ามา พอเห็นเนริสาลงจากรถก็ตะลึงมองเคลิ้ม แต่พออาโก๊ะตามลงมาพร้อมหน้าไม้ในมือ ความเคลิ้มก็หายไปทันที

“อาโก๊ะ เวรแล้ว” จอห์นรีบวิ่งไปที่สระว่ายน้ำ

คิมหันต์ แองจี้ ยุทธการและชาญรบกำลังสรวลเสเฮฮา จอห์นวิ่งหน้าตั้งมาล้มหอบตรงหน้าคิมหันต์ “ยุ่งแล้วพี่คิ้ม นรกมาเยือนแล้ว”

“อะไรของเอ็งวะไอ้จอห์น วิ่งซะหน้าตาตื่น หนีใครมาหรือไง”

“นาวิน นาวินมันมาที่นี่”

แองจี้ดีใจจะได้ไปคุยเรื่องถ่ายซ่อม แต่พอจอห์นบอกว่าไม่ได้มาคนเดียว พาอาโก๊ะกับอาปู้มาด้วย คิมหันต์ชะงักเหมือนโดนสาป ยืนยิงฟันนิ่ง ยุทธการกับชาญรบล้อว่าจะไปกลัวอะไรกับคนใช้ แองจี้เห็นคิมหันต์เหงื่อแตกกาฬก็สงสัย คิมหันต์กำลังหาทางเอาตัวรอด อาโก๊ะกับพวกก็เดินมาถึงเสียก่อน“หมูหัน...กลับบ้านเดี๋ยวนี้” เสียงอาโก๊ะทำให้ทุกคนชะงักมองเป็นตาเดียว

คิมหันต์ทำอะไรไม่ถูก ยุทธการหัวเราะขึ้นมาว่า แปลกดี คนใช้มาตามเจ้านายกลับบ้าน เรียกหมูหันดูสนิทกันอีกต่างหาก แองจี้ยิ่งโกรธ

“มารยาททราม ต้องสั่งสอนแล้วนะคะคิ้ม ขืนปล่อยไว้คุณจะเสียหน้าเปล่าๆ”

“ได้เลยแองจี้ ไว้กลับบ้านเมื่อไหร่ผมจะต้องสั่งสอนแน่...ไปเว้ยไอ้จอห์นกลับบ้าน”

ยุทธการกับชาญรบท้วงให้สั่งสอนตรงนี้เลย แองจี้เห็นด้วย คิมหันต์อึกอักอยู่พักใหญ่ ทุกคนจับจ้องมาที่เขา เขาจึงเรียกอาโก๊ะเสียงแผ่วเบา ทุกคนพูดพร้อมกันให้ดังๆ เขาตัดสินใจตะเบ็ง

“อาโก๊ะ...เธอกล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ ฉันเป็นเจ้านายเธอนะ ไม่ใช่สามี ไป ไสหัวกลับบ้านไปเดี๋ยวนี้เลย แล้วจำไว้ถ้าฉันไม่เรียกอย่าโผล่หน้ามาให้เห็นอีก”

อาโก๊ะยืนนิ่ง ทุกคนยังจ้อง คิมหันต์กระซิบขอร้องอาโก๊ะ “ขอร้องล่ะจ้ะ อย่าฉีกหน้าผัวได้มั้ย เราสัญญากันแล้วนะ งานนี้ถ้าเธอไม่ช่วยฉันล่ะก็ ฉันตายแน่” ว่าแล้วก็กระชากแขนอาโก๊ะทำทีตวาดให้กลับบ้านไป

อาโก๊ะมองหน้าคิมหันต์ด้วยความลังเล ก่อนจะผละไป ทว่าแองจี้มาขวางไว้ และว่าแค่นี้ไม่พอต้องสั่งสอน แองจี้ตบหน้าอาโก๊ะฉาดใหญ่ ทำเอาทุกคนสะดุ้ง แองจี้ประกาศว่าทีหลังอย่ามาห้าวใส่คิมหันต์ของตน อาโก๊ะสะดุดหู

“แกว่าอะไรนะ หมูหันเป็นของแกที่ไหน”

“ต๊าย หยาบคาย ขึ้นข้าขึ้นแก นี่ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนมายะ ไม่รู้หรือไงว่าฉันนี่แหละเป็นผู้หญิงของคิมหันต์”

