ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

เมื่อเห็นภาพคิมหันต์ในหน้าหนังสือพิมพ์ อาโก๊ะก็ดึงจากมือชายที่นั่งข้างๆมาดูทันที ปากก็พร่ำพูดทำไมมีรูปหมูหัน ชายเจ้าของหนังสือพิมพ์บ่นโกรธๆว่า ข่าวบันเทิงก็ต้องมีรูปดารา อาโก๊ะพยายามจะอ่าน สะกดทีละตัวอย่างลำบาก ทนไม่ไหวให้ชายคนนั้นอ่านให้ฟัง

“ข่าวนี้ฉันอ่านแล้ว เขาบอกว่าเย็นนี้จะมีการฉายหนังรอบสื่อมวลชนของเรื่อง มนต์แค้นพญายม ที่เอสพลานาด ดาราที่แสดงนำจะไปโชว์ตัวที่นั่น”

อาโก๊ะมองเวลาแล้ววิ่งไปที่หน้ารถ บอกคนขับให้ขับเร็วกว่านี้ คนขับบอกว่าไม่ได้ผิดกฎหมาย อาโก๊ะไม่รอช้าแย่งพวงมาลัยมาขับเอง แซงซ้ายแซงขวา ผู้โดยสารบนรถถูกเหวี่ยงไปมาสลับที่นั่งกันวุ่นวาย เกิดความโกลาหล บางคนกระดอนมานั่งคู่กันจนเกิดปิ๊งปั๊งกันขึ้น คนขับโวยวาย “นังหนูจอดก่อน เดี๋ยวรถคว่ำกันพอดี”

“ไม่จอด อาโก๊ะจะรีบไปหาหมูหัน”

พลันมีรถตัดหน้า คนขับรถร้องลั่นช่วยให้อาโก๊ะเบรกรถอย่างทันท่วงที...

บริเวณหน้าโรงหนังมีบิลบอร์ดรูปคิมหันต์ นาวินและซินดี้ ดารานำตั้งอยู่ ยุทธการกับชาญรบดูแลการจัดวางเพื่อเอาหน้าเสี่ยทรงชัยเท่านั้น สมพรเดินเข้ามาพร้อมเครื่องบันทึกเสียงตรงเข้าสัมภาษณ์เสี่ยทรงชัยถึงเรื่องการหายตัวไปของคิมหันต์ แต่เสี่ยปัดไปว่ายังไม่ถึงเวลาแถลงข่าว สมพรยิ้มเยาะบอกว่าตนอยากรู้ก่อนเรื่องคิมหันต์หลงป่า ยุทธการแปลกใจรู้ได้อย่างไร

“แหมรู้มายิ่งกว่านี้อีกนะคะ เพราะมีคนเขาลือว่า ระหว่างที่หลงป่าน่ะ คุณคิมหันต์ได้เมียเป็นคนป่าอีกด้วย ต๊ายตาย ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าพระเอกของเสี่ยจะเป็นไอ้พวกหน้ามืด”

“นี่คุณพูดจาระวังปากหน่อยนะคุณนักข่าว ถ้าพาดหัวแบบไม่มีหลักฐานล่ะก็ผมฟ้องแน่”

“ตามสบายค่ะเสี่ย เพราะสมพรมั่นใจว่าอีกไม่ช้า คิมหันต์ ประจัญบานต้องดับแน่”

คำพูดของสมพรทำให้ทุกคนอึ้ง เสี่ยทรงชัยเข้ามาในห้องแต่งตัว หน้าตาหงุดหงิด เล่าให้แองจี้ฟัง แต่เธอไม่เชื่อ เสี่ยทรงชัยเตือน “เออนี่แองจี้ อย่าลืมที่ป๊าเคยบอกนะ หนูต้องตีสนิทมัดใจนาวินเข้าไว้ ป๊าว่าอีกหน่อยหมอนี่ต้องดังแน่”
“ป๊า แองจี้ไม่ใช่ผู้หญิงสองใจนะคะ”

“สองใจที่ไหน เผื่อเหลือเผื่อขาดต่างหาก เกิดไอ้คิมหันต์มันตกอับขึ้นมา หนูจะกล้าแต่งงานกับมันเหรอลูก...” แองจี้ฟังแล้วเริ่มหวั่นไหวไม่น้อย

ในขณะที่นาวินกำลังแต่งตัว เขาคิดถึงอดีตที่เขากำลังตามจีบแองจี้ และแล้วเขาได้ยินแองจี้คุยมือถือกับเพื่อน “ฮะๆอะไรนะ นี่แกคิดว่าฉันจะคบนาวินเป็นแฟนจริงๆงั้นเหรอ...ที่ผ่านมา ฉันก็แค่อยากปั่นหัวเขาเล่นเท่านั้นเอง คนอะไรหลอกง่ายเป็นบ้า แต่ก็ดีนะแก คอยทำรายงานคอยวิ่งซื้อโน่นซื้อนี่ให้ เหมือนเป็นทาสรับใช้ไม่มีผิด...ได้สิ เอาไว้ฉันเบื่อๆเมื่อไหร่ แกก็มารับช่วงต่อละกัน เชื่อเหอะว่านายคนนี้เก่งแต่เรื่องเรียนเท่านั้นแหละเรื่องผู้หญิงน่ะไม่ประสาหร็อก”

นาวินทนไม่ไหวออกมาให้เธอเห็นว่าเขาได้ยินทั้งหมด แองจี้ตกใจเล็กน้อย แต่แล้วกลับเชิดขึ้นและว่า ช่วยไม่ได้ เขาอยากเซ่อซ่ามาจีบเอง ไม่รู้จักเจียมตัว...นาวินยืนอึ้ง จำความเจ็บปวดนั้นไม่มีวันลืม...