ขาดคำ อาโก๊ะก็ต่อยเข้าเบ้าตาแองจี้หงายตกไปในสระ ทุกคนตกใจ แองจี้ร้องให้คิมหันต์ช่วย อาโก๊ะโกรธ เหวี่ยง เขาตามลงไปอีกคน ยุทธการให้ทุกคนช่วยกันจับอาโก๊ะไว้ เนริสาให้นาวินช่วยอาโก๊ะ อาปู้บอกไม่จำเป็น แค่นี้อาโก๊ะจัดการได้ นาวินทึ่งเพราะผู้ชายเป็นโขยง จอห์นมาห้ามอาโก๊ะ ยุทธการฉวยโอกาสแย่งหน้าไม้จากมืออาโก๊ะ และให้คนเข้า ไปล้อมจับ อาปู้ช่วยเป่าซางใส่ผู้คนกระโดดกันโหยง อาโก๊ะคว้าหน้าไม้คืนมา ประกาศ

“ไอ้พวกคนเมืองใจร้าย รังแกผู้หญิง อย่าอยู่เลย” อาโก๊ะ ยกหน้าไม้จะยิง

ผู้คนแตกตื่นหนีวิ่งชนข้าวของ ลำโพงล้มลงไปในสระ นาวินร้องให้ระวังแต่ไม่ทัน แองจี้ คิมหันต์ ยุทธการ ชาญรบ จอห์นและคนอื่นๆที่ตกน้ำตามลงมา ถูกไฟดูดชักกระตุกไปตามๆกัน

ooooooo

ขึ้นจากน้ำได้ ทุกคนมีสภาพหัวฟูตั้ง ตัวเปียกปอน คิมหันต์ตามง้อแองจี้ ว่าอาโก๊ะไม่ได้เป็นอะไรกับเขา แต่แองจี้โต้ว่าตนมองออกว่าอาโก๊ะหึง ตนจะไปฟ้องป๊าและจะไม่มีการถ่ายซ่อมอีกเด็ดขาด ยุทธการกับชาญรบถามคิมหันต์ว่าอาโก๊ะไม่ใช่เมียจริงๆหรือ คิมหันต์โกรธ

“ไม่ใช่ เด็กคนนั้นเป็นตัวซวยของผมต่างหาก” ว่าแล้วคิมหันต์ก็เดินตรงไปที่สระน้ำ

จอห์นตามปลอบให้คิมหันต์ใจเย็น ชาญรบถามยุทธการว่าควรตามไปห้ามไหม ยุทธการแขยงกลัวเจ็บตัวอีก... สภาพริมสระน้ำเหลือแต่ความระเนระนาดของข้าวของ นาวินกับเนริสากำลังปลอบใจอาโก๊ะ คิมหันต์ผลุนผลันเข้ามาโวย

“รู้มั้ยว่าเธอทำอะไรลงไป รู้ตัวรึเปล่า ยัยตุ๊กแก งานนี้ ถ้าฉันไม่ได้ถ่ายซ่อมละก็ เธอต้องรับผิดชอบ”

“ใจเย็นๆก็ได้ครับคุณคิมหันต์” นาวินปราม

“แกก็อีกคน ฉันรู้นะว่าแกจงใจแกล้งฉัน แกพาอาโก๊ะ มาที่นี่เพื่อฉีกหน้าฉันใช่มั้ย”

จอห์นปรามคิมหันต์ อาโก๊ะต่อว่า “อย่ามาว่านาวินนะ นาวินไม่ผิด”

“ใช่ นาวินกับเนริสาดีกับพวกเรา หาข้าวให้พวกเรากิน ไม่เหมือนแกหรอกไอ้หมูหันใจร้าย ทำกับพี่อาโก๊ะได้ลงคอ ทั้งๆที่พี่อาโก๊ะน่ะเป็น...”

“เฮ้ย...” คิมหันต์กับจอห์นร้องพร้อมกันและช่วยกันปิดปากอาปู้ นาวินกับเนริสามองงงๆ

“แค่นี้ใช่มั้ยที่หมูหันเป็นห่วง ความเป็นดาราของหมูหันมันสำคัญกว่าทุกอย่างใช่มั้ย”

เนริสาขอให้อาโก๊ะใจเย็นแล้วกลับไปคุยกันที่บ้าน แต่อาโก๊ะไม่ยอม ต้องให้คิมหันต์ขอโทษตนก่อน ทุกคนมองคิมหันต์ เขายืนยันหนักแน่นว่า ไม่ และจะไปรอที่รถ ถ้าไม่ตามไปก็ไปหาที่นอนที่อื่น อาโก๊ะมองตามหลังคิมหันต์ด้วยความน้อยใจ...จอห์นตามมานั่งประจำที่คนขับ ปากก็บ่นว่าคิมหันต์ใจร้าย ใจดำคิมหันต์โกรธที่มาว่ากัน จอห์นต่อว่า

“ก็พี่ทำไม่ถูกนี่ เล่นทิ้งเมียมาอยู่กับผู้หญิงอื่น พอเขาจับได้ขึ้นมา พี่ยังมีหน้าไปโทษเขาอีก แย่ที่สุด”

“นี่ไอ้จอห์น ข้าขอยืนยันว่านังเด็กนั่นไม่ใช่เมียข้า แต่ข้าก็ถูกบังคับให้แต่งงาน  ข้าต่างหากที่เป็นฝ่ายน่าสงสาร เอ็งคิดดูสิ ลูกผู้ชายตาดำๆไร้ทางสู้อย่างข้า ต้องถูกพวกคนเถื่อนย่ำยีศักดิ์ศรีกลางป่ากลางเขาแบบนั้น ข้าจะขัดขืนยังไงได้ เห็นมั้ยว่าข้าน่าสงสาร”

“แก้ตัวน้ำขุ่นๆ”

“ไม่รู้โว้ย ลูกผู้ชายพูดแล้วไม่คืนคำ อยากไม่ตามมาเองนี่หว่า ไปออกรถ”

นาวิน เนริสาเดินมาส่งอาโก๊ะกับอาปู้ เห็นรถคิมหันต์แล่นออกไป อาโก๊ะหน้าเศร้าลง เนริสาสงสารชวนอาโก๊ะไปพักที่บ้านตน นาวินชักสงสัยความสัมพันธ์ของอาโก๊ะกับคิมหันต์

มาถึง คิมหันต์กับจอห์นเห็นป้าไฮโซกำลังโวยลุงสม พอเห็นพวกเขาก็หันมาเล่นงานว่า ไม่มีปัญญาจ้างคนดีๆทำงานหรือ ถึงเอาคนป่ามาเป็นสาวใช้ รู้ไหมว่าพวกมันจะกินสุนัขตน คิมหันต์ตกใจมองหน้าจอห์น จอห์นรีบปฏิเสธว่าตนไม่กินสุนัข แค่เลี้ยงไว้ในปากเท่านั้น

“เขาไม่ได้หมายถึงเอ็ง เขาหมายถึงอาโก๊ะ”

จอห์นไม่อยากเชื่อ แต่พอลุงสมบอกว่าเช็กจากกล้องวงจรปิดแล้ว อาโก๊ะอุ้มสุนัขไปจริงๆ แถมโกนขนมันเสียแหว่ง คิมหันต์กับจอห์นทำหน้าจ๋อยเถียงไม่ออก...

“ไปซะได้ก็ดียัยตัวแสบ อยู่ไปก็มีแต่ทำเรื่องให้ขายหน้า” คิมหันต์บ่นเมื่อเข้ามาในห้อง

“อ้าว แล้วพี่จะไม่ตามอาโก๊ะกลับมาเหรอ”

“ตามทำไมให้โง่วะ ปล่อยให้อยู่บ้านไอ้นาวินต่อไปน่ะดีแล้ว ไอ้นาวินมันจะได้เดือดร้อนแทนข้า ฮ่าๆๆ”

ไม่ทันไร เสี่ยทรงชัยโทร.มาโวยวายที่แองจี้ถูกไฟดูด แถมเบ้าตาบวม ถ้าอาโก๊ะไม่มากราบเท้าขอขมาแองจี้เขาจะยกเลิกการถ่ายซ่อม คิมหันต์ร้อนรนจะทำอย่างไรดี...