จอห์นขับรถมาถึง ถามคิมหันต์พร้อมจะเจอสื่อมวลชนไหม คิมหันต์ย้อนถามว่าตัวเขาดูดีหรือยังเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง จอห์นบ่นถามซ้ำซากอยู่ได้บอกว่าหล่อแล้วๆ คิมหันต์สวน

“ข้ารู้ว่าข้าหล่อ แต่วันนี้ต้องขอเป็นพิเศษหน่อยโว้ย วันนี้แหละไอ้นาวินมันต้องถูกกลบด้วยรัศมีของคิมหันต์ ประจัญบานคนนี้”

เสียงแฟนคลับกรี๊ดกร๊าด นักข่าวกรูมา ในจำนวนนั้นมีสมพรอยู่ด้วย คิมหันต์โพสท่าให้ถ่ายรูป สักพัก แองจี้วิ่งมาควงแขนให้เข้างาน คิมหันต์เดินมาสวัสดีเสี่ยทรงชัย เสี่ยแขวะ

“หล่ออย่างกับแลนเลยนะเอ็ง”

“เอ่อ เรนครับเสี่ย แลน มันตัวกินไก่ครับ”จอห์นรีบบอก

“เออนั่นแหละ สรุปว่าหล่อก็แล้วกัน” เสี่ยทรงชัยว่าแล้วก็เร่งให้คิมหันต์เข้าไปในงาน “อย่าอยู่แถวนี้เลยไอ้คิ้ม เชื่อข้าเถอะ มีคนจ้องจะเล่นงานเอ็งอยู่” เสี่ยทรงชัยบุ้ยหน้าไปที่สมพร

เข้ามาในห้องแต่งตัว คิมหันต์ตกใจเมื่อรู้จากเสี่ยทรงชัยว่า สมพรรู้เรื่องเขาหลงป่า แถมมีข่าวลือว่าเขามีเมียเป็นคนป่า คิมหันต์ตะลึง แองจี้ถามว่าเป็นความจริงหรือเปล่า เห็นคิมหันต์ปากคอสั่น จอห์นรีบตอบแทน

“โธ่คุณแองจี้ เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ดาราใหญ่

อย่างพี่คิ้มน่ะ เหรอครับ จะมีเมียเป็นคนป่า ตลกที่สุด เป็นไปไม่ได้”

คิมหันต์ท่าทางหลุกหลิกเออออด้วย เสี่ยทรงชัยจึงเตือนให้ระวังตอนแถลงข่าวจะโดนยิงคำถามนี้ คิมหันต์พยักหน้ารับรู้ สบตาจอห์นเชิงจะทำอย่างไรดี...สองคนเข้ามาคุยกันในห้องน้ำท่าทางคิมหันต์ร้อนใจ จอห์นปลอบให้ใจเย็น ถึงสมพรรู้ก็ไม่มีหลักฐาน เพราะหลักฐานอยู่ในป่าลึกขนาดนั้น สมพรจะไปหามาได้อย่างไร และให้คิมหันต์ยืนยันหนักแน่นเข้าไว้ว่า...ไม่มีเมีย

ooooooo

งานรอบสื่อมวลชนนี้ นาวินควงเนริสา ให้เป็นคนขับรถไปในตัว เนริสายอมเพราะอยากไปเจอคิมหันต์...ในขณะเดียวกันรถทัวร์ที่อาโก๊ะนั่งมากรุงเทพฯ จอดส่งเธอกับอาปู้ลงที่ป้ายรถเมล์ ให้ต่อรถไปห้างเอาเอง แถมย้ำ

“รอไปเหอะ รถเมล์คันสีแดงๆ ถามเขาก่อนละกันว่าจะไปเอสพลานาดรึเปล่า แล้วอย่าไปแย่งเขาขับอีกล่ะจำไว้...”

อาโก๊ะร้องถามว่าห้างนั่นอยู่ไกลไหม คนขับรถตะโกนบอกว่าอีกสิบกิโล อาโก๊ะหันมาบอกอาปู้ให้เดินไปดีกว่า เพราะเงินมีไม่พอ...สองคนเดินเกะกะกลางถนน เนริสาขับรถมาเจอ เหยียบเบรกตัวโก่ง ห่างจากอาปู้ไม่ถึงคืบ เนริสากับนาวินตกใจที่สองคนเหมือนคนป่าหลงกรุง

นาวินลงจากรถมาถามสองคนว่าเป็นอะไรกันหรือเปล่า แล้วมายืนกลางถนนทำไมมันอันตราย ให้ไปเดินบนทางเท้า อาโก๊ะมองตามเห็นรถมอเตอร์ไซค์ขึ้นไปแล่น ก็ว่านาวินโกหก นาวินทำหน้าปูเลี่ยนๆ เนริสาตามลงมาถามตกลงกันได้ไหม อาปู้เห็นเนริสาก็ร้องเรียก พี่คนสวย เนริสาจำอาปู้ได้ ทั้งนาวินและอาโก๊ะต่างแปลกใจ มองหน้ากันอย่างถูกชะตา

เสี่ยทรงชัยเริ่มหงุดหงิดที่ใกล้เวลาเริ่มงานแล้ว นาวินยังมาไม่ถึง ยุทธการรายงานว่า นาวินโทร.มาบอกว่ามีอุบัติเหตุนิดหน่อย คิมหันต์เบ้ปาก หาว่านาวินไม่มีระเบียบวินัย ยุทธการสวน “แหม พูดอย่างกับตัวเองมีระเบียบวินัยตายชัก ไอ้คิ้ม”

ชาญรบโผล่เข้ามาบอกว่า นาวินใกล้ถึงแล้วตอนนี้แองจี้ไปรอรับ คิมหันต์ไม่ค่อยพอใจ...

บนรถนาวิน มีอาโก๊ะกับอาปู้โดยสารมาด้วย เพราะรู้ว่าทั้งสองจะไปที่เอสพลานาดเหมือนกัน “อาโก๊ะมาหาผัว ผัวอาโก๊ะทำงานอยู่ที่เอส...เอสพา...”

นาวินต่อให้ว่าเอสพลานาด อาโก๊ะรีบบอกว่าใช่ๆ ผัวตนเป็นดาราหนัง นาวินกับเนริสาเข้าใจว่าคงเป็นตัวประกอบในหนังคนใดคนหนึ่ง นาวินรู้สึกชอบใจความซื่อสัตย์ของอาโก๊ะ

มาถึงหน้าห้าง แองจี้รอรับนาวิน พอเขาลงมาพร้อมเนริสานักข่าวถ่ายภาพกันใหญ่ แองจี้ทำหน้าฉงน นาวินแนะนำว่า เนริสาเป็นน้องสาว และบอกเนริสาว่าแองจี้เป็นลูกสาวเสี่ยทรงชัย

“สวัสดีค่ะ แหมบังเอิญจังเลย คุณแองจี้ชื่อเหมือนผู้หญิงคนที่เคยหักอกพี่นาวินเลยนะคะเนี่ย แถมยังเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทหนังเหมือนกันด้วยนะพี่นาวิน แปล๊กแปลกเนอะ”

เนริสาหันไปยิ้มกับเนวินแล้วต้องยิ้มค้างเมื่อนาวินกระซิบว่า คนเดียวกัน แองจี้ยิ้มๆ บอกว่าเรื่องมันนานมาแล้ว อย่าไปพูดถึงอีกเลย พลันมีเสียงทุบประตูปึกๆ เนริสามองไปตกใจที่เห็นอาโก๊ะกับอาปู้ ชี้โบ้ชี้เบ้ทำนองว่าเปิดประตูไม่เป็น เธอรีบเดินเลี่ยงไปเปิดให้ แองจี้ถามว่าใคร นาวินบอกว่า เมียทีมงานมาตามสามี นาวินหันไปเรียกเนริสาให้รีบเข้าไป และสั่งเนริสาให้พาสองคนเข้าไปในงาน  เขาต้องไปห้องแต่งตัว สมพรถ่ายรูปอาโก๊ะไว้หลายภาพอย่างสงสัยว่า งานแบบนี้ทำไมมีคนป่ามาด้วยหรือจะเป็นตัวประกอบ จึงไม่ติดใจ

เข้ามาในห้องแต่งตัว นาวินทักทายทุกคน คิมหันต์ตั้งแง่ไม่เป็นมิตรด้วย เอ่ยขอบใจที่มาเล่นแทนเขา แต่ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องยุติลงแล้ว จอห์นปรามคิมหันต์ นาวินโต้ว่า

“คุณคิมหันต์พูดถูกแล้วครับ ผมไม่จำเป็นต้องทำงานแทนใครอีกต่อไป ในเมื่อผมกำลังจะมีผลงานเป็นของตัวเอง...ถูกมั้ยครับเสี่ย” นาวินหันมาถามเสี่ยทรงชัย

“เสี่ย นี่เสี่ยจะเซ็นสัญญากับมันเหรอครับ” คิมหันต์ไม่พอใจ

เสี่ยทรงชัยตัดบทเอาไว้คุยกันทีหลัง ตอนนี้ให้นาวินแต่งหน้าก่อนงานจะเริ่มแล้ว...เนริสาพาอาโก๊ะกับอาปู้มานั่งที่โต๊ะมุมหนึ่ง แล้วจะไปหาของกินมาให้ มาที่โต๊ะบุฟเฟ่ต์ เนริสาเจอกับจอห์นที่มาตักอาหารให้คิมหันต์ ตอนแรกจอห์นจำไม่ได้ แต่พอเนริสาทบทวนอย่างโกรธๆ  ให้ฟัง เขาก็ขอโทษว่าไม่ได้ตั้งใจ เนริสาเอาคืนด้วยการเอาจานขนมโปะหน้าจอห์นแล้วบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ...จอห์นถือจานอาหารหน้าตาเปรอะเปื้อนกลับมาหาคิมหันต์ บ่นว่าแฟนคลับของเขาเป็นคนทำ คิมหันต์ถามว่าคนไหน จอห์นปัดว่าเสร็จงานแล้วจะเล่าให้ฟัง

อาปู้กับอาโก๊ะทานอาหารที่เนริสาตักมาให้อย่างเอร็ดอร่อย ปากอาปู้เลอะเทอะ เนริสาเช็ดให้อย่างเอ็นดู อาโก๊ะรีบห้าม “เผ่าเคอห้ามไม่ให้หญิงชายแปลกหน้าถูกตัวกัน เป็นการชู้สาว”

“ตายจริง ถ้างั้นฉันก็เผลอแต๊ะอั๋งอาปู้แล้วสิ ไม่ว่ากันนะอาปู้” เนริสายิ้มๆ แล้วถามอาโก๊ะว่าสามีเธอชื่ออะไร