เมื่อมาอยู่บ้านนาวิน เนริสาให้อาโก๊ะใส่เสื้อผ้าของตน ดูสวยน่ารักไปอีกแบบ เห็นแล้วเนริสานึกอยากทำให้อาโก๊ะสวยขึ้นอีก จึงเอาครีมมาพอกหน้าให้ อาโก๊ะเห็นที่กระปุกเหมือนที่อยู่ในตู้เย็นบ้านคิมหันต์ ที่ตนเอามากิน ถึงว่าไม่อร่อย...อาปู้เล่นเกมกับนาวินอย่างสนุกสนาน เผลอพูดออกมาว่า นาวินใจดีกว่าคิมหันต์มาก อาโก๊ะไม่น่าเอามาทำผัว

“อะไรนะ...” นาวินได้ยินไม่ถนัด

“อ๋อ เปล่าๆ ข้าพูดว่าพี่อาโก๊ะไม่น่าเอามันมาเป็นเจ้านายเลย” อาปู้เล่นเกมต่อ

นาวินเอะใจว่าเขาได้ยินไม่ผิด...

ooooooo

ในโรงพยาบาลสัตว์ สมพรถลาเข้ามาดูตามกรงสัตว์ต่างๆ เรียกหาโตโต้ พยาบาลมาถามว่าหาหมีแพนด้าใช่ไหม สมพรทำหน้างงๆพยาบาลพามาที่ห้องตรวจเห็นโตโต้นอนคว่ำให้น้ำเกลืออยู่ พยาบาลเล่าว่า

“คือมีชาวบ้านเขาเจอลูกน้องคุณนอนบาดเจ็บอยู่ค่ะ ก็เลยส่งตัวมาให้รักษา แต่พอตรวจไปตรวจมาถึงได้รู้ว่า ไม่ใช่หมีแพนด้า”

สมพรเข้ามาดูโตโต้อย่างห่วงใย โตโต้ดีใจรีบบอกว่าเขาทำงานสำเร็จแล้วใช่ไหม สมพรตอบว่า ใช่ แค่วางกล้องสอดแนมแล้วเปิดสวิตช์ มันก็จะบันทึกภาพทุกอย่างที่มีการเคลื่อนไหวเอง

“อุ๊ย...ต้องเปิดสวิตช์ด้วยเหรอครับ”

“ใช่มันถ่ายเองอัตโนมัติ แต่แกต้องเปิดสวิตช์ก่อน...อย่าบอกนะว่าแกไม่ได้เปิด”

โตโต้เสียงอ่อยว่าเจ๊ไม่ได้สั่ง สมพรโมโหเพราะกล้องนั่นราคาแพงต้องเสียไปเปล่าประโยชน์จึงเล่นงานโตโต้ทั้งที่บาดเจ็บ จนพยาบาลต้องมาห้าม...

วิธีเดียวที่คิมหันต์ทำได้ คือมาง้ออาโก๊ะให้ไปขอโทษแองจี้กับเสี่ยทรงชัย นาวินออกมาต้อนรับอย่างเฉยชา บอกว่าตอนนี้อาโก๊ะเป็นแขกของตน ดังนั้น จึงมีสิทธิ์จะดูแล คิมหันต์เดือด

“นี่ แกอย่าให้มันมากไปนะนาวิน สาวใช้ของฉัน ฉันจะพากลับบ้าน”

“สาวใช้ก็เป็นคนเหมือนกันนะคุณคิมหันต์ ดังนั้น เขามีสิทธิ์เลือกว่าจะอยู่หรือไป”

คิมหันต์เครียดหันไปปรึกษาจอห์น จอห์นบอกให้ถามอาโก๊ะเอาเอง...อาปู้มาบอกอาโก๊ะบนห้องซึ่งเธอยังมีแผ่นมาสก์หน้าแปะอยู่ เนริสาให้อาโก๊ะตัดสินใจเอง อาปู้ยุไม่ให้ยอม

“ยอมไม่ได้นะพี่อาโก๊ะ เราโดนหยามขนาดเนี้ย มันต้องเล่นตัวกันบ้าง”

“อาปู้พูดถูก ถ้าจะกลับ อาโก๊ะต้องมีเงื่อนไข” อาโก๊ะพยักหน้าเห็นด้วยกับอาปู้

เนริสาให้อาโก๊ะลงไปบอกคิมหันต์เอาเอง พอทั้งสองเผชิญหน้ากันก็โต้เถียงกันต่อหน้าทุกคน อาโก๊ะไม่ยอมกลับ คิมหันต์พูดอย่างเห็นแก่ตัวว่า อาโก๊ะต้องกลับไปขอโทษแองจี้กับเสี่ยทรงชัย ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ได้ถ่ายซ่อมฉากจบ อาโก๊ะต่อว่าคิมหันต์คิดถึงแต่ตัวเอง