อาโก๊ะกำลังจะบอก พอดีเสียงแองจี้เป็นพิธีกรกล่าวเปิดงานเสียก่อน ทุกคนจึงหันไปมองบนเวทีรวมทั้งอาโก๊ะด้วย คิมหันต์กับนาวินสวมหน้ากาก เหยี่ยวสลาตัวกับเหยี่ยวถลาลม แสดงการต่อสู้กับเหล่าร้าย ท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้ชม จบการต่อสู้ สองคนจับมือกัน คิมหันต์ถือโอกาสบีบมือนาวินอย่างแรง คิดยิ้มๆ

“คิดจะเทียบรุ่นกับฉันใช่มั้ยไอ้หน้าอ่อน อย่างแกมันต้องเจอกับของจริงแบบนี้”

นาวินหน้านิ่ง บีบมือกลับ คิมหันต์หน้าเหยเก นาวินยิ้มๆ “ขอโทษ ผมนึกว่าคุณชอบเล่นแรงๆซะอีก”

คิมหันต์ฝืนยิ้มกับคนดู แองจี้เข้ามาทำหน้าที่พิธีกรสัมภาษณ์ ถามคิมหันต์ว่าเตรียมการซ้อมเล่นบทบู๊นานแค่ไหน คิมหันต์ตอบว่า สามเดือน  แองจี้ทำหน้าเอือมๆ เพราะนานขนาดนั้นหนังสร้างเป็นปีแน่ พอถามนาวิน เขาตอบว่า “ผมไม่ทันได้เตรียมตัวเลยครับ พอดีทีมงานติดต่อผมมากะทันหันมาก ก็เลยต้องอาศัยความสามารถส่วนตัวล้วนๆ”

“ต๊าย ขนาดไม่ทันตั้งตัว ยังเล่นได้ขนาดนี้ คงต้องยอมรับว่าคุณนาวินมีพรสวรรค์แล้วล่ะค่ะ ใช่มั้ยคะท่านผู้ชม” แองจี้หันไปถามคนดู

คิมหันต์ออกอาการไม่พอใจ  แองจี้จะถามคำถามต่อไป แต่สมพรชิงพูดขึ้น “ขอโทษค่ะ เผอิญดิฉันสงสัยตรงที่คุณบอกว่าทีมงานติดต่อมากะทันหัน แสดงว่าบทของคุณไม่ได้อยู่ในหนังเรื่องนี้ตั้งแต่แรกเหรอคะ”

“ครับ น่าจะใช่”

“เป็นไปได้มั้ยคะ ว่าบทถูกเขียนขึ้นมาใหม่ ในช่วงที่คิมหันต์หายตัวไป”

แองจี้ตัดบทว่ายังไม่ถึงเวลาสัมภาษณ์ สมพรตะโกนถามว่า ตนได้ข่าวระหว่างถ่ายทำคิมหันต์หลงป่า  จึงเอานาวินมาเสียบแทน  คิมหันต์โมโห “แล้วไง หลงป่าแล้วผิดตรงไหน เป็นพระเอกหนังห้ามหลงป่าเหรอคุณ”

“เปล่าค่ะ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า ในระหว่างที่คุณหลงป่า คุณไปทำอะไรมาบ้าง...ได้ข่าวว่าคุณมีซัมติ้งรองกับสาวชาวป่าด้วยเหรอคะคุณคิมหันต์”

“คุณพูดเรื่องอะไร ไม่จริง คนอย่างผมน่ะเหรอจะไปกุ๊กกิ๊กกับคนป่า”

สมพรท้าให้คิมหันต์สาบาน ชาติหน้าขอให้เป็นตุ๊ด คิมหันต์ทนไม่ไหวดึงหน้ากากออกโวย “โธ่เว้ย ผมเหลืออดแล้วนะ ทำไมผมต้องสาบานด้วย คำพูดของผมเชื่อถือไม่ได้หรือไง”

อาโก๊ะเห็นหน้าคิมหันต์ชัดเจนก็ดีใจร้องเรียก “หมูหัน ผัวจ๋า อาโก๊ะอยู่ทางนี้”

เนริสาตกใจปรามอาโก๊ะให้เบาๆ อาโก๊ะบอกว่าตนเจอผัวแล้วอยู่บนเวที  คิมหันต์กับสมพรยังเถียงกันอยู่ เสียงอาโก๊ะดังขัดขึ้น “ผัวจ๋า...เมียอยู่ทางนี้ มาหาหมูหันแล้ว คิดถึงเมียรึเปล่า”

“นรกแตก ฟ้าแยก แผ่นดินยุบ ฝาหม้อบุบ ทัพพีพัง กะละมังหาย” คิมหันต์ช็อก

แองจี้หันมาถามว่าเด็กนั่นเรียกเขาหรือเปล่า จอห์นปราดเข้ามาถามคิมหันต์จะเอาอย่างไรดี อาโก๊ะพยายามแหวกผู้คนเข้ามาที่หน้าเวที  เนริสาตามร้องห้าม  แองจี้หันไปโวยสมพร

“ฝีมือเธอใช่มั้ยยัยสมพร เธอจ้างนังนี่มาใส่ร้ายคิมหันต์”

“ทำไมฉันต้องจ้างด้วยยะ นายคิมหันต์ของเธอมันมั่วเองต่างหาก”

แองจี้หันไปถามคิมหันต์ เขามองไปที่จอห์น จอห์นรีบแล่นไปขวางอาโก๊ะไว้ไม่ให้ขึ้นไปบนเวที อาโก๊ะโวยวายจะขึ้นไปหาหมูหัน จอห์นกระซิบให้ไปเจอกันหลังเวที อาปู้ปราดมาเตะผ่าหมากจอห์น ทำเอาเขาถลาไปกอดและจูบแก้มเนริสาที่วิ่งตามมาพอดี เนริสาร้องกรี๊ดแล้วชกหน้าจอห์นหน้าหัน อาปู้บอกอาโก๊ะทางสะดวก แต่แองจี้เรียก รปภ.มาลากตัว อาโก๊ะต่อสู้สุดตัว มีอาปู้เป็นผู้ช่วย จน รปภ.กระเจิง

เสี่ยทรงชัยเห็นแล้วบ่นอุบ ยุทธการว่าความหายนะ อยู่ตรงหน้าแล้ว ชาญรบถามเป็นแผนโปรโมตของเสี่ยหรือ เสี่ยทรงชัยโวย “เอ็งจะบ้าเหรอไอ้ชาญ หนังข้ามีเรื่องคนป่าที่ไหน แล้วเอ็งเป็นคนเขียนสคริปต์ เอ็งดูไม่ออกหรือไงวะ”

“ถ้างั้นก็แสดงว่ายัยนี่เป็นเมียไอ้คิ้มจริงๆ” ชาญรบสรุป เสี่ยทรงชัยลมแทบจับ

จอห์นกุมเป้าโขยกเขยกมาบอกคิมหันต์ให้เผ่นก่อน แต่คิมหันต์ไม่ไปเพราะจะกลายเป็นว่าเขายอมรับ จอห์นเตือน “ยังไงก็ต้องถอยไปตั้งหลักก่อน เชื่อผมเถอะพี่ ขืนอยู่ต่อไปพี่มีหวังโดนแห่ประจานแน่”

คิมหันต์ยอมตามจอห์นไป อาโก๊ะเห็นจะตามแต่ถูกรปภ.กันจะใช้กระบองฟาด นาวินเข้ามาจับกระบองไว้ อาโก๊ะฉวยโอกาสซัด รปภ.สลบ แล้วดึงอาปู้วิ่งตามคิมหันต์ สมพรเห็นตามอาโก๊ะไปอีกทอด ทุกคนวิ่งผ่านหน้าเสี่ยทรงชัย ยุทธการและชาญรบไป ทำเอาเสี่ยเป็นลมล้มพับ

สองคนมาหลบในห้องน้ำหลังโรงหนัง จอห์นถามคิมหันต์ตรงๆว่า เด็กนั่นเป็นเมียคิมหันต์จริงหรือไม่ คิมหันต์โวย “ข้าไม่ได้เอา ข้าถูกบังคับต่างหาก แล้วนี่ข้าจะแก้ข่าวยังไงดีวะ ไอ้จอห์น ชื่อเสียงของข้าต้องพังยับแน่”

ระหว่างนั้น อาโก๊ะให้อาปู้ซึ่งมีความสามารถพิเศษ ตามกลิ่นได้เหมือนสุนัข อาโก๊ะเอาหน้ากากคิมหันต์ที่โยนทิ้งไว้ให้อาปู้ดม อาปู้ตามกลิ่นมาจนถึงหน้าห้องน้ำ สมพรยิ้มกริ่มพาพวกนักข่าวย่องตาม...อาโก๊ะมาเคาะประตูเรียก จอห์นร้องบอกว่าไม่มีใครอยู่ อาโก๊ะโกรธจะพังประตูเข้าไป จอห์นจำต้องยอมให้เข้ามาแล้วรีบล็อกประตูตามเดิม เข้ามาถึงอาโก๊ะโวย

“หมูหันทำแบบนี้กับอาโก๊ะได้ยังไง หมูหันหนีมา อาโก๊ะไม่เคยว่า หมูหันโกหกว่าจะมาทำงานแค่ไม่นานแต่ก็หายตัวไป อาโก๊ะก็ทนได้ แต่พอเจอหน้ากันทำไมต้องวิ่งหนีอาโก๊ะ”

คิมหันต์อ้างว่าเขาตื่นเต้น จอห์นช่วยแก้ตัวให้ว่าคิมหันต์หนีพวกนักข่าว ไม่ได้หนีเธอ อาปู้ถามว่านักข่าวคืออะไร อาโก๊ะอธิบายว่า คือพวกหาข่าวไปขายให้ชาวบ้าน แต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคิมหันต์ต้องหนี

“ฉันเคยบอกแล้วไงว่าฉันเป็นนักแสดง เป็นคนมีชื่อเสียง อาชีพของฉันมันต้องขายภาพลักษณ์ความเป็นชายโสด”

“โสดที่ไหน หมูหันมีเมียแล้วนะ” อาโก๊ะแย้ง

จอห์นอธิบายว่าทำแบบนั้นคิมหันต์จะตกงาน อาโก๊ะ ให้กลับไปอยู่กับตน คิมหันต์ต้องขอร้องไม่ให้อาโก๊ะบอกใคร ชีวิตเขาขึ้นอยู่กับงาน มันเป็นความฝันของเขา พลันสมพรมาเคาะประตูปังๆ คิมหันต์รีบให้อาโก๊ะสัญญาว่าจะไม่บอกใครว่าเป็นเมียเขา อาปู้ไม่พอใจ
“นี่มันเกินไปแล้วนะพี่หมูหัน พี่อาโก๊ะอุตส่าห์หนีออกจากบ้านมาตามหาพี่ แต่พี่กลับไม่ยอมรับ ทำแบบนี้มันใช้ไม่ได้นี่นา”

“ใช่ ฉันมันเลว ฉันมันชั่ว ฉันมันไม่ดี”

“มีเมียเป็นคนป่ามันน่าอายนักหรือไง คนป่าไม่ใช่คนงั้นเหรอ จำได้มั้ยว่าใครช่วยชีวิตหมูหันเอาไว้ ตอนเสี่ยงทายกับผีฟ้าด้วยกัน ผีฟ้าก็บอกว่าเราเป็นเนื้อคู่กัน อาโก๊ะจะพูดความจริง”