“กลับมาเดี๋ยวนี้นะอาโก๊ะ ฮึ่ย นี่นายไปเสี้ยมสอนอะไรอาโก๊ะใช่มั้ย ถึงได้ดื้อกับฉันแบบนี้” คิมหันต์เห็นอาโก๊ะเดินหนีไป จึงหันมาโทษนาวิน

นาวินเตือนคิมหันต์อย่าพาล เรียนผูกก็ต้องเรียนแก้ จอห์นแนะให้ใช้ไม้อ่อนง้อ คิมหันต์งุ่นง่านจะง้อวิธีไหนดี มองไปเห็นกีตาร์จึงคว้าเดินไป ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน

อาโก๊ะยังมีมาสก์แปะหน้าอยู่ ได้ยินเสียงเพลงและกีตาร์รัวอยู่ข้างหลังก็แปลกใจหันไปมอง เห็นคิมหันต์ยืนเท่ดีดกีตาร์ร้องเพลงขอโทษของบี้เดอะสตาร์ ความหมายของเนื้อเพลงทำให้อาโก๊ะซึ้ง คิมหันต์ใช้มุกบีบน้ำตาอีกครั้ง ทุกคนเดินตามมามองอย่างเซ็งๆ คิมหันต์โยนกีตาร์คืนให้นาวินรับแทบไม่ทัน แล้วกระซิบกับอาโก๊ะเบาๆ ไม่ให้ใครได้ยิน

“กลับบ้านเถอะนะอาโก๊ะ เพื่อเห็นแก่ เอ่อ...ความเป็นผัวเมียระหว่างเรา”

“ถ้าหมูหันเห็นอาโก๊ะเป็นเมีย หมูหันต้องเรียกอาโก๊ะเพราะๆก่อน”

คิมหันต์เรียกเสียงหวานว่าอาโก๊ะจ๋า...อาโก๊ะว่าไม่ใช่ ต้องเรียกเมียจ๋า คิมหันต์หน้าเจื่อน อาโก๊ะบอกให้เรียกเบาๆ ก็ได้ คิมหันต์เรียกเสียงแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน อาโก๊ะไม่พอใจ

“เมียจ๋า กลับบ้านเหอะ” คิมหันต์พูดเสียงดังขึ้นอีกนิด

“ก็ได้ แต่จำไว้นะว่าหมูหันติดหนี้อาโก๊ะ แล้วหมูหันจะต้องชดใช้ด้วย” อาโก๊ะพูดยิ้มๆ

บรรดาไทยมุงแปลกใจ นาวินยิ่งสงสัย ถามจอห์นว่าอาโก๊ะเป็นแค่สาวใช้แน่หรือ

“อ้าว ก็แน่สิครับ ไม่เห็นผิดปกติตรงไหน เจ้านายง้อลูกน้องมันเป็นเรื่องธรรมดา”

อาโก๊ะกับอาปู้เตรียมตัวกลับไปกับคิมหันต์ เนริสาส่งถุงให้จอห์น เป็นของที่ยกให้อาปู้ จอห์นแปลกใจเพราะเป็นพวกตำรากับของเล่นเด็ก

“ก็ฉันทำงานเป็นครูนี่คะ มีของพวกนี้ก็ไม่แปลกตรงไหน ทำไมคะ หรือคิดจะหาเรื่องแขวะฉันอีก”

“เปล่านะครับคุณสา ตรงกันข้าม ผมอยากจะขอโทษคุณเรื่องที่ผ่านมา ยกโทษให้ผมด้วยนะครับ”

“นี่คุณพูดจริงเหรอ อยู่ดีๆ ทำไมยอมขอโทษฉัน” เนริสาระแวง

“เอ่อ ก็ตอนแรกผมไม่รู้นี่ครับว่าคุณเป็นใคร แต่ว่าตอนนี้...เอาเป็นว่าเราดีกันนะครับ ผมอยากเป็นเพื่อนกับคุณ”
เนริสาคิดสักพักแล้วตกลงจะเชื่อใจเขาสักครั้ง จอห์นยื่นนิ้วก้อยให้ เธอเกี่ยวก้อยด้วยขำๆ ในขณะที่คิมหันต์ขอบใจนาวินที่ดูแลอาโก๊ะให้ แต่คราวหลังไม่ต้อง นาวินตัดบท

“แล้วเจอกันที่กองถ่าย”