คิมหันต์เล่นมุกร้องไห้เสียใจ จอห์นเห็นแล้วงง ตอนแสดงไม่เห็นร้องไห้ได้ ทีอย่างนี้น้ำตาแตกคร่ำครวญ “เมียจ๋า ถ้าเมียต้องการทำลายชีวิตของผัวตาดำๆคนนี้ ผัวจะทำยัง

ไงได้ แต่รู้ไว้ด้วยนะ ถ้าเมียประกาศความจริงออกไปเมื่อไหร่ ก็เท่ากับเมียฆ่าผัวคนนี้ทั้งเป็น ฮือๆๆ”

จอห์นช่วยกล่อมให้อาโก๊ะยอมช่วยคิมหันต์ อาโก๊ะลังเลมองคิมหันต์ที่ร้องไห้ตีอกชกหัวอย่างบ้าคลั่ง...สมพรกับพวกนักข่าวปักหลักรอหน้าห้องน้ำ แองจี้ประคองเสี่ยทรงชัย ตามมาพร้อมยุทธการและชาญรบ สมพรตะโกนบอกคิมหันต์ ถ้าไม่เปิดประตูออกมา พวกตนจะพังเข้าไป พอนับ ห้า สี่ สาม สอง ประตูเปิดออก จอห์นโผล่ออกมาแล้วเบี่ยงให้คิมหันต์ก้าวขึ้นมาด้วยมาดเก๊กหล่อ “ว่าไงครับเพื่อนๆนักข่าวที่น่ารักทุกท่าน”

“ไม่ต้องมาแหลเลยไอ้ดาราหัวงู บอกความจริงมาดีกว่า เด็กชาวป่าคนนั้นถูกแกล่อลวงมาใช่มั้ย” สมพรยิงคำถามอย่างดุเดือด

“คำถามนี้เป็นคำถามที่ดีมากครับ แต่ว่าไม่ใช่”

สมพรตวาดว่าโกหก คิมหันต์ให้อาโก๊ะมาชี้แจง “คือ อาโก๊ะเข้าใจผิดไปเอง ตอนอยู่ในป่า อาโก๊ะช่วยหมูหัน เอ๊ย... คิมหันต์เอาไว้ เขาก็เลยสัญญาว่าจะให้อาโก๊ะมาเป็นแม่บ้าน”

“คืออาโก๊ะเขาสับสนระหว่างคำว่าแม่บ้านกับภรรยาน่ะครับ ก็เลยคิดว่าคิมหันต์จะแต่งงานกับเขา” จอห์นขยายความ

นักข่าวฮือฮา สมพรไม่เชื่อซักไซ้อาโก๊ะให้ประกาศออกมาตามจริง อาโก๊ะมองหน้าคิมหันต์ก่อนจะพูดว่า “ประกาศทำไม คิมหันต์ไม่ใช่ผัวของอาโก๊ะซะหน่อย”

คิมหันต์ถอนใจ เสี่ยทรงชัยตัดบทให้ทุกคนเขียนข่าวให้ถูกต้องและยุติการสัมภาษณ์ นักข่าวถามอีกข้อว่าคิมหันต์จะตอบแทนบุญคุณอาโก๊ะอย่างไร คิมหันต์ว่าจะอุปการะจนกว่าเธอจะโตมีงานการทำเลี้ยงตัวเองได้หรือไม่ก็บรรลุนิติภาวะ สมพรถามอาโก๊ะว่าอายุเท่าไหร่ เธอตอบว่าอายุสิบเจ็ด สมพรทำเสียงสูง นี่ถ้ามีอะไรก็คงเป็นคดีพรากผู้เยาว์ คิมหันต์กับจอห์นไอเสียงดัง...คุกๆๆๆ

จบเรื่องข่าว เสี่ยทรงชัย ยุทธการ และชาญรบมาซักไซ้คิมหันต์ในห้องแต่งตัวว่า ทุกอย่างเป็นความจริงแน่หรือ แล้วต่อไปจะมีใครมาดูหนัง ชาญรบถามคิมหันต์

“ไอ้พวกชอบของแปลกอย่างเอ็ง มีเหรอวะจะพลาดโอกาส เอ็งบอกข้ามาตรงๆดีกว่าไอ้คิ้ม ตอนหลงป่าเอ็งไปได้เสียกับตัวอะไรอีกบ้าง”

“นี่คนนะไอ้ชาญ ไม่ใช่กระต่ายหลงป่านะโว้ยไม่ได้ไปสวิงกิ้ง เอ็งคิดกับข้าแบบนี้ได้ยังไงวะ พี่ยุทธ ผมเหมือนคนบ้ากามเหรอพี่” คิมหันต์ไม่พอใจหันไปถามยุทธการ

ยุทธการตอบว่า เหมือน...คิมหันต์ร้อง เย้อ...แองจี้ใจเสียแต่ทำใจบอกทุกคนว่า ดีเสียอีกพรุ่งนี้เป็นข่าวใหญ่หนังจะได้ดังไปด้วย แต่เสี่ยทรงชัยบ่น “เออ ถ้าเป็นข่าวแล้วมีคนมาดูหนังก็ดีไป แต่ถ้าไม่มีใครมาดูล่ะก็ ไอ้คิ้ม เอ็งต้องรับผิดชอบ”