“แน่นอน แล้วเจอกันคุณพระรอง หึๆๆๆ” คิมหันต์หัวเราะเย้ยนาวินก่อนจะเดินไปขึ้นรถ

อาโก๊ะกับอาปู้ชะโงกหน้าจากรถมาบ๊ายบายนาวินกับเนริสา อาปู้ตะโกนว่าแล้วเจอกันคนสวย จอห์นเอ็ด เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าทะลึ่ง อาปู้ย้อนว่า อีกสามปีตนก็มีเมียได้แล้ว จอห์นหมั่นไส้เตือนอาปู้ว่า เนริสาไม่มีวันชอบกินเด็กแน่ อาปู้มองจอห์นอย่างไม่กินเส้น

แต่สำหรับสองพี่น้อง เนริสาบ่นเงียบเหงาเมื่ออาโก๊ะกลับไป นาวินรู้สึกเสียดายคนดีๆอย่างอาโก๊ะ ไม่น่าต้องอยู่กับคนเห็นแก่ตัวอย่างคิมหันต์ เนริสาสงสัยว่าพี่ชายคิดอย่างไรกันแน่

ooooooo

แทนที่จะกลับบ้าน คิมหันต์แวะร้านเสริมสวย ให้จอห์นพาอาปู้กลับไปก่อน เขาต้องอัพเกรดอาโก๊ะก่อนที่จะไปพบเสี่ยทรงชัย คิมหันต์พาอาโก๊ะมาส่งให้ช่างเสริมสวยจัดการแปลงโฉมให้สวยที่สุดเท่าที่จะทำได้ในเวลายี่สิบนาที

เวลาผ่านไป คิมหันต์นั่งหลับคาโซฟา เจ้าของร้านพาอาโก๊ะมารายงานตัว คิมหันต์สะดุ้งตื่น แล้วต้องตะลึงกับผู้หญิงตรงหน้า เขาถามหาอาโก๊ะ

“ก็นี่ไง หมูหัน จำอาโก๊ะไม่ได้เหรอ” อาโก๊ะยิ้มเขินแล้วคิดไปว่า คิมหันต์เข้ามากุมมือ สารภาพรักยอมกลับไปอยู่ป่าและจะมีลูกด้วยกัน อาโก๊ะยิ้มปลื้ม พลันต้องสะดุ้ง

“เฮ้ย จะปลื้มอะไรกันนักหนา สวยแค่นี้ทำเป็น หลงตัวเองไปได้ เว่อร์” คิมหันต์เอ็ด

จากนั้น คิมหันต์พาอาโก๊ะไปที่บ้านแองจี้ บอกอาโก๊ะว่าช่วยเขาครั้งนี้แล้วเขาจะพาไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ที่เธออยากไป คิมหันต์ให้อาโก๊ะรอที่ห้องรับแขก แล้วขึ้นไปหาแองจี้บนห้อง งอนง้อให้หายโกรธ เขาพาอาโก๊ะมาขอโทษแล้ว

เผอิญวันนี้ เสี่ยทรงชัยให้เติมโทร.ไปเรียกเด็กบริการมารอหลังจากเขาไปวิ่งออกกำลังกาย เพราะเขาเพิ่งลองกินโสมบวกกับสมุนไพรห้าพลังเข้าไป พอกลับมาเห็นอาโก๊ะยืนสวยปิ๊งอยู่ก็จำไม่ได้ เข้าใจผิด อาโก๊ะกำลังจะขอโทษ เสี่ยทรงชัยทำมือห้ามส่งเสียง แล้วคว้ามือเธอ

“ชูว์ ไม่ต้องพูดแล้วหนู ฉันรู้แล้วว่าหนูมาทำไมไปข้างบนกันเถอะจ้ะ เราจะได้จัดการเรื่องของเราให้มันเสร็จๆ ไปซะที”

อาโก๊ะแปลกใจทำไมต้องไปข้างบน เสี่ยบอกว่าเขาแก่แล้วไม่ชอบอะไรโลดโผน ต้องไปทำเงียบๆ สองคน อาโก๊ะนึกฉงนว่าทำไมถึงอยากให้ตนขอขมาเงียบๆ...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”

"อาเล็ก" บุกทวงคืนร่าง “กระทิง” ไม่ยอมเปิดศึกวางมวย ใน “แค้นรักสลับชะตา”
19 มิ.ย 2564

10:25 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 19 มิถุนายน 2564 เวลา 18:19 น.