คิมหันต์หน้าเจื่อน เห็นยุทธการกับชาญรบส่ายหน้าอย่างระอา...พอปลอดคน แองจี้ให้คิมหันต์ยืนยันว่าไม่ได้หลอกตน ถ้าตนรู้ความจริง เราเลิกกัน คิมหันต์ยิ่งหน้าเสีย

ooooooo

ระหว่างที่รอคิมหันต์เคลียร์กับเสี่ยทรงชัย จอห์นหาของกินมาให้อาโก๊ะกับอาปู้กิน คิมหันต์เดินหน้าละเหี่ยกลับมา บ่นว่าเสี่ยทรงชัยขู่ไปตามเรื่องแต่ไม่ กล้าทำอะไรกับดาราดังอย่างเขา จอห์นเอือมกับความโอ้อวดของคิมหันต์ เนริสาเดินเข้ามาทักถามอาโก๊ะว่าเรียบร้อยดีไหม คิมหันต์กระซิบถามจอห์นว่าคนนี้ใคร จอห์นตอบเบาๆว่าแฟนคลับพี่ที่เล่นงานเขา

เนริสาแนะนำตัวว่าตนเป็นแฟนคลับเขา คนที่เขาเขียนจดหมายคุยด้วยตอนขาหัก คิมหันต์ทำหน้างงๆจอห์นตกใจ “ขาหัก เขียนจดหมาย เนริสา นี่คุณเองเหรอ”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ” เนริสาวีน จอห์นโบกมือไม่เกี่ยว “อย่านึกว่าตัวเองเป็นผู้จัดการดาราแล้วซ่าได้คนเดียวนะ เพราะฉันก็เป็นน้องสาวดาราเหมือนกัน”

จอห์นถามว่าน้องใคร เนริสายืดอกตอบว่า ตนเป็นน้องนาวิน จอห์นกับคิมหันต์ตะลึง นาวินเดินเข้ามาสมทบ อธิบายว่าเขากับน้องเจออาโก๊ะหลงทางอยู่ จึงพามาที่นี่ คิมหันต์หาว่านาวินรู้แล้วตั้งใจจะแกล้งเขา เนริสารีบแก้ตัวแทนว่าพวกตนไม่รู้ว่าเขาเป็นสามีอาโก๊ะ  คิมหันต์สวนทันทีว่าไม่ใช่  เนริสาตกใจจึงบอกว่าท่าทางคิมหันต์อารมณ์ไม่ดี พวกตนกลับก่อนดีกว่า

“เดี๋ยวก่อน อย่าให้ฉันจับได้นะ  ว่าแกพยายามทำลายชื่อเสียงของฉัน ไม่อย่างนั้นล่ะก็” คิมหันต์ชูกำปั้นขึ้นขู่ แต่พอนาวินถามว่าจะต่อยเขาหรือ คิมหันต์ก็กางนิ้วโป้งกับนิ้วก้อยออกยกไปแตะหู “จะโทร.ด่า...”

นาวินส่ายหน้าก่อนจะพาเนริสากลับไป ไม่ลืมที่จะลาอาโก๊ะกับอาปู้...ขณะนั่งมาในรถเนริสาถามพี่ชายว่า ตอนที่ตนขาหักตนคิดว่าคิมหันต์เป็นสุภาพบุรุษมาก นาวินบอกว่า เป็นดาราต้องสร้างภาพ เธอถามอีกว่า พี่คงเกลียดคิมหันต์ นาวินยิ้มถอนใจ

“บอกตามตรงนะ พี่เคยนับถือเขามาก แต่พอเจอตัวจริงปุ๊บก็รู้เลยว่า คบไม่ได้ นี่ถ้าเรื่องที่เขาทิ้งเมียเป็นเรื่องจริงล่ะก็ นายคิมหันต์ก็เป็นขยะสังคมดีๆนี่เอง...”

ขณะเดียวกัน คิมหันต์จามพรืดๆบ่นว่า คงมีแฟนคลับ คิดถึงเขาอยู่แน่ จอห์นยิ้มๆ คิมหันต์ถามยิ้มอะไร จอห์นกลบเกลื่อนไม่ให้รู้ว่าเขาคิดถึงเนริสา จอห์นโบ้ยไปว่ายิ้มขำที่อาโก๊ะกับอาปู้หลับกันหมด คิมหันต์จึงบอกให้จอห์นส่งเขาก่อนแล้วพาสองคนไปปล่อยวัดไหนก็ได้ จอห์นแย้งว่าไม่ได้ รับปากว่าจะดูแลก็ต้องทำ คิมหันต์โวยวายที่ต้องอยู่บ้านเดียวกับอาโก๊ะ

พอถึงคอนโดฯ  คิมหันต์ไม่สนใจอาโก๊ะ จอห์นแนะนำให้ รปภ.รู้ว่าสองคนนี้จะมาอยู่ที่นี่ พอขึ้นลิฟต์ อาปู้ตื่นเต้นของแปลก กดเล่นพรืดทั้งแถบ ทำให้คิมหันต์ปวดหัวเพราะต้องอยู่ในลิฟต์ที่ต้องจอดทุกชั้นนาน เขายิ่งโกรธให้จอห์นจัดการหาที่นอนให้เอง จอห์นให้สองคนนอนในห้องเก็บของแต่งตัวของคิมหันต์ไปก่อน   อาโก๊ะไม่ยอมจะไปนอนห้องเดียวกับคิมหันต์

“ไม่ได้ ถ้าเกิดใครมาเห็นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ที่นี่มีแขกมาเยี่ยมบ่อยๆ ถ้าเธอจะอยู่ที่นี่ต่อไป เธอต้องเชื่อฟังพี่คิ้มทุกอย่างเข้าใจมั้ย”

อาโก๊ะไม่กล้าขัดขืน คิมหันต์กลุ้มใจ คิดหาวิธีเฉดหัวสองคนนี่ออกไปให้พ้นจากชีวิตเขา

“ใช่แล้ว ถ้าไล่ตรงๆไม่ไป ก็ต้องหาทางบีบให้สองคนนั่นอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ไหว จะได้หนีกลับบ้าน...เธอเสร็จฉันแน่อาโก๊ะ ดูซิจะทนได้สักกี่น้ำ...”

ในขณะที่จอห์น เข้าห้องครุ่นคิดถึงแต่เนริสา เพราะตอนนั้น    เขาเป็นคนเขียนจดหมายปลอบใจเธอในนามของคิมหันต์เอง “เฮ้อ...ในที่สุดก็ได้เจอตัวจริง  สวยกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย”

ooooooo

วันรุ่งขึ้น สมพรมองรูปอาโก๊ะที่ตนถ่ายไว้อย่างมั่นใจว่าต้องเกี่ยวข้องกับคิมหันต์แน่ ให้โตโต้เข้าไปสืบในป่าให้ชัดเจน แต่โตโต้ปฏิเสธไม่ได้เพราะในป่าทั้งอันตรายและน่ากลัว แต่เขาเอารูปให้คนรถที่รับคิมหันต์กลับมาดู ยืนยันว่าใช่ผู้หญิงที่วิ่งตามออกมาจากป่า

อาปู้ตื่นขึ้นมา เดินละเมอเข้าไปในห้องจอห์นแล้วปลดกางเกงฉี่รดจอห์นซึ่งนอนอยู่ จอห์นร้องลั่นจนคิมหันต์วิ่งมาทุบประตูห้อง จอห์นเปิดประตูออกมาบอกว่าไม่มีอะไร แล้วเห็นคิมหันต์แต่งตัวเรียบร้อย จึงถามจะออกไปไหน

“ข้าจะแวะไปหาแองจี้ เอ็งอยู่ทางนี้คอยจัดการด้วยนะ”

“เฮ้ย อยู่ด้วยกันสิพี่ เกิดเมียพี่อาละวาดขึ้นมา ฉันเอาไม่อยู่หรอกนะ”

“นี่เอ็งเลิกเรียกยัยนั่นว่าเมียซะทีเหอะ เดี๋ยวก็ความแตกกันพอดี แล้วกะอีแค่ผู้หญิงคนเดียว เอ็งจะกลัวทำไมวะ ไอ้จอห์น เอ็งเป็นผู้ชายนะเว้ย” คิมหันต์ย้ำให้จอห์นทำตามแผน ทารุณอาโก๊ะจนทนไม่ไหว หนีกลับป่าไป ทันใดเสียงอาโก๊ะร้องเรียก

คิมหันต์รีบบอกว่า “ไปก่อนนะอาโก๊ะ วันนี้ฉันไม่ว่าง”

คิมหันต์ผลุนผลันออกไป กดลิฟต์อย่างรีบร้อน อาโก๊ะ ตามออกมา ผลุบเข้าไปในลิฟต์ได้ทันอย่างโล่งอก “ฟู่ นึกว่า ไม่ทันซะแล้ว เหนื่อยเป็นบ้า” คิมหันต์ถอนใจ

“นั่นสิ อาโก๊ะก็เหนื่อย”

“อ๊าย...อาโก๊ะ นี่เธอเข้ามาเมื่อไหร่”

“ก็เมื่อกี้ไง”

คิมหันต์ตะลึงเพราะเพิ่งจะเห็นหน้าเกลี้ยงเกลาไม่มีลายของเธอ พอตั้งสติได้ก็โวย “แล้วเธอ เธอตามฉันมาทำไม”

“อ้าว หมูหันไปไหนอาโก๊ะก็ต้องไปด้วยสิ อาโก๊ะเป็นเมียของหมูหันนี่ ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟที่ไหน อาโก๊ะไปด้วย”

“ฉันไม่ใช่พนักงานดับเพลิงนะอาโก๊ะ ฉันเป็นดาราเธอก็รู้นี่ ว่าเรื่องระหว่างเราจะต้องเป็นความลับ” อาโก๊ะจะแย้ง คิมหันต์ขู่ “ถ้าเธออยากเป็นเมียที่ดีล่ะก็ หน้าที่ของเธอก็คือการเป็นแม่บ้านแม่เรือนต่างหาก เธอต้องอยู่ช่วยไอ้จอห์นทำงานบ้านที่นี่”

อาโก๊ะหลงเชื่อ จึงยอมทำทุกอย่างให้เหมือนคนเมือง แต่พอหันกลับจะไปขึ้นลิฟต์ มันปิดไปแล้ว คิมหันต์ก็ไปแล้ว เธอไม่รู้จะเปิดลิฟต์อย่างไร...

คิมหันต์ขับรถออกไปอย่างลั้ลลา โดยไม่รู้ว่าโตโต้แอบซุ่มอยู่ โตโต้ได้รับคำสั่งจากสมพรให้เอากล้องไปติดในห้องนอนของคิมหันต์ ซึ่งโตโต้ยังงงว่าจะเข้าไปได้อย่างไร

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ไม่เสียชื่อซุป'ตาร์ขาแดนซ์ “ณเดชน์“ ออกสเตปเทพใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”

ไม่เสียชื่อซุป'ตาร์ขาแดนซ์ “ณเดชน์“ ออกสเตปเทพใน “มนต์รักหนองผักกะแยง”
16 พ.ค. 2564

07:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอาทิตย์ที่ 16 พฤษภาคม 2564 เวลา 11:26 น.